Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 18:49
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 19:05

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Aby zapewnić, że komputer uzyska od serwera DHCP określony adres IP, należy na serwerze zdefiniować

A. wykluczenie adresu IP urządzenia.

B. dzierżawę adresu IP.

C. zastrzeżenie adresu IP urządzenia.

D. pulę adresów IP.

Zastrzeżenie adresu IP komputera na serwerze DHCP to praktyka, która zapewnia, że dany komputer zawsze otrzymuje ten sam adres IP przy każdym połączeniu z siecią. Dzięki temu można uniknąć problemów, które mogą wynikać z dynamicznego przydzielania adresów IP, takich jak zmiany w konfiguracji sieci, które mogą wpływać na dostęp do zasobów. W praktyce, zastrzeżenie adresu IP jest szczególnie istotne dla urządzeń, które muszą mieć stały adres IP, jak serwery, drukarki sieciowe czy urządzenia IoT. W standardzie DHCP używa się opcji 50 (Requested IP Address) oraz 51 (DHCP Lease Time), aby zrealizować proces rezerwacji adresu IP. Dobrym przykładem zastosowania zastrzeżenia IP jest sytuacja, gdy chcemy, aby drukarka w biurze zawsze była dostępna pod tym samym adresem IP, co ułatwia jej odnalezienie przez inne urządzenia w sieci. W ten sposób można także skonfigurować reguły zapory sieciowej lub inne usługi sieciowe, które wymagają znajomości statycznego adresu IP.

Pytanie 2

Na urządzeniu zasilanym prądem stałym znajduje się wskazane oznaczenie. Co można z niego wywnioskować o pobieranej mocy urządzenia, która wynosi około

A. 11 W

B. 7,5 W

C. 18,75 W

D. 2,5 W

Odpowiedź 18,75 W jest prawidłowa, ponieważ moc w urządzeniach zasilanych prądem stałym oblicza się, mnożąc napięcie przez natężenie prądu. W tym przypadku mamy do czynienia z napięciem 7,5 V i natężeniem 2,5 A. Wzór na moc to P=U×I, gdzie P to moc, U to napięcie, a I to natężenie. Podstawiając dane: P=7,5 V × 2,5 A=18,75 W. To pokazuje, że urządzenie rzeczywiście pobiera moc 18,75 W, co jest zgodne z poprawną odpowiedzią. Takie obliczenia są kluczowe w branży elektronicznej i elektrycznej, gdzie precyzyjne określenie parametrów zasilania jest niezbędne do prawidłowego doboru komponentów oraz zapewnienia bezpieczeństwa i efektywności energetycznej. W praktyce oznacza to, że przy projektowaniu czy analizie obwodów należy zawsze uwzględniać zarówno napięcie, jak i natężenie, aby uniknąć przeciążeń czy uszkodzeń sprzętu. Znajomość tych podstaw jest wymagana przy projektowaniu systemów zasilania w urządzeniach elektronicznych i elektrycznych oraz przy doborze odpowiednich zabezpieczeń.

Pytanie 3

Wykonanie polecenia net localgroup w systemie Windows spowoduje

A. zademonstrowanie lokalnych grup użytkowników zdefiniowanych w systemie

B. skompresowanie wszystkich plików

C. stworzenie dowolnej grupy użytkowników

D. defragmentację plików

Polecenie 'net localgroup' w systemie Windows służy do zarządzania lokalnymi grupami użytkowników. Po jego wykonaniu w wierszu poleceń, system wyświetla listę wszystkich zdefiniowanych lokalnych grup użytkowników, co jest istotne dla administratorów systemu. Dzięki tej komendzie można szybko zweryfikować, jakie grupy są dostępne, co jest przydatne w kontekście zarządzania uprawnieniami i dostępem do zasobów. Na przykład, jeśli administrator chce przyznać określone uprawnienia grupie użytkowników, musi najpierw zweryfikować, jakie grupy istnieją w systemie. Użycie 'net localgroup' pozwala na efektywne planowanie takich działań. Dobrą praktyką jest regularne przeglądanie grup użytkowników, aby zapewnić, że dostęp do danych i zasobów jest odpowiednio kontrolowany, co zwiększa bezpieczeństwo systemu. Zrozumienie działania tego polecenia jest kluczowe dla skutecznego zarządzania systemem operacyjnym Windows.

Pytanie 4

Najlepszym sposobem na zabezpieczenie domowej sieci Wi-Fi jest

A. wdrażanie szyfrowania WEP

B. stosowanie szyfrowania WPA-PSK

C. zmiana nazwy identyfikatora SSID

D. zmiana adresu MAC routera

Zabezpieczenie domowej sieci Wi-Fi wymaga przemyślanej strategii, a wiele popularnych metod może być mylnie uznawanych za skuteczne. Zmiana identyfikatora SSID (Service Set Identifier) jest jednym z pierwszych kroków, które użytkownicy podejmują, aby ukryć swoją sieć przed potencjalnymi intruzami. Jednak SSID to jedynie nazwa sieci, a jego zmiana nie wpływa na bezpieczeństwo samej transmisji danych. W rzeczywistości, wielu zaawansowanych hakerów jest w stanie przechwycić i zidentyfikować sieci nawet w przypadku zmienionych SSID. Szyfrowanie WEP, mimo że jest często mylone z efektywnym zabezpieczeniem, jest przestarzałe i podatne na różnorodne ataki, w tym ataki typu packet sniffing, co sprawia, że jest w praktyce niewystarczające dla ochrony danych. Zmiana adresu MAC rutera może być uznawana za dobry krok, ponieważ utrudnia niektórym atakom, jednak sama w sobie nie zabezpiecza transmisji danych i nie chroni przed dostępem do sieci. Aby skutecznie chronić swoją sieć Wi-Fi, należy stosować szyfrowanie WPA-PSK lub nowsze standardy, a nie skupiać się na metodach, które nie zapewniają realnej ochrony danych. Zrozumienie tych aspektów jest kluczowe dla skutecznej ochrony przed zagrożeniami, które mogą pojawić się w sieci Wi-Fi.

Pytanie 5

Kod BREAK interpretowany przez system elektroniczny klawiatury wskazuje na

A. zwolnienie klawisza

B. usterkę kontrolera klawiatury

C. aktywację funkcji czyszczącej bufor

D. konieczność ustawienia wartości opóźnienia powtarzania znaków

Kod BREAK jest naprawdę ważnym sygnałem w klawiaturach komputerowych. Działa tak, że kiedy naciśniesz klawisz, to klawiatura wysyła informację do kontrolera, a ten zmienia ją na kod znakowy. Gdy zwalniasz klawisz, wysyłany jest inny sygnał - właśnie kod BREAK. Dzięki temu system wie, czy klawisz był naciśnięty, czy już zwolniony. To istotne dla poprawnego działania programów. Na przykład, w edytorach tekstu ten kod pomaga śledzić zmiany w dokumencie. W programowaniu znajomość kodu BREAK jest kluczowa, jeśli chcesz dobrze zarządzać zdarzeniami w aplikacjach, np. kiedy użytkownik coś kliknie w interfejsie. Dla programistów i inżynierów, którzy tworzą sprzęt i oprogramowanie, rozumienie działania kodu BREAK ma spore znaczenie.

Pytanie 6

SuperPi to aplikacja używana do oceniania

A. sprawności dysków twardych

B. wydajności procesorów o podwyższonej częstotliwości

C. poziomu niewykorzystanej pamięci operacyjnej RAM

D. obciążenia oraz efektywności kart graficznych

SuperPi to narzędzie, które służy do testowania wydajności procesorów, zwłaszcza w kontekście ich zdolności do obliczeń przy zwiększonej częstotliwości taktowania. Program ten wykonuje obliczenia matematyczne, mierząc czas potrzebny na obliczenie wartości liczby Pi do określonej liczby miejsc po przecinku. Dzięki temu użytkownicy mogą porównywać wydajność różnych procesorów w warunkach obciążenia, co jest szczególnie istotne dla entuzjastów overclockingu oraz profesjonalistów zajmujących się optymalizacją wydajności systemów komputerowych. W praktyce, SuperPi może być używany do testowania stabilności systemu po podkręceniu procesora, co jest kluczowe dla zapobiegania awariom oraz zapewnienia, że system działa poprawnie pod dużym obciążeniem. Ponadto, oprogramowanie to dostarcza również informacji o czasie przetwarzania, który jest cennym wskaźnikiem efektywności procesora w kontekście obliczeń matematycznych. Użytkownicy często porównują wyniki SuperPi z innymi benchmarkami, aby uzyskać pełny obraz wydajności swojego sprzętu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie testowania sprzętu komputerowego.

Pytanie 7

Po podłączeniu działającej klawiatury do któregokolwiek z portów USB nie ma możliwości wyboru awaryjnego trybu uruchamiania systemu Windows. Jednakże, klawiatura funkcjonuje prawidłowo po uruchomieniu systemu w standardowym trybie. Co to sugeruje?

A. uszkodzony kontroler klawiatury

B. uszkodzone porty USB

C. niepoprawne ustawienia BIOS-u

D. uszkodzony zasilacz

Niepoprawne ustawienia BIOS-u mogą być przyczyną problemów z rozpoznawaniem urządzeń peryferyjnych, takich jak klawiatura, w trybie awaryjnym systemu Windows. Ustawienia BIOS-u odpowiadają za inicjalizację sprzętu przed załadowaniem systemu operacyjnego. Jeśli opcje dotyczące USB lub klawiatury są nieprawidłowo skonfigurowane, to system nie będzie w stanie zidentyfikować klawiatury w trybie awaryjnym. Przykładowo, opcja związana z włączeniem wsparcia dla USB może być wyłączona, co skutkuje brakiem możliwości używania klawiatury w trakcie uruchamiania. W praktyce, aby rozwiązać ten problem, użytkownik powinien wejść do BIOS-u (zazwyczaj przy pomocy klawisza DEL, F2 lub F10 tuż po włączeniu komputera) i sprawdzić, czy ustawienia dotyczące USB są aktywne. W zależności od płyty głównej, może być również konieczne włączenie opcji „Legacy USB Support”, która umożliwia wykrycie starszych urządzeń USB. Dbanie o poprawne ustawienia BIOS-u jest kluczowe, aby zapewnić prawidłowe działanie systemu operacyjnego w różnych trybach.

Pytanie 8

Jakie polecenie w systemie Windows służy do analizowania ścieżki, jaką pokonują pakiety w sieci?

A. ipconfig

B. route

C. netstat

D. tracert

Odpowiedzi 'route', 'netstat' oraz 'ipconfig' są nieprawidłowe w kontekście śledzenia trasy pakietów w sieci. Polecenie 'route' jest używane do zarządzania tablicą routingu w systemie operacyjnym, co oznacza, że służy do dodawania, usuwania lub modyfikowania tras, ale nie do śledzenia ich w czasie rzeczywistym. Dlatego, chociaż pozwala na zarządzanie trasami, nie dostarcza informacji o aktualnej drodze przesyłania pakietów. 'Netstat' natomiast to narzędzie do monitorowania połączeń sieciowych oraz statystyk interfejsów, które pokazuje aktywne połączenia TCP/IP oraz inne statystyki, ale nie ma funkcjonalności do śledzenia trasy pakietów. Wreszcie, 'ipconfig' to narzędzie do wyświetlania i konfigurowania ustawień IP na lokalnym komputerze, a nie do analizy trasy pakietów. Zrozumienie różnicy między tymi poleceniami jest kluczowe dla skutecznego zarządzania i diagnostyki w sieciach, ponieważ każde z nich spełnia inną rolę. Często mylnie zakłada się, że każde polecenie związane z siecią może być użyte do identyfikacji ścieżek danych, dlatego ważne jest, aby znać ich specyfikę i zastosowanie w praktyce.

Pytanie 9

Dysk twardy podczas pracy stuka i można zaobserwować bardzo powolne uruchamianie systemu oraz odczytywanie danych. Aby naprawić tę usterkę, po zabezpieczeniu danych na nośniku zewnętrznym należy

A. sformatować dysk i zainstalować system.

B. wykonać defragmentację dysku.

C. wymienić dysk na nowy.

D. utworzyć punkt przywracania systemu.

Odpowiedź jest trafna, bo charakterystyczne stukanie dysku twardego, zwłaszcza w połączeniu z bardzo powolnym działaniem systemu, to jeden z najbardziej oczywistych objawów fizycznego uszkodzenia mechanicznego – zwykle głowicy lub talerzy. Niestety, takich uszkodzeń nie da się naprawić programowo, ani jakimkolwiek narzędziem systemowym. Moim zdaniem, w praktyce serwisowej to jest sygnał do natychmiastowego zabezpieczenia danych (np. sklonowanie na inny dysk czy kopia zapasowa na zewnętrzny nośnik), bo awaria może się pogłębić w każdej chwili. Branżowe standardy, jak chociażby zalecenia producentów Seagate, WD czy Toshiba, jednoznacznie wskazują – w przypadku występowania głośnych dźwięków z HDD i powolnej pracy należy dysk wymienić, nie próbować go reanimować. Zostawienie takiego dysku w systemie to ryzyko całkowitej utraty danych i dalszych problemów. Defragmentacja czy formatowanie na nic się tutaj nie przydadzą, a wręcz mogą pogorszyć sytuację, bo generują dodatkowe operacje na uszkodzonym sprzęcie. Współczesne systemy, jak Windows 10/11, mają wbudowane narzędzia do monitorowania stanu sprzętu (SMART), ale gdy już słyszysz stukanie, to jest po temacie. Warto też wiedzieć, że dyski SSD są dużo bardziej odporne na tego typu awarie, dlatego coraz częściej poleca się wymianę właśnie na SSD. Szybkość działania systemu po takiej zmianie jest ogromna. Ja bym nie ryzykował żadnych półśrodków – wymiana na nowy dysk to jedyna rozsądna opcja w opisanej sytuacji.

Pytanie 10

Na ilustracji pokazano wtyczkę taśmy kabel)

A. SATA

B. SAS

C. SCSI

D. ATA

ATA znane jako Advanced Technology Attachment to standard interfejsu komunikacyjnego stosowany w komputerach osobistych do podłączania dysków twardych i napędów optycznych. Charakteryzuje się 40-stykowym złączem typu taśma co widać na załączonym obrazku. Interfejs ATA jest najczęściej kojarzony z jego wersją Parallel ATA (PATA) która była szeroko stosowana w komputerach stacjonarnych i laptopach w latach 90. i wczesnych 2000. Pomimo że PATA zostało zastąpione przez nowsze interfejsy jak SATA nadal jest istotnym elementem historii technologii komputerowej. Dobrym przykładem aplikacji interfejsu ATA jest wykorzystanie go w starszych systemach gdzie wymagana jest wymiana lub modernizacja dysków twardych bez konieczności przejścia na nowsze standardy. W praktyce interfejs ATA jest łatwy w obsłudze i instalacji co czyni go odpowiednim dla mniej zaawansowanych użytkowników. Zgodność z wcześniejszymi wersjami oraz szerokie wsparcie programowe to jedne z jego zalet. Standard ATA jest zgodny z systemami operacyjnymi takimi jak Windows Linux i MacOS co jest ważnym aspektem przy wyborze komponentów komputerowych. ATA pozwala na osiągnięcie transferu danych do 133 MB/s co było wystarczające w czasach jego świetności. Choć obecnie rzadziej używany jest ważnym elementem edukacyjnym w zrozumieniu rozwoju technologii połączeń dyskowych.

Pytanie 11

Jakie informacje zwraca polecenie netstat -a w systemie Microsoft Windows?

A. Tablicę trasowania

B. Wszystkie aktywne połączenia protokołu TCP

C. Statystykę odwiedzin stron internetowych

D. Aktualne parametry konfiguracyjne sieci TCP/IP

Polecenie netstat -a w systemach Microsoft Windows jest niezwykle przydatnym narzędziem służącym do monitorowania aktywnych połączeń sieciowych. Wyświetla ono wszystkie aktualnie otwarte połączenia protokołu TCP, co pozwala administratorom na bieżąco śledzić, które aplikacje korzystają z sieci oraz jakie porty są używane. Przykładowo, dzięki temu poleceniu można szybko zidentyfikować, czy na danym porcie działa nieautoryzowana aplikacja, co jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa sieci. Dobre praktyki w zakresie zarządzania siecią sugerują regularne korzystanie z netstat w celu audytu aktywnych połączeń, co może pomóc w wykrywaniu potencjalnych zagrożeń. Warto także pamiętać, że polecenie to można łączyć z innymi narzędziami, takimi jak tracert czy ping, aby uzyskać bardziej kompleksowy obraz stanu sieci. Również, interpretacja wyników z netstat może być ułatwiona poprzez znajomość numerów portów oraz standardów przypisanych do poszczególnych usług, co podnosi efektywność diagnostyki i administracji siecią.

Pytanie 12

Na rysunku widoczny jest symbol graficzny

A. przełącznika

B. mostu

C. punktu dostępowego

D. rutera

Symbol graficzny przedstawiony na rysunku jest typowym oznaczeniem dla przełącznika sieciowego znanego również jako switch. Przełączniki są kluczowymi elementami infrastruktury sieciowej umożliwiającymi efektywne przesyłanie danych pomiędzy różnymi urządzeniami w sieci lokalnej LAN. Działają na warstwie 2 modelu OSI co oznacza że zarządzają przesyłaniem ramek danych na podstawie adresów MAC. W przeciwieństwie do koncentratorów które przesyłają ruch do wszystkich portów przełączniki kierują dane tylko do docelowego portu co znacznie zwiększa wydajność i bezpieczeństwo sieci. Nowoczesne przełączniki oferują funkcje takie jak VLAN-y Quality of Service czy agregacja łączy co pozwala na lepsze zarządzanie ruchem sieciowym i dostosowanie infrastruktury do potrzeb użytkowników. W praktyce przełączniki pozwalają na budowę skalowalnych i elastycznych sieci gdzie przepustowość i niezawodność są kluczowe. Ich zastosowanie jest powszechne nie tylko w środowiskach biurowych ale również w centrach danych gdzie są podstawą dla zaawansowanych architektur sieciowych.

Pytanie 13

Na zdjęciu widoczny jest

A. zaciskarkę wtyków RJ45

B. zaciskarka do wtyków.

C. tester kablowy.

D. reflektor.

Zaciskarka do wtyków RJ45 jest narzędziem niezbędnym w telekomunikacji i instalacjach sieciowych. Służy do montażu końcówek na kablach sieciowych kategorii 5e, 6 i wyższych, co jest kluczowe dla zapewnienia stabilnego połączenia sieciowego. To narzędzie umożliwia precyzyjne zaciskanie żył wtyku, co jest nieodzowne dla utrzymania integralności sygnału. W praktyce, zaciskarka jest wykorzystywana podczas tworzenia okablowania strukturalnego w budynkach biurowych, domach oraz centrach danych. Standardy takie jak TIA/EIA-568 wskazują na konieczność precyzyjnego zaciskania, aby uniknąć problemów z przesyłem danych. Użycie zaciskarki do wtyków RJ45 jest nie tylko praktyczne, ale i ekonomiczne, umożliwiając dostosowanie długości kabli do specyficznych potrzeb instalacyjnych, co redukuje odpady i koszty. Warto również zauważyć, że prawidłowe użycie tego narzędzia wymaga pewnej wprawy, a także wiedzy na temat układu przewodów we wtykach, co jest regulowane przez standardy kolorystyczne, takie jak T568A i T568B.

Pytanie 14

Aby zwiększyć wydajność komputera, można zainstalować procesor obsługujący technologię Hyper-Threading, która pozwala na

A. podniesienie częstotliwości pracy zegara

B. przesył danych pomiędzy procesorem a dyskiem twardym z szybkością działania procesora

C. wykonywanie przez jeden rdzeń procesora dwóch niezależnych zadań równocześnie

D. automatyczne dostosowanie częstotliwości rdzeni procesora w zależności od jego obciążenia

Wiele z niepoprawnych odpowiedzi może wprowadzać w błąd, gdyż opierają się na nieporozumieniach dotyczących podstawowych funkcji procesorów. Na przykład, wymiana danych pomiędzy procesorem a dyskiem twardym z prędkością pracy procesora nie jest bezpośrednio związana z Hyper-Threading. Ta koncepcja odnosi się bardziej do interfejsów komunikacyjnych, takich jak SATA czy NVMe, które mają za zadanie maksymalizować przepustowość danych, a nie do wielowątkowości w procesorze. Z kolei zwiększenie szybkości pracy zegara odnosi się do taktowania procesora, które jest inną cechą wydajności. Zmiana częstotliwości pracy nie jest tożsama z obsługą wielu wątków; w rzeczywistości, podwyższanie taktowania może prowadzić do zwiększonego zużycia energii i generacji ciepła, co wymaga zaawansowanych systemów chłodzenia. Automatyczna regulacja częstotliwości rdzeni procesora, często nazywana technologią Turbo Boost, również nie ma związku z Hyper-Threading. Ta technologia pozwala na dynamiczne zwiększenie wydajności jednego lub więcej rdzeni w odpowiedzi na zapotrzebowanie, ale nie pozwala na równoległe przetwarzanie zadań na jednym rdzeniu. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla efektywnego zarządzania zasobami komputerowymi oraz dla podejmowania świadomych decyzji przy wyborze komponentów komputerowych.

Pytanie 15

W systemie Linux istnieją takie prawa dostępu do konkretnego pliku rwxr--r--. Jakie polecenie użyjemy, aby zmienić je na rwxrwx---?

A. chmod 544 nazwapliku

B. chmod 221 nazwapliku

C. chmod 755 nazwapliku

D. chmod 770 nazwapliku

Odpowiedź 'chmod 770 nazwapliku' jest poprawna, ponieważ zmienia prawa dostępu do pliku zgodnie z zamierzonymi ustawieniami. Początkowe prawa dostępu 'rwxr--r--' oznaczają, że właściciel pliku ma pełne prawa (czytanie, pisanie, wykonywanie), grupa użytkowników ma prawo tylko do odczytu, a pozostali użytkownicy nie mają żadnych praw. Nowe prawa 'rwxrwx---' przydzielają pełne prawa również dla grupy użytkowników, co jest istotne w kontekście współdzielenia plików w zespołach. W praktyce, aby przyznać członkom grupy możliwość zarówno odczytu, jak i zapisu do pliku, należy zastosować polecenie chmod w odpowiedniej formie. Standardowe praktyki w zarządzaniu uprawnieniami w systemie Linux polegają na minimalizacji przydzielanych uprawnień, co zwiększa bezpieczeństwo systemu. Rekomenduje się również regularne audyty ustawień uprawnień w celu zapewnienia, że pliki są chronione przed nieautoryzowanym dostępem.

Pytanie 16

Jakie medium transmisyjne charakteryzuje się najmniejszym ryzykiem zakłóceń elektromagnetycznych sygnału przesyłanego?

A. Kabel FTP z czterema parami

B. Cienki kabel koncentryczny

C. Gruby kabel koncentryczny

D. Kabel światłowodowy

Kabel światłowodowy zapewnia najmniejsze narażenie na zakłócenia elektromagnetyczne, ponieważ przesyła sygnał w postaci impulsów świetlnych zamiast sygnałów elektrycznych. Dzięki temu nie jest podatny na zakłócenia pochodzące z innych urządzeń elektronicznych czy źródeł elektromagnetycznych. Przykładem zastosowania kabli światłowodowych są nowoczesne sieci telekomunikacyjne oraz infrastruktura internetowa, gdzie wymagana jest wysoka prędkość transmisji danych oraz niezawodność. Standardy takie jak ITU-T G.652 definiują parametry kabli światłowodowych, zapewniając ich kompatybilność i wydajność. W praktyce stosowanie kabli światłowodowych w miejscach o dużym natężeniu zakłóceń, jak centra danych czy obszary miejskie, znacząco poprawia jakość i stabilność połączeń. Dodatkowo, światłowody są lżejsze i cieńsze od tradycyjnych kabli miedzianych, co ułatwia ich instalację i obniża koszty transportu oraz montażu.

Pytanie 17

Pozyskiwanie materiałów z odpadów w celu ich ponownego użycia to

A. utylizacja

B. recykling

C. kataliza

D. segregacja

Recykling to super ważny proces, który pozwala nam odzyskiwać surowce z odpadów i wykorzystać je na nowo. W kontekście gospodarki o obiegu zamkniętym ma kluczowe znaczenie, bo pomaga zmniejszyć ilość śmieci, oszczędzać surowce naturalne i ograniczać emisję gazów cieplarnianych. Możemy tu wspomnieć o recyklingu szkła, plastiku, metali czy papieru, które tak czy siak wracają do produkcji. Żeby recykling działał jak należy, trzeba przestrzegać pewnych standardów, takich jak EN 13430, które pomagają w uzyskaniu wysokiej jakości surowców wtórnych. Dobrym przykładem są programy zbiórki odpadów, które zachęcają ludzi do segregacji i oddawania surowców do ponownego użycia. To nie tylko zwiększa efektywność, ale też uczy nas, jak dbać o środowisko i zrównoważony rozwój.

Pytanie 18

Czym zajmuje się usługa DNS?

A. przekład nazw domenowych na adresy IP

B. weryfikacja poprawności adresów domenowych

C. weryfikacja poprawności adresów IP

D. przekład adresów IP na nazwy domenowe

Usługa DNS (Domain Name System) pełni kluczową rolę w internecie, umożliwiając translację nazw domenowych na adresy IP. Dzięki temu użytkownicy mogą wprowadzać przyjazne dla człowieka adresy, takie jak www.przyklad.pl, zamiast trudnych do zapamiętania ciągów cyfr. Proces ten odbywa się poprzez zapytania do serwerów DNS, które odpowiadają odpowiednim adresom IP, umożliwiając przeglądarkom internetowym łączenie się z odpowiednimi serwerami. Przykładowo, gdy wpisujesz adres www.example.com, twoje urządzenie wysyła zapytanie do serwera DNS, który zwraca adres IP, do którego należy ta strona. Istotne jest, że DNS nie tylko ułatwia korzystanie z internetu, ale również wspiera bezpieczeństwo poprzez różne mechanizmy, takie jak DNSSEC, które weryfikują autentyczność danych. Dobrą praktyką jest również korzystanie z rozproszonych serwerów DNS, co zwiększa odporność na awarie i ataki DDoS. Wzmacnia to wydajność i niezawodność połączeń sieciowych, co jest kluczowe w dzisiejszym świecie, w którym zaufanie do infrastruktury internetowej jest niezbędne.

Pytanie 19

Zgodnie z normą 802.3u w sieciach FastEthernet 100Base-FX stosuje się

A. przewód UTP kat. 6

B. światłowód jednomodowy

C. przewód UTP kat. 5

D. światłowód wielomodowy

Odpowiedź 'światłowód wielomodowy' jest poprawna, ponieważ standard 802.3u definiuje technologię FastEthernet, która obsługuje różne medium transmisyjne, w tym światłowód. W przypadku 100Base-FX, stosowany jest światłowód wielomodowy, który charakteryzuje się większą średnicą rdzenia w porównaniu do światłowodu jednomodowego. Dzięki temu, światłowody wielomodowe są w stanie transmitować wiele promieni świetlnych równocześnie, co zwiększa przepustowość i elastyczność sieci. W praktyce, 100Base-FX jest często wykorzystywany w systemach telekomunikacyjnych oraz w lokalnych sieciach komputerowych, gdzie odległość między urządzeniami jest znacząca, a potrzeba dużej przepustowości jest kluczowa. Zastosowanie światłowodów w tych sieciach pozwala na osiągnięcie dużych zasięgów, przekraczających 2 km, co czyni je odpowiednimi do zastosowań w kampusach uniwersyteckich czy dużych biurach. Ponadto, światłowody wielomodowe są również bardziej odporne na zakłócenia elektryczne, co czyni je korzystnym wyborem w środowiskach o wysokim poziomie zakłóceń elektromagnetycznych.

Pytanie 20

Jakie jest zadanie usługi DNS?

A. konwersja nazw domenowych na adresy IP

B. weryfikacja poprawności adresów domenowych

C. konwersja adresów IP na nazwy domenowe

D. weryfikacja poprawności adresów IP

Usługa DNS (Domain Name System) jest fundamentalnym elementem infrastruktury internetu, odpowiadającym za translację nazw domenowych na adresy IP. Dzięki DNS użytkownicy mogą korzystać z łatwych do zapamiętania nazw domen, takich jak www.przyklad.pl, zamiast skomplikowanych ciągów liczb, które są adresami IP (np. 192.168.1.1). Proces ten nie tylko ułatwia korzystanie z internetu, ale również zwiększa efektywność, ponieważ umożliwia szybsze i bardziej intuicyjne przeszukiwanie zasobów online. W praktycznym zastosowaniu, gdy użytkownik wpisuje adres strony w przeglądarkę, jego komputer wysyła zapytanie do serwera DNS, który następnie odpowiada odpowiednim adresem IP. W odpowiedzi zawarte jest również zarządzanie strefami DNS, co pozwala na delegowanie odpowiedzialności za różne poddomeny. Warto zaznaczyć, że standardy DNS (RFC 1034 i RFC 1035) definiują sposób działania tego systemu, co zapewnia jego interoperacyjność i stabilność. Zrozumienie roli DNS jest kluczowe dla administratorów sieci oraz specjalistów IT, ponieważ błędne skonfigurowanie usług DNS może prowadzić do problemów z dostępem do stron internetowych czy usług online.

Pytanie 21

Analizując przedstawione wyniki konfiguracji zainstalowanych kart sieciowych w komputerze, można zauważyć, że

A. karta bezprzewodowa nosi nazwę Net11

B. karta przewodowa dysponuje adresem MAC 8C-70-5A-F3-75-BC

C. wszystkie karty mają możliwość uzyskania adresu IP w sposób automatyczny

D. interfejs Bluetooth otrzymał adres IPv4 192.168.0.102

Poprawna odpowiedź wskazuje, że wszystkie karty mogą uzyskać adres IP automatycznie co jest zgodne z informacjami pokazanymi w wynikach polecenia ipconfig. Funkcja DHCP czyli Dynamic Host Configuration Protocol jest włączona dla wszystkich kart sieciowych co oznacza że mogą one automatycznie otrzymać adres IP od serwera DHCP. Jest to kluczowe w wielu środowiskach biznesowych i domowych gdzie zarządzanie adresami IP dla każdego urządzenia ręcznie byłoby czasochłonne i podatne na błędy. Automatyczna konfiguracja IP przez DHCP jest zgodna z praktykami branżowymi które zalecają minimalizację interwencji użytkownika i redukcję błędów konfiguracji sieci. Dzięki DHCP urządzenia w sieci mogą łatwo zmieniać pozycję w ramach różnych sieci bez potrzeby ręcznego zmieniania ustawień sieciowych co zwiększa elastyczność i efektywność obsługi urządzeń mobilnych i stacjonarnych. Co więcej DHCP pozwala na centralne zarządzanie i monitorowanie ustawień sieciowych co jest przydatne w dużych organizacjach.

Pytanie 22

Problemy związane z zawieszaniem się systemu operacyjnego w trakcie jego uruchamiania są zazwyczaj spowodowane

A. umieszczeniem nośnika instalacyjnego systemu w napędzie optycznym

B. niewystarczającą ilością pamięci RAM

C. niepoprawną instalacją oprogramowania, np. sterowników

D. fragmentacją dysku SSD

Mówiąc o pofragmentowanym dysku SSD jako przyczynie zamulania systemu, muszę powiedzieć, że to trochę nieporozumienie. SSD, na szczęście, nie przejmuje się fragmentacją tak jak tradycyjne HDD, bo działają na pamięci flash, więc dane mogą być odczytywane i zapisywane w każdym miejscu. O wiele bardziej realną przyczyną problemów przy uruchamianiu jest zbyt mała ilość RAM-u, bo to on odgrywa kluczową rolę w ładowaniu systemu. Można też użyć narzędzi do monitorowania pamięci, żeby sprawdzić, czy zasobów wystarcza. A jeśli w napędzie jest nośnik instalacyjny, to co prawda nie wpływa to bezpośrednio na zawieszanie się systemu, ale może sprawić, że system spróbuje z niego wystartować, co wydłuży włączenie, choć nie powinno całkowicie zablokować uruchamiania. A błędna instalacja oprogramowania, chociaż może przynieść różne problemy, to nie jest najczęstsza przyczyna zawieszania się systemu na starcie. System często potrafi rozpoznać i zignorować uszkodzone aplikacje, więc to niekoniecznie prowadzi do zamrożenia przy uruchamianiu.

Pytanie 23

Aby przetestować funkcjonowanie serwera DNS w systemach Windows Server, można skorzystać z narzędzia nslookup. Jeśli w poleceniu podamy nazwę komputera, np. nslookup host.domena.com, to dojdzie do weryfikacji

A. strefy przeszukiwania do przodu

B. aliasu przypisanego do rekordu adresu domeny

C. strefy przeszukiwania wstecz

D. obu stref przeszukiwania, najpierw wstecz, a później do przodu

Strefa przeszukiwania do przodu to proces, w którym system DNS konwertuje nazwę hosta na adres IP. Użycie narzędzia nslookup z nazwą komputera, na przykład nslookup host.domena.com, powoduje zapytanie do serwera DNS o zapis typu A, który zawiera adres IP przypisany do danej nazwy. W kontekście praktycznym, nslookup jest niezwykle przydatne w diagnostyce problemów z DNS, umożliwiając administratorom systemów szybkie sprawdzenie, czy dany serwer DNS jest w stanie prawidłowo przeprowadzić rozwiązywanie nazw. Zastosowanie nslookup w codziennej pracy pozwala na identyfikowanie problemów związanych z konfiguracją DNS, takich jak błędne rekordy czy opóźnienia w propagacji zmian. Zgodność z najlepszymi praktykami zarządzania DNS, takimi jak regularne testowanie i weryfikacja stref przeszukiwania, jest kluczowa dla zapewnienia dostępności usług sieciowych. Warto również zaznaczyć, że w kontekście monitorowania infrastruktury IT, umiejętność korzystania z nslookup i zrozumienie jego wyników mogą znacząco zwiększyć efektywność pracy administratorów. Używając nslookup, administratorzy mogą również testować różne serwery DNS, co pomaga w identyfikacji lokalizacji problemów oraz zapewnia optymalizację połączeń sieciowych.

Pytanie 24

W specyfikacji procesora można znaleźć informację: "Procesor 32bitowy". Co to oznacza?

A. procesor dysponuje 32 liniami adresowymi

B. procesor dysponuje 32 rejestrami

C. procesor dysponuje 32 bitami CRC

D. procesor dysponuje 32 liniami danych

Procesor oznaczony jako 32-bitowy ma zdolność przetwarzania danych w blokach o wielkości 32 bitów. Oznacza to, że jednocześnie może operować na 32 bitach informacji, co wpływa na wydajność przetwarzania danych. W praktyce, procesory 32-bitowe są w stanie zaadresować maksymalnie 4 gigabajty pamięci RAM (2^32 adresów), co często jest wystarczające dla wielu aplikacji, chociaż we współczesnych systemach zdominowanych przez aplikacje o dużych wymaganiach pamięciowych, zastosowanie procesorów 64-bitowych stało się standardem. W kontekście standardów branżowych, architektura x86 jest jednym z najpopularniejszych przykładów wykorzystywania procesorów 32-bitowych, co można dostrzec w systemach operacyjnych oraz oprogramowaniu. Warto zauważyć, że programy kompilowane dla architektury 32-bitowej często są bardziej zoptymalizowane pod kątem wykorzystania pamięci, co jest przydatne w systemach z ograniczonymi zasobami. W praktyce, wybór między 32-bitowym a 64-bitowym procesorem powinien być dostosowany do konkretnych potrzeb użytkownika oraz aplikacji, które zamierza on uruchomić.

Pytanie 25

W systemie Windows, gdzie można ustalić wymagania dotyczące złożoności hasła?

A. zasadach zabezpieczeń lokalnych

B. panelu sterowania

C. autostarcie

D. BIOS-ie

Odpowiedź 'zasady zabezpieczeń lokalnych' jest prawidłowa, ponieważ to w tym miejscu w systemie Windows można określić wymagania dotyczące złożoności haseł. Ustawienia te pozwalają na definiowanie polityki dotyczącej haseł, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa systemu. Użytkownicy mogą ustawić takie wymagania, jak minimalna długość hasła, konieczność użycia znaków specjalnych, cyfr oraz wielkich liter. Przykładowo, w środowiskach korporacyjnych, gdzie bezpieczeństwo informacji jest priorytetem, organizacje mogą wdrożyć polityki wymuszające skomplikowane hasła, aby zmniejszyć ryzyko nieautoryzowanego dostępu. Takie praktyki są zgodne z najlepszymi standardami, jak NIST SP 800-63, które zalecają stosowanie złożonych haseł w celu ochrony danych. Dobrze skonfigurowane zasady zabezpieczeń lokalnych są fundamentem solidnej architektury bezpieczeństwa w każdej organizacji.

Pytanie 26

Częścią zestawu komputerowego, która zajmuje się zarówno przetwarzaniem danych wejściowych, jak i wyjściowych, jest

A. głośnik

B. modem

C. ploter

D. skaner

Modem jest urządzeniem, które przetwarza zarówno dane wejściowe, jak i wyjściowe, co czyni go kluczowym elementem w komunikacji sieciowej. Działa na zasadzie modulacji i demodulacji sygnałów, co pozwala na przesyłanie danych przez różne media, takie jak linie telefoniczne czy kable światłowodowe. W praktyce, modem przekształca sygnały cyfrowe z komputera na analogowe, które mogą być przesyłane przez linię telefoniczną, a następnie odbierane z powrotem i konwertowane z powrotem na cyfrowe przez drugi modem. Dzięki temu użytkownicy mogą korzystać z Internetu, przesyłać e-maile, korzystać z aplikacji chmurowych, czy realizować wideokonferencje. Modemy są zgodne z różnymi standardami, takimi jak ADSL, VDSL czy DOCSIS, co zapewnia ich interoperacyjność w różnych sieciach. Dzięki tym właściwościom, modem jest niezbędnym elementem w strukturach komunikacyjnych, które wymagają zarówno przesyłania, jak i odbierania danych.

Pytanie 27

Aby chronić urządzenia w sieci LAN przed przepięciami oraz różnicami potencjałów, które mogą się pojawić w trakcie burzy lub innych wyładowań atmosferycznych, należy zastosować

A. przełącznik

B. ruter

C. sprzętową zaporę sieciową

D. urządzenie typu NetProtector

Urządzenia typu NetProtector są specjalistycznymi elementami ochrony sieci, które zabezpieczają przed przepięciami oraz różnicami potencjałów, jakie mogą wystąpić w wyniku wyładowań atmosferycznych, takich jak burze. W sytuacjach, gdy sieć LAN jest narażona na działanie takich czynników, zastosowanie NetProtectora może zminimalizować ryzyko uszkodzenia sprzętu sieciowego, jak routery, przełączniki, czy komputery. Działają one na zasadzie odprowadzania nadmiaru energii do ziemi, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zabezpieczeń sieci. Warto pamiętać, że ochrona przed przepięciami jest nie tylko zalecana, ale i często wymagana przez standardy branżowe, takie jak IEEE 1100, które definiują zasady stosowania systemów ochrony przed przepięciami (Surge Protective Devices - SPD). Przykładem ich zastosowania mogą być serwerownie, które ze względu na wysoką wartość sprzętu oraz ich kluczowe znaczenie dla działalności firm, powinny być szczególnie chronione. Dlatego NetProtector stanowi niezbędny element każdej dobrze zabezpieczonej infrastruktury sieciowej.

Pytanie 28

Wykonanie polecenia fsck w systemie Linux będzie skutkować

A. weryfikacją integralności systemu plików

B. zmianą uprawnień do pliku

C. znalezieniem pliku

D. prezentacją parametrów plików

Wybór odpowiedzi związanych z odszukiwaniem plików, zmianą praw dostępu oraz wyświetlaniem parametrów plików jest związany z nieporozumieniem dotyczącym roli, jaką odgrywa narzędzie fsck w systemie Linux. Odszukiwanie plików jest zadaniem realizowanym przez polecenia takie jak 'find', które skanuje system plików w poszukiwaniu plików na podstawie określonych kryteriów, takich jak nazwa czy rozmiar. Zmiana praw dostępu do plików z kolei jest realizowana przez komendy takie jak 'chmod', które są używane do zarządzania uprawnieniami dostępu dla użytkowników i grup. Natomiast wyświetlanie parametrów plików można osiągnąć za pomocą 'ls' wraz z odpowiednimi opcjami, co pozwala na podgląd szczegółowych informacji o plikach, takich jak ich rozmiar czy data modyfikacji. Te funkcje są zupełnie odrębne od zadań, jakie pełni fsck, które koncentruje się na diagnostyce i naprawie systemu plików. Zrozumienie, że fsck nie odnosi się do operacji na plikach, ale skupia się na strukturze i integralności samego systemu plików, jest kluczowe dla prawidłowego zarządzania systemem Linux. Użytkownicy często mylą te operacje, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków dotyczących zdolności narzędzi administracyjnych w systemie.

Pytanie 29

Wykorzystanie polecenia net accounts w konsoli systemu Windows, które ustawia maksymalny okres ważności hasła, wymaga zastosowania opcji

A. /TIMES

B. /MAXPWAGE

C. /EXPIRES

D. /FORCELOGOFF

Opcje /TIMES, /EXPIRES i /FORCELOGOFF niestety nie są odpowiednie, gdy mówimy o ustalaniu maksymalnej liczby dni ważności hasła. /TIMES służy do określenia godzin, w których użytkownicy mogą logować się do systemu, ale to zupełnie inny temat. /EXPIRES dotyczy daty wygaszenia konta użytkownika, a nie hasła, więc nie ma to wpływu na politykę haseł. Z kolei /FORCELOGOFF to opcja do wymuszania wylogowania użytkownika po pewnym czasie, co znowu mało ma wspólnego z hasłami. Często wybór tych opcji wynika z braku pełnego zrozumienia zasad bezpieczeństwa w systemach. Administratorzy powinni bardziej skupić się na zarządzaniu hasłami, żeby zapewnić odpowiedni poziom bezpieczeństwa.

Pytanie 30

Liczba 22 umieszczona w adresie http://www.adres_serwera.pl:22 wskazuje na numer

A. aplikacji, do której wysyłane jest zapytanie

B. sekwencyjny pakietu przesyłającego dane

C. PID procesu działającego na serwerze

D. portu, innego niż standardowy numer dla danej usługi

Odpowiedź "portu, inny od standardowego numeru dla danej usługi" jest w porządku, bo liczba 22 w adresie URL naprawdę odnosi się do portu, na którym działa dana usługa. Jak mówimy o SSH, czyli Secure Shell, to port 22 to taki standardowy, z którego korzystamy do bezpiecznych połączeń zdalnych. W praktyce porty są mega ważne, bo pozwalają nam zidentyfikować usługi, które działają na serwerze. Każda usługa sieciowa, jak HTTP (port 80), HTTPS (port 443) czy FTP (port 21), ma swój przypisany port. Oczywiście można te same usługi odpalać na innych portach, żeby zwiększyć bezpieczeństwo lub uniknąć problemów. Na przykład, jak admin ustawi port SSH na 2222 zamiast 22, to użytkownicy muszą podać ten nowy port, gdy chcą się połączyć. To dobry sposób na zabezpieczenie systemu. Pamiętaj też, że porty są liczone od 0 do 65535, a porty od 0 do 1023 są zarezerwowane dla usług systemowych. Dlatego warto ogarnąć, jak działają porty, bo to klucz do bezpieczeństwa i efektywności sieci.

Pytanie 31

W projekcie sieci komputerowej przewiduje się użycie fizycznych adresów kart sieciowych. Która warstwa modelu ISO/OSI odnosi się do tych adresów w komunikacji?

A. Transportowa

B. Sesji

C. Prezentacji

D. Łącza danych

Odpowiedź 'Łącza danych' jest poprawna, ponieważ warstwa łącza danych w modelu OSI odpowiada za bezpośrednią komunikację między urządzeniami w sieci lokalnej oraz za adresację sprzętową. W tej warstwie wykorzystywane są adresy MAC (Media Access Control), które są unikalnymi identyfikatorami przypisanymi do kart sieciowych. Warstwa ta zapewnia prawidłowe przesyłanie danych przez medium transmisyjne, zarządza dostępem do medium oraz wykrywa i koryguje błędy. Przykładem zastosowania tej warstwy jest Ethernet, który jest najpowszechniej stosowanym standardem w sieciach lokalnych. Ethernet wykorzystuje adresy MAC do kierowania ramkami danych do odpowiednich urządzeń, co pozwala na efektywne zarządzanie komunikacją w sieci. Dodatkowo, w kontekście standardów, protokoły takie jak IEEE 802.3 definiują zasady działania warstwy łącza danych. Zrozumienie tej warstwy jest kluczowe dla projektowania i implementacji sieci, co ma bezpośredni wpływ na wydajność i bezpieczeństwo komunikacji.

Pytanie 32

Pamięć RAM ukazana na grafice jest instalowana w płycie głównej z gniazdem

A. DDR

B. DDR3

C. DDR4

D. DDR2

Pamięć RAM typu DDR2 jest stosowana w starszych komputerach osobistych i serwerach które wymagają tego konkretnego standardu. DDR2 oznacza Double Data Rate 2 i jest następcą pamięci DDR. Charakteryzuje się ona wyższą prędkością transferu danych oraz niższym napięciem zasilania w porównaniu do poprzedniej generacji co pozwala na bardziej efektywną pracę i mniejsze zużycie energii. DDR2 wykorzystuje technologię podwójnego transferu czyli przesyła dane zarówno na zboczu opadającym jak i narastającym sygnału zegara co podwaja efektywną przepustowość pamięci. Typowe zastosowania DDR2 to komputery stacjonarne laptopy i serwery które nie wymagają najnowszych technologii pamięciowych. Instalacja pamięci DDR2 na płycie głównej wymaga odpowiedniego gniazda które jest zaprojektowane specjalnie do tego typu modułów z typowym kluczem pozwalającym na prawidłowe zamontowanie tylko w jednym kierunku co eliminuje ryzyko nieprawidłowej instalacji. Przy wyborze pamięci DDR2 ważne jest także dopasowanie częstotliwości pracy i pojemności do specyfikacji płyty głównej aby zapewnić optymalną wydajność systemu. W ten sposób DDR2 pozostaje ważnym elementem w starszych systemach wymagających konkretnego wsparcia technologicznego.

Pytanie 33

Jakie napięcie zasilające mogą mieć urządzenia wykorzystujące port USB 2.0?

A. 5,35V - 5,95V

B. 4,75V - 5,35V

C. 3,55V - 4,15V

D. 4,15V - 4,75V

Odpowiedzi 3,55V - 4,15V oraz 4,15V - 4,75V są błędne, ponieważ wartości te są zbyt niskie w porównaniu do wymagań standardu USB 2.0. Standardowe napięcie zasilania dla portu USB 2.0 wynosi 5V z tolerancją od 4,75V do 5,25V. Wartości poniżej 4,75V mogą prowadzić do problemów z zasilaniem podłączonych urządzeń, co w praktyce objawia się ich nieprawidłowym działaniem. Urządzenia, które zasilane są napięciem poniżej minimalnego progu, mogą nie działać wcale lub funkcjonować w trybie awaryjnym, co jest ogromnym ograniczeniem. Z kolei wartości 5,35V - 5,95V są również nieprawidłowe, ponieważ przekraczają maksymalny poziom napięcia określony przez standard USB 2.0. Zasilanie powyżej 5,25V może prowadzić do uszkodzenia podłączonego urządzenia z powodu nadmiernego napięcia, co jest częstym błędem myślowym, w którym użytkownicy myślą, że wyższe napięcie zawsze będzie korzystne. Istotne jest, aby zrozumieć, że standardy technologiczne, takie jak USB 2.0, zostały opracowane w celu zapewnienia kompatybilności i bezpieczeństwa urządzeń, dlatego kluczowe jest ich przestrzeganie w praktyce.

Pytanie 34

Oprogramowanie, które wymaga zatwierdzenia na wyświetlanie reklam lub zakupu pełnej licencji, aby usunąć reklamy, jest dystrybuowane na licencji

A. GNU GPL

B. Trial

C. Adware

D. Freeware

Adware to rodzaj oprogramowania, które można używać za darmo, ale w zamian użytkownicy muszą znosić reklamy. Zazwyczaj zanim zaczniemy korzystać z takich aplikacji, musimy zgodzić się na to, że reklamy będą się pokazywać, lub wykupić pełną wersję, żeby ich uniknąć. Przykłady adware to różne przeglądarki internetowe, które wyświetlają banery reklamowe albo inne programy, które dołączają reklamy do aplikacji. Z technicznego punktu widzenia, adware może być sposobem na zarabianie na oprogramowaniu, co jest dość powszechne w tej branży. Warto jednak pamiętać, że niektóre formy adware mogą zbierać nasze dane osobowe bez naszej zgody, więc trzeba być ostrożnym. Fajnie jest, gdy twórcy oprogramowania jasno informują, jak wykorzystują nasze dane i dają możliwość rezygnacji z reklam, bo to buduje zaufanie i przejrzystość.

Pytanie 35

Każdy następny router IP na drodze pakietu

A. zwiększa wartość TTL przesyłanego pakietu o dwa

B. zmniejsza wartość TTL przesyłanego pakietu o dwa

C. zmniejsza wartość TTL przesyłanego pakietu o jeden

D. zwiększa wartość TTL przesyłanego pakietu o jeden

Wybór opcji, która sugeruje, że router zmniejsza wartość TTL o dwa, jest błędny z kilku powodów. Po pierwsze, podstawową funkcją TTL jest ochrona przed niekontrolowanym krążeniem pakietów w sieci. W przypadku, gdyby router zmniejszał TTL o więcej niż jeden, mogłoby to szybko prowadzić do zbyt wczesnego odrzucania pakietów, co negatywnie wpłynęłoby na działanie całej sieci. Drugą nieprawidłową koncepcją jest myślenie, że routery mogą zwiększać wartość TTL. Takie podejście jest sprzeczne z tym, co określa protokół IP, który jednoznacznie wskazuje, że TTL jest zmniejszane, a nie zwiększane. Ostatnim błędem jest niezrozumienie znaczenia TTL jako narzędzia do zarządzania ruchem. TTL ma na celu ograniczenie liczby przeskoków, które pakiet może wykonać w sieci, co pomaga uniknąć pętli. Dlatego wszystkie koncepcje sugerujące, że TTL może być zwiększane lub, że jego zmniejszenie ma inną wartość, są oparte na mylnych założeniach i niezgodne z ustalonymi standardami w sieciach komputerowych.

Pytanie 36

Jaki zapis w systemie binarnym odpowiada liczbie 111 w systemie dziesiętnym?

A. 1101111

B. 1110111

C. 11111111

D. 11111110

Zapis w systemie binarnym, który odpowiada liczbie 111 w systemie dziesiętnym, to 1101111. Aby to zrozumieć, musimy przejść przez proces konwersji liczby dziesiętnej na system binarny. Liczba 111 w systemie dziesiętnym jest konwertowana na system binarny poprzez dzielenie liczby przez 2 i zapisanie reszt z tych dzielen. Proces ten wygląda następująco: 111 dzielimy przez 2, co daje 55 z resztą 1; następnie 55 dzielimy przez 2, co daje 27 z resztą 1; dalej 27 dzielimy przez 2, co daje 13 z resztą 1; 13 dzielimy przez 2, co daje 6 z resztą 1; 6 dzielimy przez 2, co daje 3 z resztą 0; 3 dzielimy przez 2, co daje 1 z resztą 1; w końcu 1 dzielimy przez 2, co daje 0 z resztą 1. Zbierając reszty od ostatniego dzielenia do pierwszego, otrzymujemy 1101111. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w informatyce, gdzie znajomość konwersji między systemami liczbowymi jest fundamentalna, zwłaszcza w kontekście programowania i inżynierii komputerowej.

Pytanie 37

Na podstawie filmu wskaż z ilu modułów składa się zainstalowana w komputerze pamięć RAM oraz jaką ma pojemność.

A. 1 modułu 16 GB.

B. 1 modułu 32 GB.

C. 2 modułów, każdy po 8 GB.

D. 2 modułów, każdy po 16 GB.

Poprawnie wskazana została konfiguracja pamięci RAM: w komputerze zamontowane są 2 moduły, każdy o pojemności 16 GB, co razem daje 32 GB RAM. Na filmie zwykle widać dwa fizyczne moduły w slotach DIMM na płycie głównej – to są takie długie wąskie kości, wsuwane w gniazda obok procesora. Liczbę modułów określamy właśnie po liczbie tych fizycznych kości, a pojemność pojedynczego modułu odczytujemy z naklejki na pamięci, z opisu w BIOS/UEFI albo z programów diagnostycznych typu CPU‑Z, HWiNFO czy Speccy. W praktyce stosowanie dwóch modułów po 16 GB jest bardzo sensowne, bo pozwala uruchomić tryb dual channel. Płyta główna wtedy może równolegle obsługiwać oba kanały pamięci, co realnie zwiększa przepustowość RAM i poprawia wydajność w grach, programach graficznych, maszynach wirtualnych czy przy pracy z dużymi plikami. Z mojego doświadczenia lepiej mieć dwie takie same kości niż jedną dużą, bo to jest po prostu zgodne z zaleceniami producentów płyt głównych i praktyką serwisową. Do tego 2×16 GB to obecnie bardzo rozsądna konfiguracja pod Windows 10/11 i typowe zastosowania profesjonalne: obróbka wideo, programowanie, CAD, wirtualizacja. Warto też pamiętać, że moduły powinny mieć te same parametry: częstotliwość (np. 3200 MHz), opóźnienia (CL) oraz najlepiej ten sam model i producenta. Taka konfiguracja minimalizuje ryzyko problemów ze stabilnością i ułatwia poprawne działanie profili XMP/DOCP. W serwisie i przy montażu zawsze zwraca się uwagę, żeby moduły były w odpowiednich slotach (zwykle naprzemiennie, np. A2 i B2), bo to bezpośrednio wpływa na tryb pracy pamięci i osiąganą wydajność.

Pytanie 38

Jakie polecenie w systemie Windows przeznaczonym dla stacji roboczej umożliwia ustalenie wymagań logowania dla wszystkich użytkowników tej stacji?

A. Net computer

B. Net file

C. Net session

D. Net accounts

Polecenie 'Net accounts' w systemie Windows służy do zarządzania kontami użytkowników oraz definiowania polityki haseł. Umożliwia administratorowi dostosowanie wymagań dotyczących logowania dla wszystkich kont użytkowników na danej stacji roboczej. Dzięki temu można ustawić takie aspekty jak minimalna długość hasła, maksymalny czas ważności hasła oraz liczba nieudanych prób logowania przed zablokowaniem konta. Na przykład, administrator może wprowadzić polecenie 'net accounts /minpwlen:8 /maxpwage:30', co zdefiniuje minimalną długość hasła na 8 znaków oraz maksymalny okres ważności hasła na 30 dni. Tego rodzaju zarządzanie polityką haseł jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa IT, które rekomendują regularne zmiany haseł oraz ich odpowiednią długość i złożoność, aby zminimalizować ryzyko nieautoryzowanego dostępu do systemu.

Pytanie 39

W norma PN-EN 50174 brak jest wskazówek odnoszących się do

A. uziemień instalacji urządzeń przetwarzania danych

B. realizacji instalacji wewnątrz obiektów

C. zapewnienia jakości instalacji kablowych

D. realizacji instalacji na zewnątrz obiektów

Odpowiedź dotycząca braku wytycznych w normie PN-EN 50174 odnośnie uziemień instalacji urządzeń przetwarzania danych jest prawidłowa, ponieważ norma ta skupia się na aspektach związanych z projektowaniem i instalacją systemów okablowania strukturalnego, a nie na szczegółowych wytycznych dotyczących uziemień. W praktyce oznacza to, że podczas projektowania i wykonywania instalacji okablowania należy uwzględnić odpowiednie normy dotyczące uziemień, takie jak PN-IEC 60364 czy PN-EN 50310, które szczegółowo opisują wymagania dotyczące uziemienia i ochrony odgromowej w kontekście systemów IT. Przykładowo, w przypadku serwerowni, zastosowanie odpowiednich technik uziemienia ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa sprzętu oraz integracji z infrastrukturą elektryczną budynku. Właściwe uziemienie chroni przed skutkami przepięć oraz minimalizuje ryzyko zakłóceń w pracy urządzeń przetwarzania danych, co jest istotne dla ciągłości działania systemów informatycznych.

Pytanie 40

W modelu RGB, kolor w systemie szesnastkowym przedstawia się w ten sposób: ABCDEF. Wartość natężenia koloru niebieskiego w tym zapisie odpowiada liczbie dziesiętnej

A. 239

B. 171

C. 205

D. 186

Odpowiedzi 171, 186 i 205 wynikają z nieprecyzyjnego zrozumienia sposobu konwersji zapisu szesnastkowego na dziesiętny, co może prowadzić do poważnych błędów w obliczeniach. Typowym błędem jest niewłaściwe odczytanie wartości zawartych w ostatnich dwóch znakach zapisu szesnastkowego. Wartości szesnastkowe są złożone z cyfr od 0 do 9 oraz liter od A do F, gdzie A, B, C, D, E i F odpowiadają kolejno wartościom dziesiętnym 10, 11, 12, 13, 14 i 15. W przypadku koloru ABCDEF, ostatnie dwa znaki EF powinny być przeliczone na wartość dziesiętną, co prowadzi do obliczeń, że E = 14 i F = 15. Przeliczając 'EF' na system dziesiętny, otrzymujemy 14 * 16^1 + 15 * 16^0 = 224 + 15 = 239. Jeżeli ktoś obliczy natężenie koloru niebieskiego jako 171, 186 lub 205, może to wynikać z błędów w zrozumieniu hierarchii wartości w systemie szesnastkowym lub pomyłek obliczeniowych, na przykład ignorując, że każda cyfra w zapisie szesnastkowym ma przypisaną odpowiednią wagę w zależności od jej pozycji. Rozpoznawanie i unikanie tych typowych pułapek jest kluczowe dla skutecznego operowania w dziedzinie przetwarzania kolorów i grafiki komputerowej, gdzie precyzyjne określenie kolorów może znacząco wpłynąć na estetykę i funkcjonalność projektów.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej