Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 7 maja 2026 16:08
Data zakończenia: 7 maja 2026 16:35

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Które z poniższych stwierdzeń o językach programowania jest fałszywe?

A. SQL jest językiem programowania strukturalnego

B. JavaScript to język skryptowy

C. PHP służy do tworzenia stron w czasie rzeczywistym

D. C++ jest językiem obiektowym

SQL, czyli Structured Query Language, to język zapytań, który jest używany do zarządzania danymi w relacyjnych bazach danych. Jest to język deklaratywny, a nie strukturalny, co oznacza, że użytkownik nie definiuje w nim kroków przetwarzania danych, lecz opisuje, jakie dane chce uzyskać. SQL pozwala na wykonywanie operacji takich jak wybieranie danych, wstawianie, aktualizowanie i usuwanie rekordów w bazie danych. Przykładowe zapytanie w SQL może wyglądać następująco: SELECT * FROM users WHERE age > 18; co zwróci wszystkie rekordy użytkowników powyżej osiemnastego roku życia. Warto również zauważyć, że SQL jest standardem ISO, co oznacza, że jego składnia i funkcjonalności są szeroko uznawane i stosowane w różnych systemach zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle. To czyni SQL niezwykle ważnym narzędziem dla każdego programisty, analityka danych czy specjalisty ds. baz danych.

Pytanie 2

Jakie funkcje należy najpierw wywołać, aby aplikacja PHP mogła nawiązać połączenie z bazą danych?

A. mysqli_connect

B. mysql_select_db

C. mysql_create_db

D. mysqli_close

Odpowiedź 'mysqli_connect' jest prawidłowa, ponieważ to właśnie ta funkcja jest pierwszym krokiem w nawiązywaniu połączenia z bazą danych w PHP. Funkcja ta przyjmuje parametry takie jak nazwa hosta, użytkownik, hasło oraz nazwa bazy danych, co pozwala na zbudowanie komunikacji między aplikacją a bazą danych. Dzięki temu, programista uzyskuje dostęp do danych przechowywanych w bazie, co jest kluczowe dla dynamicznych aplikacji webowych. Przykład użycia tej funkcji to: $link = mysqli_connect('localhost', 'username', 'password', 'database_name');. Warto pamiętać, że dobrym zwyczajem jest również sprawdzenie, czy połączenie zostało nawiązane poprawnie, co można zrobić za pomocą instrukcji if, aby uniknąć błędów w działaniu aplikacji. W kontekście najlepszych praktyk, ważne jest, aby unikać używania przestarzałych funkcji, takich jak mysql_connect, które nie obsługują nowoczesnych standardów bezpieczeństwa. Użycie mysqli_connect zapewnia większą funkcjonalność i bezpieczeństwo, a także jest zgodne z aktualnymi standardami programowania w PHP.

Pytanie 3

Język JavaScript wspiera

A. wysyłanie ciastek z identycznymi informacjami do wielu użytkowników strony

B. funkcje wirtualne

C. abstrakcyjne klasy

D. obiekty DOM

Obiekty DOM (Document Object Model) są fundamentalnym aspektem języka JavaScript, umożliwiającym interakcję z dokumentami HTML i XML. Dzięki DOM, programiści mogą dynamicznie manipulować strukturą dokumentu, co pozwala na tworzenie interaktywnych aplikacji webowych. Na przykład, za pomocą JavaScript można zmieniać tekst w elementach HTML, dodawać lub usuwać elementy, a także reagować na zdarzenia użytkownika, takie jak kliknięcia czy ruchy myszy. Przykładowy kod: document.getElementById('example').innerHTML = 'Nowa zawartość'; ilustruje, jak można zmienić zawartość elementu z identyfikatorem 'example'. Zrozumienie i umiejętność pracy z DOM jest kluczowe w nowoczesnym tworzeniu stron internetowych oraz aplikacji w JavaScript, co wpisuje się w najlepsze praktyki rozwoju oprogramowania, takie jak separacja logiki od prezentacji i programowanie obiektowe.

Pytanie 4

Która z wymienionych grup znaczników HTML zawiera elementy przeznaczone do grupowania oraz tworzenia struktury dokumentu?

A. span, strong, em

B. table, tr, td

C. br, img, hr

D. div, article, header

Odpowiedź 'div, article, header' jest poprawna, ponieważ te znaczniki HTML są kluczowymi elementami umożliwiającymi grupowanie i organizację treści w dokumentach webowych. Znacznik 'div' jest uniwersalnym kontenerem, który można wykorzystać do grupowania innych elementów w celu lepszej strukturyzacji strony. 'article' jest przeznaczony do oznaczania niezależnych fragmentów treści, takich jak posty na blogach, które mogą być samodzielnie dystrybuowane. Z kolei 'header' zazwyczaj zawiera nagłówki i elementy wprowadzające dla sekcji strony. Zastosowanie tych znaczników zgodnie z wytycznymi W3C sprzyja poprawnej hierarchii dokumentu, co z kolei zwiększa użyteczność strony oraz jej dostępność dla technologii asystujących. Przykładowo, użycie 'article' pozwala wyszukiwarkom i czytnikom ekranu lepiej zrozumieć strukturę treści, co może pozytywnie wpłynąć na SEO oraz doświadczenia użytkowników.

Pytanie 5

Projektant stworzył logo dla witryny internetowej. Jest to czarny symbol na przezroczystym tle. Aby zachować wszystkie cechy obrazu i umieścić go na stronie, projektant powinien zapisać plik w formacie

A. PNG

B. CDR

C. BMP

D. JPG

Format PNG to super wybór do przechowywania obrazów z przezroczystością, zwłaszcza jeśli chodzi o logo na stronach www. Wiesz, co jest fajne? To, że PNG obsługuje kanał alfa – dzięki temu można zapisać obrazki z przezroczystym tłem. To jest mega ważne, bo logo często muszą się dobrze prezentować na różnych kolorach, prawda? A jeśli chodzi o jakość, to PNG kompresuje obrazy bezstratnie, co znaczy, że nie tracimy detali i jakość pozostaje na wysokim poziomie, a plik nie jest za duży. Graficy często sięgają po PNG, gdy robią ikony czy różne grafiki internetowe, które muszą wyglądać dobrze. W branży web designu to naprawdę standard, żeby korzystać z PNG, bo jest elastyczny na różnych platformach i urządzeniach, więc nie ma co się dziwić, że fachowcy go lubią.

Pytanie 6

Termin "front-end" w kontekście projektowania stron WWW odnosi się do

A. działania skryptów oraz aplikacji realizowanych po stronie serwera WWW

B. bazy danych z danymi publikowanymi na stronie

C. organizacji informacji na serwerze WWW

D. interfejsu witryny internetowej powiązanego z technologiami operującymi w przeglądarce internetowej

Front-end to wszystko to, co widzisz w przeglądarce, czyli ogólnie mówiąc, wygląd strony i to, jak się z nią bawisz. Mówię tu o kolorach, czcionkach, układzie czy różnych akcjach, które możesz wykonać. Technologie jak HTML, CSS i JavaScript są tu na czołowej pozycji, bo to dzięki nim strona jest taka interaktywna i przyjemna dla oka. Przykłady? Budowa responsywnych interfejsów, które zmieniają rozmiar na różnych ekranach, albo skrypty, które potrafią zmieniać treści na stronie bez przeładowania jej. Dobrze jest też pomyśleć o tym, żeby strona ładowała się jak najszybciej, bo to wpływa na to, jak użytkownicy będą ją odbierać. A jeśli znasz nowe frameworki, jak React czy Angular, to naprawdę ułatwia stworzenie bardziej złożonych aplikacji webowych, co w dzisiejszych czasach jest mega ważne.

Pytanie 7

Na podstawie przedstawionego kodu w języku JavaScript można powiedzieć, że alert nie zostanie wyświetlony, ponieważ

var x = 10;
switch(x) {
    case "10": alert("Test instrukcji switch");
}

A. Nie zastosowano wyrażenia default.

B. Nie zastosowano instrukcji break.

C. Wartość zmiennej x nie została zdefiniowana przed instrukcją switch.

D. W instrukcji switch w wyrażeniu case nie dostosowano zapisu wartości do typu zmiennej x.

Super, twoja odpowiedź jest prawidłowa! Wybierając odpowiedź 'w instrukcji switch w wyrażeniu case nie dostosowano zapisu wartości do typu zmiennej x', zrozumiałeś istotny punkt w porównywaniu wartości w JavaScript. W przeciwieństwie do wielu innych języków, porównania w JavaScript są typowo 'strict comparison'. Oznacza to, że pod uwagę brane są zarówno wartość, jak i typ danych. W naszym przypadku, zmienna x jest liczbą 10, podczas gdy w instrukcji case porównywana jest z ciągiem znaków '10'. Mimo, że obie reprezentują tę samą wartość, są różnymi typami danych. Dlatego też warunek nie jest spełniony i alert nie zostanie wyświetlony. To jest bardzo ważne do zapamiętania podczas pracy z JavaScript, ponieważ może prowadzić do nieoczekiwanych wyników. Pamiętaj zawsze o typach danych podczas korzystania z instrukcji switch i case w JavaScript.

Pytanie 8

Przed przystąpieniem do tworzenia kopii zapasowej bazy danych, aby była ona poprawna i zdatna do późniejszego przywrócenia, konieczne jest sprawdzenie

A. poprawności składni zapytań

B. spójności bazy danych

C. uprawnień dostępu do serwera bazy danych

D. opcji udostępnienia bazy danych

Prawa dostępu do serwera bazy danych, możliwość udostępnienia bazy danych oraz poprawność składni zapytań to aspekty, które są istotne w kontekście zarządzania bazami danych, jednak nie mają one bezpośredniego wpływu na możliwość wykonania poprawnej kopii bezpieczeństwa. Sprawdzanie praw dostępu jest kluczowe z punktu widzenia bezpieczeństwa, ale nawet przy odpowiednich uprawnieniach, kopia zapasowa będzie bezwartościowa, jeśli dane są niezgodne lub uszkodzone. Możliwość udostępnienia bazy danych odnosi się do tego, czy inni użytkownicy mogą z niej korzystać, co również nie ma wpływu na integralność danych, które kopiujemy. Z kolei poprawność składni zapytań dotyczy aspektu komunikacji z bazą danych, a nie stanu samych danych. Właściwie skonstruowane zapytania mogą z powodzeniem zwrócić wynik, ale nie gwarantują, że dane, które chcemy zarchiwizować, są zgodne i spójne. Często w praktyce pomija się te elementy, koncentrując się na bezpośrednich aspektach zarządzania danymi, co może prowadzić do poważnych problemów po przywróceniu bazy z kopii zapasowej. Najważniejsze jest, aby przed wykonaniem kopiowania danych, zapewnić ich spójność, co jest fundamentem operacji backupu.

Pytanie 9

W stylu CSS utworzono klasę uzytkownik. Na stronie będą wyświetlane czcionką w kolorze niebieskim: p.uzytkownik { color: blue; }

A. wszystkie akapity.

B. wszystkie elementy w sekcji <body> z przypisaną klasą uzytkownik.

C. jedynie elementy tekstowe takie jak <p>, <h1>.

D. akapitów, którym przypisano klasę uzytkownik.

Odpowiedzi, które sugerują, że styl CSS dla klasy 'uzytkownik' dotyczy wszystkich paragrafów, albo że odnosi się do znaczników <p> i <h1>, są nie do końca zrozumiałe. Przede wszystkim klasa CSS jest narzędziem do precyzyjnego stosowania stylów do poszczególnych elementów, które tą klasę mają. Reguła 'p.uzytkownik' działa tylko na te <p> z klasą 'uzytkownik', a nie na wszystkie paragrafy. A jeśli ktoś myśli, że styl działa na <h1> czy inne elementy w <body>, to jest w błędzie. Klasy muszą być przypisane jasno, a nie można zakładać, że wszystkie elementy w sekcji dziedziczą style, chyba że są ogólnie zdefiniowane. Takie podejście nie jest efektywne i w ogóle nie wspiera dobrych praktyk w projektowaniu, które mówią o precyzyjnym określaniu, gdzie i jak dany styl ma działać. W efekcie, takie błędne interpretacje mogą prowadzić do chaosu w prezentacji treści i do większych trudności w zarządzaniu stylem na stronie.

Pytanie 10

Pokazane pole input pozwala na

A. wybranie opcji

B. wprowadzenie dowolnego tekstu

C. wprowadzenie hasła

D. selekcja opcji z listy o wartościach text1 i text2

Odpowiedź "zaznaczenie opcji" jest na pewno trafna, bo pole checkbox (<input type='checkbox'>) jest stworzone do tego, żeby użytkownicy mogli wybrać jedną lub więcej opcji z danej grupy. Widzisz, checkboxy są bardzo popularne w formularzach internetowych, bo pozwalają na różnorodność wyborów, w przeciwieństwie do przycisków radiowych, które pozwalają na zaznaczenie tylko jednej opcji. Na przykład, jak się rejestrujesz na stronie, możesz zaznaczyć różne zgody na przetwarzanie danych, co daje możliwość wyboru więcej niż jednej opcji. Z punktu widzenia HTML i najlepszych praktyk w projektowaniu formularzy, warto dodać odpowiednie etykiety (label) do checkboxów, żeby ułatwić korzystanie z nich osobom, które używają technologii asystujących. Jeśli dobrze ustalimy atrybuty 'name' i 'value', to dane po przesłaniu formularza będą odpowiednio przetworzone. Pamiętaj, że wartość checkboxa jest przesyłana tylko wtedy, gdy jest zaznaczony, co jest zgodne z oczekiwaniami użytkowników oraz standardami W3C.

Pytanie 11

Jakiej funkcji w edytorze grafiki rastrowej należy użyć, aby przygotować obraz do wyświetlenia na stronie tak, aby widoczne było jedynie to, co mieści się w ramce?

A. Kadrowanie

B. Lustro

C. Zmiana rozmiaru

D. Perspektywa

Kadrowanie w edytorze grafiki rastrowej to naprawdę fajna technika, bo pozwala nam na wycięcie konkretnej części obrazu, którą chcemy pokazać. Dzięki temu skupiamy uwagę na tym, co w grafice najważniejsze, eliminując to, co jest zbędne. Przygotowując grafikę do wrzucenia na stronę www, dobrze jest pomyśleć o kadrowaniu, bo nie tylko poprawia estetykę, ale też sprawia, że strona działa szybciej. Mniejsza grafika to krótszy czas ładowania, co wszyscy lubią. Kadrowanie jest kluczowe, zwłaszcza w responsywnym web designie, gdzie musimy dostosować obrazy do różnych ekranów. Z praktyki wiem, że dobrze wykadrowany obraz to lepsza jakość przy mniejszej wadze pliku, co korzystnie wpływa na SEO i wrażenia użytkowników. W programach jak Adobe Photoshop czy GIMP kadrowanie jest dość proste i pozwala na szybkie dostosowanie obrazu do potrzeb projektu.

Pytanie 12

Wbudowanym w pakiet XAMPP narzędziem służącym do zarządzania bazą danych jest

A. MySQL Workbench

B. SQLite

C. phpMyAdmin

D. pgAdmin

Poprawną odpowiedzią jest phpMyAdmin, bo to właśnie to narzędzie jest domyślnie zintegrowane z pakietem XAMPP jako panel do zarządzania bazą danych MySQL/MariaDB przez przeglądarkę. Po instalacji XAMPP masz zazwyczaj skrót „phpMyAdmin” w panelu kontrolnym, a samo narzędzie jest dostępne pod adresem typu http://localhost/phpmyadmin. Nie trzeba nic dodatkowo instalować ani konfigurować, poza uruchomieniem modułu Apache i MySQL/MariaDB w XAMPP. Z mojego doświadczenia to jest pierwsze miejsce, gdzie większość osób zaczyna przygodę z bazami danych w środowisku lokalnym. phpMyAdmin to aplikacja webowa napisana w PHP, która pozwala wykonywać większość typowych operacji administracyjnych na bazie: tworzenie i usuwanie baz danych, tworzenie tabel, modyfikacja struktury (typy pól, klucze główne, indeksy), wstawianie i edycja rekordów, eksport i import danych (np. pliki .sql), nadawanie uprawnień użytkownikom. Dla początkujących to ogromne ułatwienie, bo nie trzeba od razu pisać ręcznie długich zapytań SQL – wiele rzeczy da się „wyklikać”, a phpMyAdmin dodatkowo pokazuje, jakie zapytania SQL wygenerował. To jest fajny sposób, żeby stopniowo oswajać się ze składnią SQL. W dobrych praktykach pracy z XAMPP przyjmuje się, że w środowisku developerskim phpMyAdmin jest jak najbardziej ok. Można szybko tworzyć bazy testowe dla projektów PHP, WordPressa czy innych CMS-ów, robić eksport bazy z localhosta i import na serwer produkcyjny. Przy większych, profesjonalnych wdrożeniach często używa się bardziej zaawansowanych narzędzi lub linii komend, ale nawet wtedy phpMyAdmin zostaje jako wygodne narzędzie pomocnicze. Ważne jest tylko, żeby w środowisku produkcyjnym odpowiednio zabezpieczyć dostęp do phpMyAdmin (hasła, ograniczenia IP, dodatkowe uwierzytelnianie), bo domyślnie nie jest to narzędzie projektowane z myślą o wystawianiu „na świat” bez żadnych zabezpieczeń. W kontekście nauki programowania webowego i baz danych warto świadomie korzystać z phpMyAdmin: podglądać generowane zapytania SQL, ćwiczyć tworzenie relacji, kluczy obcych, backupów. To narzędzie jest na tyle popularne, że praktycznie w każdym hostingu współdzielonym znajdziesz bardzo podobny panel, więc umiejętność pracy z phpMyAdmin przydaje się później w realnych projektach komercyjnych.

Pytanie 13

Jak określa się część strukturalnego języka zapytań, która dotyczy tworzenia zapytań do bazy danych za pomocą polecenia SELECT?

A. SQL DCL (ang. Data Control Language)

B. SQL DML (ang. Data Manipulation Language)

C. SQL DDL (ang. Data Definition Language)

D. SQL DQL (ang. Data Query Language)

SQL DQL, czyli Data Query Language, to podzbiór SQL, który koncentruje się na formułowaniu zapytań do baz danych, w szczególności za pomocą polecenia SELECT. DQL umożliwia użytkownikom wydobywanie danych z bazy w sposób, który jest zarówno elastyczny, jak i wydajny. Przykładem zastosowania DQL jest zapytanie, które pozwala na wyciągnięcie informacji o klientach z tabeli 'Klienci', gdzie warunki mogą być określone przez klauzule WHERE, ORDER BY lub GROUP BY. Dzięki DQL, można również stosować różne funkcje agregujące, takie jak COUNT, SUM, AVG, co pozwala na analizę danych na bardziej zaawansowanym poziomie. W praktyce, umiejętność posługiwania się DQL jest kluczowa dla analityków danych oraz programistów, którzy pracują z bazami danych, ponieważ umożliwia efektywne zarządzanie i raportowanie wyników. Poznanie DQL jest niezbędne dla każdego, kto zamierza skutecznie korzystać z systemów zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle.

Pytanie 14

Jak nazywa się proces, w trakcie którego identyfikuje się oraz eliminuje błędy w kodzie źródłowym aplikacji?

A. Debugowanie

B. Kompilacja

C. standaryzacja

D. Normalizacja

Debugowanie to proces, który polega na identyfikacji, analizie i usuwaniu błędów w kodzie źródłowym programów. Jest to kluczowy etap w cyklu życia oprogramowania, który zapewnia, że aplikacje działają zgodnie z zamierzonymi specyfikacjami. W praktyce debugowanie może obejmować różnorodne techniki, takie jak używanie narzędzi do analizy statycznej, wykonanie testów jednostkowych oraz korzystanie z debuggerów, które pozwalają na śledzenie wykonania kodu w czasie rzeczywistym. Dobre praktyki debugowania obejmują dokumentowanie napotkanych błędów, co może ułatwić ich ponowne wystąpienie oraz szybsze ich usunięcie w przyszłości. Debugowanie nie tylko poprawia jakość kodu, ale również ułatwia rozwój i utrzymanie oprogramowania, co jest zgodne z zasadami Agile i DevOps, gdzie ciągła integracja i dostarczanie są kluczowymi elementami procesu. W ten sposób debugowanie stanowi integralną część programowania, która wpływa na wydajność i stabilność tworzonych aplikacji.

Pytanie 15

var obj1 = { czescUlamkowa: 10, czescCalkowita: 20, oblicz: function) {...} } Kod przedstawiony powyżej jest zapisany w języku JavaScript. W podanej definicji obiektu, metodą jest element o nazwie

A. oblicz

B. czescCalkowita

C. obj1

D. czescUlamkowa

Wiesz co? W definicji obiektu w JavaScript, metoda to po prostu funkcja, która jest przypisana do jakiegoś klucza w obiekcie. Mamy tutaj obiekt obj1, który ma dwie właściwości: czescUlamkowa i czescCalkowita, a do tego jedną metodę, czyli oblicz. Metody to taki ważny temat w programowaniu obiektowym, bo pozwalają manipulować danymi, które są w obiekcie. W naszym przypadku, ta metoda oblicz może robić różne obliczenia, na przykład sumować te nasze właściwości. Można ją zdefiniować tak: obj1.oblicz = function() { return this.czescUlamkowa + this.czescCalkowita; }. Kiedy potem wywołasz obj1.oblicz(), dostaniesz wynik 30. To jest właśnie to, jak metody działają na danych obiektów i czemu są niezastąpione, zwłaszcza w JavaScript czy ECMAScript.

Pytanie 16

Jakie dane zostaną pokazane w wyniku wykonania podanego zapytania SQL na 8 rekordach w tabeli zwierzeta?

SELECT imie FROM zwierzeta
WHERE rodzaj = 2
AND szczepienie = 2016;

id	rodzaj	imie	wlasciciel	szczepienie	opis
1	1	Fafik	Adam Kowalski	2016	problemy z uszami
2	1	Brutus	Anna Wysocka	2016	zapalenie krtani
4	1	Saba	Monika Nowak	2015	antybiotyk
5	1	Alma	Jan Kowalewski	NULL	antybiotyk
6	2	Figaro	Anna Kowalska	NULL	problemy z uszami
7	2	Dika	Katarzyna Kowal	2016	operacja
8	2	Fuks	Jan Nowak	2016	antybiotyk

A. Anna Kowalska, Jan Nowak

B. Dika, Fuks

C. Figaro, Dika, Fuks

D. Fafik, Brutus, Dika, Fuks

W zapytaniu SQL określono, że chcemy wybrać kolumnę 'imie' z tabeli 'zwierzeta' dla rekordów, które spełniają dwa warunki: 'rodzaj' równa się 2 oraz 'szczepienie' równa się 2016. Analizując dane z tabeli, widzimy, że rekordy spełniające oba te kryteria to rekordy o ID 7 i 8, gdzie imiona to 'Dika' i 'Fuks'. Jest to poprawna odpowiedź, ponieważ jedynie te dwa rekordy mają 'rodzaj' równe 2 i 'szczepienie' równe 2016. Takie podejście do zapytań SQL jest zgodne z praktykami branżowymi, które uczą, by precyzyjnie definiować warunki filtrowania danych. Dzięki temu można efektywnie zarządzać danymi i uzyskiwać jedynie te informacje, które są istotne dla bieżącej analizy czy raportu. Warto zauważyć, że zastosowanie logicznej operacji 'AND' jest kluczowe, gdy chcemy, aby wszystkie określone warunki były spełnione jednocześnie. W różnych systemach baz danych, takich jak MySQL czy PostgreSQL, takie zapytania są powszechne i pomagają w utrzymaniu precyzyjnych i wydajnych operacji na danych.

Pytanie 17

Kolor zielony w skróconej notacji szesnastkowej można zapisać w CSS jako sekwencję

A. #0F0

B. #FFF

C. #00F

D. #F00

Kolor zielony w notacji szesnastkowej skróconej, zapisany jako #0F0, jest standardowym sposobem reprezentacji koloru w CSS. W tej notacji każdy kanał koloru (czerwony, zielony, niebieski) jest reprezentowany przez dwucyfrową liczbę szesnastkową. W przypadku koloru zielonego, kanał czerwony jest ustawiony na 0, kanał zielony na maksymalną wartość (FF) i kanał niebieski na 0. Wartości te odpowiadają skali RGB, gdzie 0 oznacza brak koloru, a FF oznacza pełną intensywność. Przykładowo, w CSS można wykorzystać ten kolor w stylach dla elementów HTML, np. dla tła: 'background-color: #0F0;'. Dzięki temu możliwe jest osiągnięcie jasnego, intensywnego zielonego koloru. Notacja szesnastkowa jest powszechnie używana w projektowaniu webowym i jest zgodna ze standardami W3C, co czyni ją uniwersalnym narzędziem dla programistów i projektantów stron internetowych. Kolor zielony, uzyskiwany przez kombinację pełnej intensywności zielonego i braku czerwonego oraz niebieskiego, jest często wykorzystywany w interfejsach użytkownika, co czyni jego znajomość kluczową dla efektywnego projektowania stron.

Pytanie 18

Podczas obróbki dźwięku, aby eliminować niepożądane dźwięki wynikające z niskiej jakości mikrofonu, należy użyć narzędzia

A. echa

B. usuwania szumów

C. wyciszenia

D. obwiedni

Usuwanie szumów to kluczowa technika w przetwarzaniu dźwięku, pozwalająca na eliminację niepożądanych dźwięków, które mogą zakłócać jakość nagrania. Techniki te opierają się na analizie sygnału i identyfikacji częstotliwości, które nie są związane z pożądanym dźwiękiem. Narzędzia do usuwania szumów często wykorzystują algorytmy takie jak filtrowanie adaptacyjne, które dostosowują się do zmieniającego się środowiska akustycznego. Przykładem zastosowania usuwania szumów jest nagrywanie podcastów, gdzie tło dźwiękowe, takie jak hałas uliczny, jest usuwane, co pozwala na uzyskanie czystego i profesjonalnego brzmienia. Przy użyciu oprogramowania takiego jak Audacity czy Adobe Audition, użytkownicy mogą przeprowadzić analizę spektralną, aby zidentyfikować i usunąć niepożądane częstotliwości. Standardy dotyczące przetwarzania dźwięku, takie jak ITU-R BS.1387, podkreślają znaczenie eliminacji szumów dla poprawy jakości słyszalności i wrażeń akustycznych. W ten sposób usuwanie szumów nie tylko poprawia jakość dźwięku, ale także zwiększa zrozumiałość mowy i klarowność nagrań.

Pytanie 19

Element <meta charset="utf-8"> definiuje metadane odnoszące się do strony internetowej dotyczące

A. słów kluczowych

B. opisu witryny

C. języka używanego na stronie

D. kodowania znaków

Element <meta charset="utf-8"> jest kluczowym składnikiem metadanych w dokumentach HTML, który określa sposób kodowania znaków używanych na stronie internetowej. Użycie kodowania UTF-8, które jest najczęściej stosowanym standardem, pozwala na wyświetlanie różnorodnych znaków z różnych języków, w tym znaków diakrytycznych. Dzięki temu, strony internetowe mogą być dostępne dla szerokiego grona użytkowników bez obaw o błędy związane z wyświetlaniem tekstu. Kiedy przeglądarka internetowa napotyka ten element, wie, że powinna interpretować zawartość dokumentu zgodnie z określonym kodowaniem. Jest to szczególnie ważne w kontekście globalizacji internetu, gdzie treści mogą być tworzone w wielu językach. Ustalając odpowiednie kodowanie, programiści minimalizują ryzyko wystąpienia problemów z wyświetlaniem, takich jak zamienione znaki czy nieczytelne fragmenty tekstu. Właściwe ustawienie metadanych jest zgodne z wytycznymi W3C oraz zaleceniami dla twórców stron internetowych, co czyni ten element niezbędnym w każdej współczesnej witrynie.

Pytanie 20

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Barwienie.

B. Progowanie.

C. Krzywe.

D. Inwersja.

Prawidłowo wskazana funkcja to „Progowanie”, bo dokładnie ona zamienia obraz kolorowy lub w odcieniach szarości na obraz dwuwartościowy: piksel jest albo czarny, albo biały, w zależności od tego, czy jego jasność przekracza ustawiony próg. W GIMP-ie znajdziesz ją w menu Kolory → Progowanie. Suwakami ustalasz zakres poziomów jasności, które mają zostać potraktowane jako „białe”, a wszystko poza tym zakresem staje się „czarne”. Efekt, który się wtedy uzyskuje, jest bardzo charakterystyczny: mocno kontrastowy, bez półtonów, coś w stylu skanu czarno-białego lub grafiki do druku na ploterze tnącym. Z mojego doświadczenia progowanie świetnie nadaje się do przygotowania logotypów, szkiców technicznych, schematów, a także do wyciągania konturów z lekko rozmytych zdjęć. Często używa się go też przed wektoryzacją, żeby program śledzący krawędzie miał wyraźne granice między czernią a bielą. W pracy z grafiką na potrzeby stron WWW próg bywa stosowany np. przy tworzeniu prostych ikon, piktogramów albo masek (maski przezroczystości można przygotować właśnie na bazie obrazu progowanego). Dobrą praktyką jest najpierw sprowadzenie obrazu do odcieni szarości i dopiero potem użycie progowania, bo wtedy masz większą kontrolę nad tym, jak rozkłada się jasność i gdzie wypadnie granica progu. Warto też pamiętać, że progowanie jest operacją destrukcyjną – traci się informacje o półtonach – więc najlepiej pracować na kopii warstwy, żeby w razie czego móc wrócić do oryginału i poprawić ustawienia progu.

Pytanie 21

Pole autor w tabeli ksiazka jest:

CREATE TABLE ksiazka (
 id INT UNSIGNED NOT NULL AUTO_INCREMENT PRIMARY KEY,
 tytul VARCHAR(200),
 autor SMALLINT UNSIGNED NOT NULL,
 CONSTRAINT `dane` FOREIGN KEY (autor) REFERENCES autorzy(id)
);

A. kluczem obcym związanym z tabelą autorzy

B. polem typu tekstowego zawierającym informacje o autorze

C. polem wykorzystanym w relacji z tabelą dane

D. kluczem podstawowym tabeli ksiazka

Pole autor w tabeli ksiazka jest kluczem obcym, co oznacza, że wskazuje na inne pole w innej tabeli - w tym przypadku na pole id w tabeli autorzy. Klucze obce są podstawowym mechanizmem relacyjnych baz danych, który umożliwia tworzenie związków między różnymi tabelami. Dobre praktyki w projektowaniu baz danych sugerują używanie kluczy obcych do zapewnienia integralności referencyjnej, co oznacza, że każde odniesienie do innej tabeli musi wskazywać na istniejący rekord. Dzięki temu unika się problemów z danymi, takich jak tzw. „osierocone” rekordy, które odwołują się do nieistniejących danych. W praktyce, gdy dodajemy nową książkę do tabeli ksiazka, musimy mieć pewność, że istnieje odpowiedni autor w tabeli autorzy. Takie podejście podnosi jakość danych i pozwala na bardziej złożone zapytania SQL, które mogą łączyć informacje z różnych tabel w sposób spójny i logiki. Klucze obce są także kluczowe w kontekście operacji takich jak aktualizacja czy usuwanie danych, ponieważ mogą automatycznie zaktualizować lub usunąć powiązane rekordy, co zapewnia integralność bazy danych.

Pytanie 22

W języku CSS, aby zdefiniować marginesy zewnętrzne o wartościach: margines górny i dolny 20 px, lewy i prawy 40 px należy użyć kodu

A. margin: 40px 20px;

B. margin: 20px 20px 40px 40px;

C. margin: 20px 40px;

D. margin: 20px 40px 40px 20px;

Poprawny zapis margin: 20px 40px; wynika z tzw. skróconej (shorthand) składni własności margin w CSS. Gdy podajemy dwie wartości, przeglądarka interpretuje je zawsze w ten sam sposób: pierwsza wartość dotyczy marginesu górnego i dolnego (top i bottom), a druga wartość dotyczy marginesu lewego i prawego (left i right). Czyli dokładnie tak, jak w treści pytania: 20 px góra/dół i 40 px lewo/prawo. To jest zgodne ze specyfikacją CSS (CSS Box Model) i działa we wszystkich współczesnych przeglądarkach. Moim zdaniem warto zapamiętać ogólny schemat dla margin i padding: – 1 wartość: wszystkie cztery strony jednakowe (margin: 20px;) – 2 wartości: góra/dół, lewo/prawo (margin: 20px 40px;) – 3 wartości: góra, lewo/prawo, dół (margin: 10px 20px 30px;) – 4 wartości: góra, prawo, dół, lewo – zgodnie z ruchem wskazówek zegara (margin: 10px 20px 30px 40px;) W praktyce zapis z dwiema wartościami jest bardzo często używany w layoutach responsywnych, np. przy centrowaniu kontenera: .container { margin: 20px auto; width: 80%; }. Zamiast podawać osobno margin-top, margin-right, margin-bottom i margin-left, używamy jednego, czytelnego skrótu. To nie tylko skraca kod, ale też ułatwia jego późniejsze utrzymanie. Dobrą praktyką jest też świadome korzystanie z jednostek. W przykładach szkolnych często pojawiają się piksele, ale w prawdziwych projektach produkcyjnych często stosuje się rem, em czy jednostki procentowe, żeby łatwiej skalować interfejs. Sama zasada działania shorthand margin pozostaje jednak identyczna, niezależnie od jednostki. Jeśli rozumiesz ten mechanizm, dużo łatwiej będzie Ci później ogarniać spacing w bardziej złożonych layoutach i frameworkach CSS, typu Bootstrap czy Tailwind, które bazują na tych samych regułach box modelu.

Pytanie 23

body{
background-image: url"rysunek.gif");
background-repeat: repeat-y;
}
W przedstawionej definicji stylu CSS, powtarzanie dotyczy

A. rysunku osadzonego znacznikiem img

B. tła każdego znacznika akapitu

C. rysunku umieszczonego w tle strony w poziomie

D. rysunku znajdującego się w tle strony w pionie

W definicji stylu CSS, zastosowane tło z rysunkiem 'rysunek.gif' jest powtarzane w pionie dzięki właściwości 'background-repeat: repeat-y'. Oznacza to, że obrazek będzie powielany wzdłuż osi Y, co skutkuje tym, że obrazek jest umieszczany jeden nad drugim, tworząc wrażenie ciągłości. Aby lepiej zrozumieć działanie tej właściwości, warto przyjrzeć się innym ustawieniom tła. Na przykład, właściwość 'background-repeat: repeat' powtarza obraz zarówno w poziomie, jak i w pionie, natomiast 'background-repeat: no-repeat' zapobiega jakimkolwiek powtórzeniom. W standardach CSS, takich jak CSS3, definiowanie tła w ten sposób jest zgodne z zasadami, które pozwalają na elastyczne projektowanie stron internetowych. W praktyce, użycie powtarzającego się tła może być przydatne w przypadku prostych wzorów, które mają stworzyć efekt wizualny, nie obciążając jednocześnie zbytnio zasobów, co jest istotne dla wydajności ładowania strony.

Pytanie 24

Który z poniższych sposobów na komentarz jednoliniowy jest akceptowany w języku JavaScript?

A. #

B. !

C. <!

D. //

W JavaScript są jakieś znaki, które czasami myli się z komentarzami, ale nie są one do tego używane. Na przykład, '!' to operator logiczny, który po prostu neguje wartość, ale nie ma nic wspólnego z komentarzami. Ponadto, '#' używa się w innych językach, jak Python, ale w JavaScript nie działa jako komentarz — jego użycie spowoduje błąd. Zresztą, '<!' to też nie to, co trzeba w JavaScript, bo w HTML ma on inny sens i dotyczy komentarzy wieloliniowych. Więc, jak widzisz, nie da się używać '<!' do robienia komentarzy w JavaScript, bo nie zgadza się to z regułami języka. Zrozumienie tych rzeczy jest naprawdę ważne, gdy piszesz działający kod.

Pytanie 25

W skrypcie PHP konieczne jest stworzenie cookie o nazwie owoce, które przyjmie wartość jabłko. Cookie powinno być dostępne przez jedną godzinę od momentu jego utworzenia. W tym celu w skrypcie PHP należy wykorzystać funkcję:

A. setcookie("jabłko","owoce",time()+3600);

B. cookie("jabłko","owoce",3600);

C. setcookie("owoce","jabłko",time()+3600);

D. cookie("owoce","jabłko",3600);

Funkcja setcookie w PHP jest kluczowym narzędziem do zarządzania ciasteczkami, a w szczególności do ich tworzenia. W przypadku prawidłowej odpowiedzi, setcookie("owoce","jabłko",time()+3600) poprawnie ustawia nazwę ciasteczka na 'owoce', przypisując mu wartość 'jabłko'. Funkcja time() zwraca aktualny czas w sekundach od 1 stycznia 1970 roku, a dodanie 3600 do tej wartości ustawia czas wygaśnięcia ciasteczka na jedną godzinę od momentu jego utworzenia. Jest to standardowa praktyka, by zapewnić, że cookie będzie dostępne przez określony czas. W kontekście aplikacji webowych, cookies są często wykorzystywane do przechowywania informacji o preferencjach użytkowników, sesjach logowania czy koszykach zakupowych. Ważne jest, aby przy tworzeniu ciasteczek upewnić się, że nazwa i wartość są odpowiednio sformatowane, a czas wygaśnięcia jest zgodny z oczekiwaniami. Prawidłowe zarządzanie ciasteczkami przyczynia się do lepszej interakcji z użytkownikami oraz zwiększa wydajność aplikacji.

Pytanie 26

Aby utworzyć tabelę w języku SQL, należy użyć polecenia

A. INSERT TABLE

B. ADD TABLE

C. CREATE TABLE

D. ALTER TABLE

Odpowiedź 'CREATE TABLE' jest poprawna, ponieważ w języku SQL to polecenie jest używane do tworzenia nowych tabel w bazie danych. Umożliwia definiowanie struktury tabeli, w tym nazw kolumn, typów danych oraz ograniczeń, takich jak klucze główne czy unikalność. Przykładowe użycie polecenia 'CREATE TABLE' może wyglądać następująco: 'CREATE TABLE pracownicy (id INT PRIMARY KEY, imie VARCHAR(50), nazwisko VARCHAR(50));'. W tym przykładzie tworzymy tabelę 'pracownicy' z trzema kolumnami: 'id', 'imie' oraz 'nazwisko'. Warto zaznaczyć, że zgodnie z najlepszymi praktykami, przed wykonaniem polecenia warto sprawdzić, czy tabela o danej nazwie już istnieje, aby uniknąć błędów związanych z podwójnym tworzeniem. Zapewnienie odpowiedniej struktury bazy danych już na etapie jej tworzenia przekłada się na lepszą wydajność oraz łatwiejsze zarządzanie danymi w przyszłości.

Pytanie 27

W języku JavaScript można inaczej zapisać instrukcję a++; jako

A. 1+=a;

B. a=a+1;

C. a<<1;

D. a&1;

Odpowiedź 'a=a+1;' jest poprawna, ponieważ dokładnie odzwierciedla działanie inkrementacji w JavaScript. Operacja a++ zwiększa wartość zmiennej a o 1, co można również zapisać jako przypisanie nowej wartości do a, uzyskanej przez dodanie do niej 1. Wartości a nie można zmieniać bezpośrednio bez przypisania nowej wartości, a zapis 'a=a+1;' jasno pokazuje ten proces. W praktycznych zastosowaniach, taka forma może być używana w pętlach lub w sytuacjach, gdy potrzebujemy kontrolować, jak zmienia się wartość zmiennej. Na przykład, w iteracjach przez tablicę, zastosowanie 'a=a+1;' umożliwia elastyczne manipulowanie wartością zmiennej, co jest zgodne z zasadami programowania. Używanie operatorów przypisania, takich jak +=, to dobra praktyka, która poprawia czytelność oraz zrozumienie kodu, zwłaszcza dla mniej doświadczonych programistów, którzy mogą nie znać bardziej zaawansowanych form zapisu.

Pytanie 28

Aby stworzyć poprawną kopię zapasową bazy danych, która będzie mogła zostać później przywrócona, należy najpierw sprawdzić

A. uprawnienia dostępu do serwera bazy danych

B. poprawność składni zapytań

C. spójność bazy

D. możliwość udostępnienia bazy danych

Sprawdzanie możliwości udostępniania bazy danych jest ważne, ale nie ma bezpośredniego wpływu na jakość i integralność samej kopii bezpieczeństwa. Może to dotyczyć kwestii użytkowników i ról, jednak nawet przy poprawnym udostępnieniu, jeżeli dane są niespójne, kopia może być bezużyteczna. Prawa dostępu do serwera bazy danych, choć istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa, również nie wpływają na jakość danych. Użytkownik mógłby mieć pełne prawa dostępu, ale to nie gwarantuje, że baza danych jest poprawna i gotowa do stworzenia kopii zapasowej. Poprawność składni zapytań to kolejny aspekt ważny dla efektywnego działania bazy danych, jednak w kontekście wykonywania kopii zapasowej, nie odnosi się bezpośrednio do spójności danych. Nawet poprawnie sformułowane zapytania mogą prowadzić do błędnych wyników, jeśli dane w bazie są w złym stanie. Dlatego też, żadne z wymienionych zagadnień nie zastąpi konieczności sprawdzenia spójności bazy jako kluczowego elementu przed wykonaniem kopii bezpieczeństwa.

Pytanie 29

Który model barw opisuje kolor za pomocą stożka przestrzeni barw?

A. CMYK

B. HSV

C. CIE

D. CMY

CIE to standard przestrzeni barw opracowany przez International Commission on Illumination, który opisuje sposób percepcji kolorów przez ludzkie oko. Choć model CIE jest fundamentalny w teorii kolorów, nie jest bezpośrednio reprezentowany jako stożek przestrzeni barw, lecz jako zbiór punktów w przestrzeni trójwymiarowej, co czyni go mniej intuicyjnym w praktycznych zastosowaniach niż model HSV. Model CMY to model barw subtraktywnych, który opiera się na absorpcji światła i jest stosowany głównie w druku. W praktyce, model ten nie uwzględnia wszystkich aspektów percepcji kolorów, co może prowadzić do niedokładności w odzwierciedleniu kolorów. Z kolei model CMYK, będący rozszerzeniem modelu CMY, dodaje czarny atrament do uzyskania głębszych odcieni, co czyni go lepszym do druku, ale nie jest on dogodny do reprezentacji kolorów w przestrzeni stożkowej. Te modele, choć mają swoje zastosowanie w różnych dziedzinach, nie są tak użyteczne, jak model HSV, gdyż nie oferują podobnej elastyczności w manipulacji kolorami i nie są oparte na intuicyjnym systemie odcieni, nasycenia i jasności.

Pytanie 30

W języku PHP zapis

//

pozwala na:

A. dodanie komentarza wieloliniowego

B. dodanie komentarza jednoliniowego

C. użycie operatora dzielenia bez reszty

D. użycie tablicy superglobalnej

Odpowiedzi sugerujące użycie komentarza wieloliniowego, operatora dzielenia bez reszty lub tablicy superglobalnej nie odpowiadają rzeczywistości. Komentarz wieloliniowy w PHP zapisywany jest za pomocą znaków <pre>/* ... */</pre>, co jest zupełnie inną koncepcją niż komentarz jednoliniowy. Wprowadzenie wieloliniowych komentarzy jest praktyczne w przypadku, gdy chcemy dodać dłuższe opisy lub wyłączyć większe fragmenty kodu, jednak nie ma to związku z użyciem <pre>//</pre>. Operator dzielenia bez reszty, z kolei, oznaczany jest w PHP jako <pre>/</pre>, i nie ma żadnego związku z zapisami komentarzy, ponieważ jego funkcją jest przeprowadzanie operacji arytmetycznych. Typowym błędem w myśleniu jest mylenie symboli i ich zastosowania w kontekście programowania. Na koniec, tablice superglobalne, takie jak <pre>$_POST</pre> lub <pre>$_GET</pre>, służą do przetwarzania danych z formularzy HTML i interakcji z danymi przesyłanymi przez użytkowników, co jest zupełnie inną dziedziną niż komentarze w kodzie. Zrozumienie ogólnych zasad stosowania komentarzy, operatorów i tablic superglobalnych jest kluczowe dla efektywnego programowania w PHP oraz unikania typowych pułapek logicznych.

Pytanie 31

W bazie danych znajduje się tabela o nazwie pracownicy z kolumnami: nazwisko, imię, pensja, wiek. Jak powinna wyglądać składnia polecenia do obliczenia średniej pensji pracowników?

A. select VAR (pensja) from nazwisko

B. select AVG (pensja) from pracownicy

C. select VAR (pracownicy) into pensja

D. select AVG (nazwisko) into pensja

Poprawna odpowiedź, czyli polecenie 'select AVG (pensja) from pracownicy', wykorzystuje funkcję agregującą AVG, która jest standardowo stosowana w SQL do obliczania średniej wartości w kolumnie. W tym przypadku, polecenie to oblicza średnią pensję pracowników zapisanych w tabeli 'pracownicy'. Użycie funkcji AVG jest zgodne z dobrymi praktykami SQL, które zalecają stosowanie odpowiednich funkcji agregujących w celu efektywnego przetwarzania danych. Wartości w kolumnie 'pensja' są analizowane, a wynik zwraca jedną wartość — średnią pensję, co jest niezwykle użyteczne w kontekście raportowania czy analizy wynagrodzeń. Przykładowo, jeśli tabela zawiera pensje 3000, 4000 i 5000, funkcja AVG zwróci 4000. Tego rodzaju zapytania są powszechnie stosowane w raportach kadrowych oraz podczas analizy budżetu w organizacjach, co czyni je niezbędnym elementem wiedzy dla analityków danych oraz programistów baz danych.

Pytanie 32

Którą wartość zwróci funkcja zapisana w języku C++, jeżeli jej parametrem wejściowym jest tablica wypełniona w następujący sposób: tablica[6] = {3, 4, 2, 4, 10, 0};?

int fun1(int tab[]) {
    int wynik = 0;
    for (int i = 0; i < 6; i++)
        wynik += tab[i];
    return wynik;
}

A. 0

B. 10

C. 23

D. 960

Twoja odpowiedź jest niepoprawna. Wygląda na to, że nie do końca zrozumiałeś, jak działa ta funkcja w języku C++. Funkcja, o której mówimy, sumuje wartości wszystkich elementów tablicy. W podanym pytaniu mamy tablicę z sześcioma elementami: 3, 4, 2, 4, 10, 0. Suma tych elementów wynosi 23, a nie 960, 10 ani 0. Wartości 960, 10 i 0 mogą pochodzić z różnorodnych błędnych wniosków. Na przykład, 960 to produkt wszystkich elementów tablicy, a nie ich suma. Podobnie, 10 to najwyższa wartość w tablicy, a 0 to najniższa. Możliwe, że te wartości byłyby poprawne w innych kontekstach, na przykład, gdybyśmy pytali o produkt elementów, największy element lub najmniejszy element. Ważne jest, aby zawsze dokładnie czytać pytanie i zrozumieć, czego dokładnie oczekuje od nas funkcja. Praca z tablicami jest kluczowym aspektem programowania w języku C++, dlatego warto poświęcić więcej czasu na zrozumienie, jak one działają.

Pytanie 33

Na podstawie tabeli Towar wykonano poniższe zapytanie SQL. Jaki będzie rezultat tej operacji?

SELECT nazwa_towaru
FROM`Towar`
WHERE cena_katalogowa<65
ORDER BY waga DESC

ID	nazwa_towaru	cena_katalogowa	waga	kolor
1	Papier ksero A4	11	2.3	biel
2	Zeszyt A5	4.2	0.13	wielokolorowy
3	Zeszyt A5 w linie	3.5	0.12	niebieski
4	Kredki 24 kolory	9	0.3	wielokolorowy
5	Plecak szkolny	65.5	1.3	zielony

A. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5

B. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie

C. Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

D. Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

Twoja odpowiedź jest trafiona, bo zapytanie SQL jasno pokazuje, jakie warunki muszą być spełnione, żeby dany towar pojawił się w wynikach. Klauzula WHERE filtruje produkty z ceną katalogową poniżej 65. To znaczy, że plecak szkolny za 65.5 nie przechodzi tego kryterium i nie będzie w wynikach. Potem, klauzula ORDER BY sortuje towar według wagi od najcięższego do najlżejszego. Dlatego na liście znajdą się tak jakby Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, a potem Zeszyt A5 w linie. To naprawdę fajna struktura zapytania SQL, bo pozwala na szybkie i skuteczne uzyskanie uporządkowanej listy produktów, które spełniają określone warunki. W sumie, to standardowa praktyka w analizie danych i zarządzaniu bazami danych.

Pytanie 34

W kaskadowych arkuszach stylów do oznaczenia selektora klasy wykorzystuje się symbol

A. : (dwukropek)

B. *

C. #

D. . (kropka)

Odpowiedź . (kropka) jest prawidłowa, ponieważ w kaskadowych arkuszach stylów (CSS) selektor klasy definiuje się poprzez użycie symbolu kropki przed nazwą klasy. Przykład: jeśli mamy klasę o nazwie 'przyklad', to w CSS zapisujemy selektor jako '.przyklad'. Taki selektor pozwala na stosowanie określonych stylów do wszystkich elementów HTML, które zawierają tę klasę. Dobrą praktyką jest używanie klas do grupowania elementów, co ułatwia zarządzanie stylami oraz zwiększa czytelność kodu. Na przykład, możemy zdefiniować wspólny wygląd dla przycisków: .przycisk { background-color: blue; color: white; }. Ponadto, korzystanie z klas zamiast identyfikatorów (które definiuje się przez symbol #) pozwala na wielokrotne stosowanie jednego stylu w różnych miejscach dokumentu. Klasy są bardziej elastyczne i umożliwiają lepszą organizację kodu, co jest zgodne z zasadami DRY (Don't Repeat Yourself) w programowaniu.

Pytanie 35

W języku JavaScript stworzono fragment kodu. Po uruchomieniu skryptu zmienna x

<script>
   var x = 10;
   x++;
   console.log(x);
 </script>

A. Będzie równa 10 i zostanie wypisana w dokumencie HTML

B. Będzie równa 11 i zostanie wypisana w oknie popup

C. Będzie równa 11 i zostanie wypisana w konsoli przeglądarki internetowej

D. Będzie równa 10 i zostanie wypisana w głównym oknie przeglądarki internetowej

W zaprezentowanym fragmencie kodu JavaScript zmienna x jest najpierw inicjalizowana wartością 10. Następnie operator inkrementacji x++ zwiększa tę wartość o 1, co skutkuje przypisaniem zmiennej wartości 11. Operator postinkrementacji w JavaScript działa w ten sposób że najpierw zwraca aktualną wartość zmiennej a następnie ją zwiększa. W tym przypadku operacja x++ skutkuje zwiększeniem wartości x do 11. W konsoli przeglądarki wywołanie console.log(x) powoduje wyświetlenie obecnej wartości zmiennej x która wynosi 11. Użycie console.log jest standardową praktyką debugowania w JavaScript i jedną z głównych metod wyświetlania informacji w środowisku przeglądarki. Konsole przeglądarek internetowych są potężnym narzędziem dla deweloperów front-endowych umożliwiającym interaktywną pracę z kodem monitorowanie błędów oraz wydajności aplikacji. Jako najlepsza praktyka zaleca się stosowanie console.log do tymczasowego debugowania i unikanie pozostawiania tych wywołań w produkcyjnych wersjach kodu co może prowadzić do zbędnego obciążenia aplikacji i ujawnienia niepotrzebnych informacji użytkownikom końcowym. Warto również wspomnieć że zmienne deklarowane za pomocą var mają zasięg funkcyjny co oznacza że są dostępne w całej funkcji w której zostały zadeklarowane.

Pytanie 36

Funkcja agregująca MIN w SQL ma na celu obliczenie

A. liczby wierszy, które zostały zwrócone przez kwerendę

B. średniej wartości różnych pól w rekordzie zwróconym przez zapytanie

C. wartości najmniejszej w kolumnie wynikowej kwerendy

D. długości tekstu w rekordach zwróconych przez kwerendę

Funkcja agregująca MIN w języku SQL służy do obliczania wartości minimalnej w kolumnie zwróconej przez kwerendę. Działa ona na zbiorze rekordów i zwraca najmniejszą wartość spośród wartości znalezionych w specyfikowanej kolumnie. Przykładowo, jeśli w naszej bazie danych mamy tabelę 'Pracownicy' z kolumną 'Wynagrodzenie', zapytanie SQL 'SELECT MIN(Wynagrodzenie) FROM Pracownicy;' zwróci najniższe wynagrodzenie wśród wszystkich pracowników. Funkcja ta jest niezwykle przydatna w analizie danych, gdzie często chcemy zidentyfikować najniższe wartości, na przykład w raportach finansowych czy w analizach jakości danych. Dobrze jest też pamiętać, że MIN może być używana w połączeniu z klauzulą GROUP BY, co pozwala na uzyskanie minimalnych wartości w podgrupach danych, co jest standardem w analityce danych w SQL.

Pytanie 37

Jak należy prawidłowo udokumentować wzorcowanie pola nazwa we fragmencie kodu JavaScript?

function validateForm(Form)
 { 
 reg=/^\[1-9\]*[A-ZŻŹĘĄĆŚÓŁŃ]{1}[a-zżźćńółęąś]{2,}$/;
 wyn = Form.nazwa.value.match(reg);
 if (wyn == null) {
     alert("Proszę podać poprawną nazwę");
     return false;
 }
 return true;
 }

A. /* Pole nazwa może zawierać dowolny ciąg cyfr (z wyłączeniem 0), następnie musi zawierać dużą literę i ciąg minimum dwóch małych liter. */

B. /* Pole nazwa powinno składać się w kolejności: z ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), następnie dużej litery i ciągu małych liter. */

C. /* Pole nazwa może składać się z dowolnego ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), małych i dużych liter. */

D. /* Pole nazwa musi składać się w kolejności: z ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), następnie dużej litery i dwóch małych liter. */

Odpowiedź druga jest poprawna, ponieważ dokładnie opisuje wzorzec walidacji użyty w kodzie JavaScript. Wyrażenie regularne określa, że pole nazwa może zaczynać się od dowolnej liczby cyfr od 1 do 9, co oznacza, że cyfra 0 jest wykluczona, co jest zgodne z opisem. Następnie musi wystąpić jedna duża litera, co jest również zgodne z wymogiem wzorca. Kolejnym wymogiem jest wystąpienie co najmniej dwóch małych liter, co także jest zgodne z przedstawionym wzorcem. Poprawna i precyzyjna dokumentacja kodu ma kluczowe znaczenie dla utrzymania oraz dalszego rozwoju oprogramowania. Dobrze udokumentowane wyrażenia regularne pozwalają na lepsze zrozumienie logiki walidacji i ułatwiają pracę zespołom deweloperskim. Warto również zauważyć, że stosowanie wyrażeń regularnych w walidacji danych wejściowych jest standardową praktyką w branży IT, szczególnie w aplikacjach webowych, gdzie dane użytkowników wymagają szczegółowego sprawdzania pod kątem poprawności i bezpieczeństwa. Dzięki temu można uniknąć potencjalnych błędów i ataków wynikających z niewłaściwie przetworzonych danych.

Pytanie 38

Który z poniższych formatów NIE umożliwia zapis plików animowanych?

A. SWF

B. ACE

C. SVG

D. GIF

Wybór formatu SWF sugeruje, że użytkownik myli zastosowania różnych formatów plików. SWF, czyli Shockwave Flash, to format, który był powszechnie używany do tworzenia animacji i interaktywnych aplikacji internetowych. Jest on oparty na wektorowej grafice i obsługuje dźwięk oraz skrypty, co czyni go idealnym do tworzenia złożonych animacji. Z kolei SVG, czyli Scalable Vector Graphics, to format oparty na XML, który pozwala na tworzenie grafiki wektorowej i również obsługuje animacje przy użyciu CSS oraz JavaScript. Poprzez błędne przypisanie funkcji animacyjnych do ACE, użytkownik może nie dostrzegać, jak różne formaty są projektowane z myślą o określonych zastosowaniach. GIF to format, który od lat jest popularny w sieci do prezentacji prostych animacji, zwłaszcza w mediach społecznościowych. Użytkownicy często mylą różne zastosowania formatów i mogą nie być świadomi, że istnieją formaty, które są specjalnie zaprojektowane do obsługi animacji, podczas gdy inne służą zupełnie innym celom, jak kompresja danych. Właściwe zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla efektywnego projektowania treści multimedialnych oraz optymalizacji ich działania w różnych środowiskach.

Pytanie 39

W SQL, aby uniemożliwić stworzenie konta przy wykonywaniu kwerendy CREATE USER, gdy konto już istnieje, można zastosować następującą składnię

A. CREATE OR REPLACE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

B. CREATE USER OR DROP 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

C. CREATE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

D. CREATE USER IF NOT EXISTS 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

Odpowiedź 'CREATE USER IF NOT EXISTS 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';' jest poprawna, ponieważ użycie klauzuli 'IF NOT EXISTS' pozwala na uniknięcie błędów w sytuacji, gdy konto użytkownika już istnieje w bazie danych. W praktyce oznacza to, że wykonanie tego polecenia nie spowoduje żadnej zmiany ani błędu, jeśli konto 'anna' jest już zdefiniowane, co jest szczególnie przydatne w skryptach automatyzujących tworzenie użytkowników. Dzięki temu można uniknąć powtarzania kodu sprawdzającego istnienie użytkownika przed jego utworzeniem. Zaleca się stosowanie tej formy w celu uproszczenia procesu zarządzania użytkownikami i zapewnienia, że skrypty wykonują się bez zakłóceń. W kontekście bezpieczeństwa, ważne jest używanie silnych haseł, jak w tym przykładzie, aby zabezpieczyć konta przed nieautoryzowanym dostępem. Warto także pamiętać o dobrych praktykach w zakresie nadawania uprawnień oraz regularnego przeglądania kont użytkowników, aby zapewnić, że wszystkie konta są wykorzystywane i zarządzane odpowiednio.

Pytanie 40

Do podzbioru DML (ang. Data Manipulation Language) języka SQL należą polecenia:

A. GRANT, REVOKE, DENY

B. BEGIN, COMMIT, ROLLBACK

C. INSERT, UPDATE, DELETE

D. CREATE, DROP, ALTER

W SQL bardzo łatwo pomylić różne grupy poleceń, bo wszystkie wyglądają podobnie, a jednak należą do innych podzbiorów języka. Podzbiór DML (Data Manipulation Language) dotyczy wyłącznie operacji na danych w tabelach: wstawiania, modyfikowania, usuwania i odczytu rekordów. Dlatego do DML zaliczamy przede wszystkim INSERT, UPDATE, DELETE oraz w wielu opracowaniach także SELECT. Wszystko to, co zmienia zawartość tabel, a nie ich definicję czy uprawnienia. Częsty błąd polega na wrzucaniu do jednego worka wszystkich poleceń SQL, bo „to też jest praca na bazie danych”. Na przykład CREATE, DROP i ALTER należą do DDL (Data Definition Language). One definiują strukturę bazy: tworzą tabele, usuwają je, zmieniają kolumny. To są operacje na schemacie bazy, a nie na rekordach. W praktyce używasz ich przy projektowaniu lub migracjach, a nie przy codziennej pracy aplikacji na danych użytkowników. Z kolei GRANT, REVOKE i DENY to klasyka DCL (Data Control Language). Te polecenia sterują uprawnieniami: kto może wykonywać SELECT, INSERT czy DELETE na danej tabeli, kto może tworzyć obiekty, itd. To już bardziej klimat administracji i bezpieczeństwa niż typowej manipulacji rekordami. BEGIN, COMMIT i ROLLBACK też bywają mylące. Dotyczą transakcji i zalicza się je zwykle do TCL (Transaction Control Language). One nie dodają ani nie zmieniają pojedynczego rekordu, tylko kontrolują „pakiet” operacji DML: pozwalają zatwierdzić lub wycofać całą serię INSERT/UPDATE/DELETE. Typowy błąd myślowy jest taki: skoro coś ma związek z danymi lub ich bezpieczeństwem, to pewnie DML. A jednak standardy i dobra praktyka wyraźnie rozdzielają DDL, DML, DCL i TCL, bo to pomaga lepiej rozumieć odpowiedzialność poszczególnych instrukcji i projektować bezpieczniejsze aplikacje. W codziennej pracy programisty webowego DML to głównie to, co stoi „pod spodem” formularzy: zapisywanie, edycja i kasowanie rekordów, a nie zarządzanie strukturą czy uprawnieniami.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej