Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 6 maja 2026 10:42
Data zakończenia: 6 maja 2026 10:56

Egzamin zdany!

Wynik: 28/40 punktów (70,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W HTML-u znacznik tekst będzie prezentowany przez przeglądarkę w sposób identyczny do znacznika

A. <b>tekst</b>

B. <sub>tekst</sub>

C. <big>tekst</big>

D. <h1>tekst</h1>

Znacznik <strong> w HTML jest używany do oznaczania tekstu, który ma być wyróżniony jako ważny. Jego domyślne stylizowanie w przeglądarkach polega na pogrubieniu tekstu, co jest również funkcją znacznika <b>. Oba znaczniki mają podobne zastosowanie, ale <strong> niesie dodatkowe znaczenie semantyczne, co oznacza, że informuje przeglądarki i maszyny o tym, że dany tekst jest istotny. Przykładem może być użycie <strong> w nagłówkach lub w miejscach, gdzie chcemy zwrócić uwagę na kluczowe informacje, jak np. 'Zamówienie <strong>pilne</strong> musi być dostarczone do jutra.' W kontekście dobrych praktyk zaleca się używanie znaku <strong> zamiast <b>, gdyż wspiera to dostępność i SEO - wyszukiwarki lepiej interpretują semantykę treści, co może wpłynąć na pozycjonowanie strony. Warto również pamiętać, że zgodnie z W3C, semantyka HTML ma kluczowe znaczenie dla strukturyzacji dokumentów oraz ich dostępności.

Pytanie 2

Głównym celem systemu CMS jest oddzielenie treści witryny informacyjnej od jej wyglądu. Jak osiągany jest ten efekt?

A. z bazy danych oraz wyglądu za pomocą atrybutów HTML

B. ze statycznych plików HTML oraz wyglądu ze zdefiniowanego szablonu

C. z bazy danych oraz wyglądu ze zdefiniowanego szablonu

D. ze statycznych plików HTML oraz wyglądu za pomocą technologii FLASH

Wykorzystanie statycznych plików HTML do generowania treści w kontekście systemów CMS jest koncepcją nieefektywną oraz niezgodną z współczesnymi standardami zarządzania treścią. Statyczne pliki HTML są trudne do aktualizacji, co oznacza, że każda zmiana wymaga edycji każdego pliku osobno. W praktyce prowadzi to do zwiększenia ryzyka błędów oraz obniża efektywność pracy, szczególnie w większych projektach. Z drugiej strony, wykorzystanie atrybutów HTML do definiowania wyglądu nie oddziela treści od prezentacji, co jest kluczowym założeniem CMS. Takie podejście nie tylko zagraża porządku w organizacji treści, ale także może negatywnie wpływać na dostępność oraz responsywność strony. Ponadto, technologia FLASH, która była popularna w przeszłości, obecnie nie jest wspierana przez większość przeglądarek i nie jest zalecana w nowoczesnym projektowaniu stron internetowych. Właściwe podejście do zarządzania treścią wymaga stosowania nowoczesnych narzędzi, takich jak bazy danych w połączeniu z szablonami, co zapewnia elastyczność i wygodę użytkowania. W ten sposób można efektywnie zarządzać zawartością oraz zapewnić optymalną wydajność i estetykę serwisu.

Pytanie 3

Wskaż kod CSS, który odpowiada layoutowi bloków 2 – 5, zakładając, że są one utworzone na podstawie podanego kodu HTML.

A. Kod 1

B. Kod 4

C. Kod 3

D. Kod 2

Kod 2 jest poprawny, ponieważ najlepiej odpowiada przedstawionemu układowi bloków. W tym układzie blok 2 ma style float: left i szerokość 40%, co oznacza, że jest wypływany w lewo i zajmuje 40% dostępnej szerokości. Blok 3 również jest ustawiony z float: left, ale z szerokością 30%, co pozwala na ułożenie go obok bloku 2, o ile suma szerokości nie przekracza 100%. Blok 4 jest ustawiony z float: right i szerokością 30%, co umieszcza go po prawej stronie kontenera. Takie ustawienie float pozwala na zapełnienie przestrzeni między blokiem 2 i 4 blokiem 3, przy zachowaniu równowagi wizualnej. Blok 5 został ustawiony z float: left i szerokością 30%, co pozwala mu na umieszczenie poniżej bloku 3, ale z wyrównaniem do lewej. Taki układ jest częsty w projektowaniu stron, gdzie używa się systemu float do tworzenia responsywnych układów. W praktyce jednak, float jest coraz częściej zastępowany flexboxem lub gridem, które oferują bardziej elastyczne i intuicyjne sposoby zarządzania układem elementów na stronie.

Pytanie 4

Zawartość kodu w języku HTML umieszczona w ramce ilustruje zestaw

<ol>
 <li>Pierwszy</li>
 <li>Drugi</li>
 <li>Trzeci</li>
 </ol>

A. linków

B. skróconych

C. wypunktowanej

D. numerowanej

Fragment kodu HTML używa tagu <ol> co oznacza listę numerowaną. Tag <ol> jest skrótem od ordered list i jest używany do tworzenia listy elementów, które są automatycznie numerowane przez przeglądarkę. Wewnątrz tego tagu znajdują się tagi <li>, które oznaczają poszczególne elementy listy. Każdy z tych elementów będzie wyświetlany z kolejnym numerem w przeglądarce internetowej. Na przykład w przypadku zamieszczonego kodu HTML przeglądarka wyświetli listę z numerami 1 2 3 przed elementami Pierwszy Drugi Trzeci. Listy numerowane są użyteczne w sytuacjach gdy ważna jest kolejność elementów na przykład w instrukcjach krok po kroku lub rankingach. Tworzenie list numerowanych z użyciem <ol> jest zgodne ze standardami HTML i jest dobrym rozwiązaniem gdyż pozwala na łatwe zarządzanie kolejnością elementów bez konieczności ręcznego numerowania co redukuje ryzyko błędów i automatycznie aktualizuje numerację w przypadku dodania bądź usunięcia elementów z listy.

Pytanie 5

Który z elementów HTML stanowi blokowy znacznik?

A. img

B. strong

C. p

D. span

Znacznik <p> (paragraf) jest klasyfikowany jako element blokowy, co oznacza, że zajmuje całą szerokość dostępnego miejsca w swoim kontenerze i jest renderowany na nowej linii. Elementy blokowe są fundamentalne w układzie strony internetowej, ponieważ pozwalają na strukturalne grupowanie treści w sposób, który jest zrozumiały dla przeglądarek internetowych oraz dla użytkowników. Przykłady użycia elementu <p> obejmują tworzenie akapitów w artykułach, opisów produktów, czy innych dłuższych fragmentów tekstu. Dobre praktyki wskazują, że należy stosować <p> dla tekstu, który ma być wyświetlany jako samodzielny blok, co poprawia czytelność i dostępność treści. Ponadto, zgodnie z wytycznymi W3C, stosowanie znaczników blokowych, takich jak <p>, przyczynia się do lepszej struktury dokumentu HTML oraz ułatwia jego interpretację przez roboty wyszukiwarek, co jest kluczowe w kontekście SEO. Warto również zauważyć, że w CSS można łatwo stylizować znaczniki blokowe, co daje większą kontrolę nad wyglądem i układem strony.

Pytanie 6

W programie INKSCAPE / COREL, aby uzyskać efekt przedstawiony w napisie, należy

A. wykorzystać funkcję sumy z kołem

B. posłużyć się funkcją gradientu

C. skorzystać z funkcji wstaw / dopasuj tekst do ścieżki

D. zastosować funkcję wykluczenia z kołem

Funkcja wstaw dopasuj tekst do ścieżki w programach takich jak Inkscape czy CorelDraw pozwala na precyzyjne zarządzanie tekstem wzdłuż dowolnie wybranej krzywej lub obiektu ścieżki To narzędzie umożliwia tworzenie estetycznie atrakcyjnych projektów, które wykorzystują nieregularne kształty do formowania tekstu Jest to szczególnie przydatne w projektowaniu graficznym przy tworzeniu logo banerów czy innych materiałów reklamowych gdzie tekst musi podążać za określonym kształtem lub konturem Korzystanie z tej funkcji wymaga zrozumienia podstawowych pojęć takich jak ścieżki krzywe i ich edycja Projektant może stworzyć ścieżkę ręcznie za pomocą narzędzi rysunkowych lub wykorzystać istniejący kształt Następnie funkcja dopasowania automatycznie układa wybrany tekst wzdłuż tej ścieżki jednocześnie pozwalając na dostosowanie jego położenia i orientacji Kluczowe jest zrozumienie że edytowane ścieżki mogą być dowolnie modyfikowane a tekst będzie się dynamicznie dostosowywał co pozwala na kreatywne eksperymentowanie z formą i stylem Tekst zachowuje swoją czytelność i proporcje co jest istotne w kontekście czytelności i estetyki gotowego projektu

Pytanie 7

W skrypcie JavaScript użyto metody DOM getElementsByClassName('akapit'). Ta metoda odniesie się do akapitu

A. <p id="akapit">akapit2</p>

B. <p>akapit</p>

C. <p class="akapit">akapit4</p>

D. <p href="/akapit">akapit3</p>

Metoda DOM getElementsByClassName jest jedną z najważniejszych funkcji w JavaScript, która pozwala na selekcję elementów na stronie internetowej na podstawie ich klas CSS. W tym przypadku, odpowiedź <p class="akapit">akapit4</p> jest poprawna, ponieważ element ten ma przypisaną klasę "akapit", co czyni go bezpośrednim kandydatem do selekcji przez metodę getElementsByClassName('akapit'). Metoda ta zwraca kolekcję elementów (HTMLCollection), które mają podaną klasę, a następnie można z nimi pracować w kodzie JavaScript. Na przykład, możemy zmieniać ich style, zawartość lub dodawać zdarzenia. Dobrą praktyką jest stosowanie klas do stylizacji oraz manipulacji DOM, co pozwala na lepszą organizację kodu i zwiększa jego czytelność. Pamiętaj, że klasy są bardziej uniwersalne i elastyczne niż identyfikatory (ID), które powinny być unikalne na stronie. W przypadku konieczności stosowania metod do manipulacji elementami DOM, warto znać również inne metody, takie jak querySelector i querySelectorAll, które oferują bardziej zaawansowane opcje selekcji, umożliwiające wykorzystanie kombinacji klas, identyfikatorów i innych atrybutów.

Pytanie 8

W zaprezentowanym fragmencie dokumentu HTML ustalono stylowanie CSS dla selektora klasy "menu", aby kolor tła tego elementu był zielony. Które z poniższych określeń stylu CSS odpowiada temu stylowaniu?

<div class="menu"></div>

A. #menu { background-color: rgb(0,255,0); }

B. div.menu { background-color: green; }

C. div:menu { color: green; }

D. menu { background-color: rgb(0,255,0); }

Odpowiedź div.menu { background-color: green; } jest prawidłowa, ponieważ odnosi się do selektora klasy w języku CSS. W HTML, atrybut class jest używany do przypisywania elementom jednej lub wielu klas, które mogą być następnie stylizowane w CSS. Selektor klasy jest definiowany przez poprzedzenie nazwy klasy kropką, co pozwala na stylizację wszystkich elementów używających tej klasy. W przypadku selektora div.menu, stylizacja dotyczy wszystkich elementów div z klasą menu. Użycie właściwości background-color z wartością green ustawia zielone tło dla zdefiniowanego elementu. Taki sposób definiowania stylów jest zgodny z dobrymi praktykami, które zalecają użycie klas do stylizacji wielokrotnego użytku w celu zwiększenia elastyczności i czytelności kodu. Ponadto używanie nazw klas i odpowiednich selektorów pozwala na łatwe zarządzanie stylistyką większych projektów, co jest kluczowe w rozwoju współczesnych stron internetowych. Warto zauważyć, że stosowanie klas zamiast identyfikatorów jest bardziej elastyczne, ponieważ jedna klasa może być przypisana do wielu elementów, podczas gdy identyfikator musi być unikalny w całym dokumencie.

Pytanie 9

Przyjmując, że użytkownik Adam nie miał dotychczas żadnych uprawnień, polecenie SQL przyzna mu prawa jedynie do

GRANT CREATE, ALTER ON sklep.* TO adam;

A. tworzenia oraz modyfikowania struktury w tabeli sklep

B. dodawania i modyfikacji danych w tabeli sklep

C. tworzenia i zmiany struktury wszystkich tabel w bazie sklep

D. dodawania i modyfikacji danych we wszystkich tabelach bazy sklep

To, co zaznaczyłeś, jest jak najbardziej na miejscu. W tym SQL-u, 'GRANT CREATE, ALTER ON sklep.* TO adam;' dajesz użytkownikowi, czyli adamowi, możliwości tworzenia i zmieniania struktury wszystkich tabel w bazie 'sklep'. Słowo 'CREATE' pozwala mu na tworzenie nowych tabel, a 'ALTER' umożliwia mu wprowadzanie zmian w tych istniejących, na przykład dodawanie czy usuwanie kolumn. Ważne, żeby ogarnąć, że 'sklep.*' oznacza wszystkie tabele w danej bazie, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu bazami danych. No bo jakby adam miał ochotę dodać nową tabelę albo zmodyfikować istniejącą, to musi mieć odpowiednie uprawnienia. Przykładem może być sytuacja, gdy administrator daje programiście dostęp do zmian w strukturze tabel, żeby móc dodać nowe funkcje do aplikacji – to naprawdę ważne dla rozwoju systemu.

Pytanie 10

Jaki System Zarządzania Bazą Danych jest standardowo używany w pakiecie XAMPP?

A. MariaDB

B. Firebird

C. Oracle

D. PostgreSQL

Oracle, Firebird i PostgreSQL to usługi baz danych, które różnią się od MariaDB zarówno pod względem architektury, jak i zastosowania. Oracle to komercyjny system zarządzania bazą danych, który oferuje zaawansowane funkcje, jednak jest on znacznie droższy i mniej dostępny dla indywidualnych programistów lub małych firm. Wykorzystanie Oracle w projektach lokalnych nie jest typowe, ponieważ jest bardziej skierowane na duże przedsiębiorstwa i złożone aplikacje korporacyjne. Firebird to również open-source'owy system, ale nie jest tak szeroko stosowany jak MariaDB w kontekście lokalnego rozwoju aplikacji. Użytkownicy często decydują się na MariaDB ze względu na jej kompatybilność z MySQL oraz szersze wsparcie społeczności. PostgreSQL jest znany z zaawansowanych funkcji i wsparcia dla bardziej skomplikowanych operacji, jednak jego integracja z XAMPP nie jest domyślna, co może wprowadzać użytkowników w błąd, mylnie zakładając, że jest to powszechnie stosowane rozwiązanie. Typowe błędy to nieadekwatne porównanie systemów bez uwzględnienia ich kontekstu użycia, co prowadzi do mylnych wniosków o ich popularności i zastosowalności w projektach lokalnych.

Pytanie 11

W CSS należy ustawić tło dokumentu na obraz rys.png, który powinien się powtarzać tylko w poziomie. Którą definicję trzeba przypisać selektorowi body?

A. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-y;}

B. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: round;}

C. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat;}

D. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-x;}

Wybrana odpowiedź {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-x;} jest poprawna, ponieważ dokładnie definiuje sposób wyświetlania tła w dokumencie HTML. W języku CSS, właściwość background-image ustala źródło obrazu, który ma być użyty jako tło, a background-repeat kontroluje, jak ten obraz się powtarza. Ustawienie repeat-x sprawia, że obraz będzie powtarzany tylko w poziomie, co oznacza, że będzie się ukazywał wielokrotnie od lewej do prawej, ale nie będzie powtarzany w pionie. Taki sposób wyświetlania tła jest przydatny w wielu kontekstach, na przykład w projektowaniu stron internetowych, gdzie chcemy uzyskać efekt pasów lub linii w poziomie, bez nadmiaru treści w pionie. Szereg dobrych praktyk w CSS wskazuje, że należy dbać o efektywność i estetykę, a odpowiednie powtarzanie tła może znacząco wpłynąć na wizualną atrakcyjność strony. Ponadto, użycie właściwego formatu URL i umiejętne stosowanie obrazów tła może poprawić doświadczenia użytkowników, podczas gdy nieodpowiednie podejście może prowadzić do problemów z wydajnością, szczególnie na urządzeniach mobilnych, gdzie ładowanie zbyt dużych lub nieoptymalnych obrazów może obniżyć responsywność strony.

Pytanie 12

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; } section { float: right; }

B. nav { float: left; } aside { float: left; }

C. aside {float: left; }

D. nav { float: right; }

Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. <aside>, potem <section>, a na końcu <nav>, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie. W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie. Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.

Pytanie 13

Zaprezentowano kod dla tabeli 3x2. Jaką modyfikację należy wprowadzić w drugim wierszu, aby tabela przypominała tę z obrazka, gdzie wiersz jest niewidoczny?

<table>
    <tr>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 1</td>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 2</td>
    </tr>
    <tr>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 3</td>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 4</td>
    </tr>
    <tr>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 5</td>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 6</td>
    </tr>
</table>

/efekt jest na obrazie - nie dołączam - nie analizuj/

A. <pre class="code-block"><tr <span class="code-text">style=</span><span class="code-string">"clear: none"</span>></pre>

B. <pre class="code-block"><tr <span class="code-text">style=</span><span class="code-string">"display: table-cell"</span>></pre>

C. <pre class="code-block"><tr <span class="code-text">style=</span><span class="code-string">"display: none"</span>></pre>

D. <pre class="code-block"><tr <span class="code-text">style=</span><span class="code-string">"visibility: hidden"</span>></pre>

Zastosowanie niewłaściwych właściwości CSS w tabelach może prowadzić do niezamierzonych efektów wizualnych i funkcjonalnych. 'Display: none' usunąłby wiersz z układu dokumentu, co skutkowałoby przesunięciem w górę wierszy poniżej. To podejście jest użyteczne, gdy element powinien być całkowicie usunięty z przestrzeni wizualnej i układu, ale nie spełniałoby celu przedstawionego w pytaniu, gdzie układ ma pozostać niezmieniony. Z kolei 'clear: none' jest właściwością CSS dotyczącą floatów, a nie widoczności, co oznacza, że nie miałoby żadnego wpływu na wyświetlanie wiersza tabeli. Jest to typowy błąd polegający na myleniu właściwości CSS w kontekście ukrywania elementów. Właściwość 'display: table-cell' jest stosowana dla elementów traktowanych jako komórki tabeli, co nie jest odpowiednie dla wierszy tabeli. Wybierając tę właściwość, użytkownik mógłby mylnie sądzić, że ma to wpływ na widoczność, podczas gdy w rzeczywistości zmienia jedynie sposób renderowania elementu. Prawidłowe rozumienie różnic między 'visibility' a 'display' jest kluczowe w tworzeniu przewidywalnych i stabilnych interfejsów użytkownika, co jest jednym z fundamentów dobrego projektowania front-endu. Wybór niewłaściwego podejścia do ukrywania elementów może prowadzić do niepożądanych zmian w interfejsie, co wpływa na użyteczność i estetykę strony.

Pytanie 14

W CSS przypisano regułę: float: left; dla elementu blokowego. Jakie będzie jej zastosowanie?

A. wyrównania elementów tabeli do lewej strony

B. układania bloków jeden pod drugim

C. ustawienia bloku na lewo w stosunku do innych

D. wyrównania tekstu do lewej strony

Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi sugeruje, że reguła 'float: left;' ma na celu wyrównanie tekstu do lewej strony. W rzeczywistości, float nie wpływa na wyrównanie tekstu, lecz na pozycjonowanie elementów blokowych. Wyrównanie tekstu do lewej strony osiąga się za pomocą właściwości 'text-align', a nie float. Kolejna odpowiedź sugeruje, że float ustawia bloki jeden pod drugim. W rzeczywistości, float powoduje, że elementy są ustawiane obok siebie w poziomie, a nie w pionie. Ustawienie elementów jeden pod drugim jest osiągane poprzez standardowy przepływ dokumentu lub właściwości takie jak 'display: block'. Ostatnia niepoprawna odpowiedź odnosi się do wyrównania elementów tabeli do lewej strony. W przypadku tabel CSS float nie jest najlepszym podejściem, ponieważ elementy tabeli mają swoje własne mechanizmy układu, a wyrównanie w tabelach powinno być zarządzane przy użyciu właściwości CSS 'text-align' dla komórek tabeli. Użycie float w kontekście tabeli może prowadzić do nieprzewidywalnych wyników, a zatem jest to podejście niewłaściwe w tym przypadku.

Pytanie 15

Zamieszczone zapytanie SQL przyznaje prawo SELECT:

GRANT SELECT ON hurtownia.* TO 'sprzedawca'@'localhost';

A. do wszystkich kolumn w tabeli hurtownia

B. dla użytkownika root na serwerze sprzedawca

C. dla użytkownika root na serwerze localhost

D. do wszystkich tabel w bazie hurtownia

Polecenie GRANT SELECT ON hurtownia.* TO sprzedawca@localhost; jest często źle interpretowane co prowadzi do błędnego przypisania uprawnień. Częstym problemem jest mylne przekonanie, że przyznanie uprawnień do wszystkich pól w tabeli oznacza to samo co do wszystkich tabel. Symbol * w poleceniu odnosi się do wszystkich tabel w bazie hurtownia a nie do wszystkich pól pojedynczej tabeli. To ważne rozróżnienie wpływa na sposób przyznawania i zarządzania uprawnieniami w kontekście bezpieczeństwa i dostępu do danych. Błędna interpretacja że uprawnienie dotyczy użytkownika root jest wynikiem niezrozumienia konwencji dotyczącej składni SQL gdzie specyficzna definicja użytkownika pojawia się po słowie TO w naszym przypadku jest to sprzedawca@localhost. To wyklucza użytkownika root z opcji możliwych odbiorców tego uprawnienia. Warto zwrócić uwagę że identyfikacja użytkownika sprzedawca@localhost jednoznacznie określa użytkownika działającego z lokalnego serwera a nie z dowolnego hosta co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa systemu. Zrozumienie tych niuansów jest kluczowe dla efektywnego zarządzania bazami danych i ochrony przed nieautoryzowanym dostępem. W praktyce przyznanie uprawnień powinno być starannie rozważone i dostosowane do potrzeb zgodnie z zasadą najmniejszych uprawnień co minimalizuje ryzyko błędów i nadużyć systemowych.

Pytanie 16

Jaką metodę przesyłania należy wykorzystać, by zapewnić największe bezpieczeństwo danych zaszyfrowanych w formularzu, które są wysyłane do kodu PHP?

A. Metoda POST, za pomocą protokołu HTTPS

B. Metoda POST, za pomocą protokołu HTTP

C. Metoda GET, za pomocą protokołu HTTPS

D. Metoda GET, za pomocą protokołu HTTP

No niestety, wybór metody GET i protokołu HTTP to jak skakanie z przepaści, jeśli chodzi o bezpieczeństwo. Metoda GET wrzuca dane do adresu URL, co jest totalnie kiepskie, bo potem wszystko można łatwo zobaczyć w historii przeglądarki czy logach serwera. To oznacza, że ktoś może przechwycić dane, które są przesyłane, jak hasła czy inne wrażliwe informacje. A korzystanie z samego HTTP bez szyfrowania jest jeszcze gorsze. Oznacza, że nasze dane są jakoś tam przesyłane, ale nikt się nimi nie przejmuje, co otwiera drogę do ataków typu Man-in-the-Middle. Wiele aplikacji myśli, że jak coś leci w URL to jest w miarę bezpieczne, a to nieprawda. Musimy zawsze stawiać na HTTPS, żeby naprawdę chronić nasze dane. W dzisiejszych czasach, gdzie ataki w sieci są na porządku dziennym, warto być ostrożnym, bo RODO też robi swoje. Dlatego lepiej unikać GET i HTTP, kiedy chodzi o przesyłanie poufnych danych.

Pytanie 17

Podany fragment dokumentu HTML zawierający kod JavaScript sprawi, że po naciśnięciu przycisku

A. obraz2.png zostanie wymieniony na obraz1.png

B. obraz1.png zostanie wymieniony na obraz2.png

C. obraz2.png zostanie zniknięty

D. obraz1.png zostanie zniknięty

Załączony fragment kodu HTML pokazuje dwa elementy img oraz przycisk. Obrazek obraz2.png ma przypisany atrybut id o wartości id1. W kodzie JavaScript przypisanym do zdarzenia onclick przycisku wykorzystywana jest metoda document.getElementById('id1').style.display='none'. Ta metoda odwołuje się bezpośrednio do elementu o identyfikatorze id1 czyli obrazka obraz2.png i zmienia jego styl CSS display na none. W praktyce oznacza to że element ten zostanie ukryty na stronie po naciśnięciu przycisku. Praktyczne zastosowanie tej techniki to dynamiczne zarządzanie widocznością elementów na stronie bez konieczności jej przeładowania co poprawia doświadczenie użytkownika. Tego typu manipulacje DOM (Document Object Model) są podstawą interaktywnych aplikacji webowych i są powszechnie używane w nowoczesnym programowaniu JavaScript. Dobrym standardem jest jednak unikanie bezpośredniego pisania skryptów JavaScript w HTML co poprawia czytelność kodu i jego utrzymywalność

Pytanie 18

Który z poniższych formatów plików nie jest używany do publikacji grafiki lub animacji w internecie?

A. PNG

B. SVG

C. SWF

D. AIFF

Wybór formatów PNG, SWF i SVG jako odpowiedzi nie jest właściwy, ponieważ każdy z nich jest ściśle związany z publikacją grafiki lub animacji na stronach internetowych. PNG to format plików rastrowych, który zapewnia wysoką jakość obrazu, wspiera przezroczystość i kompresję bezstratną. Z tego powodu jest często wykorzystywany w projektowaniu stron internetowych, gdzie ważne jest zachowanie detali w grafice, a także w sytuacjach, gdy potrzebne są przezroczyste tła. Z kolei SWF jest to format, który był szeroko stosowany do tworzenia animacji, gier i interaktywnych aplikacji w środowisku Adobe Flash. Choć technologia Flash jest obecnie mniej popularna z powodu rozwoju HTML5, SWF wciąż ma swoje miejsce w historii publikacji multimedialnych. Natomiast SVG, jako format wektorowy, umożliwia tworzenie grafiki, która jest skalowalna i dostosowuje się do różnych rozmiarów ekranów, co czyni go idealnym do responsywnych designów. Wszystkie te formaty są kluczowe w kontekście tworzenia atrakcyjnych wizualnie i funkcjonalnych stron internetowych, dlatego nie mogą być uznane za błędne odpowiedzi w kontekście publikacji grafiki i animacji.

Pytanie 19

W języku CSS atrybut font-size przyjmuje, zgodnie z nazwami, wartości

A. jedynie small, smaller, large, larger

B. wyłącznie small, medium, large

C. z zestawu xx-small, x-small, medium, large, x-large, xx-large

D. zaledwie big oraz small

Właściwość font-size w CSS pozwala na określenie rozmiaru czcionki za pomocą różnych wartości, w tym predefiniowanych słów kluczowych, które umożliwiają łatwe dostosowanie wielkości tekstu w dokumentach HTML. Oprócz typowych wartości takich jak small, medium i large, CSS oferuje również bardziej szczegółowe opcje, takie jak xx-small, x-small, x-large oraz xx-large. Dzięki temu projektanci mogą lepiej dopasować rozmiar tekstu do kontekstu wizualnego strony. Użycie tych wartości pozwala na uniknięcie problemów z uniwersalnością, gdyż są one zrozumiałe i zgodne z różnymi rozdzielczościami ekranów. Na przykład, podczas projektowania responsywnej witryny, zastosowanie wartości xx-large dla nagłówków oraz x-small dla przypisów skutecznie poprawia czytelność i estetykę. Zgodnie z najlepszymi praktykami, warto również rozważyć użycie jednostek względnych, takich jak em czy rem, co pozwala na jeszcze większą elastyczność w dostosowywaniu rozmiarów tekstu do preferencji użytkownika oraz rozmiaru ekranu.

Pytanie 20

W kodzie CSS stworzono cztery klasy stylizacji, które zostały wykorzystane do formatowania akapitów. Efekt widoczny na ilustracji uzyskano dzięki zastosowaniu klasy o nazwie

A. format4

B. format2

C. format3

D. format1

Odpowiedź format2 jest poprawna, ponieważ stylizacja zastosowana do tekstu na obrazie to line-through, co oznacza przekreślenie. W CSS właściwość text-decoration pozwala na dodawanie różnych dekoracji do tekstu, takich jak underline (podkreślenie), overline (nadkreślenie) czy line-through (przekreślenie). Przekreślenie jest często używane do zaznaczania usuniętego tekstu lub do pokazywania zmian w dokumentach, co jest zgodne z dobrą praktyką w edytorach tekstu i aplikacjach do śledzenia zmian. W kodzie HTML klasy CSS są zazwyczaj stosowane poprzez dodanie atrybutu class do odpowiedniego elementu. Użycie klasy format2 w kodzie HTML wyglądałoby jak <p class='format2'>. Wielu projektantów korzysta z takich dekoracji, aby poprawić czytelność i funkcjonalność stron internetowych, zapewniając użytkownikom intuicyjne oznaczenia wizualne. Ważne jest także użycie semantycznego HTML, co w połączeniu z odpowiednimi stylami CSS pozwala tworzyć dostępne dla użytkowników strony internetowe zgodne ze standardami W3C.

Pytanie 21

Walidacja formularzowych pól polega na zweryfikowaniu

A. czy istnieje plik PHP, który odbierze dane.

B. który użytkownik wprowadził informacje.

C. czy wprowadzone dane spełniają określone reguły.

D. czy użytkownik jest zalogowany.

Jak przeanalizować te niepoprawne odpowiedzi, to widać, że większość z nich kompletnie nie rozumie, o co chodzi z walidacją formularzy. Na przykład, mówienie, że walidacja ma na celu sprawdzenie, czy użytkownik jest zalogowany, to nie to, o co chodzi. Walidacja jest po to, żeby upewnić się, że dane wprowadzone przez użytkownika są poprawne i można je przetwarzać. Z kolei, twierdzenie, że walidacja dotyczy właśnie tego, kto konkretnie wprowadził dane, to inna sprawa, bo to już bardziej o autoryzacji, a nie o walidacji. Co więcej, mówienie o pliku PHP, który ma odbierać dane, też jest mylące. Jasne, że plik PHP jest potrzebny, ale sam w sobie nie wpłynie na to, czy dane są poprawne. Kluczowe w walidacji jest to, żeby dane się zgadzały z określonymi zasadami, bo inaczej możemy narobić sobie kłopotów z błędami w bazach danych czy z bezpieczeństwem systemu. Ignorowanie tego może się skończyć naprawdę źle.

Pytanie 22

W SQL uprawnienie SELECT przydzielone za pomocą polecenia GRANT umożliwia użytkownikowi bazy danych

A. uzyskiwanie danych z tabeli

B. zmienianie danych w tabeli

C. generowanie tabeli

D. usuwanie danych z tabeli

Przywilej SELECT w języku SQL, przyznawany przy użyciu polecenia GRANT, umożliwia użytkownikowi baz danych na wykonywanie operacji odczytu danych z określonych tabel. Oznacza to, że użytkownik może pobierać informacje zapisane w tabelach bazy danych, co jest kluczowe dla większości aplikacji korzystających z danych. Na przykład, w kontekście aplikacji analitycznych, dostęp do danych pozwala na generowanie raportów i analiz, które wspierają podejmowanie decyzji. W praktyce, przyznanie przywileju SELECT jest standardową procedurą zabezpieczającą, ponieważ pozwala na kontrolowanie, którzy użytkownicy mogą zobaczyć dane w bazie, minimalizując ryzyko nieautoryzowanego dostępu. Warto również zaznaczyć, że w bazach danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle, przywileje są zarządzane w sposób hierarchiczny, co oznacza, że użytkownik z przywilejem SELECT może dodatkowo dziedziczyć inne przywileje, co zwiększa elastyczność zarządzania dostępem.

Pytanie 23

Czy możliwa jest przedstawiona transformacja obrazu rastrowego dzięki funkcji?

A. zmniejszenie liczby kolorów

B. odcienie szarości

C. ustawienia jasności i kontrastu

D. barwienie

Redukcja kolorów polega na zmniejszeniu liczby kolorów w obrazie, co jest często stosowane w celu optymalizacji plików graficznych do użytku w Internecie. Zasadniczo polega to na kompresji palety kolorów, aby zmniejszyć rozmiar pliku przy jednoczesnym zachowaniu możliwie najlepszej jakości obrazu. Desaturacja natomiast odnosi się do zmniejszenia intensywności kolorów w obrazie, co skutkuje przekształceniem go w obraz czarno-biały lub w odcieniach szarości. Jest to technika używana do tworzenia stylowych efektów monochromatycznych lub do uzyskania klasycznego wyglądu fotografii. Zmiana jasności i kontrastu wpływa na ogólną luminancję obrazu oraz różnicę między najjaśniejszymi i najciemniejszymi fragmentami. Jest to przydatne w przypadku korekty zdjęć, aby wyeksponować detale lub poprawić czytelność obrazu. Typowym błędem jest mylenie tych technik z barwieniem, ponieważ każda z nich ma inne zastosowanie i wpływ na obraz. W przypadku przedstawionej transformacji kluczowe było użycie barwienia, które w sposób bezpośredni zmieniło kolory w obrazie na wybraną jednolitą barwę, co nie może być osiągnięte poprzez zastosowanie desaturacji, redukcji kolorów ani korekty jasności i kontrastu. Zrozumienie różnic między tymi technikami jest istotne dla efektywnego wykorzystania ich w pracy z grafiką komputerową, szczególnie w kontekście projektowania i edycji wizualnej, gdzie precyzja w doborze i modyfikacji kolorów jest kluczowa dla osiągnięcia zamierzonych efektów artystycznych i technicznych.

Pytanie 24

W języku HTML, aby połączyć w pionie dwie sąsiadujące komórki w kolumnie tabeli, należy użyć atrybutu

A. cellspacing

B. rowspan

C. cellpadding

D. colspan

Atrybut rowspan w języku HTML jest kluczowy do scalania komórek tabeli w pionie, co oznacza, że pozwala na połączenie dwóch lub więcej komórek w jednej kolumnie w jedną, większą komórkę. Dzięki temu, można uzyskać bardziej przejrzysty i zorganizowany układ informacji w tabelach, zwłaszcza w przypadku danych, które są ze sobą powiązane. Na przykład, jeśli mamy tabelę, w której jeden z wierszy odnosi się do tytułu kategorii, a poniżej znajdują się różne elementy tej kategorii, użycie atrybutu rowspan w pierwszej komórce umożliwi jej rozszerzenie na kilka wierszy, co wizualnie połączy te dane. Standard HTML5 definiuje atrybut rowspan jako atrybut, który przyjmuje wartość liczbową, określającą liczbę wierszy, które mają zostać scalone. Przykładowy kod HTML mógłby wyglądać następująco: <table><tr><td rowspan='3'>Kategoria</td><td>Element 1</td></tr><tr><td>Element 2</td></tr><tr><td>Element 3</td></tr></table>, co w efekcie tworzy jedną komórkę o wysokości trzech wierszy oraz trzy osobne komórki w drugiej kolumnie. Użycie rowspan w praktyce jest nie tylko estetyczne, ale również poprawia czytelność danych, co jest niezmiernie ważne w interfejsach użytkownika.

Pytanie 25

Który z typów plików dźwiękowych oferuje największą kompresję rozmiaru?

A. MP3

B. CD-Audio

C. WAV

D. PCM

Format MP3 (MPEG Audio Layer III) jest standardem kompresji stratnej, który znacząco zmniejsza rozmiar pliku dźwiękowego, zachowując przy tym akceptowalną jakość dźwięku. Technologia ta wykorzystuje algorytmy psychoakustyczne, które eliminują dźwięki, które są mniej słyszalne dla ludzkiego ucha. Dzięki temu możliwe jest osiągnięcie redukcji rozmiaru pliku o 70-90% w porównaniu z jakością oryginalnego nagrania. Praktyczne zastosowanie formatu MP3 jest szerokie: od przesyłania muzyki przez internet po użycie w odtwarzaczach multimedialnych oraz smartfonach. Możliwość dostosowania bitrate'u (od 32 kbps do 320 kbps) pozwala użytkownikom na balansowanie pomiędzy jakością a rozmiarem pliku. MP3 stał się de facto standardem w dystrybucji muzyki cyfrowej, a jego wsparcie w praktycznie każdym odtwarzaczu audio czyni go niezwykle uniwersalnym. Warto również dodać, że MP3 jest zgodny z wieloma standardami, takimi jak ID3, które umożliwiają dołączanie metadanych do plików audio, co dodatkowo podnosi jego funkcjonalność.

Pytanie 26

W dokumencie HTML zdefiniowano listę oraz dodano do niej formatowanie CSS. Który z efektów odpowiada tej definicji?

<ul>
  <li>Foksterier
  <li>Bokser
  <li>Baset
</ul>

li::after {
  content: " - Pies";
  background-color: teal;
  color: white;
}

Efekt 1

Foksterier
Bokser
Baset

Efekt 2

Foksterier
Bokser
Baset

Efekt 3

Foksterier
Bokser
Baset

Efekt 4

Foksterier
Bokser
Baset

A. Efekt 4.

B. Efekt 1.

C. Efekt 3.

D. Efekt 2.

Wybór każdej z niepoprawnych odpowiedzi wskazuje na niezrozumienie jak działają niektóre elementy CSS. 'Efekt 2', 'Efekt 3' i 'Efekt 1' nie pokazują tekstu '- Pies' dodanego za każdym elementem listy, co jest wynikiem zastosowania pseudoelementu ::after w kodzie CSS. Pseudoelementy w CSS są używane do style'owania określonych części elementu, jak na przykład jego początek lub koniec. W tym konkretnym przypadku, pseudoelement ::after dodaje treść do elementu po jego treści, ale zanim nastąpi jego zamknięcie. Jeżeli nie widzisz tego efektu w wybranym przez Ciebie efekcie, prawdopodobnie nie zrozumiałeś poprawnie jak działają pseudoelementy w CSS. Dodatkowo, jeśli wybrana przez Ciebie odpowiedź nie ma tła w kolorze 'teal' i tekstu w kolorze 'white', prawdopodobnie nie zwróciłeś uwagi na szczegółowe style CSS zastosowane do listy w kodzie. Zachęcamy do dalszego studiowania tematu CSS i HTML, aby zrozumieć, jak te dwie technologie współpracują ze sobą przy tworzeniu stron internetowych.

Pytanie 27

Użycie standardu ISO-8859-2 ma na celu zapewnienie prawidłowego wyświetlania

A. specjalnych znaków dla języka kodowania strony

B. polskich znaków, takich jak: ś, ć, ń, ó, ą

C. symboli matematycznych

D. znaków zarezerwowanych dla języka opisu strony

Kodowanie w standardzie ISO-8859-2, zwane również Latin-2, zostało zaprojektowane, aby wspierać wyświetlanie znaków z alfabetów używanych w Europie Środkowo-Wschodniej. Jest to szczególnie istotne w kontekście języka polskiego, który wymaga specyficznych znaków diakrytycznych, takich jak ś, ć, ń, ó oraz ą. Standard ten obejmuje 256 znaków, z czego pierwsze 128 jest zgodne z ASCII, natomiast pozostałe 128 to znaki specyficzne dla danego języka. Dzięki temu, w aplikacjach internetowych oraz w systemach operacyjnych, możliwe jest poprawne wyświetlanie tekstów w języku polskim, co wpływa na jakość komunikacji i użyteczność treści. Przykładowo, w dokumentach HTML, użycie deklaracji charset='ISO-8859-2' zapewnia, że przeglądarki internetowe prawidłowo interpretują znaki, co jest kluczowe dla zachowania czytelności i poprawności tekstu. Zgodność z tym standardem jest także istotna w kontekście wymiany danych między różnymi systemami, aby uniknąć problemów związanych z kodowaniem i dekodowaniem tekstu.

Pytanie 28

W celu stylizacji strony internetowej stworzono odpowiednie reguły. Reguły te będą stosowane tylko do wybranych znaczników (np. niektóre nagłówki, kilka akapitów). W tej sytuacji, aby zastosować styl do kilku wybranych znaczników, najlepiej będzie użyć

{ text-align: right; }

A. klasy.

B. pseudoklasy.

C. selektora akapitu.

D. identyfikatora.

Wybór klasy jako metody przypisania stylu do konkretnych znaczników HTML jest uzasadniony, gdyż klasy pozwalają na wielokrotne zastosowanie tego samego stylu w różnych miejscach dokumentu. Klasy definiuje się w arkuszu stylów CSS i przypisuje się je do elementów HTML za pomocą atrybutu "class". Dzięki temu, na przykład, możemy zastosować ten sam zestaw stylów do kilku nagłówków, akapitów czy innych elementów, co znacznie ułatwia zarządzanie stylizacją strony. Stosując klasy, nie musimy powielać kodu, co jest zgodne z zasadą DRY (Don't Repeat Yourself), prowadzącą do bardziej zorganizowanego i łatwiejszego w utrzymaniu kodu. Przykład użycia: jeśli stworzymy klasę "highlight" w CSS, możemy zastosować ją do kilku elementów, np. <h1 class="highlight">Nagłówek 1</h1> oraz <p class="highlight">Akapit wyróżniony.</p>. Dzięki temu, zmieniając styl w jednym miejscu, mamy wpływ na wszystkie elementy, co znacznie zwiększa efektywność i konsekwencję wizualną naszej strony. Dobrą praktyką jest także nadawanie klas nazw, które odzwierciedlają ich funkcję lub wygląd, co ułatwia późniejsze zarządzanie kodem.

Pytanie 29

Które z formatowań nie jest wyrażone w języku CSS?

A. Fragment pliku strona.html:

<style>
body { background-color: yellow; }
</style>

B. Fragment pliku formatowanie.css:

body { background-color: yellow; }

C. Fragment pliku strona.html:

<body bgcolor="yellow">

D. Fragment pliku strona.html:

<body style="background-color: yellow;" >

A. A.

B. C.

C. D.

D. B.

Gratulacje, prawidłowo wybrałeś odpowiedź C. To pytanie dotyczyło zrozumienia, które formatowania nie są wyrażone w języku CSS. W CSS wykorzystuje się różnego rodzaju selektory, aby określić elementy strony, do których mają być stosowane określone style. Fragmenty A i B przedstawiają formatowanie w języku CSS. Fragment A demonstruje styl wewnątrz dokumentu HTML, co jest jednym z trzech sposobów dodawania styli CSS do dokumentu HTML. Natomiast fragment B pokazuje styl z zewnętrznego pliku CSS, co jest zgodne ze standardami i uważane za najlepszą praktykę, ponieważ pozwala na utrzymanie oddzielenia struktury i prezentacji. Fragment D również wykorzystuje CSS, ale jest to tzw. "inline CSS", który jest stosowany bezpośrednio do elementu HTML. Ostatecznie, jedynie fragment C nie używa CSS. Zamiast tego, wykorzystuje przestarzały atrybut HTML "bgcolor" do określenia koloru tła, co obecnie jest uważane za złą praktykę. Pamiętaj, że zrozumienie różnicy pomiędzy HTML a CSS jest kluczowe w budowaniu poprawnie działających i dobrze zaprojektowanych stron internetowych.

Pytanie 30

Na ilustracji przedstawiono rezultat stosowania stylów CSS oraz odpowiadający mu kod HTML, który generuje ten przykład. Przyjmując, że marginesy wewnętrzne mają wartość 50 px, natomiast zewnętrzne wynoszą 20 px, styl CSS dla tego obrazu wygląda następująco

A. Odpowiedź B

B. Odpowiedź A

C. Odpowiedź D

D. Odpowiedź C

Odpowiedź C jest poprawna, ponieważ zdefiniowany styl CSS zawiera wszystkie elementy odpowiadające przedstawionemu formatowaniu obrazu. Styl ten określa kolor tła jako Teal, co jest zgodne z opisem wizualnym obrazu. Dodatkowo zastosowanie solidnej czarnej ramki o grubości 4 pikseli odpowiada profesjonalnym standardom, które zapewniają wyraźne oddzielenie obrazu od reszty treści przez wyróżnienie go. Zastosowanie marginesów zewnętrznych o wartości 20 pikseli oraz wewnętrznych paddingów o wartości 50 pikseli jest zgodne z podanym założeniem, co pozwala na właściwe umiejscowienie obrazu na stronie, dając przestrzeń wokół i wewnątrz elementu. Dbałość o takie szczegóły jest kluczowa dla tworzenia responsywnych i estetycznych stron internetowych. Praktyczne stosowanie tego typu stylizacji umożliwia poprawienie czytelności oraz przyciąga uwagę użytkowników na znaczące elementy strony. Warto przy tym pamiętać o zasadzie KISS (Keep It Simple, Stupid), która zachęca do utrzymywania prostoty w projektach, co nie tylko ułatwia ich tworzenie ale też późniejsze utrzymanie.

Pytanie 31

Jaką właściwość CSS należy zastosować, aby ustawić wewnętrzne marginesy dla danego elementu?

A. width

B. hight

C. padding

D. margin

Właściwość CSS, którą należy zastosować do definiowania marginesów wewnętrznych elementu, to padding. Padding określa przestrzeń wewnętrzną między zawartością elementu a jego granicami. Przy pomocy paddingu możemy dostosować, jak dużo przestrzeni chcemy mieć wokół tekstu, obrazów czy innych elementów wewnątrz danego kontenera. Na przykład, zastosowanie padding: 20px; w CSS sprawi, że wewnętrzny margines będzie wynosił 20 pikseli od wszystkich stron wokół zawartości. Na poziomie praktycznym, padding jest niezwykle użyteczny w projektowaniu responsywnych interfejsów użytkownika, ponieważ pozwala na lepsze dostosowanie elementów do różnych rozmiarów ekranów. Dobrą praktyką jest używanie paddingu w połączeniu z innymi właściwościami, takimi jak margin, aby uzyskać pełną kontrolę nad położeniem i rozkładem elementów na stronie. Warto także pamiętać, że w CSS możemy ustalać padding oddzielnie dla górnej, prawej, dolnej i lewej strony, co daje jeszcze większą elastyczność w projektowaniu.

Pytanie 32

Na serwerze MySQL do odebrania praw użytkownikowi służy polecenie

A. GRANT

B. REVOKE

C. RENAME

D. CREATE

Poprawna komenda do odebrania uprawnień użytkownikowi w MySQL to REVOKE i warto ją sobie dobrze zakodować w głowie, bo w administracji bazą używa się jej naprawdę często. Składnia w najprostszym wariancie wygląda np. tak: REVOKE SELECT, INSERT ON baza.tabela FROM 'user'@'localhost'; – tutaj odbierasz konkretne prawa (SELECT, INSERT) do wskazanej tabeli danemu użytkownikowi. Można też odebrać wszystkie uprawnienia: REVOKE ALL PRIVILEGES, GRANT OPTION FROM 'user'@'localhost';, co jest przydatne, gdy chcesz „odciąć” konto od bazy, ale jeszcze go nie usuwać. Z mojego doświadczenia lepiej jest właśnie ograniczać i porządkować uprawnienia, niż od razu kasować użytkowników, bo często wracasz do tych kont np. w środowisku testowym. W MySQL cały mechanizm praw opiera się na parze GRANT/REVOKE: GRANT nadaje uprawnienia, REVOKE je odbiera. To jest zgodne z dobrymi praktykami bezpieczeństwa – minimalny dostęp, tylko tyle, ile jest faktycznie potrzebne (zasada least privilege). W realnych projektach webowych np. aplikacja PHP powinna mieć konto w MySQL z ściśle ograniczonym zakresem operacji, a gdy zmienia się rola aplikacji, zamiast tworzyć nowe konto „na pałę”, lepiej doprecyzować lub cofnąć stare uprawnienia właśnie przez REVOKE. Warto też pamiętać, że po większych zmianach praw dobrze jest wykonać FLUSH PRIVILEGES w starszych wersjach MySQL lub po modyfikacjach bezpośrednio w tabelach systemowych, chociaż standardowo przy GRANT/REVOKE nie jest to już konieczne. Moim zdaniem opanowanie REVOKE to podstawa świadomej administracji serwerem bazodanowym, szczególnie gdy mówimy o środowiskach produkcyjnych, gdzie każdy nadmiarowy przywilej może być potencjalnym zagrożeniem.

Pytanie 33

Jaką właściwość należy zastosować w selektorze CSS, aby osiągnąć efekt rozrzucenia liter?

A. letter-spacing

B. text-space

C. letter-transform

D. text-decoration

W odpowiedziach, które nie są poprawne, widzimy niepoprawne właściwości CSS, które nie służą do modyfikacji odstępów pomiędzy literami. 'letter-transform' nie jest rzeczywistą właściwością CSS. W CSS nie istnieje możliwość zmiany sposobu, w jaki litery są rozdzielane za pomocą tej nieistniejącej właściwości. 'text-decoration' służy do dekorowania tekstu, co obejmuje takie efekty jak podkreślenie, przekreślenie lub zmiana koloru tekstu, ale nie wpływa na odstępy między literami. 'text-decoration' ma zatem inne zastosowanie i nie jest związana z typografią w kontekście rozstrzelenia liter. Z kolei 'text-space' również nie jest uznawane za standardową właściwość CSS; nie ma jej w dokumentacji W3C. Jej brak w specyfikacji CSS oznacza, że nie można jej używać do regulowania odstępów w tekście. Dlatego, aby skutecznie kontrolować odstępy między literami, należy korzystać z 'letter-spacing', pozostawiając inne właściwości bez zastosowania w tym kontekście.

Pytanie 34

Jaki styl CSS umożliwia ustawienie wyrównania tekstu do prawej strony?

A. <p style="align: right"> tekst </p>

B. <p style="positon: right"> tekst </p>

C. <p style="font: right"> tekst </p>

D. <p style="text-align: right"> tekst </p>

Odpowiedź <p style="text-align: right"> tekst </p> jest poprawna, ponieważ właściwość CSS 'text-align' jest standardowym sposobem definiowania wyrównania tekstu w elemencie blokowym, takim jak <p>. Używając 'text-align: right', tekst wewnątrz elementu <p> zostanie wyrównany do prawej strony, co jest szczególnie przydatne w przypadku projektów webowych, gdzie estetyka i układ treści mają kluczowe znaczenie. Dzięki CSS można z łatwością zmieniać wyrównanie tekstu w zależności od wymagań projektu, co pozwala na elastyczne dostosowywanie stylów do różnych urządzeń i rozmiarów ekranów. Warto również wspomnieć, że stosowanie CSS do stylizacji dokumentów HTML jest zgodne z zasadami kaskadowych arkuszy stylów, co zapewnia separację treści od prezentacji i ułatwia zarządzanie stylami w większych projektach. Dobrą praktyką jest stosowanie zewnętrznych lub wewnętrznych arkuszy stylów zamiast inline stylingu, co zwiększa czytelność kodu i ułatwia jego utrzymanie.

Pytanie 35

Jaką właściwość pola w tabeli powinno się ustawić, aby akceptowało ono wyłącznie dane liczbowe?

A. Tagi inteligentne

B. Wartość domyślną

C. Regułę sprawdzania poprawności

D. Maskę wprowadzania

Tagi inteligentne są narzędziem umożliwiającym szybki dostęp do dodatkowych funkcji lub opcji związanych z danymi w polu. Nie mają jednak zdolności do ograniczania samej zawartości pola w kontekście dozwolonych znaków. Ich rola jest raczej wspomagająca użytkownika poprzez dodawanie kontekstowych opcji, ale nie dotyczą bezpośrednio walidacji danych. Wartość domyślna to z kolei predefiniowana wartość, jaką pole przyjmuje w momencie tworzenia nowego rekordu, jednak nie wpływa na to, jakie dane użytkownik może wprowadzić. Jest użyteczna do ułatwienia tworzenia danych, ale nie służy do ograniczania formatu wprowadzanych danych. Chociaż reguła sprawdzania poprawności może być stosowana do określania, jakie dane są uznawane za poprawne, jej główną rolą jest weryfikacja już wprowadzonych danych, a nie ich formatowanie w trakcie wprowadzania. Reguły te mogą informować o błędach po wprowadzeniu danych, lecz nie zapobiegają samemu wprowadzaniu błędnych danych. Wiele osób może mylnie sądzić, że reguła sprawdzania poprawności i maska wprowadzania pełnią podobne funkcje, jednak maska działa na poziomie interfejsu wprowadzania, wymuszając określony format w czasie rzeczywistym, podczas gdy reguła działa retrospektywnie. Zrozumienie tych różnic pozwala na odpowiednie zastosowanie tych narzędzi w projektowaniu baz danych, co skutkuje lepszym zarządzaniem jakością danych oraz zwiększeniem intuicyjności interfejsu użytkownika. Stosowanie masek wprowadzania jest szczególnie korzystne w kontekście aplikacji z dużą ilością danych liczbowych, gdzie precyzja jest kluczowa, a reguły poprawności lepiej sprawdzają się w kontekście logicznych zależności pomiędzy polami danych. To rozróżnienie jest kluczowe dla osiągnięcia wysokiej jakości danych i łatwej obsługi w systemach informatycznych.

Pytanie 36

Która wartość tekstowa nie pasuje do podanego w ramce wzorca wyrażenia regularnego?

(([A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,})(-[A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,})?)

A. Kowalski

B. Nowakowska-Kowalska

C. Kasprowicza

D. Jelenia Góra

Wyrażenie regularne, które zostało podane w pytaniu, to [A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,}-[A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,}. Wyrażenie to jest używane do walidacji polskich nazwisk, gdzie pierwsza litera musi być dużą literą z zakresu A-Z oraz polskimi znakami diakrytycznymi, następnie muszą występować co najmniej dwa znaki małe, również z zestawu polskich liter. Po pierwszej części, która odpowiada za pierwsze nazwisko, mamy opcjonalny fragment, który zaczyna się od znaku '-', co oznacza, że można podać drugie nazwisko, które także musi spełniać te same warunki. Przykład poprawnych wartości to Kowalski oraz Nowakowska-Kowalska. Wartość 'Jelenia Góra' nie pasuje do tego wzorca, ponieważ zawiera spację, która nie jest dozwolona w tym kontekście. Dodatkowo, spację można interpretować jako rozdzielenie dwóch słów, co wykracza poza przyjęty format. W związku z tym, prawidłowa odpowiedź to 'Jelenia Góra'.

Pytanie 37

Badania dotyczące skalowalności oprogramowania mają na celu sprawdzenie, czy aplikacja

A. jest odpowiednio opisana dokumentacją

B. posiada właściwą funkcjonalność

C. jest chroniona przed nieautoryzowanymi operacjami, takimi jak dzielenie przez zero

D. jest w stanie funkcjonować przy przewidzianym oraz większym obciążeniu

Odpowiedź 'potrafi działać przy zakładanym i większym obciążeniu' jest prawidłowa, ponieważ testy skalowalności oprogramowania mają na celu ocenę, jak aplikacja radzi sobie w warunkach wzrastającego obciążenia. Skalowalność odnosi się do zdolności systemu do obsługi większej ilości użytkowników lub danych bez utraty wydajności. Przykładem może być aplikacja internetowa, która musi obsługiwać rosnącą liczbę zapytań w godzinach szczytu. Dobrą praktyką jest przeprowadzanie testów obciążeniowych i stresowych, aby zidentyfikować punkty krytyczne i wąskie gardła w architekturze aplikacji. W standardzie ISO/IEC 25010 definiuje się jakość produktu oprogramowania, gdzie skalowalność jest kluczowym zjawiskiem wpływającym na niezawodność i wydajność systemu. Testy te pozwalają również na ocenę, czy architektura aplikacji jest wystarczająco elastyczna, aby dostosować się do zmieniających się potrzeb użytkowników oraz na potwierdzenie, że infrastruktura serwerowa i sieciowa spełniają wymagania związane z przyszłym wzrostem obciążenia.

Pytanie 38

Który z elementów jest opcjonalny w kodzie HTML5 i jego pominięcie nie spowoduje wygenerowania błędu lub ostrzeżenia walidatora HTML?

A. <!DOCTYPE html>

B. <meta name="keywords" content="">

C. <html lang="pl">

D. <title>Tytuł strony</title>

Poprawnie – właśnie znacznik meta z atrybutem name="keywords" jest w HTML5 całkowicie opcjonalny i jego brak nie powoduje żadnych błędów walidacji. Ten element był kiedyś używany głównie do pozycjonowania stron w wyszukiwarkach, ale w aktualnych wytycznych SEO praktycznie wszystkie większe wyszukiwarki (Google, Bing itd.) ignorują meta keywords. Z punktu widzenia specyfikacji HTML5 jest to zwykły, opcjonalny metatag: możesz go użyć, ale w żaden sposób nie jest wymagany do poprawnej struktury dokumentu. Validator W3C nie zgłasza ostrzeżeń, jeśli go nie ma, bo nie jest to element strukturalny, tylko dodatkowa informacja opisowa. W praktyce, w nowoczesnych projektach webowych, meta name="keywords" często się po prostu pomija. Dużo ważniejsze są inne meta tagi, np. meta charset, meta name="viewport" dla responsywności czy meta name="description", która jest używana w wynikach wyszukiwania. Możesz mieć całkowicie poprawny, walidujący się dokument HTML5 zaczynający się od <!DOCTYPE html>, z elementem html z atrybutem lang, poprawnie zdefiniowaną sekcją head z tytułem strony i bez ani jednego meta keywords – i to jest jak najbardziej zgodne ze standardem. Moim zdaniem dobrze jest znać historię tego znacznika: kiedyś nauczyciele i różne stare kursy mocno go promowały, dlatego wciąż pojawia się w kodzie. Ale w aktualnych projektach lepiej skupić się na semantycznym HTML, dostępności (ARIA, poprawne nagłówki), porządnych opisach w meta description i na poprawnej strukturze dokumentu. Meta keywords możesz traktować jako ciekawostkę z dawnych czasów, a nie obowiązkowy element kodu.

Pytanie 39

Którego związku selektorów CSS należy użyć w miejscu znaków zapytania, aby zdefiniowany styl został zastosowany tylko do tekstu „paragrafie”?

<!DOCTYPE html>
<html>
  <head>
    <style>
      ???{letter-spacing: 10px; color: red;}
    </style>
  </head>
  <body>
    <p>Styl <b>tekstu</b> w pierwszym <i>paragrafie</i></p>
  </body>
</html>

A. b > i

B. b i

C. p + i

D. p > i

Poprawny selektor to „p > i”, ponieważ w podanym fragmencie HTML element <i> jest bezpośrednim dzieckiem elementu <p>. Znak „>” oznacza tzw. selektor dziecka (child combinator) w CSS – styl zostanie zastosowany tylko do tych elementów <i>, które znajdują się dokładnie jeden poziom niżej w drzewie DOM, wewnątrz znacznika <p>. Dzięki temu reguła nie obejmie np. <i> zagnieżdżonych głębiej ani <i> występujących poza paragrafem. Moim zdaniem to jeden z ważniejszych niuansów CSS: rozróżnienie selektora potomków (spacja, np. „p i”) od selektora bezpośrednich dzieci („p > i”). Gdyby w stylu użyć „p i”, to reguła zadziałałaby na każde <i> znajdujące się gdziekolwiek w środku <p>, nawet gdyby było schowane np. w <span> lub <b>. Przy prostym przykładzie nie widać różnicy, ale w większych projektach ma to ogromne znaczenie dla precyzji i przewidywalności styli. W praktyce taki selektor „p > i” możesz stosować np. gdy chcesz nadać specyficzny wygląd tylko oznaczonym kursywą fragmentom bezpośrednio w paragrafie, ale nie ruszać <i> użytych w zagnieżdżonych komponentach, widgetach albo ikonach. To jest zgodne z dobrymi praktykami: pisać selektory możliwie precyzyjne, unikając nadmiernie ogólnych reguł, które potem ciężko nadpisać. W dokumentacji CSS (specyfikacja W3C) wszystkie te kombinatory są dokładnie opisane i warto się do nich przyzwyczaić, bo później mocno ułatwiają utrzymanie arkuszy stylów w większych projektach. Dodatkowo warto pamiętać, że tego typu selektory dobrze współpracują z metodologiami jak BEM czy ITCSS, gdzie świadome ograniczanie zasięgu reguł jest kluczowe. Zamiast dokładać zbędne klasy, czasem wystarczy właśnie poprawnie użyty kombinator „>”.

Pytanie 40

Do grupowania elementów w blok, można użyć znacznika

A. <span>

B. <param>

C. <div>

D. <p>

Poprawnie wskazany znacznik to <div>, bo właśnie on w HTML służy do ogólnego grupowania elementów w blok. <div> jest elementem blokowym (block-level), co oznacza, że domyślnie zajmuje całą dostępną szerokość i zaczyna się od nowej linii. Z punktu widzenia przeglądarki i CSS jest to taki „kontener”, do którego wrzucasz inne elementy, żeby sensownie ułożyć strukturę strony. Bardzo często używa się <div> do tworzenia sekcji layoutu: nagłówka strony, głównej zawartości, bocznego panelu, stopki. Przykładowo: <div class="container"> ... </div> pozwala Ci potem w CSS ostylować całą tę grupę jednym zestawem reguł, np. ustawić szerokość, marginesy, tło czy ramkę. W nowocześniejszych projektach <div> często łączy się z flexboxem albo gridem, np. <div class="grid"> jako główny kontener siatki. Z mojego doświadczenia <div> jest jednym z najczęściej używanych znaczników, ale warto pamiętać o semantyce: tam gdzie to możliwe, lepiej użyć <header>, <main>, <section>, <article>, <footer>. One też są blokowe, ale niosą dodatkowe znaczenie dla czytników ekranu i SEO. Gdy jednak potrzebujesz po prostu neutralnego kontenera blokowego, bez konkretnej semantyki, <div> jest dokładnie tym, czego szukasz i jest to zgodne z dobrymi praktykami opisanymi w specyfikacji HTML Living Standard.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej