Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 10 kwietnia 2026 11:12
Data zakończenia: 10 kwietnia 2026 11:34

Egzamin niezdany

Wynik: 16/40 punktów (40,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu— sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Kwerenda umożliwiająca modyfikację wielu rekordów lub przeniesienie ich przy pomocy jednego działania, określana jest jako kwerenda

A. wybierająca

B. krzyżowej

C. funkcjonalnej

D. parametrycznej

Odpowiedzi takie jak kwerenda wybierająca, parametryczna czy krzyżowa nie są właściwe w tym kontekście pytania, bo nie są do wprowadzania zmian w wielu rekordach. Kwerenda wybierająca filtruje i zwraca dane z bazy, ale nie zmienia ich. Często ludzie mylą to z masowym przetwarzaniem, co prowadzi do błędnych wniosków. Kwerenda parametryczna za to pozwala na dynamiczne dodawanie zmiennych podczas wykonywania zapytania, ale również nie działa na masowej aktualizacji. Jest bardziej o elastycznym pobieraniu danych według jakichś kryteriów. Kwerenda krzyżowa z kolei służy do analizy danych w formie tabeli przestawnej, co jest zupełnie inną bajką, bo tu chodzi bardziej o zestawianie niż o modyfikacje. Często myli się różne typy kwerend i ich funkcje w bazach danych, co może prowadzić do zamieszania i błędów. Ważne jest, żeby zrozumieć, że te różne kwerendy mają swoje konkretne zastosowania i są projektowane do różnych zadań w ramach baz danych.

Pytanie 2

Jaki znacznik z sekcji head dokumentu HTML w wersji 5 jest wymagany przez walidator HTML i jego brak skutkuje zgłoszeniem błędu error?

A. link

B. meta

C. title

D. style

Znaczniki <link>, <meta> oraz <style> również pełnią ważne funkcje w sekcji <head>, jednak nie są one wymagane do poprawnej walidacji dokumentu HTML5. Znacznik <link> jest używany głównie do łączenia zewnętrznych arkuszy stylów oraz innych zasobów, a jego pominięcie w wielu przypadkach nie wpłynie na to, czy strona będzie poprawnie wyświetlana. Z kolei <meta> służy do definiowania metadanych, takich jak kodowanie znaków czy opis strony, ale również nie jest obowiązkowy. Znacznik <style> umożliwia wstawienie kodu CSS bezpośrednio do dokumentu HTML, jednak jego brak także nie skutkuje błędem walidacyjnym. Powszechnym błędem jest mylenie wymagań dla poszczególnych znaczników; niektórzy mogą sądzić, że wszystkie składniki sekcji <head> są równie istotne, co prowadzi do nieporozumień. Kluczowym aspektem jest zrozumienie, że standardy HTML określają, które elementy są niezbędne dla prawidłowego działania strony. Niezrozumienie tej różnicy może skutkować pominięciem ważnych elementów w procesie projektowania stron, co w konsekwencji obniża jakość i użyteczność tworzonej witryny. Ważne jest, aby przed rozpoczęciem pracy z HTML5 zapoznać się z dokumentacją oraz najlepszymi praktykami w tej dziedzinie.

Pytanie 3

Jak można w języku CSS ustawić kolor czerwony dla tekstu?

A. text-color: rgb(255,0,0);

B. color: rgb(#FF0000);

C. text-color: rgb(#FF0000);

D. color: rgb(255,0,0);

W odpowiedziach, które nie są poprawne, występują błędy związane z używaniem niewłaściwej właściwości oraz niepoprawnym formatowaniem wartości kolorów. W przypadku użycia 'text-color: rgb(255,0,0);' oraz 'text-color: rgb(#FF0000);' kluczowym problemem jest to, że 'text-color' nie jest uznawane przez standardy CSS jako właściwość odpowiedzialna za kolor tekstu. Właściwa nazwa to 'color', co jest zgodnie z dokumentacją CSS. Przy próbie użycia niewłaściwej właściwości przeglądarka po prostu zignoruje tę deklarację, co oznacza, że kolor tekstu nie zostanie zmieniony. Jeśli chodzi o zapis koloru w formacie RGB, to w drugiej wersji odpowiedzi wykorzystano niepoprawne formatowanie '#FF0000', które jest typowe dla zapisu kolorów w systemie HEX. Funkcja rgb() wymaga jedynie wartości liczbowych bez znaków '#' i nie może być używana w połączeniu z takim formatem. Zrozumienie różnic między różnymi sposobami definiowania kolorów w CSS jest kluczowe, by unikać typowych pułapek dla początkujących programistów. Często mylnie zakłada się, że wszystkie formaty kolorów mogą być stosowane zamiennie, co prowadzi do niepoprawnych stylów oraz frustracji w pracy nad projektem. Utrzymanie zgodności z dokumentacją i najlepszymi praktykami jest kluczowe, aby poprawnie stosować style CSS.

Pytanie 4

Pokazane pole input pozwala na

<input type="checkbox" name="text1" value="text2">

A. wybranie opcji

B. wprowadzenie hasła

C. selekcję opcji z listy zawierającej wartości text1 oraz text2

D. wpisanie dowolnego ciągu znaków

Checkboxy różnią się sporo od innych form wprowadzania danych w HTML. Na przykład typ password, który maskuje wprowadzone znaki, by zapewnić ich poufność. Z kolei pole typu text to jeden z najprostszych elementów formularzy, ale nie można w nim zaznaczać opcji. Jak wybierasz coś z listy rozwijanej, to korzystasz z elementu select, który pozwala wybrać jedną z predefiniowanych wartości, ale to nie ma nic wspólnego z checkboxami. Wiele osób myli checkboxy z radiobuttonami, ale te drugie zawsze pozwalają wybrać tylko jedną opcję w grupie. Checkboxy mogą być zaznaczane w dowolnej liczbie, co daje większą elastyczność w projektowaniu. Etykiety label są też istotne, bo ułatwiają zrozumienie, co każdy checkbox robi, co jest ważne dla dostępności. Zrozumienie różnic między typami input to kluczowa sprawa, gdy tworzysz funkcjonalne formularze na stronach. Wiedza o przypisywaniu atrybutów i ich funkcjach to podstawowe umiejętności w HTML i frontendzie.

Pytanie 5

Podczas tworzenia formularza konieczne jest dodanie kontrolki, która odnosi się do kontrolki w innym formularzu. Jakie działania w bazie danych Access są w tym przypadku możliwe?

A. możliwe poprzez określenie ścieżki do kontrolki w atrybucie „Źródło kontrolki”.

B. niemożliwe.

C. możliwe o ile dotyczą danych liczbowych.

D. niemożliwe we wszystkich trybach z wyjątkiem trybu projektowania.

Wiesz co, nie zgadza się z prawdą to, że nie możesz umieścić kontrolki, która odnosi się do innej w innym formularzu. Microsoft Access naprawdę ma sporo możliwości w tym zakresie. Często ludzie myślą, że mogą odnosić się tylko do danych liczbowych w innych formularzach, co jest błędnym założeniem. Access obsługuje wszelkie rodzaje danych – teksty, daty, logiczne. I nie ma takiej zasady, że odwołania są niemożliwe w trybie innym niż projektowy. W rzeczywistości Access potrafi dynamicznie aktualizować źródła danych, co jest ważne w zarządzaniu informacjami. Właściwość „Źródło kontrolki” jest elastyczna, co pozwala na wyciąganie danych z różnych źródeł, a to jest kluczowe w optymalizacji baz danych. Niektórzy błędnie myślą, że formularze muszą być sztywno zbudowane, a tak naprawdę powinny być elastyczne, żeby móc dostosować się do potrzeb użytkowników.

Pytanie 6

Który format graficzny najlepiej nadaje się do zapisu obrazu z przezroczystością do zastosowania w serwisie internetowym?

A. BMP

B. JPG

C. SVG

D. PNG

Format PNG (Portable Network Graphics) jest najlepszym wyborem do zapisu obrazów z przezroczystością przeznaczonych na strony internetowe. PNG obsługuje przezroczystość alpha, co oznacza, że można uzyskać dowolny stopień przezroczystości na pikselach, co jest szczególnie przydatne w przypadku grafik wymagających gładkich przejść lub cieni. Dzięki temu grafiki mogą być umieszczane na różnych tłach bez widocznych krawędzi, co jest kluczowe w designie stron internetowych. Warto również zauważyć, że PNG wykorzystuje kompresję bezstratną, co oznacza, że jakość obrazu nie ulega pogorszeniu podczas zapisu. W praktyce, format PNG jest idealny do logo, ikon, obrazów z tekstem oraz ilustracji, gdzie ważna jest jakość i przezroczystość. Standardy webowe, takie jak WCAG, również zalecają używanie formatów, które zapewniają dostępność, a PNG doskonale wpisuje się w te wymagania, umożliwiając tworzenie estetycznych i funkcjonalnych stron. Ponadto, wsparcie dla formatu PNG jest szerokie, co zapewnia jego uniwersalność w różnych przeglądarkach i na różnych urządzeniach.

Pytanie 7

Konstrukcja w języku SQL ALTER TABLE USA... służy do

A. usunięcia tabeli USA

B. nadpisania istniejącej tabeli USA

C. zmiany tabeli USA

D. stworzenia nowej tabeli USA

Istnieje kilka mitów oraz powszechnych nieporozumień dotyczących polecenia ALTER TABLE, które mogą prowadzić do błędnych wniosków. Na przykład, usunięcie tabeli nie jest możliwe za pomocą ALTER TABLE, ponieważ do tego celu służy osobne polecenie DROP TABLE, które całkowicie eliminuje tabelę oraz wszystkie przechowywane w niej dane. Użytkownicy często mylą też modyfikację tabeli z jej nadpisywaniem, co jest błędne, ponieważ ALTER TABLE modyfikuje istniejącą strukturę tabeli, a nie ją zastępuje. Z kolei tworzenie nowej tabeli odbywa się za pomocą polecenia CREATE TABLE, co jest kompletnie odmiennym działaniem i nie ma związku z ALTER TABLE. Ważne jest, aby zrozumieć, że ALTER TABLE nie zmienia semantyki danych ani nie wpływa na istniejące rekordy w sposób destrukcyjny, chyba że podejmie się decyzję o usunięciu kolumn, co oczywiście wiąże się z utratą danych. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do złych interpretacji, wynikają z niepełnego zrozumienia definicji dostępnych poleceń SQL oraz ich funkcji. W związku z tym, gruntowne opanowanie podstawowych poleceń SQL oraz ich kontekstu jest kluczowe do skutecznego zarządzania danymi w systemach bazodanowych.

Pytanie 8

void wypisz(int n) {
    for (int i = 1; i <= n; i++) {
        System.out.println("Wykonanie operacji po raz " + i);
    }
    System.out.println("Wykonanie kolejnej operacji!");
}

Złożoność obliczeniowa prezentowanego kodu wynosi:

A. O(n)

B. O(n²)

C. O(n!)

D. O(1)

Kod z zadania jest klasycznym przykładem na to, jak wygląda złożoność liniowa i gdzie łatwo się pomylić przy jej ocenie. Wiele osób, widząc pętlę, próbuje od razu dopasować jedną z „groźnie” wyglądających złożoności, jak n² czy n!, bo brzmią bardziej skomplikowanie. Tymczasem analiza powinna być spokojna i oparta na policzeniu, ile razy realnie wykonuje się dana instrukcja. W zaprezentowanej funkcji mamy jedną pętlę for, która startuje od 1 i kończy na n, więc iteruje dokładnie n razy. W każdej iteracji wykonywane jest jedno wywołanie System.out.println z prostą konkatenacją tekstu i zmiennej i. To oznacza, że liczba tych wywołań rośnie liniowo wraz z n. Po pętli jest jeszcze jedno, pojedyncze wypisanie. Dodanie stałej liczby operacji (tu: +1) nie zmienia charakteru wzrostu – w notacji O() takie stałe są pomijane, bo dla dużych n nie mają znaczenia. Złożoność O(n²) pojawiłaby się, gdyby wewnątrz tej pętli była kolejna pętla, zależna również od n, np. for (int j = 1; j <= n; j++). Wtedy liczba iteracji wyniosłaby n * n, czyli n². W tym kodzie tego nie ma, więc przypisywanie mu n² jest typowym przeszacowaniem związanym z automatycznym kojarzeniem „pętla = kwadrat”. To błąd myślowy: jedna pętla → O(n), dwie zagnieżdżone → często O(n²), ale trzeba to zawsze policzyć, a nie zgadywać. Z kolei O(n!) opisuje algorytmy ekstremalnie kosztowne, jak pełne permutowanie elementów (np. brutalne generowanie wszystkich możliwych ustawień). W naszym przykładzie nie ma ani permutacji, ani rekurencji, ani eksplodującej liczby kombinacji. Jedynie proste przejście po kolejnych liczbach od 1 do n, więc factorial tutaj kompletnie nie pasuje. O(1) oznaczałoby, że czas działania nie zależy w ogóle od n – na przykład pojedyncze wywołanie metody, prosta operacja arytmetyczna, odczyt elementu z tablicy po indeksie. Tutaj jednak im większe n, tym więcej razy wykonuje się pętla i tym dłużej program działa. To już wyklucza złożoność stałą. Z mojego doświadczenia warto zawsze zadać sobie dwa pytania: ile razy wykona się pętla i czy wewnątrz niej nie ma kolejnych pętli lub wywołań kosztownych algorytmów. Taka spokojna analiza krok po kroku pozwala uniknąć mylenia złożoności liniowej z kwadratową, stałą czy nawet silnią.

Pytanie 9

Jednym z typów testów jednostkowych jest analiza tras, która polega na

A. utworzeniu kilku zbiorów danych o zbliżonym sposobie przetwarzania i wykorzystaniu ich do przeprowadzenia testu

B. testowaniu wartości granicznych zestawu danych

C. testowaniu obiektów pod kątem inicjalizacji oraz zwolnienia zarezerwowanej pamięci

D. określeniu punktu startowego i końcowego oraz badaniu dostępnych ścieżek pomiędzy tymi punktami

Rozumienie błędów w odpowiedziach może pomóc lepiej ogarnąć, o co chodzi z analizą ścieżek w testach jednostkowych. Testowanie wartości brzegowych, chociaż bardzo ważne dla jakości oprogramowania, skupia się tylko na granicach danych wejściowych i nie pokazuje pełnego obrazu możliwych ścieżek w kodzie. Z kolei sprawdzanie obiektów pod kątem pamięci to temat na inną rozmowę i niekoniecznie ma coś wspólnego z analizą ścieżek; chodzi o to, że to podejście nie dotyka, jak kontrola przepływu działa w kodzie. Robienie kilku zbiorów danych, które się powtarzają w przetwarzaniu, też nie jest tym samym, co badanie ścieżek, a raczej dotyczy testowania z użyciem takich danych. Dużym błędem jest to, że myślimy, iż analiza ścieżek to tylko spojrzenie na dane czy pamięć. W rzeczywistości trzeba patrzeć na całość programu, zarówno na dane, jak i logikę działania, co pokazuje, jak ważna jest analiza ścieżek w znajdowaniu problemów w kodzie.

Pytanie 10

Kiedy dane z formularza są przesyłane w sposób jawny jako parametry w adresie URL, w skrypcie PHP można je odczytać za pomocą tablicy

A. $_COOKIE

B. $_SESSION

C. $_GET

D. $_POST

Odpowiedzi 2, 3 i 4 są niepoprawne w kontekście przesyłania danych przez adres URL. Odpowiedź 2, odnosząca się do tablicy $_POST, jest używana do odbierania danych przesyłanych z formularzy za pomocą metody POST. W przeciwieństwie do GET, POST nie ujawnia danych w adresie URL, co czyni go bardziej odpowiednim dla przesyłania wrażliwych informacji, takich jak hasła. Użytkownicy często mylą te dwie metody, co może prowadzić do nieprawidłowego stosowania metod w sytuacjach, które powinny być odpowiednio zabezpieczone. Odpowiedzi 3 i 4 odnoszą się do tablic $_COOKIE i $_SESSION, które służą do zarządzania danymi sesji i przechowywania danych na urządzeniu klienta. $_COOKIE jest używane do przechowywania małych ilości danych na komputerze użytkownika, które mogą być wykorzystane w kolejnych wizytach, natomiast $_SESSION przechowuje dane sesyjne po stronie serwera, umożliwiając śledzenie stanu użytkownika podczas przeglądania aplikacji. Pomimo, że wszystkie te tablice są ważnymi narzędziami w PHP, żadna z nich nie jest odpowiednia w kontekście przesyłania danych przez URL, co jest kluczowe dla zrozumienia różnic między metodami przesyłania danych i ich bezpieczeństwem.

Pytanie 11

Jakie oprogramowanie służy do obróbki dźwięku?

A. Brasero

B. Winamp

C. RealPlayer

D. Audacity

Audacity jest wszechstronnym, darmowym programem typu open source, który służy do edycji dźwięku. Jego funkcjonalność obejmuje nagrywanie, edytowanie i przetwarzanie dźwięku w różnych formatach. Program ten jest często wykorzystywany przez muzyków, podcasterów oraz profesjonalistów zajmujących się dźwiękiem, co czyni go niezwykle popularnym w branży. Audacity obsługuje wiele efektów dźwiękowych, takich jak kompresja, reverb oraz equalizacja, co pozwala na zaawansowaną obróbkę nagrań. Dzięki intuicyjnemu interfejsowi użytkownika, użytkownicy mogą łatwo nawigować w programie oraz korzystać z funkcji takich jak wielościeżkowe nagrywanie i edytowanie. Warto również wspomnieć, że Audacity działa na różnych systemach operacyjnych, w tym Windows, macOS oraz Linux, co zapewnia dostępność dla szerszego kręgu użytkowników. Użytkownicy mogą również korzystać z dodatkowych wtyczek, które rozszerzają możliwości programu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, gdzie elastyczność i rozszerzalność oprogramowania są kluczowe dla profesjonalnych zastosowań.

Pytanie 12

Znacznik <strong> tekst</strong> w HTML będzie ukazywany przez przeglądarkę w identyczny sposób, jak znacznik

A. <sub>tekst</sub>

B. <h1>tekst</h1>

C. <big>tekst</big>

D. <b>tekst</b>

Znacznik <strong> w języku HTML jest używany do oznaczania tekstu, który ma być wyświetlany w sposób wyróżniony, co sugeruje jego większe znaczenie, natomiast znacznik <b> jest używany tylko do pogrubienia tekstu, bez dodatkowego kontekstu semantycznego. Oba znaczniki są wizualnie identyczne w większości przeglądarek, co powoduje, że można je stosować zamiennie w niektórych przypadkach. Jednakże, zgodnie z najnowszymi standardami HTML, zaleca się używanie <strong> dla tekstu, który ma większe znaczenie, ponieważ to pomaga w SEO i dostępności. Na przykład, tekst umieszczony w znaczniku <strong> może być lepiej interpretowany przez technologie wspomagające, takie jak czytniki ekranu, co czyni go bardziej dostępnym dla osób z niepełnosprawnościami. Przykład użycia: <strong>ważne informacje</strong> w odróżnieniu od <b>ważne informacje</b>, gdzie znaczenie semantyczne jest pominięte. Dlatego, mimo że wizualnie nie widać różnicy, semantyka HTML jest kluczowym aspektem, który wpływa na sposób, w jaki treść jest interpretowana i przetwarzana przez różnorodne systemy.

Pytanie 13

Parametr face w znaczniku <font> jest używany do określenia

A. koloru czcionki

B. stylów czcionki

C. rozmiaru czcionki

D. typy czcionki

Zrozumienie parametrów stylizacji tekstu jest kluczowe w pracy z HTML i często napotyka na nieporozumienia. Wiele osób błędnie interpretuje funkcję parametru <b>face</b> w znaczniku <b><font></b>, co prowadzi do niepoprawnych odpowiedzi. Na przykład, nie jest on używany do określenia barwy czcionki, co jest zadaniem innego parametru, jak 'color'. Barwa czcionki dotyczy estetyki i może być ustawiana niezależnie od samej czcionki. Kolejnym błędnym założeniem jest możliwość korzystania z parametru <b>face</b> do definiowania efektów czcionki, takich jak pogrubienie czy kursywa; te efekty są zwykle osiągane przy użyciu osobnych znaczników lub stylów CSS, takich jak 'font-weight' czy 'font-style'. Wreszcie, pomylenie parametru <b>face</b> z określeniem wielkości czcionki również jest częstym błędem myślowym, ponieważ do tego celu używa się atrybutu 'size', który skoncentrowany jest na rozmiarze tekstu, a nie na jego typie. Warto pamiętać, że precyzyjne zrozumienie tych różnic nie tylko wpływa na jakość tworzonego kodu, ale również na dostępność i estetykę stron internetowych.

Pytanie 14

Zaprezentowano rezultat zastosowania CSS oraz odpowiadający mu kod HTML. W jaki sposób trzeba zdefiniować styl, aby uzyskać takie formatowanie?

A. .first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

B. #first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

C. p::first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

D. p.first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

Wybór innych odpowiedzi niż p::first-letter jest niepoprawny z kilku powodów. Po pierwsze, użycie samego .first-letter odnosi się do elementu z klasą first-letter, co oznaczałoby, że kod HTML musiałby mieć element z przypisaną tą klasą, co nie jest zgodne z przedstawionym kodem. Podobnie, #first-letter wskazywałaby na element z identyfikatorem first-letter, co również wymagałoby odpowiedniej struktury w kodzie HTML. Obie te opcje ignorują fakt, że mamy do czynienia z pseudo-elementem, który specyficznie stylizuje pierwszą literę danego bloku tekstu. Z kolei zapis p.first-letter byłby próbą stylizacji elementów p z klasą first-letter, co jest błędnym zastosowaniem w kontekście potrzeby modyfikacji pierwszej litery. Kluczowym problemem w powyższych odpowiedziach jest niewłaściwe zrozumienie, jak działają pseudo-elementy oraz jak są używane w praktyce. Pseudo-elementy takie jak ::first-letter są bezpośrednio zdefiniowane w specyfikacji CSS i pozwalają na precyzyjne stylizowanie części elementów, co jest istotne w kontekście semantycznego i czystego kodu HTML. W świecie nowoczesnych technologii webowych, zrozumienie, kiedy i jak stosować pseudo-elementy, jest kluczowe dla tworzenia efektywnych i zachwycających wzrok projektów.

Pytanie 15

Które zdarzenie umożliwia wykonanie skryptu w języku JavaScript podczas przesyłania formularza HTML oraz kontrolowanie jego wysłania?

A. onSubmit

B. onClick

C. onEnter

D. onChange

Zdarzenia 'onClick', 'onEnter' oraz 'onChange' są często mylone z 'onSubmit', co może prowadzić do błędnych wniosków na temat ich zastosowania w kontekście formularzy HTML. Zdarzenie 'onClick' jest wywoływane, gdy użytkownik klika element, ale nie jest bezpośrednio powiązane z procesem wysyłania formularza. Może być używane w celu uruchomienia różnych akcji, ale nie służy do walidacji danych przed wysłaniem. Podobnie, 'onEnter' nie jest standardowym zdarzeniem w JavaScript; to raczej mylne odniesienie do działania klawisza Enter, które nie ma formalnego związku z formularzami. Zdarzenie 'onChange' jest wywoływane, gdy wartość elementu formularza zmienia się, co również nie jest bezpośrednio związane z wysyłaniem formularza. To zdarzenie jest przydatne w kontekście dynamicznej walidacji lub aktualizacji interfejsu, ale nie pozwala na kontrolowanie całego procesu wysyłania. Te niepoprawne odpowiedzi ilustrują typowy błąd myślowy, polegający na myleniu różnych zdarzeń w JavaScript i ich funkcji. Aby poprawnie zrozumieć, kiedy i jak stosować te zdarzenia, warto zgłębić dokumentację oraz standardy dotyczące programowania w JavaScript, co pozwoli uniknąć nieporozumień i zwiększyć efektywność tworzonych aplikacji.

Pytanie 16

Jakie będzie działanie po naciśnięciu przycisku oznaczonego jako "niebieski", który uruchamia podany kod JavaScript?

<p id="para1">Przykładowy tekst</p><p> i skrypt</p>
<button onClick="changeColor('blue');">niebieski</button>

<script type="text/javascript">
function changeColor(newColor)
{
var elem = document.getElementById("para1");
elem.style.color = newColor;
}
</script>

A. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst i skrypt" na niebieski

B. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst" na niebieski

C. Zmiana koloru tekstu "i skrypt" na niebieski

D. Zmiana barwy przycisku na niebieski

Kod JavaScript przedstawiony w pytaniu definiuje funkcję changeColor która przyjmuje jeden argument newColor. Po wywołaniu funkcji przez kliknięcie przycisku funkcja ta używa metody document.getElementById aby pobrać element o identyfikatorze para1. Identyfikator ten jest przypisany do pierwszego elementu paragrafu zawierającego tekst Przykładowy tekst. Następnie w ramach tego elementu zmieniany jest kolor tekstu poprzez przypisanie newColor do właściwości style.color. W omawianym przypadku newColor przyjmuje wartość blue co oznacza że tekst Przykładowy tekst zmieni kolor na niebieski. Warto podkreślić że manipulacja DOM przy użyciu JavaScript jest powszechnie stosowaną techniką w tworzeniu dynamicznych interfejsów użytkownika. Używanie metod takich jak getElementById jest standardem ze względu na ich prostotę oraz efektywność w selekcji elementów HTML. W praktycznych zastosowaniach warto również pamiętać o zgodności ze standardami W3C oraz o możliwościach rozszerzenia za pomocą bibliotek takich jak jQuery które oferują jeszcze bardziej zaawansowane opcje manipulacji DOM.

Pytanie 17

Określ, w jaki sposób należy odnosić się do pliku default.css, jeżeli index.html znajduje się bezpośrednio w folderze Strona?

A. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="c:\style/default.css" />

B. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="...\style\default.css" />

C. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="./style/default.css" />

D. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="c:/style/default.css" />

Poprawna odpowiedź wskazuje na relatywną ścieżkę do pliku CSS. W HTML, stosowanie ścieżek relatywnych jest standardem i dobrą praktyką. Relatywna ścieżka ./style/default.css oznacza, że plik default.css znajduje się w folderze style, który jest bezpośrednio wewnątrz katalogu, w którym znajduje się plik index.html. Stosowanie relatywnych ścieżek zapewnia większą elastyczność i przenośność projektu, ponieważ nie są one zależne od struktury folderów na danym komputerze. Jest to szczególnie ważne w kontekście aplikacji webowych, które mogą być przenoszone między różnymi środowiskami serwerowymi. Zaleca się, aby projektanci stron zawsze używali ścieżek relatywnych, aby uniknąć problemów z odwoływaniem się do zasobów po zmianie lokalizacji projektu. Użycie poprawnej składni w tagu link, jak rel=stylesheet oraz type=text/css, zgodnie z dobrymi praktykami zapewnia poprawne załadowanie stylów CSS, co wpływa na poprawne wyświetlanie się strony w przeglądarkach.

Pytanie 18

W CSS zapis selektora

p > i { color: red;}

wskazuje, że kolorem czerwonym będzie wyróżniony

A. wszystkie teksty w znaczniku <p> lub każdy tekst w znaczniku <i>

B. jedynie tekst w znaczniku <i>, który znajduje się bezpośrednio wewnątrz znacznika <p>

C. każdy tekst w znaczniku <p> z wyjątkiem tych w znaczniku <i>

D. tylko ten tekst znacznika <p>, który ma przypisaną klasę o nazwie i

Odpowiedzi, które nie uznają znaczenia operatora > oraz kontekstu, w jakim elementy <i> są umieszczone, mogą prowadzić do błędnych wniosków. Przykładowo, stwierdzenie, że każdy tekst w znaczniku <p> za wyjątkiem tych w znaczniku <i> zostanie sformatowany, jest niezgodne z zasadami działania CSS, ponieważ selektor ten nie wyklucza jedynie <i>, lecz odnosi się do hierarchii struktury DOM. W praktyce, jeśli <i> nie jest bezpośrednim dzieckiem <p>, to nie będzie objęte regułą. Z kolei pomylenie selektorów może skutkować tym, że nie osiągniemy zamierzonych efektów stylizacji, co jest częstym problemem w projektach webowych. Ponadto, odpowiedzi sugerujące, że selektor dotyczy wszystkich elementów <p> lub że dotyczy on klasy <i>, wynikają z niepełnego zrozumienia podstaw CSS. Należy pamiętać, że klasy są definiowane w osnowie HTML, a nie w kontekście selektorów bezpośrednich. Właściwe zrozumienie selektorów jest kluczowe dla efektywnego stylizowania i organizacji kodu, a także dla osiągnięcia zamierzonych efektów wizualnych na stronach internetowych.

Pytanie 19

Który atrybut pozwala na wskazanie lokalizacji pliku graficznego w znaczniku <img>?

A. alt

B. href

C. link

D. src

Atrybut 'src' w znaczniku <img> jest kluczowy, ponieważ określa lokalizację pliku graficznego, który ma być wyświetlany na stronie. Oznacza to, że wartość tego atrybutu to URL (Uniform Resource Locator), który wskazuje na lokalizację obrazu w internecie lub na lokalnym serwerze. Przykładowo, jeśli chcemy wyświetlić obrazek o nazwie 'zdjecie.jpg' znajdujący się w folderze 'obrazy', użyjemy: <img src='obrazy/zdjecie.jpg' alt='Opis obrazka'>. Zastosowanie odpowiedniego atrybutu 'src' jest zgodne z najlepszymi praktykami HTML, co zapewnia, że przeglądarki internetowe prawidłowo interpretują nasze zamierzenia co do wyświetlania treści wizualnych. Nieprawidłowe określenie lokalizacji obrazu może prowadzić do błędów '404 Not Found', co negatywnie wpływa na doświadczenie użytkownika. Dobrze zaprojektowane strony internetowe powinny również uwzględniać atrybut 'alt', który zapewnia dostępność oraz opisuje zawartość obrazu osobom korzystającym z czytników ekranu, ale to 'src' jest odpowiedzialny za wyświetlanie samego obrazu.

Pytanie 20

Jaką wartość wyświetli się po uruchomieniu poniższego kodu JavaScript? ```javascript document.write(Math.round(4.51) + Math.pow(2, 3)); ```

A. 12

B. 13

C. 14

D. 11

Zobaczmy, jak doszliśmy do poprawnej odpowiedzi 13. W kodzie JavaScript mamy fragment: <script type='text/javascript'> document.write(Math.round(4.51) + Math.pow(2, 3)); </script>. Co tu się dzieje? Dwie główne operacje to zaokrąglanie i potęgowanie. Funkcja Math.round(4.51) zaokrągla do najbliższej liczby i zwraca 5. Potem mamy Math.pow(2, 3), które daje wynik 8, bo 2 do potęgi 3 to 2 * 2 * 2. Jak to zsumujemy, to mamy 5 + 8, co daje 13. Warto wiedzieć, że Math.round i Math.pow są częścią obiektu Math w JavaScript, który ma różne przydatne funkcje. Na przykład, Math.sqrt() oblicza pierwiastek kwadratowy, a Math.random() daje losowe liczby. To są naprawdę przydatne rzeczy w aplikacjach webowych, gdzie często potrzebujemy obliczeń z danymi liczbowymi. Standard ECMA-262 opisuje, jak te funkcje mają działać, więc możemy być pewni, że będą działać tak samo w różnych środowiskach JavaScript.

Pytanie 21

W HTML, aby utworzyć sekcję z cytatem, która może zawierać wiele akapitów i aby przeglądarka dodała wspólne wcięcie, trzeba użyć znacznika

A. <indent>

B. <blockq>

C. <q>

D. <blockquote>

Znacznik <blockquote> jest odpowiedni do definiowania sekcji cytatu w HTML, szczególnie gdy cytat obejmuje kilka paragrafów. Użycie tego znacznika nie tylko wizualnie oddziela cytat od reszty tekstu, ale także automatycznie dodaje standardowe wcięcie, co poprawia czytelność i estetykę strony. Warto zauważyć, że <blockquote> jest zgodny z wytycznymi W3C dotyczącymi semantyki kodu HTML, co oznacza, że jego użycie wpływa na poprawę SEO oraz dostępności witryny. Przykładowe zastosowanie znacznika może wyglądać następująco: <blockquote><p>Tekst pierwszego paragrafu cytatu.</p><p>Tekst drugiego paragrafu cytatu.</p></blockquote>. Taki układ sprawia, że przeglądarki i czytniki ekranu prawidłowo interpretują treść jako całość, co jest szczególnie ważne dla osób z niepełnosprawnościami. Dodatkowo, stosowanie <blockquote> w połączeniu z odpowiednimi stylami CSS może znacznie poprawić wizualny aspekt cytatów na stronie.

Pytanie 22

Kolor określony kodem RGB, mający wartość rgb(255, 128, 16) w przedstawieniu szesnastkowym, przyjmie jaką wartość?

A. #ff0fl0

B. #ff8010

C. #008010

D. #ff8011

Alternatywne odpowiedzi mają kilka błędów, jeśli chodzi o kolory w formacie szesnastkowym. Pierwsza opcja, #008010, nie pasuje w ogóle do wartości RGB, które dostaliśmy w pytaniu. Nic tu nie łączy wartości rgb(255, 128, 16) z #008010. Druga opcja, #ff0fl0, ma błąd, bo zawiera nieprawidłowy znak 'l', który w ogóle nie powinien się tam znaleźć. To czyni ją zupełnie niepoprawną. Ostatnia odpowiedź, #ff8011, zmienia wartość niebieską z '10' na '11', co też psuje kolor. Takie pomyłki często zdarzają się, bo ludzie nie pamiętają lub nie znają podstaw konwersji kolorów. Dlatego dobrze jest znać te zasady i umieć sprawdzić, czy wartości są poprawne. W praktyce projektanci i programiści mogą korzystać z różnych narzędzi, jak palety kolorów, które ułatwiają ten proces i zmniejszają ryzyko błędów.

Pytanie 23

Czym jest DBMS?

A. Obiektowy język programowania służący do tworzenia stron www

B. Kaskadowy arkusz stylów do opisu wyglądu witryny www

C. Strukturalny język zapytań do bazy danych

D. System zarządzania bazą danych

DBMS, czyli System Zarządzania Bazą Danych, to oprogramowanie, które umożliwia tworzenie, zarządzanie i manipulowanie danymi w bazach danych. Pozwala na efektywne przechowywanie, organizowanie i odzyskiwanie informacji, co jest kluczowe w każdej aplikacji wymagającej przetwarzania danych. Przykłady popularnych systemów DBMS to MySQL, PostgreSQL oraz Oracle Database. DBMS zapewnia nie tylko bezpieczeństwo danych, lecz także umożliwia współdzielenie informacji między użytkownikami. Stosuje mechanizmy kontroli dostępu, co chroni dane przed nieautoryzowanym dostępem. Dobre praktyki w zarządzaniu bazą danych obejmują normalizację danych, co zapobiega redundancji i poprawia integralność danych. W przypadku rosnących zbiorów danych, DBMS wspiera także skalowalność, co jest niezbędne w aplikacjach internetowych, gdzie liczba użytkowników może przeszło wzrosnąć. Ponadto, DBMS wykorzystuje język SQL (Structured Query Language) do wykonywania zapytań, co jest standardem branżowym dla interakcji z bazami danych.

Pytanie 24

Zawarte polecenie SQL wykonuje

UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1;

A. ustalić wartość kolumny id_klasy na 1 dla wszystkich rekordów w tabeli Uczen

B. ustalić wartość pola Uczen na 1

C. zwiększyć o jeden wartość w kolumnie id_klasy dla wszystkich rekordów tabeli Uczen

D. powiększyć wartość pola Uczen o jeden

Analizując podane odpowiedzi, możemy zauważyć pewne błędne założenia co do działania polecenia SQL. Pierwsza z opcji sugeruje ustawienie wartości pola `Uczen` na 1, co jest nieprawidłowe, ponieważ polecenie nie odnosi się bezpośrednio do pola o nazwie `Uczen`, lecz dotyczy kolumny `id_klasy` w tabeli `Uczen`. Druga odpowiedź koncentruje się na zwiększeniu wartości pola `Uczen`, lecz polecenie nie zawiera odniesienia do pola o takiej nazwie, zajmuje się kolumną `id_klasy`. Trzecia możliwość mówi o ustawieniu wartości `id_klasy` na 1 dla wszystkich rekordów, co również jest nieprawidłową interpretacją, gdyż zgodnie z poleceniem SQL, wartość ta nie jest ustawiana na stałą wartość 1, ale jest zwiększana o 1. Często spotykanym błędem jest nieuwzględnianie specyfiki polecenia `UPDATE`, które modyfikuje istniejące dane, i mylenie go z `SET`, które może być używane w kontekście `INSERT`, jeżeli chcemy przypisywać stałe wartości. Aby uniknąć takich nieporozumień, zawsze warto dokładnie analizować składnię i logikę poleceń SQL.

Pytanie 25

W języku JavaScript rezultat wykonania polecenia zmienna++; będzie identyczny jak polecenia

A. zmienna --;

B. zmienna=zmienna+10;

C. zmienna+=1;

D. zmienna===zmienna+1;

Wszystkie pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z technicznego punktu widzenia. Pierwsza z nich, 'zmienna--;', wskazuje na operator dekrementacji, który zmniejsza wartość zmiennej o 1. W przeciwieństwie do inkrementacji, dekrementacja prowadzi do obniżenia wartości zmiennej. Na przykład, jeśli zmienna wynosi 5, to po zastosowaniu 'zmienna--;' jej wartość stanie się 4, co jest zupełnie odmiennym wynikiem. Kolejna odpowiedź, 'zmienna=zmienna+10;', wprowadza dodatkowy element, który zwiększa wartość zmiennej o 10, co znacznie odbiega od pierwotnej idei inkrementacji o 1. Przykładowo, przy pierwotnej wartości zmiennej 5, wynik po tej operacji będzie 15, co jest całkowicie innym wynikiem niż w przypadku inkrementacji. Ostatnia z odpowiedzi, 'zmienna===zmienna+1;', jest operacją porównania, która sprawdza, czy wartość zmiennej jest równa wartości zmiennej powiększonej o 1. Wartość ta nigdy nie będzie równa w przypadku, gdy zmienna ma jakąkolwiek wartość inną niż 0. Dla zmiennej o wartości 5, wynik będzie fałszywy, co jest zupełnie inną logiką niż pożądane zwiększenie wartości. Tak więc, wszystkie te odpowiedzi nie oddają idei prostego zwiększenia wartości zmiennej o 1, co czyni je niepoprawnymi w kontekście pytania.

Pytanie 26

Który fragment definicji dwukolumnowej tabeli odpowiada efektowi scalenia komórki 1 i 3, przedstawionemu na ilustracji?

A. <td rowspan="2">komórka1+3</td>

B. <td rowspan="3">komórka1+3</td>

C. <td colspan="2">komórka1+3</td>

D. <td colspan="3">komórka1+3</td>

Poprawnie wskazałeś fragment z atrybutem rowspan, czyli: <td rowspan="2">komórka1+3</td>. W HTML atrybut rowspan służy do scalania komórek tabeli w pionie, czyli wzdłuż wierszy. W tym przykładzie tabela ma dwie kolumny, a komórka „komórka1+3” zajmuje miejsce pierwszej komórki w pierwszym wierszu oraz pierwszej komórki w drugim wierszu. Dlatego właśnie wartość rowspan musi być równa 2 – ta jedna komórka rozciąga się na dwa wiersze. Gdy przeglądarka widzi taki zapis, rezerwuje dla tej komórki obszar dwóch komórek pod sobą, a w kodzie HTML w kolejnym wierszu pomijamy już odpowiednią liczbę komórek w tej kolumnie. Z mojego doświadczenia wynika, że przy projektowaniu tabel dobrze jest sobie najpierw „narysować” układ na kartce: ile wierszy, ile kolumn, które komórki się łączą. Potem łatwo dobrać czy potrzebujemy colspan (łączenie w poziomie – kolumny), czy rowspan (łączenie w pionie – wiersze). W specyfikacji HTML Living Standard dokładnie tak to jest opisane: rowspan określa, na ile wierszy rozciąga się dana komórka. W praktyce scalanie komórek przydaje się np. przy tworzeniu nagłówków tabel z opisami grup kolumn, przy harmonogramach, planach lekcji, cennikach, gdzie jedna pozycja obowiązuje przez kilka wierszy. Warto też pamiętać o semantyce: tam gdzie to możliwe, dla nagłówków stosujemy <th> z rowspan lub colspan, a dla zwykłych danych <td>. Taki porządek w kodzie ułatwia późniejsze stylowanie CSS i poprawia dostępność, bo czytniki ekranu lepiej rozumieją strukturę tabeli.

Pytanie 27

W systemie zarządzania bazą danych MySQL, aby uzyskać listę wszystkich przywilejów przyznanych użytkownikowi anna, można użyć polecenia

A. SHOW GRANTS FOR anna;

B. GRANT * TO anna;

C. SELECT GRANTS FOR anna;

D. REVOKE GRANTS FROM anna;

Odpowiedź 'SHOW GRANTS FOR anna;' jest trafna. To polecenie w MySQL to coś jak standard do wyświetlania przydzielonych uprawnień dla konkretnego użytkownika. Dzięki temu administrator bazy danych może szybko zobaczyć, co użytkownik o imieniu 'anna' może zrobić. Na przykład, jeśli chcemy wiedzieć, jakie operacje są dozwolone dla tego użytkownika, to właśnie to polecenie będzie na to najlepsze. Przydaje się to zwłaszcza przy audytach czy rozwiązywaniu problemów z dostępem. Warto też dodać, że w MySQL można przypisywać różnorodne uprawnienia, na przykład SELECT, INSERT, UPDATE, czy DELETE, a także konkretnym bazom danych czy tabelom. Regularne sprawdzanie uprawnień to dobra praktyka, bo pomaga utrzymać bezpieczeństwo danych i zminimalizować ryzyko nieautoryzowanego dostępu. Znajomość polecenia 'SHOW GRANTS' jest naprawdę ważna, zwłaszcza w większych systemach, gdzie kontrola dostępu odgrywa istotną rolę.

Pytanie 28

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; } section { float: right; }

B. aside {float: left; }

C. nav { float: left; } aside { float: left; }

D. nav { float: right; }

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak naprawdę działa float, a nie tylko samo skojarzenie, że „left to lewo, right to prawo”. Wiele osób myśli, że wystarczy ustawić jeden element na lewo, drugi na prawo i wszystko magicznie się poukłada. W praktyce przeglądarka trzyma się bardzo konkretnych reguł: najpierw liczy kolejność elementów w HTML, potem dopiero stosuje float i układa je możliwie jak najwyżej i jak najbliżej odpowiedniej krawędzi. Jeśli nada się float tylko dla aside albo tylko dla nav, to zmienia się ich pozycja, ale układ trzech bloków nie spełni warunku z zadania: aside i nav nie zamienią się miejscami z pozostawieniem section w środku. Przykładowo, samo float: left na aside niczego nie „zamieni”, bo element i tak pojawia się jako pierwszy w kodzie, więc będzie u góry, tylko że „przyklejony” do lewej. Z kolei ustawienie nav na prawą stronę bez odpowiedniego floatowania section prowadzi do sytuacji, gdzie section nadal zachowuje się jak normalny blok, zwykle ląduje pod elementami pływającymi albo obok nich w sposób mało przewidywalny dla początkującego. Częsty błąd myślowy polega też na tym, że ktoś próbuje wszystkim elementom dać float: left, licząc na to, że przeglądarka „ułoży je po swojemu”. Wtedy jednak wszystkie te bloki ustawiają się w jednym kierunku, w kolejności z HTML, więc nie ma mowy o świadomym „zamienianiu miejsc”. Brak zrozumienia, że float wyjmuje element z normalnego przepływu i wpływa na to, jak kolejne elementy zawijają się wokół niego, prowadzi właśnie do takich błędnych odpowiedzi. Z mojego doświadczenia lepiej jest najpierw narysować sobie prosty schemat: w jakiej kolejności idą znaczniki i które z nich mają pływać w prawo, a które zostać w naturalnym układzie. Dopiero wtedy dobiera się konkretne deklaracje CSS. Takie myślenie przydaje się nie tylko przy float, ale też przy nauce flexboxa czy grida, gdzie kolejność w DOM i własności układu też grają ogromną rolę.

Pytanie 29

Czy przedstawione w języku CSS ustawienia czcionki będą dotyczyć dla ```* { font-family: Tahoma; color: Teal; }```?

A. znaczników z klasą przypisaną równą *

B. całego dokumentu HTML, jako domyślne formatowanie dla wszystkich elementów strony

C. znaczników o id równym *

D. całego dokumentu HTML, niezależnie od późniejszych reguł CSS

W przypadku pierwszej odpowiedzi, sugeruje ona, że klasa lub identyfikator oznaczony znakiem * odnosi się do formatowania, co jest niepoprawne. W CSS znaki * nie są stosowane do selektorów z identyfikatorem, gdyż identyfikatory muszą być unikalne i określone za pomocą #. Stąd, gdybyśmy mieli stylować elementy o określonym id, musielibyśmy użyć odpowiedniego identyfikatora, co wyklucza uniwersalne zastosowanie. Druga odpowiedź sugeruje, że formatowanie dotyczy elementów z przypisaną klasą *, co również nie jest prawdą. W CSS, klasy są oznaczane kropką, a nie znakiem *. Dlatego żaden element z taką klasą nie będzie objęty formatowaniem, ponieważ literalny znak * nie jest używany w kontekście klas. Trzecia odpowiedź myli pojęcia, sugerując, że formatowanie CSS ma zastosowanie do całego kodu HTML, co nie jest precyzyjne. Choć formatowanie zostanie zastosowane do wszystkich elementów, to jednak nie oznacza to, że cały kod HTML zostanie zmieniony. Kod HTML pozostaje niezmienny, a jedynie sposób prezentacji tych elementów w przeglądarce jest kształtowany przez CSS. Podsumowując, zrozumienie selektorów i ich zastosowania jest kluczowe dla poprawnego stylizowania stron internetowych. Wiele osób myli te pojęcia, co prowadzi do niepoprawnych konstrukcji w stylach CSS.

Pytanie 30

Wskaż, na czym polega błąd w kodzie napisanym w języku C++.

char str1[30] = 'Ala ma kota'; printf("%s", str1);

A. Do funkcji printf przekazano zbyt mało argumentów.

B. W funkcji printf nie można używać formatowania %s.

C. Napis powinien być umieszczony w cudzysłowach.

D. Napis powinien mieć dokładnie 30 znaków.

Podawanie błędnych informacji na temat inicjalizacji łańcucha znaków w C++ może prowadzić do poważnych nieporozumień. Wskazanie, że napis powinien mieć dokładnie 30 znaków, nie jest zasadniczo poprawne, ponieważ tablice w C++ mogą mieć zmienną długość. Ważne jest, aby łańcuch znaków był odpowiednio długi, jednak nie istnieje wymóg, aby dokładnie wypełniał całą tablicę. Mówiąc o długości, istotniejsze jest, aby nie przekraczać rozmiaru tablicy, aby uniknąć błędów pamięci. Poza tym, stwierdzenie, że do funkcji printf przekazano zbyt mało argumentów, jest mylące; w tym przypadku argumenty są poprawne, ponieważ przekazujemy jedynie jeden wskaźnik do łańcucha, co jest zgodne z formatem funkcji printf. Dodatkowo, twierdzenie, że w printf nie można stosować formatowania %s, jest całkowicie błędne. Format %s jest standardowym sposobem na wyświetlanie łańcuchów znaków w C++, co jest zgodne z dokumentacją i najlepszymi praktykami w programowaniu. Stosowanie tego formatu jest kluczowe w przypadku pracy z tekstem, a zrozumienie tej zasady jest fundamentem w nauce języka C++. Warto zatem pamiętać o właściwej inicjalizacji łańcuchów oraz o tym, jak korzystać z funkcji wejścia/wyjścia, aby unikać typowych błędów w kodzie.

Pytanie 31

Strona internetowa została wyświetlona przez przeglądarkę w poniższy sposób. Wskaż kod HTML, który prawidłowo reprezentuje zaprezentowaną hierarchiczną strukturę tekstu:

A. <h1>Rozdział 1</h1> <p>tekst</p> <h2>Podrozdział 1.1</h2> <p>tekst</p> <h2>Podrozdział 1.2</h2>

B. <h1>Rozdział 1<p>tekst <h2>Podrozdział 1.1<p>tekst <h2>Podrozdział 1.2

C. <ul><li>Rozdział 1<li>tekst<li>Podrozdział 1.1<li>tekst<li>Podrozdział 1.2</ul>

D. <big>Rozdział 1</big>tekst<big>Podrozdział 1.1</big>tekst<big>Podrozdział 1.2</big>

Odpowiedź jest w porządku! Użycie znaczników <h1> i <h2> wraz z <p> to dobry krok, bo to właśnie tak powinno wyglądać semantyczne formatowanie w HTML. Znacznik <h1> to taki główny nagłówek, który mówi, o czym jest cała strona lub sekcja, a to naprawdę kluczowe dla porządku w treści i SEO. Dzięki nagłówkom w HTML łatwiej jest zrozumieć, co jest na stronie, zarówno dla ludzi, jak i programów, które przeszukują internet. Jak już masz <h2>, to świetnie, bo to pokazuje podrozdziały, a więc hierarchię informacji. Użycie <p> dla tekstu to też dobry pomysł, bo sprawia, że tekst jest bardziej czytelny. Warto pamiętać, że semantyczne znaczniki HTML pomagają osobom z niepełnosprawnościami korzystać z internetu. Według wytycznych WCAG powinno się je stosować, żeby poprawić dostępność. A jak to robić z głową, to łatwiej potem stylować stronę przy użyciu CSS, bo możesz zmieniać wygląd bez bawienia się w treść HTML. Generalnie, dobrze jest, gdy dokumenty są jasne zarówno dla ludzi, jak i dla maszyn – to standard w nowoczesnym webdesignie.

Pytanie 32

Który z poniższych języków jest używany do stylizacji stron WWW?

A. HTML

B. CSS

C. SQL

D. Python

CSS, czyli Cascading Style Sheets, to język używany do opisywania wyglądu dokumentu HTML. Dzięki niemu możemy określić, jak mają wyglądać elementy na stronie, takie jak kolory, czcionki, odstępy między elementami, a także układ całej strony. CSS jest nieodłącznym elementem nowoczesnego tworzenia stron internetowych, ponieważ pozwala na oddzielenie treści od formy, co jest jedną z zasad dobrych praktyk w web development. Umożliwia tworzenie responsywnych projektów, które dobrze wyglądają na różnych urządzeniach, od komputerów po smartfony. Stylowanie za pomocą CSS pozwala na zdefiniowanie stylów globalnych, które mogą być zastosowane do wielu elementów na stronie, co znacznie ułatwia zarządzanie wyglądem witryny. Praktycznym zastosowaniem CSS jest na przykład zmiana koloru tekstu na stronie za pomocą prostej reguły, czy też tworzenie zaawansowanych animacji, które zwiększają interaktywność stron. CSS jest kluczowy w procesie tworzenia estetycznych i funkcjonalnych stron internetowych, co czyni go niezbędnym narzędziem dla każdego web developera.

Pytanie 33

Jakie wyniki zostaną wyświetlone po wykonaniu podanej w ramce kwerendy SQL SELECT na tabeli pracownicy, która zawiera rekordy?

id	imie	nazwisko	pensja
1	Anna	Kowalska	3400
2	Monika	Nowak	1300
3	Ewelina	Nowakowska	2600
4	Anna	Przybylska	4600
5	Maria	Kowal	2200
6	Ewa	Nowacka	5400

SELECT SUM(pensja) FROM pracownicy WHERE pensja > 4000;

A. Kwota 5400, co oznacza najwyższą pensję wśród pracowników

B. Kwota 10000, co stanowi sumę pensji pracowników o id=4 i id=6

C. Kwota 19500, czyli suma wszystkich pensji zatrudnionych

D. Dwie kwoty: 4600 oraz 5400, jako wynagrodzenia pracowników przekraczające 4000

W zapytaniu SQL użyto funkcji agregującej SUM, która służy do sumowania wartości w określonej kolumnie. Klauzula WHERE ogranicza zbiór rekordów do tych, które spełniają dany warunek. W tym przypadku, pensja musi być większa niż 4000. Analizując tabelę, znajdujemy dwie osoby z pensjami spełniającymi ten warunek: pracownik o id=4 z pensją 4600 oraz pracownik o id=6 z pensją 5400. SUM(4600 + 5400) daje 10000. Prawidłowe zrozumienie wykorzystania funkcji agregujących w SQL jest kluczowe w analizie danych i raportowaniu. Jest to standardowa praktyka w branży IT, gdzie analiza danych jest podstawą przy podejmowaniu decyzji biznesowych. Funkcje agregujące, takie jak SUM, AVG, MAX, są fundamentalnymi narzędziami analitycznymi w bazach danych. Przy pracy nad większymi zbiorami danych, takie zapytania pomagają szybko uzyskać podsumowania, co jest nieocenione w analizie finansowej czy tworzeniu raportów zarządczych.

Pytanie 34

W języku JavaScript należy uzyskać dostęp do elementu w pierwszym akapicie podanego kodu HTML. Jak można to zrobić za pomocą funkcji

<p>pierwszy paragraf</p>
<p>drugi paragraf</p>
<p>trzeci paragraf</p>
...

A. getElementById('p1');

B. getElementByTagName('p')[0];

C. getElement('p');

D. getElementByClassName('p.1')[0];

Wariant getElement('p') jest niepoprawny, ponieważ nie istnieje w JavaScript żadna funkcja o takiej nazwie. Odwoływanie się do elementów DOM w JavaScript wymaga stosowania precyzyjnych i zgodnych z dokumentacją metod, takich jak getElementById, getElementsByTagName czy querySelector. Kolejna opcja, getElementById('p1'), jest błędna w kontekście tego pytania, ponieważ getElementById wymaga podania unikalnego identyfikatora ID, który w tym przypadku nie został określony w kodzie HTML. Użycie tej metody odnosiłoby się do elementu posiadającego atrybut id równy 'p1', co nie pasuje do przedstawionego kodu. Z kolei getElementByClassName('p.1') jest niepoprawne z kilku powodów. Po pierwsze, funkcja ta szuka elementów na podstawie klasy, a w kodzie HTML nie ma klasy o nazwie 'p.1'. Po drugie, format 'p.1' sugeruje błędne użycie znaków, ponieważ kropka jest separatorem w nazwach klas, a nie ich częścią. Poprawne odwołanie do elementu pierwszego paragrafu wymaga zastosowania jednej z metod iterujących po elementach, jak getElementsByTagName, która zwraca listę elementów o danym tagu, a następnie użycia indeksowania, aby precyzyjnie wskazać pierwszy element tej listy. Zrozumienie tych różnic i odpowiednie stosowanie metod JavaScript jest kluczowe dla efektywnego zarządzania elementami DOM i tworzenia dynamicznych stron WWW. Zwracanie uwagi na poprawne identyfikatory, klasy i struktury metod to fundament przy pracy z JavaScript i DOM, który pozwala na uniknięcie wielu powszechnie popełnianych błędów.

Pytanie 35

Komenda skierowana do serwera bazy danych, która polega na zbieraniu, wyszukiwaniu lub zmienianiu danych w bazie, nosi nazwę

A. kolumny

B. formularza

C. kopii

D. kwerendy

Kwerenda to termin używany w kontekście baz danych, który odnosi się do polecenia wysyłanego do serwera bazy danych w celu wykonywania operacji na danych. Główne funkcje kwerend to zbieranie, modyfikowanie lub wyszukiwanie danych w tabelach bazy danych. Kwerendy są kluczowym elementem języka SQL (Structured Query Language), który jest standardem w zarządzaniu relacyjnymi bazami danych. Na przykład, kwerenda SELECT umożliwia pobieranie danych z określonych kolumn w tabeli, a kwerenda UPDATE pozwala na modyfikację istniejących danych. Dobre praktyki w pisaniu kwerend obejmują optymalizację zapytań, używanie indeksów, a także dbanie o bezpieczeństwo (np. unikanie ataków typu SQL Injection). Zrozumienie, jak działają kwerendy, jest niezbędne dla każdego, kto pracuje z bazami danych, ponieważ pozwala to na efektywne zarządzanie danymi oraz ich analizę.

Pytanie 36

W JavaScript funkcja document.getElementById(id) ma na celu

A. zwrócić referencję do pierwszego elementu HTML o wskazanym id

B. zweryfikować poprawność formularza o identyfikatorze id

C. pobrać wartości z formularza i przypisać je do zmiennej id

D. umieścić tekst o treści ’id’ na stronie internetowej

Niektóre twoje odpowiedzi trochę mylą rolę metody document.getElementById(id). Myślenie, że ta metoda pobiera dane z formularza i wkłada je do zmiennej id to zły trop. W rzeczywistości, ona służy do uzyskiwania dostępu do elementów, a jeśli chcesz odczytać wartości z pól formularzy, powinieneś użyć właściwości value. Mówienie o tym, że ta metoda sprawdza poprawność formularza, też nie jest na miejscu - do walidacji używa się innych funkcji, jak addEventListener() na zdarzenie 'submit' albo atrybutów HTML5, jak required. No i jeśli chodzi o wstawianie tekstu 'id' na stronę, to też nie tak to działa - document.getElementById(id) daje ci odnośnik do elementu, ale nie modyfikuje go w jakiś bezpośredni sposób. To błędy, które mogą wynikać z nie do końca jasnego zrozumienia, jak działają metody manipulacyjne w JavaScript.

Pytanie 37

W języku PHP zmienna typu float może przyjmować wartości

A. wartości zmiennoprzecinkowe

B. jedynie liczby całkowite

C. wartości nieliczbowe

D. wartości logiczne

Wybór odpowiedzi dotyczącej całkowitych wartości jest nieprawidłowy, ponieważ zmienne typu float w języku PHP są definiowane do przechowywania liczb zmiennoprzecinkowych, a nie tylko całkowitych. Dla wielu programistów może być mylące, że wartości całkowite i zmiennoprzecinkowe są traktowane jako odrębne typy danych, a tymczasem float jest bardziej uniwersalny, pozwalając na reprezentację obu. Wybór nieliczbowych wartości także jest błędny, ponieważ zmienne float są właśnie typem numerycznym, co oznacza, że przechowują wartości liczbowe, a nie literowe czy inne typy danych. To prowadzi do mylnego przekonania, że float może przechowywać dane w postaci tekstu, co jest technicznie niemożliwe. Również odpowiedź o wartościach logicznych wykazuje zrozumienie pomiędzy różnymi typami zmiennych w PHP, gdzie typ logiczny (boolean) przyjmuje wartości true lub false, co całkowicie różni się od wartości numerycznych. Często pojawia się błąd myślowy polegający na mieszaniu pojęć numerycznych oraz logicznych, co prowadzi do zafałszowania zrozumienia działania typów danych w programowaniu. Kluczowe jest dostrzeganie różnic między tymi typami oraz ich zastosowaniem, co jest fundamentalne dla efektywnego programowania w PHP. Wreszcie, świadomość typów danych oraz ich zastosowań jest ważnym elementem w procesie pisania poprawnego kodu, co może zapobiegać błędom i ułatwiać zrozumienie działania aplikacji.

Pytanie 38

Określ rezultat działania skryptu napisanego w języku PHP ```PHP "Perl",14=>"PHP",20=>"Python",22=>"Pike"); asort($tablica); print("

");
print_r($tablica);
print("

"); ?> ```

A. rys. C

B. rys. D

C. rys. A

D. rys. B

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z błędnego rozumienia działania funkcji asort() w PHP. Funkcja ta sortuje tablicę według wartości, a nie kluczy, co oznacza, że wartości są uporządkowane alfabetycznie lub numerycznie w zależności od ich typu. W przypadku tablic asocjacyjnych klucze pozostają przypisane do swoich oryginalnych wartości co jest kluczowe dla utrzymania integralności danych. Błędne podejścia do sortowania często wynikają z założenia że sortowanie dotyczy kluczy co prowadzi do błędnych wyników. Innym typowym błędem jest założenie że sortowanie zmienia klucze na indeksy numeryczne co nie jest prawdą dla funkcji asort(). Wiedza o tym jak PHP traktuje typy danych i jak przeprowadza operacje sortowania jest niezbędna do efektywnego programowania w tym języku. Należy pamiętać że asort() różni się od sort() gdyż ta druga funkcja faktycznie zmienia klucze na indeksy numeryczne co może prowadzić do utraty istotnych danych identyfikacyjnych w tablicach asocjacyjnych.

Pytanie 39

Na ilustracji przedstawiono rezultat stosowania stylów CSS oraz odpowiadający mu kod HTML, który generuje ten przykład. Przyjmując, że marginesy wewnętrzne mają wartość 50 px, natomiast zewnętrzne wynoszą 20 px, styl CSS dla tego obrazu wygląda następująco

A. Odpowiedź C

B. Odpowiedź A

C. Odpowiedź D

D. Odpowiedź B

Odpowiedź C jest poprawna, ponieważ zdefiniowany styl CSS zawiera wszystkie elementy odpowiadające przedstawionemu formatowaniu obrazu. Styl ten określa kolor tła jako Teal, co jest zgodne z opisem wizualnym obrazu. Dodatkowo zastosowanie solidnej czarnej ramki o grubości 4 pikseli odpowiada profesjonalnym standardom, które zapewniają wyraźne oddzielenie obrazu od reszty treści przez wyróżnienie go. Zastosowanie marginesów zewnętrznych o wartości 20 pikseli oraz wewnętrznych paddingów o wartości 50 pikseli jest zgodne z podanym założeniem, co pozwala na właściwe umiejscowienie obrazu na stronie, dając przestrzeń wokół i wewnątrz elementu. Dbałość o takie szczegóły jest kluczowa dla tworzenia responsywnych i estetycznych stron internetowych. Praktyczne stosowanie tego typu stylizacji umożliwia poprawienie czytelności oraz przyciąga uwagę użytkowników na znaczące elementy strony. Warto przy tym pamiętać o zasadzie KISS (Keep It Simple, Stupid), która zachęca do utrzymywania prostoty w projektach, co nie tylko ułatwia ich tworzenie ale też późniejsze utrzymanie.

Pytanie 40

Jakiego języka należy użyć do stworzenia aplikacji internetowej, która działa po stronie klienta?

A. Python

B. JavaScript

C. PHP

D. Perl

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
JavaScript jest językiem programowania, który został stworzony z myślą o interakcji z przeglądarkami internetowymi, co czyni go idealnym wyborem do implementacji aplikacji internetowych po stronie klienta. Dzięki swojej wszechstronności, JavaScript umożliwia dynamiczne manipulowanie elementami DOM, obsługę zdarzeń oraz komunikację z serwerem za pomocą AJAX. Umożliwia również korzystanie z nowoczesnych frameworków i bibliotek, takich jak React, Angular czy Vue.js, które przyspieszają proces tworzenia złożonych interfejsów użytkownika. Oprócz tego, JavaScript jest standardowym językiem skryptowym dla większości przeglądarek, co zapewnia jego szeroką kompatybilność i dostępność. Przykładem zastosowania JavaScript w aplikacjach internetowych może być formularz kontaktowy, który bez przeładowania strony waliduje dane wprowadzone przez użytkownika lub dynamicznie aktualizuje zawartość strony w odpowiedzi na interakcje użytkownika. Warto również zaznaczyć, że JavaScript jest wspierany przez ECMAScript, standard, który regularnie aktualizuje i rozwija jego możliwości, co sprawia, że jest on nie tylko podstawą wielu aplikacji internetowych, ale także kluczowym narzędziem w ekosystemie programistycznym.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej