Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 17:09
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 17:20

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Aby zapewnić maksymalną ochronę danych przy użyciu dokładnie 3 dysków, powinny one być przechowywane w macierzy RAID

A. RAID 5

B. RAID 6

C. RAID 10

D. RAID 50

RAID 5 to popularny poziom macierzy dyskowej, który wykorzystuje zarówno striping, jak i parzystość, co pozwala na zapewnienie bezpieczeństwa danych przy użyciu co najmniej trzech dysków. W przypadku utraty jednego dysku, dane mogą być odtworzone z pozostałych, dzięki zapisanej parzystości. RAID 5 jest często wykorzystywany w zastosowaniach, gdzie ważna jest zarówno wydajność, jak i bezpieczeństwo, na przykład w serwerach plików czy systemach baz danych. Warto zauważyć, że RAID 5 zapewnia efektywne wykorzystanie przestrzeni dyskowej, ponieważ tylko jeden dysk jest zarezerwowany na parzystość. Dodatkowo, przy zastosowaniu RAID 5 możliwe jest zwiększenie wydajności odczytu, co czyni go dobrym wyborem dla średnich i dużych organizacji. Zgodnie z najlepszymi praktykami, RAID 5 należy stosować w środowiskach, które mogą tolerować awarię jednego dysku, ale nie więcej. Ważne jest również regularne tworzenie kopii zapasowych danych, aby zabezpieczyć się przed innymi zagrożeniami, takimi jak usunięcie danych przez błąd ludzki czy złośliwe oprogramowanie.

Pytanie 2

W systemie Windows 7 aby skopiować folder c:\test wraz z jego podfolderami na dysk zewnętrzny f:\, należy zastosować polecenie

A. copy c:\test f:\test /E

B. copy f:\test c:\test /E

C. xcopy c:\test f:\test /E

D. xcopy f:\test c:\test /E

Polecenie 'xcopy c:\test f:\test /E' jest poprawne, ponieważ xcopy jest narzędziem przeznaczonym do kopiowania plików i katalogów w systemie Windows, w tym również ich podkatalogów. Opcja '/E' wskazuje, że program ma kopiować również puste katalogi, co jest istotne w przypadku przenoszenia całej struktury katalogów. Przy pomocy tego polecenia, wszystkie pliki oraz podkatalogi znajdujące się w 'c:\test' zostaną skopiowane do lokalizacji 'f:\test', co jest szczególnie przydatne podczas archiwizacji danych lub przenoszenia ich na inny nośnik. W praktyce, xcopy oferuje więcej opcji niż copy, co czyni go bardziej elastycznym narzędziem w kontekście zarządzania plikami. Przykładem zastosowania xcopy może być tworzenie kopii zapasowych zawartości folderu roboczego przed wprowadzeniem większych zmian, co jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania danymi.

Pytanie 3

Którego programu nie można użyć do przywrócenia danych w systemie Windows na podstawie wcześniej wykonanej kopii?

A. Acronis True Image

B. Norton Ghost

C. Clonezilla

D. FileCleaner

FileCleaner to narzędzie, które służy głównie do oczyszczania systemu operacyjnego z niepotrzebnych plików, takich jak tymczasowe dane, pliki cache, czy niepotrzebne dane z przeglądarek internetowych. Jego głównym celem jest poprawa wydajności systemu poprzez zwalnianie miejsca na dysku, a nie odzyskiwanie danych. W przeciwieństwie do Acronis True Image, Norton Ghost czy Clonezilla, które są programami do tworzenia obrazów dysków oraz zarządzania kopiami zapasowymi, FileCleaner nie ma funkcji przywracania danych z kopii zapasowej. Przykład praktycznego zastosowania FileCleaner to sytuacja, w której użytkownik zauważa spadek wydajności systemu z powodu nagromadzenia dużej ilości zbędnych plików i decyduje się na ich usunięcie. W kontekście odzyskiwania danych, standardy branżowe podkreślają znaczenie użycia odpowiednich narzędzi do zabezpieczania danych, a FileCleaner nie spełnia tych wymagań.

Pytanie 4

Zasilacz UPS o mocy rzeczywistej 480 W nie jest przeznaczony do podłączenia

A. urządzeń sieciowych takich jak router

B. drukarki laserowej

C. modemu ADSL

D. monitora

Drukarka laserowa jest urządzeniem, które z reguły wymaga znacznej mocy do pracy, szczególnie podczas procesu druku. Urządzenia te często pobierają więcej energii, szczególnie w momencie uruchomienia, co może prowadzić do przekroczenia mocy zasilacza UPS. Zasilacz UPS o mocy rzeczywistej 480 W jest przeznaczony do zasilania urządzeń o niskim i średnim poborze energii, takich jak routery, modemy czy monitory. Na przykład, standardowy router domowy pobiera zaledwie kilka watów, co czyni go odpowiednim do podłączenia do takiego zasilacza. W przypadku drukarek laserowych, ich moc startowa może znacząco przekroczyć możliwości UPS, skutkując ryzykiem wyłączenia zasilacza lub zniszczenia podłączonych urządzeń. W branży informatycznej i biurowej, zaleca się używanie odpowiednich zasilaczy dla każdego typu urządzenia, a drukarki laserowe powinny być zasilane bezpośrednio z gniazdka elektrycznego, aby zminimalizować ryzyko uszkodzeń sprzętu.

Pytanie 5

Plik tekstowy wykonaj.txt w systemie Linux zawiera: echo -n "To jest tylko " echo "jedna linijka tekstu" Aby móc wykonać polecenia znajdujące się w pliku, należy

A. zmienić nazwę pliku na wykonaj.bat

B. skompilować plik przy użyciu odpowiedniego kompilatora

C. dodać uprawnienie +x

D. zmienić nazwę pliku na wykonaj.exe

Odpowiedź, w której dodajesz uprawnienie +x, jest jak najbardziej w porządku. W systemie Linux pliki skryptowe rzeczywiście potrzebują tych uprawnień, żeby mogły w ogóle działać jako programy. Jak dodasz +x (to to znaczy, że będą mogły być wykonywane), to system będzie w stanie uruchomić plik jak skrypt. Dla skryptów powłokowych, takich jak bash, to absolutna podstawa, żeby plik był traktowany jak program do uruchomienia. Po dodaniu tego uprawnienia, wszystko z pliku 'wykonaj.txt' będzie działać w kolejności, co w końcu spowoduje wyświetlenie tekstu na ekranie. Fajny trik: można to zrobić poleceniem `chmod +x wykonaj.txt`, a potem uruchomić skrypt używając `./wykonaj.txt`. Praktyka mówi, że zawsze warto sprawdzić czy skrypt ma odpowiednie uprawnienia, zanim spróbujesz go uruchomić, żeby nie było niespodzianek. I nie zapomnij o shebangach, jak np. #!/bin/bash, bo one mówią systemowi, która powłoka ma się zająć skryptem.

Pytanie 6

Polecenie tar w systemie Linux służy do

A. kompresji danych

B. archiwizacji danych

C. porównywania danych z dwóch plików

D. wyszukiwania danych w pliku

Polecenie tar w systemie Linux jest głównie używane do archiwizacji danych. Umożliwia tworzenie jednego pliku zawierającego wiele innych plików i katalogów, co jest szczególnie przydatne w celu ich przechowywania lub przenoszenia. Podczas archiwizacji, tar nie tylko łączy pliki, ale także zachowuje ich strukturę katalogów oraz metadane, takie jak daty modyfikacji i uprawnienia. Przykładowe zastosowanie to tworzenie kopii zapasowych danych przed ich modyfikacją lub migracją. Aby stworzyć archiwum, użytkownik może użyć polecenia `tar -cvf archiwum.tar /ścieżka/do/katalogu`, co utworzy plik `archiwum.tar`, a następnie można go rozpakować za pomocą `tar -xvf archiwum.tar`. W praktyce, tar często współpracuje z narzędziami do kompresji, takimi jak gzip, co pozwala na zmniejszenie rozmiaru archiwum. W branży informatycznej archiwizacja danych jest kluczowym aspektem strategii zarządzania danymi, zapewniającym ich integrację i bezpieczeństwo.

Pytanie 7

Symbol przedstawiony na ilustracji wskazuje na produkt

A. nadający się do powtórnego przetworzenia

B. przeznaczony do ponownego użycia

C. biodegradowalny

D. niebezpieczny

Symbol, który widzisz na obrazku, to taki uniwersalny znak recyklingu, znany praktycznie wszędzie, jako znak produktów, które można przetworzyć ponownie. Składa się z trzech strzałek, które układają się w trójkąt, co nawiązuje do tego, że proces przetwarzania materiałów nigdy się nie kończy. Recykling to ważny sposób na odzyskiwanie surowców z odpadów, dzięki czemu można je znów wykorzystać do produkcji nowych rzeczy. Moim zdaniem, to kluczowy element w ochronie środowiska, bo pozwala zmniejszyć zużycie surowców naturalnych i zmniejsza ilość odpadów, które trafiają na wysypiska. Do często recyklingowanych materiałów zaliczają się papier, plastik, szkło i metale. Co ciekawe, są też różne międzynarodowe standardy, jak ISO 14001, które pomagają firmom w działaniu na rzecz środowiska. Dobrze jest projektować produkty z myślą o ich późniejszym recyklingu, wpisując się w ideę gospodarki o obiegu zamkniętym. Znajomość tego symbolu jest ważna nie tylko dla ekologów, ale też dla nas, konsumentów, bo dzięki naszym wyborom możemy wspierać zrównoważony rozwój.

Pytanie 8

Wskaż rodzaj wtyczki zasilającej, którą należy połączyć z napędem optycznym podczas montażu komputera.

A. Rys. A

B. Rys. B

C. Rys. C

D. Rys. D

Wtyk pokazany na rysunku A to złącze zasilania typu SATA które jest standardowo używane do podłączania napędów optycznych takich jak napędy CD DVD i Blu-ray Złącze SATA jest obecnie standardem w komputerach osobistych zastępując starsze złącze Molex dzięki lepszemu przepływowi danych i bardziej kompaktowej konstrukcji Złącza SATA są kluczowe w budowie nowoczesnych komputerów ponieważ umożliwiają nie tylko zasilanie ale również przesyłanie danych z dużą prędkością co jest kluczowe dla wydajności systemu Przy montażu zestawu komputerowego kluczowe jest prawidłowe podłączenie zasilania do urządzeń peryferyjnych co zapewnia ich poprawne działanie i unika awarii Złącze SATA posiada charakterystyczną płaską budowę z wcięciami które zapobiegają odwrotnemu podłączeniu co jest zgodne z zaleceniami dla złączy komputerowych Aby zapewnić stabilność i niezawodność systemu zawsze należy upewnić się że wszystkie połączenia są dobrze zamocowane i nie ma luzów co może prowadzić do problemów z zasilaniem i działaniem napędu optycznego

Pytanie 9

Do serwisu komputerowego przyniesiono laptopa, którego matryca wyświetla obraz w bardzo słabej jakości. Dodatkowo obraz jest znacząco ciemny i widoczny jedynie z niewielkiej odległości. Co może być przyczyną tej usterki?

A. rozbita matryca

B. uszkodzony inwerter

C. uszkodzone gniazdo HDMI

D. uszkodzone łącze między procesorem a matrycą

Uszkodzony inwerter jest najczęstszą przyczyną problemów z wyświetlaniem obrazu w laptopach, szczególnie gdy obraz jest ciemny i widoczny tylko z bliska. Inwerter jest odpowiedzialny za zasilanie podświetlenia matrycy, co w przypadku laptopów LCD odbywa się najczęściej poprzez zasilanie lampy CCFL. Kiedy inwerter ulega uszkodzeniu, nie dostarcza odpowiedniej mocy do podświetlenia, co efektywnie prowadzi do ciemności obrazu. W praktyce, użytkownicy mogą zauważyć, że obraz jest widoczny tylko przy dużym kontraście lub w jasnym otoczeniu, co wskazuje na problemy z oświetleniem. Naprawa lub wymiana uszkodzonego inwertera przywraca właściwe działanie matrycy, co jest zgodne z dobrymi praktykami w serwisie komputerowym. Zrozumienie działania inwertera oraz jego roli w systemie wyświetlania jest kluczowe dla efektywnej diagnostyki i naprawy problemów z wyświetlaniem w laptopach, co jest standardem w branży serwisowej.

Pytanie 10

Norma PN-EN 50173 rekomenduje montaż przynajmniej

A. jednego punktu rozdzielczego na każde piętro

B. jednego punktu rozdzielczego na każde 100m2 powierzchni

C. jednego punktu rozdzielczego na każde 250m2 powierzchni

D. jednego punktu rozdzielczego na cały budynek wielopiętrowy

Odpowiedź, że norma PN-EN 50173 zaleca instalowanie minimum jednego punktu rozdzielczego na każde piętro, jest zgodna z praktykami stosowanymi w infrastrukturze telekomunikacyjnej. Normy te mają na celu zapewnienie odpowiedniej jakości sygnału oraz dostępności usług telekomunikacyjnych w budynkach. W praktyce oznacza to, że na każdym piętrze powinien znajdować się punkt, który umożliwia efektywne zarządzanie połączeniami oraz dystrybucję sygnału. Przykładowo, w budynkach biurowych, gdzie często występuje duża koncentracja urządzeń sieciowych, zainstalowanie punktów rozdzielczych na każdym piętrze znacząco ułatwia dostęp do infrastruktury sieciowej, a także pozwala na sprawniejsze przeprowadzanie ewentualnych prac serwisowych. Ważne jest również to, że taki układ pozwala na elastyczność w planowaniu rozwoju sieci, co jest istotne w kontekście przyszłych modernizacji i rozbudowy systemów telekomunikacyjnych. Dodatkowo, zgodność z tą normą wspiera również integrację z innymi systemami sieciowymi, co przyczynia się do zwiększenia efektywności ogólnej infrastruktury budynku.

Pytanie 11

Który z poniższych protokołów nie jest wykorzystywany do konfiguracji wirtualnej sieci prywatnej?

A. L2TP

B. PPTP

C. SSTP

D. SNMP

L2TP, PPTP i SSTP to protokoły, które są fundamentalne w kontekście konfiguracji wirtualnych sieci prywatnych. L2TP jest protokołem tunelowym, który często jest używany w połączeniu z IPsec, co zapewnia wysoki poziom bezpieczeństwa. W praktyce oznacza to, że L2TP samodzielnie nie zapewnia szyfrowania, ale w połączeniu z IPsec oferuje kompleksowe rozwiązanie dla bezpiecznego przesyłania danych. PPTP, pomimo krytyki za lukę w bezpieczeństwie, jest często stosowany ze względu na łatwość konfiguracji i szybkość implementacji, co sprawia, że jest popularny w mniej wymagających środowiskach. SSTP, z kolei, wykorzystuje protokół HTTPS do tunelowania, co czyni go bardziej odpornym na blokady stosowane przez niektóre sieci. W kontekście SNMP, wielu użytkowników myli jego zastosowanie, sądząc, że może on pełnić funkcję zabezpieczania połączeń VPN. To nieporozumienie wynika z faktu, że SNMP jest protokołem zarządzania, a nie tunelowania czy szyfrowania. Zrozumienie, że SNMP służy do monitorowania i zarządzania urządzeniami sieciowymi, a nie do zabezpieczania komunikacji, jest kluczowe dla efektywnego zastosowania technologii sieciowych. Często myśli się, że każde narzędzie używane w kontekście sieci powinno mieć zdolności zabezpieczające, co prowadzi do błędnych wniosków i wyborów technologicznych.

Pytanie 12

Do jakiego typu wtyków przeznaczona jest zaciskarka pokazana na ilustracji?

A. RJ45

B. BNC

C. E2000

D. SC/PC

Zaciskarka, którą widzisz na zdjęciu, to naprawdę fajne narzędzie do montażu złącz BNC. Te złącza, znane jako BNC (Bayonet Neill-Concelman), są używane wszędzie, gdzie mamy do czynienia z telekomunikacją i wideo, zwłaszcza w systemach CCTV czy profesjonalnym sprzęcie audio-wideo. Dzięki swojemu bagnetowemu mechanizmowi te złącza montuje się bardzo szybko i pewnie. Zaciskarka jest zaprojektowana, żeby dobrze zacisnąć metalowe elementy złącza na kablu koncentrycznym, co z kolei daje nam trwałe połączenie. Ważne, aby dobrze skalibrować narzędzie, bo inaczej możemy uszkodzić złącze. Podczas montażu złączy BNC musimy też dbać o integralność dielektryka w kablu, bo to wpływa na jakość sygnału. Praca z tym narzędziem wymaga, żeby technik znał standardy dotyczące kabli koncentrycznych i wiedział, jakich narzędzi i procedur używać, jak opisano w normach EIA/TIA. Ta wiedza jest naprawdę kluczowa, żeby instalacje działały prawidłowo i były trwałe.

Pytanie 13

Jakie pole znajduje się w nagłówku protokołu UDP?

A. Numer potwierdzenia

B. Numer sekwencyjny

C. Wskaźnik pilności

D. Suma kontrolna

Wszystkie inne odpowiedzi, takie jak numer potwierdzenia, numer sekwencyjny i wskaźnik pilności, są elementami charakterystycznymi dla innych protokołów, głównie protokołów opartych na połączeniach, takich jak TCP (Transmission Control Protocol). Numer potwierdzenia jest używany w TCP do potwierdzania odbioru danych, co jest istotne w kontekście zapewnienia, że pakiety są dostarczane w odpowiedniej kolejności oraz że nie zostały utracone. W przypadku UDP, który jest bezpołączeniowy, koncepcja potwierdzania odbioru nie jest stosowana, ponieważ celem protokołu jest maksymalizacja wydajności poprzez zminimalizowanie narzutu administracyjnego. Podobnie, numer sekwencyjny jest kluczowy w TCP, aby śledzić kolejność przesyłanych danych, co również nie ma zastosowania w UDP. Wskaźnik pilności, z drugiej strony, jest rzadziej używany i stosowany w protokołach takich jak TCP, aby wskazać, które dane wymagają priorytetowego przetwarzania. Używanie tych terminów w kontekście UDP prowadzi do nieporozumień w zakresie funkcjonalności protokołów sieciowych i ich zastosowań. W rezultacie, zrozumienie różnic między protokołami oraz ich charakterystycznych cech jest kluczowe dla skutecznego projektowania i implementacji systemów komunikacyjnych.

Pytanie 14

Jakie polecenie w systemach Windows należy użyć, aby ustawić statyczny adres IP w konsoli poleceń?

A. netsh

B. telnet

C. tracert

D. net use

Polecenie 'netsh' jest kluczowym narzędziem w systemach Windows, które umożliwia konfigurowanie i zarządzanie różnymi ustawieniami sieciowymi, w tym adresami IP. Używając 'netsh', administratorzy mogą łatwo przypisać statyczny adres IP do interfejsu sieciowego. Przykład użycia to: 'netsh interface ip set address name="Nazwa interfejsu" static Adres_IP Maska_Sieci Brama_Domyślna', gdzie 'Nazwa interfejsu' to nazwa karty sieciowej, 'Adres_IP' to adres, który chcemy ustawić, 'Maska_Sieci' to odpowiednia maska podsieci, a 'Brama_Domyślna' to adres bramy. Stosowanie statycznych adresów IP jest istotne w środowiskach, gdzie stabilność i dostępność są kluczowe, na przykład w serwerach lub urządzeniach wymagających stałego adresu. Przy korzystaniu z 'netsh' należy również pamiętać o standardach bezpieczeństwa oraz zarządzać adresami IP zgodnie z polityką organizacji, aby unikać konfliktów adresowych i zapewnić optymalną wydajność sieci.

Pytanie 15

Jakiej kategorii skrętka pozwala na przesył danych w zakresie częstotliwości nieprzekraczającym 100 MHz przy szybkości do 1 Gb/s?

A. Kategorii 3

B. Kategorii 5e

C. Kategorii 6

D. Kategorii 6a

Odpowiedź Kategorii 5e jest prawidłowa, ponieważ ta kategoria skrętki pozwala na przesyłanie danych w paśmie częstotliwości do 100 MHz przy maksymalnej prędkości transmisji do 1 Gb/s. Kategoria 5e, będąca rozszerzoną wersją Kategorii 5, została wprowadzona, aby zredukować problemy związane z przesłuchami (crosstalk) oraz poprawić efektywność transmisji. Jest powszechnie stosowana w sieciach Ethernet, w tym w instalacjach lokalnych (LAN) oraz w zastosowaniach biurowych. Przykładem zastosowania Kategorii 5e może być podłączenie komputerów do switchy w biurach na potrzeby szybkiej wymiany danych czy dostępu do internetu. W praktyce, instalacje wykonane z tej kategorii mogą obsługiwać wiele nowoczesnych aplikacji, w tym wideo w jakości HD oraz komunikację głosową przez IP, co czyni ją rozwiązaniem przyszłościowym. Standardy TIA/EIA-568-B.2-1 definiują wymagania dotyczące jakości i parametrów tej kategorii, co zapewnia wysoką jakość przesyłanych sygnałów.

Pytanie 16

Na rysunkach technicznych dotyczących instalacji sieci komputerowej oraz dedykowanej instalacji elektrycznej, symbolem pokazanym na rysunku oznaczane jest gniazdo

A. telefoniczne

B. komputerowe

C. elektryczne bez styku ochronnego

D. elektryczne ze stykiem ochronnym

Symbol na rysunku przedstawia gniazdo elektryczne ze stykiem ochronnym co jest zgodne z normami bezpieczeństwa obowiązującymi w instalacjach elektrycznych. Styk ochronny znany również jako uziemienie to dodatkowy przewód w gniazdku który ma na celu ochronę przed porażeniem elektrycznym. Jego obecność jest kluczowa w urządzeniach elektrycznych które mogą mieć części przewodzące dostępne dla użytkownika. W praktyce takie gniazda stosowane są powszechnie w gospodarstwach domowych i budynkach komercyjnych zapewniając dodatkowe zabezpieczenie przed przepięciami czy błędami w instalacji. Zgodnie z normą PN-IEC 60364 instalacje elektryczne powinny być projektowane i wykonane w sposób zapewniający ochronę podstawową i ochronę przy uszkodzeniu. Dodatkowo symbol ten jest powszechnie rozpoznawany w dokumentacji technicznej co ułatwia identyfikację typu gniazda w projektach i schematach instalacji.

Pytanie 17

Standard WIFI 802.11 b/g używa pasma

A. 2,4 GHz

B. 5 GHz

C. 1200 MHz

D. 250 MHz

Standard Wi-Fi 802.11 b/g jest jednym z najpopularniejszych standardów komunikacji bezprzewodowej, który działa w paśmie 2,4 GHz. To pasmo jest szeroko stosowane w różnych zastosowaniach, w tym w sieciach domowych, biurowych oraz publicznych. W praktyce, urządzenia zgodne z tym standardem, takie jak routery, smartfony, czy komputery, wykorzystują to pasmo do przesyłania danych na stosunkowo krótkie odległości, co pozwala na zapewnienie stabilnej i niezawodnej łączności. Pasmo 2,4 GHz ma swoje zalety, takie jak większy zasięg w porównaniu do pasma 5 GHz, ale również pewne ograniczenia, takie jak większa podatność na zakłócenia z innych urządzeń, takich jak mikrofalówki czy telefony bezprzewodowe. Ze względu na jego powszechność, wiele urządzeń obsługujących Wi-Fi 802.11 b/g jest również zgodnych z nowocześniejszymi standardami, co zapewnia elastyczność i wszechstronność w zastosowaniach codziennych. Warto zaznaczyć, że standard Wi-Fi 802.11 g oferuje wyższe prędkości transferu danych niż jego poprzednik, 802.11 b, co czyni go bardziej efektywnym w przypadku intensywnego korzystania z internetu.

Pytanie 18

Jakie narzędzie wykorzystuje się do połączenia pigtaila z włóknami światłowodowymi?

A. przedłużacz kategorii 5e z zestawem pasywnych kabli obsługujących prędkość 100 Mb/s

B. narzędzie do zaciskania wtyków RJ45, posiadające odpowiednie gniazdo dla kabla

C. spawarka światłowodowa, łącząca włókna przy użyciu łuku elektrycznego

D. stacja lutownicza, która stosuje mikroprocesor do kontrolowania temperatury

Spawarka światłowodowa jest narzędziem dedykowanym do łączenia pigtaili z włóknami kabli światłowodowych. Proces spawania polega na łączeniu włókien optycznych za pomocą łuku elektrycznego, co zapewnia bardzo niską stratę sygnału oraz wysoką jakość połączenia. Jest to kluczowy element instalacji światłowodowych, ponieważ odpowiednie połączenie włókien ma zasadnicze znaczenie dla efektywności przesyłania danych. W praktyce spawarki światłowodowe są wykorzystywane zarówno w instalacjach telekomunikacyjnych, jak i w sieciach lokalnych (LAN). Dobre praktyki w branży wskazują, że spawanie powinno być przeprowadzane przez wyspecjalizowany personel, który jest przeszkolony w tym zakresie, aby zminimalizować ryzyko błędów i strat sygnału. Ponadto, zgodnie z normami branżowymi, połączenia światłowodowe powinny być regularnie testowane pod kątem jakości sygnału, co pozwala upewnić się, że instalacja działa zgodnie z oczekiwaniami. Warto również wspomnieć, że spawarki światłowodowe są często wyposażone w funkcje automatycznej analizy włókien, co dodatkowo zwiększa ich dokładność i niezawodność.

Pytanie 19

Na urządzeniu zasilanym prądem stałym znajduje się wskazane oznaczenie. Co można z niego wywnioskować o pobieranej mocy urządzenia, która wynosi około

A. 2,5 W

B. 7,5 W

C. 11 W

D. 18,75 W

Odpowiedź 18,75 W jest prawidłowa, ponieważ moc w urządzeniach zasilanych prądem stałym oblicza się, mnożąc napięcie przez natężenie prądu. W tym przypadku mamy do czynienia z napięciem 7,5 V i natężeniem 2,5 A. Wzór na moc to P=U×I, gdzie P to moc, U to napięcie, a I to natężenie. Podstawiając dane: P=7,5 V × 2,5 A=18,75 W. To pokazuje, że urządzenie rzeczywiście pobiera moc 18,75 W, co jest zgodne z poprawną odpowiedzią. Takie obliczenia są kluczowe w branży elektronicznej i elektrycznej, gdzie precyzyjne określenie parametrów zasilania jest niezbędne do prawidłowego doboru komponentów oraz zapewnienia bezpieczeństwa i efektywności energetycznej. W praktyce oznacza to, że przy projektowaniu czy analizie obwodów należy zawsze uwzględniać zarówno napięcie, jak i natężenie, aby uniknąć przeciążeń czy uszkodzeń sprzętu. Znajomość tych podstaw jest wymagana przy projektowaniu systemów zasilania w urządzeniach elektronicznych i elektrycznych oraz przy doborze odpowiednich zabezpieczeń.

Pytanie 20

Moc zasilacza wynosi 450 W, co oznacza, że

A. 0,045 hW

B. 0,45 kW

C. 4,5 MW

D. 45 GW

Przyjrzenie się pozostałym opcjom wskazuje na nieporozumienia związane z konwersją jednostek oraz podstawami pomiaru mocy. Odpowiedź wskazująca 0,045 hW (hektowatów) jest niewłaściwa, ponieważ 1 hW to 100 W, więc 450 W to 4,5 hW, a nie 0,045 hW. Zrozumienie podstawowych jednostek mocy jest kluczowe w elektrotechnice, a pomyłki w konwersji jednostek mogą prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak niewłaściwe dobranie zasilacza do urządzenia, co może skutkować jego uszkodzeniem. Podobnie, wybór 4,5 MW (megawatów) jest równie błędny - 1 MW to 1 000 000 W, co oznacza, że 450 W to znacznie mniej niż 4,5 MW. Pomylenie jednostek może wynikać z braku znajomości skali i zastosowań różnych jednostek, co jest kluczowe w projektowaniu systemów energetycznych. Odpowiedź 45 GW (gigawatów) jest również błędna, z powodu nieadekwatnej skali - 1 GW to 1 000 000 000 W, co sprawia, że 450 W jest marginalną wartością w tej jednostce, co ilustruje brak zrozumienia kontekstu zastosowania. W praktyce, wiedza na temat jednostek miary i ich przeliczania jest niezbędna, aby uniknąć awarii systemów oraz zapewnić ich efektywność energetyczną i bezpieczeństwo działania. Każdy inżynier elektryk powinien być świadomy tych podstawowych zasad przy projektowaniu i analizie systemów zasilających.

Pytanie 21

Osoba korzystająca z systemu operacyjnego Linux pragnie przypisać adres IP 152.168.1.200 255.255.0.0 do interfejsu sieciowego. Jakie polecenie powinna wydać, mając uprawnienia administratora?

A. ip addr add 152.168.1.200/16 dev eth1

B. netsh interface IP 152.168.1.200/16 /add

C. ip addr add 152.168.1.200 255.255.0.0 dev eth1

D. netsh interface IP 152.168.1.200 255.255.0.0 /add

Wszystkie inne podane odpowiedzi zawierają istotne błędy w kontekście administracji systemami Linux. W pierwszej z błędnych odpowiedzi, 'netsh interface IP 152.168.1.200/16 /add', wykorzystywane jest polecenie 'netsh', które jest dedykowane dla systemów Windows, a nie Linux. Tego rodzaju podejście prowadzi do nieporozumień, ponieważ administratorzy mogą mylnie sądzić, że polecenia są uniwersalne, co jest dalekie od prawdy. Drugą błędną koncepcją jest użycie formatu adresu IP z maską w tradycyjny sposób, jak w trzeciej odpowiedzi 'ip addr add 152.168.1.200 255.255.0.0 dev eth1'. Choć polecenie 'ip addr add' jest poprawne, sposób zdefiniowania maski jest przestarzały i niezgodny z praktykami używania notacji CIDR, co może prowadzić do błędów konfiguracji w bardziej złożonych sieciach. W czwartej odpowiedzi z kolei, również wykorzystano narzędzie 'netsh', co ponownie wskazuje na niewłaściwe zrozumienie dostępnych narzędzi w systemie operacyjnym Linux. Przykłady te ilustrują typowe błędy w myśleniu, takie jak założenie, że znajomość jednego systemu operacyjnego automatycznie przekłada się na umiejętności w innym, co może prowadzić do poważnych problemów w zarządzaniu infrastrukturą IT.

Pytanie 22

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 roku dotycząca odpadów zobowiązuje

A. neutralizację odpadów w sposób dowolny w możliwie najkrótszym czasie

B. przechowywanie odpadów maksymalnie przez rok

C. poddanie odpadów przede wszystkim odzyskowi

D. spalanie odpadów w jak najwyższej temperaturze

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 roku o odpadach kładzie szczególny nacisk na hierarchię postępowania z odpadami, w której odzysk zajmuje priorytetową pozycję. To oznacza, że odpady powinny być poddawane odzyskowi, co może obejmować recykling, kompostowanie czy inne formy ponownego wykorzystania materiałów. Praktyczne zastosowanie tej zasady można zaobserwować w programach segregacji odpadów, które wdrażane są w wielu gminach i przedsiębiorstwach. Odpowiednie wdrożenie procedur odzysku nie tylko przyczynia się do ograniczenia ilości odpadów kierowanych na składowisko, ale także sprzyja zrównoważonemu rozwojowi i oszczędności surowców naturalnych. Na przykład, w przypadku odpadów papierowych, ich recykling pozwala na zmniejszenie zużycia drzew oraz energii potrzebnej do produkcji nowego papieru. Zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi, kluczowe jest podejście oparte na zasadzie „zero waste”, które promuje maksymalne wykorzystanie zasobów i minimalizowanie ich odpadów, co jest zgodne z dyrektywami Unii Europejskiej w zakresie gospodarki odpadami.

Pytanie 23

Usterka zaprezentowana na ilustracji, widoczna na monitorze, nie może być spowodowana przez

A. przegrzanie karty graficznej

B. uszkodzenie modułów pamięci operacyjnej

C. nieprawidłowe napięcia zasilane przez zasilacz

D. spalenie rdzenia lub pamięci karty graficznej w wyniku overclockingu

Przegrzewanie się karty graficznej jest jedną z najczęstszych przyczyn artefaktów graficznych na ekranie. Wysokie temperatury mogą powodować nieprawidłowe działanie chipów graficznych lub pamięci wideo, co prowadzi do niewłaściwego generowania obrazu. W przypadku przegrzewania, często stosuje się dodatkowe chłodzenie lub pastę termoprzewodzącą, aby poprawić odprowadzanie ciepła. Złe napięcia podawane przez zasilacz mogą wpływać na cały system, w tym na kartę graficzną i pamięć, co może prowadzić do niestabilności. Zasilacz powinien być regularnie sprawdzany pod kątem prawidłowego działania, a jego moc powinna być dostosowana do wymagań sprzętowych komputera. Spalenie rdzenia lub pamięci karty graficznej po overclockingu jest efektem stosowania zbyt wysokich ustawień poza specyfikację producenta. Choć overclocking może zwiększać wydajność, często prowadzi do przegrzania i trwałych uszkodzeń, dlatego zaleca się ostrożne podejście oraz monitorowanie parametrów pracy sprzętu. Dobrym rozwiązaniem jest użycie programów diagnostycznych do monitorowania parametrów pracy karty graficznej, co pozwala na szybkie reagowanie, gdy parametry przekraczają bezpieczne wartości. Obserwowanie artefaktów graficznych wymaga analizy wszystkich tych czynników, aby dokładnie zdiagnozować i rozwiązać problem z wyświetlaniem obrazu na ekranie komputera.

Pytanie 24

Kiedy w komórce arkusza MS Excel zamiast liczb wyświetlają się znaki ########, to przede wszystkim należy zweryfikować, czy

A. wprowadzona formuła zawiera błąd

B. liczba nie mieści się w komórce i nie można jej poprawnie zobrazować

C. wystąpił błąd podczas obliczeń

D. zostały wprowadzone znaki tekstowe zamiast liczb

Znaki ######## w komórce arkusza kalkulacyjnego MS Excel najczęściej wskazują, że wartość liczbową, która powinna być wyświetlona, jest zbyt szeroka, aby zmieścić się w dostępnej przestrzeni. Aby rozwiązać ten problem, należy zmienić szerokość kolumny, w której znajduje się ta liczba. Można to zrobić, przeciągając krawędź nagłówka kolumny lub klikając dwukrotnie krawędź kolumny, co automatycznie dopasuje szerokość do największej wartości w danej kolumnie. Warto również zwrócić uwagę, że w przypadku formatowania wartości liczbowych jako walut, może być konieczne dostosowanie szerokości kolumny, aby poprawnie wyświetlić znak waluty oraz liczby. Dobrą praktyką jest zawsze sprawdzanie, czy kolumna ma odpowiednią szerokość dla danych, które mają być w niej wyświetlane, co pomoże uniknąć nieporozumień i ułatwi analizę danych. Dodatkowo, warto zapoznać się z różnymi formatami wyświetlania danych, co może pomóc w precyzyjnym przedstawieniu wartości w arkuszu kalkulacyjnym.

Pytanie 25

Lista sprzętu kompatybilnego z systemem operacyjnym Windows, publikowana przez firmę Microsoft to

A. HCL

B. GPT

C. DOS

D. DSL

Wybór odpowiedzi innych niż HCL może prowadzić do nieporozumień dotyczących zgodności sprzętu z systemem operacyjnym Windows. GPT, co oznacza GUID Partition Table, jest standardem dla układu partycji, który jest używany w systemach operacyjnych do organizacji danych na dysku twardym. Chociaż GPT jest istotnym elementem nowoczesnych systemów, nie jest związany z listą zgodności sprzętu przygotowaną przez Microsoft. Koncentrując się na DOS, czyli Disk Operating System, można zauważyć, że jest to stary system operacyjny, który był powszechnie używany przed pojawieniem się systemów Windows. Nie ma on jednak zastosowania w kontekście zgodności sprzętu, ponieważ nie jest już wspierany przez współczesne wersje Windows. DSL odnosi się z kolei do Digital Subscriber Line, technologii służącej do przesyłania danych przez linie telefoniczne. DSL jest terminem związanym z komunikacją sieciową, a nie z kwestią zgodności sprzętowej. Wybierając te odpowiedzi, można popełnić typowy błąd myślowy, myląc różne dziedziny technologii i ich funkcje. Zrozumienie roli HCL w ekosystemie Windows jest kluczowe dla efektywnego zarządzania sprzętem komputerowym oraz rozwiązywania ewentualnych problemów związanych z kompatybilnością.

Pytanie 26

Jakim środkiem należy oczyścić wnętrze obudowy drukarki fotograficznej z kurzu?

A. sprężonego powietrza w pojemniku z wydłużoną rurką

B. środka smarującego

C. opaski antystatycznej

D. szczotki z twardym włosiem

Sprężone powietrze w pojemniku z wydłużoną rurką to najlepszy sposób na usunięcie kurzu z wnętrza obudowy drukarki fotograficznej. Użycie takiego sprzętu pozwala na precyzyjne skierowanie strumienia powietrza w trudno dostępne miejsca, co jest istotne, ponieważ kurz gromadzi się w miejscach, gdzie inne narzędzia mogą nie dotrzeć. Przykładowo, w przypadku zjawiska zwanego 'cieniem optycznym', kurz może zakłócać działanie czujników i mechanizmów wewnętrznych, co prowadzi do pogorszenia jakości wydruku. Zgodnie z zaleceniami producentów sprzętu, regularne czyszczenie za pomocą sprężonego powietrza może znacznie wydłużyć żywotność urządzenia oraz poprawić jego wydajność. Ważne jest również, aby używać sprężonego powietrza w odpowiednim ciśnieniu, aby nie uszkodzić delikatnych komponentów. Warto również pamiętać o stosowaniu środka odtłuszczającego przed czyszczeniem, aby zminimalizować osady, które mogą się gromadzić w trakcie użytkowania.

Pytanie 27

Element funkcjonalny opisany jako DSP w załączonym diagramie blokowym to

A. pamięć RAM

B. przetwornik DAC z pamięcią RAM

C. mikroprocesor systemu audio

D. przetwornik ADC z pamięcią RAM

Wybór niewłaściwej odpowiedzi może wynikać z niepełnego zrozumienia funkcji poszczególnych komponentów karty dźwiękowej. Bufor RAM jest używany do tymczasowego przechowywania danych, ale nie pełni funkcji przetwarzania danych, jak robi to DSP. Przetwornik cyfrowo-analogowy z pamięcią RAM to komponent, który konwertuje sygnały cyfrowe na analogowe, umożliwiając ich odtwarzanie na urządzeniach audio. Jednak jego rolą nie jest przetwarzanie sygnałów w czasie rzeczywistym, co jest kluczowym zadaniem DSP. Przetwornik analogowo-cyfrowy z pamięcią RAM działa odwrotnie do DAC, konwertując sygnały analogowe na cyfrowe, co jest pierwszym krokiem w cyfrowym przetwarzaniu dźwięku. Choć oba te komponenty są niezbędne do konwersji sygnałów, nie zastępują funkcji przetwarzania DSP. Typowe błędy wynikają z przypisywania funkcji przetwarzania niewłaściwym komponentom wskutek mylnego rozumienia ich roli w systemie. W kontekście egzaminu zawodowego ważne jest zrozumienie, że DSP jako mikroprocesor karty dźwiękowej wykonuje złożone operacje matematyczne na sygnałach audio, co umożliwia ich dalsze przesyłanie lub modyfikowanie. Dobre zrozumienie funkcji DSP i innych komponentów jest kluczowe dla efektywnego projektowania i diagnozowania systemów dźwiękowych.

Pytanie 28

Jaką postać ma liczba szesnastkowa: FFFF w systemie binarnym?

A. 1111 1111 1111 1111

B. 0010 0000 0000 0111

C. 1111 0000 0000 0111

D. 0000 0000 0000 0000

Liczba szesnastkowa FFFF w systemie binarnym jest równoznaczna z 1111 1111 1111 1111, co wynika z bezpośredniego przekształcenia wartości szesnastkowej na binarną. W systemie szesnastkowym każda cyfra reprezentuje cztery bity binarne, ponieważ 2^4 = 16. Tak więc, każda z maksymalnych cyfr F (15 w systemie dziesiętnym) przekłada się na 1111 w systemie binarnym. Zatem FFFF, składające się z czterech cyfr F, będzie miało postać: 1111 1111 1111 1111. Przykładowo, w kontekście programowania, podczas pracy z systemami operacyjnymi, takie reprezentacje są stosowane do określenia adresów w pamięci lub wartości w rejestrach procesora. Zrozumienie konwersji między systemami liczbowymi jest kluczowe nie tylko w programowaniu, ale również w inżynierii komputerowej oraz przy projektowaniu systemów cyfrowych, gdzie precyzyjne przetwarzanie danych jest niezbędne.

Pytanie 29

Wskaż zdanie, które jest nieprawdziwe:

A. Awaria węzła w topologii gwiazdy spowoduje zablokowanie sieci

B. Stroną aktywną w architekturze klient-serwer jest strona klienta

C. Zaletą topologii pierścienia jest niewielkie zużycie kabla

D. IEEE 802.11 to określenie standardu Wireless LAN

Węzeł w topologii gwiazdy pełni kluczową rolę w zarządzaniu komunikacją w sieci. W tej topologii wszystkie urządzenia są podłączone do centralnego węzła, na przykład przełącznika (switch). Gdy dojdzie do awarii jednego z węzłów, np. komputera, inne urządzenia w sieci mogą dalej funkcjonować, ponieważ komunikacja przebiega przez centralny węzeł. W przeciwnym razie, w topologii pierścienia, awaria jednego węzła może zablokować całą sieć, ponieważ każda jednostka jest połączona z dwiema innymi, tworząc zamknięty cykl. Z tego powodu, ważne jest, aby projektować sieci tak, aby były one odporne na awarie, co można osiągnąć poprzez stosowanie redundantnych połączeń i urządzeń. W praktyce zaleca się także zastosowanie protokołów monitorujących, które mogą wykrywać awarie w czasie rzeczywistym oraz automatycznie przekierowywać ruch sieciowy, co zwiększa niezawodność i dostępność sieci.

Pytanie 30

W przedsiębiorstwie zainstalowano pięć komputerów z adresami kart sieciowych zawartymi w tabeli. W związku z tym można wyróżnić

Adres IP	Maska
10.1.61.10	255.255.0.0
10.1.61.11	255.255.0.0
10.3.63.20	255.255.0.0
10.3.63.21	255.255.0.0
10.5.63.10	255.255.0.0

A. 5 podsieci

B. 1 sieć

C. 2 podsieci

D. 3 podsieci

Podział na podsieci to kluczowy element zarządzania sieciami komputerowymi, który pozwala na optymalizację przepływu danych i bezpieczeństwo. W przypadku przedstawionym w pytaniu mamy pięć adresów IP z przypisaną maską 255.255.0.0, co oznacza, że w sieci klasy B mamy 16-bitowy zakres identyfikujący sieć i 16-bitowy identyfikujący hosty. Adresy IP 10.1.61.10 i 10.1.61.11 należą do jednej podsieci 10.1.0.0/16, adresy 10.3.63.20 i 10.3.63.21 do innej podsieci 10.3.0.0/16, a adres 10.5.63.10 do trzeciej podsieci 10.5.0.0/16. W praktyce, zarządzając siecią, podział na podsieci może być użyty do separacji różnych działów firmy, co pozwala na precyzyjne zarządzanie ruchem sieciowym oraz zwiększenie bezpieczeństwa poprzez ograniczenie dostępu tylko do niektórych segmentów sieci. Standardy takie jak IPv4 i IPv6 w połączeniu z koncepcjami subnettingu umożliwiają wydajne alokowanie adresów IP, co jest kluczowe w dużych przedsiębiorstwach stosujących wewnętrzne sieci LAN.

Pytanie 31

Oprogramowanie komputerowe, które jest dostępne bezpłatnie i bez ograniczeń czasowych, jest dystrybuowane na podstawie licencji typu

A. public domain

B. trial

C. shareware

D. donationware

Odpowiedź "public domain" jest prawidłowa, ponieważ odnosi się do oprogramowania, które jest dostępne dla każdego bez jakichkolwiek ograniczeń czasowych czy finansowych. Oprogramowanie w domenie publicznej jest uwolnione od wszelkich praw autorskich, co oznacza, że użytkownicy mogą je dowolnie modyfikować, kopiować i rozpowszechniać. Przykłady takiego oprogramowania to różne biblioteki kodów źródłowych, które są wykorzystywane w projektach open-source, jak np. zbiory przydatnych narzędzi programistycznych. W praktyce oznacza to, że programiści mogą korzystać z tych zasobów bez konieczności uzyskiwania zezwolenia, co sprzyja innowacyjności i współpracy w społeczności deweloperów. Standardy i dobre praktyki branżowe wskazują na znaczenie udostępniania oprogramowania w domenie publicznej jako sposobu na wspieranie edukacji oraz rozwoju technologii. Korzystanie z takich zasobów przyczynia się do szybszego rozwoju nowych aplikacji i narzędzi, a także umożliwia naukę poprzez praktyczne zastosowanie kodu źródłowego.

Pytanie 32

Który z wymienionych adresów IP nie zalicza się do prywatnych?

A. 127.231.5.67

B. 172.16.45.123

C. 10.0.105.12

D. 192.168.199.223

Adres IP 127.231.5.67 jest adresem publicznym, ponieważ znajduje się poza zdefiniowanymi zakresami adresów prywatnych, które są zgodne z normami RFC 1918. Adresy prywatne obejmują zakresy 10.0.0.0 do 10.255.255.255, 172.16.0.0 do 172.31.255.255 oraz 192.168.0.0 do 192.168.255.255. Adres IP 127.0.0.0/8 jest zarezerwowany dla pętli lokalnej (localhost) i nie jest używany do komunikacji w sieci. W praktyce, adresy publiczne są wykorzystywane do identyfikacji urządzeń w Internecie i umożliwiają komunikację między różnymi sieciami. Adresy prywatne są natomiast stosowane w sieciach lokalnych (LAN) i nie mogą być routowane w Internecie, co zapewnia bezpieczeństwo i ogranicza dostęp do tych zasobów. W związku z tym, znajomość rozróżnienia między adresami publicznymi i prywatnymi jest istotna w kontekście projektowania sieci oraz zarządzania adresacją IP.

Pytanie 33

W terminalu systemu operacyjnego wykonano polecenie nslookup. Jaką informację uzyskano?

CMDWiersz polecenia
—□×
C:\>nslookup
Serwer domyślny: plusmx1.polkomtel.com.pl
Address: 212.2.96.51

>

A. Adres serwera DNS

B. Adres serwera DHCP

C. Adres IP hosta

D. Domyślną bramę

Polecenie nslookup jest narzędziem używanym do diagnostyki sieciowej, które pomaga w uzyskaniu informacji o domenach internetowych poprzez przekierowanie zapytań do serwerów DNS. Kiedy zostaje wydane polecenie nslookup bez dodatkowych parametrów, narzędzie to zwraca informacje o domyślnym serwerze DNS skonfigurowanym na komputerze użytkownika. W przypadku pokazanym na ekranie, polecenie nslookup ujawnia adres serwera DNS wraz z jego nazwą. Praktyczne zastosowanie polecenia nslookup obejmuje diagnozowanie problemów z rozwiązywaniem nazw, weryfikację konfiguracji DNS oraz analizę działania sieci. W środowiskach IT, gdzie nieprawidłowa konfiguracja DNS może prowadzić do problemów z łącznością, nslookup jest kluczowym narzędziem. Zgodnie z dobrymi praktykami, administratorzy IT często używają nslookup do weryfikacji dostępności i poprawności działania serwerów DNS. Pozwala to na szybkie zidentyfikowanie i rozwiązanie problemów związanych z DNS, które mogą wpływać na wydajność i bezpieczeństwo sieci. Rozumienie jak działa nslookup i jakie informacje zwraca jest podstawową umiejętnością w zarządzaniu sieciami komputerowymi.

Pytanie 34

Jakie polecenie należy wydać, aby uzyskać listę plików spełniających dane kryteria?

 -rw-r--r-- 1 root root 9216 paź 6 18:39 mama.xls
-rw-r--r-- 1 root root 9216 paź 6 18:39 tata.txt
-rw-r--r-- 1 root root 9216 paź 6 18:39 test2.jpg
-rw-r--r-- 1 root root 9216 paź 6 18:39 test.jpg

A. ls -l *a* *.jpg

B. dir *a*.jpg

C. find *.jpg | *a*

D. grep *a* *.jpg

Polecenie ls -l *a* *.jpg jest prawidłowe, ponieważ wykorzystuje narzędzie ls do listowania plików w katalogu. Parametr -l umożliwia wyświetlenie szczegółowych informacji o plikach, takich jak prawa dostępu, właściciel i rozmiar. Użycie wzorców *a* oraz *.jpg pozwala na filtrowanie plików zawierających literę a oraz tych z rozszerzeniem jpg. Dzięki temu użytkownik może uzyskać precyzyjne informacje o interesujących go plikach. Stosowanie tego polecenia jest zgodne z dobrymi praktykami administracji systemami Linux, umożliwiając szybkie i efektywne zarządzanie plikami. Przykładowo, użycie ls -l *a*.jpg wyświetli wszystkie pliki jpg zawierające literę a w nazwie, co jest przydatne w sytuacjach, gdy użytkownik musi zidentyfikować konkretne pliki graficzne w dużym zbiorze danych. Polecenie ls jest integralną częścią codziennej pracy administratorów systemów, dlatego zrozumienie jego mechanizmów i możliwości jest kluczowe w efektywnym zarządzaniu środowiskiem Linux.

Pytanie 35

Aby przygotować do pracy skaner, którego opis zawarto w tabeli, należy w pierwszej kolejności

Skaner przenośny IRIScanBook 3

Bezprzewodowy, zasilany baterią i bardzo lekki. Można go przenosić w dowolne miejsce!

Idealny do skanowania książek, czasopism i gazet

Rozdzielczość skanowania 300/600/900 dpi

Prędkość skanowania: 2 sek. dla tekstów biało-czarnych / 3 sek. dla tekstów kolorowych

Bezpośrednie skanowanie do formatu PDF i JPEG

Zapis skanu na kartę microSD ™ (w zestawie)

Kolorowy ekran (do podglądu zeskanowanych obrazów)

3 baterie alkaliczne AAA (w zestawie)

A. podłączyć ładowarkę i całkowicie naładować akumulator.

B. podłączyć skaner do komputera za pomocą kabla Ethernet.

C. włożyć baterię i kartę pamięci do odpowiedniego gniazda skanera.

D. włączyć urządzenie i rozpocząć bezpośrednie skanowanie do formatu PDF.

W przygotowaniu skanera przenośnego pojawiają się pewne pułapki, które wynikają najczęściej z automatycznego przenoszenia nawyków z innych typów urządzeń. Jednym z typowych błędów jest założenie, że urządzenie trzeba najpierw podłączyć do ładowarki i naładować akumulator – rzeczywiście, sporo sprzętu wymaga ładowania przed pierwszym użyciem, ale IRIScanBook 3 jest zasilany klasycznymi bateriami AAA, które umieszczamy w urządzeniu. Tu nie ma akumulatora, więc nie musimy nic ładować, co jest dość wygodne, zwłaszcza w terenie. Często też pojawia się przekonanie, że skanery, jak drukarki czy niektóre skanery biurkowe, muszą być połączone z komputerem kablem (na przykład przez Ethernet czy USB). W tym przypadku urządzenie jest w pełni bezprzewodowe i nie wymaga żadnego połączenia z komputerem do działania – wszystko zapisywane jest na kartę microSD, więc niepotrzebne są żadne przewody podczas pracy. Jeszcze innym błędem jest założenie, że wystarczy tylko włączyć urządzenie i zacznie ono działać. Jednak bez zainstalowanych baterii oraz karty pamięci, skaner albo w ogóle nie zareaguje, albo nie będzie miał gdzie zapisywać zeskanowanych plików. W mojej opinii to wynika z tego, że użytkownicy przyzwyczajeni są do sprzętu stacjonarnego lub smartfonów, gdzie pamięć jest wbudowana. W przypadku urządzeń mobilnych standardem jest, by użytkownik sam zadbał o źródło zasilania i nośnik danych – to podstawa, bez której nie ruszymy dalej z żadną operacją, nawet najprostszą. Warto więc pamiętać, by zawsze przed włączeniem takiego sprzętu sprawdzić, czy bateria i karta microSD są na miejscu – to nie tylko oszczędność czasu, ale i uniknięcie zbędnych problemów w przyszłości.

Pytanie 36

Wskaż nazwę modelu przechowywania i przetwarzania danych opartego na użytkowaniu zasobów dyskowych, obliczeniowych i programowych, udostępnionych przez usługodawcę za pomocą sieci komputerowej.

A. Peer to peer.

B. Serwer FTP.

C. Internet rzeczy.

D. Chmura obliczeniowa.

Poprawną odpowiedzią jest chmura obliczeniowa, bo opis w pytaniu dokładnie pasuje do modelu cloud computingu: korzystasz z zasobów dyskowych (przestrzeń na dane), obliczeniowych (moc procesora, pamięć RAM, GPU) i programowych (aplikacje, usługi, platformy), które fizycznie należą do dostawcy i są udostępniane przez sieć – najczęściej przez Internet. Z punktu widzenia użytkownika nie interesuje go, gdzie stoją serwery, ile jest macierzy dyskowych, jak są chłodzone centra danych. Ważne jest to, że może się zalogować i skorzystać z usługi na żądanie. W praktyce masz trzy główne modele: IaaS (np. maszyna wirtualna na Azure czy AWS – dostajesz zasoby obliczeniowe i sam instalujesz system i aplikacje), PaaS (np. platforma do uruchamiania aplikacji webowych bez martwienia się o system operacyjny) i SaaS (np. Microsoft 365, Google Workspace – gotowa aplikacja dostępna przez przeglądarkę). Dobra praktyka w branży to wykorzystywanie chmury tam, gdzie liczy się skalowalność, elastyczność i rozliczanie „pay as you go” – płacisz za realne użycie CPU, RAM, przestrzeni dyskowej czy transferu. Z mojego doświadczenia chmura bardzo ułatwia testowanie, backupy, uruchamianie środowisk developerskich i serwerów aplikacyjnych bez kupowania fizycznego sprzętu. W standardach bezpieczeństwa, takich jak ISO/IEC 27001, coraz częściej zakłada się, że część infrastruktury jest w chmurze, a rolą administratora jest poprawna konfiguracja usług, kontrola dostępu, szyfrowanie danych i monitorowanie logów, a nie fizyczne zarządzanie serwerownią. W technikum czy pracy zawodowej warto kojarzyć, że „chmura obliczeniowa” to nie jedno konkretne urządzenie, tylko cały model dostarczania usług IT przez sieć.

Pytanie 37

PCI\VEN_10EC&DEV_8168&SUBSYS_05FB1028&REV_12
Przedstawiony zapis jest

A. nazwą pliku sterownika dla urządzenia.

B. kluczem aktywującym płatny sterownik do urządzenia.

C. identyfikatorem sprzętowym urządzenia zawierającym id producenta i urządzenia.

D. identyfikatorem i numerem wersji sterownika dla urządzenia.

Zapis w stylu PCI\VEN_10EC&DEV_8168&SUBSYS_05FB1028&REV_12 na pierwszy rzut oka może wyglądać jak jakiś dziwny klucz albo nazwa pliku, ale w rzeczywistości to zupełnie inna kategoria informacji. To nie jest nazwa pliku sterownika, bo pliki sterowników w Windows mają zwykle rozszerzenia .sys, .inf, .cat i nazywają się raczej np. rt640x64.sys, netrtx64.inf itp. Ten ciąg nie pojawia się jako fizyczny plik na dysku, tylko jako opis urządzenia przechowywany w rejestrze i prezentowany przez Menedżera urządzeń. Mylenie tego z nazwą pliku wynika często z tego, że użytkownik widzi ten identyfikator obok informacji o sterowniku i zakłada, że to jest to samo, a to są dwie różne warstwy: opis sprzętu i plik obsługujący ten sprzęt. Nie jest to też żaden klucz aktywacyjny płatnego sterownika. Sterowniki urządzeń w praktyce są prawie zawsze darmowe i powiązane z licencją systemu lub urządzenia, a nie z indywidualnym kluczem w takiej formie. Klucze licencyjne mają inny format, zwykle podział na grupy znaków, często litery i cyfry, i są obsługiwane przez mechanizmy licencjonowania oprogramowania, a nie przez menedżera urządzeń. Tutaj mamy typowy, techniczny identyfikator według standardu PCI, gdzie VEN oznacza producenta, DEV model układu, SUBSYS konfigurację producenta sprzętu, a REV rewizję. Wreszcie, ten zapis nie jest identyfikatorem sterownika ani numerem jego wersji. Wersje sterowników opisuje się w polach typu „Wersja pliku”, „Data sterownika”, wpisach w INF, a także w podpisach cyfrowych. Identyfikator PCI opisuje wyłącznie sprzęt od strony magistrali, nie oprogramowanie, które go obsługuje. Typowym błędem myślowym jest wrzucanie do jednego worka: sprzęt, sterownik i licencję. Tymczasem w dobrych praktykach serwisowych rozdziela się te pojęcia: najpierw identyfikujemy urządzenie po Hardware ID, potem wyszukujemy odpowiedni sterownik, a dopiero na końcu ewentualnie zastanawiamy się nad licencjami systemu lub aplikacji. Zrozumienie, że ten ciąg to właśnie identyfikator sprzętowy, bardzo ułatwia diagnozowanie problemów z nieznanymi urządzeniami i ręczne dobieranie właściwych sterowników.

Pytanie 38

Aby uzyskać adres IPv4, za pomocą usługi DHCP, komputer kliencki wysyła żądania z portu

A. 53

B. 67

C. 68

D. 80

Poprawna odpowiedź to port 68, bo dokładnie tak działa standardowy mechanizm DHCP opisany w RFC 2131. W praktyce jest tak: serwer DHCP nasłuchuje na porcie UDP 67, a klient DHCP (czyli zwykły komputer, laptop, drukarka sieciowa itp.) wysyła i odbiera swoje komunikaty DHCP właśnie z portu UDP 68. Dlatego mówi się, że „komputer kliencki korzysta z portu 68”. Ramki DHCP (DISCOVER, REQUEST itp.) idą z portu 68 klienta na port 67 serwera. To rozdzielenie portów ułatwia działanie mechanizmów sieciowych, np. relay agentów (DHCP relay) i filtrów w firewallach. W realnej konfiguracji sieci, gdy coś nie działa z przydzielaniem adresów IP, bardzo często sprawdza się, czy na trasie nie są zablokowane porty UDP 67/68. Dobrym nawykiem jest pamiętać: 67 – serwer, 68 – klient. Moim zdaniem warto to po prostu wbić w głowę, bo pojawia się w testach, ale też w codziennej pracy administratora. Przy analizie ruchu w Wiresharku od razu widać pakiety DHCP po tych portach i można szybko odróżnić, co wysyła klient, a co odpowiada serwer. To też pomaga zrozumieć, czemu komputer bez adresu IP (jeszcze w stanie 0.0.0.0) potrafi dogadać się z serwerem w innej podsieci – korzysta z broadcastów na konkretnych portach UDP i nie potrzebuje na tym etapie pełnej konfiguracji sieci. Dobra praktyka w firmowych zaporach to zawsze zezwolenie na UDP 67/68 w sieciach, gdzie ma działać automatyczna konfiguracja IP, inaczej DHCP po prostu nie ruszy.

Pytanie 39

Które urządzenie może zostać wykorzystane do rutowania ruchu sieciowego między sieciami VLAN?

A. Punkt dostępowy.

B. Przełącznik warstwy trzeciej.

C. Przełącznik warstwy drugiej obsługujący Port Based.

D. Przełącznik warstwy drugiej z tablicą adresów MAC komputerów z nim połączonych.

Prawidłowo wskazany został przełącznik warstwy trzeciej, czyli tzw. switch L3. To właśnie takie urządzenie potrafi zarówno przełączać ruch w ramach jednej sieci VLAN (funkcja typowa dla warstwy drugiej), jak i rutować ruch pomiędzy różnymi VLAN-ami, działając jak klasyczny router. W praktyce mówimy tu o tzw. routingu między-VLAN (inter-VLAN routing). W dobrze zaprojektowanych sieciach zgodnych z dobrymi praktykami (np. zaleceniami Cisco, Juniper itd.) tworzy się osobny VLAN dla każdej podsieci logicznej, a przełącznik warstwy trzeciej ma skonfigurowane interfejsy SVI (Switch Virtual Interface), po jednym dla każdego VLAN-u. Każdy taki SVI ma przypisany adres IP będący bramą domyślną dla hostów w danym VLAN-ie. Gdy pakiet musi przejść z jednego VLAN-u do drugiego, switch L3 sprawdza tablicę routingu, podejmuje decyzję na podstawie adresu IP docelowego i przekazuje ruch do odpowiedniego VLAN-u. Z zewnątrz wygląda to trochę jakby w jednym pudełku był router i przełącznik. Moim zdaniem to jedno z najczęściej spotykanych rozwiązań w sieciach firmowych, bo upraszcza architekturę i zwiększa wydajność – ruch między VLAN-ami nie musi wychodzić na osobny router, wszystko załatwia lokalnie urządzenie L3. Dodatkowo takie przełączniki często obsługują zaawansowane funkcje, jak listy ACL na poziomie IP, QoS w oparciu o warstwę trzecią czy protokoły routingu dynamicznego (OSPF, RIP, czasem nawet BGP w większych modelach). W realnych wdrożeniach, np. w szkole, biurze czy małej serwerowni, przełącznik L3 umieszcza się zwykle w szafie głównej jako tzw. core lub distribution switch, a do niego podłącza się przełączniki dostępu L2. Dzięki temu zarządzanie VLAN-ami i ruchem między nimi jest centralne, czytelne i zgodne ze standardową segmentacją sieci (np. osobny VLAN dla administracji, uczniów, serwerów, Wi-Fi itd.).

Pytanie 40

Który program umożliwia sprawdzanie stanów portów i wykonuje próby połączeń z nimi?

A. ifconfig

B. ipconfig

C. nmap

D. arp

Poprawna odpowiedź to nmap, bo jest to specjalistyczne narzędzie do skanowania portów i analizy usług sieciowych. Nmap potrafi sprawdzić, które porty na wskazanym hoście są otwarte, zamknięte albo filtrowane przez firewall. Dodatkowo nie tylko „pyta” czy port odpowiada, ale też wykonuje różne typy prób połączeń (np. SYN scan, TCP connect, UDP scan), dzięki czemu można uzyskać więcej informacji o konfiguracji sieci i zabezpieczeniach. W praktyce administratorzy i specjaliści od bezpieczeństwa używają nmapa do audytów sieci, wykrywania nieautoryzowanych usług, a także do inwentaryzacji urządzeń w sieci. Przykładowo, polecenie `nmap 192.168.1.10` przeskanuje podstawowe porty na tym hoście, a `nmap -sV 192.168.1.10` spróbuje dodatkowo rozpoznać wersje usług działających na otwartych portach. Moim zdaniem znajomość nmapa to trochę taki standard w branży – pojawia się i w zadaniach rekrutacyjnych, i w realnej pracy. W dobrych praktykach bezpieczeństwa zaleca się regularne skanowanie własnej infrastruktury, żeby wiedzieć, jakie porty są dostępne z sieci i czy nie zostały przypadkiem uruchomione niepotrzebne usługi. Nmap pozwala też skanować całe zakresy adresów (np. `nmap 192.168.1.0/24`), co jest bardzo wygodne przy diagnozowaniu problemów sieciowych lub szukaniu „zagubionych” urządzeń. Warto pamiętać, że w wielu organizacjach skanowanie cudzych sieci bez zgody jest traktowane jako naruszenie polityki bezpieczeństwa, więc takie narzędzie stosuje się zgodnie z regulaminami i uprawnieniami. Technicznie rzecz biorąc, nmap działa na poziomie pakietów, korzysta z mechanizmów stosu TCP/IP i pozwala na dość precyzyjną analizę odpowiedzi hostów, co czyni go narzędziem znacznie bardziej zaawansowanym niż proste „pingowanie”.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej