Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 19:35
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 19:45

Egzamin niezdany

Wynik: 11/40 punktów (27,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W systemie operacyjnym Linux proces archiwizacji danych wykonuje się za pomocą polecenia

A. chmod

B. rpm

C. cmd

D. tar

Polecenie 'tar' jest narzędziem archiwizacyjnym w systemach operacyjnych Unix i Linux, które umożliwia tworzenie archiwów z plików i katalogów. Skrót 'tar' pochodzi od 'tape archive', co odzwierciedla jego pierwotne zastosowanie do archiwizacji danych na taśmach magnetycznych. Narzędzie to jest niezwykle wszechstronne i pozwala na kompresję oraz dekompresję danych. Przykładowo, aby stworzyć archiwum o nazwie 'backup.tar' z katalogu 'moje_dane', używamy polecenia: 'tar -cvf backup.tar moje_dane'. Opcja '-c' oznacza tworzenie archiwum, '-v' włącza tryb werbalny (wyświetlanie postępu), a '-f' umożliwia wskazanie nazwy pliku archiwum. Tar obsługuje również różne metody kompresji, takie jak gzip czy bzip2, co czyni go niezwykle użytecznym w zarządzaniu dużymi zbiorami danych. W kontekście najlepszych praktyk, regularne archiwizowanie ważnych danych za pomocą narzędzia 'tar' może chronić przed utratą danych i jest kluczowym elementem strategii backupowych w każdej organizacji.

Pytanie 2

Jaką usługę należy aktywować w sieci, aby stacja robocza mogła automatycznie uzyskać adres IP?

A. PROXY

B. DNS

C. WINS

D. DHCP

Usługa DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) jest kluczowym elementem zarządzania adresami IP w sieciach komputerowych. Jej głównym zadaniem jest automatyczne przydzielanie adresów IP oraz innych istotnych informacji konfiguracyjnych, takich jak maska podsieci, brama domyślna czy serwery DNS. Dzięki DHCP, administratorzy sieci mogą łatwo zarządzać dużą liczbą urządzeń, eliminując potrzebę ręcznego konfigurowania każdego z nich. Przykładowo, w biurze z setkami komputerów, DHCP pozwala na dynamiczne przydzielanie adresów IP, co znacznie upraszcza proces administracji. Dodatkowo, usługa ta może być skonfigurowana tak, aby przydzielać te same adresy dla tych samych urządzeń, co wspiera stabilność i przewidywalność w zarządzaniu siecią. Zastosowanie DHCP jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które rekomendują automatyzację w celu minimalizacji błędów ludzkich oraz zwiększenia efektywności zarządzania zasobami sieciowymi.

Pytanie 3

Jakie urządzenie wykorzystuje się do łączenia lokalnej sieci bezprzewodowej z siecią kablową?

A. punkt dostępu

B. modem

C. hub

D. switch

Punkt dostępu (ang. access point) jest urządzeniem, które umożliwia połączenie lokalnej sieci bezprzewodowej (Wi-Fi) z siecią przewodową, taką jak Ethernet. Działa jako most między tymi dwiema sieciami, co pozwala na łatwe i wygodne korzystanie z zasobów sieciowych przez urządzenia mobilne oraz komputery. W praktyce, punkty dostępu są szeroko stosowane w biurach, szkołach i miejscach publicznych, gdzie potrzeba dostępu do internetu jest kluczowa. Dzięki wykorzystaniu standardów takich jak 802.11ac czy 802.11ax, nowoczesne punkty dostępu oferują wysoką wydajność oraz zasięg, co jest niezwykle istotne w gęsto zaludnionych obszarach. Dobre praktyki w instalacji punktów dostępu obejmują odpowiednie rozmieszczenie urządzeń, aby zminimalizować martwe strefy, a także zapewnienie bezpieczeństwa sieci poprzez stosowanie silnych haseł i szyfrowania WPA3. Zrozumienie roli punktu dostępu w infrastrukturze sieciowej jest kluczowe dla efektywnego projektowania i zarządzania sieciami bezprzewodowymi.

Pytanie 4

Czym dokonuje się przekształcenia kodu źródłowego w program do wykonania?

A. emulator.

B. interpreter.

C. kompilator.

D. debugger.

Komplator, znany również jako kompilator, to program, który tłumaczy kod źródłowy, napisany w języku wysokiego poziomu, na kod maszynowy, który jest wykonywalny przez procesor. Proces kompilacji polega na analizie składniowej, semantycznej i generacji kodu. Przykładem zastosowania komplatora jest kompilacja programów napisanych w języku C lub C++ do plików wykonywalnych, które mogą być uruchamiane na systemach operacyjnych. Dzięki kompilacji programy mogą osiągnąć wysoką wydajność, ponieważ kod maszynowy jest bezpośrednio zrozumiały dla procesora, co eliminuje potrzebę interpretacji w czasie rzeczywistym. W branży programistycznej korzysta się z wielu standardów kompilacji, takich jak ANSI C, które zapewniają zgodność między różnymi platformami. Używanie komplatora jest również dobrą praktyką, gdyż umożliwia optymalizację kodu oraz jego weryfikację pod kątem błędów jeszcze przed uruchomieniem programu.

Pytanie 5

Jakie polecenie powinno zostać użyte, aby wyświetlić listę pokazanych plików?

A. grep *a* *.jpg

B. ls -l *a* *.jpg

C. find *.jpg | *a*

D. dir *a*.jpg

Odpowiedź 'ls -l *a* *.jpg' jest poprawna, ponieważ polecenie 'ls' jest standardowym narzędziem w systemach Unix i Linux, które służy do wyświetlania zawartości katalogu. W tym przypadku użycie opcji '-l' powoduje, że wyniki będą przedstawione w formacie długim, co zawiera szczegółowe informacje o plikach, takie jak prawa dostępu, liczba linków, właściciel, grupa, rozmiar oraz data ostatniej modyfikacji. Symbol '*' działa jako wildcard, co oznacza, że 'ls -l *a*' zbiera wszystkie pliki zawierające literę 'a' w nazwie, a '*.jpg' dodatkowo ogranicza wyniki do plików graficznych w formacie JPEG. Taki sposób użycia polecenia jest praktycznym narzędziem dla administratorów systemów, którzy często muszą zarządzać dużymi zbiorami danych. Warto także zaznaczyć, że korzystanie z opcji '-l' jest zgodne z najlepszymi praktykami, ponieważ dostarcza więcej kontekstu o plikach, co jest kluczowe w zadaniach związanych z analizą i monitorowaniem systemu.

Pytanie 6

Element elektroniczny przedstawiony na ilustracji to:

A. pojemnik

B. induktor

C. tranzystor

D. opornik

Rezystor cewka i kondensator to fundamentalne komponenty pasywne o różnych funkcjach i zastosowaniach w elektronice, jednak różnią się znacznie od tranzystorów pod względem budowy i zastosowania. Rezystor służy głównie do ograniczania przepływu prądu oraz ustalania poziomu napięcia w układach elektrycznych. Jest on stosowany w filtrach dzielnikach napięcia i jako element ograniczający prąd. Zrozumienie różnic w charakterystyce rezystora i tranzystora jest kluczowe gdyż rezystory nie mogą wzmacniać sygnałów ani działać jako przełączniki. Cewka z kolei magazynuje energię w polu magnetycznym i jest stosowana w układach filtracyjnych obwodach rezonansowych oraz w przetwornicach DC-DC. Podobnie jak rezystor nie posiada zdolności wzmacniania sygnału. Kondensator magazynuje energię w polu elektrycznym i jest kluczowy w układach filtracji zasilania oraz w aplikacjach czasowych. Każdy z tych elementów pełni specyficzną rolę w obwodach elektronicznych jednak brak zdolności przełączania i wzmacniania w tych komponentach odróżnia je od tranzystorów które są aktywnymi elementami zdolnymi do kontrolowania przepływu prądu w sposób dynamiczny co jest niezbędne w sterowaniu pracą skomplikowanych układów elektronicznych i cyfrowych. Typowym błędem jest niewłaściwe rozróżnienie tych funkcji co może prowadzić do nieprawidłowego doboru komponentów w projektach elektronicznych i wpływać na ich wydajność i działanie. Dlatego kluczowe jest zrozumienie różnic między pasywnymi a aktywnymi elementami w kontekście ich zastosowań inżynieryjnych i projektowych.

Pytanie 7

Norma EN 50167 odnosi się do rodzaju okablowania

A. pionowego

B. poziomego

C. kampusowego

D. szkieletowego

Odpowiedzi odnoszące się do okablowania pionowego, szkieletowego oraz kampusowego są błędne, ponieważ nie dotyczą bezpośrednio normy EN 50167, która koncentruje się na okablowaniu poziomym. Okablowanie pionowe, w przeciwieństwie do poziomego, jest zaprojektowane dla łączenia różnych stref w budynku, na przykład pomiędzy różnymi piętrami. To typowe dla budynków wielopiętrowych, gdzie przesył sygnału odbywa się poprzez pionowe kanały. Z kolei okablowanie szkieletowe odnosi się do szerokiej infrastruktury sieciowej, która może łączyć różne budynki w kampusie lub dużych obiektach, a także obejmuje sieci WAN. W kontekście kampusowym, okablowanie jest bardziej złożone i wymaga innych podejść do zarządzania, co nie jest tematem normy EN 50167. Często błędne zrozumienie tej normy wynika z mylenia różnych typów okablowania oraz ich zastosowania w specyficznych środowiskach. Dla profesjonalistów istotne jest, aby dokładnie rozumieć, jakie normy odnoszą się do poszczególnych elementów infrastruktury sieciowej i jak te normy wpływają na jakość oraz wydajność instalacji.

Pytanie 8

W systemie Linux dane dotyczące okresu ważności hasła są przechowywane w pliku

A. bash

B. shadow

C. grub

D. passwd

Odpowiedzi takie jak 'bash', 'grub' oraz 'passwd' są błędne, ponieważ nie odnoszą się do pliku przechowującego informacje o okresie ważności haseł w systemie Linux. Bash to interpreter powłoki, który służy do wykonywania poleceń i skryptów, ale nie ma żadnych funkcji związanych z zarządzaniem hasłami. Grub to bootloader, który inicjalizuje system operacyjny, również nie ma związku z zarządzaniem hasłami czy ich ważnością. Z kolei plik passwd, znajdujący się w /etc/passwd, zawiera podstawowe informacje o użytkownikach, takie jak identyfikator, grupa, oraz lokalizacja ich katalogów domowych, ale nie przechowuje informacji dotyczących atrybutów haseł. Często w praktyce błędne odpowiedzi wynikają z pomylenia tych pojęć lub braku zrozumienia, jak działa system przechowywania haseł w Linuxie. Warto zwrócić uwagę na to, że plik shadow jest kluczowym elementem zwiększającym bezpieczeństwo systemu, ponieważ ogranicza dostęp do wrażliwych danych, co jest zgodne z zasadami dobrych praktyk w zakresie bezpieczeństwa. Zaleca się, aby osoby zajmujące się administracją systemami Linux miały solidne zrozumienie różnicy między tymi plikami oraz ich rolą w zarządzaniu użytkownikami i bezpieczeństwem systemu.

Pytanie 9

Wskaź na zakres adresów IP klasy A, który jest przeznaczony do prywatnej adresacji w sieciach komputerowych?

A. 127.0.0.0 - 127.255.255.255

B. 172.16.0.0 - 172.31.255.255

C. 10.0.0.0 - 10.255.255.255

D. 192.168.0.0 - 192.168.255.255

Adresy IP w zakresie od 10.0.0.0 do 10.255.255.255 są zarezerwowane dla prywatnej adresacji w sieciach komputerowych, co czyni je częścią standardu RFC 1918. Ten zakres jest często wykorzystywany w sieciach lokalnych, ponieważ pozwala na efektywne zarządzanie adresacją bez potrzeby korzystania z publicznych adresów IP, co z kolei pomaga zaoszczędzić cenną przestrzeń adresową. Przykładowo, wiele organizacji wdraża ten zakres w infrastrukturze sieciowej, aby stworzyć lokalne sieci LAN, które mogą komunikować się ze sobą, ale są izolowane od Internetu. Dzięki możliwości stosowania NAT (Network Address Translation), urządzenia w sieci lokalnej mogą korzystać z adresów prywatnych, a ich ruch może być tłumaczony na publiczny adres, umożliwiając komunikację z zewnętrznymi sieciami. W kontekście bezpieczeństwa, użycie prywatnych adresów IP zmniejsza ryzyko ataków z zewnątrz, ponieważ te adresy nie są routowane w Internecie. Warto również zauważyć, że prywatne adresy IP mogą być dowolnie używane w sieciach wewnętrznych, co sprawia, że są niezwykle popularne wśród administratorów sieci.

Pytanie 10

Zabrudzony czytnik w napędzie optycznym powinno się czyścić

A. izopropanolem.

B. rozpuszczalnikiem ftalowym.

C. spirytusem.

D. benzyną ekstrakcyjną.

Izopropanol to faktycznie najlepszy wybór, jeśli chodzi o czyszczenie czytnika w napędzie optycznym. Wynika to głównie z jego właściwości chemicznych – jest bezbarwny, szybko odparowuje, nie zostawia żadnych osadów, no i co ważne, nie reaguje ze szkłem czy plastikami, z których zrobione są soczewki w napędach. W branży serwisowej i przy naprawach elektroniki izopropanol to taki trochę standard – praktycznie zawsze jest na wyposażeniu każdego porządnego warsztatu, bo pozwala bezpiecznie usuwać kurz, tłuszcz czy inne zabrudzenia, nie ryzykując uszkodzenia delikatnych elementów. W wielu instrukcjach serwisowych, zwłaszcza producentów napędów, wyraźnie się podkreśla, żeby stosować właśnie ten środek – np. normy ESD czy zalecenia firm takich jak Sony czy LG. Sam miałem kiedyś sytuację, że klient próbował czyścić soczewkę spirytusem i wyszły plamy – izopropanol tego nie robi. Warto wiedzieć, że w sklepach elektronicznych dostępny jest w różnych stężeniach (najlepiej min. 99%), co dodatkowo ułatwia pracę. Generalnie, jeśli masz do wyczyszczenia coś w elektronice – najpierw sprawdź, czy masz izopropanol. To takie złote narzędzie każdego technika.

Pytanie 11

Protokół Transport Layer Security (TLS) jest rozszerzeniem którego z poniższych protokołów?

A. Security Socket Layer (SSL)

B. Network Terminal Protocol (telnet)

C. Session Initiation Protocol (SIP)

D. Security Shell (SSH)

Standard Transport Layer Security (TLS) jest rozwinięciem protokołu Security Socket Layer (SSL), który został zaprojektowany w celu zwiększenia bezpieczeństwa komunikacji w Internecie. SSL, opracowany przez Netscape, zapewniał szyfrowanie danych przesyłanych pomiędzy klientem a serwerem, co znacząco poprawiło ochronę przed podsłuchiwaniem i innymi zagrożeniami. TLS jest jego kontynuacją, wprowadzającą bardziej zaawansowane algorytmy szyfrowania oraz lepszą autoryzację użytkowników. Przykładowo, TLS jest powszechnie stosowany w protokołach HTTPS, które zapewniają bezpieczne połączenia w Internecie, co jest kluczowe dla ochrony danych osobowych i transakcji online. W praktyce oznacza to, że gdy korzystasz z bankowości internetowej lub dokonujesz zakupów online, prawdopodobnie korzystasz z protokołu TLS, który chroni Twoje dane przed przechwyceniem. Dobre praktyki w zakresie zabezpieczeń obejmują regularne aktualizacje implementacji TLS oraz korzystanie z najnowszych wersji protokołu, aby wykorzystać najbardziej aktualne metody zabezpieczeń.

Pytanie 12

Główny punkt, z którego odbywa się dystrybucja okablowania szkieletowego, to punkt

A. dostępowy

B. dystrybucyjny

C. pośredni

D. abonamentowy

Punkt dystrybucyjny to kluczowy element w infrastrukturze okablowania szkieletowego, pełniący rolę centralnego punktu, z którego rozprowadzane są sygnały do różnych lokalizacji. Przy jego pomocy można efektywnie zarządzać siecią, co obejmuje zarówno dystrybucję sygnału, jak i zapewnienie odpowiedniej organizacji kabli. W praktyce, punkt dystrybucyjny zazwyczaj znajduje się w pomieszczeniach technicznych lub serwerowych, gdzie zainstalowane są urządzenia aktywne, takie jak przełączniki czy routery. Zgodnie z normami ANSI/TIA-568, efektywne planowanie i instalacja infrastruktury okablowania szkieletowego powinny uwzględniać lokalizację punktów dystrybucyjnych, aby minimalizować długość kabli oraz optymalizować ich wydajność. Dobrze zaprojektowany punkt dystrybucyjny umożliwia łatwy dostęp do urządzeń, co jest istotne podczas konserwacji i rozbudowy sieci.

Pytanie 13

W systemie Linux polecenie chown służy do

A. zmiany właściciela pliku

B. przemieszczania pliku

C. modyfikacji parametrów pliku

D. regeneracji systemu plików

Polecenie chown w systemie Linux jest kluczowym narzędziem do zarządzania uprawnieniami plików i katalogów, umożliwiającym zmianę właściciela pliku. Dzięki niemu administratorzy mogą przypisać plik lub katalog do innego użytkownika lub grupy, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa systemu. Na przykład, jeśli plik został stworzony przez jednego użytkownika, ale musi być dostępny dla innego, który ma wykonywać określone operacje, chown pozwala na taką zmianę. Przykład użycia: polecenie 'chown nowy_użytkownik plik.txt' zmienia właściciela pliku 'plik.txt' na 'nowy_użytkownik'. Dobrą praktyką jest regularna kontrola właścicieli plików, aby zapobiegać nieautoryzowanemu dostępowi i dbać o integralność systemu plików. Zmiana właściciela jest również istotna w kontekście grup użytkowników, gdzie można przypisać pliki do określonych grup, co ułatwia współpracę w zespołach.

Pytanie 14

Dobrze zaplanowana sieć komputerowa powinna pozwalać na rozbudowę, co oznacza, że musi charakteryzować się

A. redundancją

B. skalowalnością

C. nadmiarowością

D. efektywnością

Skalowalność to kluczowa cecha prawidłowo zaprojektowanej sieci komputerowej, która pozwala na łatwe dostosowywanie jej zasobów do rosnących potrzeb użytkowników i obciążenia systemu. W praktyce oznacza to, że można dodawać nowe urządzenia, takie jak serwery, przełączniki czy routery, bez znaczącego wpływu na wydajność istniejącej infrastruktury. Przykładem skalowalnej sieci może być architektura chmurowa, gdzie zasoby są dynamicznie alokowane w odpowiedzi na zmiany w zapotrzebowaniu. Rozwiązania takie jak wirtualizacja i konteneryzacja, zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, również przyczyniają się do zwiększenia skalowalności sieci. Oprócz tego, projektowanie z myślą o skalowalności pozwala na lepsze zarządzanie kosztami operacyjnymi, ponieważ organizacje mogą inwestować w rozwój infrastruktury w miarę potrzeb, zamiast przeznaczać środki na nadmiarowe zasoby, które mogą nie być wykorzystywane. W związku z tym, skalowalność jest kluczowym aspektem, który powinien być brany pod uwagę już na etapie planowania i projektowania sieci.

Pytanie 15

Do automatycznej synchronizacji dokumentów redagowanych przez kilka osób w tym samym czasie, należy użyć

A. chmury sieciowej.

B. serwera IRC.

C. serwera DNS.

D. poczty elektronicznej.

W tym pytaniu łatwo się zasugerować ogólną komunikacją w sieci i pomyśleć, że skoro kilka osób ma się „dogadać” co do treści dokumentu, to wystarczy jakikolwiek serwer komunikacyjny czy poczta elektroniczna. Technicznie jednak to zupełnie inna klasa rozwiązań niż narzędzia do współdzielonej edycji i automatycznej synchronizacji plików.
Serwer IRC służy do komunikacji tekstowej w czasie rzeczywistym, coś jak bardzo rozbudowany czat. Dobrze się sprawdza do szybkiej wymiany informacji, prostych konsultacji, czasem do koordynacji pracy zespołu, ale sam w sobie nie przechowuje wersji dokumentów ani nie obsługuje mechanizmów edycji współdzielonej. Użytkownicy mogliby co najwyżej wysyłać sobie linki lub fragmenty tekstu, ale cała logika synchronizacji pliku musiałaby być realizowana ręcznie albo przez inne narzędzie. To jest klasyczny błąd myślowy: „skoro mogę gadać na czacie o dokumencie, to czat rozwiązuje problem współedytowania”. Niestety nie.
Serwer DNS z kolei to element infrastruktury sieciowej, który tłumaczy nazwy domenowe (np. example.com) na adresy IP. Jest absolutnie krytyczny dla działania Internetu, ale nie ma żadnego związku z obsługą dokumentów, ich wersji czy współpracy użytkowników. Czasem uczniowie zakładają, że skoro coś jest „serwerem” w sieci, to może służyć do wszystkiego. W praktyce serwer DNS realizuje bardzo wąską, niskopoziomową funkcję i nie „wie” nic o plikach, a tym bardziej o edycji dokumentów.
Poczta elektroniczna faktycznie bywa używana do wymiany dokumentów, ale to rozwiązanie zupełnie nie spełnia wymogu automatycznej synchronizacji. Przy wysyłaniu załączników powstają osobne kopie pliku u każdego odbiorcy. Jeśli trzy osoby wprowadzą zmiany niezależnie, to potem trzeba ręcznie scalać treść, co generuje chaos i ryzyko nadpisania czyjejś pracy. To typowy problem: pliki „raport_v2_poprawiony_przez_ania.docx”, „raport_ostateczny_marek.docx” krążą po skrzynkach, a nikt nie wie, która wersja jest aktualna. E-mail jest narzędziem asynchronicznym, bez kontroli wersji, bez edycji w czasie rzeczywistym i bez mechanizmów blokowania konfliktów. Z mojego doświadczenia to raczej antywzorzec, jeśli chodzi o współedytowanie.
Kluczowe jest zrozumienie, że do automatycznej synchronizacji dokumentów potrzeba rozwiązania z centralnym repozytorium danych, wersjonowaniem oraz mechanizmami współpracy w czasie rzeczywistym lub quasi-rzeczywistym. Tym właśnie są usługi chmurowe do pracy grupowej, a nie ogólne serwery komunikacyjne czy systemy nazw domen. Mylenie warstwy aplikacyjnej (narzędzia do edycji dokumentów) z warstwą transportową lub usługami infrastrukturalnymi (DNS) to dość częsty błąd na początku nauki sieci i systemów – warto mieć to rozgraniczenie dobrze poukładane w głowie.

Pytanie 16

Jaki rodzaj licencji pozwala na swobodne modyfikacje, kopiowanie oraz rozpowszechnianie po dokonaniu dowolnej płatności na rzecz twórcy?

A. donationware

B. postcardware

C. shareware

D. adware

Adware to model dystrybucji oprogramowania, w którym program jest dostarczany użytkownikowi za darmo, ale generuje przychody poprzez wyświetlanie reklam. Często prowadzi to do frustracji użytkowników, ponieważ muszą oni zmagać się z intruzywnymi reklamami, które mogą zakłócać korzystanie z aplikacji. Taki model nie umożliwia użytkownikom modyfikacji czy kopiowania oprogramowania, a jego głównym celem jest generowanie zysku dla twórcy poprzez reklamy. Shareware to kolejny typ licencji, który pozwala na ograniczone korzystanie z programu, zazwyczaj w formie próbnej wersji. Użytkownicy są zachęcani do zakupu pełnej wersji po upływie okresu próbnego. Shareware nie daje jednak swobody w zakresie modyfikacji czy rozpowszechniania oprogramowania, co czyni ten model nieodpowiednim w kontekście pytania. Postcardware to rzadko spotykana forma licencji, w której użytkownik jest zachęcany do wysłania pocztówki do autora w zamian za korzystanie z oprogramowania. Choć jest to podejście nieco kreatywne, nie wiąże się z modyfikacjami ani rozpowszechnianiem oprogramowania. Wspomniane modele licencji często prowadzą do mylnych przekonań, że oprogramowanie może być swobodnie modyfikowane i rozpowszechniane. Kluczowe dla zrozumienia tych typów licencji jest dostrzeganie różnic w zakresie przyznawanych praw, co jest niezbędne dla świadomego korzystania z oprogramowania.

Pytanie 17

Do kategorii oprogramowania określanego mianem malware (ang. malicious software) nie zalicza się oprogramowania typu

A. computer aided manufacturing

B. scumware

C. exploit

D. keylogger

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'computer aided manufacturing' (CAM) jest poprawna, ponieważ odnosi się do narzędzi i oprogramowania wspierającego procesy produkcyjne w przemyśle, a nie do oprogramowania szkodliwego. CAM jest wykorzystywane do projektowania, planowania oraz optymalizacji procesów produkcyjnych, co ma na celu zwiększenie efektywności i jakości wytwarzanych produktów. Przykładem zastosowania CAM może być automatyzacja obróbki CNC, gdzie oprogramowanie steruje maszynami w sposób precyzyjny, minimalizując błędy ludzkie. Standardy branżowe, takie jak ISO 9001, podkreślają znaczenie zintegrowanych procesów produkcyjnych, co czyni CAM kluczowym elementem strategii zarządzania jakością. W przeciwieństwie do oprogramowania typu malware, które ma na celu szkodzenie systemom informatycznym, CAM przyczynia się do rozwoju i innowacji w przemysłowych zastosowaniach.

Pytanie 18

Przy zgrywaniu filmu kamera cyfrowa przesyła na dysk 220 MB na minutę. Wybierz z diagramu interfejs o najniższej prędkości transferu, który umożliwia taką transmisję

A. 1394a

B. 1394b

C. USB 1

D. USB 2

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Interfejs 1394a, znany również jako FireWire 400, oferuje prędkość transferu do 400 megabitów na sekundę (Mbps), co przekłada się na około 50 megabajtów na sekundę (MB/s). Zgrywanie filmu, które wymaga 220 MB na minutę, oznacza zapotrzebowanie na prędkość około 3,67 MB/s. Interfejs 1394a z prędkością 50 MB/s zdecydowanie spełnia te wymagania, zapewniając stabilne przesyłanie danych. W praktyce FireWire 400 był popularnym wyborem w branży wideo i audio, oferując niezawodność i wysoką jakość transferu danych, co jest kluczowe podczas edycji materiałów multimedialnych. W porównaniu do alternatyw, takich jak USB 1, które oferuje zaledwie 1,5 Mbps, 1394a jest bardziej efektywnym rozwiązaniem. Wybór odpowiedniego interfejsu w oparciu o jego przepustowość jest krytyczny w zapewnieniu płynnej pracy urządzeń cyfrowych, co jest dobrą praktyką zawodową, szczególnie w produkcji wideo.

Pytanie 19

Która z wymienionych czynności konserwacyjnych drukarek dotyczy tylko drukarki laserowej?

A. Czyszczenie luster i soczewek.

B. Czyszczenie prowadnic karetki.

C. Usunięcie zabrudzeń z zespołu czyszczącego głowicę.

D. Oczyszczenie traktora.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Czyszczenie luster i soczewek to czynność konserwacyjna, która rzeczywiście dotyczy wyłącznie drukarek laserowych. Elementy te są kluczowe dla prawidłowego działania mechanizmu obrazowania – to właśnie przez system luster i soczewek wiązka lasera jest precyzyjnie kierowana na bęben światłoczuły, rysując na nim utajony obraz strony. Nawet drobne zabrudzenia czy pył na lustrze lub soczewce mogą powodować obniżenie kontrastu wydruku, smugi albo pojawianie się plam na kartce. Z mojego doświadczenia wynika, że regularna konserwacja tych elementów według zaleceń producentów (np. HP czy Brother) potrafi znacząco przedłużyć żywotność drukarki i poprawić jakość wydruku. Używa się do tego specjalnych, niepylących ściereczek i płynów antystatycznych – zbyt agresywna chemia mogłaby uszkodzić powłoki optyczne. Moim zdaniem to jest taki trochę niedoceniany aspekt serwisowania – ludzie myślą: „a, wyczyszczę tylko podajnik papieru”, a potem się dziwią, czemu wydruki są wyblakłe. Według standardów branżowych, w środowiskach biurowych z dużą ilością kurzu, czyszczenie optyki powinno się wykonywać co 6-12 miesięcy. Warto też pamiętać, że drukarki atramentowe czy igłowe nie mają takich elementów – tam mechanizm nanoszenia obrazu na papier jest zupełnie inny, więc czyszczenie luster i soczewek po prostu ich nie dotyczy.

Pytanie 20

Tester strukturalnego okablowania umożliwia weryfikację

A. mapy połączeń

B. liczby przełączników w sieci

C. obciążenia ruchu sieciowego

D. liczby komputerów w sieci

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tester okablowania strukturalnego to urządzenie, które ma za zadanie sprawdzać, czy wszystko w instalacji sieciowej działa jak należy. Odpowiedź dotycząca mapy połączeń jest jak najbardziej na miejscu, bo te testery pomagają zrozumieć, jak kable są ze sobą połączone. Dzięki mapowaniu można łatwo zobaczyć, które kable idą do jakich portów na przełącznikach, co jest ważne, gdy coś zaczyna szwankować w sieci. Przykładowo, kiedy występują problemy z przesyłem danych, tester może szybko wskazać, gdzie może być awaria. A jak wiadomo, zgodnie z normami TIA/EIA-568, dobrze zaplanowane okablowanie to podstawa, żeby sieć działała płynnie. Analizując mapę połączeń, zarządcy sieci mogą też lepiej rozłożyć obciążenie, co przekłada się na lepszą jakość dla użytkowników. Z mojego doświadczenia, to naprawdę ułatwia życie w zarządzaniu siecią.

Pytanie 21

Ile portów USB może być dostępnych w komputerze wyposażonym w tę płytę główną, jeśli nie używa się huba USB ani dodatkowych kart?

A. 3 porty

B. 4 porty

C. 5 portów

D. 12 portów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Płyta główna przedstawiona na schemacie to ASUS M5A78L-M/USB3, która w standardzie wyposażona jest w wiele portów USB. Na panelu tylnym widzimy cztery porty USB 2.0 oraz dwa porty USB 3.0, co daje razem sześć portów. Dodatkowo płyta posiada cztery wewnętrzne złącza USB na płycie, które mogą obsłużyć kolejne sześć portów USB 2.0. Suma ta daje nam możliwość podłączenia do dwunastu portów USB bez potrzeby stosowania huba USB czy dodatkowych kart rozszerzeń. Takie rozwiązanie jest zgodne z dzisiejszymi standardami, gdzie wiele urządzeń peryferyjnych korzysta z połączenia USB. Posiadanie większej liczby portów jest korzystne w przypadku jednoczesnego korzystania z różnych urządzeń jak drukarki, zewnętrzne dyski, czy kamery internetowe. Dodatkowo, w przypadku nowoczesnych urządzeń, porty USB 3.0 zapewniają szybszą transmisję danych, co jest istotne przy przesyłaniu dużych plików. Ważne jest także, aby zawsze zapewniać odpowiednie chłodzenie i zasilanie, co wpływa na stabilność pracy urządzeń podłączonych do portów USB.

Pytanie 22

Kiedy użytkownik wprowadza w wierszu poleceń komendę ping www.onet.pl, otrzymuje komunikat: "Żądanie polecenia ping nie może znaleźć hosta www.onet.pl. Sprawdź nazwę i ponów próbę." Natomiast po wpisaniu polecenia ping 213.180.141.140 (adres IP serwera www.onet.pl) użytkownik otrzymuje odpowiedź z serwera. Jakie mogą być przyczyny tego zjawiska?

A. Nieprawidłowo skonfigurowana maska podsieci

B. Nieprawidłowo skonfigurowana brama domyślna

C. Błędny adres IP serwera DNS

D. Błędny adres IP hosta

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to niepoprawny adres IP serwera DNS. Serwer DNS (Domain Name System) jest odpowiedzialny za tłumaczenie nazw domenowych, takich jak www.onet.pl, na odpowiadające im adresy IP, co umożliwia komunikację w sieci. W sytuacji opisanej w pytaniu, użytkownik nie jest w stanie uzyskać odpowiedzi po próbie pingowania nazwy domenowej, co sugeruje, że serwer DNS nie jest w stanie poprawnie zidentyfikować hosta. Gdy użytkownik pingował bezpośrednio adres IP (213.180.141.140), nawiązał połączenie, ponieważ to adres IP jest bezpośrednio rozpoznawany przez sieć. W praktyce, aby rozwiązać ten problem, użytkownik powinien sprawdzić ustawienia sieciowe, upewnić się, że konfiguracja serwera DNS jest poprawna oraz czy używane są najnowsze adresy DNS dostarczane przez dostawcę internetu. Dobrą praktyką jest korzystanie z publicznych serwerów DNS, takich jak Google DNS (8.8.8.8) lub Cloudflare DNS (1.1.1.1), aby zapewnić szybsze i bardziej niezawodne rozwiązywanie nazw. Użytkownik powinien również mieć na uwadze czasami występujące problemy z propagacją DNS, które mogą wystąpić, gdy zmiany w konfiguracji DNS nie są natychmiastowo dostępne.

Pytanie 23

Aby aktywować tryb awaryjny w systemach z rodziny Windows, w trakcie uruchamiania komputera trzeba nacisnąć klawisz

A. F1

B. F10

C. F8

D. F7

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klawisz F8 jest odpowiedzialny za uruchamianie trybu awaryjnego w systemach operacyjnych Windows, szczególnie w wersjach do Windows 7. Umożliwia on użytkownikom załadowanie minimalnej wersji systemu, co jest szczególnie pomocne w diagnostyce i naprawie problemów z systemem. Tryb awaryjny uruchamia system z ograniczoną liczbą sterowników i funkcji, co pozwala na łatwiejsze zidentyfikowanie problemów, takich jak konflikty oprogramowania czy błędy sterowników. Użytkownicy mogą w nim również uruchomić narzędzia takie jak 'Przywracanie systemu' lub 'Zarządzanie urządzeniami', co zwiększa szansę na skuteczne naprawienie problemów. Warto zaznaczyć, że w systemach nowszych, takich jak Windows 8 i 10, dostęp do trybu awaryjnego uzyskuje się nieco inaczej, głównie poprzez menu rozruchowe. Niemniej jednak, znajomość klawisza F8 jest istotna dla użytkowników starszych systemów, którzy mogą napotkać problemy z działaniem systemu.

Pytanie 24

Pamięć oznaczona jako PC3200 nie jest kompatybilna z magistralą

A. 333 MHz

B. 400 MHz

C. 533 MHz

D. 300 MHz

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 533 MHz jest poprawna, ponieważ pamięć oznaczona symbolem PC3200 działa na częstotliwości 400 MHz, co odpowiada magistrali DDR (Double Data Rate). Wartość ta odnosi się do efektywnej prędkości transferu danych pamięci, a magistrala 533 MHz, oznaczająca FSB (Front Side Bus), jest niekompatybilna z pamięcią PC3200. W praktyce oznacza to, że gdybyśmy próbowali zainstalować pamięć PC3200 w systemie z magistralą 533 MHz, mogłoby to prowadzić do problemów ze stabilnością lub niewłaściwego działania systemu. W kontekście standardów, PC3200 jest zgodna z DDR400, co jest potwierdzone przez organizacje takie jak JEDEC, które ustanawiają normy dla pamięci RAM. W przypadku pamięci DDR, różne standardy oznaczają różne godziny synchronizacji oraz prędkości, co jest kluczowe przy projektowaniu systemów komputerowych. Dlatego ważne jest, aby zawsze dobierać pamięć do wymagań magistrali, co zapewnia optymalną wydajność i stabilność systemu.

Pytanie 25

Aby utworzyć programową macierz RAID-1, potrzebne jest minimum

A. 1 dysku podzielonego na dwie partycje

B. 4 dysków

C. 2 dysków

D. 3 dysków

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź wskazująca na konieczność użycia minimum dwóch dysków do zbudowania macierzy RAID-1 jest prawidłowa, ponieważ RAID-1, znany również jako mirroring, polega na tworzeniu dokładnej kopii danych na dwóch dyskach. W tej konfiguracji, dane zapisywane na jednym dysku są jednocześnie zapisywane na drugim, co zapewnia wysoką dostępność i bezpieczeństwo danych. Jeśli jeden z dysków ulegnie awarii, system może kontynuować działanie dzięki drugiemu dyskowi, co minimalizuje ryzyko utraty danych. W praktyce, RAID-1 jest często stosowany w systemach serwerowych oraz w desktopach, gdzie wysoka niezawodność danych jest kluczowa. Standardy i dobre praktyki branżowe, takie jak porady od organizacji takich jak Storage Networking Industry Association (SNIA), podkreślają znaczenie RAID-1 w kontekście redundancji i ochrony danych. Wybór tej konfiguracji jest często preferowany w środowiskach, gdzie dostępność danych i ich integralność są priorytetem.

Pytanie 26

Jaki jest standard 1000Base-T?

A. standard sieci Ethernet o prędkości 1GB/s

B. standard sieci Ethernet o prędkości 1000Mb/s

C. standard sieci Ethernet o prędkości 100Mb/s

D. standard sieci Ethernet o prędkości 1000MB/s

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ standard 1000Base-T definiuje technologię Ethernet, która umożliwia przesyłanie danych z prędkością 1000 Mb/s (1 Gb/s) za pomocą miedzianych kabli skrętkowych kategorii 5e lub wyższej. Standard ten, zatwierdzony przez Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE) jako IEEE 802.3ab, jest powszechnie stosowany w lokalnych sieciach komputerowych (LAN). Dzięki zastosowaniu technologii 1000Base-T, użytkownicy mogą korzystać z wysokiej przepustowości, co pozwala na efektywne przesyłanie danych, takich jak strumieniowanie wideo, transfer dużych plików oraz wsparcie dla aplikacji wymagających intensywnej wymiany informacji. W kontekście praktycznym, 1000Base-T jest często wykorzystywany w biurach, centrach danych oraz w domowych sieciach, gdzie istotne jest osiągnięcie wysokiej wydajności przy jednoczesnym obniżeniu kosztów infrastruktury. Użycie skrętki miedzianej umożliwia również prostą instalację, co czyni tę technologię atrakcyjną dla wielu zastosowań.

Pytanie 27

Aby w systemie Windows nadać użytkownikowi możliwość zmiany czasu systemowego, potrzebna jest przystawka

A. certmgr.msc

B. services.msc

C. secpol.msc

D. eventvwr.msc

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'secpol.msc' jest poprawna, ponieważ to narzędzie, znane jako Zasady zabezpieczeń lokalnych, umożliwia administratorom zarządzanie uprawnieniami użytkowników w systemie Windows. W ramach tego narzędzia można skonfigurować różne polityki bezpieczeństwa, w tym przydzielanie praw użytkownikom, które są niezbędne do zmiany czasu systemowego. W praktyce, aby przydzielić użytkownikowi to prawo, należy otworzyć 'secpol.msc', przejść do sekcji 'Zasady lokalne', a następnie do 'Przydzielanie praw użytkowników'. Tutaj można znaleźć i edytować prawo 'Zmień systemowy czas'. Przykład zastosowania to sytuacja, w której użytkownik musi dostosować czas na serwerze lub komputerze w celu synchronizacji z innymi systemami, co jest kluczowe w środowiskach, gdzie precyzyjny czas jest istotny, jak w serwerach do baz danych. Zgodnie z dobrymi praktykami bezpieczeństwa, ograniczanie dostępu do takich uprawnień powinno być realizowane z rozwagą, aby nie dopuścić do nieautoryzowanych zmian w systemie.

Pytanie 28

Czym jest kopia różnicowa?

A. polega na kopiowaniu jedynie plików, które zostały stworzone lub zmienione od momentu utworzenia ostatniej kopii pełnej

B. polega na kopiowaniu jedynie tej części plików, która została dodana od czasu utworzenia ostatniej kopii pełnej

C. polega na kopiowaniu jedynie plików, które zostały stworzone od momentu ostatniej kopii pełnej

D. polega na kopiowaniu jedynie plików, które zostały zmodyfikowane od chwili utworzenia ostatniej kopii pełnej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kopia różnicowa to technika backupu, która polega na kopiowaniu wyłącznie tych plików, które zostały utworzone lub zmienione od momentu ostatniej pełnej kopii zapasowej. To podejście jest korzystne, ponieważ znacznie zmniejsza czas potrzebny na wykonanie kopii oraz ilość zajmowanego miejsca na nośniku. Przykładem zastosowania kopii różnicowej jest sytuacja, w której użytkownik wykonuje pełną kopię zapasową w każdy poniedziałek, a następnie różnicowe kopie w pozostałe dni. Dzięki temu, w przypadku awarii systemu, wystarczy przywrócić pełną kopię z poniedziałku oraz najnowszą różnicową, co jest szybszym i bardziej efektywnym procesem niż przywracanie wielu pełnych kopii. Warto zauważyć, że standardy branżowe, takie jak ITIL czy COBIT, podkreślają znaczenie regularnych kopii zapasowych i ich różnorodności w kontekście zarządzania ryzykiem i bezpieczeństwem danych.

Pytanie 29

Jakie elementy łączy okablowanie pionowe w sieci LAN?

A. Gniazdo abonenckie z punktem pośrednim rozdzielczym

B. Główny punkt rozdzielczy z gniazdem dla użytkownika

C. Dwa sąsiadujące punkty abonenckie

D. Główny punkt rozdzielczy z punktami pośrednimi rozdzielczymi

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź wskazuje na główny punkt rozdzielczy (MDF - Main Distribution Frame), który jest kluczowym elementem w strukturze okablowania pionowego w sieci LAN. Taki punkt rozdzielczy łączy ze sobą różne segmenty sieci i pozwala na efektywne zarządzanie połączeniami z pośrednimi punktami rozdzielczymi (IDF - Intermediate Distribution Frame). Dzięki temu zapotrzebowanie na pasmo i zasoby sieciowe jest lepiej rozdzielane, co przekłada się na efektywność działania całego systemu. W praktyce oznacza to, że główny punkt rozdzielczy jest miejscem, gdzie zbiegają się wszystkie kable od poszczególnych IDF, co umożliwia zorganizowane i przemyślane zarządzanie okablowaniem. Zgodnie z normą ANSI/TIA-568, okablowanie pionowe powinno być projektowane z myślą o przyszłym rozwoju infrastruktury, co oznacza, że powinno być elastyczne i skalowalne. Dzięki odpowiedniemu planowaniu możemy uniknąć problemów związanych z ograniczoną przepustowością czy trudnościami w utrzymaniu sieci.

Pytanie 30

Jakie połączenie bezprzewodowe należy zastosować, aby mysz mogła komunikować się z komputerem?

A. RS 232

B. DVI

C. Bluetooth

D. IEEE_1284

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Bluetooth jest bezprzewodowym standardem komunikacyjnym, który umożliwia przesyłanie danych na krótkie odległości, co czyni go idealnym do łączenia urządzeń takich jak myszki komputerowe z komputerem. Dzięki technologii Bluetooth, urządzenia mogą komunikować się ze sobą bez potrzeby stosowania kabli, co zapewnia większą wygodę i mobilność użytkownikowi. Przykładem zastosowania Bluetooth jest połączenie bezprzewodowej myszki z laptopem – wystarczy aktywować Bluetooth w systemie operacyjnym, a następnie sparować urządzenie. Bluetooth działa na częstotliwości 2,4 GHz, co jest standardem w branży, a jego zasięg zwykle wynosi do 10 metrów. Warto również wspomnieć o różnych wersjach Bluetooth, takich jak Bluetooth 5.0, które oferuje większe prędkości transferu danych oraz lepszą efektywność energetyczną. W praktyce, korzystanie z Bluetooth w codziennych zastosowaniach komputerowych stało się powszechne, co potwierdzają liczne urządzenia peryferyjne, które wspierają ten standard. Dobrą praktyką przy korzystaniu z Bluetooth jest również stosowanie szyfrowania, co zapewnia bezpieczeństwo przesyłanych danych.

Pytanie 31

Jakie urządzenie powinno być użyte do połączenia sprzętu peryferyjnego, które posiada bezprzewodowy interfejs komunikujący się za pomocą fal świetlnych w podczerwieni, z laptopem, który nie dysponuje takim interfejsem, lecz ma port USB?

A. Rys. D

B. Rys. C

C. Rys. A

D. Rys. B

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rysunek B przedstawia adapter IRDA z interfejsem USB który jest właściwym urządzeniem do podłączenia urządzeń peryferyjnych wykorzystujących podczerwień do komunikacji. Podczerwień jest technologią bezprzewodową która działa w oparciu o fale świetlne w zakresie podczerwieni IRDA czyli Infrared Data Association to standard komunikacji bezprzewodowej który umożliwia transmisję danych na niewielkie odległości. Adapter USB-IRDA pozwala na integrację urządzeń które nie posiadają wbudowanego interfejsu podczerwieni co jest standardem w wielu nowoczesnych laptopach. Dzięki takiemu adapterowi możliwe jest na przykład połączenie z drukarkami skanerami czy innymi urządzeniami które operują na tym paśmie. Stosowanie adapterów IRDA jest zgodne z zasadą interoperacyjności i jest powszechnie uznawane za najlepszą praktykę w integracji urządzeń starszego typu z nowoczesnymi systemami komputerowymi. W praktyce użycie takiego rozwiązania pozwala na bezproblemową wymianę danych co może być szczególnie przydatne w środowiskach korporacyjnych gdzie starsze urządzenia peryferyjne są nadal w użyciu.

Pytanie 32

Funkcja systemu Windows Server, umożliwiająca zdalną instalację systemów operacyjnych na komputerach kontrolowanych przez serwer, to

A. GPO

B. DFS

C. FTP

D. WDS

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
WDS, czyli Windows Deployment Services, to usługa systemu Windows Server, która umożliwia zdalną instalację systemów operacyjnych na komputerach w sieci. Działa na zasadzie protokołu PXE (Preboot Execution Environment), który pozwala komputerom klienckim na bootowanie z obrazów systemów operacyjnych przechowywanych na serwerze. Przykładowo, WDS może być używany w dużych firmach, gdzie konieczne jest jednoczesne zainstalowanie systemu na wielu komputerach. Administratorzy mogą zautomatyzować proces instalacji, co znacznie przyspiesza wdrażanie nowych maszyn. Zastosowanie WDS zmniejsza ilość pracy związanej z ręcznym instalowaniem systemów operacyjnych, a także minimalizuje błędy ludzkie. Dobrą praktyką jest także wykorzystanie WDS w połączeniu z innymi narzędziami, takimi jak System Center Configuration Manager, co pozwala na jeszcze bardziej zintegrowane i efektywne zarządzanie infrastrukturą IT.

Pytanie 33

W jakiej logicznej topologii funkcjonuje sieć Ethernet?

A. pierścieniowej i liniowej

B. siatki i gwiazdy

C. siatkowej

D. rozgłaszania

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sieć Ethernet rzeczywiście działa głównie w topologii rozgłaszania. To oznacza, że kiedy jedno urządzenie wysyła dane, to wszystkie inne w sieci te dane odbierają. Później każde z nich decyduje, czy te dane są dla niego. Fajnie, bo taką komunikację można łatwo wdrożyć, a to działa super w małych i średnich sieciach. Na przykład w lokalnej sieci biurowej, gdzie masz sporo komputerów podłączonych do jednego switcha. Topologia rozgłaszania sprawia, że rozbudowa sieci jest prosta – wystarczy podłączyć nowe urządzenie, nie musimy przerabiać całej infrastruktury. Warto też dodać, że standard IEEE 802.3 definiuje Ethernet i opiera się na tej topologii, co sprawia, że jest wszędzie w nowoczesnych IT. Zrozumienie tego modelu jest naprawdę ważne, żeby dobrze projektować i zarządzać sieciami komputerowymi.

Pytanie 34

Błąd typu STOP w systemie Windows (Blue Screen), który występuje w momencie, gdy system odwołuje się do niepoprawnych danych w pamięci RAM, to

A. PAGE_FAULT_IN_NONPAGE_AREA

B. UNMONTABLE_BOOT_VOLUME

C. NTFS_FILE_SYSTEM

D. UNEXPECTED_KERNEL_MODE_TRAP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'PAGE_FAULT_IN_NONPAGE_AREA' jest poprawna, ponieważ odnosi się do sytuacji, w której system operacyjny Windows napotyka problem podczas próby odwołania się do danych, które powinny znajdować się w pamięci operacyjnej, ale ich tam nie ma. Błąd ten jest często spowodowany uszkodzeniem pamięci RAM lub problemami z systemem plików. Niekiedy może to być wynikiem wadliwych sterowników lub niekompatybilnych aplikacji. W praktyce, aby zdiagnozować tego typu problem, administratorzy systemów mogą używać narzędzi diagnostycznych, takich jak Windows Memory Diagnostic, aby sprawdzić pamięć RAM, oraz CHKDSK do analizy i naprawy problemów z systemem plików. Zarządzanie pamięcią i zapewnienie integralności danych w systemie operacyjnym są kluczowymi aspektami wydajności i stabilności systemu, co podkreśla znaczenie monitorowania i konserwacji sprzętu oraz oprogramowania. Dbanie o regularne aktualizacje sterowników i systemu operacyjnego zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi może znacząco zredukować występowanie takich błędów.

Pytanie 35

Zgodnie z normą TIA/EIA-568-B.1 kabel UTP 5e z przeplotem powstaje poprzez zamianę lokalizacji w wtyczce 8P8C następujących par żył (odpowiednio według kolorów):

A. biało-zielony i zielony z biało-niebieskim i niebieskim

B. biało-zielony i zielony z biało-brązowym i brązowym

C. biało-pomarańczowy i pomarańczowy z biało-brązowym i brązowym

D. biało-pomarańczowy i pomarańczowy z biało-zielonym i zielonym

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zgodnie z normą TIA/EIA-568-B.1, poprawna zamiana par przewodów w wtyczce 8P8C polega na wymianie miejscami przewodów biało-pomarańczowego i pomarańczowego z przewodami biało-zielonym i zielonym. Taki schemat ułożenia kabli zapewnia odpowiednią separację sygnałów oraz minimalizuje zakłócenia elektromagnetyczne, co jest istotne dla utrzymania wysokiej jakości transmisji danych w sieciach lokalnych. W praktyce, prawidłowe zakończenie kabli UTP 5e z przeplotem jest kluczowe dla uzyskiwania maksymalnej wydajności sieci, zwłaszcza w zastosowaniach wymagających dużej przepustowości, takich jak transmisja wideo w czasie rzeczywistym czy przesył danych w chmurze. Poprawne ułożenie przewodów zgodnie z normami branżowymi przyczynia się do stabilności i niezawodności połączeń, a tym samym do wydajności całej infrastruktury sieciowej. Dzięki temu, instalacje mogą spełniać wymagania dotyczące jakości usług (QoS) oraz minimalizować ryzyko wystąpienia błędów transmisji.

Pytanie 36

Na podstawie filmu wskaż z ilu modułów składa się zainstalowana w komputerze pamięć RAM oraz jaką ma pojemność.

A. 1 modułu 32 GB.

B. 2 modułów, każdy po 8 GB.

C. 2 modułów, każdy po 16 GB.

D. 1 modułu 16 GB.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazana została konfiguracja pamięci RAM: w komputerze zamontowane są 2 moduły, każdy o pojemności 16 GB, co razem daje 32 GB RAM. Na filmie zwykle widać dwa fizyczne moduły w slotach DIMM na płycie głównej – to są takie długie wąskie kości, wsuwane w gniazda obok procesora. Liczbę modułów określamy właśnie po liczbie tych fizycznych kości, a pojemność pojedynczego modułu odczytujemy z naklejki na pamięci, z opisu w BIOS/UEFI albo z programów diagnostycznych typu CPU‑Z, HWiNFO czy Speccy. W praktyce stosowanie dwóch modułów po 16 GB jest bardzo sensowne, bo pozwala uruchomić tryb dual channel. Płyta główna wtedy może równolegle obsługiwać oba kanały pamięci, co realnie zwiększa przepustowość RAM i poprawia wydajność w grach, programach graficznych, maszynach wirtualnych czy przy pracy z dużymi plikami. Z mojego doświadczenia lepiej mieć dwie takie same kości niż jedną dużą, bo to jest po prostu zgodne z zaleceniami producentów płyt głównych i praktyką serwisową. Do tego 2×16 GB to obecnie bardzo rozsądna konfiguracja pod Windows 10/11 i typowe zastosowania profesjonalne: obróbka wideo, programowanie, CAD, wirtualizacja. Warto też pamiętać, że moduły powinny mieć te same parametry: częstotliwość (np. 3200 MHz), opóźnienia (CL) oraz najlepiej ten sam model i producenta. Taka konfiguracja minimalizuje ryzyko problemów ze stabilnością i ułatwia poprawne działanie profili XMP/DOCP. W serwisie i przy montażu zawsze zwraca się uwagę, żeby moduły były w odpowiednich slotach (zwykle naprzemiennie, np. A2 i B2), bo to bezpośrednio wpływa na tryb pracy pamięci i osiąganą wydajność.

Pytanie 37

Które z urządzeń sieciowych funkcjonuje w warstwie fizycznej modelu ISO/OSI, transmitując sygnał z jednego portu do wszystkich pozostałych portów?

A. Koncentrator

B. Przełącznik

C. Karta sieciowa

D. Modem

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Koncentrator to takie urządzenie sieciowe, które działa na poziomie warstwy fizycznej w modelu ISO/OSI. Jego główna rola to przesyłanie sygnału z jednego portu na wszystkie inne porty. Krótko mówiąc, kiedy jeden port dostaje sygnał, to koncentrator go powiela i rozsyła wszędzie, co pozwala różnym urządzeniom w sieci lokalnej na komunikację. Używa się go często w prostych sieciach, gdzie nie potrzebujemy skomplikowanego zarządzania ruchem. Dzięki niskiej cenie, jest to popularne rozwiązanie w małych biurach czy domowych sieciach. Warto jednak pamiętać, że koncentratory działają w trybie półdupleksowym, co oznacza, że jednocześnie mogą wysyłać dane tylko w jedną stronę. To może trochę ograniczać wydajność w większych sieciach. Choć teraz częściej korzysta się z przełączników, koncentratory wciąż mają swoje miejsce w sytuacjach, gdy ważniejsza jest prostota i niskie koszty.

Pytanie 38

Program iftop działający w systemie Linux ma na celu

A. prezentowanie bieżącej prędkości zapisu w pamięci operacyjnej

B. kończenie procesu, który zużywa najwięcej zasobów procesora

C. monitorowanie aktywności połączeń sieciowych

D. ustawianie parametrów interfejsu graficznego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Program iftop jest narzędziem służącym do monitorowania połączeń sieciowych w systemie Linux. Jego główną funkcjonalnością jest wyświetlanie danych dotyczących aktywności sieciowej w czasie rzeczywistym. Użytkownik może zobaczyć, które adresy IP są najbardziej aktywne, jak również ilość przesyłanych danych w określonym czasie. Dzięki temu administratorzy sieci mogą szybko identyfikować potencjalne problemy, takie jak nadmierne obciążenie sieci, działania złośliwe lub błędy konfiguracyjne. Dodatkowo, iftop umożliwia filtrowanie wyników według interfejsów sieciowych oraz protokołów, co zwiększa jego użyteczność w bardziej złożonych środowiskach. W praktyce, narzędzie to jest często wykorzystywane w połączeniu z innymi narzędziami do monitorowania sieci, takimi jak Wireshark, aby uzyskać pełniejszy obraz stanu infrastruktury sieciowej. Jeżeli chcesz dowiedzieć się więcej o monitoringach sieciowych, warto zaznajomić się z protokołem SNMP oraz narzędziami do jego implementacji.

Pytanie 39

Urządzeniem wejściowym komputera, realizującym z najwyższą precyzją funkcje wskazujące w środowisku graficznym 3D, jest

A. trackball.

B. mysz bezprzewodowa.

C. touchpad.

D. manipulator przestrzenny.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to manipulator przestrzenny, bo właśnie to urządzenie zostało stworzone specjalnie do precyzyjnego sterowania w środowiskach 3D. W odróżnieniu od klasycznej myszy, która działa głównie w dwóch osiach (X i Y) plus ewentualnie rolka, manipulator przestrzenny pozwala na jednoczesne sterowanie aż sześcioma stopniami swobody: przesunięciami w trzech osiach oraz obrotami wokół tych osi. W praktyce oznacza to, że w programach CAD 3D, systemach modelowania 3D, wizualizacjach architektonicznych czy przy obsłudze robotów i symulatorów można bardzo płynnie przesuwać, obracać i przybliżać obiekty, bez kombinowania z klawiaturą i dodatkowymi skrótami. Moim zdaniem, jeśli ktoś poważnie pracuje z 3D, to manipulator przestrzenny jest po prostu standardem branżowym – w wielu biurach projektowych, studiach inżynierskich czy przy pracy z oprogramowaniem typu SolidWorks, AutoCAD 3D, Blender czy 3ds Max, takie urządzenia są normalnym wyposażeniem stanowiska. Producenci, tacy jak 3Dconnexion, dostarczają dedykowane sterowniki i pluginy do popularnych aplikacji, co dodatkowo zwiększa precyzję i ergonomię. Dzięki temu ruchy wirtualnej kamery czy modelu są dużo bardziej naturalne i zbliżone do realnej manipulacji obiektem w przestrzeni. Z praktycznego punktu widzenia manipulator przestrzenny odciąża też nadgarstek i dłoń, bo nie trzeba wykonywać długich, powtarzalnych ruchów jak myszą. Użytkownik delikatnie naciska, odchyla lub skręca głowicę manipulatora, a oprogramowanie interpretuje to jako ruch w przestrzeni 3D. To jest bardzo wygodne przy długiej pracy projektowej, gdzie liczy się dokładność ustawienia widoku i komfort. W dobrych praktykach ergonomii stanowiska komputerowego, szczególnie dla projektantów i inżynierów, często zaleca się właśnie wykorzystanie myszy do typowych operacji i manipulatora przestrzennego do sterowania widokiem 3D. Dlatego spośród podanych opcji to właśnie manipulator przestrzenny najlepiej spełnia kryterium najwyższej precyzji wskazywania w środowisku graficznym 3D.

Pytanie 40

Po włączeniu komputera wyświetlił się komunikat: "non-system disk or disk error. Replace and strike any key when ready". Jakie mogą być przyczyny?

A. brak pliku ntldr

B. dyskietka umieszczona w napędzie

C. skasowany BIOS komputera

D. uszkodzony kontroler DMA

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'dyskietka włożona do napędu' jest prawidłowa, ponieważ komunikat o błędzie 'non-system disk or disk error' często pojawia się, gdy komputer nie może znaleźć prawidłowego nośnika systemowego do uruchomienia. W sytuacji, gdy w napędzie znajduje się dyskietka, a komputer jest skonfigurowany do rozruchu z napędu dyskietek, system operacyjny może próbować załadować z niej dane, co skutkuje błędem, jeśli dyskietka nie zawiera odpowiednich plików rozruchowych. Praktyka wskazuje, że należy sprawdzić, czy napęd nie jest zablokowany innym nośnikiem, co często jest pomijane przez użytkowników. Utrzymanie porządku w napędach oraz ich regularna kontrola jest zgodne z dobrymi praktykami zarządzania systemem i minimalizuje ryzyko wystąpienia podobnych problemów. Dobrze jest również znać opcje BIOS/UEFI, które pozwalają na modyfikację kolejności rozruchu, aby uniknąć tego typu komplikacji.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej