Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 12 maja 2026 13:32
Data zakończenia: 12 maja 2026 13:52

Egzamin zdany!

Wynik: 34/40 punktów (85,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Kolor zapisany w systemie RGB, o wartościach rgb(255,128,16), jaki będzie miał odpowiednik w kodzie szesnastkowym?

A. #008010

B. #ff8011

C. #ff8010

D. #ff0f10

Kod RGB (Red, Green, Blue) to model barw wykorzystywany w grafice komputerowej oraz w technologii wyświetlania. Wartości RGB są określane na podstawie trzech składowych: czerwonej, zielonej i niebieskiej. Każda z tych składowych może przyjmować wartości w zakresie od 0 do 255. W przypadku koloru zapisanym jako rgb(255,128,16), wartość 255 oznacza pełne nasycenie koloru czerwonego, 128 to średnie nasycenie koloru zielonego, a 16 to stosunkowo niskie nasycenie koloru niebieskiego. Aby przekonwertować wartości RGB na format szesnastkowy, należy przekształcić każdą z trzech składowych na system szesnastkowy, co w przypadku podanego koloru daje nam: 255 w systemie dziesiętnym to FF w szesnastkowym, 128 to 80, a 16 to 10. Łącząc te wartości, otrzymujemy #ff8010, co dokładnie odpowiada wartości RGB podanej w pytaniu. Taki zapis jest powszechnie stosowany w CSS i innych formatach związanych z web designem, a jego znajomość jest kluczowa dla każdego projektanta lub developera webowego.

Pytanie 2

Jaką metodę przesyłania danych za pomocą formularza do kodu PHP należy uznać za najbardziej bezpieczną dla poufnych informacji?

A. Metoda GET, przy użyciu protokołu HTTP

B. Metoda POST, przy użyciu protokołu HTTP

C. Metoda POST, przy użyciu protokołu HTTPS

D. Metoda GET, przy użyciu protokołu HTTPS

Metoda POST, za pomocą protokołu HTTPS jest najbezpieczniejszym sposobem przesyłania danych poufnych w formularzach internetowych. Główną zaletą metody POST jest to, że dane nie są widoczne w adresie URL, co redukuje ryzyko ich ujawnienia w przypadku zapisania historii przeglądania lub w logach serwera. Co więcej, HTTPS, czyli HTTP Secure, zapewnia dodatkową warstwę zabezpieczeń poprzez szyfrowanie danych przesyłanych pomiędzy klientem a serwerem. Dzięki temu, nawet jeśli dane zostaną przechwycone przez nieautoryzowany podmiot, będą one zaszyfrowane, co znacznie utrudnia ich odczytanie. Zastosowanie tej metody jest szczególnie kluczowe w przypadku formularzy wymagających wprowadzenia danych osobowych, informacji finansowych lub logowania do konta użytkownika. W praktyce, wiele współczesnych aplikacji internetowych wymaga stosowania POST i HTTPS jako standardu do przesyłania wrażliwych informacji, co jest zgodne z najlepszymi praktykami bezpieczeństwa oraz standardami branżowymi takim jak OWASP.

Pytanie 3

W programie napisanym w języku C++ należy wczytać zmienną całkowitą o nazwie liczba i wyświetlić ją tylko w przypadku, gdy przyjmuje trzycyfrowe wartości parzyste. Instrukcja warunkowa, która to sprawdza, powinna być oparta na wyrażeniu logicznym

A. liczba % 2 == 0 && liczba > 99 && liczba < 999

B. liczba % 2 == 0 || liczba > 99 || liczba < 999

C. liczba % 2 == 0 || (liczba > 99 && liczba < 999)

D. liczba % 2 == 0 && (liczba > 99 || liczba < 999)

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ zawiera wszystkie niezbędne warunki do sprawdzenia, czy liczba jest parzysta i ma trzy cyfry. Warunek 'liczba % 2 == 0' sprawdza, czy liczba jest parzysta, co jest kluczowe, ponieważ tylko parzyste liczby mogą być wyświetlane zgodnie z założeniem programu. Dodatkowo, warunki 'liczba > 99' oraz 'liczba < 999' zapewniają, że liczba jest trzycyfrowa. Użycie operatora logicznego AND ('&&') jest tutaj odpowiednie, ponieważ wszystkie te warunki muszą być spełnione jednocześnie, aby liczba mogła zostać wyświetlona. Praktyczne zastosowanie tej logiki można znaleźć w wielu aplikacjach, gdzie wprowadzanie danych musi być weryfikowane, na przykład w systemach bankowych, gdzie liczby muszą spełniać określone kryteria. Dzięki temu weryfikacja danych wejściowych staje się bardziej efektywna, co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi.

Pytanie 4

Na przedstawionym obrazie zobrazowano wybór formatu pliku do zaimportowania bazy danych. Który z formatów należy wybrać, jeśli dane zostały wyeksportowane z programu Excel i zapisane w formie tekstowej z użyciem przecinka do oddzielania wartości pól?

A. ESRI

B. CSV

C. SQL

D. XML

CSV to skrót od Comma-Separated Values czyli wartości oddzielone przecinkami Jest to powszechnie stosowany format plików tekstowych używany do przechowywania danych tabelarycznych Takie pliki są łatwe do utworzenia edytowania i odczytu przez różnorodne aplikacje co czyni je wszechstronnym wyborem dla transferu danych między różnymi systemami i programami Główną zaletą formatu CSV jest jego prostota i szeroka kompatybilność zwłaszcza z programami do obsługi arkuszy kalkulacyjnych takimi jak Microsoft Excel czy Google Sheets Kiedy dane są eksportowane z Excela jako tekst z przecinkami oddzielającymi wartości CSV to optymalny wybór dla importu do baz danych czy innych aplikacji gdzie dane muszą być szybko i bezproblemowo przetworzone Standard ten nie zawiera informacji o typach danych kolorach czy formatach co sprawia że jest lekki i niezawodny CSV jest również obsługiwany przez większość języków programowania co znacznie ułatwia jego obsługę i integrację w procesach automatyzacji Jest to idealne rozwiązanie gdy potrzebujemy prostego i szybkiego sposobu na przeniesienie danych bez skomplikowanych zależności

Pytanie 5

Aby zrealizować przycisk na stronę internetową zgodnie z wzorem, należy w programie graficznym skorzystać z opcji

A. propagacja wartości

B. zaokrąglenie lub wybranie opcji prostokąt z zaokrąglonymi rogami

C. deformacje i zniekształcenia

D. wybór eliptyczny

Stworzenie przycisku na stronie internetowej, który ma zaokrąglone rogi, wymaga użycia opcji zaokrąglenia w programie do grafiki rastrowej lub wybrania narzędzia prostokąt z zaokrąglonymi rogami. Jest to podejście zgodne z aktualnymi trendami w projektowaniu interfejsów użytkownika, gdzie nacisk kładziony jest na estetykę i użyteczność. Zaokrąglone elementy są bardziej przyjazne dla oka i pomagają w tworzeniu wizualnie przyjemnych projektów. W programach graficznych takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, opcja ta pozwala na szybkie i precyzyjne dostosowanie kształtu przycisku, co jest nieocenione przy tworzeniu prototypów i projektów graficznych. Stosowanie zaokrągleń jest również zgodne z zasadami projektowania responsywnego, gdyż takie elementy wyglądają dobrze na różnorodnych rozdzielczościach ekranów. Wybierając tę technikę, projektanci mogą skupić się na tworzeniu spójnych i nowoczesnych interfejsów, co jest istotne w kontekście doświadczenia użytkownika. Przykładem zastosowania jest przycisk 'Kontakt' na stronie internetowej, który dzięki zaokrąglonym rogom wygląda bardziej zachęcająco i nowocześnie, co wpływa na pozytywne postrzeganie strony przez użytkowników.

Pytanie 6

Aby poprawić prędkość ładowania strony z grafiką o wymiarach 2000 px na 760 px, konieczne jest zmniejszenie rozmiarów grafiki?

A. w programie graficznym

B. za pomocą atrybutów HTML

C. za pomocą właściwości CSS, podając rozmiar w procentach

D. za pomocą właściwości CSS, podając rozmiar w pikselach

Wykorzystywanie atrybutów HTML do zmiany rozmiarów grafiki może wydawać się prostym rozwiązaniem, jednak nie jest ono najlepszym podejściem do optymalizacji wydajności strony. Atrybuty 'width' i 'height' w tagu <img> jedynie modyfikują sposób wyświetlania obrazu na stronie, a nie jego rzeczywisty rozmiar pliku. Taki zabieg nie zmniejsza wagi samego pliku graficznego, co może prowadzić do dłuższego czasu ładowania strony. Również definiowanie rozmiaru grafiki za pomocą właściwości CSS, zarówno w pikselach, jak i procentach, jest niewłaściwą metodą w kontekście optymalizacji. Choć zmniejszają one wizualny rozmiar obrazu, nie wpływają na jego rzeczywistą wagę, co prowadzi do nieefektywnego zarządzania zasobami. W praktyce, wprowadzenie dużych plików graficznych na stronę bez ich uprzedniej optymalizacji, może skutkować nie tylko dłuższym czasem ładowania, ale również negatywnie wpłynąć na doświadczenie użytkownika oraz pozycjonowanie w wyszukiwarkach. Warto zatem zainwestować czas w odpowiednią obróbkę graficzną przed publikacją, aby uniknąć takich problemów.

Pytanie 7

Każde informacje, które odnoszą się do innych informacji, określane są jako

A. databus.

B. metalanguage.

C. markup language.

D. metadata.

Odpowiedź 'metadata' jest poprawna, ponieważ termin ten odnosi się do danych, które dostarczają informacji o innych danych. Metadata może zawierać różnorodne informacje, takie jak autor, data utworzenia, format pliku czy nawet kontekst użycia danych. Przykłady zastosowania metadanych obejmują biblioteki cyfrowe, gdzie metadata opisuje książki lub artykuły, umożliwiając ich łatwe wyszukiwanie. Standardy takie jak Dublin Core czy ISO 19115 definiują, jakie elementy powinny być uwzględnione w metadanych dla różnych typów zasobów. Dzięki dobrym praktykom w zakresie metadanych, organizacje mogą poprawić zarządzanie danymi, ułatwić ich wymianę oraz zapewnić, że użytkownicy będą mogli łatwo odnaleźć i wykorzystać odpowiednie informacje. W dobie Big Data i analityki danych, znaczenie metadanych rośnie, ponieważ umożliwiają one efektywne przetwarzanie i analizę dużych zbiorów informacji, wspierając decyzje biznesowe oraz innowacje technologiczne.

Pytanie 8

Jakie rozwiązanie powinno być wdrożone w organizacji danych, aby przyspieszyć wykonanie zapytań w bazie danych?

A. Klucze podstawowe

B. Wartości domyślne

C. Reguły

D. Indeksy

Indeksy w bazach danych są kluczowym narzędziem przyspieszającym wykonywanie zapytań, ponieważ pozwalają na szybsze odnajdywanie danych. Indeks działa jak spis treści w książce, umożliwiając systemowi zarządzania bazą danych (DBMS) szybkie zlokalizowanie konkretnych wierszy w tabelach. W praktyce, dodanie indeksu do kolumny, po której często są przeprowadzane wyszukiwania, może znacząco poprawić wydajność zapytań SELECT. Na przykład, jeśli mamy dużą tabelę z danymi o klientach i często wyszukujemy klientów według nazwiska, stworzenie indeksu na kolumnie 'nazwisko' pozwoli na zredukowanie czasu potrzebnego na wyszukiwanie z kilku sekund do milisekund. Warto również wspomnieć o dobrych praktykach związanych z używaniem indeksów, takich jak unikanie nadmiernego indeksowania, które może prowadzić do obniżenia wydajności operacji INSERT, UPDATE czy DELETE, ponieważ każdy z tych procesów musi również aktualizować odpowiednie indeksy. Dlatego kluczowe jest staranne planowanie i zastosowanie indeksów tam, gdzie przynoszą największe korzyści.

Pytanie 9

W tabeli zwierzeta znajdują się kolumny nazwa, gatunek, gromada, cechy, dlugosc_zycia. Aby uzyskać listę nazw zwierząt, które dożywają przynajmniej 20 lat oraz są ssakami, jakie zapytanie należy wykonać?

A. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 AND gromada = 'ssak';

B. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 OR gromada = 'ssak';

C. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20;

D. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE gromada = 'ssak';

Wybrana odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ spełnia wymagania określone w pytaniu, które dotyczą zarówno długości życia zwierząt, jak i ich przynależności do grupy ssaków. Zapytanie SQL 'SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >=20 AND gromada = ‘ssak‘;' precyzyjnie definiuje warunki, które muszą być spełnione, aby uzyskać oczekiwane wyniki. Warunek 'dlugosc_zycia >=20' zapewnia, że tylko zwierzęta o długości życia wynoszącej co najmniej 20 lat będą uwzględnione w rezultatach, co jest kluczowe dla osiągnięcia zamierzonego celu. Dodatkowo, użycie operatora 'AND' łączy oba kryteria, co oznacza, że obie zasady muszą być spełnione jednocześnie. Dzięki temu zapytanie jest zwięzłe i efektywne, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie baz danych, gdzie ważne jest, aby unikać zbędnych danych w wynikach, co usprawnia proces przetwarzania informacji. Ta metoda jest szczególnie przydatna w kontekście analizy danych i raportowania, gdzie precyzyjne filtry pomagają w uzyskaniu istotnych informacji.

Pytanie 10

W dokumencie HTML stworzono formularz. Jakie działanie kodu zostanie pokazane przez przeglądarkę, jeśli w drugie pole użytkownik wprowadzi tekst „ala ma kota”?

A. Efekt 2

B. Efekt 1

C. Efekt 3

D. Efekt 4

Efekt 2 jest poprawny ponieważ kod HTML przedstawia formularz zawierający element select oraz pole input typu password. Element select pozwala na wybór jednej z trzech opcji Kraków Poznań i Szczecin co widzimy w efekcie 2. Pole input typu password zasłania wpisywane przez użytkownika znaki co jest zgodne z przedstawionym obrazem gdzie w miejscu drugiego pola widoczne są zamaskowane znaki. To zabezpieczenie jest standardem w formularzach internetowych chroniącym dane przed nieuprawnionym dostępem. Przeglądarki internetowe interpretują typ password zamieniając wprowadzone znaki na symbole najczęściej kropki lub gwiazdki. Dla programistów webowych jest to istotne przy projektowaniu interfejsów użytkownika zapewniając zarówno funkcjonalność jak i bezpieczeństwo. Ważne jest również aby pamiętać o odpowiednim zarządzaniu danymi wprowadzonymi w polach password po stronie serwera zapewniając szyfrowanie i bezpieczne przechowywanie. Stosowanie elementu select w połączeniu z input type=password jest popularne w formularzach rejestracyjnych gdzie użytkownik wybiera opcję a następnie wprowadza hasło. Dobre praktyki obejmują również walidację danych po stronie klienta i serwera aby zapewnić poprawność i bezpieczeństwo wprowadzanych informacji.

Pytanie 11

W HTML formularzu użyto elementu <input>. Pole, które się pojawi, ma pozwalać na wprowadzenie maksymalnie

<input type="password" size="30" maxlength="20">

A. 20 znaków, które będą widoczne w trakcie wprowadzania

B. 30 znaków, które będą widoczne podczas wpisywania

C. 20 znaków, które nie będą widoczne w polu tekstowym

D. 30 znaków, które nie będą widoczne w polu tekstowym

Znacznik <input type="password"> w HTML jest rzeczywiście super ważny. Umożliwia on użytkownikom wpisywanie haseł, a to, co najfajniejsze, to że znaki są ukryte, więc nikt nie zobaczy, co piszesz. Atrybut maxlength="20" jest tutaj pomocny, bo ogranicza liczbę znaków do 20, co jest praktyczne - zbyt długie hasła ciężko zapamiętać, a krótkie mogą być niebezpieczne. Natomiast size="30" to tylko kwestia szerokości pola, więc nie wpływa na ilość znaków, które można wpisać. Generalnie, dobrze jest trzymać się tych ograniczeń, bo to pomaga w projektowaniu formularzy i utrzymywaniu porządku w interfejsie. Z mojej perspektywy, znajomość tych atrybutów jest naprawdę przydatna przy tworzeniu stron, bo można lepiej zrozumieć, jak to wszystko działa.

Pytanie 12

Zapis CSS

margin: auto;

wskazuje, że marginesy są

A. dziedziczone z elementu nadrzędnego dla danego obiektu

B. obliczane przez przeglądarkę w taki sposób, aby element został wyśrodkowany poziomo

C. równe domyślnym wartościom marginesów elementu, do którego są przypisane

D. stałe dla konkretnej przeglądarki, niezależnie od rozmiaru jej okna

Zapis CSS 'margin: auto;' jest kluczowy w kontekście wyśrodkowywania elementów blokowych w poziomie w ich rodzicach. Gdy zastosujemy ten styl, przeglądarka dynamicznie oblicza wartość marginesów po lewej i prawej stronie elementu, aby równomiernie rozłożyć pozostałą przestrzeń w kontenerze. W praktyce oznacza to, że jeśli mamy element o stałej szerokości umieszczony w szerszym kontenerze, zastosowanie 'margin: auto;' spowoduje, że ten element zostanie wyśrodkowany, co jest szczególnie przydatne w responsywnym projektowaniu stron internetowych. Dobrym przykładem może być użycie 'margin: auto;' w przypadku kontenera obrazka, gdzie chcemy, aby obrazek był zawsze wyśrodkowany na stronie niezależnie od rozmiaru okna przeglądarki. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami CSS i jest szeroko stosowane w nowoczesnym web designie, co czyni strony bardziej estetycznymi i przyjaznymi dla użytkowników.

Pytanie 13

Baza danych szkoły podstawowej dla dzieci w wieku 6 lat obejmuje tabelę szkoła, która zawiera kolumny: imie, nazwisko, klasa. Wszyscy uczniowie w klasach od 1 do 5 przeszli do wyższej klasy. W celu zwiększenia wartości w kolumnie klasa o 1, należy wykonać następujące polecenie

A. SELECT nazwisko, imie FROM klasa = klasa + 1 WHERE klasa>l OR klasa < 5

B. SELECT szkoła FROM klasa = klasa + 1 WHERE klasa >=1 AND klasa <= 5

C. UPDATE nazwisko, imie SET klasa = klasa + 1 WHERE klasa>l OR klasa < 5

D. UPDATE szkoła SET klasa = klasa + 1 WHERE klasa >=1 AND klasa <= 5

Poprawne polecenie to 'UPDATE szkoła SET klasa = klasa + 1 WHERE klasa >=1 AND klasa <= 5;'. To zapytanie aktualizuje wartość w kolumnie 'klasa' dla wszystkich uczniów w tabeli 'szkoła', których aktualny poziom klasy mieści się w zakresie od 1 do 5. Kluczowym elementem jest użycie polecenia UPDATE, które jest standardowym sposobem na modyfikowanie danych w bazach danych SQL. Oznaczenie 'SET klasa = klasa + 1' wskazuje, że chcemy zwiększyć obecną wartość w kolumnie 'klasa' o 1. Warto zwrócić uwagę na warunek WHERE, który filtruje rekordy tak, aby aktualizacja dotyczyła tylko tych uczniów, którzy są w klasach 1-5. Tego rodzaju operacje są powszechnie stosowane w zarządzaniu danymi w aplikacjach edukacyjnych i są zgodne z praktykami bezpieczeństwa i integralności danych, zapewniając, że tylko odpowiednie rekordy są aktualizowane. Przykładem praktycznego zastosowania może być coroczna aktualizacja klas uczniów po zakończeniu roku szkolnego.

Pytanie 14

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: left; } aside { float: left; }

B. nav { float: right; }

C. nav { float: right; } section { float: right; }

D. aside {float: left; }

Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. <aside>, potem <section>, a na końcu <nav>, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie. W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie. Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.

Pytanie 15

Dane są liczby całkowite różne od zera w tablicy nazwanej tab. Podany poniżej kod w języku PHP ma na celu

A. wyliczenie iloczynu wszystkich wartości w tablicy

B. obliczenie wartości bezwzględnej poszczególnych elementów tablicy

C. zmienić wszystkie elementy tablicy na liczby o przeciwnym znaku

D. zmienić wartości tablicy na te zapisane w zmiennej liczba

Pierwsza odpowiedź sugeruje że kod oblicza iloczyn wszystkich liczb w tablicy co jest błędnym podejściem. Kod pokazany na obrazku nie zawiera żadnej zmiennej akumulującej wynik iloczynu ani pętli która wykonałaby mnożenie wszystkich elementów tablicy. Zamiast tego każda liczba jest po prostu mnożona przez -1 co zmienia jej znak ale nie prowadzi do akumulacji kolejnych wyników. Druga odpowiedź błędnie zakłada że kod oblicza wartość bezwzględną elementów co wymagałoby użycia funkcji abs() w PHP. Kod nie zmienia elementów na ich wartości bezwzględne tylko zmienia ich znaki na przeciwne. Taka transformacja nie jest równoznaczna z obliczeniem wartości bezwzględnej. Czwarta odpowiedź myli działanie kodu z zamianą elementów na stałą wartość przechowywaną w zmiennej liczba. Kod nie przypisuje żadnej stałej wartości do elementów tablicy ale modyfikuje ich istniejące wartości zmieniając tylko ich znaki. Tego rodzaju błędy wynikają z niezrozumienia działania operatora referencji w PHP oraz mechanizmu iteracji i modyfikacji tablicy. Poprawne rozumienie tych koncepcji jest kluczowe w programowaniu aby unikać nieoczekiwanych rezultatów i błędów logicznych w kodzie. Właściwe stosowanie foreach oraz operacji matematycznych w PHP pozwala na skuteczne i wydajne przetwarzanie danych co jest istotnym elementem w codziennej pracy programisty. Praktyka i doświadczenie w stosowaniu tych technik są niezbędne do osiągnięcia biegłości w programowaniu.

Pytanie 16

<script>
  var imiona = ["Ala", "Ola", "Ela", ""];
  tymczasowa=imiona.length;
</script>

Przedstawiony kod JavaScript powoduje przypisanie do zmiennej tymczasowa wartości:

A. 9

B. 1

C. 3

D. 4

W tym fragmencie kodu tworzona jest tablica `imiona` z czterema elementami: "Ala", "Ola", "Ela" oraz pusty łańcuch znaków `""`. W JavaScript właściwość `.length` tablicy zwraca liczbę elementów w tablicy, a nie długość tekstu, ani sumę długości napisów. Niezależnie od tego, że ostatni element jest pustym stringiem, on nadal jest pełnoprawnym elementem tablicy. Dlatego `imiona.length` zwraca wartość 4, która następnie jest przypisywana do zmiennej `tymczasowa`. Moim zdaniem warto zapamiętać jedną prostą zasadę: dla obiektów typu Array w JavaScript `.length` oznacza ilość elementów, a dla stringów `.length` oznacza ilość znaków w napisie. To jest częste źródło pomyłek, szczególnie na początku nauki. Gdybyśmy napisali `"Ala".length`, wtedy dostalibyśmy 3, bo napis ma trzy znaki. Ale `imiona.length` patrzy tylko na to, ile pozycji ma tablica, więc wynik to 4. W praktyce `.length` jest bardzo często używane w pętlach, np. `for (var i = 0; i < imiona.length; i++) { ... }`, żeby przejść po wszystkich elementach tablicy. Dobrą praktyką jest też świadome operowanie na długości tablicy, bo w JavaScript można ją zmienić: ustawienie `imiona.length = 2` przytnie tablicę do dwóch elementów, a ustawienie większej wartości doda puste miejsca (tzw. `empty slots`). W nowoczesnym kodzie warto też pamiętać o metodach takich jak `forEach`, `map`, `filter`, które ukrywają bezpośrednią pracę z `.length`, ale nadal działają na tej samej koncepcji liczby elementów w tablicy. Z mojego doświadczenia dokładne rozumienie, co zwraca `.length` w różnych typach danych, bardzo ułatwia debugowanie i pisanie czytelnego kodu.

Pytanie 17

Program debugger służy do

A. analizy wykonywanego programu w celu lokalizacji błędów.

B. analizy kodu źródłowego w celu odnalezienia błędów składniowych.

C. interpretacji kodu w wirtualnej maszynie Java.

D. tłumaczenia kodu zapisanego językiem wyższego poziomu na język maszynowy.

Debugger to specjalistyczne narzędzie używane dokładnie do tego, co opisuje poprawna odpowiedź: do analizy wykonywanego programu w celu lokalizacji błędów. Chodzi tu głównie o błędy logiczne i wykonania (runtime), których kompilator zwykle nie wychwyci. Kompilator sprawdza składnię i typy, a debugger pozwala zajrzeć „do środka” działającego programu. Można zatrzymać program w wybranym miejscu (breakpoint), krokować instrukcja po instrukcji (step into, step over), podglądać wartości zmiennych, rejestrów, stos wywołań funkcji (call stack) i obserwować, jak zmienia się stan aplikacji w czasie rzeczywistym. W praktyce, w profesjonalnym programowaniu, praca z debuggerem to standard. W IDE takich jak Visual Studio, IntelliJ, Eclipse, VS Code debugowanie jest wbudowane i używane praktycznie codziennie. Moim zdaniem, kto dobrze opanuje debugger, ten dużo szybciej rozumie, co się faktycznie dzieje w kodzie, a nie tylko co „wydaje się” że się dzieje. Debugger świetnie sprawdza się przy szukaniu błędów związanych z nieprawidłowym przepływem sterowania, błędnym warunkiem w if-ach, problemami z pętlami, dereferencją pustych wskaźników, wyjątkiem w konkretnym miejscu, czy np. przy analizie wycieków pamięci. Dobre praktyki mówią też, żeby nie polegać wyłącznie na printach/logach, tylko łączyć je z debugowaniem krokowym. W nowoczesnych środowiskach można nawet debugować aplikacje webowe (np. JavaScript w przeglądarce, PHP z Xdebug), aplikacje zdalne na serwerze, a także w trybie attach do już działającego procesu. Debugger nie zastępuje testów jednostkowych ani code review, ale jest jednym z kluczowych narzędzi w całym procesie inżynierii oprogramowania.

Pytanie 18

Aby w języku HTML uzyskać formatowanie paragrafu przedstawione w ramce, należy zastosować kod

A. Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora

B. Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora

C. Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora

D. Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora

Poprawnie wybrałeś kod z poprawnie zagnieżdżonymi i domkniętymi znacznikami: Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora. To dokładnie odpowiada temu, co widać na podglądzie: zwykły akapit, w nim jedno słowo podświetlone na żółto oraz inne wyróżnione kursywą. Znacznik tworzy paragraf – podstawowy blok tekstu w HTML. W środku używasz elementów liniowych (inline): do zaznaczenia fragmentu tekstu jak zakreślaczem oraz do zaznaczenia treści istotnej znaczeniowo, co domyślnie jest renderowane jako kursywa. Według specyfikacji HTML5 służy do semantycznego wyróżnienia tekstu związanego z kontekstem, np. wynik wyszukiwania na stronie czy aktualnie ważna informacja. natomiast podkreśla akcent logiczny w zdaniu, a nie tylko ozdobne pochylenie, co jest dobrą praktyką dostępnościową. Ważne jest też poprawne zagnieżdżanie: najpierw otwierasz , potem go zamykasz , dopiero później otwierasz i zamykasz . Żaden z tych znaczników nie nachodzi na siebie w sposób krzyżowy. Tego pilnują walidatory W3C i warto się do tego przyzwyczaić od początku. W codziennej pracy taki kod możesz wykorzystać np. w artykułach, dokumentacji technicznej, materiałach szkoleniowych, gdzie chcesz: zakreślić słowo kluczowe () i jednocześnie podkreślić termin ważny dla autora lub kontekstu (). Moim zdaniem lepiej stosować zamiast , bo niesie znaczenie semantyczne i czytniki ekranu potrafią je zinterpretować, co poprawia dostępność strony.

Pytanie 19

W języku CSS, aby ustalić wewnętrzny górny margines, czyli przestrzeń pomiędzy elementem a jego otaczającym obramowaniem, należy zastosować komendę

A. padding-top

B. border-top

C. outline-top

D. local-top

W języku CSS, aby zdefiniować wewnętrzny górny margines elementu, należy użyć właściwości padding-top. Marginesy wewnętrzne (padding) to przestrzeń, która znajduje się pomiędzy zawartością elementu a jego obramowaniem, co pozwala na stworzenie efektu oddzielenia treści od krawędzi. Wartości padding-top można ustalać w jednostkach takich jak px, em, rem czy %. Na przykład, kod CSS 'padding-top: 20px;' doda 20 pikseli odstępu od górnej krawędzi obramowania do zawartości elementu. Właściwość ta jest standardowo wspierana we wszystkich nowoczesnych przeglądarkach i jest częścią specyfikacji CSS Box Model, która określa, jak przestrzeń jest zorganizowana w obrębie elementów HTML. Użycie padding-top jest kluczowe, gdy chcemy, aby nasza strona była estetyczna i czytelna, co ma istotne znaczenie w projektowaniu responsywnym, gdzie różne urządzenia mogą wymagać różnych wartości paddingu, aby utrzymać spójność wizualną. Poprawne stosowanie padding-top przyczynia się również do lepszej dostępności strony, co jest istotnym aspektem w nowoczesnym web designie.

Pytanie 20

W relacyjnych bazach danych encja jest przedstawiana przez

A. relację.

B. rekord.

C. kwerendę.

D. tabelę.

W relacyjnych bazach danych encja jest reprezentowana przez tabelę, co jest zgodne z fundamentalnymi zasadami modelu relacyjnego, zaproponowanego przez Edgara F. Codda. Tabela składa się z wierszy (rekordów) oraz kolumn (atrybutów), gdzie każdy wiersz odpowiada jednej instancji encji, a kolumny definiują jej cechy. Na przykład, tabela "Klienci" może zawierać kolumny takie jak "ID", "Imię", "Nazwisko" i "Email", gdzie każdy wiersz reprezentuje konkretnego klienta. Zastosowanie tabel jako reprezentacji encji pozwala na łatwe tworzenie relacji między danymi, co jest kluczowe w relacyjnych bazach danych. Przykłady takie jak użycie kluczy obcych do łączenia tabel świadczą o praktycznej aplikacji tej zasady w projektowaniu baz danych, co sprzyja spójności i integralności danych. Dobre praktyki baz danych zalecają także normalizację tabel, co pomaga w eliminacji redundancji i poprawie efektywności danych, co czyni tę koncepcję nie tylko teoretyczną, ale również praktyczną w codziennej pracy z bazami danych.

Pytanie 21

W języku PHP przeprowadzono operację przedstawioną w ramce. Jak można postąpić, aby wyświetlić wszystkie wyniki tego zapytania?

$tab = mysqli_query($db, "SELECT imie FROM Osoby WHERE wiek < 18");

A. zastosować pętlę z poleceniem mysqli_fetch_row

B. zaindeksować zmienną tab, tab[0] to pierwsze imię

C. użyć polecenia mysql_fetch

D. pokazać zmienną $db

Prawidłowa odpowiedź dotyczy zastosowania pętli z poleceniem mysqli_fetch_row. W języku PHP przy pracy z bazą danych MySQL wykorzystujemy bibliotekę mysqli, która oferuje funkcje pozwalające na manipulację danymi. Funkcja mysqli_query wykonuje zapytanie SQL na połączeniu z bazą danych, zwracając wynik w postaci obiektu typu mysqli_result. Aby pobrać wszystkie wiersze wyników, konieczne jest zastosowanie pętli, która iteruje przez każdy wiersz zwracany przez zapytanie. Funkcja mysqli_fetch_row jest używana do pobrania kolejnego wiersza z wyniku jako tablicy numerycznej. Przykładowy kod mógłby wyglądać następująco while ($row = mysqli_fetch_row($tab)) { echo $row[0]; } co pozwala na wyświetlenie imion wszystkich osób poniżej 18 roku życia. Praktyczne podejście polega na iteracyjnej obsłudze wyników zapytań, co jest zgodne z branżowymi standardami. Takie rozwiązanie umożliwia dynamiczne przetwarzanie danych w czasie rzeczywistym zwiększając elastyczność aplikacji. Dodatkowo warto pamiętać o odpowiednim zarządzaniu zasobami, takim jak zamknięcie połączenia z bazą danych po zakończeniu operacji. To podejście podkreśla znaczenie efektywnego zarządzania danymi w aplikacjach webowych.

Pytanie 22

Pierwszym etapem w procesie konwersji sygnału analogowego na cyfrowy jest

A. kodowanie

B. kwantyzacja

C. filtracja

D. próbkowanie

Próbkowanie to naprawdę ważny proces, jeśli chodzi o przekształcanie sygnałów analogowych w cyfrowe. Chodzi w zasadzie o to, że co pewien czas mierzymy te wartości sygnału, co pozwala nam na późniejsze przetwarzanie. Wyobraź sobie, że fala dźwiękowa, która jest cały czas w ruchu, nagle staje się zestawem punktów, które możemy analizować w systemach cyfrowych. Na przykład, w nagrywaniu muzyki cyfrowej wykorzystujemy próbkowanie z częstotliwością 44,1 kHz. To oznacza, że wartość fali jest mierzona 44,100 razy na sekundę. To ważne, żeby częstotliwość próbkowania była dostatecznie wysoka, bo musimy spełniać standardy, takie jak zasada Nyquista, żeby mieć pewność, że nie stracimy jakości dźwięku. Właściwie przeprowadzone próbkowanie jest kluczowe, żeby uzyskać dobry sygnał cyfrowy, co jest istotne w różnych branżach, od telekomunikacji po multimedia.

Pytanie 23

W języku CSS, sformatowanie dowolnego elementu języka HTML w ten sposób, że po najechaniu na niego kursorem zmienia on kolor czcionki, wymaga zastosowania pseudoklasy

A. :active

B. :visited

C. :coursor

D. :hover

Poprawna odpowiedź to pseudoklasa :hover. W CSS służy ona dokładnie do tego, o co chodzi w pytaniu: do zmiany wyglądu elementu w momencie, gdy użytkownik najedzie na niego kursorem myszy (albo innym wskaźnikiem). Mechanizm jest prosty: przeglądarka śledzi pozycję kursora i kiedy znajduje się on nad danym elementem, do selektora z :hover zostają zastosowane zdefiniowane tam style. Przykładowo, żeby po najechaniu zmienić kolor tekstu linku, wystarczy napisać: a:hover { color: red; } Można tak samo stylować dowolny element HTML, nie tylko <a>: button:hover { color: white; background-color: #007bff; cursor: pointer; } W nowoczesnych interfejsach :hover jest podstawą efektów „podświetlenia” przycisków, kart, menu rozwijanych itp. Z mojego doświadczenia warto pamiętać o kolejności pseudoklas dla linków: a:link, a:visited, a:hover, a:active – to jest klasyczna dobra praktyka (czasem zapisywana jako LVHA), żeby style się nie nadpisywały w dziwny sposób. Trzeba też mieć w głowie, że na urządzeniach mobilnych :hover działa inaczej lub wcale, bo tam nie ma typowego kursora. Dlatego sensowne jest, żeby najważniejsze informacje nie były dostępne tylko po najechaniu, a :hover traktować bardziej jako poprawę wygody i estetyki, a nie jedyne źródło funkcjonalności. Mimo to w klasycznym desktopowym webie :hover jest absolutnym standardem do reakcji na najechanie kursorem.

Pytanie 24

W systemie baz danych zdefiniowano tabelę Mieszkancy, która zawiera dane. W celu usunięcia tej tabeli oraz jej zawartości, należy użyć polecenia

A. TRUNCATE TABLE Mieszkancy;

B. DELETE FROM Mieszkancy;

C. ALTER TABLE Mieszkancy;

D. DROP TABLE Mieszkancy;

Polecenie 'DROP TABLE Mieszkancy;' jest odpowiednie do usunięcia tabeli z bazy danych, wraz ze wszystkimi jej danymi i strukturą. W przeciwieństwie do innych poleceń, takich jak 'DELETE' czy 'TRUNCATE', które modyfikują zawartość tabeli, 'DROP TABLE' usuwa całą tabelę z systemu. Użycie tego polecenia jest nieodwracalne, dlatego przed jego zastosowaniem warto upewnić się, że posiadamy kopię zapasową danych, jeśli będą one w przyszłości potrzebne. W praktyce, jeśli jesteś administratorem bazy danych i chcesz usunąć zbędną tabelę, polecenie to jest niezwykle efektywne i pozwala na zwolnienie zasobów. Zgodnie z najlepszymi praktykami, przed wykonaniem operacji na bazie danych, zawsze warto przeprowadzić analizę wpływu na inne powiązane obiekty, takie jak relacje między tabelami. Dobrą praktyką jest również włączenie kontroli dostępu, aby nieuprawnione osoby nie mogły wykonywać takich operacji.

Pytanie 25

W tabeli Recepta, kolumny Imie i Nazwisko odnoszą się do pacjenta, na którego wystawiona jest recepta. Jaką kwerendę należy wykorzystać, aby dla każdej recepty uzyskać datę jej wystawienia oraz imię i nazwisko lekarza, który ją wystawił?

A. SELECT Lekarz.Imie, Lekarz.Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta

B. SELECT Lekarz.Imie, Lekarz.Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta JOIN Lekarz ON Recepta.Lekarz_id = Lekarz.id

C. SELECT Imie, Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta

D. SELECT Imie, DataWystawienia FROM Recepta JOIN Lekarz ON Recepta.Lekarz_id = Lekarz.id

Wybór odpowiedzi numer 4 jest prawidłowy, ponieważ kwerenda ta skutecznie łączy tabelę Recepta z tabelą Lekarz poprzez klucz obcy Lekarz_id. W ten sposób możliwe jest uzyskanie imienia i nazwiska lekarza wystawiającego receptę oraz daty jej wystawienia. W SQL, operacja JOIN umożliwia łączenie danych z dwóch tabel na podstawie kolumn powiązanych, co jest fundamentalną zasadą w relacyjnych bazach danych. W tym przypadku klucz obcy Lekarz_id w tabeli Recepta odnosi się do klucza głównego id w tabeli Lekarz. Dzięki temu możemy pobrać informacje o lekarzu wystawiającym receptę, co jest powszechną praktyką w aplikacjach medycznych i systemach zarządzania informacją. Stosowanie JOIN jest kluczowe w projektowaniu efektywnych i skalowalnych baz danych, co pozwala na utrzymanie danych w uporządkowanej i znormalizowanej formie zgodnie z zasadami normalizacji baz danych. Taka struktura bazy danych umożliwia łatwe zarządzanie i aktualizowanie informacji oraz minimalizuje redundancję danych, co jest istotne dla zapewnienia spójności i integralności danych w systemie.

Pytanie 26

Program napisany w języku PHP ma na celu wyliczenie średniej pozytywnych ocen ucznia w zakresie od 2 do 6. Warunek doboru ocen w pętli obliczającej średnią powinien zawierać wyrażenie logiczne

A. $ocena >= 2 or $ocena <= 6

B. $ocena > 2 or $ocena < 6

C. $ocena > 2 and $ocena < 6

D. $ocena >= 2 and $ocena <= 6

Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ warunek '$ocena >= 2 and $ocena <= 6' precyzyjnie definiuje zakres ocen, które mają być brane pod uwagę przy obliczaniu średniej. Użycie operatora 'and' zapewnia, że tylko oceny mieszczące się w przedziale od 2 do 6, włącznie z obydwoma krańcami, będą uwzględnione. Przykład praktyczny to sytuacja, w której programista chciałby zrealizować system oceny uczniów, w którym dopuszczalne oceny to 2, 3, 4, 5 i 6. Gdybyśmy użyli operatora 'or', program mógłby przyjąć oceny spoza tego zakresu, co prowadziłoby do nieprawidłowych obliczeń i fałszywych wniosków. W kontekście programowania w PHP, stosowanie poprawnych warunków logicznych jest kluczowe dla zapewnienia prawidłowego działania kodu. Dobrym przykładem zastosowania takiego warunku jest pętla, która iteruje przez zestaw ocen i sumuje je, aby na końcu obliczyć średnią. Stosując odpowiednie warunki, programista może być pewny, że obliczenia są realizowane na danych, które są zgodne z wymaganiami. Warto również zauważyć, że w kontekście dobrych praktyk programistycznych, jasne definiowanie warunków logicznych pozwala na łatwiejsze zrozumienie kodu przez innych programistów oraz ułatwia jego późniejsze utrzymanie.

Pytanie 27

Jakie będzie wynikowe wyjście po uruchomieniu tego skryptu PHP?

<?php
 $kolory = array("czarny", "zielony", "niebieski", "biały");
 rsort($kolory);
 $ile = count($kolory);
 for($x = 0; $x < $ile; $x++)
 {
   echo $kolory[$x].", ";
 }
?>

A. zielony, niebieski, czarny, biały

B. czarny, zielony, niebieski, biały

C. biały, niebieski, zielony, czarny

D. biały, czarny, niebieski, zielony

Skrypt PHP wykorzystuje funkcję rsort() do sortowania tablicy w porządku malejącym alfabetycznie. W tym przypadku tablica zawiera kolory: czarny zielony niebieski biały. Funkcja rsort() zmienia kolejność elementów według malejącej wartości ASCII pierwszej litery każdego ciągu znakowego. Gdy tablica jest sortowana w ten sposób pierwsza spółgłoska kończy się na największym zestawie znaków ASCII. Dlatego wynik to zielony niebieski czarny biały. Po sortowaniu pętla for iteruje przez wszystkie elementy tablicy używając funkcji count() do określenia długości tablicy i wypisuje każdy kolor oddzielony przecinkiem. Użycie rsort() jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi w przypadku gdy chcemy uzyskać szereg wsteczny np. do wyświetlania list w interfejsach użytkownika od końca do początku. Zapewnienie że dane wejściowe są poprawnie uporządkowane pozwala na efektywne zarządzanie danymi a zrozumienie tego procesu jest kluczowe w budowaniu dynamicznych aplikacji PHP.

Pytanie 28

W PHP, przy wykonywaniu działań na bazie danych MySQL, aby zakończyć sesję z bazą, należy użyć

A. mysqli_close();

B. mysqli_rollback();

C. mysqli_commit();

D. mysqli_exit();

Funkcja mysqli_close() jest właściwym sposobem na zakończenie pracy z połączeniem do bazy danych MySQL w języku PHP. Użycie tej funkcji zwalnia zasoby skojarzone z danym połączeniem, co jest kluczowe w kontekście wydajności aplikacji. Po zakończeniu operacji na bazie danych, zwłaszcza w przypadku aplikacji intensywnie korzystających z zasobów, takich jak serwery webowe, ważne jest, aby zamknąć połączenie, aby uniknąć wycieków pamięci oraz ograniczyć liczbę otwartych połączeń. Przykładowo, po wykonaniu zapytań do bazy danych, stosując mysqli_close($connection), gdzie $connection to uchwyt do otwartego połączenia, można skutecznie zakończyć interakcję z bazą. Dobrą praktyką jest zamykanie połączeń w blokach finally, aby upewnić się, że zasoby są zwalniane nawet w przypadku wystąpienia wyjątków. Kiedy zamykasz połączenie, pamiętaj, że nie będziesz w stanie już korzystać z tego uchwytu połączenia, co jest zgodne z filozofią zarządzania zasobami, gdzie każdy otwarty zasób powinien być odpowiednio zamykany po zakończeniu jego użycia.

Pytanie 29

W języku JavaScript funkcja getElementById odnosi się do

A. elementu HTML z podanym id

B. elementu HTML z określoną nazwą klasy

C. klasy zdefiniowanej w CSS

D. zmiennej numerycznej

Metoda getElementById w języku JavaScript jest kluczowym narzędziem do manipulacji DOM (Document Object Model), które pozwala deweloperom na łatwe odwoływanie się do konkretnych elementów HTML za pomocą ich atrybutu id. Dzięki temu, możemy dynamicznie zmieniać treść, style lub atrybuty tych elementów, co jest niezwykle przydatne w tworzeniu interaktywnych stron internetowych. Na przykład, jeśli mamy element HTML z atrybutem id='header', możemy użyć `document.getElementById('header')` do uzyskania do niego dostępu. To podejście jest zgodne z zasadami poprawnej struktury HTML, gdzie atrybut id powinien być unikalny w obrębie dokumentu. Rekomendowane jest, aby id było zrozumiałe i jasno określało zawartość elementu, co ułatwia późniejszą nawigację i skrypty, a także poprawia dostępność strony. W praktyce, korzystając z getElementById, możemy na przykład zmieniać tekst nagłówka: `document.getElementById('header').innerText = 'Nowy nagłówek';`.

Pytanie 30

Fragment formularza zaprezentowany powyżej został przetworzony w skrypcie PHP. Wskaż poprawny sposób pobierania wartości z pola edycyjnego.

A. $name = $POST['Imię']

B. name = $_GET[imie]

C. name = GET['imie']

D. $name = $_POST['imie']

Prawidłowe pobranie wartości z formularza przesłanego metodą POST w języku PHP wymaga użycia globalnej tablicy asocjacyjnej $_POST. W kontekście tego pytania, zmienna $name zostaje przypisana wartości wprowadzonej do pola edycyjnego o nazwie imie. Kluczowym aspektem jest zrozumienie różnic między metodami GET i POST w HTTP. Metoda POST jest często preferowana do przesyłania danych formularzy, ponieważ umożliwia przesyłanie większych ilości danych i oferuje większe bezpieczeństwo, ponieważ dane nie są widoczne w adresie URL. Użycie $_POST['imie'] jest zgodne z dobrymi praktykami, a także zgodne z zasadami bezpieczeństwa takimi jak sanitizacja danych wejściowych i walidacja. Przykładowo można użyć filtrów: $name = filter_input(INPUT_POST 'imie' FILTER_SANITIZE_STRING); co zapobiega wstrzyknięciom kodu. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania w PHP i zapewnia bezpieczeństwo oraz niezawodność aplikacji. Zrozumienie tych mechanizmów jest kluczowe w tworzeniu bezpiecznych i efektywnych aplikacji webowych.

Pytanie 31

Zestaw narzędzi oraz funkcji umożliwiający tworzenie aplikacji, który dodatkowo narzuca ramy wizualne aplikacji, jej strukturę oraz czasami wzór, według którego ma być stworzona aplikacja, to

A. komponent

B. framework

C. biblioteka

D. middleware

Framework to zestaw skomponowanych narzędzi oraz komponentów, które wspierają programistów w procesie tworzenia aplikacji poprzez dostarczenie struktury i organizacji kodu. Charakteryzuje się on tym, że określa pewne zasady, standardy oraz architekturę, co pozwala na łatwiejsze zarządzanie projektem i jego przyszłym rozwojem. Przykłady popularnych frameworków to Angular, React dla aplikacji webowych oraz Django, Ruby on Rails w przypadku aplikacji serwerowych. Frameworki często implementują wzorce projektowe, takie jak Model-View-Controller (MVC), które segregują logikę aplikacji na różne warstwy, co pozwala na lepszą organizację kodu. Dzięki zastosowaniu frameworków, programiści mogą skupić się na pisaniu logiki biznesowej, zamiast tracić czas na implementację podstawowych funkcji, ponieważ wiele z nich jest już dostarczanych przez framework. Umożliwia to również łatwiejsze wprowadzanie zmian oraz współpracę w zespołach programistycznych. Frameworki są zgodne z różnymi standardami, co zapewnia ich wszechstronność i szeroką akceptację w branży.

Pytanie 32

W bibliotece mysqli w PHP, aby uzyskać najbardziej aktualny komunikat o błędzie, można użyć funkcji

A. mysqli_errno()

B. mysqli_error_list()

C. mysqli_error()

D. mysqli_use_result()

Funkcja mysqli_error() w bibliotece mysqli języka PHP jest sposobem na uzyskanie ostatniego komunikatu o błędzie związanym z połączeniem lub zapytaniem SQL. Zwraca ona łańcuch znaków, który opisuje ostatni błąd związany z danym połączeniem. Jest to niezwykle przydatne narzędzie w procesie debugowania, ponieważ pozwala programiście szybko zidentyfikować źródło problemu. Na przykład, jeśli napotkasz błąd podczas wykonywania zapytania, możesz użyć mysqli_error($connection) po funkcji wykonującej zapytanie, aby uzyskać szczegółowy opis błędu. W kontekście dobrych praktyk programistycznych, zawsze należy obsługiwać błędy i nie ignorować ich, aby uniknąć trudności w przyszłości. Warto również pamiętać, że funkcja ta działa tylko w kontekście aktualnego połączenia bazodanowego, co oznacza, że przed jej użyciem musisz mieć aktywne połączenie. Przykład użycia: $result = mysqli_query($connection, $query); if (!$result) { echo mysqli_error($connection); }

Pytanie 33

Aby przekształcić tekst „ala ma psa” na „ALA MA PSA”, jaka funkcja PHP powinna być zastosowana?

A. strtolower('ala ma psa');

B. strstr ('ala ma psa');

C. ucfirst ('ala ma psa');

D. strtoupper('ala ma psa');

Funkcja strtoupper w PHP jest używana do konwersji wszystkich liter w danym ciągu znaków na wielkie litery. W kontekście modyfikacji tekstu „ala ma psa” na „ALA MA PSA”, zastosowanie funkcji strtoupper('ala ma psa') jest poprawnym podejściem. Funkcja ta jest częścią standardowej biblioteki PHP i jest szeroko stosowana w projektach, gdzie zachowanie wielkich liter jest kluczowe. Przykład użycia funkcji strtoupper jest prosty: wystarczy przekazać do niej ciąg, który ma zostać przekształcony. Przykładem może być zapis: $text = 'ala ma psa'; $uppercaseText = strtoupper($text); echo $uppercaseText; co wygeneruje wynik ALA MA PSA. Warto zauważyć, że funkcja ta nie zmienia oryginalnego ciągu, lecz zwraca nowy ciąg z przekształconymi literami. Zastosowanie funkcji strtoupper jest szczególnie przydatne w aplikacjach webowych, gdzie formatowanie tekstu może być kluczowe dla zapewnienia spójności danych wyjściowych oraz ich estetyki.

Pytanie 34

Pętla while powinna działać tak długo, jak zmienna x będzie przyjmować wartości z otwartego przedziału (-2, 5). Zapis tego warunku w nagłówku pętli przy użyciu języka PHP wygląda następująco

A. ($x < -2) || ($x > 5)

B. ($x > -2) || ($x > 5)

C. ($x > -2) && ($x < 5)

D. ($x == -2) && ($x < 5)

Odpowiedź ($x > -2) && ($x < 5) jest prawidłowa, ponieważ dokładnie odzwierciedla warunki obustronnie otwartego przedziału (-2, 5). W tym przypadku pętla while będzie kontynuować swoje działanie, o ile zmienna x będzie przyjmować wartości większe niż -2 oraz jednocześnie mniejsze niż 5. Jest to zgodne z logiką pętli, która powinna działać tak długo, jak warunki są spełnione. Przykładem zastosowania może być iteracja po elementach tablicy, gdzie chcemy przetwarzać tylko te elementy, które mieszczą się w określonym zakresie. W praktyce, dobre praktyki programistyczne wskazują na użycie logicznych operatorów AND (&&) i OR (||) w sposób, który precyzyjnie definiuje zakresy. W tym przypadku operator AND zapewnia, że oba warunki muszą być spełnione, co jest kluczowe dla poprawności działania pętli. Warto również pamiętać o tym, że w PHP, zmienne powinny być odpowiednio zainicjalizowane i sprawdzane przed użyciem ich w warunkach pętli, aby uniknąć nieprzewidzianych błędów wykonania.

Pytanie 35

Na ilustracji przedstawiającej tabelę muzyka, zrealizowano poniższe zapytanie SQL. Jaki rezultat zwróci ta kwerenda?

SELECT wykonawca FROM`muzyka`
WHERE wykonawca LIKE 'C%w';

ID	tytul_plyty	wykonawca	rok_nagrania	opis
1	Czas jak rzeka	Czesław Niemen	2005	Przyjdź W Taka Noc itp.
2	Ikona	Stan Borys	2014
3	Aerolit	Czesław Niemen	2017	Winylowa reedycja płyty "Aerolit"
4	Journey	Mikołaj Czechowski	2013

A. Czesław, Czechowski

B. Czesław, Niemen

C. pusty wynik

D. Czesław

W przypadku zapytania SQL które wykorzystuje operator LIKE z wzorcem C%W często dochodzi do nieporozumienia dotyczącego działania tego operatora. LIKE jest używany do porównywania wzorców tekstowych a procent % służy do zastępowania dowolnej liczby znaków. Można by błędnie założyć że skoro zapytanie ma zwrócić wykonawców których imiona zaczynają się na C i kończą na W to którąś z dostępnych opcji w tabeli spełnia ten warunek. Jednakże w tej konkretnej tabeli nie ma wykonawcy który by spełniał te kryteria. Czesław Niemen kończy się na M a nie na W natomiast Mikołaj Czechowski rozpoczyna się od litery M zamiast C. Przykładem typowego błędu jest nieprawidłowa interpretacja tego jak działają wzorce w operatorze LIKE lub przeoczenie że wzorzec musi być dokładnie zgodny z wymaganiami. Ważnym aspektem jest też zrozumienie że w praktyce biznesowej dokładność danych jest kluczowa a niepoprawne zrozumienie wzorców prowadzi do niepoprawnych wyników zapytań. Dlatego zawsze warto przetestować zapytanie na mniejszym zbiorze danych aby upewnić się że zwraca oczekiwane wyniki co jest dobrą praktyką w zarządzaniu bazami danych.

Pytanie 36

Tabela gory zawiera dane o polskich szczytach oraz górach, w których się one znajdują. Jakie zapytanie należy wykonać, aby zobaczyć Koronę Gór Polskich, czyli najwyższy szczyt w każdym z pasm górskich?

A. SELECT pasmo, szczyt, wysokosc FROM gory;

B. SELECT pasmo, szczyt, MAX(wysokosc) FROM gory;

C. SELECT pasmo, szczyt, MAX(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo;

D. SELECT pasmo, szczyt FROM gory GROUP BY wysokosc;

Analizując pozostałe odpowiedzi, można zauważyć kluczowe błędy w podejściu do zadania. W pierwszej opcji, SELECT pasmo, szczyt, wysokosc FROM gory; kwerenda ta zwracałaby wszystkie rekordy z tabeli, co oznacza, że nie zrealizowano by celu znalezienia najwyższego szczytu w każdym pasmie. Brak użycia grupowania i funkcji agregującej prowadzi do nieefektywnego przetwarzania danych. Kolejna odpowiedź, SELECT pasmo, szczyt, MAX(wysokosc) FROM gory; wygląda na bliską poprawności, ale również nie spełnia wymogów, ponieważ nie zawiera klauzuli GROUP BY, co skutkuje błędem w kontekście SQL. Bez grupowania nie można poprawnie zidentyfikować wartości maksymalnych w odniesieniu do poszczególnych pasm. Dodatkowo, kwerenda SELECT pasmo, szczyt FROM gory GROUP BY wysokosc; jest całkowicie wadliwa, ponieważ grupuje dane według wysokości szczytów, co nie ma sensu w kontekście poszukiwania najwyższych szczytów w każdym pasmie. Takie podejście może prowadzić do niejednoznacznych i niepoprawnych wyników, które nie odpowiadają zadaniu. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich wniosków, obejmują nieprawidłowe zrozumienie zasad grupowania i agregacji w SQL, co jest fundamentalne do skutecznego wykorzystania relacyjnych baz danych.

Pytanie 37

Jaki jest cel zapisu w języku JavaScript?

var napis1 = new napisy();

A. założenie nowej klasy napis1

B. stworzenie obiektu napis1 z klasy napisy

C. zainicjowanie zmiennej napis1 oraz wywołanie funkcji, której argumentem jest napis1

D. wykonanie metody obiektu napisy

Prawidłowa odpowiedź dotyczy utworzenia obiektu napis1 klasy napisy. W języku JavaScript, aby stworzyć nowy obiekt na podstawie istniejącej klasy lub funkcji konstruktora, używamy słowa kluczowego new. Wyrażenie var napis1 = new napisy() inicjalizuje nowy obiekt napis1, który jest instancją klasy napisy. Taki zapis jest kluczowy w programowaniu obiektowym, które pozwala na tworzenie wielu instancji obiektów z podobnymi właściwościami i metodami. Praktyczne zastosowanie tego podejścia jest szerokie od modelowania danych po tworzenie modularnych i łatwych do zarządzania aplikacji. Dobra praktyka nakazuje, aby klasy były dobrze zdefiniowane z jasno określonymi właściwościami i metodami, co ułatwia ich ponowne wykorzystanie i rozszerzanie. W programowaniu funkcjonalnym JavaScript często wykorzystuje się prototypowe dziedziczenie, które pozwala na zmniejszenie liczby powtarzalnych kodów oraz efektywne zarządzanie pamięcią. Warto także pamiętać, że w nowoczesnych wersjach JavaScript stosowane są klasy ES6, które wprowadzają bardziej zrozumiałą składnię dla tworzenia klas i obiektów co poprawia czytelność i strukturę kodu.

Pytanie 38

Model, w którym wszystkie dane są zapisane w jednej tabeli, określa się mianem

A. relacyjnym

B. hierarchicznym

C. sieciowym

D. jednorodnym

Modele sieciowe i hierarchiczne są zupełnie inne od modelu jednorodnego, bo wprowadzają więcej złożoności w to, jak dane są trzymane. Na przykład model sieciowy pozwala tworzyć różne powiązania jak w grafie, co daje większą elastyczność, ale już dla prostych aplikacji to może być przesada. Z kolei model hierarchiczny z tą swoją drzewiastą strukturą też potrafi namieszać, bo trudniej wtedy zarządzać informacjami. Żeby dobrze zrozumieć, jak to wszystko działa, trzeba pojąć hierarchię i jak ze sobą te dane grają, co czasami bywa problematyczne, jak relacje się zmieniają. Moim zdaniem, w modelu relacyjnym, gdzie dane są w różnych tabelach połączonych kluczami, zyskujemy więcej elastyczności, ale też zwiększa się złożoność. Dlatego często można się zagubić w tych wszystkich możliwościach, a model jednorodny zazwyczaj jest najlepszy tylko tam, gdzie nic skomplikowanego nie trzeba. Większość systemów bazodanowych korzysta jednak z modelu relacyjnego, bo to zgodne ze standardami SQL, co ułatwia życie na dłuższą metę.

Pytanie 39

W PHP, aby stworzyć obiekt pkt dla klasy Punkt, której definicja znajduje się poniżej, należy użyć polecenia

class Punkt {
  public $x;
  public $y;
}

A. pkt = new Punkt();

B. pkt Punkt;

C. Punkt() pkt;

D. pkt Punkt();

W języku PHP tworzenie obiektu z zdefiniowanej klasy wymaga użycia słowa kluczowego new. Poprawna instrukcja to pkt = new Punkt();. Słowo new jest używane do dynamicznego alokowania pamięci na nowy obiekt klasy Punkt. W tym przypadku Punkt jest klasą, która została wcześniej zdefiniowana w kodzie i zawiera właściwości publiczne takie jak $x i $y. Kiedy wykonujemy new Punkt(), wywoływany jest konstruktor klasy, który w tym przypadku jest domyślny, ponieważ klasa Punkt nie definiuje własnego konstruktora. Warto zauważyć, że zgodnie z dobrymi praktykami programowania w PHP, każda deklaracja nowego obiektu powinna być poprzedzona słowem new, co zapewnia czytelność i jednoznaczność kodu. Ten sposób tworzenia obiektów jest zgodny ze standardem PSR-12. Praktyczne zastosowanie tworzenia obiektów w PHP jest szerokie i obejmuje m.in. modelowanie danych w aplikacjach, obsługę struktur danych oraz implementację wzorców projektowych, takich jak singleton czy fabryka. Korzystanie z obiektów pozwala na przejrzyste i zorganizowane zarządzanie kodem oraz łatwą jego rozbudowę o nowe funkcje.

Pytanie 40

Jakie są wyniki wykonania zapytania SQL?

SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia=5;

A. suma ocen uczniów z średnią 5

B. ilość uczniów, których średnia ocen wynosi 5

C. łączna liczba uczniów

D. średnia wszystkich ocen uczniów

Zrozumienie działania zapytań SQL jest kluczowe dla każdego kto pracuje z bazami danych Pierwszym błędnym założeniem jest myślenie że zapytanie może zwrócić średnią ocen wszystkich uczniów bez użycia funkcji AVG która jest przeznaczona do obliczania średniej Z kolei liczba wszystkich uczniów wymagałaby usunięcia warunku WHERE ponieważ obecnie ogranicza on zliczanie do specyficznej grupy uczniów Zastosowanie funkcji COUNT w połączeniu z WHERE precyzyjnie określa jaką grupę rekordów zliczamy co często jest mylnie interpretowane jako obliczanie sumy ocen Suma ocen wymagałaby użycia funkcji SUM oraz odpowiedniego wskazania kolumny zawierającej ocenę w zapytaniu tymczasem obecne zapytanie zlicza po prostu rekordy spełniające określony warunek Takie nieporozumienia często wynikają z braku zrozumienia różnic między funkcjami agregującymi a klauzulą WHERE która służy filtrowaniu danych W pracy z danymi istotne jest precyzyjne definiowanie celów analizy oraz umiejętne korzystanie z dostępnych funkcji SQL aby skutecznie analizować i interpretować dane co prowadzi do lepszej jakości decyzji biznesowych i edukacyjnych

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej