Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 18:54
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 19:08

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Podaj nazwę Systemu Zarządzania Treścią, którego logo jest widoczne na zamieszczonym rysunku?

A. WordPress

B. Joomla!

C. Drupal

D. MediaWiki

Joomla! to popularny system zarządzania treścią CMS który jest szeroko stosowany do tworzenia stron internetowych aplikacji online i portali. Dzięki swojej elastyczności Joomla! jest wybierany przez wiele firm i organizacji do zarządzania treścią online. System ten charakteryzuje się modułową architekturą która umożliwia łatwe rozszerzanie jego funkcjonalności za pomocą komponentów modułów i wtyczek. Jednym z głównych atutów Joomla! jest intuicyjny interfejs użytkownika który umożliwia zarządzanie treścią bez potrzeby głębokiej wiedzy technicznej. Dodatkowo Joomla! wspiera wiele języków co czyni go idealnym wyborem dla międzynarodowych organizacji. Warto również zaznaczyć że Joomla! jest open-source co oznacza że jest rozwijany przez społeczność programistów z całego świata którzy regularnie aktualizują i ulepszają oprogramowanie. Wybranie Joomla! jako CMS pozwala na korzystanie z dużej liczby szablonów i dodatków które umożliwiają personalizację witryny zgodnie z wymaganiami klienta. Dzięki solidnej bazie użytkowników i deweloperów Joomla! oferuje wsparcie techniczne i dokumentację która ułatwia rozwiązywanie problemów. W praktyce Joomla! jest wykorzystywany przez różnorodne witryny od małych blogów po rozbudowane platformy e-commerce co potwierdza jego wszechstronność i skuteczność.

Pytanie 2

Jakie uprawnienia będzie miał użytkownik jan po wykonaniu poniższych poleceń na bazie danych?

GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO jan;
REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON klienci FROM jan;

A. Będzie mógł zmieniać strukturę tabeli klienci.

B. Będzie mógł eliminować rekordy z tabeli klienci.

C. Będzie mógł dodawać rekordy do tabeli klienci.

D. Będzie mógł przeszukiwać dane w tabeli klienci.

Odpowiedź "Będzie mógł zmienić strukturę tabeli klienci" jest prawidłowa, ponieważ użytkownik jan zyskał pełne uprawnienia do tabeli klienci za pomocą polecenia GRANT ALL PRIVILEGES. Oznacza to, że posiada on wszystkie dostępne uprawnienia w tym zakresie, w tym możliwość modyfikacji struktury tabeli, co obejmuje dodawanie lub usuwanie kolumn, zmienianie typów danych oraz wprowadzanie modyfikacji do indeksów. Jednakże, zastosowane polecenie REVOKE powoduje odebranie wybranych uprawnień, tj. SELECT, INSERT, UPDATE oraz DELETE. W związku z tym, mimo że jan może zmieniać strukturę tabeli, nie ma już możliwości wprowadzania, usuwania ani przeglądania danych. Praktycznie, na przykład, jeżeli jan chciałby dodać nową kolumnę do tabeli klienci, ma taką możliwość, jednak nie będzie mógł dodać nowych rekordów ani ich edytować. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania uprawnieniami w systemach baz danych, gdzie ważne jest precyzyjne określenie, jakie operacje mogą być realizowane przez różnych użytkowników.

Pytanie 3

Określ rezultat działania podanego kodu PHP, przy założeniu, że zmienna tab jest tablicą.

$tab = explode(",", "jelenie,sarny,dziki,lisy,borsuki"); 
echo $tab[1]." ".$tab[2];

A. dziki lisy

B. sarny dziki

C. jelenie sarny

D. lisy borsuki

Wynik wykonania kodu PHP przedstawionego w pytaniu to 'sarny dziki', co odpowiada trzeciej opcji. Analizując kod, najpierw wykorzystujemy funkcję explode, która dzieli ciąg znaków na elementy tablicy, używając przecinka jako separatora. W rezultacie zmienna $tab stanie się tablicą składającą się z pięciu elementów: 'jelenie', 'sarny', 'dziki', 'lisy', 'borsuki'. Następnie w instrukcji echo odwołujemy się do drugiego i trzeciego elementu tablicy, co odpowiada indeksom 1 i 2, ponieważ indeksowanie w PHP zaczyna się od zera. Zatem $tab[1] to 'sarny', a $tab[2] to 'dziki'. W kontekście praktycznym, znajomość pracy z tablicami oraz funkcji do ich manipulacji jest kluczowa w programowaniu w PHP, zwłaszcza przy pracy z danymi w formacie CSV lub innymi formatami wymagającymi podziału ciągów. Opanowanie takich technik jest istotne dla programistów zajmujących się tworzeniem aplikacji webowych, gdzie przetwarzanie danych wejściowych jest na porządku dziennym.

Pytanie 4

Przedstawiony fragment kodu PHP ma za zadanie umieścić dane znajdujące się w zmiennych $a, $b, $c w bazie danych, w tabeli dane. Tabela dane zawiera cztery pola, z czego pierwsze to autoinkrementowany klucz główny. Które z poleceń powinno być przypisane do zmiennej $zapytanie?

<?php
...
$zapytanie = "...";
mysqli_query($db, $zapytanie);
...
?>

A. INSERT INTO dane VALUES (NULL, '$a', '$b', '$c');

B. SELECT NULL, '$a', '$b', '$c' FROM dane;

C. INSERT INTO dane VALUES ('$a', '$b', '$c');

D. SELECT '$a', '$b', '$c' FROM dane;

Właściwe polecenie to 'INSERT INTO dane VALUES (NULL, '$a', '$b', '$c');'. Użycie NULL w pierwszym polu pozwala na automatyczne ustawienie wartości klucza głównego, co jest zgodne z zasadą autoinkrementacji w bazach danych. Wartości zmiennych $a, $b i $c są wstawiane do kolejnych pól tabeli, co jest standardową praktyką w przypadku dodawania nowych rekordów do bazy danych. Dobrą praktyką jest również stosowanie przygotowanych zapytań, aby zminimalizować ryzyko ataków typu SQL injection. Można to osiągnąć za pomocą funkcji mysqli_prepare, co zwiększa bezpieczeństwo aplikacji. W kontekście standardów branżowych, PostgreSQL oraz MySQL stosują podobne zasady dotyczące wstawiania danych, co czyni tę wiedzę uniwersalną dla różnych systemów zarządzania bazami danych. Warto również zrozumieć, że wstawianie danych bezpośrednio przy użyciu zmiennych bez walidacji może prowadzić do błędów, dlatego zaleca się ich odpowiednie przetwarzanie przed wykonaniem zapytania.

Pytanie 5

Jaką wiadomość należy umieścić w przedstawionym fragmencie kodu PHP zamiast znaków zapytania? $a=mysql_connect('localhost','adam','mojeHasło'); if(!$a) echo "?????????????????????????";

A. Błąd w przetwarzaniu zapytania SQL

B. Wybrana baza danych nie istnieje

C. Błąd połączenia z serwerem SQL

D. Rekord został pomyślnie dodany do bazy

W sytuacji, gdy nie udaje się nawiązać połączenia z serwerem baz danych MySQL, komunikat błędu powinien jasno wskazywać na problem związany z połączeniem. W kodzie PHP, używając funkcji mysql_connect(), jeśli połączenie się nie powiedzie, zwracany jest błąd, który powinien być odpowiednio obsłużony. W tym przypadku odpowiednia treść komunikatu powinna brzmieć 'Błąd połączenia z serwerem SQL'. Ważne jest, aby programiści dbali o poprawne komunikaty błędów, ponieważ ułatwiają one diagnozowanie problemów. Dobrą praktyką jest także stosowanie obsługi wyjątków, co zwiększa stabilność aplikacji. Przykład: zamiast używać mysql_connect(), zaleca się korzystanie z mysqli lub PDO, które oferują bardziej zaawansowane opcje zarządzania błędami oraz obsługę wyjątków. W przypadku użycia mysqli, mógłbyś to zrobić w następujący sposób: $mysqli = new mysqli('localhost', 'adam', 'mojeHasło'); if ($mysqli->connect_error) { echo 'Błąd połączenia z serwerem SQL: ' . $mysqli->connect_error; } Poprawne raportowanie błędów jest kluczowym elementem programowania, ponieważ pozwala na szybką identyfikację i naprawę potencjalnych problemów.

Pytanie 6

W dokumencie HTML umieszczono tekst sformatowany określonym stylem. Aby wprowadzić w treści kilka słów o zróżnicowanym stylu, należy użyć znacznika

A. <table>

B. <hr>

C.

D. <section>

Znacznik jest używany w HTML do definiowania niewielkich fragmentów tekstu, które można stylizować niezależnie od reszty treści. Przy jego pomocy możemy wprowadzać różne style CSS, co pozwala na skomponowanie bardziej zróżnicowanego wizualnie tekstu. Na przykład, możemy użyć znacznika do podkreślenia ważnych słów w zdaniu, zmieniając ich kolor lub czcionkę. Ważne jest, aby znacznik nie wprowadzał żadnych zmian semantycznych w treści; jest to znacznik czysto stylistyczny. W praktyce, korzystając z CSS, możemy zastosować różne klasy do elementów , co zwiększa elastyczność w zakresie stylizacji. Przykład: ważne słowo może zostać zapisane w arkuszu stylów jako .highlight { background-color: yellow; }. To podejście jest zgodne z zasadami semantycznego HTML oraz wykorzystania CSS, co jest rekomendowaną praktyką w tworzeniu stron internetowych.

Pytanie 7

Po uruchomieniu kodu PHP

echo date("Y-m");

na ekranie pojawi się bieżąca data w formacie:

A. dnia i roku

B. roku oraz miesiąca

C. tylko roku

D. dnia, miesiąca, roku

Odpowiedź 'rok i miesiąc' jest prawidłowa, ponieważ funkcja 'date' w PHP formatuje datę na podstawie podanego wzorca. W przypadku użycia wzorca 'Y-m', 'Y' oznacza pełny rok (np. 2023), a 'm' oznacza dwucyfrowy miesiąc (np. 03 dla marca). W wyniku działania 'echo date("Y-m");' na ekranie zostanie wyświetlona aktualna data w formacie YYYY-MM, co jest niezwykle przydatne w wielu aplikacjach, takich jak generowanie raportów miesięcznych, archiwizacja danych czy implementacja systemów zarządzania treścią. Użycie tego wzorca jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, które zalecają właściwe formatowanie daty w celu jej późniejszej analizy lub prezentacji. Ponadto, umiejętność manipulacji datami w PHP jest kluczowa w kontekście tworzenia aplikacji webowych, które często wymagają interakcji z użytkownikami w czasie rzeczywistym, a także integracji z bazami danych, gdzie prawidłowe formatowanie daty ma kluczowe znaczenie dla integralności danych.

Pytanie 8

Podaj polecenie SQL, które wprowadza kolumnę miesiacSiewu do istniejącej tabeli rosliny?

A. INSERT INTO rosliny VALUES (miesiacSiewu int)

B. CREATE TABLE rosliny {miesiacSiewu int}

C. ALTER TABLE rosliny ADD miesiacSiewu int

D. UPDATE rosliny ADD miesiacSiewu int

Poprawna odpowiedź to ALTER TABLE rosliny ADD miesiacSiewu int. To polecenie SQL jest używane do modyfikacji istniejącej tabeli w bazie danych. W tym przypadku, zmiana dotyczy dodania nowego pola 'miesiacSiewu', które określi miesiąc siewu roślin. Typ danych 'int' oznacza, że wartość tego pola będzie przechowywana jako liczba całkowita, co jest odpowiednie, jeśli miesiące będą reprezentowane jako liczby od 1 do 12. Przykład użycia polecenia w praktyce: po dodaniu tego pola można wprowadzać dane o miesiącu siewu dla różnych roślin, co może być przydatne w systemach zarządzania uprawami. Dobrą praktyką jest zawsze dokumentować zmiany w schemacie bazy danych, aby zapewnić spójność i przejrzystość w zarządzaniu danymi. Ważne jest również, aby przed modyfikacją tabeli upewnić się, że nie wprowadza to konfliktów z istniejącymi danymi lub strukturami.

Pytanie 9

Jakie jest określenie na element bazy danych, który umożliwia jedynie przeglądanie danych, przedstawiając je w formie tekstowej lub graficznej?

A. Zapytanie

B. Formularz

C. Raport

D. Tabela

Tabela to struktura bazy danych, która służy do przechowywania danych w formie zorganizowanej w wiersze i kolumny. Tabele są fundamentem relacyjnych baz danych, jednak nie umożliwiają one bezpośredniego generowania raportów ani wizualizacji danych. Tabele są wykorzystywane w procesie wprowadzania i edycji danych, a nie w ich przetwarzaniu do analizy. Zapytanie to forma polecenia, która umożliwia użytkownikowi pobieranie określonych danych z bazy, na podstawie zdefiniowanych kryteriów. Mimo że zapytania są kluczowe w procesie obróbki danych, same w sobie nie generują raportów ani wykresów, lecz zwracają wyniki w postaci zbioru danych. Formularz to narzędzie, które służy do wprowadzania i edytowania danych w bazie. Rola formularzy polega na ułatwieniu interakcji użytkownika z bazą danych poprzez umożliwienie wprowadzania informacji w zorganizowanej formie. Formularze są przydatne w procesach zarządzania danymi, ale ich funkcjonalność nie obejmuje analizy ani prezentacji danych w formie raportów. W związku z tym, zarówno tabela, jak i zapytanie oraz formularz nie spełniają kryteriów określonych w pytaniu, ponieważ nie są dedykowane wyłącznie do odczytu danych w formie raportów.

Pytanie 10

Tabela Pracownicy zawiera informacje o zatrudnionych w różnych działach, co jest określone przez pole liczbowe dzial. Z uwagi na to, że zazwyczaj wykonuje się kwerendy jedynie dla działu równego 2, można uprościć zapytania do tej tabeli, tworząc wirtualną tabelę o nazwie Prac_dzial2 przy użyciu zapytania

A. CREATE VIEW Prac_dzial2 AS SELECT * FROM Pracownicy WHERE dzial=2

B. VIEW Prac_dzial2 SELECT FROM Pracownicy WHERE dzial=2

C. VIEW Prac_dzial2 FROM Pracownicy WHERE dzial=2

D. CREATE VIEW Prac_dzial2 FROM Pracownicy WHERE dzial=2

Odpowiedź 'CREATE VIEW Prac_dzial2 AS SELECT * FROM Pracownicy WHERE dzial=2;' jest poprawna, ponieważ syntaktycznie i semantycznie odnosi się do standardów SQL używanych do tworzenia widoków. Komenda 'CREATE VIEW' służy do zdefiniowania wirtualnej tabeli, która agreguje dane według określonych kryteriów. W tym przypadku, widok 'Prac_dzial2' wyciąga wszystkie rekordy z tabeli 'Pracownicy', które spełniają warunek, że wartość pola 'dzial' wynosi 2. Używanie widoków jest praktyką zalecaną, ponieważ pozwala na uproszczenie złożonych zapytań oraz zabezpiecza przed niepożądanym dostępem do danych. Dzięki temu, użytkownicy mogą łatwiej filtrować dane, co zwiększa wydajność zapytań i poprawia organizację kodu. Widoki są także korzystne w kontekście zarządzania danymi, ponieważ mogą być zaktualizowane, a ich struktura może być zmieniana w zależności od potrzeb użytkownika, co czyni je elastycznym narzędziem w bazach danych.

Pytanie 11

Na ilustracji zaprezentowano koncepcję układu bloków strony internetowej. Przyjmując, że bloki są realizowane za pomocą znaczników sekcji, a szerokość jest określona tylko dla bloków 2, 3 oraz 4, ich stylowanie powinno uwzględniać właściwość

A. clear: both dla wszystkich bloków

B. float: left jedynie dla bloków 3 i 4 oraz clear: both dla bloku 2

C. clear: both dla bloku 5 i float: left jedynie dla bloków 2, 3 oraz 4

D. float: left dla wszystkich bloków

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystanie float: left dla bloków 2, 3 i 4 pozwala na ich ustawienie obok siebie w poziomie. Jest to klasyczna technika stosowana w CSS do tworzenia layoutów, gdzie elementy mają płynąć obok siebie. Definiując float: left, elementy zaczynają od lewej krawędzi rodzica i układają się w linii poziomej. Użycie clear: both dla bloku 5 zapewnia, że blok ten zacznie się poniżej pływających bloków 2, 3 i 4, a nie obok nich. Clear: both jest konieczne, aby zapewnić, że blok 5 nie zostanie zakłócony przez floating, co jest powszechną praktyką przy tworzeniu wielokolumnowych layoutów. Kiedy float jest używany bez clear, może prowadzić do overlapania elementów, co jest niepożądane w strukturze layoutu. Praktyczne zastosowanie tego podejścia obejmuje układy z nagłówkiem, treścią i stopką, gdzie nagłówek i stopka powinny być pełnej szerokości, a treść podzielona na kolumny obok siebie. To podejście jest zgodne z tradycyjnymi metodami budowania stron przed wprowadzeniem flexboxa i grida, gdzie float był jednym z podstawowych narzędzi do zarządzania układem strony. Współczesne dobre praktyki wciąż uznają jego istotność, zwłaszcza w kontekście starszych projektów utrzymywanych z biegiem czasu.

Pytanie 12

Instrukcją równoważną funkcjonalnie do przedstawionej instrukcji JavaScript jest

for (i = 0; i < 100; i += 10)
  document.write(i + ' ');

Kod 1.
while (i < 10) {
  document.write(i + ' ');
  i += 10;
}

Kod 2.
while (i < 100)
  document.write(i + ' ');

Kod 3.
i = 0;
while (i < 100) {
  document.write(i + ' ');
  i += 10;
}

Kod 4.
i = 0;
while (i < 10) {
  document.write(i + ' ');
  i++;
}

A. Kod 3.

B. Kod 1.

C. Kod 4.

D. Kod 2.

Gratulacje! Wybrałeś poprawną odpowiedź, która jest Kodem 3. Pętla for prezentowana na obrazku inicjuje zmienną i na 0, a następnie sprawdza warunek i < 100, wykonuje instrukcje w pętli for i zwiększa i o 10 za każdą iteracją. To jest standardowe zachowanie dla pętli for w języku programowania JavaScript. Kod 3 jest równoważny funkcjonalnie z pętlą for, ponieważ również inicjuje zmienną i na 0, a następnie w pętli while sprawdza warunek (i < 100), wykonuje instrukcje w pętli i zwiększa i o 10 w każdej iteracji. Zrozumienie różnych rodzajów pętli i ich równoważności jest kluczowe dla skutecznego programowania, ponieważ pozwala na optymalizację kodu i poprawę jego czytelności. Dobrą praktyką jest zrozumienie, kiedy używać różnych typów pętli w zależności od specyficznych wymagań danego problemu programistycznego.

Pytanie 13

Znaczniki HTML oraz , które mają na celu podkreślenie istotności tekstu, pod względem formatowania odpowiadają znacznikom

A. oraz

B. oraz

C. oraz

D. oraz

Znaczniki HTML oraz mają kluczowe znaczenie w kontekście semantyki i formatowania tekstu w dokumentach HTML. Znacznik wskazuje na tekst o zwiększonej ważności, co jest zgodne z jego domyślnym formatowaniem, które w większości przeglądarek wyświetla tekst pogrubiony. Z kolei znacznik sugeruje tekst, który powinien być akcentowany w odpowiedni sposób, a jego domyślne formatowanie to kursywa. W związku z tym, ich odpowiednikami pod względem formatowania są znaczniki oraz . Znacznik służy do pogrubienia tekstu, ale nie niesie ze sobą żadnej dodatkowej semantyki, natomiast używany jest do kursywy bez wskazania na ważność. W praktyce, należy używać i tam, gdzie semantyka jest kluczowa dla zrozumienia treści, a dodatkowe znaczenie przekłada się na lepsze pozycjonowanie w wyszukiwarkach oraz dostępność dla osób korzystających z technologii asystujących. Ważne jest, by przestrzegać dobrych praktyk webowych i stosować znaczniki semantyczne, co pozwoli na efektywne przekazywanie informacji zarówno użytkownikom, jak i robotom indeksującym.

Pytanie 14

Aby dodać nową kolumnę do już istniejącej tabeli, należy użyć polecenia SQL:

UPDATE TABLE

ALTER TABLE

INSERT INTO

CREATE TABLE

Strukturę istniejącej tabeli zmienia polecenie ALTER TABLE. Aby dodać kolumnę, stosuje się je z klauzulą ADD, na przykład ALTER TABLE klienci ADD telefon VARCHAR(15). Tym samym poleceniem usuwa się lub modyfikuje kolumny i ograniczenia. Dlatego do dodania kolumny do gotowej tabeli służy ALTER TABLE.

Pytanie 15

W SQL wykorzystywanym przez system baz danych MySQL atrybut UNIQUE w poleceniu CREATE TABLE

A. Jest stosowany wyłącznie w przypadku kolumn liczbowych

B. Wymusza unikalne nazwy kolumn w tabeli

C. Zabrania wprowadzenia wartości NULL

D. Jest używany, gdy wartości w kolumnie nie mogą się powtarzać

Istnieje kilka powszechnych nieporozumień dotyczących atrybutu UNIQUE w kontekście relacyjnych baz danych, które mogą prowadzić do błędnych wniosków. Przede wszystkim, twierdzenie, że atrybut UNIQUE wymusza unikatowe nazwy pól tabeli, jest nieprecyzyjne. UNIKATOWOŚĆ odnosi się do wartości przechowywanych w kolumnie, a nie do nazw kolumn. W rzeczywistości, nowa kolumna nie może mieć takiej samej nazwy jak istniejąca kolumna w tej samej tabeli, co jest regułą odzwierciedlającą strukturalne ograniczenia bazy danych, ale nie ma to związku z atrybutem UNIQUE. Ponadto, atrybut ten nie blokuje możliwości wpisania wartości NULL w kolumnach. W MySQL, kolumna z atrybutem UNIQUE może zawierać wiele wartości NULL, ponieważ NULL jest traktowane jako wartość nieokreślona i nie jest uważane za duplikat. Dlatego stwierdzenie, że UNIQUE blokuje możliwość wpisania wartości NULL, jest mylące. Co więcej, atrybut UNIQUE nie jest ograniczony tylko do pól liczbowych; może być zastosowany do dowolnego typu danych, w tym tekstowych czy datowych. Stosowanie UNIQUE w zbiorach danych, które nie wymagają unikalności, może prowadzić do zbędnych błędów i komplikacji podczas wprowadzania danych. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, że atrybut ten odnosi się do wartości w kolumnach, a nie do ich typów czy nazw, co jest kluczowe dla efektywnego projektowania baz danych.

Pytanie 16

Jak określa się element, który został oznaczony znakiem zapytania w strukturze platformy .NET, a który pozwala na tworzenie indywidualnych aplikacji z wykorzystaniem frameworków oraz na przekształcanie kompilowanego kodu pośredniego na kod maszynowy procesora znajdującego się w komputerze?

A. Wspólne środowisko programistyczne (CLP)

B. Infrastruktura językowa (CLI)

C. Biblioteka klas bazowych (BCL)

D. Wspólne środowisko uruchomieniowe (CLR)

Infrastruktura językowa (CLI) to specyfikacja definiująca standardy dla różnych komponentów platformy .NET, w tym wspólne środowisko uruchomieniowe, ale sama w sobie nie zajmuje się wykonaniem kodu. CLI określa zestaw wytycznych, które umożliwiają tworzenie kodu zgodnego z różnymi językami, lecz nie zajmuje się bezpośrednim przekształcaniem kodu pośredniego na kod maszynowy. Biblioteka klas bazowych (BCL) dostarcza zestaw klas, które ułatwiają programowanie, oferując gotowe funkcje do obsługi operacji we/wy, manipulacji danych czy pracy z siecią. BCL nie zajmuje się jednak uruchamianiem aplikacji ani kompilacją kodu. Wspólne środowisko programistyczne (CLP) jako termin nie jest częścią standardowej terminologii .NET i może być mylące. CLR jest jedynym z tych elementów, który pełni rolę środowiska wykonawczego, umożliwiając uruchamianie kodu na różnych platformach sprzętowych. Pomyłki w wyborze mogą wynikać z niedostatecznego zrozumienia ról poszczególnych komponentów w ekosystemie .NET. Zrozumienie tej struktury jest kluczowe dla efektywnego wykorzystania możliwości platformy .NET i tworzenia wydajnego, bezpiecznego oprogramowania. Analizowanie ról i funkcji poszczególnych komponentów jest istotne dla pełnego zrozumienia, jak platforma umożliwia tworzenie interoperacyjnych aplikacji w różnych językach programowania.

Pytanie 17

Którego atrybutu użyć, aby scalić w POZIOMIE dwie sąsiednie komórki w wierszu tabeli?

cellpadding

colspan

rowspan

cellspacing

Trzeba odróżnić scalanie poziome od pionowego. rowspan łączy komórki w PIONIE (przez wiersze). cellpadding i cellspacing to atrybuty całej tabeli sterujące odstępami, a nie scalaniem. Poziome scalanie komórek daje colspan.

Pytanie 18

Ile razy wykona się poniższa pętla napisana w języku PHP, przy założeniu, że zmienna kontrolna nie jest zmieniana w jej wnętrzu?

for ($i = 0; $i <= 10; $i+=2) { ... }

A. 6

B. 10

C. 0

D. 5

W przypadku błędnych odpowiedzi, takich jak 10, 5, 0 czy 6, można zauważyć, że wynikają one z nieprawidłowego zrozumienia działania pętli for w PHP. Odpowiedź 10 sugeruje, że użytkownik zakłada, iż pętla wykonuje się do 10, co jest błędne, ponieważ na każdym kroku zmienna $i zwiększa się o 2. Użycie 5 jako odpowiedzi może wskazywać na niepoprawne obliczenie liczby iteracji przy założeniu, że pętla mogłaby wykonać się z tylko pięcioma incrementami, co jest również mylące. Wybór 0 jako odpowiedzi jest konsekwencją mylnego założenia, że pętla mogłaby w ogóle nie działać, co jest sprzeczne z logiką, ponieważ pętla rozpoczyna się od $i = 0 i spełnia warunek kontynuacji. Ważne jest, aby podczas analizy pętli skupić się na warunkach początkowych, zmiennej sterującej oraz modyfikacji tej zmiennej w każdym cyklu. Prawidłowe obliczenie liczby iteracji pętli jest kluczowe w programowaniu, ponieważ ma to bezpośredni wpływ na wydajność i efektywność działania algorytmów.

Pytanie 19

Aby elementy <li> listy menu wyświetlały się w jednej linii (poziomo), której właściwości CSS użyć?

position

text-align

outline

display

Sposób wyświetlania elementu zmienia właściwość display. Ustawiając elementom <li> np. display: inline lub display: inline-block, układa się je w jednej linii (poziome menu). Dlatego poziomy układ daje display.

Pytanie 20

Aby dodać nowy rekord do tabeli Pracownicy, konieczne jest zastosowanie polecenia SQL

A. INSERT INTO Pracownicy VALUES ('Jan',' Kowalski')

B. INSERT (Jan, Kowalski) INTO Pracownicy

C. INSERT VALUES (Jan, Kowalski) INTO Pracownicy

D. INSERT VALUES Pracownicy INTO (Jan, Kowalski)

Aby dodać nowy rekord do tabeli Pracownicy w bazie danych, należy skorzystać z polecenia SQL INSERT INTO, które jest standardowym sposobem na wprowadzenie nowych danych do tabeli. Poprawna składnia polecenia to 'INSERT INTO <nazwa_tabeli> VALUES (<wartości>)'. W przypadku podanego przykładu, używamy 'INSERT INTO Pracownicy VALUES ('Jan', 'Kowalski');', co jest zgodne z wymaganiami SQL. Polecenie to wprowadza dwa nowe atrybuty: imię 'Jan' oraz nazwisko 'Kowalski' do tabeli Pracownicy. Ważne jest, aby wartości były poprawnie otoczone apostrofami w przypadku typów danych tekstowych. Zgodnie z normami SQL, zapis ten pozwala na dodanie rekordu, pod warunkiem, że kolumny tabeli są zgodne z wprowadzanymi danymi, a tabela Pracownicy została wcześniej zdefiniowana w bazie danych. Przykładem może być sytuacja, w której tabela Pracownicy ma kolumny 'Imie' i 'Nazwisko', a wprowadzenie wartości bezpośrednio do tych kolumn jest zgodne z ich definicją.

Pytanie 21

Informacje o ciasteczkach (cookies) są w PHP przechowywane w tablicy:

$_GET

$_SERVER

$_POST

$_COOKIE

Ciasteczka odesłane przez przeglądarkę PHP udostępnia w tablicy superglobalnej $_COOKIE. Odczytuje się z niej wartość po nazwie, np. $_COOKIE["jezyk"]. Samo ciasteczko ustawia się funkcją setcookie("jezyk", "pl", time()+3600), a serwer wysyła je w nagłówku odpowiedzi; przy kolejnych żądaniach przeglądarka odsyła je z powrotem i trafiają właśnie do $_COOKIE. W praktyce wykorzystuje się je do zapamiętania preferencji użytkownika czy identyfikatora sesji. Dlatego informacje o ciasteczkach przechowuje tablica $_COOKIE.

Pytanie 22

Jakie są etapy w odpowiedniej kolejności przy tworzeniu aplikacji?

A. Analiza oczekiwań klienta, określenie wymagań, programowanie, testowanie, wdrożenie

B. Analiza oczekiwań klienta, określenie wymagań, programowanie, wdrożenie, testowanie

C. Programowanie, analiza oczekiwań klienta, określenie wymagań, wdrożenie, testowanie

D. Określenie wymagań, analiza oczekiwań klienta, programowanie, wdrożenie, testowanie

Zrozumienie procesu tworzenia aplikacji wymaga znajomości właściwej sekwencji działań, co często bywa źródłem nieporozumień. Wiele osób uważa, że proces rozpoczyna się od samoistnego tworzenia aplikacji, co jest fundamentalnie błędne. Bez wcześniejszej analizy wymagań klienta, trudno jest określić, co tak naprawdę jest potrzebne. Przykładem tego błędnego myślenia jest odpowiedź, która zakłada, że tworzenie aplikacji może nastąpić przed zdefiniowaniem wymagań. Taki krok może prowadzić do stworzenia produktu, który nie spełnia oczekiwań użytkowników końcowych, co wiąże się z niepotrzebnymi kosztami korekcji i opóźnieniami w dostarczeniu finalnego rozwiązania. Wiele projektów zakończonych niepowodzeniem miało właśnie swoje źródło w braku odpowiednich faz analizy i specyfikacji, co jest wyraźnie widoczne w metodykach projektowych takich jak Waterfall. Nieprzemyślane wdrożenie bez wcześniejszych testów stanowi kolejny poważny błąd, ponieważ może prowadzić do sytuacji, w której użytkownicy otrzymują produkt pełen błędów i niedociągnięć. Zastosowanie podejścia opartego na solidnych praktykach inżynieryjnych, takich jak zbieranie wymagań, ich dokumentacja oraz przeprowadzanie testów przed wdrożeniem, jest kluczowe dla zapewnienia sukcesu projektu i satysfakcji użytkowników.

Pytanie 23

Przedstawiony błąd, który pojawił się podczas interpretacji kodu PHP, może być spowodowany

Notice: Trying to access array offset on value of type null in C:\xampp\htdocs\1\biuro.php on line 38

A. brakiem bazy danych o nazwie podanej w funkcji mysqli_connect

B. odwołaniem do niezadeklarowanej zmiennej

C. niepowodzeniem w wykonaniu kwerendy na bazie danych

D. próbą odwołania do nieistniejącego elementu tablicy

Próba odwołania się do nieistniejącego elementu tablicy w języku PHP jest częstym źródłem błędów. Komunikat błędu wskazuje, że program próbował uzyskać dostęp do wartości w tablicy, która była typu null, czyli nie istniała. Dzieje się tak zazwyczaj, gdy indeks lub klucz, do którego próbujemy się odwołać, nie został wcześniej zainicjalizowany lub zawiera pustą wartość. Aby uniknąć takich błędów, dobrą praktyką jest zawsze sprawdzanie, czy dany indeks istnieje w tablicy przed próbą jego użycia. Można to zrobić za pomocą funkcji isset() lub array_key_exists(). Przykład poprawnego podejścia: jeżeli chcemy uzyskać dostęp do elementu tablicy $tablica['klucz'], najpierw możemy sprawdzić if(isset($tablica['klucz'])). Taka weryfikacja pozwala na unikanie błędów wykonawczych i zapewnia większą stabilność i niezawodność kodu. W kontekście większych aplikacji, gdzie dane są często przetwarzane dynamicznie, takie podejście znacząco zwiększa odporność na błędy, co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi.

Pytanie 24

Które spośród poniższych zdań dotyczących definicji funkcji umieszczonej w ramce jest prawidłowe?

function czytajImie(){
 var imie=null;
 do{
 imie=prompt("podaj imie: ");
 if(imie.length<3) alert("wprowadzony tekst jest niepoprawny");
 }while(imie.length<3);
 }

A. Pętla wykona się tylko jeden raz

B. Funkcja zawiera pętlę, która powtarza się 3 razy

C. Wczytywanie tekstu zakończy się, gdy tekst będzie się składał przynajmniej z 3 znaków

D. Tekst będzie odczytywany do chwili, gdy podana zostanie liczba większa niż 3

W analizowanej funkcji głównym celem jest zapewnienie, że użytkownik wprowadza imię o odpowiedniej długości. Pętla do while jest strukturą sterującą stosowaną, gdy chcemy, aby blok kodu wykonał się co najmniej raz przed sprawdzeniem warunku. W tym przypadku pętla nie wykona się tylko raz, ponieważ warunek jest taki, że imię musi mieć co najmniej trzy znaki długości. Błędne zrozumienie logiki mogłoby wynikać z myślenia, że pętla zawsze kończy się po pierwszym wykonaniu, co jest nieprawidłowe w kontekście tej funkcji. Odnośnie twierdzenia, że funkcja posiada pętlę powtarzającą się trzy razy, jest ono nieprawdziwe, ponieważ liczba iteracji nie jest stała i zależy od danych wejściowych użytkownika. Często mylne jest założenie, że pętle mają z góry określoną liczbę iteracji, podczas gdy w rzeczywistości często kończą się na podstawie zdefiniowanego warunku logicznego. Wreszcie, opcja mówiąca o wczytywaniu tekstu do momentu podania liczby większej niż 3 błędnie interpretuje warunek pętli. Warunek mówi o długości wprowadzonego tekstu, a nie o jego wartości liczbowej. Często błędnie zakłada się, że każdy warunek logiczny odnosi się do wartości liczbowych, co w tym przypadku prowadzi do nieporozumienia. Zrozumienie, jak działają warunki logiczne i pętle kontrolne, jest kluczowe w programowaniu, ponieważ pozwala to na tworzenie bardziej elastycznego i dynamicznego kodu, który odpowiednio reaguje na różne dane wejściowe.

Pytanie 25

Ile razy zostanie wykonana poniższa pętla w PHP?

for($i = 0; $i < 25; $i += 5) { ... }

A. 26

B. 0

C. 5

D. 25

Pętla for w PHP jest jednym z fundamentalnych narzędzi kontrolnych używanych do wykonywania powtarzających się zadań. W przedstawionym przykładzie pętli mamy następującą składnię: for($i = 0; $i < 25; $i += 5). Pętla rozpoczyna się od wartości początkowej zmiennej $i równej 0, a warunek kontynuacji pętli określa, że $i musi być mniejsze niż 25. W każdym przebiegu pętli zmienna $i zwiększa się o 5. Dzięki tej konstrukcji pętla wykona się dla wartości $i wynoszących kolejno 0, 5, 10, 15 i 20, co oznacza, że pętla zostanie wykonana dokładnie 5 razy. Takie konstrukcje są powszechnie stosowane w programowaniu do iteracyjnego przetwarzania danych, takich jak iterowanie przez tablice lub generowanie ciągów. Warto zwrócić uwagę na dobre praktyki programistyczne, które nakazują klarowność i czytelność kodu, dzięki czemu inni programiści mogą go łatwo zrozumieć i utrzymywać. Projektowanie pętli z precyzyjnie zdefiniowanymi warunkami początkowymi i końcowymi jest kluczowe dla unikania błędów logicznych, takich jak nieskończone pętle lub błędne iteracje. Użycie odpowiednich inkrementacji, jak w tym przypadku $i += 5, pozwala na kontrolowanie tempa i liczby iteracji zgodnie z zamierzonymi celami algorytmu.

Pytanie 26

Jaką funkcję pełni program debugger?

A. analizy działającego programu w celu wykrycia błędów

B. interpretacji kodu w ramach wirtualnej maszyny Java

C. przekładania kodu napisanego w języku wyższego poziomu na język maszynowy

D. badania kodu źródłowego w celu wykrycia błędów składniowych

Pojęcia związane z błędnymi odpowiedziami często wynikają z nieporozumienia dotyczącego ról, jakie pełnią różne narzędzia i procesy w inżynierii oprogramowania. Analiza kodu źródłowego w celu odnalezienia błędów składniowych odnosi się do działania kompilatorów i narzędzi statycznej analizy kodu, które zajmują się oceną jakości kodu przed jego wykonaniem. Tego rodzaju narzędzia są przydatne, ale nie mają na celu lokalizacji błędów w czasie rzeczywistym, co jest kluczowe dla debuggowania. Tłumaczenie kodu na język maszynowy to zadanie kompilatorów, które przekształcają kod źródłowy w formę, która może być zrozumiana przez komputer, ale nie zajmują się analizą błędów podczas działania programu. Interpretacja kodu w wirtualnej maszynie Java również nie odnosi się bezpośrednio do lokalizacji błędów, bowiem jest to proces, w którym kod bajtowy jest wykonywany, ale bez możliwości interakcji w czasie rzeczywistym, jak to ma miejsce w przypadku debuggera. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że debugger ma za zadanie monitorować i analizować program w trakcie jego działania, co jest fundamentalne dla diagnostyki i poprawy jakości oprogramowania.

Pytanie 27

W CSS, poniższy zapis spowoduje, że czerwony kolor zostanie zastosowany do

h1::first-letter {color:red;}

A. pierwsza litera nagłówka drugiego poziomu

B. pierwsza litera nagłówka pierwszego poziomu

C. pierwsza linia akapitu

D. tekst nagłówka pierwszego poziomu

Wiesz, użycie selektora CSS ::first-letter w połączeniu z stylem h1 to fajny sposób na zmianę wyglądu pierwszej litery w nagłówku. Kiedy używasz tego, kolor czerwony sprawi, że ta litera będzie się wyróżniać, co jest super, zwłaszcza w przypadku nagłówków czy akapitów. To technika, którą często stosuje się w projektowaniu stron, żeby nadać im trochę typograficznego stylu, jak w książkach z dużymi inicjałami. Ale pamiętaj, że ten selektor działa tylko z blokowymi elementami, takimi jak czy <h1>, więc jeżeli spróbujesz zastosować go z elementami liniowymi, to niestety efekty nie będą takie, jak się spodziewasz. Zawsze warto też mieć na uwadze standardy W3C, bo one pomagają w tworzeniu dostępnych stron. No i ten selektor jest częścią specyfikacji CSS Pseudo-Elements Level 3, więc przeglądarki go dobrze wspierają. Zrozumienie, jak i kiedy stosować takie selektory, to klucz do tworzenia nowoczesnych stron.

Pytanie 28

Użytkownik Jan będzie mógł wykonywać

GRANT ALL PRIVILEGES ON dane.* TO 'Jan'@'localhost';

A. jedynie operacje manipulowania danymi i zmienić jedynie swoje prawa.

B. jedynie operacje CREATE, ALTER, DROP na tabelach bazy dane.

C. wszystkie operacje na tabelach bazy dane.

D. wszystkie operacje na tabelach bazy dane oraz nadawać prawa innym użytkownikom.

Prawidłowo zauważyłeś, że użytkownikowi Jan przypisano wszystkie uprawnienia (GRANT ALL PRIVILEGES) na bazie danych o nazwie 'dane.*'. Przyznanie pełnych uprawnień obejmuje możliwość tworzenia, modyfikowania, usuwania tabel, jak również manipulowania danymi w tych tabelach. W praktyce oznacza to, że Jan ma pełną kontrolę nad bazą danych. Jest to możliwe dzięki konstrukcji GRANT, która jest standardem w zarządzaniu uprawnieniami w relacyjnych bazach danych. Pozwala ona na precyzyjne definiowanie, jakie operacje może wykonywać dany użytkownik. Taka granularna kontrola jest kluczowa dla bezpieczeństwa systemów bazodanowych. Pamiętaj, że nadawanie pełnych uprawnień jest odpowiednie jedynie w sytuacjach, gdy użytkownik jest całkowicie zaufany - w innym przypadku, powinno się ograniczyć uprawnienia do tych, które są niezbędne do wykonania pewnych zadań.

Pytanie 29

Który z czterech podstawowych kolorów modelu CMYK to:

A. pomarańczowy

B. czarny

C. zielony

D. brązowy

CMYK to model barw stosowany w druku, oparty na czterech kolorach: Cyan (niebieskozielony), Magenta (purpurowy), Yellow (żółty) oraz Key/blacK, czyli CZARNY. Dlatego jednym z czterech kolorów CMYK jest czarny.

Pytanie 30

Gdzie należy umieścić znacznik metajęzyka HTML?

A. pomiędzy znacznikami paragrafu

B. pomiędzy znacznikami <body> ... </body>

C. w dolnej części witryny internetowej

D. w sekcji nagłówkowej witryny internetowej

Znacznik metajęzyka HTML, czyli tag <meta>, jest kluczowym elementem w sekcji nagłówkowej (head) dokumentu HTML. To tutaj umieszczamy informacje dotyczące dokumentu, takie jak jego tytuł, opis, słowa kluczowe oraz dane dotyczące kodowania i viewportu. Na przykład, aby ustawić kodowanie znaków na UTF-8, używamy znacznika <meta charset="UTF-8">. Jest to zgodne z wytycznymi W3C i najlepszymi praktykami SEO, ponieważ odpowiednie metadane pomagają wyszukiwarkom w zrozumieniu treści witryny. Inny przykład to <meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1.0">, który zapewnia, że strona jest responsywna na urządzeniach mobilnych. Umieszczając te znaczniki w nagłówku, można poprawić zarówno użyteczność, jak i widoczność witryny w internecie.

Pytanie 31

W znaczniku meta w miejsce kropek należy wpisać

<meta name="description" content="…">

A. nazwę edytora.

B. informację o dostosowaniu do urządzeń mobilnych.

C. streszczenie treści strony.

D. język dokumentu.

W meta tagu, w polu 'content' powinno być streszczenie tego, co jest na stronie. To bardzo ważne dla SEO, czyli optymalizacji strony pod kątem wyszukiwarek. Taki opis pojawia się w wynikach wyszukiwania, co wpływa na to, jak użytkownicy postrzegają stronę i czy klikną w link. Fajnie by było, gdyby był krótki, zrozumiały i zawierał ważne słowa kluczowe dotyczące tematu strony. Na przykład, jeśli strona jest o zdrowym jedzeniu, można napisać coś w stylu: 'Poradnik zdrowego odżywiania z przepisami i wskazówkami na lepszy styl życia'. Użycie tych znaczników meta zgodnie z zaleceniami Google i innych wyszukiwarek zwiększa szansę, że strona będzie lepiej widoczna w sieci. Dlatego dobrze, żeby używać tego znacznika w odpowiedni sposób, bo to naprawdę pomaga w poprawie widoczności strony w internecie.

Pytanie 32

Którego atrybutu użyć, aby wartości w kolumnie NIE mogły się powtarzać?

DEFAULT

UNIQUE

NOT NULL

IDENTITY

Atrybut UNIQUE wymusza, by wartości w kolumnie się NIE powtarzały - baza odrzuci próbę wstawienia duplikatu. Stosuje się go np. dla adresów e-mail czy numerów PESEL. Dlatego unikalność zapewnia UNIQUE.

Pytanie 33

Tabela Pacjenci zawiera kolumny: imie, nazwisko, wiek oraz lekarz_id. W celu stworzenia raportu z imionami i nazwiskami pacjentów, którzy mają mniej niż 18 lat i są zapisani do lekarza o id wynoszącym 6, należy zastosować kwerendę SQL

A. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek < 18 OR lekarz_id = 6

B. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6

C. SELECT imie, nazwisko WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6

D. SELECT imie, nazwisko WHERE wiek < 18 OR lekarz_id = 6

Odpowiedź 'SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6' jest poprawna, ponieważ precyzyjnie określa, jakie dane mają zostać zwrócone. Kwerenda ta wykorzystuje klauzulę 'FROM', aby wskazać, z której tabeli mają zostać pobrane dane, oraz 'WHERE', aby nałożyć odpowiednie warunki. W tym przypadku chcemy uzyskać imiona i nazwiska pacjentów, którzy są poniżej 18 roku życia oraz zapisani do lekarza o identyfikatorze 6. Używanie operatora 'AND' jest kluczowe w tym kontekście, ponieważ tylko pacjenci spełniający obydwa warunki będą uwzględniani w wynikach. W praktyce, taka kwerenda jest niezwykle użyteczna w systemach medycznych, gdzie konieczne jest operowanie na danych demograficznych pacjentów oraz ich przypisania do lekarzy. Dobre praktyki w SQL wymagają jasności w określaniu warunków filtracji, co ta kwerenda osiąga, unikając niejednoznaczności, które mogłyby wyniknąć z użycia operatora 'OR'.

Pytanie 34

Jakie ustawienia dotyczące czcionki będą miały zastosowanie w przypadku kodu CSS?

* {
    font-family: Tahoma;
    color: Teal;
}

A. znaczników o identyfikatorze równym *.

B. wszystkiego kodu HTML, jako domyślne formatowanie dla wszystkich elementów strony.

C. wszystkiego kodu HTML, niezależnie od kolejnych ustawień CSS.

D. znaczników z klasą przypisaną jako *.

Wybór opcji dotyczącej całego kodu HTML jako formatowania domyślnego dla wszystkich elementów strony jest poprawny, ponieważ użycie selektora uniwersalnego * w CSS oznacza, że wszystkie dostępne elementy na stronie będą dziedziczyć określone style. W tym przypadku, zarówno font-family ustawiony na Tahoma, jak i kolor tekstu zmieniony na Teal, będą dotyczyły każdego elementu HTML, bez względu na jego typ. To podejście jest zgodne z zasadami stosowania stylów kaskadowych, gdzie style są aplikowane do elementów w sposób hierarchiczny, a selektor uniwersalny jest najogólniejszym z dostępnych. Przykładem zastosowania może być sytuacja, gdy chcemy ustawić jednolite formatowanie dla całej strony, co upraszcza proces projektowania i zapewnia spójność wizualną. Dobrą praktyką jest jednak używanie selektora uniwersalnego z umiarem, aby uniknąć nadmiernego obciążenia wydajności, szczególnie w większych dokumentach, gdzie precyzyjniejsze selektory mogą przynieść lepsze rezultaty.

Pytanie 35

Co można powiedzieć o przedstawionym zapisie języka HTML 5?

<title>Strona o psach</title>

A. Stanowi jedynie informację dla robotów wyszukiwania i nie jest widoczny w przeglądarce.

B. Pojawi się na karcie dokumentu w przeglądarce.

C. Zostanie umieszczony w treści strony, na samym czubku.

D. Jest fakultatywny w kontekście HTML 5 i nie jest wymagany w dokumencie.

Zaznaczenie poprawnej odpowiedzi pokazuje, że to, co jest w znaczniku <title>, pojawia się na karcie w przeglądarce. To naprawdę ważny element HTML, bo informuje użytkowników, o czym jest dana strona. Zgodnie z tym, co mówi W3C, tytuł strony jest kluczowy dla SEO, gdyż wyświetla się w wynikach wyszukiwania i na zakładkach przeglądarek. Fajnie, jak tytuł jest krótki, ma kluczowe słowa, które mówią o zawartości, i przyciąga wzrok. Na przykład, jak zrobisz stronę o psach rasowych, to tytuł <title> w stylu 'Strona o psach - Poradnik dla właścicieli' nie tylko mówi, o czym będzie treść, ale też może sprawić, że lepiej widać ją w wynikach wyszukiwania. Pamiętaj, że zawartość znacznika <title> widać na górze okna przeglądarki, co ułatwia poruszanie się i znajdowanie otwartych kart.

Pytanie 36

Która właściwość CSS przyjmuje wartości underline, overline, line-through?

text-style

text-decoration

font-style

font-weight

Właściwość text-decoration steruje ozdobą tekstu liniami: underline (podkreślenie), overline (nadkreślenie), line-through (przekreślenie) oraz none. Dlatego te wartości przyjmuje text-decoration.

Pytanie 37

Jaką wartość zwróci algorytm?

Z = 0
N = 1
dopóki Z < 3:
    N = N * 2 + 1
    Z = Z + 1
wypisz N

A. 3

B. 7

C. 15

D. 5

Algorytm wykonuje pętlę dopóki wartość Z jest mniejsza niż 3. Na początku Z jest równe 0, a N jest równe 1. W każdej iteracji pętli N jest mnożone przez 2, a następnie do wartości N dodawana jest 1. W tym przypadku, po pierwszej iteracji, N = 1 * 2 + 1 = 3 oraz Z = 1. W drugiej iteracji N = 3 * 2 + 1 = 7 oraz Z = 2. W ostatniej iteracji N = 7 * 2 + 1 = 15 oraz Z = 3. Pętla kończy się, gdy Z osiąga wartość równą 3. Zatem ostateczna wartość N, która jest wypisywana, wynosi 15. Taki rodzaj algorytmu jest przykładam pętli iteracyjnej, która jest często stosowana w programowaniu do wykonywania powtarzalnych operacji. Umożliwia to efektywne przetwarzanie danych oraz automatyzację zadań. W praktyce, takie podejście mogą wykorzystywać inżynierowie oprogramowania do obliczeń matematycznych czy przetwarzania dużych zbiorów danych.

Pytanie 38

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. grupowania.

B. części wspólnej.

C. wykluczenia.

D. sumy.

Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno.
Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji.
Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.

Pytanie 39

Który element CMS odpowiada bezpośrednio za WYGLĄD strony?

A. kokpit (WordPress) / panel administracyjny (Joomla!)

B. widżet (WordPress) / moduł (Joomla!)

C. wtyczka (WordPress) / dodatek (Joomla!)

D. motyw (WordPress) / szablon (Joomla!)

Za WYGLĄD strony w CMS odpowiada motyw (w WordPressie) lub szablon (w Joomli!) - definiuje układ, kolory i style, oddzielnie od treści. Dlatego wyglądem zarządza motyw/szablon.

Pytanie 40

Jak nazywa się program, który wykonuje instrukcje kodu źródłowego BEZ wcześniejszego generowania pliku wynikowego?

A. kompilator

B. interpreter

C. konwerter języka

D. konwerter kodu

Interpreter wykonuje instrukcje kodu źródłowego na bieżąco, linia po linii, BEZ wcześniejszego tworzenia osobnego pliku wynikowego (wykonywalnego). Tak działa np. PHP czy JavaScript. Dlatego tym programem jest interpreter.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej