Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 30 czerwca 2026 16:59
  • Data zakończenia: 30 czerwca 2026 17:12

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Walidator W3C zgłosił błąd o niezamkniętych elementach przy zamykającym <p>. Którego fragmentu dotyczy?

A.
<p>Ala ma kota</p>
B.
<p>Ala ma <b>kota</p></b>
C.
<p>Ala ma <b>kota</b></p>
D.
<p>Ala ma kota
Pozostałe fragmenty są poprawnie zagnieżdżone lub niezwiązane z błędem. <p>Ala ma <b>kota</b></p> zamyka <b> przed <p> - prawidłowo. <p>Ala ma kota</p> nie ma zagnieżdżeń. Brak zamknięcia </p> to inny błąd. Krzyżowanie tagów występuje w <p>Ala ma <b>kota</p></b>.

Pytanie 2

W języku JavaScript funkcja getElementById() odnosi się do

A. elementu HTML o określonym id
B. elementu HTML o wskazanej nazwie klasy
C. zmiennej liczbowej
D. klasy zdefiniowanej w CSS
Metoda getElementById() jest jedną z najczęściej używanych funkcji w JavaScript, która pozwala na bezpośrednie odwołanie się do elementu DOM (Document Object Model) za pomocą atrybutu id. Gdy wywołujemy tę metodę, przekazujemy jej jako argument ciąg znaków odpowiadający wartości atrybutu id danego elementu HTML. Przykładowo, jeśli mamy znacznik `<div id='myDiv'></div>`, możemy uzyskać do niego dostęp za pomocą `document.getElementById('myDiv')`. Jest to bardzo efektywny sposób na manipulowanie elementami strony, umożliwiający m.in. zmianę ich zawartości, stylu czy atrybutów. Dzięki tej metodzie programiści mogą szybko i łatwo modyfikować interfejs użytkownika oraz reagować na zdarzenia, co jest zgodne z zasadami responsywnego projektowania i tworzenia dynamicznych aplikacji webowych. Warto również pamiętać, że użycie unikalnych identyfikatorów w HTML jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na łatwiejszą nawigację po strukturze dokumentu i unika konfliktów z innymi elementami.

Pytanie 3

W formularzu dokumentu PHP znajduje się pole <input name="im">. Gdy użytkownik wprowadzi tekst "Janek", aby dodać wartość tego pola do bazy danych, w tablicy $_POST będzie obecny element

A. Janek z następującym numerem indeksu
B. Janek o indeksie im
C. im z następującym numerem indeksu
D. im o indeksie Janek
Odpowiedź "Janek o indeksie im" jest prawidłowa, ponieważ w momencie, gdy użytkownik wprowadza dane do pola formularza z nazwą 'im', wartość tego pola, czyli "Janek", zostaje przypisana do elementu tablicy $_POST. W tablicy $_POST każdemu pole w formularzu przypisuje wartość pod jego nazwą (w tym przypadku 'im'). W rezultacie, klucz tablicy $_POST będzie mieć wartość 'im', a jego wartość to 'Janek'. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programowania w PHP, w których dane z formularzy są przekazywane do skryptów serwerowych w sposób zorganizowany i łatwy do odczytania. Umożliwia to deweloperom efektywne przetwarzanie danych wejściowych, co jest kluczowe w aplikacjach webowych. Przykładowo, gdy tworzymy formularz rejestracyjny, możemy użyć $_POST do łatwego przechwytywania i walidacji danych użytkownika, co poprawia bezpieczeństwo i funkcjonalność aplikacji.

Pytanie 4

Zadanie polecenia w języku SQL ALTER TABLE USA ... polega na

A. modyfikacji tabeli USA
B. zamianie starej tabeli USA
C. usunięciu tabeli USA
D. stworzeniu nowej tabeli USA
Odpowiedź dotycząca modyfikacji tabeli USA za pomocą polecenia ALTER TABLE jest prawidłowa, ponieważ ALTER TABLE jest standardowym poleceniem SQL, które pozwala na wprowadzanie zmian w istniejącej tabeli. W praktyce możemy za jego pomocą dodawać nowe kolumny, modyfikować istniejące kolumny (np. zmieniając ich typ danych), lub usuwać kolumny, co jest kluczowe w procesie optymalizacji struktury bazy danych. Przykładem zastosowania tego polecenia może być dodanie kolumny 'wiek' do tabeli 'USA', co można osiągnąć poprzez wywołanie komendy: ALTER TABLE USA ADD wiek INT; Takie zmiany są częścią cyklu życia bazy danych, gdzie w odpowiedzi na nowe wymagania biznesowe lub techniczne dostosowujemy strukturę bazy. Warto przestrzegać dobrych praktyk, takich jak tworzenie kopii zapasowych przed wprowadzeniem zmian oraz testowanie modyfikacji w środowisku deweloperskim przed ich wdrożeniem na produkcji, co minimalizuje ryzyko utraty danych lub błędów w aplikacji.

Pytanie 5

Jakie z poniższych stwierdzeń poprawnie opisuje zdefiniowaną tabelę?

CREATE TABLE dane (kolumna INTEGER(3));
A. Tabela o nazwie dane zawiera trzy kolumny typu całkowitego.
B. Kolumny tabeli dane są nazywane: kolumna 1, kolumna2, kolumna3.
C. Tabela o nazwie dane posiada jedną kolumnę liczb całkowitych.
D. Tabela ma jedną kolumnę, która zawiera tablice z trzema elementami.
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ w zdefiniowanej tabeli 'dane' mamy jedną kolumnę o nazwie 'kolumna', której typ danych to INTEGER. Wartość 3 w definicji INTEGER(3) oznacza, że kolumna może przechowywać liczby całkowite, a nie liczb o długości 3, co często jest mylone. W praktyce INTEGER w SQL nie ma ograniczenia do przechowywania tylko trzech cyfr; to po prostu sugeruje, że przyjmuje się, iż liczby będą miały długość do trzech cyfr, co jest w rzeczywistości ignorowane, ponieważ SQL nie narzuca takich ograniczeń. Wartości w tej kolumnie mogą być zarówno jednocyfrowe, jak i trzycyfrowe. W kontekście projektowania baz danych, dobrą praktyką jest nadawanie kolumnom zrozumiałych nazw oraz dokładne określanie ich typów danych, co ułatwia późniejsze zarządzanie danymi. Poprawne zdefiniowanie tabeli jest kluczowe dla wydajności bazy danych oraz jej integralności, dlatego dla kolumny INTEGER nie ma potrzeby dodatkowego określania ograniczeń, chyba że są one wymagane w kontekście aplikacyjnym.

Pytanie 6

Które z wymienionych stwierdzeń na temat zasad programowania w PHP jest prawdziwe?

A. Deklaracja zmiennych następuje po słowie var
B. W nazwach zmiennych nie rozróżnia się wielkości liter
C. Jest to język o słabej kontroli typów
D. Nazwy zmiennych poprzedza znak !
Deklaracja zmiennych w PHP nie odbywa się za pomocą słowa kluczowego 'var', lecz po prostu przez przypisanie wartości do zmiennej, która musi być poprzedzona znakiem dolara ($). Ten błąd często wynika z przyzwyczajenia do innych języków programowania, takich jak Java czy C#, w których takie deklaracje są powszechne. W PHP, zamiast deklaracji, chodzi o dynamiczne przypisanie wartości, co sprawia, że kod jest bardziej elastyczny, ale i bardziej podatny na błędy typowe dla typów dynamicznych. W kontekście nazw zmiennych, PHP jest językiem rozróżniającym wielkość liter, co oznacza, że '$zmienna' i '$Zmienna' to dwie różne zmienne. Oznacza to, że programiści muszą być szczególnie uważni, aby unikać niezamierzonych błędów przez niewłaściwe użycie wielkości liter. Termin '!', jako znak poprzedzający zmienne, również jest błędny, ponieważ w PHP zmienne zawsze zaczynają się od '$'. Rozważając typy danych, PHP ma słabą kontrolę typów, co oznacza, że programista może zmieniać typy zmiennych w trakcie działania programu, ale nie znaczy to, że jest to język bez kontroli typów. Właściwe zarządzanie typami danych jest kluczowe dla pisania efektywnego i bezpiecznego kodu, a użytkownicy muszą rozumieć konsekwencje dynamicznej typizacji w kontekście debuggingu i przyszłej konserwacji aplikacji.

Pytanie 7

W CSS należy ustawić tło dokumentu na obraz rys.png, który powinien się powtarzać tylko w poziomie. Którą definicję trzeba przypisać selektorowi body?

A. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-x;}
B. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat;}
C. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: round;}
D. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-y;}
Wybrana odpowiedź {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-x;} jest poprawna, ponieważ dokładnie definiuje sposób wyświetlania tła w dokumencie HTML. W języku CSS, właściwość background-image ustala źródło obrazu, który ma być użyty jako tło, a background-repeat kontroluje, jak ten obraz się powtarza. Ustawienie repeat-x sprawia, że obraz będzie powtarzany tylko w poziomie, co oznacza, że ​​będzie się ukazywał wielokrotnie od lewej do prawej, ale nie będzie powtarzany w pionie. Taki sposób wyświetlania tła jest przydatny w wielu kontekstach, na przykład w projektowaniu stron internetowych, gdzie chcemy uzyskać efekt pasów lub linii w poziomie, bez nadmiaru treści w pionie. Szereg dobrych praktyk w CSS wskazuje, że należy dbać o efektywność i estetykę, a odpowiednie powtarzanie tła może znacząco wpłynąć na wizualną atrakcyjność strony. Ponadto, użycie właściwego formatu URL i umiejętne stosowanie obrazów tła może poprawić doświadczenia użytkowników, podczas gdy nieodpowiednie podejście może prowadzić do problemów z wydajnością, szczególnie na urządzeniach mobilnych, gdzie ładowanie zbyt dużych lub nieoptymalnych obrazów może obniżyć responsywność strony.

Pytanie 8

W języku HTML zapisano formularz. Który z efektów działania kodu będzie wyświetlony przez przeglądarkę zakładając, że w pierwsze pole użytkownik przeglądarki wpisał wartość "Przykładowy text"?

Ilustracja do pytania
A. Efekt 3.
B. Efekt 4.
C. Efekt 2.
D. Efekt 1.
Dobra robota! Odpowiedź, którą wybrałeś, to Efekt 2. W formularzu HTML masz różne elementy, które służą do zbierania danych od użytkownika. Tutaj mamy pole tekstowe i dwa checkboxy. Jak wpiszesz 'Przykładowy text' w pole tekstowe i wyślesz formularz, to właśnie to się wyświetli w przeglądarce. Efekt 2 pokazuje, że pole tekstowe ma wpisany tekst i dwa niezaznaczone checkboxy. Dlatego to jest zgodne z tym, co zobaczysz w przeglądarce. A to oznacza, że Efekt 2 jest poprawną odpowiedzią. Właściwie to wszystko jest zgodne z tym, jak HTML działa, czyli jak powinny wyglądać i działać różne elementy formularza.

Pytanie 9

Ile klatek na sekundę zapewnia PŁYNNY obraz w filmie (minimalny typowy zakres)?

A. 16-19 fps
B. 31-36 fps
C. 20-23 fps
D. 24-30 fps
Płynny ruch w filmie zapewnia zwykle 24-30 klatek na sekundę (np. 24 fps w kinie, 25 w europejskiej telewizji). Poniżej tego zakresu obraz zaczyna „skakać”. Dlatego płynność daje 24-30 fps.

Pytanie 10

Podczas edytowania grafiki w programie do obróbki grafiki rastrowej należy usunąć kolory z obrazu, aby uzyskać wersję w odcieniach szarości. Do osiągnięcia tego efektu można wykorzystać funkcję

A. kadrowania
B. filtru rozmycia
C. szumu RGB
D. desaturacji
Desaturacja to proces, który polega na usunięciu kolorów z obrazu, co skutkuje uzyskaniem odcieni szarości. Technika ta jest powszechnie wykorzystywana w edytorach grafiki rastrowej, takich jak Adobe Photoshop czy GIMP. Desaturacja obrazu można zrealizować na kilka sposobów, na przykład poprzez zastosowanie odpowiednich filtrów lub narzędzi. W praktyce, desaturując obraz, można uzyskać różne efekty wizualne, które podkreślają fakturę i kształt elementów, a także mogą być użyteczne w kontekście analizy zdjęć medycznych czy archiwalnych. Standardy dotyczące edycji grafiki, takie jak Adobe RGB czy sRGB, również uwzględniają desaturację jako istotny element przetwarzania kolorów. Warto zauważyć, że desaturacja nie jest tym samym co konwersja do odcieni szarości; pierwsza metoda zachowuje wartości jasności kolorów, podczas gdy druga przekształca je w jednolite odcienie szarości, co może prowadzić do utraty detali. Zastosowanie desaturacji jest szczególnie przydatne w przypadku fotografii czarno-białej, gdzie kluczowe jest zachowanie kontrastu i detali w obrazie.

Pytanie 11

Globalne zmienne do przechowywania informacji o ciasteczkach oraz sesjach: $_COOKIE oraz $_SESSION stanowią część języka

A. C#
B. PHP
C. Perl
D. JavaScript
Odpowiedź PHP jest prawidłowa, ponieważ $_COOKIE i $_SESSION to superglobalne tablice w tym języku, które są wykorzystywane do zarządzania danymi sesyjnymi oraz ciasteczkami. $_COOKIE umożliwia przechowywanie danych na komputerze użytkownika w formie ciasteczek, które mogą być odczytywane przez serwer przy każdym żądaniu. Ciasteczka mogą być używane do identyfikacji użytkownika, zapamiętywania preferencji lub sesji. Przykładowe zastosowanie to np. pamiętanie, czy użytkownik jest zalogowany oraz jakie preferencje dotyczące wyświetlania treści ustawił. Z kolei $_SESSION jest używane do przechowywania danych sesji na serwerze, co zapewnia większe bezpieczeństwo, ponieważ dane nie są również dostępne po stronie klienta. Przykładem zastosowania $_SESSION jest przechowywanie informacji o użytkowniku, takich jak jego identyfikator, które mogą być używane do autoryzacji w różnych częściach aplikacji. W obu przypadkach, przy użyciu tych mechanizmów, programiści muszą pamiętać o optymalizacji wydajności oraz przestrzeganiu zasad ochrony prywatności użytkowników, co jest kluczowe w kontekście aktualnych regulacji dotyczących danych osobowych.

Pytanie 12

W posiadanej tabeli zwanej przedmioty, która zawiera kolumny ocena oraz uczenID, aby wyliczyć średnią ocen dla ucznia z ID równym 7, należy użyć zapytania

A. SELECT COUNT(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7
B. COUNT SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID = 7
C. AVG SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID = 7
D. SELECT AVG(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7
Wybór innych opcji jest niepoprawny z kilku powodów. Odpowiedź, która zawiera 'AVG SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;' jest błędna, ponieważ nieprawidłowo formułuje składnię SQL. W SQL kolejność słów w zapytaniach jest kluczowa, a funkcje agregujące, takie jak AVG, muszą być używane po słowie SELECT. Z kolei wybór 'COUNT SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;' również jest błędny, ponieważ 'COUNT' jest funkcją, która zlicza ilość wierszy spełniających określone warunki, a nie średnią, co nie odpowiada zadaniu. Warto zauważyć, że mylenie funkcji agregujących, takich jak AVG i COUNT, to powszechny błąd, który wynika z niepełnego zrozumienia ich funkcji. W przypadku zapytania 'SELECT COUNT(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;' z kolei, chociaż składnia jest poprawna, zapytanie to zlicza liczbę ocen, a nie ich średnią, co nie spełnia wymagań pytania. To podejście nie tylko wprowadza w błąd, ale także może prowadzić do nieprawidłowych analiz danych. Kluczowe jest zrozumienie, że różne funkcje agregujące mają różne zastosowania i nie można ich stosować zamiennie. Użytkownicy pracujący z bazami danych powinni szczególnie zwracać uwagę na typy danych, jakie są przechowywane w ich tabelach oraz na odpowiednią składnię SQL, aby uzyskać zamierzony efekt.

Pytanie 13

Która z poniższych instrukcji jest równoważna z poleceniem switch w języku PHP?

switch ($liczba) {
    case 10:
    case 20: $liczba++; break;
    default: $liczba = 0;
}

Instrukcja 1.
if ($liczba==10)
    $liczba++;
else
    $liczba = 0;

Instrukcja 2.
if ($liczba==10 or $liczba==20)
    $liczba++;
else
    $liczba = 0;

Instrukcja 3.
if ($liczba==10 or $liczba==20)
    $liczba++;

Instrukcja 4.
if ($liczba==10 and $liczba==20)
    $liczba++;
else
    $liczba = 0;
A. Polecenie 3
B. Polecenie 4
C. Polecenie 1
D. Polecenie 2
Instrukcja switch w języku PHP pozwala na wykonywanie różnych bloków kodu w zależności od wartości wyrażenia. W przykładzie, instrukcja switch sprawdza zmienną $liczba. Jeśli $liczba wynosi 10 lub 20, zostaje zwiększona o 1, natomiast w każdym innym przypadku przypisana jest wartość 0. Instrukcja 2 jest równoważna, ponieważ używa operatora or, co oznacza, że warunek zostanie spełniony, jeśli $liczba wynosi 10 lub 20, co dokładnie odwzorowuje logikę switch. Kluczowe jest zrozumienie, że operator or jest zgodny z wymaganiami logicznymi dla tego problemu, umożliwiając zwiększenie wartości zmiennej w obu przypadkach. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi, pozwalając na przejrzystość i efektywność kodu. Zrozumienie różnicy między operatorami and, or oraz or pozwala na bardziej elastyczne i zrozumiałe konstrukcje logiczne w programowaniu komercyjnym. Praktyka ta jest szczególnie ważna w optymalizowaniu warunkowych bloków kodu w dużych projektach.

Pytanie 14

Pokazane pole input pozwala na

<input type="checkbox" name="text1" value="text2">
A. wprowadzenie hasła
B. selekcję opcji z listy zawierającej wartości text1 oraz text2
C. wpisanie dowolnego ciągu znaków
D. wybranie opcji
Pole input typu checkbox to fajna opcja, bo pozwala użytkownikom zaznaczać jedną albo więcej opcji z dostępnych wyborów. Takie checkboxy można zobaczyć na różnych stronach internetowych, są super przydatne, a użytkownik może je odznaczać kiedy chce. W HTML mamy atrybut type, który mówi, co użytkownik może wpisać. W przypadku checkboxa mamy to pole, które można zaznaczyć i dzięki temu dodajemy wartość do formularza, gdy go wysyłamy. Przykładem mogą być formularze zgód, gdzie trzeba potwierdzić kilka polityk prywatności lub warunków korzystania z serwisu. Ważne jest także, żeby każdy checkbox miał odpowiednio przypisane atrybuty name i value, bo dzięki temu łatwiej jest je zidentyfikować, gdy przesyłamy dane. I pamiętajmy, żeby dobrze oznaczać checkboxy etykietami przez element label – to pomaga, zwłaszcza osobom korzystającym z technologii wspomagających. Takie poprawne używanie checkboxów to klucz do budowania intuicyjnych i użytecznych interfejsów użytkowników.

Pytanie 15

Zaproponowany blok ilustruje operację

Ilustracja do pytania
A. załadowania lub przedstawienia danych
B. wykorzystania wcześniej zdefiniowanej procedury lub funkcji
C. podjęcia decyzji
D. realizacji zadania w pętli
Zastosowanie gotowej procedury lub funkcji odnosi się do sytuacji, w której programista korzysta z wcześniej zdefiniowanego zestawu instrukcji, które wykonują określone zadanie. Jest to kluczowy aspekt programowania proceduralnego i modularyzacji kodu, ale nie wiąże się bezpośrednio z podejmowaniem decyzji, chyba że te funkcje zawierają wewnętrzne warunki. Wczytanie lub wyświetlenie danych to operacje wejścia-wyjścia, które polegają na interakcji z użytkownikiem lub systemem plików. Choć mogą one być częścią logicznego przepływu programu, nie obejmują one decyzyjności jako swojej podstawowej funkcji. Zadania w pętli, takie jak iteracje za pomocą for czy while, umożliwiają wykonywanie zestawu instrukcji wielokrotnie, dopóki dany warunek jest spełniony. Są one istotne w kontekście operacji powtarzalnych, ale również nie spełniają kryterium podejmowania decyzji w znaczeniu przedstawionym w tym pytaniu. Typowe nieporozumienie polega na tym, że pętle mogą zawierać decyzje, jednak to nie one same stanowią mechanizm decyzyjny, tylko raczej wykorzystują go do kontrolowania liczby iteracji. Podjęcie decyzji jest więc odrębną, fundamentalną czynnością w programowaniu, umożliwiającą dynamiczność i elastyczność kodu poprzez warunkowe sterowanie przepływem programu.

Pytanie 16

Przedstawiona ikona funkcji edytora grafiki rastrowej o nazwie "kubełek" umożliwia

Ilustracja do pytania
A. zmianę aktywnych kolorów.
B. zaznaczenie obszaru o takim samym kolorze.
C. pobranie wskazanej barwy i ustawienie jej, jako aktywnej.
D. wypełnienie zaznaczonego obszaru kolorem.
Gratulacje, odpowiedź jest poprawna. Ikona 'kubełek farby' w edytorach grafiki rastrowej jest narzędziem umożliwiającym wypełnienie zaznaczonego obszaru wybranym kolorem. Działanie tego narzędzia jest podobne do rozlewania farby - kolor wypełnia ciągły obszar aż do napotkania krawędzi lub pikseli o innym kolorze. Ta funkcja pozwala na szybkie i efektywne kolorowanie większych powierzchni obrazu. W praktyce, jest to niezwykle przydatne narzędzie, szczególnie gdy potrzebujesz szybko zmienić tło obrazu lub wypełnić obszar jednolitym kolorem. Warto również zauważyć, że różne edytory mogą mieć dodatkowe opcje dla tego narzędzia, takie jak możliwość wyboru tolerancji (która decyduje, jak bardzo podobny kolor musi być, aby został wypełniony) czy wypełnianie według warstwy czy według obrazu.

Pytanie 17

Kolor zaprezentowany na ilustracji, zapisany w modelu RGB, w formacie szesnastkowym będzie określony w następujący sposób

Ilustracja do pytania
A. 77A1C1
B. 77A0C1
C. 71A0B2
D. 76A3C1
Błędne odpowiedzi wynikają z niepoprawnej konwersji wartości RGB na zapis szesnastkowy. Przy konwersji kolorów z modelu RGB na system szesnastkowy kluczowe jest poprawne przeliczenie każdej z trzech składowych: czerwonego zielonego i niebieskiego. Wartości te w modelu RGB wahają się od 0 do 255 co w systemie szesnastkowym odpowiada wartościom od 00 do FF. Niewłaściwe zrozumienie tego procesu prowadzi do błędnych wyników. W przykładzie wartość 119 dla czerwonego należy przeliczyć na 77 w systemie szesnastkowym. Podobnie 160 dla zielonego konwertuje się na A0 a 193 dla niebieskiego na C1. Powszechny błąd polega na pomyleniu wartości dziesiętnych z ich odpowiednikami szesnastkowymi bądź na niepoprawnym zaokrąglaniu podczas konwersji. Innym częstym błędem jest niepoprawne zrozumienie znaczenia kolejności zapisu gdzie każda para znaków odpowiada jednej składowej RGB. Aby uniknąć takich błędów warto korzystać z kalkulatorów konwersji lub narzędzi graficznych które automatycznie dokonują prawidłowej zamiany co jest zgodne z dobrymi praktykami projektowymi. Znajomość tych zasad jest kluczowa w pracy z grafiką komputerową i web designem gdzie precyzja w odwzorowaniu kolorów ma ogromne znaczenie dla ostatecznego wyglądu projektu.

Pytanie 18

Którą funkcją PHP zamienić "ala ma psa" na "ALA MA PSA"?

A.
strtoupper("ala ma psa");
B.
strstr("ala ma psa");
C.
strtolower("ala ma psa");
D.
ucfirst("ala ma psa");
Aby zamienić wszystkie litery napisu na WIELKIE, używa się strtoupper(), więc strtoupper("ala ma psa") zwróci „ALA MA PSA”. Funkcja przetwarza cały ciąg, a nie tylko pierwszą literę. Dlatego poprawna jest strtoupper().

Pytanie 19

Jaką funkcją agregującą można uzyskać ilość rekordów?

A. NUMBER
B. COUNT
C. AVG
D. SUM
Wybór funkcji SUM, AVG czy NUMBER nie jest najlepszy, jeśli chodzi o zliczanie rekordów. Funkcja SUM sumuje wartości w kolumnach, a nie zlicza rekordy. Na przykład, zapytanie SELECT SUM(wartość) FROM zamówienia pokaże nam całkowitą wartość zamówień, ale nie powie, ile ich było. Funkcja AVG natomiast oblicza średnią, więc też nie nadaje się do liczenia rekordów. Używając zapytania SELECT AVG(wiek) FROM pracownicy dostaniemy średni wiek, ale nie wiedząc, ile mamy pracowników. Co do NUMBER, to w SQL nie jest nawet standardową funkcją, więc może być tu jakieś nieporozumienie. Często mylimy te funkcje i to prowadzi do złych analiz. Zrozumienie, jakie są różnice między nimi, to klucz do robienia dobrych analiz danych. Dlatego warto zwracać na to uwagę.

Pytanie 20

W języku HTML stworzono odnośnik z symbolem #. Co się wydarzy po kliknięciu na podany link?

<a href="#dane">

A. Uruchomi się skrypt o nazwie dane
B. Otworzy się nowa karta przeglądarki zatytułowana dane
C. Strona przewinie się do elementu z id o nazwie dane
D. Zostanie użyty względny adres URL o nazwie dane
Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi sugeruje, że po kliknięciu w odsyłacz zostanie wywołany skrypt o nazwie 'dane'. To podejście jest nieprawidłowe, ponieważ odsyłacz w HTML ze znakiem # nie wywołuje żadnych skryptów. Hiperłącza z # są używane wyłącznie do nawigacji po stronie i nie mają związku z uruchamianiem skryptów. Druga odpowiedź wskazuje, że otworzy się osobna karta przeglądarki o nazwie 'dane', co również jest błędne. Hiperłącza zaczynające się od # nie prowadzą do nowych kart ani okien; zamiast tego zmieniają lokalizację w bieżącej karcie przeglądarki. Kolejna z niepoprawnych koncepcji sugeruje, że zostanie wybrany adres względny URL o nazwie 'dane'. Jednakże wykorzystanie # odnosi się do lokalizacji na tej samej stronie, a nie do adresów względnych. Warto zrozumieć, że adresy względne są używane do nawigacji pomiędzy różnymi stronami, a nie do lokalizacji na tej samej stronie. Typowym błędem myślowym w takich przypadkach jest mylenie funkcji hiperłączy z różnymi innymi mechanizmami, takimi jak skrypty, nowe karty czy adresy względne. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla skutecznego projektowania stron internetowych oraz optymalizacji ich nawigacji.

Pytanie 21

Kolor zapisany w systemie RGB, o wartościach rgb(255,128,16), jaki będzie miał odpowiednik w kodzie szesnastkowym?

A. #ff0f10
B. #008010
C. #ff8011
D. #ff8010
Odpowiedzi, które nie są poprawne, można analizować pod kątem błędów w konwersji wartości RGB na format szesnastkowy. W pierwszym przypadku, kolor zapisany jako #008010 nie odpowiada podanym wartościom RGB, ponieważ składowa czerwonego ma wartość 0 zamiast 255, co sprawia, że kolor ten jest odcieniem zieleni, a nie pomarańczowym. Kolejną niepoprawną odpowiedzią jest #ff0f10, w której składowa zielona wynosi 0, zamiast 128. W efekcie otrzymujemy kolor dominujący w czerwieni z odrobiną niebieskiego, co nie odpowiada oryginalnemu kolorowi. Ostatnia niepoprawna odpowiedź, #ff8011, różni się jedynie w ostatniej cyfrze od poprawnej odpowiedzi. Zwiększenie wartości niebieskiej do 11 zamiast 10 prowadzi do niewłaściwego odcienia, ponieważ zmienia balans kolorów i nie odwzorowuje oryginalnego koloru RGB. Wszystkie te błędy ilustrują znaczenie dokładności w konwersji wartości kolorów, co jest kluczowe w projektowaniu graficznym i webowym.

Pytanie 22

Zdefiniowano poniższą funkcję w PHP:

function policz($Z) {
    while($Z < 5) {
        $Z += 2 * $Z + 1;
    }
    return $Z;
}
Funkcję policz wywołano z wartością argumentu $Z = 1. Jaki rezultat zostanie zwrócony?
A. 4
B. 13
C. 1
D. 7
Niestety, tutaj coś nie zagrało. W pytaniu była funkcja 'policz' w PHP, która iteracyjnie zwiększa wartość zmiennej $Z, aż ta nie przekroczy 5. W każdej iteracji $Z rośnie o 2 * $Z + 1. Jak widać, przy odpowiednim argumencie początkowym wartość $Z rośnie bardzo szybko. W naszym przypadku zaczynamy z $Z równym 1. Po dwóch krokach mamy już 13, co kończy działanie pętli. Zamiast 1, 7 czy 4, funkcja 'policz' zwraca 13. Kluczowe jest zrozumienie, jak działają te iteracje i pętle w PHP.

Pytanie 23

W kodzie CSS stworzono cztery klasy stylizacji, które zostały wykorzystane do formatowania akapitów. Efekt widoczny na ilustracji uzyskano dzięki zastosowaniu klasy o nazwie

Ilustracja do pytania
A. format3
B. format2
C. format4
D. format1
Niepoprawne odpowiedzi wynikają z błędnego rozumienia właściwości CSS text-decoration. Klasa format1 stosuje overline, czyli nadkreślenie, które jest rzadziej używane, ale może służyć do podkreślania ważności tekstu. Format3 wykorzystuje underline, popularne do oznaczania linków lub podkreślania ważnych sekcji, jednak nie jest to styl widoczny na obrazie. Format4 to brak dekoracji, co oznacza, że tekst pozostaje bez jakichkolwiek dodatkowych linii, co jest częstą praktyką w celu zachowania prostoty wizualnej. Niezrozumienie różnic pomiędzy tymi stylami może prowadzić do błędnego zastosowania w projektach webowych, co wpływa na czytelność i dostępność treści. Przy projektowaniu stron ważne jest, aby odpowiednio korzystać z właściwości CSS, aby dostosować wygląd tekstu do potrzeb użytkownika, jednocześnie przestrzegając wytycznych dotyczących dostępności, takich jak WCAG, które promują użycie semantycznego oznaczania i odpowiedniego kontrastu tekstu dla użytkowników z różnymi potrzebami.

Pytanie 24

Jaką instrukcją można zastąpić poniższy kod JavaScript, pełniącą tę samą funkcję?

for (i = 0; i < 100; i += 10)
  document.write(i + ' ');
while (i < 10) {
  document.write(i + ' ');
  i += 10;
}

Kod 1.
while (i < 100) {
  document.write(i + ' ');
}

Kod 2.
i = 0;
while (i < 100) {
  document.write(i + ' ');
  i += 10;
}

Kod 3.
i = 0;
while (i < 10) {
  document.write(i + ' ');
  i++;
}

Kod 4.
A. Kod 2
B. Kod 3
C. Kod 4
D. Kod 1
Odpowiedź Kod 3 jest prawidłowa ponieważ instrukcja while w tej formie jest równoważna z podaną pętlą for. W obu przypadkach pętla inicjuje zmienną i na wartości 0 i zwiększa ją o 10 w każdej iteracji aż do osiągnięcia wartości mniejszej niż 100. Pętla for jest skondensowaną formą pętli while i zapewnia bardziej czytelny zapis gdy wszystkie elementy inicjalizacja warunek i inkrementacja są blisko siebie. Taka konstrukcja jest używana w wielu językach programowania zorientowanych obiektowo takich jak JavaScript czy Java. W praktyce pętle te są używane do iteracji przez listy tablice lub do wykonywania powtarzalnych zadań w kodzie. Dobre praktyki zalecają wybór pętli for gdy zakres iteracji jest znany z góry co poprawia czytelność i utrzymanie kodu. Zrozumienie jak pętla while może być przekształcona w pętlę for i odwrotnie jest podstawową umiejętnością w programowaniu co pozwala na elastyczność w pisaniu kodu i lepsze dostosowanie do specyficznych potrzeb aplikacji.

Pytanie 25

W danej tabeli pracownicy, polecenie MySQL eliminujące wszystkie wpisy, dla których nie została wypełniona kolumna rodzaj_umowy, ma następującą formę

A. DROP pracownicy WHERE rodzaj_umowy IS NULL;
B. DELETE pracownicy WHERE rodzaj_umowy = 'brak';
C. DROP pracownicy FROM rodzaj_umowy = 0;
D. DELETE FROM pracownicy WHERE rodzaj_umowy IS NULL;
Odpowiedź "DELETE FROM pracownicy WHERE rodzaj_umowy IS NULL;" jest prawidłowa, ponieważ polecenie SQL DELETE jest używane do usuwania rekordów z tabeli w bazie danych. W tym przypadku, operacja koncentruje się na usunięciu pracowników, którzy nie mają przypisanego rodzaju umowy, co oznacza, że wartość w polu 'rodzaj_umowy' jest równa NULL. Wartość NULL w bazach danych oznacza brak danych, co jest kluczowym aspektem w kontekście ewidencji pracowników. Stosowanie warunku IS NULL jest standardową praktyką w SQL do identyfikowania brakujących wartości, a tym samym skutecznego zarządzania danymi. W praktyce, takie operacje są często używane, aby utrzymać integralność bazy danych i zapewnić, że tylko aktualne oraz wypełnione dane są przechowywane. Dobrą praktyką jest również wykonywanie zapytań DELETE w transakcjach, aby mieć możliwość ich cofnięcia w razie potrzeby, co minimalizuje ryzyko utraty ważnych informacji.

Pytanie 26

W języku JavaScript zapisano kod, którego wynikiem działania jest?

var osoba=prompt("Podaj imię", "Adam");
A. bezpośrednie przypisanie do zmiennej osoba wartości "Adam"
B. uzyskanie z formularza wyświetlonego na stronie HTML imienia "Adam"
C. pokazanie okna z pustym polem do edycji
D. wyświetlenie okna z polem do edycji, w którym domyślnie znajduje się tekst "Adam"
Pierwsza odpowiedź sugeruje, że po uruchomieniu kodu wyświetli się okno z pustym polem edycyjnym. Jest to niepoprawne, ponieważ kod zawiera drugi argument funkcji prompt, który ustawia domyślną wartość w polu edycyjnym na 'Adam'. Dlatego użytkownik od razu widzi tę wartość, a nie pustą przestrzeń do wypełnienia. Kolejna błędna odpowiedź sugeruje, że wartość 'Adam' zostaje bezpośrednio przypisana do zmiennej 'osoba'. W rzeczywistości, wartość ta zostanie przypisana tylko po interakcji użytkownika z oknem dialogowym. Jeśli użytkownik zdecyduje się wprowadzić inne imię lub anulować, zmienna 'osoba' przyjmie inną wartość lub null, co nie jest równoznaczne z bezpośrednim przypisaniem. Ostatnia mylna odpowiedź odnosi się do pobrania imienia z formularza wyświetlonego na stronie HTML. Funkcja prompt nie jest związana z formularzami HTML; jest niezależnym oknem dialogowym, które nie współdziała z elementami formularzy. Umożliwia ona użytkownikowi wprowadzenie danych, niezależnie od formatu czy zawartości formularza, co czyni tę odpowiedź również błędną.

Pytanie 27

ALTER TABLE transport MODIFY COLUMN rok_produkcji INT;
Wykonanie powyższej kwerendy SQL w bazie MySQL spowoduje:
A. usunięcie kolumny rok_produkcji w tabeli transport.
B. utworzenie tabeli transport zawierającej kolumnę rok_produkcji.
C. zmianę typu danych w kolumnie rok_produkcji na INT.
D. dodanie kolumny rok_produkcji typu INT w tabeli transport.
Zapytanie `ALTER TABLE transport MODIFY COLUMN rok_produkcji INT;` operuje na już istniejącej tabeli i istniejącej kolumnie. Kluczowe są tu dwa słowa: ALTER TABLE oraz MODIFY COLUMN. ALTER TABLE oznacza modyfikację struktury tabeli, a nie jej tworzenie ani usuwanie. To polecenie zakłada, że tabela `transport` już jest w bazie. Dlatego interpretacja, że ta komenda tworzy tabelę, wynika często z mylenia jej z `CREATE TABLE`, które faktycznie służy do zakładania nowych tabel z określoną listą kolumn i ich typów. Podobnie jest z samą kolumną. MODIFY COLUMN nie usuwa kolumny – do tego służy `DROP COLUMN`. Usunięcie kolumny polega na całkowitym pozbyciu się jej definicji i wszystkich przechowywanych tam danych. Tutaj nic takiego się nie dzieje. Kolumna `rok_produkcji` dalej istnieje, tylko jej definicja jest zmieniana. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi słowo MODIFY i kojarzy je z „przebudowaniem” kolumny, czasem nawet z jej zamianą na nową. W rzeczywistości MySQL po prostu aktualizuje metadane kolumny w strukturze tabeli, a dane – w miarę możliwości – konwertuje do nowego typu. Kolejna myląca kwestia to dodawanie kolumn. Do tego służy `ADD COLUMN`, np. `ALTER TABLE transport ADD COLUMN rok_produkcji INT;`. Tylko taka forma faktycznie tworzy nową kolumnę w tabeli. W podanym poleceniu nie ma słowa ADD, więc zakładanie, że kolumna zostanie dodana, jest po prostu niezgodne ze składnią SQL. Moim zdaniem te pomyłki biorą się głównie z powierzchownego kojarzenia słów kluczowych, bez dokładnego przeczytania dokumentacji. W pracy z bazami danych warto wyrobić sobie nawyk rozróżniania: CREATE – tworzy, ALTER – zmienia, DROP – usuwa, a wewnątrz ALTER: ADD – dodaje element struktury, MODIFY/ALTER COLUMN – zmienia istniejący element, DROP COLUMN – usuwa go. Takie jasne mapowanie poleceń na ich skutki bardzo ułatwia później bezpieczne modyfikowanie schematu bazy, zwłaszcza na systemach produkcyjnych, gdzie każdy błąd w DDL może mieć realne konsekwencje dla danych.

Pytanie 28

Na ilustracji przedstawiającej tabelę muzyka, zrealizowano poniższe zapytanie SQL. Jaki rezultat zwróci ta kwerenda?

SELECT wykonawca FROM`muzyka`
WHERE wykonawca LIKE 'C%w';
IDtytul_plytywykonawcarok_nagraniaopis
1Czas jak rzekaCzesław Niemen2005Przyjdź W Taka Noc itp.
2IkonaStan Borys2014
3AerolitCzesław Niemen2017Winylowa reedycja płyty "Aerolit"
4JourneyMikołaj Czechowski2013
A. Czesław, Niemen
B. pusty wynik
C. Czesław
D. Czesław, Czechowski
W przypadku zapytania SQL które wykorzystuje operator LIKE z wzorcem C%W często dochodzi do nieporozumienia dotyczącego działania tego operatora. LIKE jest używany do porównywania wzorców tekstowych a procent % służy do zastępowania dowolnej liczby znaków. Można by błędnie założyć że skoro zapytanie ma zwrócić wykonawców których imiona zaczynają się na C i kończą na W to którąś z dostępnych opcji w tabeli spełnia ten warunek. Jednakże w tej konkretnej tabeli nie ma wykonawcy który by spełniał te kryteria. Czesław Niemen kończy się na M a nie na W natomiast Mikołaj Czechowski rozpoczyna się od litery M zamiast C. Przykładem typowego błędu jest nieprawidłowa interpretacja tego jak działają wzorce w operatorze LIKE lub przeoczenie że wzorzec musi być dokładnie zgodny z wymaganiami. Ważnym aspektem jest też zrozumienie że w praktyce biznesowej dokładność danych jest kluczowa a niepoprawne zrozumienie wzorców prowadzi do niepoprawnych wyników zapytań. Dlatego zawsze warto przetestować zapytanie na mniejszym zbiorze danych aby upewnić się że zwraca oczekiwane wyniki co jest dobrą praktyką w zarządzaniu bazami danych.

Pytanie 29

W trakcie walidacji dokumentu HTML5 napotkano komunikat o treści: "Error: Element head is missing a required instance of child element title". Co to oznacza w kontekście dokumentu?

A. element <title> nie został poprawnie zamknięty przez </title>.
B. nie zdefiniowano wymaganego atrybutu title w znaczniku <img>.
C. nie zdefiniowano elementu <title> w sekcji <head> dokumentu.
D. element <title> nie jest konieczny.
Element <title> jest kluczowym składnikiem sekcji <head> każdego dokumentu HTML, zgodnie z wytycznymi W3C. Jego głównym zadaniem jest określenie tytułu strony, który jest wyświetlany w pasku tytułowym przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania. Brak tego elementu w dokumencie skutkuje błędem walidacji, ponieważ HTML5 wymaga, aby każdy dokument miał zdefiniowany tytuł. Przykładowo, poprawny fragment dokumentu HTML5 powinien wyglądać następująco: <head><title>Mój dokument</title></head>. Niezdefiniowanie elementu <title> może negatywnie wpłynąć na SEO, ponieważ wyszukiwarki często używają tytułu strony do określenia jej zawartości. W praktyce oznacza to, że każda strona internetowa powinna mieć unikalny tytuł odzwierciedlający jej tematykę, co nie tylko poprawi doświadczenie użytkownika, ale także pomoże w pozycjonowaniu w wynikach wyszukiwania.

Pytanie 30

Który z przedstawionych obrazów został przetworzony przy użyciu podanego stylu CSS?

Ilustracja do pytania
A. Rys. D
B. Rys. A
C. Rys. C
D. Rys. B
Wybór Rys. A jako poprawnej odpowiedzi jest uzasadniony zastosowaniem właściwości CSS, które są użyte w stylu. Styl CSS określa padding na 5 pikseli, co oznacza, że wokół obrazu powinna być przestrzeń wynosząca dokładnie 5 pikseli. Właściwość border ustawia obramowanie na 1 piksel, w kolorze szarym i o stylu solid, co oznacza ciągłą linię otaczającą obraz. Z kolei border-radius o wartości 10 pikseli zaokrągla rogi obramowania, co nadaje całości bardziej zaokrąglony kształt. Wszystkie te cechy są widoczne na obrazie Rys. A. W praktyce stosowanie właściwości takich jak border-radius jest często używane w projektach webowych, aby uzyskać bardziej estetyczne i nowoczesne efekty wizualne. Zaokrąglone krawędzie są estetycznie przyjemniejsze dla użytkownika i mogą poprawić czytelność oraz odbiór wizualny strony. Znajomość tych właściwości CSS jest niezbędna dla każdego front-end developera, który dąży do tworzenia nowoczesnych i funkcjonalnych interfejsów użytkownika. Praktyczne zastosowanie tego stylu może być widoczne w projektach stron internetowych, aplikacjach sieciowych oraz w tworzeniu elementów UI, które zachowują spójność wizualną z resztą projektu.

Pytanie 31

Na obrazie przedstawiono projekt układu bloków witryny internetowej. Zakładając, że bloki są realizowane za pomocą znaczników sekcji, ich formatowanie w CSS, oprócz ustawionych szerokości dla bloków: 1, 2,
3, 4 (blok 5 nie ma ustawionej szerokości), powinno zawierać właściwość

Ilustracja do pytania
A. clear: both dla bloku 5 oraz float: left dla pozostałych bloków.
B. clear: both dla wszystkich bloków.
C. float: left dla wszystkich bloków.
D. clear: both dla bloku 5 oraz float: left jedynie dla 1 i 2 bloku.
Twoja odpowiedź nie jest poprawna, ale nie przejmuj się, błąd może wynikać z niepełnego zrozumienia zastosowania właściwości 'float' i 'clear' w CSS. Zastosowanie 'float: left' dla wszystkich bloków nie jest dobrym pomysłem, ponieważ spowoduje to, że wszystkie bloki będą się starały zmieścić w jednym rzędzie, co jest niezgodne z założonym układem. Podobnie, dodawanie 'clear: both' do wszystkich bloków też nie jest poprawne, ponieważ spowoduje to, że wszystkie bloki będą wyświetlane jeden pod drugim, zamiast obok siebie. Właściwość 'clear' powinna być stosowana do bloków, które chcemy wyświetlić poniżej innych bloków, natomiast 'float: left' powinien być stosowany do bloków, które chcemy wyświetlić obok siebie. Pamiętaj, że zrozumienie tych właściwości i umiejętność ich stosowania jest kluczowe dla tworzenia efektywnych i atrakcyjnych layoutów stron internetowych.

Pytanie 32

W przypadku podanego fragmentu kodu walidator HTML zgłosi błąd, ponieważ <img src="kwiat.jpg alt="kwiat">

A. brak obrazu kwiat.jpg
B. zastosowano nieznany atrybut alt
C. użyto niewłaściwego znacznika do wyświetlenia obrazu
D. nie zamknięto cudzysłowu
Pojawiające się nieprawidłowe odpowiedzi mogą wynikać z mylnych interpretacji zasad działania HTML. W przypadku pierwszej odpowiedzi, sugerujące zastosowanie błędnego znacznika, warto zauważyć, że znacznik <img> jest właściwym i standardowym elementem do wyświetlania obrazów w HTML. To powszechnie używany tag, który jest zgodny z normami HTML. Przywołanie drugiej odpowiedzi, dotyczącej nieznanego atrybutu alt, jest również mylące. Atrybut alt jest standardowym elementem, który służy do opisu zawartości obrazów, co jest istotne z punktu widzenia dostępności. Pomaga osobom niewidomym i słabowidzącym zrozumieć zawartość wizualną strony. Obecność tego atrybutu jest wręcz zalecana w dobrych praktykach programistycznych. Ostatnia odpowiedź, odnosząca się do problemu z odnalezieniem pliku 'kwiat.jpg', pomija fakt, że przyczyną błędu w walidacji nie jest brak pliku, ale składnia kodu. Przeglądarki, które napotykają błędy składniowe, mogą nie renderować strony zgodnie z zamierzeniem, a to prowadzi do frustracji użytkowników oraz obniżenia jakości doświadczeń na stronie. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, jak poprawne formatowanie i przestrzeganie standardów HTML wpływa na funkcjonalność oraz dostępność stron internetowych.

Pytanie 33

Wskaż przycisk sformatowany przedstawionym stylem CSS.

#przycisk {
    background-color: white;
    padding: 10px;
    border-width: 2px;
    border-bottom-style: dashed;
}



Przycisk 1

Przycisk 2

Przycisk 3

Przycisk 4
A. Przycisk 4
B. Przycisk 3
C. Przycisk 1
D. Przycisk 2
Przycisk 2 jest jedynym, który spełnia wszystkie warunki określone w podanym stylu CSS. Białe tło, odstęp wewnętrzny 10 pikseli, szerokość obramowania 2 piksele oraz przerywana dolna krawędź obramowania są elementami, które zostały ustawione w stylach CSS dla przycisku 2. Ta wiedza jest niezwykle przydatna przy projektowaniu i tworzeniu stron internetowych, gdzie kształtowanie elementów interaktywnych, takich jak przyciski, jest często kluczowym elementem doświadczenia użytkownika. Pamiętaj, że CSS pozwala na dużą swobodę w dostosowywaniu wyglądu poszczególnych elementów strony, a zrozumienie, jak działa selekcja elementów i stylizacja, to fundamenty tworzenia atrakcyjnych i funkcjonalnych projektów webowych. Zrozumienie, jakie style zostały zastosowane do danego elementu, pozwala na szybkie i efektywne dostosowywanie strony do potrzeb klienta.

Pytanie 34

Funkcja phpinfo() umożliwia:

A. analizowanie kodu PHP pod kątem błędów
B. sprawdzanie wartości zmiennych wykorzystanych w skrypcie PHP
C. uzyskanie informacji o środowisku pracy serwera obsługującego PHP
D. inicjowanie skryptu w języku PHP
Funkcja phpinfo() jest kluczowym narzędziem w ekosystemie PHP, które dostarcza szczegółowych informacji o konfiguracji środowiska, w którym działa PHP. Użycie tej funkcji pozwala deweloperom na uzyskanie danych takich jak wersja PHP, zainstalowane rozszerzenia, ustawienia konfiguracyjne, oraz dane o systemie operacyjnym. Przykładowo, deweloper może wykorzystać phpinfo() do szybkiego sprawdzenia, czy potrzebne rozszerzenie, takie jak GD lub cURL, jest zainstalowane na serwerze. Pozwoli to uniknąć problemów związanych z brakującymi funkcjami w kodzie. Ponadto, funkcja ta jest także pomocna w procesach rozwiązywania problemów, ponieważ umożliwia natychmiastowy wgląd w kluczowe zmienne konfiguracyjne, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania środowiskami aplikacji webowych. Warto jednak pamiętać, że phpinfo() powinno być używane ostrożnie i tylko w środowisku deweloperskim, aby nie ujawniać danych konfiguracyjnych w produkcji.

Pytanie 35

Wskaż poprawne stwierdzenie dotyczące przedstawionego kodu HTML.
<video width="640" height="480" controls>
<source src="animacja.mp4" type="video/mp4">
</video>

A. Lokalizacja pliku jest nieprawidłowa, brak w niej ścieżki bezwzględnej.
B. Kod może nie działać w przeglądarkach, które nie obsługują HTML5.
C. Plik animacja.mp4 powinien mieć rozdzielczość 640x480 pikseli, aby był odtwarzany.
D. Użytkownik nie będzie miał możliwości kontrolowania odtwarzania wideo.
Pierwsze stwierdzenie sugeruje, że plik animacja.mp4 musi mieć dokładnie rozdzielczość 640x480 pikseli, co jest nieprawdziwe. Format &lt;video&gt; w HTML umożliwia odtwarzanie filmów w różnych rozdzielczościach, a przeglądarka automatycznie dostosuje odtwarzanie w zależności od dostępnych zasobów i jakości pliku wideo. Drugie stwierdzenie, że użytkownik nie będzie miał możliwości sterowania odtwarzaniem, jest sprzeczne z definicją atrybutu 'controls', który dodaje elementy sterujące do odtwarzacza, takie jak play, pause i seek. Trzecie stwierdzenie odnosi się do lokalizacji pliku, podczas gdy w rzeczywistości plik animacja.mp4 może być lokalizowany w różnych folderach, a nie tylko w ścisłej ścieżce bezwzględnej. HTML5 wprowadza wiele standardów i uproszczeń, a deweloperzy są zobowiązani do przestrzegania tych standardów, aby zapewnić, że ich treści będą dostępne na różnych platformach. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich wniosków obejmują nieznajomość zasad działania znaczników HTML oraz niepełne zrozumienie mechanizmów, jakie przeglądarki stosują w kontekście odtwarzania multimediów.

Pytanie 36

Prezentowany blok kodu ilustruje proces

Ilustracja do pytania
A. realizacji zadania w pętli
B. użycia zdefiniowanej procedury lub funkcji
C. załadowania lub wyświetlenia informacji
D. podjęcia decyzji
Symbol przedstawiony na obrazku to romb który w diagramach przepływu algorytmów i schematach blokowych oznacza podjęcie decyzji Jest to kluczowy element w programowaniu i inżynierii oprogramowania używany do podejmowania decyzji lub wyrażania warunków logicznych Decyzja to punkt w programie gdzie przetwarzanie może podążać różnymi ścieżkami w zależności od spełnienia określonych warunków Na przykład w językach programowania takich jak Python lub Java warunek if-else jest używany do podjęcia decyzji w zależności od wartości logicznych Wyobraźmy sobie sytuację w której program ma zdecydować czy użytkownik jest pełnoletni W takim przypadku instrukcja if sprawdza warunek wiek użytkownika większy lub równy 18 i w zależności od tego wykonuje odpowiednie instrukcje Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programowania które kładą nacisk na klarowność kodu i jego elastyczność Dzięki temu programiści mogą tworzyć bardziej złożone systemy które reagują na różne scenariusze i dostosowują swoje działanie do dynamicznie zmieniających się warunków co jest kluczowe w projektowaniu skalowalnych i efektywnych rozwiązań

Pytanie 37

Które polecenie MySQL sprawdza tabelę pod kątem błędów i uszkodzeń (bez jej naprawiania)?

A.
UPDATE TABLE
B.
FIX TABLE
C.
CHANGE TABLE
D.
CHECK TABLE
Polecenie CHECK TABLE sprawdza, czy tabela nie jest uszkodzona, i zwraca raport o ewentualnych błędach - samo jednak niczego nie naprawia. Zwykle wykonuje się je przed właściwą naprawą poleceniem REPAIR TABLE. Dlatego do diagnozy tabeli (bez naprawy) służy CHECK TABLE.

Pytanie 38

Zmienne typu int odnoszą się do liczb całkowitych

A. całkowitych
B. w notacji zmiennoprzecinkowej
C. naturalnych
D. w notacji stałoprzecinkowej
Zmienne typu int w języku programowania odnoszą się do wartości całkowitych, co oznacza, że mogą przechowywać liczby bez części dziesiętnych. W zależności od konkretnego języka programowania, zmienne int mogą mieć różne zakresy wartości, które są determinowane przez liczbę bitów przydzielanych do ich reprezentacji. Na przykład, w języku C++ typ int najczęściej zajmuje 4 bajty (32 bity), co pozwala na reprezentację liczb w zakresie od -2 147 483 648 do 2 147 483 647. Wartości całkowite są szeroko stosowane w programowaniu do zliczania, indeksowania, a także kiedy precyzja jest kluczowa, na przykład w obliczeniach matematycznych, gdzie ułamki i wartości zmiennoprzecinkowe byłyby nieodpowiednie. Ważne jest również uwzględnienie standardów, takich jak ISO C, które definiują sposób działania typów danych w danym języku. Dla programistów znajomość zmiennych int i ich zastosowań jest podstawą efektywnego pisania algorytmów i rozwiązań problemowych.

Pytanie 39

W języku JavaScript poniższy fragment funkcji ma na celu

wynik = 0;
for (i = 0; i < tab.length; i++) {
  wynik += tab[i];
}
A. wprowadzić do każdego elementu tablicy bieżącą wartość zmiennej i
B. wyświetlić wszystkie elementy tablicy
C. dodać do każdego elementu tablicy ustaloną wartość
D. obliczyć sumę wszystkich elementów tablicy
Funkcja w podanym fragmencie rzeczywiście ma na celu policzenie sumy wszystkich elementów tablicy. Przy inicjalizacji zmiennej 'wynik' na 0, kod iteruje przez każdy element tablicy 'tab' przy użyciu pętli for. W każdej iteracji do 'wynik' dodawana jest wartość bieżącego elementu tablicy, co prowadzi do skumulowania wszystkich wartości. Tego typu operacje są powszechnie stosowane w programowaniu, szczególnie w analizie danych, gdzie często zachodzi potrzeba obliczenia sumy, średniej lub innych statystyk na podstawie zebranych danych. Ważne jest również, aby pamiętać o typach danych w JavaScript – elementy tablicy powinny być liczbami, aby suma była poprawna. Zastosowanie tej techniki jest standardem w wielu algorytmach i jest fundamentalne dla zrozumienia bardziej zaawansowanych koncepcji, jak np. funkcje redukujące.

Pytanie 40

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. wykluczenia.
B. części wspólnej.
C. sumy.
D. grupowania.
Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno.
Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji.
Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.