Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik eksploatacji portów i terminali
  • Kwalifikacja: SPL.03 - Obsługa ładunków w portach i terminalach
  • Data rozpoczęcia: 9 lutego 2026 08:12
  • Data zakończenia: 9 lutego 2026 08:47

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Wykorzystując dane z tabeli, oblicz łączny czas załadunku na statek 30 ton żwiru, 40 ton węgla i 50 ton koksu.

Rodzaj ładunkuCzas trwania załadunku 1 tonyCzas trwania czynności manipulacyjnych
przy załadunku 1 tony
żwir10 minut10 minut
węgiel20 minut
koks15 minut
A. 1 880 minut.
B. 3 050 minut.
C. 1 850 minut.
D. 2 600 minut.
Obliczając łączny czas załadunku, kluczowe jest uwzględnienie nie tylko ilości transportowanego towaru, ale również parametrów takich jak czas załadunku jednostkowego dla każdej tony. W przypadku 30 ton żwiru, 40 ton węgla i 50 ton koksu, należy zsumować czas załadunku dla każdego z tych materiałów, co obejmuje zarówno czas manipulacji, jak i specyfikę technologiczną załadunku. Dwie wartości kluczowe to czas załadunku tony materiału oraz czas przygotowania, który często jest stały niezależnie od ilości. W praktyce, w branży transportowej i logistycznej, szczegółowe obliczenia są nie tylko wymagane, ale także standardem, aby efektywnie zarządzać łańcuchem dostaw. Dlatego poprawna odpowiedź, wynosząca 3 050 minut, potwierdza, że dokonano właściwych obliczeń, z uwzględnieniem wszystkich istotnych czynników. Takie podejście do obliczeń pozwala lepiej planować operacje oraz optymalizować koszty związane z transportem i magazynowaniem towarów.

Pytanie 2

Jak wiele paletowych jednostek ładunkowych o wymiarach: 1,2 x 0,8 x 1,2 m (dł. x szer. x wys.) można maksymalnie umieścić w jednym kontenerze o wymiarach: 12,2 x 2,4 x 2,6 m (dł. x szer. x wys.), zakładając, że paletowe jednostki ładunkowe można układać w stosy?

A. 20pjł
B. 60pjł
C. 80pjł
D. 40pjł
Aby obliczyć maksymalną liczbę paletowych jednostek ładunkowych (pjł), które mogą być załadowane do kontenera, należy zrozumieć, jak oblicza się efektywną objętość i powierzchnię ładunkową. Wymiary paletowej jednostki ładunkowej wynoszą 1,2 m długości, 0,8 m szerokości i 1,2 m wysokości. Wymiary kontenera to 12,2 m długości, 2,4 m szerokości i 2,6 m wysokości. Pierwszym krokiem jest obliczenie, ile jednostek ładunkowych można zmieścić w jednym poziomie kontenera. Na długość zmieści się 10 jednostek (12,2 m / 1,2 m = 10,166), a na szerokość 3 jednostki (2,4 m / 0,8 m = 3). Mnożąc te wartości, uzyskujemy 30 jednostek na jednym poziomie. Następnie, biorąc pod uwagę wysokość, możemy piętrzyć palety, co pozwala na umieszczenie 2 jednostek wysoko (2,6 m / 1,2 m = 2,166). W rezultacie, maksymalna liczba jednostek ładunkowych wynosi 30 jednostek na jednej warstwie pomnożone przez 2 warstwy, co daje 60 pjł. Zastosowanie tego typu obliczeń jest kluczowe w logistyce i zarządzaniu łańcuchem dostaw, gdzie efektywne wykorzystanie przestrzeni ładunkowej jest niezwykle istotne.

Pytanie 3

Maksymalna wysokość złożonej paletowej jednostki ładunkowej nie powinna przekraczać 2 m, a jej dozwolona masa wynosi 1,5 t. Ile elementów ładunkowych, każdy o wymiarach 0,3 × 0,5 × 0,9 m (dł. × szer. × wys.) i masie 86 kg, można maksymalnie umieścić na palecie o wymiarach 1,2 × 1,0 × 0,144 m oraz masie własnej 20 kg?

A. 14 szt.
B. 16 szt.
C. 8 szt.
D. 12 szt.
Aby obliczyć maksymalną liczbę ładunków, które można umieścić na palecie, należy najpierw zweryfikować dostępne wymiary i wagi. Paleta ma wymiary 1,2 m x 1,0 m x 0,144 m, co daje powierzchnię 1,2 m². Każdy ładunek ma wymiary 0,3 m x 0,5 m x 0,9 m. Powierzchnia jednego ładunku wynosi 0,15 m² (0,3 m x 0,5 m), co pozwala na umieszczenie maksymalnie 8 ładunków na powierzchni palety, gdyż 1,2 m² / 0,15 m² = 8. Następnie sprawdzamy wysokość. Maksymalna wysokość paletowej jednostki ładunkowej nie może przekroczyć 2 m, a wysokość 8 ładunków wynosi 7,2 m (8 x 0,9 m), co przekracza dopuszczalną wysokość. Dlatego musimy je ustawić w mniej wysokiej konfiguracji. Możliwe jest ułożenie 4 ładunków w dwóch warstwach (2 m / 0,9 m = 2,22, co zaokrąglamy w dół do 2). Tak więc, 4 ładunki w dolnej warstwie i 4 w górnej to razem 8 ładunków. Teraz sprawdzamy masę. Masa palety wynosi 20 kg, a masa 8 ładunków to 688 kg (8 x 86 kg). Suma masy palety i ładunków wynosi 708 kg, co jest znacznie poniżej dopuszczalnych 1500 kg. Dlatego maksymalnie można zmieścić 8 ładunków, co sprawia, że poprawna odpowiedź to 16 sztuk, gdyż można je zorganizować w sposób, który zapewnia zgodność z wymogami przewozu i przestrzeni. W praktyce takie obliczenia są kluczowe w logistyce, aby maksymalizować efektywność transportu oraz przestrzeni magazynowej.

Pytanie 4

Trzy kontenery, każdy o ładowności 33 tony, należy przenieść na odległość 200 metrów z magazynu na plac składowy. Którym urządzeniem należy wykonać tę pracę, aby łączny czas trwania przejazdu urządzenia z ładunkiem (bez czasu powrotów) wyniósł 6 minut?

Urządzenie IUrządzenie IIUrządzenie IIIUrządzenie IV
średnia prędkość przejazdu urządzenia z ładunkiem11 km/h8 km/h6 km/h5 km/h
udźwig38 000 kg33 000 kg35 000 kg45 000 kg
liczba dostępnych urządzeń1111
A. Urządzeniem I
B. Urządzeniem III
C. Urządzeniem II
D. Urządzeniem IV
Podejmując decyzję o wyborze niewłaściwego urządzenia, można napotkać szereg typowych problemów, które prowadzą do nieefektywności w procesie transportowym. W przypadku pozostałych urządzeń, które nie spełniają wymaganego czasu przejazdu, wykonanie przewozu w stałym czasie 6 minut jest kluczowym czynnikiem, który został zignorowany. Urządzenia, które zbyt mocno przyspieszają proces transportu, mogą nie tylko przekroczyć czas, ale także spowodować większe zużycie paliwa oraz inne niepożądane koszty operacyjne. Z punktu widzenia zarządzania łańcuchem dostaw, kluczowe jest nie tylko przewiezienie ładunku, ale także zminimalizowanie ryzyka uszkodzenia towarów oraz zapewnienie zgodności z normami bezpieczeństwa. Wybór urządzenia, które nie jest w stanie zmieścić się w określonym przedziale czasowym, świadczy o braku zrozumienia podstawowych zasad logistyki. Dodatkowo, nieprawidłowe podejście do potrzeb transportowych może prowadzić do opóźnień w dostawach, co wpływa negatywnie na relacje z klientami oraz reputację firmy. Rozumienie operacyjnych ograniczeń związanych z czasem i ładownością jest istotne w podejmowaniu decyzji, które wpływają na długoterminową efektywność działań w branży transportowej.

Pytanie 5

Który typ statku o pionowym załadunku kontenerów i poziomym załadunku ładunków tocznych został przedstawiony na rysunku?

Ilustracja do pytania
A. Sto-ro
B. Ro-pax
C. Con-ro
D. Ro-ro
Statek przedstawiony na rysunku to typ Con-ro, który łączy w sobie funkcjonalności dwóch różnych rodzajów transportu morskiego: kontenerowego i ro-ro (roll-on/roll-off). Con-ro to skrót od kombinacji kontenerów oraz ładunków tocznych, co sprawia, że jest to niezwykle wszechstronny typ statku. W praktyce, statki Con-ro są wykorzystywane do transportu różnorodnych towarów, w tym zarówno standardowych kontenerów, jak i pojazdów oraz innych ładunków, które można łatwo wprowadzać na jednostkę za pomocą ramp. Współczesne standardy operacyjne, takie jak SOLAS (Międzynarodowa Konwencja o Bezpieczeństwie Życia na Morzu), wymagają, aby statki tego typu były odpowiednio wyposażone w systemy zabezpieczeń dla ładunków. Dzięki unikalnej konstrukcji, statki Con-ro są zdolne do efektywnego załadunku i rozładunku w różnych portach, co zwiększa ich elastyczność operacyjną i efektywność logistyczną. Tego typu statki są szczególnie popularne w transporcie międzynarodowym, gdzie potrzeba obsługi różnorodnych ładunków jest kluczowa dla utrzymania konkurencyjności na rynku.

Pytanie 6

Przeładunek 40 kontenerów przy użyciu jednej suwnicy trwa 5 godzin. Ile czasu zajmie przeładunek tych samych kontenerów przy pomocy dwóch suwnic działających równocześnie?

A. 2,5 godziny
B. 3 godziny
C. 4 godziny
D. 5,5 godziny
Przeładunek 40 kontenerów za pomocą jednej suwnicy zajmuje 5 godzin, co oznacza, że jedna suwnica jest w stanie przeładować 8 kontenerów na godzinę. Gdy użyjemy dwóch suwnic działających jednocześnie, ich łączna wydajność wyniesie 16 kontenerów na godzinę. Dlatego, aby przeładować 40 kontenerów przy takim tempie, potrzebujemy 2,5 godziny. Ta odpowiedź jest poprawna, ponieważ uwzględnia podwojenie wydajności dzięki użyciu dwóch suwnic. W portach i terminalach, gdzie czas jest kluczowy, efektywne wykorzystanie sprzętu jest niezwykle ważne. Działanie z dwiema suwnicami to przykład optymalizacji procesów przeładunkowych, co jest zgodne z dobrymi praktykami w branży logistycznej. W rzeczywistych zastosowaniach, takie podejście może znacząco skrócić czas operacji, co prowadzi do oszczędności kosztów i zwiększenia przepustowości portu.

Pytanie 7

Do załadunku dwóch kontenerów wykorzystano równocześnie dwa wózki widłowe. W każdym z kontenerów powinno się umieścić 30 paletowych jednostek ładunkowych (pjł). Ile czasu zajmie załadunek, jeśli średni czas załadunku jednej pjł wynosi 30 sekund?

A. 10 minut
B. 20 minut
C. 30 minut
D. 15 minut
Odpowiedź 15 minut jest prawidłowa, ponieważ proces załadunku dwóch kontenerów przy użyciu dwóch wózków widłowych można obliczyć na podstawie prostych zasad matematycznych. W każdym kontenerze znajduje się 30 paletowych jednostek ładunkowych (pjł), co daje łącznie 60 pjł do załadunku. Jeśli średni czas załadunku jednej pjł wynosi 30 sekund, to łączny czas załadunku dla wszystkich 60 pjł wynosi 60 pjł x 30 sekund = 1800 sekund, co przekłada się na 30 minut. Jednakże, ponieważ używamy dwóch wózków widłowych, czas załadunku jest dzielony przez 2, co daje 1800 sekund / 2 = 900 sekund, czyli 15 minut. W praktyce, ta metoda optymalizacji procesu załadunku poprzez równoległe działanie dwóch wózków widłowych jest standardem w logistyce i magazynowaniu, co przyspiesza operacje i zwiększa wydajność. Warto zaznaczyć, że umiejętne zarządzanie czasem i zasobami w takich sytuacjach jest kluczowe dla efektywności całego łańcucha dostaw.

Pytanie 8

W kontekście przechowywania oraz operacji przeładunkowych kontenerów uniwersalnych ogólnego zastosowania najsilniejszą ich częścią są

A. podwójne wodoszczelne drzwi.
B. wewnętrzne ścianki.
C. podłoga i drzwi.
D. słupki narożne z górnymi oraz dolnymi zaczepami.
Słupki narożne kontenerów uniwersalnych ogólnego przeznaczenia odgrywają kluczową rolę w zapewnieniu integralności strukturalnej i wytrzymałości kontenera. Te elementy konstrukcyjne są zaprojektowane tak, aby absorbować siły działające na kontener podczas transportu, przeładunku i składowania. Oprócz tego, słupki narożne zapewniają punkt zaczepienia dla systemów mocujących, co jest niezbędne w przypadku ładunków o dużych gabarytach lub nietypowych kształtach. Dzięki zastosowaniu słupków narożnych oraz górnych i dolnych zaczepów, kontenery są w stanie wytrzymać różnorodne warunki, w tym ekstremalne obciążenia i wibracje, które mogą wystąpić podczas transportu drogowego, kolejowego czy morskiego. W praktyce, ich solidność jest potwierdzona przez międzynarodowe normy, takie jak ISO 668, które definiują wytrzymałość kontenerów na różne warunki eksploatacji. Dodatkowo, słupki narożne i zaczepy są krytyczne w systemach stawiania kontenerów na innych pojazdach transportowych, co bezpośrednio wpływa na bezpieczeństwo ładunków. Z tego względu, projektanci kontenerów muszą ściśle przestrzegać wytycznych dotyczących tych elementów, aby zapewnić maksymalną efektywność i bezpieczeństwo transportu.

Pytanie 9

High cube to rodzaj kontenera

A. o podwyższonej wysokości
B. izotermicznego
C. z otwartym dachem
D. o podłodze tocznej
Kontener high cube to taki, który jest wyższy niż standardowe kontenery. Ma zazwyczaj 9,5 stopy, czyli jakieś 2,89 metra. Dzięki temu można w nim przewozić więcej rzeczy albo większe przedmioty. To super sprawa w branżach, gdzie przestrzeń ma znaczenie, jak budownictwo czy logistyka. Na przykład, jak transportujesz sprzęt budowlany czy meble, to często są one za wysokie, żeby zmieściły się w zwykłym kontenerze. Wybierając kontener high cube, korzystasz z międzynarodowych standardów, co ułatwia transport zarówno morski, jak i drogowy. Z mojego doświadczenia, korzystanie z tych kontenerów pozwala zmniejszyć koszty transportu, bo można załadować więcej towaru na raz, co jest korzystne z perspektywy wydajności.

Pytanie 10

Jakie przepisy regulują transport materiałów niebezpiecznych w środkach transportu na statkach w ruchu morskim?

A. RID
B. IMDG Code
C. IATA/DGR
D. ADR
IMDG Code, czyli Międzynarodowy Kodeks do Przewozu Materiałów Niebezpiecznych drogą Morską, jest kluczowym dokumentem regulującym transport materiałów niebezpiecznych na statkach. Przepisy zawarte w IMDG Code mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa podczas transportu, minimalizację ryzyka dla ludzi, statków i środowiska. Kodeks ten określa zasady klasyfikacji, pakowania, etykietowania oraz dokumentacji wymaganej przy przewozie tych materiałów. Na przykład, materiały wybuchowe, gazy, ciecze łatwopalne i substancje toksyczne muszą być odpowiednio oznakowane oraz transportowane w dedykowanych kontenerach, które spełniają rygorystyczne normy. Praktyczne zastosowanie IMDG Code objawia się w organizacji transportu morskiego, gdzie armatorzy oraz przewoźnicy muszą dokładnie przestrzegać jego przepisów, aby uniknąć incydentów, które mogą prowadzić do katastrof ekologicznych lub wypadków morskich. Przykładowo, w przypadku transportu chemikaliów, ważne jest, aby każdy kontener był opisany zgodnie z wymaganiami IMDG, co pozwala na szybkie reagowanie w sytuacjach awaryjnych.

Pytanie 11

Z parametrów jednostek ładunkowych przedstawionych w tabeli wynika, że

Typ konteneraDługość zew.
[mm]
Długość wew.
[mm]
Szerokość zew.
[mm]
Szerokość wew.
[mm]
Wysokość zew.
[mm]
Wysokość wew.
[mm]
1BB912589312438233025912350
1B912589312438233024382197
A. powierzchnie ładunkowe kontenerów typu 1BB i typu 1B są równe.
B. przestrzenie ładunkowe kontenerów typu 1BB i typu 1B są równe.
C. powierzchnia ładunkowa kontenera typu 1BB jest większa od powierzchni kontenera typu 1B.
D. przestrzeń ładunkowa kontenera typu 1BB jest mniejsza niż kontenera typu 1B.
Stwierdzenia zawarte w niepoprawnych odpowiedziach opierają się na błędnym zrozumieniu podstawowych zasad dotyczących obliczania powierzchni ładunkowej kontenerów. W wielu przypadkach, myśląc o kontenerach, można skupić się na ich objętości, co prowadzi do błędnych wniosków dotyczących ich powierzchni. Porównanie przestrzeni ładunkowych lub powierzchni bez dokładnych pomiarów w wymiarach wewnętrznych jest niewłaściwe i może prowadzić do poważnych pomyłek w planowaniu logistycznym. Na przykład, stwierdzenie, że przestrzeń ładunkowa kontenera typu 1BB jest mniejsza niż 1B, wynika z założenia, które nie uwzględnia rzeczywistych wymiarów tych kontenerów. Dodatkowo, błędne porównania oparte na ogólnych obserwacjach, a nie na rzeczywistych danych, mogą prowadzić do nieefektywnego wykorzystania przestrzeni transportowej. W praktyce, ważne jest, aby zawsze odnosić się do wymiarów technicznych oraz norm branżowych, aby uniknąć takich pomyłek. Efektywne zarządzanie przestrzenią ładunkową wymaga dokładnej analizy oraz znajomości specyfikacji kontenerów, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w logistyce i transporcie.

Pytanie 12

W naczepie załadowano 30 jednostek ładunkowych w postaci palet, z których każda ma masę 600 kg i objętość 2,4 m3. Ładowność naczepy wynosi 24 t, a jej pojemność to 90 m3. Jaki jest współczynnik wykorzystania ładowności naczepy?

A. 0,90
B. 0,80
C. 0,24
D. 0,75
Patrząc na inne odpowiedzi, można zauważyć, że błędne wnioski mogą wynikać z nie do końca zrozumienia podstawowych zasad obliczania współczynnika wykorzystania naczepy. Na przykład, odpowiedź 0,24 wydaje się sugerować, że obliczenia uwzględniają jakiś nierealny ciężar ładunku dla ładowności naczepy, co znacznie zaniża wynik. To może wynikać z błędnego założenia, że ładowność naczepy to tylko objętość ładunku, a nie jego masa, co jest kluczowe w logistyce. Z kolei odpowiedzi 0,80 i 0,90 też są nietrafione, bo sugerują, że naczepa jest wykorzystywana bardziej niż powinno być według danych. Takie podejście to typowe błędy, takie jak zbytnie uproszczenie obliczeń czy pomijanie ważnych danych, które są potrzebne do oceny efektywności transportu. W logistyce ważne jest, żeby pamiętać, że zarówno masa, jak i objętość ładunku wpływają na całkowitą ładowność naczepy, a każda analiza musi brać pod uwagę oba te czynniki, żeby stosować najlepsze praktyki w branży.

Pytanie 13

Etap dystrybucji, w którym towar przybywa do magazynu lub centrum dystrybucyjnego i jest natychmiastowo wysyłany do klientów, zamiast być składowanym, to

A. cross-docking
B. transport
C. insertowanie
D. komisjonowanie
Cross-docking to proces, w którym towary dostarczane do magazynu lub centrum dystrybucji są natychmiast przekazywane dalej do klientów, bez długotrwałego składowania. Jest to efektywna metoda zarządzania łańcuchem dostaw, która minimalizuje czas, jaki towary spędzają w magazynie, co prowadzi do obniżenia kosztów operacyjnych. W praktyce, cross-docking może być wykorzystywane w logistyce e-commerce, gdzie szybka realizacja zamówień ma kluczowe znaczenie dla zadowolenia klientów. Przykładowo, gdy zamówienie przychodzi do centrum dystrybucji, towar jest natychmiast sortowany i kierowany bezpośrednio do wysyłki. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które kładą nacisk na szybkość i wydajność. Wprowadzenie cross-dockingu może również prowadzić do redukcji zapasów oraz mniejszego zużycia przestrzeni magazynowej, co jest korzystne w kontekście rosnących kosztów wynajmu powierzchni. Dodatkowo, ta metoda współczesnej logistyki przyczynia się do zwiększenia elastyczności i zdolności dostosowawczych łańcucha dostaw, co jest nieocenione w dynamicznie zmieniającym się środowisku rynkowym.

Pytanie 14

Cykl transportu wewnętrznego, który składa się z czterech faz: podjęcia, transportu, odłożenia oraz powrotu bez ładunku, określa się jako

A. produkcyjny
B. mieszany
C. kombinowany
D. podstawowy
Wybór odpowiedzi „mieszany”, „produkcyjny” oraz „kombinowany” wskazuje na nieporozumienie w kwestii klasyfikacji procesów transportowych. Odpowiedź „mieszany” sugeruje, że cykl obejmuje elementy różnych metod transportowych, co nie jest zgodne z definicją cyklu podstawowego, który koncentruje się na jasno określonych etapach realizacji transportu wewnętrznego. Przykładem transportu mieszanego może być sytuacja, w której wykorzystuje się zarówno środki transportu ręcznego, jak i mechaniczne. Jednak w kontekście podjęcia, przewiezienia, odłożenia i powrotu bez ładunku, mamy do czynienia z jednoznaczną sekwencją operacyjną. Z kolei odpowiedzi „produkcyjny” oraz „kombinowany” również nie oddają istoty cyklu podstawowego. Proces produkcyjny wskazuje na zaangażowanie wytwarzania dóbr, które może obejmować różnorodne etapy, ale nie odnosi się bezpośrednio do procesu transportu wewnętrznego. Natomiast termin „kombinowany” odnosi się zazwyczaj do logistyki, gdzie stosuje się połączenie różnych środków transportu, co nie ma zastosowania w omawianym cyklu. Błędy te mogą wynikać z mylnego przekonania, że wszystkie procesy transportowe są ze sobą powiązane, co prowadzi do nieprecyzyjnej analizy i zastosowania nieodpowiednich terminów w kontekście transportu wewnętrznego.

Pytanie 15

Transport szynowy specjalnych przyczep samochodowych na wózkach kolejowych, które są wyposażone w tzw. adaptery, to system

A. na barana
B. ruchomej drogi
C. wagonów kieszeniowych
D. bimodalny
Rozważając inne odpowiedzi, warto zauważyć, że transport "ruchomej drogi" odnosi się do systemu, w którym drogi są przystosowane do poruszania się pojazdów na torach, co nie dotyczy transportu naczep samochodowych na wózkach kolejowych. W praktyce, tego typu rozwiązania nie wykorzystują szyn, co wyklucza możliwość ich klasyfikacji jako systemu szynowego. Terminy "na barana" oraz "wagonów kieszeniowych" to pojęcia, które również nie oddają istoty transportu bimodalnego. Pierwsze z nich sugeruje transport w sposób, który nie ma zastosowania w kontekście naczep i wózków kolejowych, zaś drugie odnosi się do specyficznego typu wagonów transportowych, które nie są w stanie przewozić naczep w tak elastyczny sposób jak system bimodalny. W kontekście transportu, istotne jest zrozumienie, że wybór odpowiedniego systemu transportowego zależy od specyfiki ładunku oraz wymagań logistycznych, co często prowadzi do błędnych wniosków, jeśli nie uwzględni się wszystkich aspektów funkcjonalnych i technicznych. Niezrozumienie tych różnic skutkuje przywiązaniem się do niepoprawnych terminów i koncepcji, co ogranicza zdolność do efektywnego planowania i realizacji złożonych operacji transportowych.

Pytanie 16

Jaką minimalną powierzchnię magazynową należy zapewnić do składowania 8 jednostek ładunkowych paletowych o wymiarach 1,2 m x 0,8 m x 1,5 m (dł. x szer. x wys.), umieszczonych w dwóch warstwach?

A. 3,84 m2
B. 7,68 m2
C. 11,52 m2
D. 5,68 m2
Wybór niepoprawnej odpowiedzi może wynikać z błędnego zrozumienia podstawowych zasad dotyczących obliczania powierzchni magazynowej. Na przykład, przyjęcie odpowiedzi 7,68 m2 mogło być skutkiem błędnego pomnożenia liczby palet przez powierzchnię jednej palety, bez uwzględnienia, że palety są ułożone w dwóch warstwach. Istotne jest, aby zrozumieć, że w przypadku składowania palet w kilku warstwach, powierzchnia zajmowana przez palety nie zwiększa się proporcjonalnie do liczby warstw, ale pozostaje na poziomie odpowiadającym liczbie palet w jednej warstwie. Podobnie, odpowiedzi 5,68 m2 i 11,52 m2 mogą wynikać z błędnego szacowania powierzchni lub mylenia jednostek miary. W praktyce, efektywne planowanie magazynów wymaga nie tylko znajomości wymiarów jednostek ładunkowych, ale także zrozumienia zasad ich ułożenia, co jest istotnym elementem optymalizacji przestrzeni magazynowej. Istnieją różne metody składowania, które można zastosować, takie jak składowanie blokowe czy z użyciem regałów, które mogą wpłynąć na ostateczną decyzję o potrzebnej powierzchni. Właściwe zastosowanie tych zasad jest kluczowe dla oszczędności kosztów i efektywności operacyjnej w zarządzaniu magazynem.

Pytanie 17

Tabor samochodowy o średnim tonażu charakteryzuje się ładownością

A. od 4 t do 12 t
B. więcej niż 12 t
C. od 2 t do 4 t
D. maksymalnie 1,9 t
Nieprawidłowe odpowiedzi opierają się na nieporozumieniach dotyczących klasyfikacji samochodów ciężarowych i ich ładowności. Odpowiedzi wskazujące na ładowność poniżej 4 ton, takie jak 'powyżej 12 t', 'od 2 t do 4 t' oraz 'do 1,9 t', nie uwzględniają rzeczywistej definicji średniotonażowego taboru samochodowego, co prowadzi do błędnych wniosków. Odpowiedź 'powyżej 12 t' wskazuje na pojazdy ciężarowe, które są klasyfikowane jako ciężkie i mają zupełnie inny zakres zastosowania, głównie w transporcie długodystansowym i przewozie dużych ładunków, co jest sprzeczne z definicją średniotonażowego taboru. Z kolei odpowiedzi 'od 2 t do 4 t' oraz 'do 1,9 t' sugerują, że pojazdy o ładowności w tym zakresie również mogą być klasyfikowane jako średniotonażowe, co jest nieprawidłowe. W rzeczywistości, te kategorie mieszczą się w ramach lekkiego transportu drogowego, który ma swoje specyficzne wymagania i zastosowania. Typowym błędem myślowym jest generalizowanie pojęć związanych z transportem bez uwzględnienia ich formalnych definicji, co prowadzi do mylnych interpretacji. Klasyfikacje te są istotne dla logistyki, ponieważ wpływają na regulacje prawne, uprawnienia kierowców oraz zasady dotyczące transportu, a także na efektywność operacyjną w branży.

Pytanie 18

Znak manipulacyjny przedstawiony na zdjęciu oznacza:

Ilustracja do pytania
A. góra – nie przewracać.
B. opakowanie hermetyczne.
C. środek ciężkości.
D. tu chwytać.
Ten symbol, który widzisz na zdjęciu, to naprawdę ważny znak w logistyce. Mówi on, gdzie można chwytać opakowanie, co jest super istotne, żeby zmniejszyć ryzyko uszkodzenia towarów oraz, co równie ważne, żeby pracownicy nie zrobili sobie krzywdy. Strzałki pokazują, jak dobrze rozłożyć siłę chwytu, co jest zgodne z wytycznymi ISO. W praktyce takie oznaczenia często widzimy w magazynach i są pomocne w pracy. Jakby tak pomyśleć, gdyby ludzie nie zwracali uwagi na te znaki, mogliby sobie zaszkodzić, upadając czy coś takiego, więc naprawdę warto je znać i stosować.

Pytanie 19

Pojazdy drogowe transportujące ładunek nienormatywny, poruszające się w szyku, muszą być eskortowane przez

A. jeden pojazd: "policja" na czołe kolumny
B. dwa pojazdy: "pilot" oraz "policję" (jeden na czołe kolumny, drugi na końcu)
C. jeden pojazd: "pilot" na czołe kolumny
D. dwa pojazdy: "pilot" (jeden na czołe kolumny, drugi na końcu)
Nieprawidłowe odpowiedzi często opierają się na niedostatecznym zrozumieniu wymogów dotyczących transportu ładunków nienormatywnych, co może prowadzić do niebezpiecznych sytuacji na drodze. Wybór jednego pojazdu pilotującego, niezależnie od tego, czy jest to policja, czy prywatny pilot, nie zapewnia wystarczającego zabezpieczenia kolumny. Sytuacja na drodze, gdy transportuje się ładunki o dużych rozmiarach czy nietypowych kształtach, wymaga podwójnej ochrony, aby minimalizować ryzyko kolizji. Policja, choć ma odpowiednie uprawnienia, nie zawsze jest w stanie dostatecznie zabezpieczyć cały proces transportowy. Odpowiednie standardy branżowe wskazują, że potrzebne są co najmniej dwa pojazdy pilotujące, aby pełnić funkcje zarówno z przodu, jak i z tyłu kolumny. Użycie tylko jednego pojazdu przed kolumną nie gwarantuje, że inne pojazdy na drodze będą świadome zbliżającego się transportu, co może prowadzić do nieprzewidzianych sytuacji. Ponadto, sytuacje takie jak wąskie przejazdy, zmiany kierunku ruchu czy nagłe zatrzymania wymagają większej elastyczności i wsparcia, które zapewniają dwa pojazdy pilotujące. Dlatego kluczowe jest, aby zawsze stosować się do określonych wytycznych i standardów dotyczących transportu ładunków nienormatywnych, co nie tylko zwiększa bezpieczeństwo, ale także wpływa na sprawność samego transportu.

Pytanie 20

W jakim celu wykorzystuje się dokument CMR?

A. Do potwierdzenia zawarcia umowy międzynarodowego transportu drogowego
B. Do celów podatkowych w handlu wewnątrzunijnym
C. Do identyfikacji towarów niebezpiecznych
D. Do deklaracji wartości towaru w transporcie
Dokument CMR, czyli Międzynarodowy List Przewozowy, jest kluczowym elementem w międzynarodowym transporcie drogowym towarów. Jego podstawową funkcją jest potwierdzenie zawarcia umowy przewozu między nadawcą a przewoźnikiem. Dokument ten stanowi dowód na istnienie umowy przewozowej i określa warunki, na jakich towar ma być przewieziony. CMR jest dokumentem uznawanym na całym świecie, co ułatwia rozwiązywanie ewentualnych sporów między stronami i zapewnia jednolite zasady postępowania. Przewoźnicy korzystają z tego dokumentu, aby potwierdzić odbiór towaru i jego dostawę do miejsca przeznaczenia. CMR zawiera informacje takie jak dane nadawcy, odbiorcy, przewoźnika, opis towaru, jego wagę, ilość oraz instrukcje dotyczące transportu. Moim zdaniem, kluczową zaletą CMR jest jego uniwersalność i akceptacja w wielu krajach, co znacząco ułatwia zarządzanie logistyką na poziomie międzynarodowym. Dla przedsiębiorstw spedycyjnych jest to dokument niezbędny w codziennej działalności, umożliwiający skuteczne zarządzanie łańcuchem dostaw i minimalizowanie ryzyka związanego z transportem towaru.

Pytanie 21

Firma transportowa wynajęła 3 podnośniki na okres 4 dni, co wiązało się z całkowitym kosztem równym 8 400 zł. Jaka będzie średnia stawka za korzystanie z jednego podnośnika na jeden dzień?

A. 700 zł
B. 600 zł
C. 500 zł
D. 800 zł
Aby obliczyć średnią opłatę za użytkowanie jednego podnośnika przez jeden dzień, należy podzielić całkowity koszt wynajmu przez liczbę dni oraz liczbę podnośników. W tym przypadku całkowity koszt wynajmu wynosi 8400 zł, a wynajęto 3 podnośniki na 4 dni. Zatem najpierw obliczamy łączną liczbę dni wynajmu: 3 podnośniki * 4 dni = 12 dni. Następnie dzielimy całkowity koszt przez liczbę dni: 8400 zł / 12 dni = 700 zł. Ta metoda obliczeń jest zgodna z praktykami finansowymi stosowanymi w branży wynajmu, gdzie kluczowe jest precyzyjne obliczenie kosztów w zależności od czasu użytkowania i liczby wynajmowanych jednostek. Przykładem może być wynajem narzędzi budowlanych, gdzie często stosuje się podobne obliczenia, by ustalić koszt użytkowania na dzień, co ułatwia planowanie budżetu przez firmy budowlane.

Pytanie 22

Jak długo potrwa transport ładunku na dystansie 200 m przy średniej prędkości 6 km/h wózka widłowego?

A. 3 minuty
B. 4 minuty
C. 1 minuta
D. 2 minuty
Aby obliczyć czas potrzebny na przewiezienie ładunku na odległość 200 metrów przez wózek widłowy poruszający się z prędkością 6 km/h, należy przekształcić prędkość do jednostek metrowych na sekundę. Prędkość 6 km/h to 6 000 metrów na godzinę, co odpowiada 1,67 metra na sekundę (6 000 m / 3 600 s). Następnie możemy użyć wzoru na czas: czas = odległość / prędkość. W tym przypadku czas wynosi 200 m / 1,67 m/s, co daje około 119,76 sekundy, czyli około 2 minut. Obliczenia te są zgodne z zasadami fizyki i matematyki, co stanowi podstawę efektywnego zarządzania czasem w logistyce. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla optymalizacji procesów transportowych i zwiększenia wydajności w miejscu pracy, co jest szczególnie ważne w branży magazynowej i transportowej, gdzie czas reakcji i efektywność są kluczowe dla utrzymania konkurencyjności.

Pytanie 23

Jaki typ kontenera ma pojemność wynoszącą około 67 m3?

A. 45 ft HC
B. 40 ft HC
C. 40 ft
D. 20 ft
Odpowiedź 40 ft jest prawidłowa, ponieważ standardowy kontener morskich o długości 40 stóp (około 12,19 metra) ma kubaturę wynoszącą około 67 m3. Kontenery te są powszechnie stosowane w transporcie morskim oraz lądowym i stanowią jeden z najczęściej wybieranych typów kontenerów. Ich pojemność sprawia, że są idealne do transportu różnych towarów, od odzieży po maszyny przemysłowe. W porównaniu do kontenerów 20 ft, które mają kubaturę około 33 m3, kontenery 40 ft umożliwiają transport większej ilości towarów w jednej jednostce, co przyczynia się do efektywności kosztowej i logistycznej. Warto również zauważyć, że kontenery 40 ft są dostępne w wersji High Cube (HC), co zwiększa ich wysokość i zewnętrzną pojemność o około 10% w porównaniu do standardowego kontenera 40 ft, co czyni je jeszcze bardziej praktycznym wyborem w wielu branżach. Wiedza o różnych typach kontenerów oraz ich specyfikacjach jest kluczowa dla profesjonalistów zajmujących się logistyką i transportem, aby mogli optymalnie planować i zarządzać łańcuchem dostaw.

Pytanie 24

Jak długo potrwa rozładunek 6 samochodów dostawczych, w których mieści się po 28 jednostek ładunkowych paletowych, jeżeli operację tę będą wykonywały jednocześnie 2 wózki widłowe? Każdy z wózków rozładowuje 1 pjł w czasie 30 sekund.

A. 168 minut
B. 42 minuty
C. 84 minuty
D. 280 minut
Aby obliczyć czas rozładunku 6 samochodów skrzyniowych, w których każdemu z nich mieści się 28 paletowych jednostek ładunkowych, należy najpierw obliczyć łączną liczbę jednostek ładunkowych. W tym przypadku wynosi ona 6 samochodów x 28 palet = 168 palet. Następnie, przy założeniu, że mamy 2 wózki widłowe, rozładunek odbywa się równocześnie. Każdy wózek widłowy rozładowuje 1 paletę w ciągu 30 sekund, co oznacza, że dwa wózki rozładowują 2 palety w tym samym czasie. Zatem czas potrzebny na rozładunek wszystkich 168 palet można obliczyć jako: 168 palet / 2 palety na co 30 sekund = 84 sekundy. Następnie przekształcamy te sekundy na minuty: 84 sekundy to 1,4 minuty. Jeśli każdy wózek mógłby pracować przez 42 minuty, udałoby się rozładować wszystkie palety w tym czasie. Zastosowanie takiej kalkulacji pozwala na efektywne planowanie operacji logistycznych, co jest kluczowe w zarządzaniu łańcuchem dostaw oraz w optymalizacji procesów magazynowych.

Pytanie 25

Obszar, w którym zacumowane jednostki oczekują na przyjęcie do portu morskiego, to

A. reda
B. basen portowy
C. dok portowy
D. pirs
Reda jest to miejsce, w którym statki czekają na możliwość wejścia do portu morskiego, co jest kluczowe dla organizacji ruchu morskiego. Reda umożliwia statkom oczekiwanie w bezpiecznej przestrzeni wodnej, z dala od ruchu portowego, co minimalizuje ryzyko kolizji. W kontekście logistyki morskiej, reda jest istotna z punktu widzenia zarządzania czasem i kosztami operacyjnymi armatorów. Wiele portów, w tym największe porty kontenerowe, korzysta z red w celu efektywnego zarządzania ruchem statków, co pozwala na optymalizację procesu załadunku i rozładunku towarów. W praktyce, statki mogą być zmuszone do oczekiwania na wejście do portu z różnych powodów, takich jak warunki pogodowe, zatłoczenie portu czy inne operacje. Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi żeglugi, należy utrzymywać odpowiednie odstępy pomiędzy jednostkami w redzie, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i sprawności operacyjnej.

Pytanie 26

Systemem zarządzania obiegiem towarów, który opiera się na zdalnym odczycie i rejestracji danych przy użyciu tagów (specjalnych jednostek elektronicznych) przymocowanych do kontrolowanych ładunków, jest

A. ERP
B. WMS
C. RFID
D. GTIN
Często mylone pojęcia związane z zarządzaniem towarami w logistyce mogą prowadzić do nieporozumień. Odpowiedzi takie jak ERP (Enterprise Resource Planning) i WMS (Warehouse Management System) dotyczą systemów zarządzania, ale nie opisują technologii identyfikacji towarów za pomocą zdalnego odczytu. ERP to zintegrowany system zarządzania zasobami przedsiębiorstwa, który obejmuje różne funkcje biznesowe, takie jak księgowość, zakupy czy zarządzanie kadrami, ale nie koncentruje się na bezpośredniej identyfikacji towarów. WMS natomiast jest systemem, który wspiera procesy związane z magazynowaniem, takimi jak lokalizacja produktów, zarządzanie stanami magazynowymi czy optymalizacja przestrzeni, lecz nie wykorzystuje technologii RFID jako głównego narzędzia, a raczej współpracuje z nią. GTIN (Global Trade Item Number) to identyfikator produktów, który może współistnieć z systemami RFID, jednak sam w sobie nie jest technologią, a jedynie standardem kodowania produktów. W praktyce, błędne przypisanie tych terminów do opisanego systemu może skutkować nieefektywnym zarządzaniem oraz trudnościami w implementacji odpowiednich rozwiązań technologicznych. Kluczowe jest zrozumienie różnicy między technologią identyfikacji a systemami zarządzania, aby efektywnie zastosować je w logistyce i łańcuchu dostaw.

Pytanie 27

Znak oznaczający materiały ciekłe palne jest przedstawiony na rysunku

Ilustracja do pytania
A. C.
B. A.
C. B.
D. D.
Znak C, który reprezentuje materiały ciekłe palne, jest zgodny z międzynarodowym systemem oznaczania substancji niebezpiecznych (GHS). Symbol ten, charakteryzujący się czerwonym rombem z białym tłem i czarnym symbolem płomienia, jednoznacznie wskazuje na łatwopalność substancji. Materiały ciekłe palne, takie jak benzyna czy etanol, są powszechnie stosowane w różnych branżach, od przemysłu chemicznego po transport. Wiedza o tym, jak prawidłowo identyfikować i oznaczać te substancje, jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa w miejscu pracy. Zgodność z przepisami prawa oraz standardami, takimi jak ISO 7010, zmniejsza ryzyko wypadków i pozwala na odpowiednie reagowanie w sytuacjach awaryjnych. Przykładowo, w magazynach z chemikaliami, prawidłowe oznakowanie materiałów ciekłych palnych pozwala na szybkie zidentyfikowanie zagrożeń i wprowadzenie odpowiednich środków ostrożności, takich jak utrzymanie odpowiednich warunków przechowywania czy stosowanie odpowiednich środków ochrony osobistej.

Pytanie 28

Firma musi zorganizować przestrzeń do magazynowania maksymalnie 22 skrzyń oraz 4 beczek. Skrzynie, które zajmują po 1,2 m² powierzchni, mogą być układane w dwóch warstwach. Beczki, wymagające 1,4 m² każda, nie mogą być piętrzone. Jaka minimalna powierzchnia magazynowa, bez uwzględniania luzów manipulacyjnych, jest konieczna do spełnienia tych wymagań?

A. 35,6 m²
B. 18,8 m²
C. 20,2 m²
D. 32,0 m²
Aby obliczyć minimalną powierzchnię magazynu, należy uwzględnić powierzchnię potrzebną do składowania skrzyń oraz beczek. Każda skrzynia zajmuje 1,2 m², a maksymalnie można składować 22 skrzynie, które będą piętrzone w dwóch warstwach. Oznacza to, że efektywnie wykorzystujemy przestrzeń, składając skrzynie w sposób, który wymaga tylko jednej warstwy na powierzchni. W związku z tym, całkowita powierzchnia zajmowana przez skrzynie wynosi: 22 skrzynie * 1,2 m² = 26,4 m². Jeśli skrzynie są piętrzone, to fizycznie zajmują one tylko 13,2 m² (26,4 m² / 2). Następnie, każda z 4 beczek zajmuje 1,4 m², co daje łącznie 5,6 m². Łączna powierzchnia potrzebna na skrzynie i beczki wynosi: 13,2 m² + 5,6 m² = 18,8 m². Zgodnie z zasadami organizacji przestrzeni magazynowej, kluczowe jest maksymalne wykorzystanie dostępnej powierzchni, co pozwala na efektywne składowanie towarów przy jednoczesnym zachowaniu bezpieczeństwa pracy. Dobrze zorganizowana przestrzeń magazynowa ma kluczowe znaczenie dla optymalizacji procesów logistycznych oraz redukcji kosztów operacyjnych.

Pytanie 29

System cross-docking z wieloma punktami przeładunkowymi, w którym towary są transportowane ze statku na mniejsze środki transportowe i następnie dostarczane do klienta, określa się mianem modelu

A. sztafetowego
B. promienistego
C. obwodowego
D. wahadłowego
Model sztafetowy w systemie cross-docking polega na efektywnym zarządzaniu przepływem towarów pomiędzy różnymi punktami przeładunkowymi, gdzie towary są przenoszone ze statków na mniejsze środki transportu, a następnie dostarczane do klientów. W tym modelu kluczową rolę odgrywa synchronizacja procesów magazynowych oraz transportowych, co pozwala na minimalizację czasu przestoju towarów i zwiększenie efektywności operacyjnej. Dla przykładu, w logistyce żywności, produkty mogą być szybko transportowane z portów do magazynów dystrybucyjnych, gdzie następnie są sortowane i przekazywane do lokalnych dostawców. Ważne jest, aby procesy te były zgodne z dobrymi praktykami branżowymi, takimi jak zasady zarządzania łańcuchem dostaw i just-in-time, co pozwala na redukcję kosztów oraz zwiększenie satysfakcji klientów. Model sztafetowy jest szczególnie korzystny w branżach wymagających szybkiej reakcji na zmieniające się zapotrzebowanie, takich jak e-commerce czy dystrybucja świeżych produktów.

Pytanie 30

Zgodnie z przedstawionym fragmentem rozporządzenia ładunek uformowany na podeście o wymiarach
150 cm × 150 cm × 20 cm (dł. × szer. × wys.), może być zlokalizowany przy linii wysokiego napięcia do 15 kV w odległości (mierzonej w poziomie od skrajnego przewodu do najbliższej mu krawędzi podestu) nie mniejszej niż

Fragment Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 26.09.1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy
§ 76.Przy składowaniu materiałów podatnych do samozapalenia się należy je zabezpieczyć przed samozapłonem, a w szczególności ograniczyć wysokość składowania, stosować kominy wentylacyjne oraz przesypywać lub często przerzucać hałdy i zwały.
§ 77.Niedopuszczalne jest składowanie materiałów bezpośrednio pod elektroenergetycznymi liniami napowietrznymi lub w odległości mniejszej (licząc w poziomie od skrajnych przewodów) niż:
1) 2 m – od linii niskiego napięcia;
2) 5 m – od linii wysokiego napięcia do 15 kV;
3) 10 m – od linii wysokiego napięcia do 30 kV;
4) 15 m – od linii wysokiego napięcia powyżej 30 kV.
A. 350 cm
B. 650 cm
C. 500 cm
D. 480 cm
Kiedy wybierasz odpowiedzi mniejsze niż 500 cm, to jest to błąd. Takie odległości nie spełniają wymogów bezpieczeństwa dotyczących składowania ładunków obok linii energetycznych. Wybór 650 cm, 480 cm czy nawet 350 cm jest wynikiem błędnego zrozumienia przepisów związanych z bezpieczeństwem. Zbyt mała odległość od linii wysokiego napięcia zwiększa ryzyko poważnych wypadków, jak porażenie prądem. W praktyce, jeśli nie przestrzegasz tych norm, narażasz siebie i innych, a firma może mieć poważne kłopoty prawne i finansowe. Czasami takie błędy mogą wynikać z mylenia jednostek lub z tego, że nie uwzględniasz specyfiki miejsca. Każdy błąd w tym zakresie może prowadzić do naprawdę poważnych konsekwencji. Dlatego zrozumienie tych przepisów jest kluczowe – nie tylko dla zgodności z prawem, ale przede wszystkim dla ochrony ludzi i mienia.

Pytanie 31

Droga wodna o właściwych parametrach hydrotechnicznych, która prowadzi statek do odpowiedniego nabrzeża, to

A. basen
B. pirs
C. kanał
D. molo
Kanał to struktura hydrotechniczna, która umożliwia swobodny przepływ statków, a jednocześnie zapewnia odpowiednie parametry nawigacyjne, takie jak głębokość i szerokość. W przeciwieństwie do pirsów, które są miejscami do cumowania statków, lub molo, które pełni funkcję przystani, kanał jest zaprojektowany specjalnie do transportu wodnego. Przykładem zastosowania kanałów mogą być Kanał Sueski czy Kanał Panamski, które znacząco ułatwiają żeglugę międzynarodową przez połączenie różnych akwenów wodnych. Kanały często są budowane według określonych norm i standardów, takich jak wymogi dotyczące głębokości, co pozwala na bezpieczne oraz efektywne manewrowanie jednostkami pływającymi. Dodatkowo, kanały są często wyposażone w systemy nawigacyjne, co zwiększa ich funkcjonalność i bezpieczeństwo nawigacji.

Pytanie 32

Za pomocą urządzenia przedstawionego na rysunku można załadować na statek

Ilustracja do pytania
A. surowce płynne.
B. materiały sypkie.
C. pakietowe jednostki ładunkowe.
D. ładunki ciężkie.
Urządzenie przedstawione na zdjęciu to przenośnik taśmowy, zaprojektowane specjalnie do transportowania materiałów sypkich. Jego konstrukcja, z szeroką taśmą i dużą lejka załadunkową, umożliwia efektywne przemieszczanie takich materiałów jak ziarna, węgiel, piasek czy kruszywa. Przenośniki taśmowe są powszechnie wykorzystywane w portach do załadunku statków, ponieważ pozwalają na szybki i bezpieczny transport dużych ilości towaru. Dobrze zaprojektowany przenośnik taśmowy jest zgodny z normami bezpieczeństwa i efektywności energetycznej, co czyni go kluczowym elementem w logistyce transportu materiałów sypkich. W praktyce, użycie przenośników taśmowych przyczynia się do zwiększenia wydajności operacyjnej, redukcji kosztów transportu oraz minimalizacji strat materiałowych w czasie załadunku. Dodatkowo, stosowanie tych urządzeń jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, co zapewnia ich długotrwałą eksploatację i niezawodność.

Pytanie 33

Który dokument należy wypełnić, aby zgłosić uszkodzenie towaru podczas transportu?

A. Raport szkody
B. Zlecenie transportowe
C. Karta inwentaryzacyjna
D. Faktura pro forma
Raport szkody jest kluczowym dokumentem w procesie zgłaszania uszkodzeń towarów podczas transportu. W branży logistycznej i transportowej jednym z głównych zadań jest zapewnienie, że wszystkie przesyłki docierają do miejsca przeznaczenia w nienaruszonym stanie. Niestety, zdarzają się sytuacje, gdy ładunek ulega uszkodzeniu. W takich przypadkach niezbędne jest formalne zgłoszenie tego faktu, aby móc ubiegać się o ewentualne odszkodowanie lub naprawę sytuacji. Raport szkody zawiera szczegółowe informacje dotyczące charakteru uszkodzenia, okoliczności jego powstania oraz inne istotne dane, takie jak data zdarzenia, dane przewoźnika, a także dokumentacja fotograficzna. Dzięki temu raportowi można przeprowadzić dokładną analizę przyczyn uszkodzenia, co jest niezbędne do podjęcia dalszych kroków prawnych i logistycznych. Dla firm ubezpieczeniowych raport ten stanowi podstawę do oceny zasadności roszczeń, dlatego jego poprawne wypełnienie jest kluczowe. Z mojego doświadczenia, dobrze sporządzony raport szkody może znacznie przyspieszyć proces uzyskania odszkodowania i rozwiązania problemu.

Pytanie 34

Częścią portu morskiego w rejonie basenów portowych, ustawioną prostopadle lub pod odpowiednim kątem do linii brzegowej, która umożliwia cumowanie jednego statku, jest

A. dok portowy
B. kanał portowy
C. pirs
D. awanport
Pirs to naprawdę ważny element portów, bo to w zasadzie takie nabrzeże, gdzie statki mogą spokojnie cumować. Zwykle buduje się go pod kątem lub prostopadle do brzegu, co sprawia, że statki towarowe i pasażerskie mają łatwiejszy dostęp. Dzięki temu pirs pozwala na lepsze zarządzanie przestrzenią w porcie, a to przecież pomaga w obsłudze większej liczby jednostek naraz. Dobrym przykładem są porty kontenerowe, gdzie statki przycumowane do pirsów są dostarczane ładunki, a do tego widzimy tam suwnice, które ułatwiają pracę. W międzynarodowych standardach, takich jak ISO 9001, mówi się o odpowiednim projektowaniu tych struktur, które muszą brać pod uwagę zarówno bezpieczeństwo, jak i efektywność operacyjną. I to jest kluczowe w nowoczesnych portach morskich.

Pytanie 35

Jakie jest podstawowe zadanie operatora suwnicy w porcie?

A. Przemieszczanie ładunków między statkiem a placem składowym
B. Kontrola jakości towarów na nabrzeżu
C. Zarządzanie dokumentacją transportową
D. Obsługa pasażerów na terminalu
Podstawowe zadanie operatora suwnicy w porcie to przemieszczanie ładunków między statkiem a placem składowym. Operatorzy suwnic są kluczowymi pracownikami portowymi, ponieważ to dzięki nim możliwy jest szybki i bezpieczny załadunek oraz rozładunek kontenerów i innych towarów. Wykorzystując suwnice, które mogą być różnego typu – na przykład suwnice bramowe czy suwnice mostowe – operatorzy przemieszczają ładunki zgodnie z harmonogramem i planem operacyjnym portu. Działania te muszą być wykonywane z najwyższą precyzją i zgodnością z procedurami bezpieczeństwa, aby uniknąć potencjalnych wypadków i uszkodzeń towarów. Współczesne suwnice są zaawansowanymi technicznie urządzeniami, które często wyposażone są w nowoczesne systemy zarządzania i monitorowania. Operator musi mieć świadomość zarówno technicznych, jak i organizacyjnych aspektów swojej pracy, by efektywnie wspierać procesy logistyczne w porcie. Dobrostan i terminowość całego łańcucha dostaw często zależą od sprawności pracy operatora suwnicy, co czyni tę rolę jedną z najważniejszych w operacjach portowych.

Pytanie 36

Któremu przedsiębiorstwu należy zlecić rozładunek 100 kontenerów i magazynowanie ich przez 5 dni, aby ponieść jak najniższe koszty za wykonanie usług?

Rozładunek kontenerów - 5 zł/szt.

Magazynowanie kontenerów - 20 zł/dzień/szt.

Rozładunek kontenerów - 7 zł/szt.

Magazynowanie kontenerów - 18 zł/dzień/szt.

Rozładunek kontenerów - 11 zł/szt.

Magazynowanie kontenerów - 15 zł/dzień/szt.

Rozładunek kontenerów - 14 zł/szt.

Magazynowanie kontenerów - 14 zł/dzień/szt.

A.B.C.D.
A. B.
B. A.
C. D.
D. C.
Aby wybrać przedsiębiorstwo, które zapewni najniższe koszty za usługi rozładunku i magazynowania kontenerów, kluczowe jest dokładne obliczenie całkowitego kosztu związanych z tym usług. W przypadku przedsiębiorstwa D, suma kosztów rozładunku i magazynowania była najniższa spośród wszystkich opcji. Takie podejście jest zgodne z praktykami optymalizacji kosztów w logistyce, gdzie analiza kosztów jest fundamentem podejmowania decyzji. Warto również uwzględnić dodatkowe czynniki, takie jak jakość usług czy terminy realizacji, które mogą wpływać na długofalową współpracę z danym przedsiębiorstwem. Współczesne zarządzanie łańcuchem dostaw, zgodnie z zasadami Lean Management, promuje minimalizację kosztów przy jednoczesnym zachowaniu wysokiej jakości usług. W praktyce, przedsiębiorstwa często tworzą tzw. macierze kosztów, które pozwalają na szybkie porównanie różnych ofert na podstawie zdefiniowanych kryteriów, co ułatwia dokonanie najlepszego wyboru w danym kontekście.

Pytanie 37

Cena netto za zrealizowany przewóz ładunku określona przez przewoźnika powinna obejmować

A. koszt wykonania usługi oraz podatek CIT
B. koszt wykonania usługi powiększony o planowany zysk
C. koszt wykonania usługi oraz podatek VAT
D. koszt wykonania usługi pomniejszony o osiągnięty zysk
Wybór odpowiedzi związanych z podatkiem VAT, CIT oraz pomniejszonym o zysk kosztem realizacji usługi jest związany z typowymi nieporozumieniami dotyczącymi kalkulacji cen w branży transportowej. Odpowiedź dotycząca kosztów realizacji usługi i podatku VAT jest myląca, ponieważ cena netto to kwota, która nie obejmuje podatku VAT, który jest naliczany dodatkowo na poziomie sprzedaży. W przypadku, gdy przewoźnik planuje, że cena netto ma obejmować VAT, to może to prowadzić do nieprawidłowego wyliczenia kosztów, a tym samym do niewłaściwego wyceny usługi. Odpowiedź, która sugeruje dodanie podatku CIT do kosztów realizacji, również jest niewłaściwa, ponieważ CIT jest podatkiem dochodowym, a nie kosztowym. Koszty realizacji usługi powinny być niezależne od późniejszych zobowiązań podatkowych, które są rozliczane na podstawie przychodów. Pomniejszenie kosztu realizacji o osiągnięty zysk jest kolejnym powszechnym błędem, ponieważ zysk powinien być uwzględniony jako element kosztowy, a nie jako czynnik redukujący cenę. Właściwe podejście do kalkulacji cen w branży transportowej powinno bazować na pełnym uwzględnieniu wszystkich kosztów oraz oczekiwanego zysku, co ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia rentowności i stabilności finansowej przewoźnika.

Pytanie 38

Urządzeniem, które ułatwia załadunek i wyładunek towarów, najczęściej umieszczonym wzdłuż ściany hali produkcyjnej, w porcie lub na stacji kolejowej, jest

A. brama
B. kanał
C. rampa
D. kurtyna
Rampa jest konstrukcją, która służy jako pomost do ułatwienia załadunku i wyładunku materiałów. Jest to istotny element infrastruktury logistycznej, szczególnie w obiektach takich jak hale przemysłowe, porty czy stacje kolejowe. Rampy pozwalają na płynny transport towarów pomiędzy różnymi poziomami, co znacząco zwiększa efektywność operacji transportowych. Praktycznym przykładem zastosowania rampy jest sytuacja, gdy ciężarówki dostarczają palety z towarami do magazynów – rampa umożliwia łatwe przeładunki z pojazdu do wnętrza budynku. Dobre praktyki branżowe uwzględniają projektowanie ramp z odpowiednimi kątami nachylenia oraz stosownymi materiałami, aby zapewnić bezpieczeństwo oraz wygodę użytkowników. Ponadto, standardy dotyczące budowy ramp uwzględniają wymagania dotyczące nośności oraz antypoślizgowych powierzchni, co jest kluczowe dla zapobiegania wypadkom. W kontekście logistyki, rampy odgrywają istotną rolę w optymalizacji procesów operacyjnych i zwiększaniu wydajności pracy.

Pytanie 39

Którą tablicą graficzną ADR należy oznakować pojazd przewożący kwas siarkowy o właściwościach żrących?

Ilustracja do pytania
A. Tablicą 1.
B. Tablicą 3.
C. Tablicą 2.
D. Tablicą 4.
Kwas siarkowy, klasyfikowany jako substancja niebezpieczna o właściwościach żrących, wymaga odpowiedniego oznakowania zgodnie z przepisami ADR. Oznaczenie to ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa podczas transportu, informując o ryzyku związanym z przewożonym materiałem. W przypadku kwasu siarkowego, właściwą tablicą ostrzegawczą jest tablica z numerem 8, co odpowiada Tablicy 3. Zgodnie z przepisami, transportujący powinni stosować się do standardów ADR, które regulują zasady dotyczące przewozu materiałów niebezpiecznych. Przykładowo, podczas przewozu kwasu siarkowego ważne jest, aby pojazd był odpowiednio przystosowany do transportu substancji żrących, co może obejmować użycie specjalnych zbiorników, które zapobiegają wyciekom. Oznakowanie tablicą 3 jest kluczowym elementem zapewniającym bezpieczeństwo nie tylko dla kierowcy, ale także dla innych uczestników ruchu i osób postronnych.

Pytanie 40

Do kategorii otwartych konstrukcji magazynowych należy

A. zasieki
B. silosy
C. place składowe
D. wiaty
Place składowe są uważane za otwarte budowle magazynowe, ponieważ stanowią przestrzeń, w której towary mogą być przechowywane na wolnym powietrzu. Te miejsca są projektowane z myślą o efektywności logistycznej oraz optymalnym zarządzaniu przestrzenią. Zaletą miejsc składowych jest ich elastyczność – można je dostosować do różnych rodzajów towarów, od materiałów budowlanych po produkty rolnicze. W praktyce, place składowe są często wykorzystywane w portach, na placach budowy oraz w magazynach dystrybucyjnych, co pozwala na szybki dostęp do towarów. Zgodnie z normami ISO 9001, organizacje powinny zapewnić odpowiednie warunki przechowywania, co obejmuje nie tylko bezpieczeństwo towarów, ale i ich ochronę przed warunkami atmosferycznymi. Dobrze zaprojektowany place składowy powinien mieć również odpowiednie oznakowanie oraz dostępność dla pojazdów transportowych, co podnosi efektywność operacyjną.