Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik żywienia i usług gastronomicznych
Kwalifikacja: HGT.02 - Przygotowanie i wydawanie dań
Data rozpoczęcia: 5 lutego 2026 13:25
Data zakończenia: 5 lutego 2026 13:27

Egzamin niezdany

Wynik: 12/40 punktów (30,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Do przypraw, które mają właściwości przeciwbakteryjne, można zaliczyć

A. kminek i gorczycę

B. chrzan oraz bazylię

C. imbir i czosnek

D. wanilię oraz kurkumę

Chrzan, bazylia, kminek, gorczyca, wanilia i kurkuma to przyprawy, które mają swoje unikalne właściwości, ale nie są znane z tak silnego działania przeciwbakteryjnego jak imbir i czosnek. Chrzan i bazylia, mimo że posiadają pewne właściwości zdrowotne, nie wykazują znaczących efektów przeciwbakteryjnych w porównaniu do imbiru i czosnku. Chrzan jest często stosowany w celu wspomagania trawienia i jako dodatek do potraw, ale jego działanie przeciwbakteryjne nie jest wystarczająco udokumentowane. Bazylia z kolei, choć może mieć pewne właściwości antyoksydacyjne, nie jest uznawana za skuteczny środek w walce z bakteriami. Kminek i gorczyca są przyprawami, które mogą mieć korzystny wpływ na układ pokarmowy, ale ich działanie przeciwbakteryjne jest ograniczone i często zależy od formy ich przetworzenia. Gorczyca, znana z właściwości rozgrzewających, nie jest skutecznym środkiem dezynfekującym, a kminek, choć może wspierać trawienie, nie ma potwierdzonego działania przeciwbakteryjnego. Wanilia, z kolei, jest ceniona za swoje walory aromatyczne i smakowe, ale brak jej dowodów na działanie przeciwbakteryjne. Kurkuma, mimo że jest uważana za silny przeciwutleniacz, jej działanie przeciwbakteryjne jest ograniczone i nie porównywalne z tym, co wykazuje czosnek czy imbir. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do błędnych wniosków, obejmują mylenie potencjalnych korzyści zdrowotnych z rzeczywistym działaniem przeciwbakteryjnym oraz niedocenianie dowodów naukowych, które potwierdzają skuteczność konkretnych przypraw w zwalczaniu drobnoustrojów.

Pytanie 2

Przechowywanie schłodzonych produktów drobiowych nie powinno trwać dłużej niż 48 godzin od momentu produkcji w temperaturze

A. +7 do +10 °C

B. -5 do -2 °C

C. +3 do +6 °C

D. -1 do +2 °C

Odpowiedź -1 do +2 °C jest prawidłowa, ponieważ jest zgodna z zaleceniami dotyczącymi przechowywania produktów drobiowych, które mają na celu zachowanie ich świeżości oraz minimalizowanie ryzyka rozwoju bakterii. W tej temperaturze drobiowe elementy będą zachowywały swoje właściwości organoleptyczne, a także ograniczą możliwości namnażania się patogenów, takich jak Salmonella czy Campylobacter, które mogą prowadzić do poważnych zatruć pokarmowych. Przechowywanie w zakresie -1 do +2 °C jest standardem w branży gastronomicznej i spożywczej, a wiele regulacji oraz norm sanitarnych, takich jak HACCP, podkreśla konieczność przestrzegania tych zasad. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być organizacja pracy w kuchni restauracyjnej, gdzie odpowiednie chłodzenie i szybkie przetwarzanie produktów drobiowych są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa żywności. W praktyce, wiele lokali gastronomicznych inwestuje w nowoczesne systemy chłodnicze, które umożliwiają efektywne zarządzanie temperaturą w magazynach i chłodniach, co jest niezbędne dla utrzymania standardów jakości.

Pytanie 3

Z jakiego składnika mięsnego należy przygotować potrawkę cielęcą?

A. Biodrówki

B. Schabu

C. Górki

D. Combera

Przygotowanie potrawki cielęcej z schabu jest nieodpowiednie, ponieważ schab pochodzi z innej części tuszy, a jego struktura nie sprzyja długiemu duszeniu. Schab, szczególnie wieprzowy, charakteryzuje się niską zawartością tłuszczu, co czyni go bardziej podatnym na wysuszenie w trakcie obróbki termicznej. W kontekście technik kulinarnych, duszenie wymaga mięsa, które ma odpowiednią ilość tkanki łącznej oraz tłuszczu, co pozwala na uzyskanie soczystej i aromatycznej potrawy. Biodrówki, choć są bardziej odpowiednie niż schab, również nie są idealnym rozwiązaniem do potrawki cielęcej, ponieważ ich struktura mięsa jest zbyt mocna i twarda, co obniża jakość końcowego produktu. Z kolei comber, jako element z dolnej części tuszy, ma swoje specyfikacje i zastosowania, ale nie jest preferowany przy przygotowywaniu potrawki cielęcej. Wybór niewłaściwego kawałka mięsa często skutkuje potrawą o nieodpowiedniej konsystencji i smaku, co jest jednym z najczęstszych błędów kulinarnych. Warto zatem zwrócić uwagę na pochodzenie mięsa przy planowaniu potraw, aby spełnić nie tylko walory smakowe, ale również oczekiwania dotyczące tekstury i soczystości potrawy.

Pytanie 4

Który składnik kulinarny pochodzi z tuszy jagnięcej?

A. Schab

B. Gicz

C. Comber

D. Rostbef

Odpowiedzi, które wskazują na gicz, schab czy rostbef, są niepoprawne, ponieważ odnoszą się do zupełnie innych części tuszy mięsnej. Gicz, będąca częścią nóg zwierzęcia, charakteryzuje się większą zawartością tkanki łącznej oraz tłuszczu, co czyni ją bardziej odpowiednią do długiego gotowania czy duszenia. Z kolei schab to mięso wieprzowe, które pochodzi z okolicy grzbietu świni, a nie jagnięcia. Rostbef, będący częścią wołowiny, również nie ma zastosowania w kontekście jagnięcym i jest zarezerwowany dla mięsnych preparatów z wołowiny. Typowym błędem jest mylenie tych części ze względu na nieznajomość anatomii tuszy zwierzęcej oraz ich zastosowań kulinarnych. Warto zauważyć, że profesjonalne podejście do gotowania wymaga dobrej znajomości nie tylko samego mięsa, ale również technik jego przygotowania, co jest kluczowe dla uzyskania pożądanych walorów smakowych i teksturalnych. Dlatego ważne jest, aby rozumieć różnice pomiędzy poszczególnymi elementami tuszy, co pozwala na lepsze dopasowanie metod obróbczych oraz przypraw do rodzaju mięsa, które zamierzamy przygotować.

Pytanie 5

Technika krojenia warzyw na piórka jest typowa dla

A. pomidora

B. marchwi

C. cebuli

D. chrzanu

Cebula jest warzywem, które zazwyczaj kroi się w piórka, co jest jedną z najpopularniejszych technik kulinarnych. Technika ta polega na krojeniu cebuli w cienkie plastry, które następnie dzieli się na mniejsze kawałki przypominające pióra. Jest to efektywny sposób przygotowywania cebuli do dalszej obróbki, ponieważ pozwala na równomierne smażenie czy duszenie, co wpływa na wydobycie jej smaku i aromatu. W praktyce, pokrojona w piórka cebula może być używana jako baza do zup, sosów lub dań mięsnych, a także jako składnik sałatek. Stosowanie tej techniki jest zgodne z dobrymi praktykami kulinarnymi, które promują jednolitość w krojeniu warzyw, co jest istotne dla równomiernego gotowania. Warto również wiedzieć, że odpowiednia technika krojenia cebuli wpływa na jej teksturę i intensywność smaku, co jest istotne w kontekście kulinarnej estetyki oraz harmonii smakowej potraw.

Pytanie 6

Która z wymienionych grup składa się tylko z owoców pestkowych?

A. Jabłka, gruszki, pigwy

B. Brzoskwinie, wiśnie, śliwki

C. Żurawiny, borówki, nektarynki

D. Pigwy, śliwki, wiśnie

Odpowiedzi, które zawierają jabłka, gruszki, pigwy, żurawiny, borówki czy nektarynki, opierają się na niewłaściwej klasyfikacji owoców. Jabłka, gruszki i pigwy to owoce, które należą do grupy owoców ziarnkowych, a nie pestkowych. Owoce ziarnkowe charakteryzują się obecnością wielu nasion rozmieszczonych w miąższu, co jest sprzeczne z definicją owoców pestkowych. Typowym błędem w myśleniu jest mylenie różnych grup owoców na podstawie ich wyglądu lub smaku, co prowadzi do nieprawidłowych założeń. Z kolei żurawiny i borówki klasyfikowane są jako owoce jagodowe, które mają zupełnie inny sposób rozmieszczenia nasion i budowę. Jagody charakteryzują się większą ilością drobnych nasion, które są rozproszone w miąższu, co odróżnia je od owoców pestkowych. Nektarynki to z kolei odmiana brzoskwiń, które również należą do owoców pestkowych, ale w odpowiedzi nie byłoby to poprawne, ponieważ nie stanowią one wyłącznej grupy pestkowej. Zrozumienie różnic między tymi grupami owoców jest kluczowe dla prawidłowego klasyfikowania oraz oceny ich wartości odżywczej i zastosowań kulinarnych, co jest niezwykle istotne w dietetyce i gastronomii.

Pytanie 7

Na podstawie danych z tabeli ustal zawartość węglowodanów w śniadaniu ucznia.

Lp	Nazwa produktu	Ilość na 1 porcję śniadania ucznia [g]	Zawartość węglowodanów w 100 g produktu [g]
1.	Mleko	250	4
2.	Bułka pszenna	100	60
3.	Ser topiony	50	2
4.	Pomidor	50	4

A. 80 g

B. 73 g

C. 70 g

D. 83 g

Odpowiedzi takie jak 80 g, 83 g czy 70 g mogą wydawać się atrakcyjne, ale opierają się na błędnych założeniach dotyczących obliczania zawartości węglowodanów. Często mylące mogą być uproszczenia, które prowadzą do nieprawidłowych wniosków. Na przykład, wybór 80 g może wynikać z przekonania, że wszystkie składniki dostarczają podobne ilości węglowodanów, co jest uproszczeniem. W rzeczywistości różne produkty różnią się zawartością węglowodanów, i pomijanie tego faktu przy obliczeniach prowadzi do błędnych wyników. Z kolei odpowiedzi 83 g i 70 g również ilustrują typowe błędy myślowe, takie jak ignorowanie dokładnych danych z tabeli. Zdarza się, że uczniowie przyjmują z góry założone wartości lub polegają na intuicji, co może prowadzić do znacznych rozbieżności z rzeczywistą zawartością składników odżywczych. W kontekście nauczania o węglowodanach, kluczowe jest, aby zrozumieć, że ich obliczanie wymaga precyzyjnego podejścia opartego na danych liczbowych, a nie na przypuszczeniach. Dlatego ważne jest, aby uczniowie nauczyli się, jak dokładnie analizować wartości odżywcze, co jest niezbędne do podejmowania świadomych decyzji żywieniowych i dbałości o zdrowie.

Pytanie 8

W jakiej sekwencji powinny być rozmieszczone meble oraz urządzenia w zmywalni naczyń stołowych?

A. Wyparzacz, stoły, zlewozmywak, kosze na odpady

B. Wyparzacz, kosze na odpady, zlewozmywak, stoły

C. Stoły, wyparzacz, zlewozmywak, kosze na odpady

D. Stoły, kosze na odpady, zlewozmywak, wyparzacz

Ustawienie mebli i urządzeń w zmywalni naczyń stołowych w kolejności: stoły, kosze na odpadki, zlewozmywak, wyparzacz, jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie ergonomii oraz efektywności procesów mycia. Stoły robocze powinny być umiejscowione jako pierwsze, aby zapewnić wygodne miejsce do odkładania brudnych naczyń. Kosze na odpadki powinny znajdować się w pobliżu stołów, co pozwala na szybkie pozbycie się resztek jedzenia, tym samym minimalizując ryzyko zanieczyszczenia powierzchni roboczych. Zlewozmywak z kolei umożliwia natychmiastowe mycie naczyń, a wyparzacz na końcu procesu zapewnia ich dezynfekcję. Taka kolejność nie tylko przyspiesza pracę, ale także zwiększa poziom higieny, co jest kluczowe w branży gastronomicznej, gdzie stosowanie się do norm sanitarnych jest obowiązkowe. Umożliwia to również płynny przepływ pracy, co jest istotne w miejscach o dużym natężeniu ruchu, takich jak restauracje czy kantyny.

Pytanie 9

Która z metod konserwacji spowoduje najmniejsze straty składników odżywczych w produktach spożywczych?

A. Zamrażania

B. Suszenia

C. Wędzenia

D. Pasteryzowania

Wędzenie, jako metoda konserwacji, skupia się głównie na nadaniu żywności charakterystycznego smaku i aromatu przy pomocy dymu z palącego się drewna. Choć wędzenie może przyczynić się do pewnej ochrony przed psuciem się, proces ten często wiąże się z utratą wartości odżywczych, zwłaszcza witamin, które są wrażliwe na wysoką temperaturę oraz dym. Pasteryzowanie z kolei, polega na podgrzewaniu żywności do określonej temperatury przez określony czas, co skutecznie zabija bakterie, ale także prowadzi do degradacji niektórych składników odżywczych, szczególnie witamin C i B. Z kolei suszenie, polegające na usuwaniu wilgoci, które ma na celu zapobieganie rozwojowi mikroorganizmów, również powoduje utratę wielu witamin i składników mineralnych. W przypadku każdej z tych metod, kluczową kwestią jest zrozumienie, że procesy konserwacji często wiążą się z kompromisami pomiędzy trwałością a wartością odżywczą. Dlatego ważne jest, aby przy wyborze metody konserwacji żywności brać pod uwagę nie tylko jej trwałość, ale również wpływ na składniki odżywcze, co jest często pomijane w praktyce domowej i przemysłowej.

Pytanie 10

Kasza pęczak wytwarzana jest

A. z gryki

B. z kukurydzy

C. z prosa

D. z jęczmienia

Odpowiedzi sugerujące, że kasza pęczak pochodzi z gryki, kukurydzy lub prosa, nie są poprawne, ponieważ każda z tych roślin ma zupełnie inne właściwości oraz zastosowania. Gryka, będąca pseudozbożem, jest bogata w białko i nie zawiera glutenu, co czyni ją popularnym wyborem w diecie bezglutenowej. Wykorzystywana jest głównie do produkcji kaszy gryczanej, a także mąki gryczanej. Kukurydza, z kolei, jest rośliną zbożową, z której produkuje się m.in. mąkę kukurydzianą oraz kaszę kukurydzianą, znaną jako polenta. Jest ona źródłem węglowodanów, ale różni się znacznie od jęczmienia pod względem wartości odżywczej i zastosowania kulinarnego. Proso to zboże, które również ma swoje unikalne miejsce w kuchni, jednak nie jest źródłem pęczaku. Zazwyczaj stosuje się je w produkcji kaszy, która jest bardziej lekkostrawna, ale o innym profilu smakowym i odżywczym. W przypadku pęczaku, kluczowym błędem jest mieszanie terminologii oraz składników, co prowadzi do mylnych wniosków na temat jego pochodzenia. Zrozumienie różnic między tymi produktami jest istotne, aby świadomie dobierać składniki diety oraz wzbogacać ją o wartościowe źródła błonnika i minerałów.

Pytanie 11

Ile ziemniaków potrzebujemy obrać, aby przygotować 200 porcji dania głównego, jeśli porcja wynosi 200 g, a straty podczas obierania wynoszą 20%?

A. 40 kg

B. 80 kg

C. 50 kg

D. 70 kg

Patrząc na odpowiedzi, które są niezgodne z prawidłowym wynikiem, można zauważyć typowe błędy w myśleniu. Na przykład, jeżeli ktoś zaznaczył 40 kg, to pewnie zapomniał o tym, że musimy uwzględnić te 20% strat przy obieraniu. Często ludzie myślą, że 40 kg to wystarczająca ilość, ale to nie jest prawda, bo po obróbce zostaje tylko 80% ziemniaków. Z kolei odpowiedzi jak 70 kg czy 80 kg też mogą świadczyć o tym, że ktoś nie ogarnął tego tematu, może dodają za dużo zapasu bez sensu, co nie jest najlepszą strategią w planowaniu. Ważne, żeby zrozumieć, że w kuchniach profesjonalnych dobrze jest mieć plan i liczyć straty, żeby nie marnować surowców i nie przepłacać. Takie błędy pokazują, jak istotne jest poprawne liczenie, bo to klucz do tego, żeby wszystko działało sprawnie.

Pytanie 12

Jakie rośliny zalicza się do warzyw strączkowych?

A. cykorię i rukolę

B. ciecierzycę i soję

C. ciecierzycę i rukolę

D. cykorię i soję

Rukola i cykoria, które pojawiają się w różnych odpowiedziach, są warzywami liściastymi, a nie strączkowymi. Rukola, znana z charakterystycznego, lekko pikantnego smaku, jest często stosowana w sałatkach, ale nie ma właściwości ani charakterystyki warzyw strączkowych. Cykoria, z kolei, jest warzywem o wyrazistym smaku, używanym głównie w sałatkach lub jako dodatek do dań, jednak również nie należy do tej samej kategorii co ciecierzyca czy soja. Strączki, do których zaliczają się ciecierzyca, soja, fasola czy groch, charakteryzują się tym, że wytwarzają nasiona w strąkach, co jest ich istotną cechą. Często mylone są z warzywami liściastymi ze względu na różnorodność zastosowań kulinarnych, jednak różnice w składzie odżywczym, wartościach białkowych oraz sposobie uprawy są wyraźne. Typowym błędem myślowym jest nieprawidłowe klasyfikowanie produktów spożywczych na podstawie ich zastosowania w kuchni, zamiast opierać się na ich rzeczywistej botanicznej klasyfikacji. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla tych, którzy chcą świadomie komponować zdrową i zrównoważoną dietę.

Pytanie 13

Która z zup powinna znaleźć się w menu letnim dla przedszkolaków?

A. Grochowa z grzankami

B. Fasolowa z łazankami

C. Barszcz ukraiński

D. Truskawkowa z makaronem

Truskawkowa z makaronem to zupa, która doskonale wpisuje się w letni jadłospis dla dzieci w wieku przedszkolnym. W sezonie letnim świeże owoce, takie jak truskawki, są nie tylko smaczne, ale również bogate w witaminy, minerały i przeciwutleniacze, co jest kluczowe dla prawidłowego rozwoju dzieci. Zupa truskawkowa może być przygotowana w formie lekkiej, chłodzonej zupy owocowej, co sprawia, że jest orzeźwiająca i zachęcająca dla maluchów. Połączenie truskawek z makaronem dostarcza zarówno węglowodanów, które są niezbędne do wzrostu i aktywności, jak i białka, co jest istotne dla budowy tkanki mięśniowej. Warto również pamiętać, że przygotowując tę zupę, można eksperymentować z dodatkowymi składnikami, takimi jak jogurt naturalny czy miętę, co dodatkowo wzbogaci jej wartość odżywczą i smakową. W praktyce zupa ta może być podawana na ciepło lub na zimno, co czyni ją wszechstronnym daniem idealnym na letnie dni. Tego rodzaju podejście jest zgodne z zaleceniami dietetyków, które promują różnorodność w diecie dzieci oraz zachęcają do spożywania świeżych owoców i warzyw.

Pytanie 14

Jakie urządzenie chłodnicze jest stosowane w pomieszczeniach magazynowych?

A. Szafa chłodnicza

B. Witryna chłodnicza

C. Stół chłodniczy

D. Lada chłodnicza

Lada chłodnicza, stół chłodniczy oraz witryna chłodnicza to urządzenia, które również pełnią funkcje chłodnicze, jednak ich zastosowanie różni się od funkcji szafy chłodniczej. Lada chłodnicza jest zazwyczaj używana w punktach sprzedaży, takich jak sklepy spożywcze, gdzie eksponuje się produkty w celu ich bezpośredniej sprzedaży. Jej konstrukcja jest skonstruowana tak, aby umożliwić klientom swobodny dostęp do towarów, co nie jest jej głównym celem w kontekście przechowywania. Stół chłodniczy natomiast, to urządzenie stosowane głównie w kuchniach profesjonalnych, gdzie służy do przygotowywania potraw i przechowywania składników w odpowiedniej temperaturze. Oferuje wygodne miejsce robocze, ale nie jest optymalnym rozwiązaniem dla długoterminowego przechowywania towarów w magazynie. Witryna chłodnicza, z kolei, jest przeznaczona do eksponowania produktów w sklepach, a nie do przechowywania ich w warunkach magazynowych. Oferuje wizualną prezentację produktów, co sprawia, że nie jest idealnym rozwiązaniem dla pomieszczeń magazynowych, gdzie kluczowe jest długoterminowe przechowywanie i optymalne warunki klimatyczne. Wybór niewłaściwego urządzenia chłodniczego do określonego zastosowania może prowadzić do problemów z jakością przechowywanej żywności oraz niezgodności z przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa żywności.

Pytanie 15

Określ, jakie naczynie jest przeznaczone do serwowania zupy - kremu z krewetek?

A. Filiżanka

B. Kompotierka

C. Pucharek szklany

D. Talerz głęboki

Filiżanka jest idealnym naczyniem do podania zupy-kremu z krewetek ze względu na swoją pojemność oraz kształt, które sprzyjają degustacji tej delikatnej potrawy. Zupy-kremy, takie jak zupa z krewetek, często mają intensywny aromat i gładką konsystencję, co sprawia, że filiżanka, dzięki swojemu zamkniętemu kształtowi, pozwala na lepsze wydobycie zapachu oraz smaku. Filiżanki są również często wykorzystywane w fine dining, co podkreśla elegancję dania. Używając filiżanki, możemy skutecznie kontrolować porcję zupy, co w kontekście serwowania na przyjęciach czy bankietach staje się istotne, aby nie przytłoczyć gości zbyt dużą ilością. Dodatkowo, nowoczesne trendy kulinarne często propagują serwowanie zup w nietypowych naczyniach, co dodaje kreatywności i stylu do serwowanych dań. Warto również zauważyć, że filiżanka z krewetek może być odpowiednio dobrana pod kątem estetyki, na przykład poprzez dobór kolorów czy dekoracji, co wpływa na całościowe doznania kulinarne.

Pytanie 16

System HACCP w trakcie produkcji nie uwzględnia

A. warunków przechowywania surowców oraz potraw

B. sposobu czyszczenia i dezynfekcji jaj

C. warunków mycia naczyń i urządzeń

D. ustalania norm dla potraw

Wszystkie wymienione aspekty, takie jak warunki zmywania naczyń i sprzętu, sposób mycia i dezynfekcji jaj oraz warunki przechowywania surowców i potraw, są istotnymi elementami systemu HACCP. Proces mycia naczyń i sprzętu jest kluczowy w kontekście zapobiegania kontaminacji mikrobiologicznej. Niezbędne jest, aby sprzęt używany w produkcji żywności był dokładnie czyszczony i dezynfekowany, co pozwala uniknąć przenoszenia patogenów na gotowe produkty. Podobnie, mycie i dezynfekcja jaj są kluczowe, ponieważ jaja mogą być źródłem Salmonelli. Dlatego w systemie HACCP ustala się konkretne procedury, które muszą być przestrzegane, aby zapewnić bezpieczeństwo żywności. Warunki przechowywania surowców i potraw także są kluczowe, ponieważ niewłaściwe temperatury przechowywania mogą prowadzić do rozwoju bakterii i psucia się żywności, co jest niezgodne z zasadami HACCP. Prawidłowe użytkowanie systemu HACCP wymaga zrozumienia, że każdy element procesu produkcyjnego ma wpływ na końcowy produkt, a błędna interpretacja ról tych elementów może prowadzić do poważnych zagrożeń zdrowotnych. Dlatego też ignorowanie jakiegokolwiek z wymienionych elementów w kontekście HACCP jest zasadniczym błędem w zarządzaniu bezpieczeństwem żywności.

Pytanie 17

Najwięcej witaminy A zawiera śmietanka o poziomie tłuszczu

A. 12,0%

B. 18,0%

C. 36,0%

D. 20,0%

Odpowiedź 36,0% jest prawidłowa, ponieważ śmietanka o takiej zawartości tłuszczu oferuje najwięcej witaminy A spośród wymienionych opcji. Witamina A jest rozpuszczalna w tłuszczach, co oznacza, że jej biodostępność jest wyższa w produktach zawierających więcej tłuszczu. Śmietanka o wysokiej zawartości tłuszczu, jak 36%, z reguły zawiera znaczące ilości tej witaminy, co jest istotne nie tylko dla prawidłowego funkcjonowania wzroku, ale także dla zdrowia skóry i układu odpornościowego. W kontekście kulinarnym, wykorzystanie śmietanki o dużej zawartości tłuszczu w potrawach, takich jak sosy czy desery, nie tylko poprawia ich smak i konsystencję, ale również wzbogaca je o cenne składniki odżywcze. W branży gastronomicznej i dietetycznej zaleca się stosowanie produktów o większej zawartości tłuszczu, zwłaszcza w dietach mających na celu uzupełnienie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Warto również pamiętać, że zrównoważona dieta, bogata w witaminę A, może przyczyniać się do lepszego zdrowia, co podkreśla znaczenie wiedzy na temat właściwości odżywczych produktów spożywczych.

Pytanie 18

W skład instrukcji GHP/GMP nie wchodzi instrukcja

A. bezpieczeństwa pożarowego

B. rozmrażania surowców/półproduktów

C. transportu potraw

D. czyszczenia chłodni

Wybór któregokolwiek z pozostałych wariantów odpowiedzi wskazuje na niepełne zrozumienie zakresu instrukcji GHP i GMP. Mycie chłodni, jako proces, ma kluczowe znaczenie w kontekście zapewnienia optymalnych warunków przechowywania produktów, co bezpośrednio wpływa na jakość żywności. Dobre Praktyki Higieniczne wymagają regularnego czyszczenia sprzętu, aby zapobiec zanieczyszczeniom mikrobiologicznym, co jest zgodne z normami HACCP. Ekspedycja potraw również jest integralną częścią procesu produkcji żywności, ponieważ odpowiednie procedury w tym zakresie gwarantują, że żywność dostarczana do konsumentów spełnia normy jakościowe i sanitarno-epidemiologiczne. Ponadto, rozmrażanie surowców i półproduktów musi być przeprowadzone zgodnie z określonymi procedurami, aby uniknąć rozwoju patogenów. Ignorowanie tych procesów w kontekście GHP/GMP może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych dla konsumentów. Typowym błędem myślowym jest zatem mylenie ogólnych zasad bezpieczeństwa z konkretnymi procedurami higienicznymi, co może skutkować pomyłkami w ocenie kluczowych elementów zapewniających bezpieczeństwo żywności.

Pytanie 19

Aromatyczna i kolorowa powłoka produktów w panierce powstaje na skutek

A. termohydrolizy kolagenu.

B. rozklejenia skrobi.

C. reakcji Maillarda.

D. pirolizy skrobi.

Aby zrozumieć, dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne, warto przyjrzeć się każdemu z wymienionych procesów. Piroliza skrobi to chemiczny proces rozkładu skrobi w wysokich temperaturach, prowadzący do powstania różnych związków organicznych, ale nie generuje charakterystycznych aromatów i barw, jak ma to miejsce w przypadku reakcji Maillarda. Rozklejenie skrobi, które zachodzi pod wpływem wilgoci i wysokiej temperatury, prowadzi do jej żelatynizacji, co wpływa na teksturę potrawy, jednak nie jest odpowiedzialne za powstawanie aromatycznych i kolorowych powłok. Termohydroliza kolagenu polega na rozkładaniu kolagenu w mięsie, co może poprawić jego kruchość i smak, ale nie wywołuje efektów barwnych ani aromatycznych typowych dla procesów maillardowskich. W praktyce, błędne zrozumienie tych procesów może prowadzić do niewłaściwych technik gotowania, które nie tylko obniżają jakość produktów, ale również mogą wpłynąć na ich atrakcyjność wizualną i smakową. Kluczowe jest, aby kucharze i producenci żywności zdawali sobie sprawę z tych różnic i stosowali odpowiednie techniki, aby uzyskać optymalne rezultaty kulinarne.

Pytanie 20

Umieszczanie składnika w zimnej wodzie i bardzo powolne podgrzewanie to technika gotowania

A. wywaru kostnego

B. jaj w koszulkach

C. kompotu owocowego

D. sztuki mięsa

No dobra, odpowiedzi związane z kompotem, jajkami w koszulce i sztuką mięsa są trochę mylące. Kompot owocowy robi się zazwyczaj przez gotowanie owoców w wodzie z cukrem. W tej metodzie wrzątek jest kluczowy, zupełnie inaczej niż w opisywanej technice, gdzie wkładamy surowiec do zimnej wody. Jajka w koszulce gotuje się w wodzie z octem, co wymaga szybkiego podgrzewania, a to nie ma nic wspólnego z wolnym ogrzewaniem. Co do sztuki mięsa, to może dotyczyć sous-vide, gdzie mięso gotuje się w niskiej temperaturze, ale też w wyższej niż w przypadku wolnego ogrzewania. Te błędne zrozumienia prowadzą do typowych pomyłek, jak mylenie różnych metod gotowania. Ważne jest, żeby wiedzieć, że każda technika kulinarna ma swoje zasady, które są istotne, żeby osiągnąć dobre efekty w kuchni.

Pytanie 21

Jakie obszary obejmuje system HACCP?

A. normatywów surowcowych

B. jedynie pomieszczeń produkcyjnych

C. wyłącznie pracowników sektora produkcyjnego

D. całego zakładu gastronomicznego

System HACCP (Analiza Zagrożeń i Krytyczne Punkty Kontroli) jest kompleksowym podejściem do zapewnienia bezpieczeństwa żywności, które obejmuje wszelkie aspekty funkcjonowania zakładów gastronomicznych. To nie tylko program mający na celu identyfikację i kontrolę zagrożeń biologicznych, chemicznych i fizycznych, ale również systematyczne monitorowanie wszystkich procesów związanych z produkcją, przetwarzaniem i dystrybucją żywności. Obejmuje on zarówno pracowników, którzy muszą być odpowiednio przeszkoleni w zakresie bezpieczeństwa żywności, jak i infrastrukturę zakładu, w tym pomieszczenia produkcyjne, magazyny, a nawet obszary serwisowe. W praktyce, wdrożenie systemu HACCP w całym zakładzie pozwala na zminimalizowanie ryzyka kontaminacji żywności na każdym etapie jej obiegu. Przykładem może być restauracja, w której pracownicy są szkoleni do monitorowania temperatur przechowywania surowców, czystości sprzętu oraz metod przygotowywania potraw. Standardy HACCP są zgodne z regulacjami Unii Europejskiej oraz wytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia, co podkreśla ich znaczenie w branży gastronomicznej.

Pytanie 22

Którą potrawę należy sporządzić według przedstawionego sposobu wykonania?

1.Namoczyć w mleku bułkę czerstwą, zemleć.
2.Migdały sparzyć, obrać i opłukać. Pozostałe bakalie opłukać i osączyć.
3.Utrzeć masło i dodawać stopniowo żółtka, roztartą bułkę i cukier.
4.Masę wymieszać z bakaliami i pianą z białek.
5.Masę wyłożyć do formy i gotować w łaźni wodnej 45 min.
6.Podawać z sosami.

A. Suflet.

B. Kisiel.

C. Budyń.

D. Sorbet.

Wybór potrawy innej niż budyń może wynikać z nieporozumienia dotyczącego procesów kulinarnych oraz charakterystyki poszczególnych deserów. Kisiel, suflety oraz sorbety to różnorodne desery, które różnią się nie tylko składnikami, ale również metodą przygotowania. Kisiel to deser na bazie soku owocowego i skrobi, który po zagotowaniu ma konsystencję galaretki, co całkowicie różni go od gładkiego budyniu. Suflet z kolei to potrawa, która wymaga ubicia białek jajek na sztywno oraz połączenia ich z bazą, co nadaje mu lekkość i puszystość. Zrozumienie tej techniki jest kluczowe w przemyśle gastronomicznym, gdzie każdy element deseru ma swoje unikalne miejsce. Sorbet natomiast to mrożony deser na bazie owocowych soków, wody i cukru, który nie ma nic wspólnego z gotowaniem, a jego tekstura jest zupełnie inna. Te różnice mogą prowadzić do błędnych wyborów, kiedy nie uwzględnia się specyfiki potraw oraz technik ich przygotowania. W gastronomii kluczowe jest zrozumienie, że każda potrawa wymaga innego podejścia i techniki, co jest podstawą do tworzenia wysokiej jakości dań. Ignorowanie tych zasad może prowadzić do nieudanych prób w kuchni oraz braku satysfakcji z efektów końcowych.

Pytanie 23

Źródłem łatwo przyswajalnego przez organizm żelaza jest

A. cukier

B. mleko

C. mięso

D. masło

Odpowiedź 'mięso' jest prawidłowa, ponieważ jest to jedno z najbogatszych źródeł żelaza hemowego, które jest łatwo przyswajalne przez organizm ludzki. Żelazo hemowe, znajdujące się w produktach pochodzenia zwierzęcego, różni się od żelaza niehemowego, jakie występuje w roślinach. Organizm ludzki lepiej absorbuje żelazo hemowe, co czyni mięso nieocenionym składnikiem diety, szczególnie dla osób z niedoborami żelaza. Na przykład, czerwone mięso, takie jak wołowina czy baranina, dostarcza znacznych ilości żelaza, co ma kluczowe znaczenie dla produkcji hemoglobiny, odpowiedzialnej za transport tlenu w organizmie. Włączenie mięsa do codziennej diety jest zgodne z zaleceniami dietetycznymi, które podkreślają znaczenie białka zwierzęcego w odżywianiu, zwłaszcza dla osób aktywnych fizycznie i tych w fazie wzrostu. Uzupełnienie diety o mięso może także wspierać zdrowe funkcjonowanie układu odpornościowego, gdyż żelazo jest niezbędne do prawidłowego działania enzymów i systemów immunologicznych.

Pytanie 24

Przed smażeniem sznycla ministerskiego należy

A. panierować w bułce tartej i grzankach

B. zanurzyć w cieście

C. panierować w bułce tartej i serze

D. posypać mąką pszenną

Oprószenie sznycla mąką pszenną to nie najlepszy wybór. Mąka nie robi żadnej fajnej warstwy, która by zatrzymała wilgoć w mięsie. Panierowanie w bułce tartej i serze może brzmieć ciekawie, ale nie jest to typowy sposób na sznycla ministerskiego. Ser może się nie trzymać i efekt będzie raczej słaby. Zanurzenie w cieście też nie jest dobrym pomysłem, bo ciasto ma tendencję do wchłaniania tłuszczu, przez co sznycel może wyjść tłusty i ciężki. Często takie pomysły biorą się z braku wiedzy o kuchni i tego, jak różne składniki wpływają na potrawę. Dlatego w przygotowywaniu sznycla ważne jest, żeby rozumieć, jak różne metody panierowania wpływają na smak i teksturę.

Pytanie 25

Proces wyrabiania ciasta przeprowadza się podczas wytwarzania

A. napoleonek

B. faworków

C. eklerków

D. pączków

Faworki, znane również jako chrust, to cienkie ciastka, które są charakterystyczne dla karnawału w Polsce. Czynność zbijania ciasta, zwana także wałkowaniem, jest kluczowym etapem w produkcji faworków. Polega ona na wielokrotnym rozwałkowaniu ciasta, co pozwala na uzyskanie odpowiedniej struktury i lekkości. Dzięki temu, po usmażeniu, faworki stają się chrupiące i delikatne. W procesie produkcji faworków istotne jest również dodawanie odpowiedniej ilości jajek oraz śmietany, co wpływa na elastyczność ciasta. Praktyką branżową jest także schładzanie ciasta przed wałkowaniem, co ułatwia jego obróbkę. Standardy jakości w cukiernictwie przewidują, że faworki powinny być smażone na tłuszczu o odpowiedniej temperaturze, aby uniknąć nasiąkania olejem, co znacznie wpływa na ich walory smakowe i wizualne. Dobrze przygotowane faworki powinny być złociste, lekkie oraz kruchą, co czyni je idealnym deserem na każdą okazję.

Pytanie 26

Artykuł spożywczy oznaczony znakiem przedstawionym na rysunku należy polecić osobie chorej na

A. nietolerancję laktozy.

B. nadciśnienie tętnicze.

C. celiakię.

D. cukrzycę.

Znak przedstawiony na rysunku to międzynarodowy symbol produktów bezglutenowych, co czyni go odpowiednim dla osób z celiakią. Celiakia jest poważną chorobą autoimmunologiczną, w której spożycie glutenu prowadzi do uszkodzenia błony śluzowej jelita cienkiego. Osoby cierpiące na tę chorobę muszą ściśle unikać wszelkich źródeł glutenu, który występuje głównie w pszenicy, jęczmieniu i życie. Wybór produktów oznaczonych symbolem „przekreślonego kłosa” zapewnia, że są one odpowiednie dla diety bezglutenowej. W praktyce oznacza to, że takie produkty mogą być bezpiecznie spożywane przez osoby z celiakią, co jest kluczowe dla ich zdrowia i samopoczucia. Warto również zauważyć, że zgodnie z regulacjami unijnymi, produkty oznaczone jako bezglutenowe muszą spełniać rygorystyczne normy, które ograniczają zawartość glutenu do maksymalnie 20 mg na kg produktu. Dlatego osoby z celiakią powinny poszukiwać produktów z tym oznaczeniem, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia objawów związanych z nietolerancją glutenu.

Pytanie 27

Do krojenia warzyw stosowane są deski i noże oznaczone kolorem

A. brązowym

B. zielonym

C. czerwonym

D. niebieskim

Deski i noże przeznaczone do krojenia warzyw oznakowane są kolorem zielonym, co ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa i higieny w kuchni. Oznakowanie to jest zgodne z wytycznymi dotyczącymi bezpieczeństwa żywności, które zalecają stosowanie różnych kolorów desek i noży do rozdzielania surowych i gotowych do spożycia produktów. Kolor zielony jest powszechnie używany w profesjonalnych kuchniach do oznaczania narzędzi przeznaczonych do pracy z warzywami, co pozwala na łatwą identyfikację i eliminację ryzyka krzyżowego skażenia. Używając zielonych narzędzi do warzyw, kucharze mogą uniknąć kontaminacji bakteriami pochodzącymi z surowego mięsa czy owoców morza. Dobre praktyki w zakresie higieny żywności zalecają również regularne czyszczenie i dezynfekcję desek i noży, aby utrzymać ich bezpieczeństwo i skuteczność. Stosowanie odpowiednich kolorów narzędzi kuchennych jest kluczowym elementem w systemie HACCP (Hazard Analysis and Critical Control Points), który ma na celu identyfikację i kontrolowanie potencjalnych zagrożeń związanych z bezpieczeństwem żywności.

Pytanie 28

Ziarno prosa przekształca się w kaszę

A. pęczak

B. kuskus

C. manna

D. jaglaną

Kuskus, pęczak i manna to rodzaje zbóż, ale pochodzą z innych źródeł, co prowadzi do powszechnych nieporozumień. Kuskus wytwarzany jest z semoliny, czyli drobno mielonej pszenicy durum, co sprawia, że jego właściwości i zastosowania są zupełnie inne niż kaszy jaglanej. Pęczak, z kolei, to kasza uzyskiwana z jęczmienia, który również nie ma związku z prosem. Manna to produkt powstający z pszenicy, zawierający głównie skrobię, co odróżnia go od kaszy jaglanej, która ma znacznie wyższą zawartość błonnika i białka. Ważne jest zrozumienie, że każdy z tych produktów ma swoje unikalne właściwości odżywcze i kulinarne, co powinno być brane pod uwagę przy planowaniu posiłków. Bliskie mylenie różnych rodzajów zbóż często wynika z braku wiedzy o ich pochodzeniu i przetwarzaniu, co w efekcie może prowadzić do nieprawidłowych wyborów żywieniowych. Warto zwrócić uwagę na różne metody przygotowania tych kasz, ich smak oraz wartości odżywcze, aby lepiej dopasować je do swoich potrzeb dietetycznych i kulinarnych.

Pytanie 29

Częste mieszanie ciasta ziemniaczanego prowadzi do tego, że ciasto staje się

A. gorzkie

B. szare

C. rzadkie

D. twarde

Wybór szarego koloru jako rezultat długotrwałego wyrabiania ciasta ziemniaczanego opiera się na błędnym zrozumieniu procesów chemicznych zachodzących w ziemniakach. Szary kolor może być wynikiem utleniania skrobi, ale nie jest to bezpośrednio związane z czasem wyrabiania. Często mylone jest także pojęcie twardości ciasta. Twarde ciasto zazwyczaj powstaje z niewłaściwego doboru proporcji składników, na przykład z niewystarczającej ilości płynów lub nadmiaru mąki, a nie z długości wyrabiania. Również rzadkie ciasto nie jest tożsame z problemem twardości, ponieważ odpowiednio wyrobione ciasto powinno mieć zrównoważoną konsystencję. Co więcej, gorzkie ciasto może powstać z użycia nieświeżych ziemniaków lub niewłaściwego przechowywania, co prowadzi do pojawienia się związków chemicznych, które wpływają na smak, a nie z długości procesu wyrabiania. Zrozumienie tych zależności jest kluczowe dla uzyskania wysokiej jakości produktów kulinarnych, a także dla unikania powszechnych błędów w kuchni. Warto również zwrócić uwagę na to, że każda metoda obróbki ciasta powinna być dostosowana do specyficznych potrzeb danego przepisu oraz preferencji kulinarnych.

Pytanie 30

Jakie przyprawy są rekomendowane w diecie niskobiałkowej?

A. kminek i majeranek

B. cynamon oraz pieprz

C. wanilia oraz imbir

D. koperek oraz musztarda

Kminek i majeranek to naprawdę fajne przyprawy, zwłaszcza w diecie niskobiałkowej. Kminek jest super, bo pomaga w trawieniu i łagodzi różne dolegliwości żołądkowe, co może być mega ważne, gdy ograniczamy białko. A majeranek? On działa uspokajająco i wspiera układ pokarmowy, co też się przydaje. Można ich używać do zup, duszonych warzyw albo ryżu – są świetne, żeby dodać smaku, bez potrzeby zwiększania białka. Wiesz, w diecie niskobiałkowej trzeba być kreatywnym w kuchni, a takie przyprawy mogą naprawdę pomóc w zaspokojeniu naszych walorów smakowych. No i nie zapominaj, że kminek i majeranek mogą poprawić apetyt, co jest istotne, gdy trzymamy się restrykcyjnej diety. Warto pamiętać, że w dietach niskobiałkowych lepiej korzystać z naturalnych przypraw, bo wspierają nasze zdrowie i samopoczucie.

Pytanie 31

Do kategorii serów solankowych zalicza się

A. brie

B. gorgonzola

C. feta

D. bryndza

Bryndza, brie i gorgonzola to sery, które różnią się pod względem technologicznym i składnikowym od fetu, co prowadzi do ich klasyfikacji w innych kategoriach. Bryndza to miękki ser owczy, który często występuje w różnych wariantach regionalnych, jednak nie jest produkowany w solance, co odróżnia go od fetu. Z kolei brie to ser pleśniowy, pochodzi z Francji i charakteryzuje się kremową konsystencją oraz białą skórką pokrytą pleśnią. Brie nie jest dojrzewany w solance, lecz w kontrolowanej atmosferze, co wpływa na jego smak i zapach. Gorgonzola to włoski ser pleśniowy, który jest wytwarzany z mleka krowiego i ma intensywny, charakterystyczny smak, który wynika z obecności niebieskiej pleśni. Te różnice w procesie produkcji oraz składzie sprawiają, że sery te nie mogą być zaliczone do grupy serów solankowych, do której należy feta. Zrozumienie klasyfikacji serów jest kluczowe, aby uniknąć błędnych wniosków dotyczących ich zastosowania w kuchni oraz wpływu na zdrowie. Sery solankowe, takie jak feta, mają unikalne cechy organoleptyczne, których brak w serach takich jak brie, bryndza czy gorgonzola. Typowe błędy myślowe związane z tą tematyką obejmują pomylenie serów miękkich z serami dojrzewającymi w solance, co prowadzi do nieporozumień dotyczących ich zastosowania kulinarnego. Zrozumienie tych różnic jest niezbędne dla profesjonalnych kucharzy oraz miłośników kuchni, aby odpowiednio dobierać składniki do potraw.

Pytanie 32

Kucharze pracujący w placówkach zbiorowego żywienia, według aktualnego rozporządzenia Ministra Zdrowia, powinni poddawać się regularnym badaniom lekarskim co

A. 12 miesięcy

B. 10 miesięcy

C. 6 miesięcy

D. 4 miesiące

Odpowiedzi sugerujące inne okresy, takie jak 10, 6 czy 4 miesiące, są nieprawidłowe. Wybór 10 miesięcy może wynikać z błędnego założenia, że krótszy czas pomiędzy badaniami jest bardziej korzystny dla zdrowia pracowników. W rzeczywistości, zbyt częste badania mogą generować niepotrzebne obciążenia zarówno dla pracowników, jak i dla pracodawców, przyczyniając się do zwiększenia kosztów administracyjnych bez istotnych korzyści zdrowotnych. Z kolei odpowiedź 6 miesięcy może wydawać się rozsądna, biorąc pod uwagę częstość wizyt u lekarzy, jednak w praktyce tak częste badania nie są wymagane, a ich wprowadzenie mogłoby obniżyć efektywność pracy. W przypadku 4 miesięcy, tak krótki okres jest nieuzasadniony i może prowadzić do niepotrzebnego stresu dla pracowników, co może negatywnie wpłynąć na ich wydajność. W świetle przepisów prawa, kluczowe jest przestrzeganie ustalonych norm, które w tym przypadku jasno określają, że okresowe badania powinny odbywać się co 12 miesięcy. Ignorując tę normę, pracodawcy mogą narazić się na konsekwencje prawne, a także potencjalnie zagrażać zdrowiu publicznemu.

Pytanie 33

Końcowe przygotowanie warzyw ugotowanych w niewielkiej ilości wody, posypanych mąką ziemniaczaną i ponownie zagotowanych, to

A. garnirowanie

B. glazurowanie

C. klarowanie

D. zasmażanie

Zasmażanie to technika, w której mąka jest podsmażana na tłuszczu, co ma na celu nadanie potrawie smaku oraz zagęszczenie sosów. Chociaż mąka jest używana w obu przypadkach, różni się ona od glazurowania, ponieważ nie zakłada bezpośredniego gotowania warzyw w wodzie w celu ich wykończenia. Ponadto, zasmażanie stosuje się głównie w kontekście przygotowania sosów lub zup, a nie jako technikę wykończenia warzyw. Klarowanie to proces, który ma na celu usunięcie zanieczyszczeń, zmętnienia lub osadów z płynów, takich jak buliony czy soki. Choć jest to istotna technika w kuchni, nie ma związku z glazurowaniem warzyw. Garnirowanie odnosi się do dekorowania potraw, co również nie oddaje istoty glazurowania, które koncentruje się na przygotowaniu warzyw. W związku z tym, błędne odpowiedzi wynikają z mylnego zrozumienia terminologii kulinarnej oraz sposobu przygotowywania potraw. Kluczowe jest zrozumienie, że każda z tych technik ma swoje konkretne zastosowanie i nie są one wymienne. Warto zwracać uwagę na różnice między nimi, aby poprawnie stosować odpowiednie metody w praktyce kulinarnej.

Pytanie 34

Rokfor klasyfikowany jest jako ser

A. miękki pleśniowy

B. kwasowy

C. twardy podpuszczkowy

D. solankowy

Rokfor, mimo że często mylony z innymi rodzajami serów, należy do grupy serów miękkich pleśniowych, a nie kwasowych, solankowych czy twardych podpuszczkowych. Sery kwasowe to te, które powstają głównie w wyniku fermentacji mleka z dodatkiem bakterii kwasu mlekowego, co prowadzi do ich kwaśnego smaku, natomiast rokfor ma wyraźny, intensywny smak z nutą pleśni, wynikającą z użycia specjalnych kultur. Z kolei sery solankowe, jak feta, są solone w procesie produkcji, co nadaje im specyficzny aromat i teksturę, co również nie ma miejsca w przypadku rokforu. Jeśli chodzi o sery twarde podpuszczkowe, takie jak parmezan, to są one produkowane z użyciem podpuszczki, co powoduje inny proces dojrzewania oraz teksturę, która jest znacznie różna od miękkich serów pleśniowych. Typowe błędy myślowe prowadzące do niepoprawnych wniosków to mylenie klasyfikacji serów na podstawie ich smaku, konsystencji czy sposobu podawania. W rzeczywistości, klasyfikacja serów polega na ich składzie, procesie produkcji oraz stosowanych kulturach, co stanowi fundamentalną wiedzę dla każdego, kto zajmuje się serowarstwem lub gastronomią.

Pytanie 35

Jakie urządzenie do pieczenia umożliwia skrócenie czasu obróbki oraz osiągnięcie wyższej efektywności?

A. Kombiwar

B. Piekarnik

C. Piec konwekcyjny

D. Piec konwekcyjno-parowy

Kombiwar to urządzenie, które łączy funkcje piekarnika i frytkownicy, jednak jego konstrukcja nie pozwala na osiągnięcie takiej samej wydajności jak piec konwekcyjno-parowy. Chociaż kombiwar również wykorzystuje konwekcję, jego ograniczenia dotyczą objętości oraz efektywności rozprowadzenia ciepła. W praktyce, pieczenie w kombiwarze może trwać dłużej, ponieważ efektywność wentylacji jest mniejsza w porównaniu do pieców konwekcyjnych czy konwekcyjno-parowych. Piec konwekcyjny, mimo że oferuje lepszą cyrkulację powietrza niż tradycyjny piekarnik, nie wykorzystuje pary, co ogranicza jego zdolność do przygotowywania wilgotnych i soczystych potraw. Z kolei tradycyjny piekarnik, choć wszechstronny, często wymaga dłuższego czasu pieczenia i nie zapewnia tak równomiernego rozkładu temperatury jak piec konwekcyjno-parowy. W związku z tym można zauważyć, że wybór odpowiedniego urządzenia do pieczenia powinien być uzależniony od specyfiki potraw oraz oczekiwań dotyczących jakości i wydajności obróbki cieplnej.

Pytanie 36

Ile energii dostarcza porcja 100 g mięsa, jeśli zawiera ona 14 g białka i 7 g tłuszczu?

A. 100 kcal

B. 63 kcal

C. 56 kcal

D. 119 kcal

Wybór błędnych wartości energetycznych wynika często z nieuwzględnienia pełnej analizy składników odżywczych. Niektóre odpowiedzi mogą sugerować, że wartość energetyczna białka i tłuszczu jest zaniżona lub przesadzona, co prowadzi do niepoprawnych obliczeń. Warto zauważyć, że białko, dostarczając 4 kcal na gram, stanowi istotny składnik w diecie, ale jego wartość energetyczna jest znacznie niższa w porównaniu do tłuszczu, który dostarcza 9 kcal na gram. Typowym błędem jest również pominięcie znaczenia proporcji makroskładników w diecie, co może prowadzić do suboptymalnych wyborów żywieniowych. Osoby, które źle obliczają wartość energetyczną, mogą nieprawidłowo ocenić kaloryczność posiłków, co w rezultacie wpływa negatywnie na ich zdrowie i cel dietetyczny. Zrozumienie, jak obliczać wartość energetyczną oraz jak różne składniki odżywcze wpływają na ogólną kaloryczność diety, jest kluczowe w kontekście zdrowego odżywiania oraz osiągania zamierzonych celów zdrowotnych. Warto stosować się do naukowych standardów i wytycznych dotyczących wartości energetycznych, aby uniknąć pułapek żywieniowych i skuteczniej zarządzać swoim jedzeniem.

Pytanie 37

Wstępna oraz cieplna obróbka nasion fasoli składa się z następujących etapów:

A. zalanie fasoli zimną przegotowaną wodą, moczenie oraz gotowanie w tej samej wodzie pod przykryciem.

B. zalanie fasoli wrzącą wodą z dodatkiem sody, moczenie oraz gotowanie w tej samej wodzie pod przykryciem.

C. zalanie fasoli zimną przegotowaną wodą, moczenie oraz gotowanie w tej samej wodzie z dodatkiem kwasu.

D. zalanie fasoli wrzącą wodą, moczenie oraz gotowanie w tej samej wodzie z dodatkiem kwasu.

Wybór innych metod obróbki nasion fasoli, takich jak zalanie wrzącą wodą, może prowadzić do niepożądanych efektów. Wrząca woda, w porównaniu do zimnej, może zabić enzymy, które są korzystne dla dalszego przetwarzania nasion. Zastosowanie sody do gotowania fasoli, jak w przypadku jednej z odpowiedzi, może wpływać negatywnie na ich teksturę i kolor, a także zakłócać naturalny proces gotowania. Ponadto, gotowanie fasoli w wodzie z dodatkiem kwaśnych substancji, takich jak ocet czy sok cytrynowy, opóźnia ich zmiękanie z powodu interakcji chemicznych. Tego typu podejścia mogą być wynikiem błędnych założeń dotyczących wpływu temperatury i pH na proces gotowania. Istotne jest, aby zrozumieć, że obróbka wstępna i cieplna powinny być prowadzone zgodnie z naukowymi zasadami, aby osiągnąć optymalne rezultaty w zakresie zdrowotnym i kulinarnym. Ignorowanie tych zasad prowadzi do utraty wartości odżywczych oraz pogorszenia smaku, co w dłuższej perspektywie wpływa na jakość gotowych potraw. Dlatego kluczowe jest stosowanie sprawdzonych metod, które przyczyniają się do uzyskania wysokiej jakości produktów spożywczych.

Pytanie 38

Czym są dipy?

A. sosy do podawania z warzywami

B. napoje na bazie owoców.

C. zupy z dodatkiem przypraw.

D. słodkie sosy do deserów.

Nie ma podstaw do utożsamienia dipów z zupami, napojami owocowymi ani sosami słodkimi do ciast, ponieważ te kategorie mają zupełnie inne funkcje i składniki. Zupy, będące płynnymi potrawami, są zazwyczaj przygotowywane na bazie bulionu lub wywaru, z dodatkiem warzyw, mięsa i przypraw. Nie mają one na celu podkreślenia smaków warzyw, lecz są samodzielnymi daniami. Napoje owocowe z kolei, jak sama nazwa wskazuje, są drinkami z owoców, które nie mają nic wspólnego z dipami, ich konsystencja i sposób spożycia są diametralnie różne. Sosy słodkie do ciast to całkowicie inna kategoria, skupiona na deserach, gdzie dominują cukry i słodkie składniki. Dipy, jako sosy przeznaczone do warzyw, są wyrazistymi zmieszankami, które poprawiają smak i teksturę potraw, a także wspierają zdrowe nawyki żywieniowe. Warto podejść do tematu dipów z szerszej perspektywy, zrozumieć ich miejsce w kulinariach i docenić ich walory jako element diety, zamiast mylić je z innymi rodzajami potraw, co może prowadzić do nieporozumień w kuchni.

Pytanie 39

Przygotowując "rybę po polsku", należy oczyszczoną rybę

A. gotować pod przykryciem w bulionie z warzyw do miękkości

B. gotować w wywarze zakwaszonym octem

C. umieścić w zimnej wodzie i doprowadzić do wrzenia

D. pokroić na równe kawałki, obsmażyć i powoli dusić z warzywami

Te odpowiedzi jak 'włożyć do zimnej wody i doprowadzić do wrzenia', 'podzielić na równe porcje, obsmażyć i wolno dusić z warzywami' czy 'gotować w wywarze zakwaszonym octem' mają sporo błędnych założeń. Włożenie ryby do zimnej wody i podgrzewanie jej może sprawić, że straci składniki odżywcze, a konsystencja może być kiepska - skórka zrobi się gumowata, a mięso wysuszone. Nagle podgrzewanie nie sprzyja też równomiernej teksturze. Co do podziału ryby na porcje i ich obsmażania, to w niektórych przepisach to ma sens, ale w 'rybie po polsku' to nie jest typowe i może sprawić, że mięso będzie suche, bo smażenie wymaga więcej tłuszczu i wyższej temperatury. A gotowanie ryby w zakwaszonym octem to już w ogóle nietypowe - może to zdominować naturalny smak ryby i dodać nieprzyjemnych aromatów. W polskiej kuchni wolimy delikatne smaki, które najlepiej wydobywa się gotując w warzywnym wywarze, a nie stosując tak agresywne metody.

Pytanie 40

Czym objawia się proces starzenia jaj?

A. ciemniejsza barwa skorupki

B. zwiększenie ich wagi

C. wzrost liczby porów

D. powiększenie komory powietrznej

Wiele osób może myśleć, że zwiększenie liczby porów w skorupce jajka jest objawem starzenia się, co jest błędnym założeniem. Skorupka jajka, która składa się głównie z węglanu wapnia, ma naturalnie występujące pory, które umożliwiają wymianę gazów oraz regulację wilgotności. Jednak zwiększenie liczby porów nie jest bezpośrednio związane z wiekiem jaja. Zamiast tego, to powiększenie komory powietrznej jest kluczowym wskaźnikiem starzenia się. Inną mylną koncepcją jest myślenie, że pociemnienie barwy skorupki może świadczyć o starzeniu się. Kolor skorupki jajka, który może być biały lub brązowy, zależy od rasy kury i nie zmienia się znacząco w miarę starzenia się jaja. W rzeczywistości, zmiany barwy mogą być wynikiem warunków środowiskowych lub zdrowotnych kur, a nie starzenia się samego jaja. Zwiększenie ciężaru jajka również nie jest objawem jego starzenia. Ciężar jaja jest wynikiem jego zawartości, a nie wieku. Jaja, które są dłużej przechowywane, mogą w rzeczywistości stracić na wadze w wyniku odparowania wody przez skorupkę. Podsumowując, kluczowe jest zrozumienie, że zmiany fizyczne zachodzące w jajach są złożone i wymagają starannego podejścia do ich oceny, aby prawidłowo określić świeżość i jakość produktów spożywczych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej