Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 23 grudnia 2025 13:35
  • Data zakończenia: 23 grudnia 2025 13:54

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Wskaź na właściwą sekwencję tworzenia aplikacji?

A. Specyfikacja wymagań, analiza potrzeb klienta, tworzenie, wdrażanie, testowanie
B. Analiza potrzeb klienta, specyfikacja wymagań, tworzenie, testowanie, wdrażanie
C. Tworzenie, analiza potrzeb klienta, specyfikacja wymagań, wdrażanie, testowanie
D. Analiza potrzeb klienta, specyfikacja wymagań, tworzenie, wdrażanie, testowanie
Prawidłowa kolejność tworzenia aplikacji zaczyna się od analizy wymagań klienta, co jest kluczowym etapem, pozwalającym zrozumieć oczekiwania oraz potrzeby użytkowników. Następnie, na podstawie zebranych informacji, sporządzana jest specyfikacja wymagań, która dokładnie opisuje, jakie funkcjonalności i cechy powinna posiadać aplikacja. To dokument, który stanowi fundament dla dalszych prac programistycznych. W kolejnej fazie następuje etap tworzenia, w którym programiści przekształcają specyfikację w kod, implementując wszystkie wymagane funkcje. Po zakończeniu kodowania, aplikacja przechodzi testy, które mają na celu wykrycie błędów oraz weryfikację zgodności z wymaganiami. W końcowej fazie, po przeprowadzeniu testów i eliminacji ewentualnych problemów, aplikacja jest wdrażana, co oznacza jej udostępnienie użytkownikom. Cały proces powinien być zgodny z najlepszymi praktykami oraz standardami, takimi jak Agile czy Scrum, które kładą duży nacisk na iteracyjny rozwój oraz stałą komunikację z klientem, co zwiększa szansę na sukces projektu.

Pytanie 2

W języku PHP zapis

// 
pozwala na:
A. dodanie komentarza jednoliniowego
B. dodanie komentarza wieloliniowego
C. użycie operatora dzielenia bez reszty
D. użycie tablicy superglobalnej
W języku PHP zapis <pre>//</pre> służy do wstawiania komentarzy jednoliniowych. Komentarze są istotnym elementem kodu, ponieważ pozwalają programistom na dokumentowanie i wyjaśnianie fragmentów kodu, co ułatwia jego zrozumienie i utrzymanie. W PHP, komentarze jednoliniowe zaczynają się od dwóch ukośników i rozciągają się do końca danej linii. Przykładowo, zapis <pre>// To jest komentarz jednoliniowy</pre> informuje innych programistów, że dany tekst jest komentarzem, który nie zostanie wykonany przez interpreter PHP. Stosowanie komentarzy jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania, ponieważ poprawia czytelność kodu oraz pozwala na szybszą analizę struktury i logiki aplikacji. Dobrą praktyką jest dokumentowanie nie tylko skomplikowanych fragmentów, ale również takich, które mogą wydawać się oczywiste, aby zminimalizować ryzyko nieporozumień w przyszłości. Komentarze pomagają także w pracy zespołowej, gdzie wiele osób może pracować nad tym samym projektem.

Pytanie 3

Po uruchomieniu zamieszczonego w ramce skryptu w języku JavaScript, w przeglądarce zostanie wyświetlona wartość:

var a = 5;
var b = a--;
a *= 3;
document.write(a + "," + b);
A. 12,4
B. 12,5
C. 15,4
D. 15,5
W tym skrypcie JavaScript najpierw zmienna a zaczyna z wartością 5. Gdy używasz operatora dekrementacji, czyli a--, to jego wartość zostaje przypisana do zmiennej b, zanim a zostanie zmniejszona. Dlatego b ma wartość 5, a a staje się 4. Potem mamy a *= 3, co znaczy, że mnożymy 4 (aktualną wartość a) przez 3, co daje nam 12. Na końcu, wywołując document.write(a + ',' + b), dostajemy w wyniku 12,5. Zrozumienie tych operatorów w JavaScript jest naprawdę ważne. Operatorzy, jak ++ i --, są powszechnie używani w pętlach, więc znajomość ich działania pomoże ci pisać lepszy i bardziej przejrzysty kod, unikając typowych błędów przy przypisywaniu wartości. Fajnie też wiedzieć, że podobnie działają oni w wielu innych językach programowania, więc ta wiedza jest naprawdę uniwersalna.

Pytanie 4

Jakie wyrażenie logiczne w języku PHP weryfikuje, czy zmienna1 znajduje się w jednostronnie domkniętym przedziale <-5, 10)?

A. $zmienna1 >= -5 || $zmienna1 < 10
B. $zmienna1 <= -5 || $zmienna1 < 10
C. $zmienna1 >= -5 && $zmienna1 < 10
D. $zmienna1 <= -5 && $zmienna1 < 10
Odpowiedź $zmienna1 >= -5 && $zmienna1 < 10 jest poprawna, ponieważ odpowiada definicji jednostronnie domkniętego przedziału, który obejmuje wartość -5 oraz wszystkie wartości większe, ale nie obejmuje wartości 10. Operator && (AND) jest używany do jednoczesnego sprawdzania dwóch warunków: pierwszy warunek ($zmienna1 >= -5) zapewnia, że zmienna jest większa lub równa -5, a drugi warunek ($zmienna1 < 10) sprawdza, czy zmienna jest mniejsza niż 10. W praktyce, taki zapis jest istotny w aplikacjach, gdzie ograniczamy zakres wartości dla zmiennych, na przykład w formularzach walidacji danych wejściowych. Dzięki temu możemy uniknąć błędów, które mogą wystąpić w przypadku niepoprawnych danych. Ponadto, stosowanie operatorów logicznych w PHP jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania, jak na przykład dbałość o czytelność kodu oraz jego łatwość w utrzymaniu. Warto także pamiętać o testowaniu skrajnych wartości, aby upewnić się, że nasze warunki działają zgodnie z oczekiwaniami.

Pytanie 5

Znacznik <s> w HTML skutkuje

A. migotaniem tekstu
B. pochylaniem tekstu
C. podkreślaniem tekstu
D. przekreślaniem tekstu
Migotanie tekstu nie ma nic wspólnego ze znacznikiem <s>. W HTML nie ma znaczników, które migają, a takie efekty osiąga się zwykle dzięki CSS albo JavaScript. Można na przykład użyć CSS do animacji, żeby tekst migał. Pochylanie tekstu robi się za pomocą <em> lub <i>, które stosuje się do stylizacji, żeby tekst był w kursywie. Te znaczniki służą, żeby wyróżnić słowa w kontekście, ale nie mają nic wspólnego z przekreślaniem. Podkreślanie tekstu w HTML uzyskuje się używając znaku <u>, który wizualnie podkreśla tekst, ale nie przekreśla go. Zwykle używa się tego do linków albo do wyodrębnienia jakichś fragmentów tekstu na stronie, więc też nie ma związku z <s>. Dlatego wszystkie te odpowiedzi są błędne, bo nie rozumieją, jak działają odpowiednie znaczniki w HTML.

Pytanie 6

Jaką funkcję pełni atrybut name w polu formularza, np. <input type="text" name="login">?

A. ustawia pole jako tylko do odczytu
B. ogranicza maksymalną długość pola
C. określa wartość domyślną pola
D. określa nazwę pola, pod którą dane trafiają na serwer
Pozostałe funkcje pełnią inne atrybuty znacznika <input>. Tryb tylko do odczytu, blokujący edycję pola, włącza readonly. Maksymalną liczbę znaków, jaką można wpisać, ogranicza maxlength. Wartość początkową, widoczną w polu po wczytaniu, ustawia value. Identyfikator pola, pod którym dane trafiają na serwer, podaje name, dlatego to ona jest poprawną odpowiedzią.

Pytanie 7

Który sposób utworzenia tablicy w JavaScript jest składniowo NIEPOPRAWNY?

A.
var liczby = new Array(1, 2, 3);
B.
var liczby = [1, 2, 3];
C.
var liczby = [3];
D.
var liczby = new Array[1, 2, 3];
Trzy pozostałe zapisy są prawidłowe, więc nie są odpowiedzią na pytanie o błąd. [1, 2, 3] oraz [3] to literały tablicy w nawiasach kwadratowych – najprostszy i najczęstszy sposób. new Array(1, 2, 3) używa konstruktora Array z nawiasami okrągłymi, co również jest poprawne. Błędem składniowym jest new Array[1, 2, 3] – wywołanie konstruktora nie może mieć nawiasów kwadratowych, dlatego to ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 8

Które stwierdzenie o językach jest FAŁSZYWE?

A. C++ jest językiem obiektowym
B. JavaScript jest językiem skryptowym
C. SQL jest językiem programowania strukturalnego
D. PHP służy do tworzenia stron w czasie rzeczywistym
Pozostałe zdania są PRAWDZIWE, więc nie pasują do pytania o fałsz. C++ rzeczywiście jest obiektowy, JavaScript skryptowy, a PHP faktycznie generuje strony dynamicznie. Nieprawdą jest jedynie nazwanie SQL językiem programowania strukturalnego - to deklaratywny język zapytań.

Pytanie 9

Używając polecenia ALTER TABLE, co można zrobić?

A. usunięcie tabeli
B. stworznie tabeli
C. zmiana struktury tabeli
D. zmiana wartości w rekordach tabeli
W odpowiedziach pojawia się wiele nieprawidłowych koncepcji dotyczących funkcji polecenia ALTER TABLE w SQL. Usuwanie tabeli nie jest zadaniem ALTER TABLE - aby usunąć tabelę, używamy polecenia DROP TABLE. To polecenie całkowicie eliminuje tabelę z bazy danych, co jest zupełnie inną operacją niż modyfikacja już istniejącej struktury. Tworzenie tabeli także nie należy do funkcji ALTER TABLE; do tego celu używamy polecenia CREATE TABLE. To polecenie jest podstawowym narzędziem w procesie projektowania bazy danych, pozwalającym na definiowanie nowych struktur. Kolejną niepoprawną odpowiedzią było sugerowanie, że ALTER TABLE może modyfikować wartości zapisane w rekordach tabeli. Zmiana wartości w rekordach wymaga użycia polecenia UPDATE, które jest zaprojektowane do aktualizacji danych w tabeli, pozostawiając strukturę tabeli nietkniętą. Typowym błędem myślowym jest mylenie operacji strukturalnych z operacjami na danych. W praktyce, zrozumienie różnicy między tymi operacjami jest kluczowe dla efektywnego zarządzania bazami danych. Znalezienie odpowiednich poleceń i technik do realizacji zadań związanych z bazami danych jest fundamentalne dla każdego administratora bazy danych lub programisty, a właściwe korzystanie z ALTER TABLE to jedna z wielu umiejętności, które trzeba opanować.

Pytanie 10

Tabela psy ma pola imie, rasa, telefon_wlasciciela, rok_szczepienia. Która kwerenda zwróci telefony właścicieli psów szczepionych PRZED 2015?

A.
SELECT psy FROM rok_szczepienia < 2015;
B.
SELECT imie, rasa FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015;
C.
SELECT telefon_wlasciciela FROM psy WHERE rok_szczepienia < 2015;
D.
SELECT telefon_wlasciciela FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015;
Po SELECT wymienia się kolumny do POBRANIA, a w WHERE warunek wyboru wierszy. Chcemy telefony psów szczepionych przed 2015, więc bierzemy kolumnę telefon_wlasciciela i warunek rok_szczepienia < 2015: SELECT telefon_wlasciciela FROM psy WHERE rok_szczepienia < 2015;. Dlatego ta kwerenda jest poprawna.

Pytanie 11

Czego wymaga uruchomienie kodu JavaScript w przeglądarce?

A. debugowania
B. kompilowania
C. interpretowania
D. zamiany na kod maszynowy przez programistę
Kod JavaScript jest INTERPRETOWANY - przeglądarka czyta i wykonuje go na bieżąco, bez wcześniejszej kompilacji do osobnego pliku. Dlatego uruchomienie JS wymaga interpretowania.

Pytanie 12

Wskaźnik HTML, który umożliwia oznaczenie tekstu jako błędnego lub nieodpowiedniego poprzez jego przekreślenie, to jaki?

A. <b> </b>
B. <s> </s>
C. <em> </em>
D. <u> </u>
W tym pytaniu łatwo pomylić różne znaczniki HTML, bo wiele z nich wpływa na wygląd tekstu, ale pełnią zupełnie inne role semantyczne. W standardzie HTML <b> odpowiada głównie za pogrubienie tekstu, bez nadawania mu specjalnego znaczenia. To po prostu wizualne wyróżnienie, coś jak podkręcenie czcionki w edytorze tekstu. Nie informuje jednak, że treść jest błędna, nieaktualna czy powinna być zignorowana. W nowoczesnym kodzie, jeśli chcemy podkreślić ważność treści, lepszym wyborem jest <strong>, a nie <b>. Podobnie <em> nie ma nic wspólnego z przekreśleniem – ten znacznik służy do emfazy, czyli zaakcentowania fragmentu zdania, zwykle renderowany jest kursywą. Semantycznie oznacza, że dany fragment ma inne brzmienie albo nacisk w wypowiedzi, co jest istotne np. dla czytników ekranu czy tłumaczeń. Z kolei <u> historycznie kojarzy się z podkreślaniem tekstu, ale w HTML5 jego znaczenie zostało doprecyzowane: używa się go raczej do oznaczania treści, które są w jakiś sposób wyróżnione konwencjonalnie (np. błąd ortograficzny, nazwa własna w tekście innym alfabetem), a nie do dekoracyjnego podkreślania wszystkiego jak leci. Typowym błędem jest myślenie kategoriami „jak to wygląda”, zamiast „co to oznacza”. Wiele osób wybiera <b> albo <u>, bo kojarzy im się to z edytorem Word i zmianą stylu, a w HTML powinniśmy bardziej zwracać uwagę na semantykę i zgodność ze specyfikacją. Do oznaczania tekstu jako błędnego lub nieaktualnego używa się <s> (lub w bardziej formalnych zmianach <del>), bo te znaczniki jednoznacznie wskazują, że dana treść nie jest już obowiązująca. Dzięki temu narzędzia do dostępności, wyszukiwarki i style CSS mogą poprawnie interpretować znaczenie tego fragmentu, a nie tylko jego wygląd.

Pytanie 13

Zawartość kodu w języku HTML umieszczona w ramce ilustruje zestaw

<ol>
<li>Pierwszy</li>
<li>Drugi</li>
<li>Trzeci</li>
</ol>
A. linków
B. wypunktowanej
C. numerowanej
D. skróconych
Fragment kodu HTML używa tagu <ol> co oznacza listę numerowaną. Tag <ol> jest skrótem od ordered list i jest używany do tworzenia listy elementów, które są automatycznie numerowane przez przeglądarkę. Wewnątrz tego tagu znajdują się tagi <li>, które oznaczają poszczególne elementy listy. Każdy z tych elementów będzie wyświetlany z kolejnym numerem w przeglądarce internetowej. Na przykład w przypadku zamieszczonego kodu HTML przeglądarka wyświetli listę z numerami 1 2 3 przed elementami Pierwszy Drugi Trzeci. Listy numerowane są użyteczne w sytuacjach gdy ważna jest kolejność elementów na przykład w instrukcjach krok po kroku lub rankingach. Tworzenie list numerowanych z użyciem <ol> jest zgodne ze standardami HTML i jest dobrym rozwiązaniem gdyż pozwala na łatwe zarządzanie kolejnością elementów bez konieczności ręcznego numerowania co redukuje ryzyko błędów i automatycznie aktualizuje numerację w przypadku dodania bądź usunięcia elementów z listy.

Pytanie 14

W PHP tablice asocjacyjne to struktury, w których

A. indeks może być dowolnym ciągiem znaków
B. są co najmniej dwa wymiary
C. w każdej pozycji tablicy znajduje się inna tablica
D. elementy tablicy są zawsze numerowane od zera
W przypadku niepoprawnych odpowiedzi, warto zwrócić uwagę na podstawowe koncepcje dotyczące tablic asocjacyjnych. Gdybyśmy uznali, że tablica asocjacyjna musi mieć przynajmniej dwa wymiary, byłoby to niezgodne z definicją, ponieważ tablice asocjacyjne w PHP mogą być jednowymiarowe. W rzeczywistości, tablica asocjacyjna to po prostu kolekcja par klucz-wartość, gdzie klucz może być unikalnym napisem, a wartość może być dowolnym typem danych. Odpowiedź sugerująca, że w każdej komórce tablicy przechowywana jest inna tablica, również jest myląca, ponieważ tablice asocjacyjne mogą przechowywać różne typy danych, a nie tylko inne tablice. Dlatego każde przechowywane dane mogą być różnorodne, co czyni je elastycznym narzędziem. Z kolei stwierdzenie, że elementy tablicy są zawsze indeksowane od liczby równej 0, odnosi się do standardowych tablic numerowanych w PHP, a nie tablic asocjacyjnych, gdzie klucze mogą przybierać różne wartości, a nie tylko liczby. Te nieporozumienia mogą prowadzić do nieefektywnego użycia tablic asocjacyjnych, co w praktyce skutkuje trudnościami w zarządzaniu danymi i ich dostępem. Aby efektywnie korzystać z tablic asocjacyjnych, kluczowe jest zrozumienie ich podstawowych właściwości oraz różnic w porównaniu do tablic numerowanych.

Pytanie 15

Do przechowywania jakich danych służy w tabeli pole typu BLOB?

A. danych logicznych, np. true
B. łańcuchów znaków o nieokreślonej długości
C. dużych danych binarnych, np. grafiki
D. liczb całkowitych większych od zakresu INT
Typ BLOB (Binary Large Object) służy do przechowywania DUŻYCH danych binarnych - np. grafiki, plików audio czy dokumentów zapisanych bezpośrednio w bazie. Trzyma surowe bajty, a nie tekst czy liczby. Dlatego BLOB przechowuje duże dane binarne.

Pytanie 16

W którym formacie zapisać logo (czarny symbol na PRZEZROCZYSTYM tle) na stronę WWW?

A. PNG
B. BMP
C. CDR
D. JPG
Logo będące czarnym symbolem na PRZEZROCZYSTYM tle trzeba zapisać w PNG - to format rastrowy obsługujący kanał alfa (przezroczystość) i działający w przeglądarkach. Dzięki temu logo nałoży się na dowolne tło bez białego prostokąta. Zapamiętaj: potrzebujesz przezroczystości na stronie - wybierz PNG.

Pytanie 17

Co oznacza w języku C++ przedstawiony fragment kodu?

struct CONTACT
{
std::string nazwisko;
std::string telefon;
int numer;
};
A. Interakcję między zmiennymi lokalnymi a globalnymi
B. Typ strukturalny składający się z trzech pól
C. Organizację zmiennych
D. Trzy niezależne zmienne
W C++ struktury to takie narzędzia do grupowania danych, co już wiesz. Jednak w twoim opisie pojawił się błąd dotyczący zmiennych globalnych i lokalnych. To nie do końca ma związek z tym, co robi struktura. Globalne zmienne to te, które możesz używać wszędzie w programie, a lokalne tylko w danym bloku kodu. Hierarchia zmiennych to inny temat, bo zazwyczaj chodzi o klasy i dziedziczenie, a nie o struktury. W przypadku CONTACT, wszystkie pola są równorzędne, więc nie ma tam żadnej hierarchii. Twoje stwierdzenie, że te zmienne są niepowiązane, również jest nietrafione, bo z definicji struktury wszystkie te pola skupiają się na tym samym obiekcie. To, że struktury grupują dane, to jedna z ich najważniejszych cech, którą trzeba mieć na uwadze, żeby dobrze wykorzystywać możliwości C++.

Pytanie 18

Który z poniższych zapisów w HTML określa kodowanie znaków stosowane w dokumencie?

A. <charset="UTF-8">
B. <encoding="UTF-8">
C. <meta charset="UTF-8">
D. <meta encoding="UTF-8">
Zapis <meta charset="UTF-8"> jest prawidłową deklaracją kodowania znaków w dokumencie HTML. Element <meta> jest używany w sekcji <head> dokumentu i pozwala na zdefiniowanie różnych metadanych, w tym kodowania znaków. Użycie "UTF-8" jako wartości dla atrybutu charset oznacza, że dokument będzie używał kodowania Unicode, które jest standardem preferowanym w sieci. Dzięki temu, dokumenty mogą poprawnie wyświetlać znaki z różnych języków, co jest kluczowe w zglobalizowanym świecie internetu. Przykładem zastosowania tego zapisu może być strona internetowa, która zawiera teksty w wielu językach, co wymaga wsparcia dla różnorodnych znaków diakrytycznych i symboli. Warto również podkreślić, że zgodnie z zasadami dobrych praktyk, zawsze powinno się definiować kodowanie znaków w dokumencie HTML, aby uniknąć problemów z wyświetlaniem treści, co może negatywnie wpłynąć na doświadczenia użytkowników oraz SEO strony.

Pytanie 19

Pomiędzy jakimi znakami można umieścić komentarz wieloliniowy w kodzie PHP?

A.
/? ... ?/
B.
/* ... */
C.
<? ... ?>
D.
<!-- ... -->
W PHP komentarz wieloliniowy (blokowy) umieszcza się między /* ... */ - wszystko w środku interpreter pomija, nawet jeśli zajmuje kilka wierszy. Dla komentarzy jednoliniowych PHP udostępnia też // oraz #. Komentarze opisują kod i pomagają go zrozumieć, a także pozwalają tymczasowo wyłączyć fragment bez usuwania. Dlatego komentarz wieloliniowy w PHP zapisuje się jako /* ... */.

Pytanie 20

Podany fragment kodu PHP ma na celu wstawienie wartości z zmiennych $a, $b, $c do bazy danych, w tabeli dane. Tabela ta składa się z czterech kolumn, z których pierwsza to autoinkrementowany klucz podstawowy. Które z zapytań powinno być przypisane do zmiennej $zapytanie?

<?php
...
$zapytanie = "...";
mysqli_query($db, $zapytanie);
...
?>
A. ```SELECT '$a', '$b', '$c' FROM dane;```
B. ```SELECT NULL, '$a', '$b', '$c' FROM dane;```
C. ```INSERT INTO dane VALUES ('$a', '$b', '$c');```
D. ```INSERT INTO dane VALUES (NULL, '$a', '$b', '$c');```
Prawidłowa odpowiedź to "INSERT INTO dane VALUES (NULL, '$a', '$b', '$c');" ponieważ wstawia dane do bazy danych w sposób zgodny z jej strukturą. W tabeli dane pierwsze pole jest kluczem głównym, który jest autoinkrementowany, co oznacza, że nie musimy go podawać ręcznie. Wartość NULL w tym przypadku pozwala bazie danych na automatyczne wygenerowanie nowego identyfikatora. Pozostałe zmienne, $a, $b i $c, zawierają dane, które chcemy wstawić do odpowiednich kolumn. Stosowanie przygotowanych zapytań (prepared statements) w PHP z wykorzystaniem mysqli jest najlepszą praktyką, ponieważ zapewnia ochronę przed atakami SQL injection oraz poprawia wydajność. Przykład zastosowania tego typu zapytania może obejmować dodawanie użytkowników do systemu, gdzie każdy użytkownik ma unikalny identyfikator generowany przez bazę danych. Warto również pamiętać o walidacji i sanitizacji danych przed ich wprowadzeniem do bazy.

Pytanie 21

Znacznik <ins> w języku HTML jest używany do wskazania

A. cytowanego fragmentu tekstu
B. tekstu o zmienionym formacie
C. tekstu, który został dodany
D. tekstu, który został usunięty
Odpowiedzi dotyczące oznaczania cytowanego bloku tekstu, tekstu przeformatowanego oraz tekstu, który został usunięty, nie są poprawne w kontekście znacznika <ins>. Znacznik używany do cytowania tekstu to <blockquote>, który służy do wyodrębnienia dłuższych cytatów, zazwyczaj z innymi źródłami. Z kolei do oznaczania tekstu, który został usunięty, stosuje się znacznik <del>, który wskazuje na treść, która została usunięta z dokumentu, co jest sprzeczne z funkcją <ins>. Oznaczenie tekstu przeformatowanego nie ma związku z tagiem, ponieważ nie ma on bezpośredniego związku z formatowaniem; formatowanie tekstu odbywa się przy użyciu znaczników takich jak <strong> lub <em>, które nadają różne style wizualne, ale nie zmieniają semantyki tekstu. W związku z tym, wszystkie te niepoprawne odpowiedzi dotyczą różnych aspektów zarządzania treścią w HTML, ale nie są związane z oznaczaniem tekstu dodanego, co jest kluczowym zastosowaniem znacznika <ins>. Zrozumienie różnic między tymi znacznikami jest istotne, aby poprawnie stosować HTML w praktyce oraz zapewniać jasność i dostępność treści w sieci.

Pytanie 22

Wskaż właściwy zapis polecenia napisanego w języku JavaScript?

A. document.write("Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " + 3.14 )
B. document.write("Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " ; 3.14 )
C. document.write("Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " . 3.14 )
D. document.write("Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " 3.14 )
Analizując inne odpowiedzi, można zauważyć liczne błędy syntaktyczne oraz logiczne, które uniemożliwiają prawidłowe wykonanie kodu. W przypadku pierwszej niepoprawnej wersji, zastosowanie średnika przed liczbowym 3.14 jest błędne, ponieważ kończy to instrukcję, a nie łączy dodatkowy element, jakim jest liczba. W rezultacie, interpreter JavaScript nie będzie w stanie poprawnie zrozumieć kontekstu i wywoła błąd. W kolejnej wersji zastosowano kropkę przed liczbą, co również jest błędne, ponieważ operator kropki w JavaScript jest używany do dostępu do właściwości obiektów, a nie do łączenia danych. Takie użycie prowadzi do niepoprawnej składni. Ostatnia wersja jest również problematyczna, ponieważ brakuje operatora do konkatenacji, co powoduje, że interpreter traktuje liczby jako oddzielne elementy, co skutkuje błędem. Ważne jest, aby zrozumieć zasady składni JavaScript oraz sposób, w jaki funkcje i operatory współdziałają, aby uniknąć takich powszechnych błędów i poprawnie generować dynamiczne treści.

Pytanie 23

Które wywołanie funkcji PHP round() da wynik równy 1?

A.
round(-4.60)
B.
round(0.29)
C.
round(-1.40)
D.
round(0.60)
Funkcja round() zaokrągla liczbę do najbliższej całkowitej (domyślnie): część ułamkowa 0,5 i wyższa idzie w górę, niższa w dół. round(0.60) daje więc 1, bo 0,6 jest bliżej 1 niż 0. Dla porównania round(0.29) to 0, round(-1.40) to -1, a round(-4.60) to -5 (zaokrąglenie do najbliższej całkowitej w stronę większej wartości bezwzględnej). Można też podać liczbę miejsc po przecinku, np. round(3.14159, 2). Dlatego wynik 1 daje round(0.60).

Pytanie 24

Jaką kwerendę w bazie MariaDB należy zastosować, aby wybrać artykuły z cenami mieszczącymi się w zakresie obustronnie domkniętym <10, 20>?

A. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena IN (10, 20)
B. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena > 10 AND Cena < 20
C. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena BETWEEN 10 AND 20
D. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena LIKE 1%, 2%
Odpowiedź ta jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje operator BETWEEN, który jest idealnym narzędziem do określenia przedziału wartości w bazie danych. W przypadku tego zapytania, operator BETWEEN obejmuje wszystkie wartości z przedziału obustronnie domkniętego od 10 do 20, co oznacza, że zostaną uwzględnione zarówno wartości 10 jak i 20. Tego typu zapytanie jest niezwykle przydatne w praktyce, gdy chcemy szybko wyselekcjonować dane spełniające określone kryteria. Wartością dodaną stosowania BETWEEN jest oszczędność czasu i zwiększenie czytelności zapytań, co jest zgodne z zasadami dobrych praktyk w programowaniu SQL. Przykładem zastosowania może być sytuacja, gdy w firmie potrzebujemy analizować sprzedaż produktów w określonym przedziale cenowym, aby ocenić efektywność promocji. Dzięki temu rozwiązaniu możemy szybko i efektywnie uzyskać potrzebne dane, co ułatwia podejmowanie decyzji biznesowych.

Pytanie 25

Podczas przygotowywania grafiki do umieszczenia na stronie internetowej konieczne jest wycięcie tylko pewnego fragmentu. Jak nazywa się ta czynność?

A. zmiana rozmiaru.
B. kadrowanie.
C. odwracanie obrazu.
D. łączanie warstw.
Kadrowanie to taka technika, która pomaga nam lepiej uchwycić to, co najważniejsze w obrazie. Wycinając niektóre fragmenty grafiki, skupiamy uwagę na tym, co naprawdę się liczy. Dobrze jest to mieć na uwadze, zwłaszcza przy zdjęciach portretowych, gdzie chcemy, żeby wzrok przyciągała twarz modela, a nie jakieś niepotrzebne tło. Kiedy kadrujemy, warto pamiętać o takich zasadach jak zasada trzecich, bo to pomaga zrobić fajną kompozycję. Można to robić w wielu programach graficznych, jak na przykład Adobe Photoshop czy GIMP. Tak w ogóle, dobrze jest dbać o proporcje i rozdzielczość, żeby obraz nie stracił na jakości. Gadżetem kadrowania można się też posługiwać w projektowaniu stron www, bo odpowiednie wybory graficzne poprawiają estetykę i funkcjonalność strony.

Pytanie 26

W języku SQL używanym przez bazę danych MySQL atrybut UNIQUE w poleceniu CREATE TABLE

A. wymusza niepowtarzalne nazwy kolumn tabeli
B. uniemożliwia wprowadzenie wartości NULL
C. jest stosowany jedynie w przypadku kolumn liczbowych
D. jest używany, jeżeli wartości w danej kolumnie nie mogą się powtarzać
Atrybut UNIQUE w poleceniu CREATE TABLE w języku SQL dla bazy danych MySQL jest kluczowym elementem, który zapewnia, że wartości w danej kolumnie są unikalne dla każdego rekordu w tabeli. Oznacza to, że nie może istnieć więcej niż jeden rekord z taką samą wartością w kolumnie oznaczonej tym atrybutem. Dzięki temu, gdy projektujemy bazę danych, możemy zagwarantować integralność danych oraz ich spójność, co jest szczególnie istotne w przypadku kluczowych informacji, jak identyfikatory użytkowników czy numery seryjne produktów. Na przykład, jeżeli mamy tabelę użytkowników z kolumną 'email', możemy zastosować atrybut UNIQUE, aby upewnić się, że każdy użytkownik ma unikalny adres e-mail. W praktyce, jeżeli spróbujemy wprowadzić dwa rekordy z tym samym adresem e-mail, baza danych zgłosi błąd. Warto zauważyć, że atrybut UNIQUE pozwala na wprowadzenie wartości NULL, o ile nie ma innych wartości w danej kolumnie. Zgodnie z zasadami normalizacji danych, stosowanie atrybutu UNIQUE jest standardowym podejściem do zapewnienia jakości danych i ich unikalności w systemach zarządzania bazami danych.

Pytanie 27

Ograniczanie dostępu do niektórych pól lub metod obiektów danej klasy, tak aby mogły być one wykorzystywane wyłącznie przez wewnętrzne metody tej klasy lub funkcje zaprzyjaźnione, to

A. dziedziczenie
B. konkatenacja
C. hermetyzacja
D. polimorfizm
Dziedziczenie to mechanizm, który pozwala na tworzenie nowych klas na podstawie już istniejących, co umożliwia ponowne wykorzystanie kodu i wprowadzanie hierarchii w projektach, jednak nie ma nic wspólnego z ukrywaniem pól i metod. W dziedziczeniu, klasy pochodne dziedziczą właściwości i metody klas bazowych, co sprawia, że możliwe jest ich wykorzystanie, a nie ukrycie. Kolejną koncepcją jest konkatenacja, która w kontekście programowania nie odnosi się do hermetyzacji, lecz do łączenia ciągów tekstowych, co nie ma zastosowania przy ukrywaniu danych w klasach. Polimorfizm natomiast to zdolność obiektów do przyjmowania wielu form, co jest związane z interfejsami i dziedziczeniem, ale również nie dotyczy hermetyzacji. Typowym błędem myślowym jest mylenie tych pojęć z hermetyzacją, ponieważ wszystkie one są fundamentami programowania obiektowego, lecz służą różnym celom. Zrozumienie tego rozróżnienia jest istotne dla prawidłowego stosowania technik programistycznych i wdrażania efektywnych rozwiązań w praktyce.

Pytanie 28

Aby wykonać przycisk na stronę internetową zgodnie z przedstawionym wzorem, w programie do grafiki rastrowej należy użyć opcji:

Ilustracja do pytania
A. propagacja wartości
B. zaznaczenie eliptyczne
C. zniekształcenie i deformacja
D. zaokrąglenie narożników (prostokąt z zaokrąglonymi rogami)
Wzór przedstawia prostokątny przycisk z zaokrąglonymi rogami. Taki kształt rysuje się w edytorze grafiki rastrowej narzędziem prostokąta z zaokrąglonymi rogami (lub zaokrąglając zaznaczenie o zadanym promieniu). Daje to równe, gładkie narożniki zgodne z przykładem. Dlatego poprawna jest opcja zaokrąglenia narożników.

Pytanie 29

Jak nazywa się technika sortowania, która polega na podziale zbioru na n przedziałów o równej długości, gdzie przeprowadza się sortowanie, a następnie analizuje i prezentuje posortowane elementy z tych przedziałów?

A. Sortowanie szybkie
B. Sortowanie kubełkowe
C. Sortowanie bąbelkowe
D. Sortowanie przez wybór
Sortowanie kubełkowe (ang. bucket sort) jest metodą, która dzieli dane na kilka przedziałów, zwanych kubełkami, w którym następnie dokonuje się sortowania elementów. W praktyce, dane są przypisywane do kubełków na podstawie ich wartości, co umożliwia efektywne sortowanie mniejszych zbiorów. Po posortowaniu elementów w każdym kubełku, następuje ich scalanie w jeden, posortowany zbiór. Metoda ta jest szczególnie efektywna dla danych, które są równomiernie rozłożone w ograniczonym zakresie wartości. Przykładem zastosowania sortowania kubełkowego może być sortowanie wyników testów w szkołach, gdzie wyniki są klasyfikowane w poszczególnych kubełkach odpowiadających przedziałom ocen. Takie podejście przyspiesza proces sortowania, zwłaszcza w przypadku dużych zbiorów danych, i jest zgodne z zasadami optymalizacji algorytmów, pozwala na wykorzystanie równoległego przetwarzania. W standardach branżowych sortowanie kubełkowe jest często polecane w kontekście przetwarzania danych w systemach baz danych oraz w algorytmach obliczeniowych, gdzie czas realizacji operacji sortujących jest krytyczny.

Pytanie 30

Dana jest tabela uczniowie, do której wpisano rekordy jak na rysunku. Co będzie wynikiem działania przedstawionego zapytania SQL?

SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie;

NazwiskoImieocena
KowalskiSebastian4
KaczmarekMarta3
BaryłaZenon4
GotaAnna3
A. Suma ocen równa 14
B. Dane 4, 3, 4, 3
C. Wartość 3.5
D. Liczba wierszy równa 4
Tak, poprawna odpowiedź to 'Wartość 3.5'. W zapytaniu SQL 'SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie;' używamy funkcji AVG, żeby obliczyć średnią. W tym przypadku ona bierze oceny z tabeli 'uczniowie' i liczy, ile wynosi średnia. Jak to działa? Suma wszystkich ocen to 14 (3 + 4 + 3 + 4), a mamy cztery oceny, więc dzielimy 14 przez 4 i wychodzi nam 3.5. To jest super przykład, jak można wykorzystać funkcję AVG w SQL, co jest naprawdę przydatne, szczególnie, gdy mamy dużą ilość danych do przeanalizowania. Dobrze jest znać takie funkcje agregujące jak AVG, SUM, MAX czy MIN, bo ułatwiają one analizę danych.

Pytanie 31

Który fragment kodu stanowi zamiennik dla kodu umieszczonego w ramce?

Ilustracja do pytania
A. A
B. B
C. C
D. D
Odpowiedzi B i D są nieprawidłowe ponieważ ignorują kluczową część logiki oryginalnego kodu mianowicie filtrację parzystych liczb. Odpowiedź B iteruje przez wszystkie liczby od 1 do 55 wypisując je wszystkie bez wyjątku co diametralnie odbiega od zamierzonego wyniku kodu źródłowego. Odpowiedź D jest identyczna z B z tym że format zapisu jest nieco odmienny nie ma to jednak wpływu na logikę działania co czyni ją również błędną. Odpowiedź C inicjuje pętlę od 2 i inkrementuje x o 2 co teoretycznie powinno zbliżyć się do rozwiązania jednak zakres iteracji kończy się na 56 co wykracza poza zadany limit 55 oraz wypisuje nieistniejącą w oryginalnej pętli dodatkową liczbę co jest błędne. Wybory te mogą wynikać z niewłaściwego zrozumienia zakresu pętli lub metody przeskakiwania wartości co jest częstym błędem przy interpretacji pętli iteracyjnych. Kluczowe jest zrozumienie jak zastosowana logika i zakres wpływają na wynik końcowy oraz jak można optymalnie odwzorować te zasady w alternatywnym kodzie.

Pytanie 32

W języku JavaScript należy sformułować warunek, który będzie prawdziwy, gdy zmienna a będzie jakąkolwiek liczbą naturalną dodatnią (również nie zerową) lub gdy zmienna b będzie liczbą mieszczącą się w przedziale od 10 do 100, włącznie. Wyrażenie logiczne zastosowane w tym warunku powinno mieć formę

A. (a>0) && ((b>=10) || (b<=100))
B. (a>0) || ((b>=10) && (b<=100))
C. (a>0) || ((b>=10) || (b<=100))
D. (a>0) && ((b>=10) && (b<=100))
Odpowiedź (a>0) || ((b>=10) && (b<=100)) jest poprawna, ponieważ precyzyjnie odwzorowuje wymagane warunki. Warunek logiczny składa się z dwóch głównych części. Pierwsza część, (a>0), sprawdza, czy zmienna a jest liczbą naturalną dodatnią. Liczby naturalne dodatnie to liczby całkowite większe od zera, co oznacza, że a musi być większe od zera, aby warunek był spełniony. Druga część warunku, ((b>=10) && (b<=100)), wymaga, aby zmienna b znajdowała się w przedziale od 10 do 100, włącznie z tymi wartościami. Zastosowanie operatora && w tej części oznacza, że obie nierówności muszą być spełnione jednocześnie. Operator || łączy te dwie części, co oznacza, że wystarczy spełnić jeden z warunków, aby cały wyrażenie logiczne zwróciło prawdę. Jest to zgodne z zasadami programowania, które wskazują na konieczność precyzyjnego definiowania warunków w celu uniknięcia niejasności. W praktyce takie wyrażenie jest niezwykle przydatne w sytuacjach, gdy konieczne jest weryfikowanie wartości zmiennych przed ich dalszym przetwarzaniem, co pozwala na zwiększenie bezpieczeństwa i stabilności aplikacji.

Pytanie 33

W języku SQL zrealizowano polecenia GRANT przedstawione w ramce. Kto uzyska prawo do przeglądania i modyfikowania danych?

GRANT ALL ON frmy TO 'adam'@'localhost';
GRANT ALTER, CREATE, DROP ON frmy TO 'anna'@'localhost';
GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON frmy TO 'tomasz'@'localhost';
A. Tomasz i Adam
B. Jedynie Tomasz
C. Adam oraz Anna
D. Tomasz oraz Anna
Odpowiedź, że prawo do przeglądania i zmiany danych mają Tomasz i Adam, jest prawidłowa, ponieważ wynikają one z poleceń GRANT wykonanych w SQL. Adam otrzymuje pełne prawa do bazy danych 'frmy' dzięki komendzie 'GRANT ALL', co oznacza, że może zarówno przeglądać, jak i modyfikować wszelkie dane w tej bazie. Z kolei Tomasz, dzięki przyznanym mu uprawnieniom SELECT, INSERT i UPDATE, również ma możliwość przeglądania danych oraz ich zmiany. Ta sytuacja odzwierciedla kluczowe aspekty zarządzania uprawnieniami w systemach baz danych, gdzie precyzyjne przydzielanie ról i dostępów jest fundamentalne dla zapewnienia bezpieczeństwa i integralności danych. Praktyczne zastosowania takich operacji obejmują sytuacje, w których administratorzy baz danych muszą zróżnicować dostęp do danych w zależności od ról użytkowników, co jest zgodne z zasadami minimalnych uprawnień, które są standardem w branży IT.

Pytanie 34

Jaką rolę pełni funkcja PHP o nazwie mysql_num_rows()?

A. zwraca rekord o numerze podanym w argumencie funkcji
B. zwraca ilość wierszy znajdujących się w rezultacie zapytania
C. numeruje rekordy w bazie danych
D. zwraca następny rekord z wynikami zapytania
Wybór odpowiedzi, że funkcja mysql_num_rows() zwraca rekord, którego numer podany został w parametrze funkcji, jest błędny, ponieważ nie odzwierciedla rzeczywistego działania tej funkcji. mysql_num_rows() nie ma możliwości indeksowania rekordów ani bezpośredniego ich zwracania; jej jedyną rolą jest zliczanie wierszy w zestawie wyników z zapytania SQL. Kolejny wybór sugerujący, że funkcja ponumerowuje rekordy w bazie danych, uwidacznia nieporozumienie dotyczące operacji na bazach danych. W rzeczywistości, numeracja rekordów jest zadaniem, które powinno być rozwiązywane na poziomie aplikacji, a nie na poziomie bazy danych. Również odpowiedź mówiąca, że funkcja zwraca kolejny rekord z wynikami zapytania, wprowadza w błąd, ponieważ mysql_num_rows() nie jest przeznaczona do nawigacji po wynikach; nie zwraca konkretnego rekordu, lecz jedynie liczbę dostępnych wierszy. Typowy błąd myślowy przy takich odpowiedziach polega na pomyleniu funkcji do zliczania z funkcjami, które manipulują lub przetwarzają dane. Rozumienie funkcji i ich właściwości jest kluczowe dla efektywnego programowania w PHP oraz dla optymalizacji interakcji z bazami danych.

Pytanie 35

Jakie działanie wykonuje poniższy fragment kodu w języku JavaScript? n = "Napis1"; s = n.length;

A. Przypisuje wartość zmiennej n do zmiennej s
B. Zwraca długość napisu zawartego w zmiennej n
C. Przypisuje do zmiennej s wartość odpowiadającą długości napisu z zmiennej n
D. Przypisuje do zmiennej s część napisu z zmiennej n, o długości określonej przez zmienną length
Fragment skryptu w języku JavaScript, w którym zmienne n i s są definiowane, wykonuje przypisanie wartości długości napisu z zmiennej n do zmiennej s. Metoda length jest właściwością obiektów typu string, która zwraca liczbę znaków w danym napisie. W tym przypadku, jeśli zmienna n zawiera napis "Napis1", to zmienna s po wykonaniu tego skryptu przyjmie wartość 6, ponieważ napis ten składa się z 6 znaków. Praktyczne zastosowanie tej funkcji polega na możliwości dynamicznego określenia długości wprowadzanych danych, co jest kluczowe przy walidacji formularzy, obliczaniu rozmiaru danych czy tworzeniu interfejsów użytkownika. Dobrą praktyką w programowaniu jest zawsze uwzględnienie długości napisu w algorytmach przetwarzania tekstu, aby uniknąć błędów podczas operacji na stringach. Warto również wiedzieć, że w JavaScript właściwość length nie wymaga wywołania metody, co jest zgodne z ogólnym założeniem o uproszczeniu użycia obiektów, a tym samym podnosi czytelność kodu.

Pytanie 36

Którego znacznika użyć, aby przejść do nowej linii tekstu BEZ tworzenia akapitu?

A.
</br>
B.
</b>
C.
<p>
D.
<br>
Znacznik <br> wymusza przejście do nowej linii w obrębie tego samego bloku tekstu, bez tworzenia nowego akapitu (i bez dodatkowego odstępu, jaki daje <p>). To element pusty, bez znacznika zamykającego. Dlatego nową linię bez akapitu daje <br>.

Pytanie 37

Przykład zapytania SQL przedstawia instrukcję:

UPDATE katalog SET katalog.cena = [cena]*1.1;
A. krzyżowej
B. usuwającej
C. aktualizującej
D. dołączającej
Instrukcja SQL przedstawiona w pytaniu używa słowa kluczowego UPDATE co jest charakterystyczne dla kwerend aktualizujących. Komenda ta modyfikuje istniejące dane w tabeli poprawiając je zgodnie z podanymi kryteriami. W tym przykładzie wszystkie wartości w kolumnie cena tabeli katalog są zwiększane o 10 procent co jest typowym zastosowaniem instrukcji aktualizującej. W praktyce takie zmiany są niezbędne w przypadku modyfikacji cen produktów lub aktualizacji informacji biznesowych. Stosowanie kwerend aktualizujących wymaga zachowania szczególnej ostrożności aby nie naruszyć integralności danych. Dobre praktyki obejmują przygotowanie backupu danych przed wykonaniem operacji oraz przetestowanie kwerendy na mniejszym zbiorze danych w celu uniknięcia błędów. Aktualizacja danych to jedna z najczęstszych operacji w systemach bazodanowych dlatego zrozumienie mechanizmu działania kwerend SQL tego typu jest kluczowe dla efektywnego zarządzania danymi w każdej organizacji. SQL jako język deklaratywny umożliwia łatwe definiowanie co chcemy osiągnąć bez konieczności szczegółowego opisywania jak to zrobić co ułatwia pracę z dużymi i złożonymi zbiorami danych.

Pytanie 38

Efekt przedstawiony na obrazie, wykonany za pomocą edytora grafiki rastrowej, to

Ilustracja do pytania
A. grawerowanie.
B. szum RGB.
C. pikselizacja.
D. rozmycie Gaussa.
Twoja odpowiedź jest prawidłowa! Wybrany efekt to pikselizacja. Pikselizacja polega na zmniejszeniu rozdzielczości obrazu do poziomu, gdy każdy piksel staje się widoczny dla oka. Efekt ten charakteryzuje się wyraźnymi, dużymi blokami pikseli tworzącymi obraz. Jest to efekt często stosowany w grafice komputerowej, szczególnie w celu nadania grafice stylu retro. Pikselizacja była też kluczowym elementem estetyki gier wideo z lat 80. i 90., kiedy to technologiczne ograniczenia sprzętowe wymuszały korzystanie z niskiej rozdzielczości obrazu. W dzisiejszych czasach efekt pikselizacji jest często stosowany celowo, dla uzyskania określonego efektu artystycznego lub dla celów nostalgicznych. Warto jednak pamiętać, że nadmierne pikselizowanie obrazu może prowadzić do utraty szczegółów, dlatego zawsze warto dobrze przemyśleć zastosowanie tego efektu.

Pytanie 39

GRANT CREATE, ALTER ON sklep.* TO adam; Zakładając, że użytkownik adam nie dysponował wcześniej żadnymi uprawnieniami, to polecenie SQL przyzna mu prawa jedynie do

A. tworzenia oraz modyfikacji struktury w tabeli sklep
B. tworzenia oraz modyfikacji struktury wszystkich tabel w bazie sklep
C. wstawiania oraz modyfikacji danych w tabeli sklep
D. wstawiania oraz modyfikacji danych we wszystkich tabelach bazy sklep
Odpowiedzi, które sugerują, że użytkownik adam ma ograniczone prawa tylko do konkretnej tabeli lub tylko do wstawiania i zmiany danych, wynikają z mylnego zrozumienia mechanizmu przyznawania uprawnień w SQL. W kontekście opisanego polecenia, przyznawanie praw na poziomie tabeli (sklep.*) oznacza, że wszystkie tabele w bazie danych sklep są objęte tymi uprawnieniami. W praktyce, wstawianie oraz modyfikacja danych (DML) są różnymi operacjami od tworzenia i zmiany struktury tabel (DDL). Przyznanie uprawnień CREATE i ALTER jednoznacznie wskazuje na możliwość edytowania struktury bazy, a nie tylko na manipulację danymi. Wiele osób, które mogą mylić te dwa aspekty, może zakładać, że nadanie praw do konkretnej tabeli ogranicza się do operacji na danych, co jest mylnym podejściem. Mylne jest również ograniczanie praw do jednej tabeli, gdyż polecenie dotyczy wszystkich tabel w bazie. W związku z tym, aby poprawnie zarządzać uprawnieniami w bazie danych, należy zrozumieć różnice między uprawnieniami DDL i DML oraz ich zastosowanie w kontekście całej bazy danych, nie tylko pojedynczej tabeli.

Pytanie 40

Które wyrażenie należy wstawić w miejsce ??? w pętli zapisanej w języku C++, aby zostały wyświetlone jedynie elementy tablicy tab

int tab[6];
for (int i = 0; ???; i++)
cout << tab[i];
A. i >= 6
B. i <= 6
C. i < 6
D. i > 6
Odpowiedź 'i >= 6' jest błędna, bo prowadzi do tego, że pętla opuści wszystkie elementy tablicy. Gdy i osiągnie 6 lub więcej, pętla staje, więc nic się nie wyświetli, bo przecież indeksy zaczynają się od 0, a kończą na 5. To jest typowy błąd, który wynika z nie do końca zrozumienia, jak działają tablice w C++. Z kolei 'i <= 6' też nie jest ok, bo wtedy pętla zakończy się po wyświetleniu elementu z indeksem 6, co prowadzi do niezdefiniowanego zachowania – a to nie jest fajne, bo nie ma takiego elementu w tablicy z sześcioma elementami. Odpowiedź 'i > 6' też jest źle, bo nie wykona żadnej iteracji, znowu pomijając całą tablicę. Ważne jest, żeby pamiętać, że indeksy tablic zaczynają się od 0, a ostatni indeks przy rozmiarze n wynosi n-1. Stosowanie złych warunków w pętlach może prowadzić do sporych problemów z pamięcią, więc trzeba uważać i pisać warunki, które dobrze pokazują rzeczywisty rozmiar tablicy.