Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 11 maja 2026 14:11
  • Data zakończenia: 11 maja 2026 14:32

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W języku CSS, aby ustalić wewnętrzny górny margines, czyli przestrzeń pomiędzy elementem a jego otaczającym obramowaniem, należy zastosować komendę

A. border-top
B. local-top
C. outline-top
D. padding-top
W języku CSS, aby zdefiniować wewnętrzny górny margines elementu, należy użyć właściwości padding-top. Marginesy wewnętrzne (padding) to przestrzeń, która znajduje się pomiędzy zawartością elementu a jego obramowaniem, co pozwala na stworzenie efektu oddzielenia treści od krawędzi. Wartości padding-top można ustalać w jednostkach takich jak px, em, rem czy %. Na przykład, kod CSS 'padding-top: 20px;' doda 20 pikseli odstępu od górnej krawędzi obramowania do zawartości elementu. Właściwość ta jest standardowo wspierana we wszystkich nowoczesnych przeglądarkach i jest częścią specyfikacji CSS Box Model, która określa, jak przestrzeń jest zorganizowana w obrębie elementów HTML. Użycie padding-top jest kluczowe, gdy chcemy, aby nasza strona była estetyczna i czytelna, co ma istotne znaczenie w projektowaniu responsywnym, gdzie różne urządzenia mogą wymagać różnych wartości paddingu, aby utrzymać spójność wizualną. Poprawne stosowanie padding-top przyczynia się również do lepszej dostępności strony, co jest istotnym aspektem w nowoczesnym web designie.
Pytanie 2

Wskaż znacznik, który umożliwia zapis tekstu, który jest niepoprawny lub niewłaściwy, w formie przekreślonej?

A. <sub> </sub>
B. <s> </s>
C. <b> </b>
D. <em> </em>
<s> jest znacznikiem HTML, który służy do oznaczania tekstu jako przekreślonego, co wskazuje na to, że dany fragment tekstu jest nieprawidłowy lub nieaktualny. Zastosowanie tego znacznika ma na celu poprawę czytelności oraz zrozumiałości treści, informując użytkowników o tym, że pewne informacje są już nieaktualne. Użycie <s> w dokumentach HTML jest zgodne z wytycznymi W3C, co zapewnia jego wszechstronność w kontekście standardów sieciowych. Przykładem zastosowania tego znacznika może być sytuacja, gdy na stronie internetowej prezentowane są wyniki, a niektóre z nich uległy zmianie, na przykład: <s>Stara cena: 100 PLN</s> Nowa cena: 80 PLN. W ten sposób użytkownicy mają jasny obraz, co uległo zmianie. Warto również dodać, że zastosowanie <s> może mieć zastosowanie w kontekście SEO, gdyż poprawia dostępność treści dla osób korzystających z technologii wspomagających, co może pozytywnie wpłynąć na ranking strony w wynikach wyszukiwania.
Pytanie 3

Aby zrealizować przekierowanie 301, które przenosi użytkownika z jednego URL na inny, należy skonfigurować plik serwera Apache zwany

A. apacheConf
B. .htaccess
C. conf.php
D. configuration.php
Przekierowanie 301 to stałe przekierowanie, które informuje przeglądarki i wyszukiwarki, że zasób został trwale przeniesiony na inny adres URL. Ustawienie takiego przekierowania w pliku .htaccess jest kluczowe dla optymalizacji SEO oraz utrzymania integralności linków. Plik .htaccess, znajdujący się w głównym katalogu serwera Apache, pozwala na konfigurowanie różnych aspektów działania serwera, w tym przekierowań. Przykład zastosowania przekierowania 301 w pliku .htaccess to: "Redirect 301 /stary-adres http://www.example.com/nowy-adres". Istotnym aspektem jest, że przekierowanie 301 przekazuje również wartość SEO z poprzedniego adresu URL na nowy, co pomaga w utrzymaniu pozycji w wynikach wyszukiwania. Warto również zauważyć, że standardy W3C oraz wytyczne Google dotyczące SEO rekomendują używanie przekierowania 301 do przenoszenia treści i eliminowania błędów 404. Dlatego prawidłowe skonfigurowanie .htaccess jest niezbędne dla każdej strony internetowej, która zmienia strukturę URL.
Pytanie 4

W jaki sposób można ustawić w CSS wygląd hiperłącza, aby linki nieodwiedzone miały kolor żółty, a odwiedzone kolor zielony?

A. a:visited {color: yellow;} a:link{color: green;}
B. a:hover {color: green;} a:link{color: yellow;}
C. a:hover {color: yellow;} a:visited{color: green;}
D. a:link {color: yellow;} a:visited{color: green;}
Aby zdefiniować w języku CSS formatowanie hiperłączy, które różnią się kolorem w zależności od ich stanu (odwiedzone lub nieodwiedzone), należy zastosować odpowiednie selektory CSS. W standardzie CSS wyróżniamy kilka pseudo-klas, które pozwalają na stylizację linków: :link, :visited, :hover, oraz :active. Pseudo-klasa :link odnosi się do linków, które jeszcze nie zostały odwiedzone przez użytkownika, a jej stylizację możemy zdefiniować za pomocą a:link {color: yellow;}. Z kolei pseudo-klasa :visited odnosi się do linków, które zostały już odwiedzone, a ich kolor możemy ustawić jako zielony, co realizuje reguła a:visited {color: green;}. W ten sposób, gdy użytkownik przegląda stronę, linki, które jeszcze nie były klikane, będą wyświetlane w kolorze żółtym, natomiast te, które zostały odwiedzone, zmienią swój kolor na zielony. To podejście jest zgodne z zasadami dostępności i użyteczności w Internecie, a także spełnia wymagania WCAG (Web Content Accessibility Guidelines), które zachęcają do jasnego oznaczania stanu linków. Przykład zastosowania CSS w pliku stylów może wyglądać następująco: .linki {text-decoration: none;} a:link {color: yellow;} a:visited {color: green;}. Takie podejście pozwala na intuicyjne odczytanie stanu linku przez użytkowników, co zwiększa komfort korzystania z serwisów internetowych.
Pytanie 5

Aby sformatować wszystkie obrazy w akapicie przy użyciu stylów CSS, należy zastosować selektor

A. p # img
B. p + img
C. p img
D. p.img
Żeby odpowiednio sformatować wszystkie obrazki w akapicie za pomocą CSS, najlepiej użyć selektora 'p img'. Ten selektor działa na wszystkie obrazki <img>, które są bezpośrednio w akapitach. Po prostu chodzi o to, że styl będzie zastosowany tylko do tych obrazków, które są w <p>. Na przykład, jeśli mamy coś takiego: <p><img src='obraz.jpg' alt='Obraz'></p>, to dzięki 'p img' w CSS możemy ustawić ich szerokość na 100% i dodać marginesy. Takie podejście świetnie działa w responsywnym projektowaniu. Warto też pamiętać o dostępności i SEO, dlatego dobrze by było dodać atrybuty alt do każdego obrazka. Używanie selektorów CSS w ten sposób jest zgodne z praktykami W3C, więc nasz kod będzie bardziej czytelny i łatwiejszy w utrzymaniu.
Pytanie 6

W aplikacjach webowych tablice asocjacyjne to struktury, w których

A. w każdej komórce tablicy znajduje się inna tablica
B. indeks ma postać łańcucha znakowego
C. elementy tablicy zawsze są indeksowane od 0
D. posiadają co najmniej dwa wymiary
W kontekście tablic asocjacyjnych, nie jest prawdą, że muszą one mieć przynajmniej dwa wymiary. Tablice asocjacyjne są zazwyczaj jednowymiarowe, gdzie każdy klucz odnosi się do jednej wartości. Możliwe jest oczywiście zagnieżdżanie tablic asocjacyjnych, tworząc struktury wielowymiarowe, ale sama definicja tablicy asocjacyjnej nie wymaga tego. Dodatkowo, stwierdzenie, że elementy tablicy są zawsze indeksowane od 0, odnosi się głównie do tradycyjnych tablic indeksowanych liczbami całkowitymi, gdzie pierwszy element ma indeks 0. W przypadku tablic asocjacyjnych, klucze mogą być dowolnymi łańcuchami tekstowymi, co oznacza, że nie ma jednolitego sposobu indeksowania. Ostatnia niepoprawna odpowiedź sugeruje, że każda komórka tablicy przechowuje inną tablicę, co jest mylące. W rzeczywistości, w tablicach asocjacyjnych każda komórka może przechowywać dowolny typ danych, w tym liczby, łańcuchy tekstowe, obiekty czy inne tablice. Ostatecznie, w tablicach asocjacyjnych klucze są używane do dostępu do wartości, a nie do indeksowania jak w tradycyjnych tablicach.
Pytanie 7

W bazie danych MySQL znajduje się tabela z programami komputerowymi, posiadająca kolumny: nazwa, producent, rokWydania. Jaką kwerendę SELECT należy zastosować, aby uzyskać listę wszystkich producentów, unikając powtórzeń?

A. SELECT producent FROM programy WHERE UNIQUE
B. SELECT producent FROM programy WHERE producent NOT DUPLICATE
C. SELECT UNIQUE producent FROM programy
D. SELECT DISTINCT producent FROM programy
Aby uzyskać unikalne wartości z kolumny w bazie danych MySQL, należy użyć słowa kluczowego DISTINCT. W przypadku zapytania SELECT DISTINCT producent FROM programy; zapytanie to zwraca wszystkie unikalne nazwy producentów z tabeli programy. Słowo kluczowe DISTINCT działa na poziomie wierszy, co oznacza, że przeszukuje kolumnę producent, eliminując z wyników wszelkie powtarzające się wartości. Jest to szczególnie przydatne w analizie danych, gdzie istotne jest uzyskanie przeglądu unikalnych elementów. Na przykład, jeżeli tabela zawiera kilka wierszy z tym samym producentem, zapytanie to zwróci jedynie jeden wiersz dla każdego producenta. Przykład zastosowania: w przypadku tabeli zawierającej wartości jak 'Microsoft', 'Apple', 'Microsoft', wynik zapytania DISTINCT będzie obejmował 'Microsoft' i 'Apple'. W MySQL użycie DISTINCT jest zgodne ze standardem SQL i jest wspierane w większości systemów baz danych, co czyni je bardzo uniwersalnym narzędziem w pracy z danymi.
Pytanie 8

W języku PHP w konstrukcji switch powinno się znajdować

A. instrukcja default
B. instrukcja break po każdej instrukcji case
C. przynajmniej dwie instrukcje case
D. konstrukcja switch(wyrażenie)
Wybór odpowiedzi, która sugeruje, że instrukcja default jest wymagana w konstrukcji switch, jest błędny z kilku powodów. Po pierwsze, instrukcja default jest opcjonalna, a jej obecność jest uzasadniona tylko w przypadku, gdy chcemy zdefiniować domyślne działanie, gdy żaden z przypadków nie pasuje do wartości wyrażenia. Brak default nie wpływa na poprawność działania switch. Co więcej, wiele programistów decyduje się na pominięcie tej instrukcji, gdyż nie ma takiej potrzeby. Kolejną niepoprawną odpowiedzią jest twierdzenie, że w switch musi występować przynajmniej dwie instrukcje case. W rzeczywistości konstrukcja switch może składać się z jednego przypadku, co oznacza, że programista ma pełną swobodę w definiowaniu liczby użytych case'ów, w zależności od potrzeb aplikacji. Ostatni błędny wybór odnosi się do konieczności użycia instrukcji break po każdej instrukcji case. Choć stosowanie break jest dobrą praktyką, ponieważ zapobiega 'spadaniu' do kolejnych case'ów, jego brak nie czyni całej konstrukcji switch nieważną. Gdy break nie jest użyty, kod przechodzi do kolejnych instrukcji case, co może prowadzić do niezamierzonych wyników, ale nie wpływa na samą poprawność konstrukcji switch. Dlatego wszystkie te odpowiedzi są niepoprawne w kontekście wymagań dotyczących stosowania instrukcji switch w PHP.
Pytanie 9

Model, w którym wszystkie informacje są zgromadzone w jednej tabeli, określa się jako struktura prostych baz danych

A. jednorodnym
B. sieciowym
C. relacyjnym
D. hierarchicznym
Model jednorodny, znany też jako model płaskiej tabeli, to taka struktura bazy, w której trzymamy wszystkie dane w jednej tabeli. To najprostsza opcja do zrozumienia i wdrożenia, dlatego świetnie nadaje się do małych i prostych aplikacji. W tym modelu dane są poukładane w wiersze i kolumny – każdy wiersz to jakiś rekord, a kolumny to różne cechy lub atrybuty tego rekordu. Na przykład, wyobraź sobie tabelę z informacjami o książkach: każda książka to osobny wiersz, a kolumny mogą zawierać tytuł, autora, rok wydania czy ISBN. Oczywiście, ma to swoje ograniczenia, zwłaszcza jeśli chodzi o wydajność i zarządzanie dużymi zbiorami danych. Dlatego w praktyce często przechodzi się na bardziej zaawansowane modele, jak relacyjny. Mimo to, model jednorodny sprawdza się w prototypowaniu albo tam, gdzie liczy się prostota i szybki dostęp do danych. Warto też wiedzieć, że nie korzysta się tu do końca ze standardów typu SQL, bo nie ma relacji między danymi.
Pytanie 10

Istnieje tabela o nazwie przedmioty, która zawiera kolumny ocena i uczenID. Jakie zapytanie należy wykorzystać, aby obliczyć średnią ocen ucznia z ID równym 7?

A. SELECT COUNT(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID=7;
B. AVG SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID=7;
C. SELECT AVG(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID=7;
D. COUNT SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID=7;
Odpowiedź SELECT AVG(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID=7; jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje funkcję agregującą AVG, która oblicza średnią wartość dla podanego zestawu danych. W tym przypadku skupiamy się na ocenach ucznia o ID równym 7, co osiągamy poprzez zastosowanie klauzuli WHERE. Funkcje agregujące, takie jak AVG, są standardowym narzędziem w SQL do analizy danych, szczególnie przydatnym w kontekście raportowania i analityki. Dzięki takiemu zapytaniu możemy szybko uzyskać średnią ocen ucznia, co może być wykorzystane do oceny jego postępów w nauce lub do podejmowania decyzji z zakresu pedagogiki w oparciu o zebrane dane. W praktyce, takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w pracy z bazami danych, pozwalając na wydobycie istotnych informacji z dużych zbiorów danych bez konieczności przetwarzania ich ręcznie. Użycie AVG w połączeniu z klauzulą GROUP BY mogłoby również być zastosowane, gdybyśmy chcieli uzyskać średnie oceny dla wielu uczniów jednocześnie, co dodatkowo podkreśla elastyczność i moc SQL w analizie danych.
Pytanie 11

Jaka linia w języku HTML wskazuje kodowanie znaków używane w dokumencie?

A. <meta encoding="UTF-8">
B. <encoding="UTF-8">
C. <charset="UTF-8">
D. <meta charset="UTF-8">
Zapis <meta charset="UTF-8"> jest poprawną deklaracją kodowania znaków w dokumencie HTML, ponieważ jest zgodny z aktualnymi standardami W3C. Element <meta> powinien znajdować się w sekcji <head> dokumentu HTML i pozwala przeglądarkom na właściwe interpretowanie znaków w treści strony. Kodowanie UTF-8 jest szeroko stosowane, ponieważ obsługuje wszystkie znaki w standardzie Unicode, co czyni go idealnym dla aplikacji wielojęzycznych. Użycie poprawnego kodowania jest kluczowe, aby uniknąć problemów z wyświetlaniem tekstu, takich jak błędne znaki lub krzaki, które pojawiają się, gdy przeglądarka nie wie, jak zinterpretować dane. Przykładowo, jeżeli mamy stronę internetową w kilku językach, użycie UTF-8 zapewnia, że znaki diakrytyczne w języku polskim, czeskim czy niemieckim będą poprawnie wyświetlane. Warto również pamiętać, aby zawsze umieszczać tę deklarację jako pierwszą w sekcji <head>, aby zapewnić, że przeglądarka prawidłowo zinterpretuje wszystkie inne elementy. W kontekście SEO oraz dostępności, poprawne kodowanie jest istotne, ponieważ wpływa na indeksowanie treści przez wyszukiwarki oraz ich prezentację dla użytkowników.
Pytanie 12

W CSS zapis selektora p > i { color: red;} wskazuje, że kolorem czerwonym zostanie zdefiniowany

A. tylko ten tekst w znaczniku <p>, który posiada klasę o nazwie i
B. tylko ten tekst w znaczniku <i>, który znajduje się bezpośrednio wewnątrz znacznika <p>
C. wszelki tekst w znaczniku <p>, z wyjątkiem tych w znaczniku <i>
D. wszelki tekst w znaczniku <p> lub wszelki tekst w znaczniku <i>
Zapis selektora p > i w CSS oznacza, że styl zostanie zastosowany jedynie do znaczników <i>, które są bezpośrednimi dziećmi znacznika <p>. W praktyce oznacza to, że jeśli w dokumencie HTML mamy strukturę, gdzie znacznik <i> znajduje się bezpośrednio wewnątrz <p>, tekst w tym <i> zostanie sformatowany na czerwono. Takie podejście do stylizacji jest zgodne z zasadami kaskadowego arkusza stylów, gdzie selektory mogą precyzyjnie określać, które elementy mają być stylizowane. Użycie operatora > jest dobrym przykładem zastosowania selektorów potomków w CSS, co pozwala na bardziej precyzyjne i efektywne zarządzanie stylami. Dobrą praktyką jest unikanie nadmiernej hierarchii w selektorach, co może prowadzić do złożonych i trudnych do utrzymania arkuszy stylów. W związku z tym, zrozumienie działania selektorów jest kluczowe dla efektywnego korzystania z CSS.
Pytanie 13

Jakie zadania programistyczne należy wykonać na serwerze?

A. Zmiana stylu HTML na stronie spowodowana ruchem kursora
B. Zapisanie danych pozyskanych z aplikacji internetowej w bazie danych
C. Weryfikacja danych wprowadzonych do pola tekstowego na bieżąco
D. Ukrywanie i wyświetlanie elementów strony w zależności od aktualnej pozycji kursora
Zapisanie danych pobranych z aplikacji internetowej w bazie danych to zadanie, które powinno być wykonywane po stronie serwera ze względów bezpieczeństwa, integralności danych oraz zarządzania zasobami. Serwer jest odpowiedzialny za przechowywanie informacji, które mogą być wykorzystywane przez wielu użytkowników, co wymaga centralizacji ich przetwarzania. W przypadku aplikacji internetowych, dane są często przesyłane z klienta (przeglądarki) do serwera, gdzie są walidowane oraz zapisywane w bazach danych. Na przykład, gdy użytkownik rejestruje się w aplikacji, jego dane osobowe są wysyłane do serwera, który sprawdza poprawność tych informacji i zapisuje je w bazie danych. Właściwe implementacje powinny stosować bezpieczne połączenia (np. HTTPS), a także techniki, takie jak sanitizacja danych, aby unikać ataków typu SQL Injection. Dobrą praktyką jest także stosowanie ORM (Object-Relational Mapping), co umożliwia łatwiejsze zarządzanie danymi i ich relacjami. Przechowywanie danych po stronie serwera pozwala na efektywne zarządzanie zasobami i umożliwia późniejsze przetwarzanie informacji w sposób zorganizowany i bezpieczny.
Pytanie 14

W zaprezentowanym fragmencie zapytania SQL, instrukcja SELECT ma za zadanie zwrócić

SELECT COUNT(wartosc) FROM ...
A. suma w kolumnie wartosc
B. średniej w kolumnie wartosc
C. liczby rekordów
D. średniej wartości tabeli
Komenda SELECT COUNT w języku SQL jest używana do zwracania liczby wierszy w rezultacie zapytania. Użycie funkcji COUNT z nazwą kolumny, jak w przykładzie SELECT COUNT(wartosc), pozwala policzyć wszystkie niepuste wartości w danej kolumnie wartosc w tabeli. Jest to przydatne w przypadkach, gdy chcemy zrozumieć, ile danych spełnia określone kryteria, lub gdy interesuje nas liczba wierszy zawierających wartości w konkretnej kolumnie. Funkcja COUNT jest jedną z podstawowych funkcji agregujących w SQL, co oznacza, że podsumowuje dane w określony sposób. Stosowanie tej funkcji jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu baz danych, gdzie często potrzebujemy analizować dane w sposób ilościowy. Przykładowo, jeśli prowadzimy bazę danych klientów, możemy użyć SELECT COUNT(id) FROM klienci, aby dowiedzieć się, ilu mamy zarejestrowanych klientów. Ta funkcja jest także kluczowym elementem w optymalizacji zapytań, ponieważ pozwala na szybkie uzyskanie informacji o liczbie rekordów bez konieczności przetwarzania wszystkich danych z tabeli. Zrozumienie działania COUNT i jego zastosowań jest kluczowe dla efektywnego przetwarzania danych i tworzenia wydajnych zapytań w języku SQL.
Pytanie 15

Zaprezentowano poniżej obsługę

if (!isset($_COOKIE[$nazwa]))
  echo "nie ustawiono!";
else
  echo "ustawiono: " . $_COOKIE[$nazwa];
A. sesji
B. ciasteczek
C. zmiennych tekstowych
D. bazy danych
Obsługa ciasteczek jest kluczowym elementem w zarządzaniu stanem w aplikacjach webowych. Ciasteczka, czyli małe pliki tekstowe przechowywane w przeglądarce użytkownika, pozwalają na śledzenie aktywności użytkownika między stronami i sesjami. W kodzie powyżej widzimy użycie globalnej tablicy PHP $_COOKIE do sprawdzania, czy ciasteczko o określonej nazwie zostało ustawione. Funkcja isset() sprawdza, czy zmienna jest zdefiniowana i nie jest null. Jeśli ciasteczko istnieje, jego wartość jest wyświetlana. Ciasteczka są powszechnie używane do zarządzania sesjami, personalizacji treści czy śledzenia zachowań użytkowników. W praktyce, zabezpieczenia są ważnym aspektem zarządzania ciasteczkami. Powinny być szyfrowane i oznaczone jako HttpOnly oraz Secure, aby zminimalizować ryzyko kradzieży informacji przez ataki XSS. Programiści powinni także stosować polityki prywatności zgodnie z regulacjami RODO, informując użytkowników o użyciu ciasteczek. Zrozumienie tych mechanizmów jest fundamentalne dla budowy bezpiecznych i funkcjonalnych aplikacji webowych.
Pytanie 16

Podczas testowania skryptu JavaScript można w konsoli wyświetlać obecnie przechowywane wartości zmiennych przy użyciu funkcji

A. console.warn()
B. console.count()
C. console.error()
D. console.log()
Funkcja console.log() jest najczęściej używaną metodą do wyświetlania informacji w konsoli JavaScript. Umożliwia ona programistom monitorowanie wartości zmiennych w czasie rzeczywistym, co jest niezwykle pomocne podczas debugowania aplikacji. Używając console.log(), można łatwo wprowadzić komunikaty do konsoli, co pozwala na śledzenie zachowań aplikacji oraz identyfikację potencjalnych problemów. Przykładowo, jeśli mamy zmienną 'x' i chcemy zobaczyć jej wartość, wystarczy wpisać console.log(x). Dobre praktyki inżynierii oprogramowania sugerują, aby używać tego narzędzia do logowania istotnych informacji, w tym danych wejściowych oraz wyników operacji, co ułatwia późniejszą analizę i utrzymanie kodu. Ponadto, console.log() jest częścią standardu Web API, co potwierdza jego znaczenie i powszechność w branży. Warto też pamiętać, że nadmierne logowanie może prowadzić do zagracenia konsoli, dlatego kluczowe jest stosowanie tej funkcji w umiarkowany sposób, szczególnie w środowisku produkcyjnym.
Pytanie 17

Istnieje tabela o nazwie wycieczki z kolumnami: nazwa, cena oraz miejsca (reprezentujące liczbę dostępnych miejsc). Aby wyświetlić tylko nazwy wycieczek, których cena jest mniejsza od 2000 zł oraz mają co najmniej cztery wolne miejsca, należy użyć zapytania

A. SELECT * FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 4
B. SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 OR miejsca > 4
C. SELECT * FROM wycieczki WHERE cena < 2000 OR miejsca > 3
D. SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 3
Twoja odpowiedź jest jak najbardziej na miejscu, bo trafnie wskazuje, jakie warunki trzeba spełnić, żeby uzyskać odpowiednie nazwy wycieczek. W tym zapytaniu SQL 'SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 3' użyto operatora AND, co oznacza, że oba warunki muszą być spełnione naraz. Pierwszy mówi, że cena wycieczki musi być mniejsza niż 2000 zł, co pomaga znaleźć tańsze oferty. Drugi warunek wymaga, żeby było przynajmniej cztery wolne miejsca, co jest ważne, gdy ktoś myśli o podróżach z rodziną lub przyjaciółmi. Takie podejście jest zgodne z tym, co powinniśmy stosować, pisząc zapytania SQL, bo powinny być one precyzyjne i skuteczne. Warto też pamiętać o dobrym używaniu operatorów logicznych, żeby uzyskać oczekiwane rezultaty. Dlatego zrozumienie, jak te operatory działają oraz jak je zastosować w kontekście danych, jest kluczowe w pracy z bazami danych.
Pytanie 18

W którym z poniższych przykładów walidacja fragmentu kodu CSS zakończy się sukcesem?

A. p { text-size:bold; }
B. <p style="font-style:bold;">
C. <p style="font-size:bold;">
D. p { font-weight:bold; }
Odpowiedź p { font-weight:bold; } jest poprawna, ponieważ jest zgodna z obowiązującą składnią CSS. W tym przypadku użyto selektora typu, który odnosi się do wszystkich elementów <p> w dokumencie HTML, a właściwość font-weight umożliwia ustawienie grubości czcionki. Wartością 'bold' informujemy przeglądarkę, aby wyświetliła tekst w pogrubionej formie, co jest częstą praktyką w stylizacji tekstu. Stosowanie selektorów typu w CSS pozwala na efektywne zarządzanie stylami w całym dokumencie, zatem jest to zgodne z najlepszymi praktykami projektowania stron internetowych. Przykładowo, w celu nadania pogrubienia wszystkim nagłówkom w dokumencie, można by użyć: h1, h2, h3 { font-weight: bold; }. Zastosowanie takiej reguły pozwala na łatwe i szybkie wprowadzenie zmian w stylu dokumentu, co jest kluczowe w kontekście responsywnego projektowania i modernizacji stron. Dobre praktyki wskazują, aby unikać inline styles (stylów wewnętrznych) na rzecz zewnętrznych arkuszy stylów, co poprawia przejrzystość i utrzymanie kodu.
Pytanie 19

W poniższym kodzie CSS czcionka zmieni kolor na żółty

a[target="_blank"]
{
  color: yellow;
}
A. tekstu akapitu
B. odnośników, które otwierają się w nowej karcie
C. odnośników, które otwierają się w tej samej karcie
D. każdego linku
Prawidłowa odpowiedź wskazuje na zastosowanie selektora a[target="_blank"] w języku CSS. Ten selektor odnosi się do wszystkich odnośników HTML, które otwierają się w nowej karcie przeglądarki dzięki użyciu atrybutu target z wartością "_blank". Stylizacja tych odnośników na kolor żółty jest możliwa przez przypisanie właściwości color z odpowiednią wartością. Jest to praktyczne podejście, które pozwala na wizualne wyróżnienie linków otwierających się w osobnych zakładkach. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania stron internetowych, gdzie wskazane jest, aby użytkownicy mieli wyraźne sygnały o nietypowych działaniach linków. W kontekście dostępności webowej, takie stylizowanie wspiera użytkowników w szybszym orientowaniu się w sposobie działania poszczególnych elementów interfejsu. Separacja stylu i treści zgodnie z zasadami CSS umożliwia bardziej elastyczne zarządzanie wyglądem strony i ułatwia utrzymanie spójności wizualnej na całej witrynie. Przykład ten ilustruje, jak CSS może wpływać na interakcję użytkownika z elementami strony, co jest kluczowe w procesie tworzenia przyjaznych i intuicyjnych interfejsów użytkownika.
Pytanie 20

Jak należy prawidłowo udokumentować wzorcowanie pola nazwa we fragmencie kodu JavaScript?

function validateForm(Form)
{
reg=/^\[1-9\]*[A-ZŻŹĘĄĆŚÓŁŃ]{1}[a-zżźćńółęąś]{2,}$/;
wyn = Form.nazwa.value.match(reg);
if (wyn == null) {
    alert("Proszę podać poprawną nazwę");
    return false;
}
return true;
}
A. /* Pole nazwa może zawierać dowolny ciąg cyfr (z wyłączeniem 0), następnie musi zawierać dużą literę i ciąg minimum dwóch małych liter. */
B. /* Pole nazwa powinno składać się w kolejności: z ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), następnie dużej litery i ciągu małych liter. */
C. /* Pole nazwa może składać się z dowolnego ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), małych i dużych liter. */
D. /* Pole nazwa musi składać się w kolejności: z ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), następnie dużej litery i dwóch małych liter. */
Weryfikacja pola nazwa przy użyciu wyrażeń regularnych w aplikacji JavaScript jest kluczowym elementem zapewnienia integralności danych wejściowych. Niektóre przedstawione opcje zawierają błędne założenia na temat porządku i wymogów składniowych wzorca. Przykładowo, nieprawidłowe jest założenie, że jedynie dowolny ciąg cyfr (bez zer) wystarczy, ponieważ kod wyraźnie wymaga, aby po cyfrach nastąpiła jedna duża litera, a następnie minimum dwie małe litery. Niezrozumienie tego może prowadzić do błędnych założeń dotyczących logiki walidacji. Niedokładne opisy wzorca mogą prowadzić do błędów w implementacji, co może skutkować działaniem niezgodnym z oczekiwaniami. Ponadto, dobre praktyki programistyczne zawsze sugerują, aby dokumentacja była dokładna i odzwierciedlała rzeczywiste wymagania kodu, co w tym przypadku oznacza precyzyjne określenie kolejności i wymogów dotyczących znaków. Niewłaściwe rozumienie wyrażeń regularnych może również prowadzić do błędów bezpieczeństwa, takich jak podatność na wstrzykiwanie danych, dlatego kluczowe jest poprawne udokumentowanie wzorca, aby zapewnić bezpieczne przetwarzanie danych użytkowników.
Pytanie 21

Wskaż zapytanie, które z tabeli klienci wybierze tylko nazwiska trzech najlepszych klientów, czyli tych, którzy mają najwięcej punktów na swoim koncie (pole całkowite punkty)?

A. SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY nazwisko DESC LIMIT 3
B. SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY punkty DESC LIMIT 3
C. SELECT nazwisko FROM klienci LIMIT 3
D. SELECT LIMIT 3 nazwisko FROM klienci ORDER BY nazwisko DESC
Wybór kwerendy SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY punkty DESC LIMIT 3 jest poprawny, ponieważ wykorzystuje klauzulę ORDER BY w celu posortowania wyników na podstawie kolumny 'punkty' w porządku malejącym. Dzięki temu, najpierw wyświetlone zostaną rekordy z najwyższą liczbą punktów. Zastosowanie LIMIT 3 oznacza, że z całej posortowanej listy, wybierane są jedynie trzy rekordy, co idealnie odpowiada wymaganiu znalezienia trzech najlepszych klientów. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu SQL, ponieważ pozwala na precyzyjne wydobycie danych z bazy, a także na efektywne zarządzanie wynikami zapytań. Przykład zastosowania to sytuacja, gdy firma chce nagrodzić swoich najlepszych klientów na podstawie ich aktywności, co może przyczynić się do zwiększenia ich lojalności. W kontekście analizy danych, zrozumienie, jak korzystać z klauzul ORDER BY i LIMIT, jest kluczowe dla optymalizacji zapytań oraz interpretacji wyników.
Pytanie 22

Uprawnienia obiektowe przyznawane użytkownikom serwera bazy danych mogą umożliwiać lub ograniczać

A. zmieniać role i konta użytkowników
B. wykonywać polecenia, takie jak tworzenie kopii zapasowej
C. realizować operacje na bazie, takie jak wstawianie lub modyfikowanie danych
D. przechodzić uprawnienia
Uprawnienia obiektowe w kontekście baz danych pozwalają na kontrolowanie dostępu do różnych zasobów, takich jak tabele, widoki czy procedury składowane. Odpowiedź dotycząca wykonywania operacji na bazie, takich jak wstawianie czy modyfikowanie danych, jest prawidłowa, ponieważ uprawnienia te bezpośrednio wpływają na możliwości użytkownika w zakresie manipulacji danymi. Przykładowo, jeśli użytkownik posiada uprawnienie do INSERT, może dodawać nowe rekordy do tabeli, natomiast uprawnienie UPDATE pozwala na zmianę istniejących danych. Takie zarządzanie uprawnieniami jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa danych oraz zapewnienia integralności systemu, ponieważ pozwala na ograniczenie dostępu tylko do tych operacji, które są niezbędne dla danego użytkownika. W praktyce administratorzy baz danych stosują zasady minimalnych uprawnień, przyznając użytkownikom tylko te uprawnienia, które są niezbędne do wykonywania ich pracy, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania bezpieczeństwem baz danych.
Pytanie 23

Baza danych księgarni ma tabelę ksiazki z polami: id, idAutor, tytul, ileSprzedanych oraz tabelę autorzy z polami: id, imie, nazwisko. Jak utworzyć raport dotyczący sprzedanych książek, który zawiera tytuły oraz nazwiska autorów?

A. stworzyć kwerendę, która wyszukuje tytuły książek
B. Ustalić relację 1..1 pomiędzy tabelami ksiazki i autorzy, a następnie stworzyć kwerendę łączącą obie tabele
C. utworzyć dwie oddzielne kwerendy: pierwszą, która wyszuka tytuły książek, a drugą, która pobierze nazwiska autorów
D. Zdefiniować relację 1..n między tabelami ksiazki i autorzy, a następnie stworzyć kwerendę łączącą obie tabele
Zdefiniowanie relacji 1..n między tabelami 'ksiazki' oraz 'autorzy' jest kluczowe dla prawidłowego modelowania danych w bazach danych. Relacja 1..n oznacza, że jeden autor może mieć wiele książek, co jest w pełni zgodne z rzeczywistością w kontekście księgarni. Aby stworzyć raport sprzedanych książek z tytułami i nazwiskami autorów, konieczne jest, aby obie tabele były połączone w sposób umożliwiający łatwy dostęp do danych. Po utworzeniu relacji można skorzystać z kwerendy SQL, która wykorzystuje złączenie (JOIN) do pobrania informacji z obu tabel. Przykładowe zapytanie może wyglądać następująco: SELECT ksiazki.tytul, autorzy.nazwisko FROM ksiazki JOIN autorzy ON ksiazki.idAutor = autorzy.id. Tego typu podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu baz danych, umożliwiając łatwe skalowanie oraz modyfikację w przyszłości.
Pytanie 24

Elementy <header>, <article>, <section>, <footer> są typowe dla języka

A. XHTML 1.1
B. HTML 4.01 Strict
C. HTML 5
D. HTML 4.01 Transitional
Odpowiedź HTML 5 jest prawidłowa, ponieważ to właśnie w tej wersji języka HTML wprowadzono nowe semantyczne znaczniki, takie jak <header>, <article>, <section> oraz <footer>. Te znaczniki mają na celu lepsze strukturalne organizowanie treści w dokumentach internetowych, co ułatwia zarówno odczyt zrozumienia przez przeglądarki, jak i poprawia dostępność dla osób korzystających z technologii wspomagających. Na przykład, <header> zazwyczaj zawiera nagłówki i elementy nawigacyjne, podczas gdy <article> służy do oznaczenia niezależnej jednostki treści, np. artykułu prasowego. <section> jest używane do grupowania powiązanych sekcji, a <footer> zawiera informacje takie jak prawa autorskie czy linki do polityki prywatności. Wdrożenie tych znaczników zgodnie z najlepszymi praktykami zwiększa semantykę strony, co jest korzystne dla SEO, a także pozwala na lepsze zrozumienie struktury strony przez roboty indeksujące. HTML 5 jest obecnie standardem w tworzeniu stron internetowych i jego znajomość jest kluczowa dla współczesnych deweloperów.
Pytanie 25

Co robi funkcja przedstawiona w kodzie JavaScript? 

function tekst() {
  var h = location.hostname;
  document.getElementById("info").innerHTML = h;
}
A. wyświetlić w elemencie o id = "info" nazwę hosta, z którego pochodzi wyświetlona strona
B. pokazać na przycisku lokalizację hosta, a po jego naciśnięciu umożliwić przejście do określonej lokalizacji
C. umożliwić przejście do wskazanej lokalizacji hosta
D. wyświetlić w elemencie o id = "info" adres hosta wskazany przez pierwszy odnośnik
Prawidłowa odpowiedź wskazuje, że kod JavaScript wywołuje metodę location.hostname, która zwraca nazwę hosta aktualnie odwiedzanej strony. Hostname jest częścią obiektu Location, który reprezentuje bieżący URL dokumentu. Kod przypisuje wynik tej metody do zmiennej h, a następnie ustawia innerHTML elementu o id info na wartość tej zmiennej. Dzięki takim operacjom, kod efektywnie wyświetla nazwę hosta w elemencie o konkretnym identyfikatorze na stronie HTML. Jest to częsta technika używana w aplikacjach webowych, gdzie istotne jest dynamiczne wyświetlanie informacji o aktualnym połączeniu. Znajomość obiektu Location oraz jego właściwości, takich jak hostname, to podstawowa umiejętność w pracy z językiem JavaScript, szczególnie w kontekście manipulacji DOM. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami, gdyż unika bezpośredniego wpisywania danych w kodzie, co zwiększa elastyczność i ułatwia utrzymanie aplikacji.
Pytanie 26

W języku JavaScript, aby uzyskać element wykorzystując metodę getElementById, jaką właściwością można zmienić jego zawartość?

A. innerBody
B. HTML
C. innerHTML
D. Body
Właściwość innerHTML jest kluczowym elementem manipulacji zawartością DOM (Document Object Model) w JavaScript. Umożliwia ona programistom dostęp do zawartości danego elementu HTML oraz jej modyfikację. Gdy pobieramy element za pomocą metody getElementById, mamy możliwość bezpośredniego zmienienia jego treści poprzez przypisanie nowego stringa do innerHTML. Przykładowo, jeśli mamy element o identyfikatorze 'myElement', możemy zaktualizować jego zawartość w następujący sposób: document.getElementById('myElement').innerHTML = 'Nowa treść!';. To podejście jest powszechnie stosowane w dynamicznych aplikacjach internetowych, gdzie treść na stronie musi być często aktualizowana w odpowiedzi na działania użytkownika. Warto jednak pamiętać, że użycie innerHTML niesie ze sobą pewne ryzyko związane z bezpieczeństwem, takie jak podatność na ataki XSS (Cross-Site Scripting). Dlatego zaleca się stosowanie tej właściwości z ostrożnością i rozważenie alternatyw, jak np. textContent, w przypadku, gdy nie potrzebujemy interpretować HTML. Dobrą praktyką jest również walidacja i sanitizacja danych wejściowych, aby zminimalizować ryzyko związane z wstrzyknięciem niepożądanych skryptów. W kontekście standardów kodowania, zasadniczo zaleca się preferowanie metod, które nie tylko poprawiają bezpieczeństwo, ale także czytelność kodu.
Pytanie 27

W C++ stworzono zmienną: char zm1;. Jak można przypisać do niej wartość, zgodnie ze składnią tego języka?

A. zm1 = 'w'
B. zm1[2] = 32
C. zm1 = "wiadro"
D. zm1 == 0x35
Odpowiedzi, które nie zostały wybrane, zawierają istotne błędy koncepcyjne w kontekście przypisywania wartości do zmiennych typu char. Przykładowo, przypisanie 'zm1[2] = 32;' jest błędne, ponieważ próbujemy odwołać się do konkretnego indeksu w zmiennej char, co nie ma sensu, gdy char to pojedynczy znak, a nie tablica. Wartość '32' jest także nieodpowiednia, ponieważ jest to kod ASCII, a nie znak. W C++ przypisanie znaku wymaga użycia pojedynczych apostrofów. Inna nieprawidłowa odpowiedź, 'zm1 = "wiadro";', jest również błędna, ponieważ używamy podwójnych apostrofów, które są stosowane dla łańcuchów tekstowych (string), a nie dla pojedynczych znaków. C++ nie pozwala na przypisanie łańcucha do zmiennej char. Ostatnia odpowiedź, 'zm1 == 0x35;', odnosi się do porównania, a nie do przypisania. Wyrażenie to sugeruje, że chcemy sprawdzić, czy zmienna zm1 jest równa wartości szesnastkowej, co nie jest zgodne z intencją przypisania. Użycie operatora porównania (==) w miejscu operatora przypisania (=) prowadzi do logicznego błędu. W kontekście programowania, kluczowe jest zrozumienie różnicy między przypisaniem a porównaniem, co jest podstawą efektywnego kodowania i programowania w C++.
Pytanie 28

W systemie baz danych sklepu znajdują się dwie tabele połączone relacją: produkty oraz oceny. Tabela oceny zawiera dowolną liczbę ocen wystawionych przez klientów dla konkretnego produktu, opisaną poprzez pola: id, ocena (pole numeryczne), produktID (klucz obcy). Aby uzyskać maksymalną ocenę dla produktu o ID wynoszącym 10, należy wykorzystać zapytanie

A. MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;
B. SELECT MAX(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;
C. COUNT MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;
D. SELECT MAX COUNT(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;
Odpowiedź 'SELECT MAX(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;' jest poprawna, ponieważ wykorzystuje funkcję agregującą MAX, która zwraca największą wartość w danej kolumnie. W kontekście tego zapytania, funkcja MAX jest stosowana do kolumny 'ocena' w tabeli 'oceny', a dodatkowy warunek 'WHERE produktID = 10' ogranicza wyniki do tylko tych ocen, które są związane z produktem o ID równym 10. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami SQL, które zalecają korzystanie z funkcji agregujących dla wydobywania statystyk z danych. W praktyce, takie zapytania są niezwykle ważne w analizie danych, na przykład do oceny jakości produktów, co może wpłynąć na decyzje biznesowe. Dzięki umiejętności konstruowania takich zapytań, analitycy mogą w łatwy sposób uzyskać kluczowe informacje niezbędne do strategii marketingowych oraz poprawy jakości obsługi klienta.
Pytanie 29

W języku PHP zmienna $_GET jest zmienną

A. utworzoną przez autora strony, używaną do przesyłania danych z formularza przez adres URL
B. predefiniowaną, wykorzystywaną do zbierania wartości formularza po nagłówkach żądania HTTP (dane z formularza nie są widoczne w adresie)
C. zwykłą, utworzoną przez autora witryny
D. predefiniowaną, używaną do przesyłania informacji do skryptów PHP za pośrednictwem adresu URL
Niepoprawne odpowiedzi prowadzą do nieporozumień dotyczących funkcji i konstrukcji zmiennej $_GET. W przeciwieństwie do stwierdzenia, że zmienna ta jest zdefiniowana przez twórcę strony, $_GET jest predefiniowaną zmienną, co oznacza, że jest dostarczana przez PHP jako część jego standardowej biblioteki. Również błędne jest twierdzenie, że dane przekazywane przez $_GET nie są widoczne w adresie URL. W rzeczywistości, jednym z kluczowych elementów działania $_GET jest to, że dane są rzeczywiście dołączane do adresu URL, co czyni je publicznie dostępnymi. Takie podejście może być użyteczne w przypadku, gdy chcemy, aby dane były łatwe do udostępnienia lub w przypadku, gdy chcemy umożliwić użytkownikom zakładanie zakładek na konkretne wyniki wyszukiwania. Niedopuszczalne jest także określanie $_GET jako 'zwykłej' zmiennej, ponieważ jej funkcjonalność jest ściśle związana z interakcją z protokołem HTTP i sposobem, w jaki dane są przesyłane pomiędzy klientem a serwerem. W kontekście aplikacji webowych, kluczowe jest, aby deweloperzy rozumieli nie tylko techniczne aspekty używania $_GET, ale także konsekwencje związane z bezpieczeństwem, takie jak ryzyko ataków XSS (Cross-site scripting) i potrzeba sanitizacji danych, które mogą pochodzić od użytkowników.
Pytanie 30

Które z poniższych oprogramowań nie jest systemem do zarządzania treścią (CMS)?

A. Mambo
B. WordPress
C. Apache
D. Joomla
Odpowiedź "Apache" jest prawidłowa, ponieważ Apache to serwer HTTP, który jest odpowiedzialny za obsługę i dostarczanie stron internetowych do przeglądarek użytkowników. Nie jest to system zarządzania treścią (CMS), który służy do tworzenia, edytowania i publikowania treści na stronach internetowych. Systemy takie jak Mambo, Joomla i WordPress to platformy CMS, które umożliwiają użytkownikom zarządzanie treściami w sposób intuicyjny i przyjazny dla użytkownika. Na przykład, WordPress, będący jednym z najpopularniejszych CMS-ów, oferuje bogaty ekosystem wtyczek oraz motywów, co pozwala na łatwe dostosowanie witryn do indywidualnych potrzeb. W kontekście branżowych standardów, stosowanie CMS-ów pozwala na skuteczniejsze zarządzanie treściami w witrynach, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie tworzenia i utrzymania stron internetowych.
Pytanie 31

Jakiego znacznika w HTML użyjemy, aby uzyskać tekst wyświetlany czcionką o stałej szerokości znaku, który również uwzględnia dodatkowe spacje, tabulacje oraz znaki końca linii?

A. <code>…</code>
B. <ins>…</ins>
C. <blockquote>…</blockquote>
D. <pre>…</pre>
Znacznik <pre> w HTML jest używany do formatowania tekstu w taki sposób, aby zachować oryginalne odstępy, tabulacje oraz znaki końca linii. W przeciwieństwie do standardowego tekstu, w którym przeglądarka ignoruje dodatkowe białe znaki, <pre> traktuje je dosłownie, co jest szczególnie przydatne w przypadku wyświetlania kodu źródłowego lub tekstu, w którym ważne są układy. Przykładem użycia może być wyświetlanie kodu programistycznego w dokumentacji technicznej, gdzie precyzyjny format jest kluczowy dla zrozumienia struktury kodu. Standard HTML5 potwierdza, że <pre> jest odpowiednim znacznikiem do tego celu, a jego użycie jest zgodne z zasadami semantyki HTML, co zwiększa czytelność i dostępność treści. Praktyka ta sprzyja również urządzeniom wspomagającym, umożliwiając poprawne interpretowanie tekstu przez czytniki ekranu.
Pytanie 32

Jaką wartość uzyska zmienna x po wykonaniu poniższego kodu PHP?

mysqli_query($db, "DELETE FROM produkty WHERE status < 0");
$x = mysqli_affected_rows($db);
A. Liczbę wierszy w tabeli produkty, dla których pole status przekracza zero.
B. Liczbę wierszy, które znajdują się w bazie danych.
C. Liczbę wierszy przetworzonych przez zapytanie DELETE FROM.
D. Liczbę wierszy, które zostały dodane do tabeli produkty.
Poprawna odpowiedź dotyczy liczby wierszy przetworzonych przez zapytanie DELETE FROM w bazie danych. Funkcja mysqli_affected_rows($db) zwraca liczbę wierszy, które zostały zmodyfikowane przez ostatnie wykonane zapytanie na danym połączeniu z bazą danych. W przypadku zapytania DELETE, zwróci ona liczbę wierszy, które zostały usunięte w wyniku działania tego zapytania. W kontekście dobrych praktyk, zawsze warto sprawdzać, jakie operacje zostały wykonane na bazie danych, aby zrozumieć wpływ zapytań na dane. Na przykład, w aplikacjach e-commerce, przed usunięciem produktów, można wykorzystać tę informację do potwierdzenia, że usunięcie danych nie wpływa negatywnie na inne elementy systemu. Użycie tej funkcji pozwala na efektywne zarządzanie danymi oraz na utrzymanie spójności w bazie danych, co jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa i integralności danych.
Pytanie 33

Jakim słowem kluczowym można zestawić wyniki dwóch zapytań SELECT, które operują na różnych tabelach, aby utworzyć jeden zbiór danych?

A. AS
B. UNION
C. JOIN
D. DISTINCT
Odpowiedzi takie jak JOIN, DISTINCT i AS są niepoprawne w kontekście łączenia wyników kwerend SELECT z różnych tabel w jeden zbiór. JOIN jest używane do łączenia rekordów z dwóch tabel na podstawie powiązania między nimi, co oznacza, że wymaga istnienia relacji między danymi, co nie jest przypadkiem w każdym scenariuszu, w którym chcemy połączyć wyniki. INCLUDES, które może być naturalnym skojarzeniem z łączeniem danych, nie pasuje do sytuacji, gdy kwerendy SELECT są niezależne od siebie. DISTINCT natomiast jest używane do eliminowania duplikatów z wyników jednej kwerendy, ale nie służy do łączenia wyników z różnych źródeł. Wreszcie, AS jest używane głównie do nadawania aliasów kolumnom lub tabelom, co nie ma zastosowania w kontekście łączenia wyników kwerend. Typowym błędem myślowym jest zakładanie, że każde słowo kluczowe związane z SELECT może być użyte do łączenia wyników, podczas gdy każde z nich ma swoje specyficzne zastosowanie i ograniczenia. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla prawidłowego stosowania SQL w praktyce i tworzenia efektywnych zapytań, które zwracają oczekiwane wyniki.
Pytanie 34

Co można powiedzieć o stylu hiperłącza na podstawie opisu CSS, zakładając, że żadne inne style nie zostały zdefiniowane?

a:link {
  color: green;
  text-decoration: none;
}

a:hover {
  color: red;
  text-decoration: underline;
}
A. Gdy kursor znajdzie się na obszarze hiperłącza, pojawia się podkreślenie i tekst przyjmuje kolor czerwony.
B. Gdy hiperłącze jest nieodwiedzone, jego tekst jest koloru niebieskiego z podkreśleniem.
C. Hiperłącze jest zawsze podkreślone.
D. Tekst odwiedzonego hiperłącza jest koloru czerwonego.
Twoja odpowiedź jest poprawna. W przypadku hiperłącza, w momencie, gdy kursor znajduje się na obszarze hiperłącza, pojawia się podkreślenie i tekst przyjmuje kolor czerwony. Jest to efekt zastosowania stylu CSS w stanie 'hover'. Styl ten umożliwia dynamiczną zmianę wyglądu elementu, kiedy kursor myszy znajduje się nad nim. Jest to praktyka powszechnie stosowana w celu zwiększenia użyteczności i interaktywności stron internetowych. Dobrą praktyką jest również zapewnienie kontrastu między kolorem tła a tekstem dla lepszej czytelności. W tym przypadku, kolor tekstu zmienia się na czerwony, co zapewnia wyraźny kontrast i zwraca uwagę użytkownika. Równocześnie dodanie podkreślenia jest dodatkowym wizualnym wskaźnikiem, że dany element jest hiperłączem. Zastosowanie takiego stylu pozwala na intuicyjne i efektywne poruszanie się po stronie internetowej.
Pytanie 35

Jakie obiekty w bazie danych służą do podsumowywania, prezentacji oraz drukowania danych?

A. zestawienie
B. formularz
C. zapytanie
D. raport
Raport jest narzędziem w bazach danych, które umożliwia podsumowywanie, wyświetlanie i wydruk danych w zorganizowanej formie. Jego głównym celem jest przedstawienie informacji w sposób zrozumiały i estetyczny, co jest szczególnie ważne w kontekście analizy danych oraz podejmowania decyzji biznesowych. Raporty mogą być wykorzystane do generowania zestawień wyników finansowych, analiz sprzedaży czy statystyk użytkowników. Umożliwiają one również prezentację danych w formie tabel, wykresów i diagramów, co zwiększa ich czytelność. W branży IT i zarządzania danymi, dobrą praktyką jest korzystanie z narzędzi raportowych, które integrują się z bazami danych, co pozwala na automatyczne aktualizowanie danych oraz lepszą wizualizację. Warto również wspomnieć o różnych formatach, w jakich raporty mogą być generowane, takich jak PDF, XLSX czy HTML, co umożliwia ich łatwe udostępnianie i archiwizowanie.
Pytanie 36

Jakiego protokołu trzeba użyć do przesyłania plików witryny internetowej na serwer hostingowy?

A. SMTP
B. FTP
C. HTTP
D. IRC
Protokół FTP (File Transfer Protocol) jest standardowym sposobem przesyłania plików pomiędzy komputerami w sieci, co czyni go idealnym rozwiązaniem do przesyłania plików strony internetowej na serwer hostingowy. FTP pozwala na łatwe przesyłanie dużych plików, takich jak obrazy, skrypty i style, które są niezbędne do prawidłowego działania witryny. Użytkownicy mogą korzystać z różnych programów klienckich FTP, takich jak FileZilla lub WinSCP, które oferują intuicyjny interfejs graficzny umożliwiający przeciąganie i upuszczanie plików, co znacząco upraszcza cały proces. Z perspektywy bezpieczeństwa, zaleca się korzystanie z FTPS lub SFTP, które dodają warstwę szyfrowania, chroniąc przesyłane dane przed nieautoryzowanym dostępem. Przesyłanie plików za pomocą FTP jest również zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które zalecają stosowanie dedykowanych protokołów do zarządzania plikami, aby zapewnić efektywność i bezpieczeństwo transferów.
Pytanie 37

Po wykonaniu poniższego fragmentu kodu w języku C/C++, zmiennej o nazwie zmienna2 przypisany zostanie

int zmienna1 = 158;
int *zmienna2 = &zmienna1;
A. ta sama wartość, którą zawiera zmienna1, zostanie przypisana
B. liczba w kodzie binarnym, która odpowiada wartości przechowywanej w zmienna1, zostanie przypisana
C. adres zmiennej o nazwie zmienna1 zostanie przypisany
D. wartość przechowywana w zmienna1 zostanie przypisana jako zamieniona na łańcuch
Odpowiedzi sugerujące przypisanie wartości lub konwersję na łańcuch są błędne, ponieważ mylą podstawowe pojęcia dotyczące wskaźników i zmiennych w C/C++. Przypisanie wartości do zmiennej wskaźnikowej nie odbywa się poprzez kopiowanie samej wartości przechowywanej w zmiennej, lecz przez odniesienie do jej adresu. Odpowiedź wskazująca na przypisanie tej samej wartości, co w zmienna1, nie uwzględnia faktu, że zmienna2 jest wskaźnikiem, a nie zmienną o tej samej wartości. W przypadku konwersji na łańcuch, proces ten również jest nieprawidłowy, ponieważ wskaźniki nie są interpretowane jako łańcuchy znaków, a ich użycie wymaga znajomości typów danych i konwersji w kontekście wskaźników. Ostatnia odpowiedź, mówiąca o przypisaniu liczby w kodzie binarnym, jest myląca, gdyż wskaźniki operują na adresach w pamięci, które nie są reprezentowane w sposób binarny w kontekście zmiennych. Wartości mogą być reprezentowane binarnie w pamięci, ale wskaźniki przechowują adresy, które z perspektywy programisty nie są bezpośrednio związane z wartościami binarnymi zmiennych. Prawidłowe zrozumienie wskaźników jest kluczowe dla unikania błędów w zarządzaniu pamięcią oraz w poprawnym stosowaniu struktur danych w języku C/C++.
Pytanie 38

W języku SQL, aby dodać atrybut klucza podstawowego do pola id w istniejącej tabeli produkt należy użyć składni

A. ALTER TABLE produkt ADD PRIMARY KEY (id)
B. ALTER TABLE produkt DROP CONSTRAINT id
C. ALTER TABLE produkt DROP PRIMARY KEY
D. ALTER TABLE produkt ALTER COLUMN id INT
Poprawna składnia to ALTER TABLE produkt ADD PRIMARY KEY (id), bo dokładnie to polecenie dodaje do istniejącej tabeli nowy klucz podstawowy oparty na kolumnie id. Instrukcja ALTER TABLE służy do modyfikowania struktury tabeli, a klauzula ADD PRIMARY KEY definiuje ograniczenie (constraint) typu klucz podstawowy dla wskazanej kolumny lub zestawu kolumn. W praktyce oznacza to, że kolumna id musi być unikalna i nie może przyjmować wartości NULL. Silnik bazy danych (np. MySQL, PostgreSQL, SQL Server) zwykle tworzy do tego indeks typu UNIQUE, który przyspiesza wyszukiwanie po kluczu głównym. Moim zdaniem warto pamiętać, że takie polecenie będzie działać tylko wtedy, gdy dane w kolumnie id już spełniają warunki klucza podstawowego: brak duplikatów i brak wartości pustych. W realnym projekcie często robi się to w dwóch krokach: najpierw uzupełnia się brakujące wartości, usuwa lub poprawia duplikaty, a dopiero potem dodaje PRIMARY KEY. Przykładowo: ALTER TABLE produkt ADD PRIMARY KEY (id); W wielu systemach, zwłaszcza w aplikacjach webowych, kolumna id jest też często ustawiana jako AUTO_INCREMENT (MySQL) lub używa sekwencji (PostgreSQL, Oracle). Wtedy definicja tabeli przy tworzeniu może wyglądać np. tak: CREATE TABLE produkt (id INT PRIMARY KEY AUTO_INCREMENT, nazwa VARCHAR(100)); Jeśli jednak tabela już istnieje i kolumna id była zwykłą kolumną, to właśnie ALTER TABLE ... ADD PRIMARY KEY (id) jest standardowym, poprawnym sposobem nadania jej roli klucza głównego. To rozwiązanie jest zgodne z ogólną składnią SQL i dobrą praktyką modelowania relacyjnych baz danych, gdzie każda tabela powinna mieć jasno zdefiniowany klucz podstawowy, najlepiej prosty, stabilny i jednoznaczny.
Pytanie 39

Wszelkie dane, które dostarczają informacji o innych danych, nazywane są

A. metalanguage.
B. databus.
C. markup language.
D. metadata.
Poprawna odpowiedź to „metadata”, czyli po polsku metadane. Metadane to wszystkie dane, które opisują inne dane. Można powiedzieć, że są to „informacje o informacji”. Przykład z życia: plik zdjęcia JPG. Sam obraz to dane, a takie elementy jak data wykonania, model aparatu, rozdzielczość, lokalizacja GPS, autor – to właśnie metadane zapisane np. w formacie EXIF. Podobnie w świecie WWW: w dokumencie HTML mamy sekcję <head>, a w niej znaczniki <meta>. Te znaczniki nie są wyświetlane użytkownikowi jako treść strony, ale przekazują wyszukiwarkom i przeglądarkom informacje o stronie, np. opis, słowa kluczowe, kodowanie znaków, język. To jest klasyczny przykład metadanych w praktyce. W bazach danych metadane to np. definicje tabel, typy kolumn, klucze główne, indeksy, ograniczenia. System zarządzania bazą danych przechowuje je w tzw. katalogach systemowych. Dzięki temu wie, jak interpretować rekordy, jakie są relacje między tabelami, jakie są dopuszczalne wartości. Bez metadanych dane byłyby po prostu chaotycznym zbiorem bitów, z którego niewiele da się wyciągnąć. W standardach branżowych stosuje się różne schematy metadanych, np. Dublin Core dla zasobów cyfrowych, czy schema.org dla stron internetowych, aby wyszukiwarki lepiej rozumiały zawartość. Z mojego doświadczenia warto od początku myśleć o metadanych jako o czymś, co podnosi jakość systemu: ułatwia wyszukiwanie, integrację, automatyczne przetwarzanie danych. Dobra praktyka jest taka, żeby dla ważnych zasobów (pliki, rekordy w bazie, strony WWW, API) zawsze planować strukturę metadanych: kto utworzył, kiedy, jaki typ, wersja, status. To bardzo pomaga przy utrzymaniu aplikacji, debugowaniu i rozwoju systemu.
Pytanie 40

Który z elementów jest opcjonalny w kodzie HTML5 i jego pominięcie nie spowoduje wygenerowania błędu lub ostrzeżenia walidatora HTML?

A. <!DOCTYPE html>
B. <meta name="keywords" content="">
C. <html lang="pl">
D. <title>Tytuł strony</title>
Poprawnie – właśnie znacznik meta z atrybutem name="keywords" jest w HTML5 całkowicie opcjonalny i jego brak nie powoduje żadnych błędów walidacji. Ten element był kiedyś używany głównie do pozycjonowania stron w wyszukiwarkach, ale w aktualnych wytycznych SEO praktycznie wszystkie większe wyszukiwarki (Google, Bing itd.) ignorują meta keywords. Z punktu widzenia specyfikacji HTML5 jest to zwykły, opcjonalny metatag: możesz go użyć, ale w żaden sposób nie jest wymagany do poprawnej struktury dokumentu. Validator W3C nie zgłasza ostrzeżeń, jeśli go nie ma, bo nie jest to element strukturalny, tylko dodatkowa informacja opisowa. W praktyce, w nowoczesnych projektach webowych, meta name="keywords" często się po prostu pomija. Dużo ważniejsze są inne meta tagi, np. meta charset, meta name="viewport" dla responsywności czy meta name="description", która jest używana w wynikach wyszukiwania. Możesz mieć całkowicie poprawny, walidujący się dokument HTML5 zaczynający się od <!DOCTYPE html>, z elementem html z atrybutem lang, poprawnie zdefiniowaną sekcją head z tytułem strony i bez ani jednego meta keywords – i to jest jak najbardziej zgodne ze standardem. Moim zdaniem dobrze jest znać historię tego znacznika: kiedyś nauczyciele i różne stare kursy mocno go promowały, dlatego wciąż pojawia się w kodzie. Ale w aktualnych projektach lepiej skupić się na semantycznym HTML, dostępności (ARIA, poprawne nagłówki), porządnych opisach w meta description i na poprawnej strukturze dokumentu. Meta keywords możesz traktować jako ciekawostkę z dawnych czasów, a nie obowiązkowy element kodu.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej