Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik ogrodnik
Kwalifikacja: OGR.02 - Zakładanie i prowadzenie upraw ogrodniczych
Data rozpoczęcia: 23 czerwca 2026 21:39
Data zakończenia: 23 czerwca 2026 21:39

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Zapobiega się przemiennemu owocowaniu drzew poprzez

A. przerzedzanie zawiązków owocowych

B. ograniczone cięcie prześwietlające

C. ograniczone nawożenie mineralne

D. odpowiedni termin zbioru owoców

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przerzedzanie zawiązków owocowych jest skuteczną metodą zapobiegania przemiennemu owocowaniu drzew, polegającą na usuwaniu nadmiaru zawiązków w okresie ich intensywnego wzrostu. Zjawisko przemiennego owocowania, polegające na naprzemiennym występowaniu lat urodzajnych i ubożych, często wynika z nadmiernego obciążenia drzewa owocami. Przerzedzanie zawiązków pozwala na skoncentrowanie energii drzewa na mniejszej liczbie owoców, co sprzyja ich lepszemu rozwojowi i jakości. W praktyce zaleca się przeprowadzenie przerzedzania, gdy zawiązki osiągną odpowiedni rozmiar, co może różnić się w zależności od gatunku drzewa oraz warunków uprawy. Dobrą praktyką jest również obserwacja stanu zdrowia drzew oraz ich reakcji na przerzedzanie, aby dostosować metody do konkretnych warunków. Rekomendowane jest stosowanie narzędzi ręcznych lub mechanicznych, aby minimalizować stres dla roślin. Warto także zwrócić uwagę na właściwe terminy przeprowadzania przerzedzania, aby uzyskać optymalne rezultaty i uniknąć negatywnych skutków dla przyszłych plonów.

Pytanie 2

Na rysunku przedstawiona jest maszyna do zbioru warzyw

A. kapustnych.

B. dyniowatych.

C. korzeniowych.

D. liściowych.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
To urządzenie, które widzisz na zdjęciu, to klasyczna maszyna do zbioru warzyw korzeniowych, takich jak ziemniaki, marchew czy buraki. Zdecydowanie w praktyce polowej takie konstrukcje najczęściej spotyka się właśnie na plantacjach roślin, które rosną pod ziemią. Charakterystyczne są te długie palce lub pręty, które wnikają w ziemię, delikatnie ją rozkruszają i unoszą warzywa korzeniowe na powierzchnię, minimalizując ich uszkodzenie. To rozwiązanie zgodne z typowymi standardami agrotechnicznymi – przecież w przypadku warzyw korzeniowych kluczowe jest, żeby nie przeciąć lub nie połamać plonu. Moim zdaniem takie maszyny bardzo ułatwiają zbiór, bo ręczne wykopywanie wymaga sporo siły i czasu, a tu wszystko idzie szybciej i czyściej. Warto pamiętać, że tego typu sprzęt można stosować zarówno w małych gospodarstwach, jak i w produkcji wielkotowarowej. Z mojego doświadczenia wynika, że dobrze ustawiona wykopownica praktycznie nie zostawia plonów w ziemi, a to bardzo się liczy przy zbiorze np. ziemniaków, gdzie liczy się każdy kilogram. W branży przyjęło się, żeby po zbiorze dodatkowo przesiewać ziemię, żeby nic nie zostało, ale nowoczesne maszyny robią to już za jednym przejazdem. Generalnie – bardzo praktyczne narzędzie, bez którego trudno wyobrazić sobie współczesne rolnictwo warzywne.

Pytanie 3

Jakie owady wykorzystuje się do zapylania kwiatów pomidorów w szklarni?

A. pszczółka

B. biedronka

C. trzmiel

D. osa

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Trzmiele są jednym z najskuteczniejszych zapylaczy w uprawach pomidorów, szczególnie w warunkach szklarniowych. Ich zdolność do wibracyjnego zapylania, znanego jako sonikacja, polega na wydawaniu niskoczęstotliwościowych dźwięków, które skutecznie uwalniają pyłek z kwiatów. To sprawia, że trzmiele są niezwykle efektywne w zapylaniu pomidorów, które wymagają kontaktu z pyłkiem w celu owocowania. W praktyce, hodowcy często stosują trzmiele w zamkniętych systemach, takich jak szklarnie, gdzie tradycyjne metody zapylania, jak wietrzenie, mogą być mniej skuteczne. Ponadto, trzmiele są w stanie pracować w niższych temperaturach i przy gorszych warunkach świetlnych niż pszczoły, co czyni je idealnym wyborem do ochrony plonów w kontrolowanych środowiskach. Warto również zaznaczyć, że stosowanie trzmieli w zapylaniu jest zgodne z najlepszymi praktykami rolnictwa zrównoważonego, które promują bioróżnorodność i minimalizację chemicznych środków ochrony roślin.

Pytanie 4

Które warzywa mogą zimować w gruncie?

A. Jarmuż i skorzonera.

B. Pomidor i dynia.

C. Papryka i melon.

D. Fasola i cebula.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Jarmuż i skorzonera to właśnie te warzywa, które z powodzeniem mogą zimować w gruncie w naszym klimacie. To wynika głównie z ich odporności na niskie temperatury – jarmuż wręcz zyskuje na smaku po lekkim przemrożeniu, bo staje się słodszy (to taki fajny, mało znany trik w ogrodnictwie). Skorzonera, z kolei, nie tylko świetnie znosi mrozy, ale jej korzenie można wykopywać stopniowo przez całą zimę i nawet wczesną wiosną. Przy pracy na działce czy w profesjonalnej uprawie to bardzo wygodne, bo nie trzeba wszystkiego zbierać naraz. Takie warzywa zaleca się sadzić właśnie z myślą o przedłużonym okresie zbioru – dokładnie jak opisują dobre praktyki ogrodnicze rekomendowane przez Instytut Ogrodnictwa w Skierniewicach. Z własnego doświadczenia mogę podpowiedzieć, że jarmuż zostawiony na grządkach bez żadnego przykrycia spokojnie daje radę nawet przy -15°C, a skorzonera nie gnije, nawet jeśli ziemia trochę rozmarznie i znów zamarznie. Takie podejście nie tylko oszczędza czas, ale i daje świeże warzywa, gdy większość innych nie jest dostępna. Generalnie, jeśli planujesz uprawę zimową – to właśnie jarmuż i skorzonera są takim klasycznym wyborem i nie bez powodu są polecane przez doświadczonych ogrodników.

Pytanie 5

Najlepszym stanowiskiem do uprawy borówki wysokiej są gleby

A. lekkie o obojętnym pH.

B. próchniczne o wysokim pH.

C. ciężkie o wysokim pH.

D. próchniczne o niskim pH.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór gleby próchnicznej o niskim pH to absolutna podstawa uprawy borówki wysokiej. Akurat borówka wysoka, zwana też amerykańską, ma bardzo specyficzne wymagania – wbrew pozorom nie rośnie dobrze na każdej ziemi, a już szczególnie nie znosi gleb ciężkich ani zasadowych. Najlepiej sprawdzają się podłoża lekkie, przepuszczalne, bogate w materię organiczną, czyli takie typowo próchniczne. Ważne jest niskie pH – optymalny zakres to między 3,5 a 4,5. Właśnie w takich warunkach system korzeniowy borówki rozwija się najwydajniej i nie pojawiają się typowe problemy niedoborów (np. żelaza, które jest gorzej przyswajalne przy wyższym pH). Moim zdaniem kluczowa sprawa to też stała wilgotność – próchnica świetnie zatrzymuje wodę, ale nie powoduje stagnacji. W praktyce ogrodniczej często stosuje się domieszki kwaśnego torfu albo ściółkowanie korą sosnową. To przykład, że wiedza o wymaganiach glebowych pozwala unikać kosztownych błędów na plantacjach. Warto o tym pamiętać, bo bardzo wielu początkujących plantatorów nie docenia wpływu odczynu i struktury gleby – a to są rzeczy, które decydują o plonie i zdrowiu krzewów. Również literatura branżowa, jak wytyczne Polskiego Towarzystwa Ogrodniczego, jednoznacznie wskazuje: borówka wysoka to roślina wysoce wymagająca względem pH i próchnicy. A jeśli ktoś kiedyś próbował zakładać plantację na 'zwykłej' ziemi – no to się szybko przekonał, że nic z tego nie będzie.

Pytanie 6

Do obsadzenia kwietnika potrzeba 1000 sztuk rozsady szałwii. Cena 1 sztuki rozsady wynosi 0,20 zł. Koszt zakupu rozsady wyniesie

A. 300 zł

B. 200 zł

C. 400 zł

D. 100 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Koszt zakupu rozsady obliczamy mnożąc liczbę potrzebnych sztuk przez cenę jednostkową, czyli 1000 x 0,20 zł. To daje dokładnie 200 zł. Właśnie taki sposób kalkulacji jest typowy w planowaniu zagospodarowania terenów zieleni, zwłaszcza przy większych inwestycjach, gdzie każda złotówka ma znaczenie dla budżetu projektu. Tego typu obliczenia wykonuje się nie tylko w projektowaniu kwietników, ale też przy planowaniu nasadzeń w parkach, na skwerach, czy przy terenach rekreacyjnych. Warto tu pamiętać, że branża ogrodnicza bardzo pilnuje kosztorysowania – często wykonuje się takie analizy w specjalnych arkuszach kalkulacyjnych, żeby mieć pełną kontrolę nad wydatkami i nie zdziwić się na etapie zamówienia materiału. Moim zdaniem, na co dzień wielu ludzi niedoszacowuje, jak szybko rosną koszty przy większych zamówieniach – tu te 20 groszy za sztukę nie brzmi groźnie, ale już przy tysiącu sadzonek wyraźnie widać, że trzeba to wszystko przeliczać z wyprzedzeniem. Dobrą praktyką jest też przy okazji doliczanie kilku procent na ewentualne straty czy uszkodzenia w transporcie. Z mojego doświadczenia wynika, że taka dokładność w wyliczeniach procentuje – nie tylko w profesjonalnym ogrodnictwie, ale nawet przy domowych nasadzeniach.

Pytanie 7

Który typ korony przedstawiono na ilustracji?

A. W literę U.

B. Kotłową.

C. Wrzecionową.

D. Prawie naturalną.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Korona kotłowa, która została zidentyfikowana jako poprawna odpowiedź, charakteryzuje się specyficznym kształtem, który zwęża się ku dołowi, a jednocześnie jest szeroka u góry. Taki kształt korony jest typowy dla niektórych gatunków drzew i jest istotny z punktu widzenia zarządzania zielenią miejską oraz projektowania krajobrazu. Przykładem drzewa z korony kotłowej jest buka, który w odpowiednich warunkach może przybierać ten kształt. Dobrze zaprojektowane korony drzew, w tym korony kotłowe, przyczyniają się do poprawy mikroklimatu oraz zwiększają bioróżnorodność w środowisku. W praktyce, podczas pielęgnacji drzew, znajomość kształtów koron umożliwia lepsze dopasowanie technik cięcia, co wpływa na zdrowie i estetykę roślin. Zrozumienie różnych typów koron jest również kluczowe w kontekście urbanistyki, gdyż właściwe rozmieszczenie drzew w przestrzeni miejskiej może pomóc w efektywnym zarządzaniu cieplnym i wiatrowym w miastach.

Pytanie 8

Nawożenie organiczne w uprawie truskawek powinno zostać przeprowadzone

A. w pierwszym roku funkcjonowania plantacji

B. raz na cztery lata w trakcie uprawy truskawek

C. przed rozpoczęciem zakładania plantacji

D. w każdym następnym roku prowadzenia plantacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Nawożenie organiczne przed założeniem plantacji truskawek jest kluczowe, ponieważ pozwala na poprawę struktury gleby, zwiększenie jej żyzności oraz dostarczenie niezbędnych składników odżywczych. Wprowadzenie substancji organicznych, takich jak kompost czy obornik, wspiera rozwój mikroorganizmów glebowych, co z kolei wpływa na lepszą dostępność składników pokarmowych dla roślin. Przykładowo, dodanie dobrze rozłożonego kompostu przed sadzeniem truskawek poprawia zdolność gleby do zatrzymywania wody oraz wspiera zdrowy rozwój korzeni. Działania te są zgodne z dobrymi praktykami agrotechnicznymi, które sugerują, że przed założeniem plantacji warto przeprowadzić analizy gleby, aby dostosować nawożenie do jej potrzeb. Regularne nawożenie organiczne może również wspierać bioróżnorodność ekosystemu glebowego, co jest istotnym elementem zrównoważonego rolnictwa.

Pytanie 9

Ilość cebul tulipanów do sadzenia wynosi 100 sztuk na 1 m². Jakie będą wydatki na zakup cebul koniecznych do obsadzenia rabaty o powierzchni 20 m², jeśli cena 10 cebul to 15,00 zł?

A. 300 zł

B. 1500 zł

C. 3000 zł

D. 150 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć koszt zakupu cebul tulipanów potrzebnych do obsadzenia rabaty o powierzchni 20 m², najpierw musimy określić liczbę cebul, które są wymagane do takiej powierzchni. Zgodnie z informacjami podanymi w pytaniu, cebule tulipanów sadzimy w ilości 100 sztuk na 1 m². Zatem dla rabaty o powierzchni 20 m² potrzebujemy 20 m² * 100 cebul/m² = 2000 cebul. Następnie musimy obliczyć koszt zakupu tych cebul. Koszt 10 cebul wynosi 15,00 zł, co oznacza, że cena za jedną cebulę wynosi 15,00 zł / 10 = 1,50 zł. Aby obliczyć całkowity koszt 2000 cebul, mnożymy liczbę cebul przez koszt jednej cebuli: 2000 cebul * 1,50 zł/cebula = 3000 zł. Odpowiedź 3000 zł jest zatem poprawna, ponieważ dokładnie odzwierciedla koszty związane z zakupem cebul na wskazaną powierzchnię. W praktyce, dobrze jest również uwzględnić dodatkowe koszty związane z pielęgnacją rabaty, co może wpłynąć na całkowity budżet projektu ogrodniczego.

Pytanie 10

Jakie urządzenie wykorzystuje się do równomiernego rozprowadzania nawozu organicznego na polu?

A. kultywator

B. glebogryzarkę

C. rozrzutnik obornika

D. pług dwuskibowy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rozrzutnik obornika jest specjalistycznym narzędziem wykorzystywanym do równomiernego rozprowadzania nawozu organicznego, takiego jak obornik, na polach uprawnych. Jego konstrukcja zapewnia efektywne i precyzyjne dawkowanie nawozu, co jest kluczowe dla zdrowia roślin oraz optymalizacji plonów. Rozrzutniki obornika są dostępne w różnych wersjach, w tym modeli wirnikowych i bębnowych, co umożliwia dostosowanie ich do różnych warunków glebowych i rodzajów nawozów. W praktyce, stosując rozrzutnik, można równocześnie zaoszczędzić czas i energię w porównaniu z tradycyjnymi metodami ręcznego nawożenia. Dzięki takiej maszynie możliwe jest również minimalizowanie strat nawozu oraz ograniczenie negatywnego wpływu na środowisko, co jest zgodne z zasadami zrównoważonego rolnictwa. Przykłady zastosowania rozrzutnika obornika można znaleźć w dużych gospodarstwach rolnych, gdzie jego użycie przyczynia się do zwiększenia efektywności produkcji rolniczej oraz poprawy jakości gleby.

Pytanie 11

W uprawie śliw, wiosną, w pierwszym roku po posadzeniu należy zastosować nawóz

A. siarkowy.

B. potasowy.

C. magnezowy.

D. azotowy.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dokładnie tak — w pierwszym roku po posadzeniu śliw, najważniejszy jest nawóz azotowy. Powód jest dość prosty: młode drzewka przede wszystkim muszą szybko i intensywnie się rozwijać, a azot to taki napęd dla roślin, szczególnie właśnie na początku. Azot odpowiada głównie za wzrost części zielonych, czyli liści i pędów, co mocno wpływa na budowę korony, a to kluczowe na tym etapie uprawy. Z moich obserwacji wynika, że jeśli ktoś odpuści azot na starcie, śliwa później długo dochodzi do siebie, słabiej rośnie, a czasem nawet później wchodzi w owocowanie. Azot najlepiej podawać w dwóch dawkach dzielonych – pierwsza tuż po ruszeniu wegetacji, druga jakieś 3-4 tygodnie później. Branżowe zalecenia, np. Instytutu Sadownictwa, potwierdzają takie podejście. Oczywiście, trzeba uważać z ilością, bo nadmiar azotu też nie jest wskazany – roślina może wtedy "wybujać" za bardzo kosztem odporności. Inne składniki, jak potas czy magnez, w pierwszym sezonie zwykle nie są tak pilnie potrzebne, bo gleba przeważnie je jeszcze ma. Także praktyka pokazuje, że bez azotu trudno o dobry start dla młodego sadu śliwowego.

Pytanie 12

Dezynfekcję szklarni przeprowadza się spalając

A. fosfor.

B. potas.

C. chlor.

D. siarkę.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dezynfekcja szklarni spalaniem siarki to jedna z najstarszych i wciąż najczęściej stosowanych metod ochrony roślin pod osłonami. Spalanie siarki skutkuje wydzieleniem się dwutlenku siarki (SO₂), który działa silnie grzybobójczo i bakteriobójczo, a przy odpowiedniej wentylacji nie jest szkodliwy dla konstrukcji szklarni. Z praktyki wiem, że ta metoda pozwala skutecznie ograniczać występowanie takich patogenów jak mączniak prawdziwy czy różnego rodzaju pleśnie. W branży ogrodniczej przyjmuje się, że proces fumigacji siarką przeprowadza się po całkowitym uprzątnięciu i umyciu wnętrza szklarni, najlepiej tuż przed nowym cyklem produkcyjnym. Stosowanie siarki dopuszcza się również zgodnie z wytycznymi integrowanej produkcji roślin oraz wybranymi standardami GLOBALG.A.P., ale trzeba pamiętać o zachowaniu szczególnej ostrożności – gaz siarkowy jest drażniący dla dróg oddechowych, więc osoby wykonujące zabieg powinny mieć odpowiednie środki ochrony osobistej. Z mojego doświadczenia wynika, że skuteczność tej metody jest naprawdę niezła, zwłaszcza przy niskich kosztach i dużej powierzchni obiektów. Należy jednak pamiętać, by nie przeprowadzać tego zabiegu w obecności roślin, bo dla nich też może być toksyczny. Fajnie, że zwróciłeś uwagę na praktyczne aspekty – to się realnie przydaje w codziennej pracy szklarniowej.

Pytanie 13

Warunkiem dobrego przechowywania jabłek jest

A. temperatura powietrza 15°C.

B. wysokie stężenie etylenu.

C. niskie stężenie etylenu.

D. wilgotność względna powietrza 60%.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Niskie stężenie etylenu to klucz do tego, żeby jabłka jak najdłużej zachowały świeżość podczas przechowywania. Etylen to gazowy hormon roślinny, który przyspiesza dojrzewanie i starzenie się owoców. Im więcej etylenu w otoczeniu jabłek, tym szybciej zaczynają się one psuć, mięknąć albo tracą swój soczysty smak. W profesjonalnych przechowalniach bardzo często stosuje się specjalne systemy pochłaniania lub usuwania etylenu, żeby jak najwolniej zachodziły procesy starzenia. Często korzysta się także z tzw. kontrolowanej atmosfery (KA), czyli warunków, gdzie ilość tlenu i dwutlenku węgla też jest odpowiednio dobrana. Z mojego punktu widzenia, w każdej większej chłodni to już standard. Dobrym przykładem są jabłka eksportowe – po kilku miesiącach przechowywania w takich warunkach ciągle wyglądają i smakują jak świeżo zerwane z drzewa. Warto pamiętać, że nawet sam transport na większe odległości wymaga zabezpieczenia owoców właśnie przed nadmiarem etylenu, bo nawet niewielki wyciek gazu może spowodować lawinowe dojrzewanie. Moim zdaniem znajomość tego mechanizmu to podstawa dla każdego, kto chce profesjonalnie zajmować się przechowywaniem owoców.

Pytanie 14

Wskaż narzędzie stosowane do cięcia drobnych gałązek podczas prześwietlania drzew owocowych.

A. Sekator jednoręczny.

B. Nóż sierpak.

C. Sekator dwuręczny.

D. Piła „lisi ogon”.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sekator jednoręczny to naprawdę podstawowe narzędzie każdego, kto zajmuje się cięciem i pielęgnacją drzew owocowych. Przede wszystkim jest poręczny, lekki i pozwala na bardzo precyzyjne ucięcie cienkich gałązek, co jest kluczowe podczas prześwietlania korony drzewa. Z mojego doświadczenia wynika, że dobrej jakości sekator jednoręczny nie tylko ułatwia pracę, ale też pozwala na zachowanie zdrowia drzewa – cięcie jest czyste, nie miażdży tkanek, przez co szybciej się goi i zmniejsza się ryzyko infekcji. Standardy ogrodnicze wręcz zalecają, żeby do gałązek o średnicy do ok. 2 centymetrów korzystać właśnie z tego narzędzia. Praktycy często podkreślają, że sekator jednoręczny powinien być zawsze dobrze naostrzony i sprawny, bo wtedy minimalizujemy wysiłek i precyzja cięcia jest najlepsza. Co ciekawe, w sadach to właśnie sekatorem jednoręcznym przeprowadza się większość zabiegów pielęgnacyjnych, bo można się nim łatwo posłużyć jedną ręką, a drugą przytrzymać gałąź czy odgarniać liście. Takie narzędzie pozwala też pracować dłużej bez zmęczenia, co w praktyce sadowniczej ma ogromne znaczenie, zwłaszcza przy dużej liczbie drzew do obrobienia.

Pytanie 15

Do zwalczania przędziorków należy używać środków ochrony roślin z grupy

A. fungicydów.

B. akarycydów.

C. nematocydów.

D. repelentów.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Właściwie, akarycydy to specjalistyczna grupa środków ochrony roślin, które są przeznaczone właśnie do zwalczania roztoczy, w tym przędziorków – a to w praktyce spory problem na plantacjach, sadach czy nawet w domowych uprawach roślin. Akarycydy działają selektywnie na tę grupę szkodników, ingerując w ich układ nerwowy lub zaburzając procesy życiowe, co prowadzi do ich eliminacji. Warto wspomnieć, że wykorzystanie akarycydów jest jedno z najczęściej stosowanych rozwiązań w profesjonalnej ochronie roślin, bo przędziorki bardzo szybko się namnażają oraz uszkadzają liście, ograniczając powierzchnię asymilacyjną, czego efektem jest spadek plonu lub pogorszenie wyglądu rośliny. Moim zdaniem, dla każdego praktyka ogrodnictwa czy sadownictwa znajomość tego typu środków jest wręcz niezbędna. Oczywiście, zgodnie z dobrymi praktykami i przepisami, akarycydy należy stosować zgodnie z etykietą oraz rotować substancje czynne, żeby ograniczyć rozwój odporności u przędziorków. Dobrze też pamiętać, że niektóre akarycydy mają działanie kontaktowe, inne systemiczne – to też trzeba brać pod uwagę, wybierając środek. W codziennej pracy spotkałem się z przypadkami, gdzie zastosowanie nieodpowiedniego preparatu przynosiło mierne efekty, a dobrze dobrany akarycyd potrafił 'załatwić sprawę' wręcz błyskawicznie. Ostatecznie, poprawne rozpoznanie szkodnika i świadome sięgnięcie po akarycydy to podstawa skutecznej ochrony.

Pytanie 16

Którą z podanych roślin jednorocznych należy użyć do założenia kwietnika kwitnącego w kolorze czerwonym?

A. Szałwię.

B. Nagietka.

C. Aksamitkę.

D. Żeniszka.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Szałwia, a szczególnie szałwia błyszcząca (Salvia splendens), to jedna z najczęściej stosowanych roślin jednorocznych na kwietnikach miejskich czy przydomowych, jeśli chodzi o uzyskanie intensywnie czerwonego efektu kolorystycznego. Kwiaty tej rośliny są bardzo wyraziste – mają mocną, wręcz ognistą barwę, która świetnie podkreśla rabaty i różnego rodzaju kompozycje sezonowe. Osobiście uważam, że z punktu widzenia projektowania terenów zieleni, szałwia jest wręcz wzorcowym przykładem rośliny na "czerwone plamy" na kwietnikach dywanowych. Warto pamiętać, że szałwia nie tylko ładnie wygląda, ale też jest stosunkowo łatwa w uprawie – dobrze znosi nasłonecznienie, nie wymaga bardzo żyznej gleby, a jej pokrój jest zwarty i regularny, co ułatwia utrzymanie estetycznego wyglądu nasadzeń przez cały sezon. W praktyce zawodowej często widuję ją w parkach, na rondach czy przy skwerach – to naprawdę taki klasyk w branży zieleni miejskiej. Co ciekawe, obok odmian typowo czerwonych dostępne są też szałwie o innych kolorach, ale właśnie czerwone są najczęściej wybierane na publiczne kwietniki. Warto zwrócić uwagę na to, żeby nie sadzić jej zbyt gęsto, bo wtedy rośliny mogą się wzajemnie zacieniać i nie będą się dobrze rozwijać. Podsumowując, wybór szałwii to zgodność z praktyką zawodową i oczekiwaniami estetycznymi dotyczącymi czerwonych kompozycji kwiatowych.

Pytanie 17

Wskaż odpowiedni zestaw do rabaty bylinowej, który zawiera roślinę bulwiastą kwitnącą w okresie jesiennym oraz bylinę okrywową kwitnącą wiosną?

A. Floks szydlasty i zimowit

B. Żurawka ogrodowa i szafirek

C. Mak wschodni i tulipan

D. Floks wiechowaty i narcyz

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Floks szydlasty i zimowit to naprawdę świetne rośliny do rabaty bylinowej! Floks szydlasty to taki fajny kameleon, co zmienia ogród w kolorowy dywan podczas wiosny. Jest super odporny na różne warunki – zarówno słońce, jak i cień, więc można go zasadzać bez obaw. A zimowit? No, to prawdziwy mistrz jesieni – kwitnie wtedy, kiedy inne rośliny już uciekają z ogrodu, a jego fioletowe i białe kwiaty pięknie dopełniają całość. Jak sadzisz je razem, to masz kwitnienie przez dłuższy czas, a do tego ekstra kolory! To świetny pomysł, żeby wybierać rośliny, które są różne, bo wtedy ogród wygląda ciekawiej przez cały sezon. I pamiętaj, że dobrze dobrane rośliny mogą przyciągać owady, co jest super dla ekosystemu w ogrodzie.

Pytanie 18

Jakie urządzenie służy do pomiaru zawartości wilgoci w glebie w szklarni?

A. psyhrometr

B. tensjometr

C. pluwiometr

D. pehametr

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tensjometr jest urządzeniem służącym do pomiaru wilgotności gleby, które działa na zasadzie pomiaru ciśnienia wody w porach glebowych. Działa na zjawisku tensji, czyli napięcia wody w glebie, co pozwala ocenić, ile wody jest dostępnej dla roślin. W praktyce, tensjometry są używane w szklarni do monitorowania wilgotności podłoża, co jest kluczowe dla optymalizacji warunków wzrostu roślin. Utrzymanie odpowiedniego poziomu wilgotności jest istotne dla zdrowia roślin, ponieważ zarówno nadmiar, jak i niedobór wody mogą prowadzić do problemów, takich jak gnicia korzeni czy stres wodny. W standardach agrotechnicznych zaleca się regularne korzystanie z tensjometrów w celu skutecznego zarządzania nawadnianiem, co przyczynia się do zwiększenia plonów oraz efektywności wykorzystania wody. Ponadto, stosowanie tensjometrów w połączeniu z innymi czujnikami, takimi jak czujniki temperatury czy pH, pozwala na kompleksowe zarządzanie mikroklimatem w szklarni, co z kolei wspiera zrównoważony rozwój upraw przez minimalizację strat wody i energii.

Pytanie 19

Odchwaszczanie gleby w sadzie, w rzędach drzew, najczęściej wykonuje się

A. środkami chemicznymi.

B. kosiarką.

C. glebogryzarką.

D. narzędziami ręcznymi.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odchwaszczanie gleby w sadzie, szczególnie w rzędach drzew, najczęściej wykonuje się środkami chemicznymi. To jest taka codzienna praktyka nie tylko w dużych sadach towarowych, ale też w mniejszych gospodarstwach, gdzie liczy się skuteczność i oszczędność czasu. Herbicydy selektywne pozwalają na szybkie i równomierne usunięcie chwastów bez uszkadzania samych drzew, co jest szczególnie ważne w młodych nasadzeniach. Moim zdaniem to po prostu najwygodniejsze rozwiązanie, bo mechaniczne metody są dużo bardziej czasochłonne, a ręczne zupełnie nie mają sensu przy większej skali. Branżowe normy jasno wskazują, że dla zapewnienia odpowiedniej konkurencji wodno-pokarmowej oraz ograniczenia ryzyka rozwoju chorób grzybowych, rzędy drzew powinny być wolne od chwastów praktycznie przez cały sezon wegetacyjny. W praktyce najczęściej stosuje się tu herbicydy nieselektywne (np. glifosat), ale wszystko zależy od wieku sadu i rodzaju chwastów. Oczywiście, bardzo ważne jest, żeby stosować środki zgodnie z etykietą i nie przekraczać dawek – to już taka podstawa bezpieczeństwa i ochrony środowiska. W Polsce i wielu innych krajach Unii Europejskiej właśnie chemiczne zwalczanie chwastów uznaje się za podstawowy zabieg w rzędach drzew sadowniczych, bo zapewnia wysoką efektywność i jest względnie tani. Trzeba tylko pamiętać o przepisach dotyczących stosowania środków ochrony roślin, żeby nie narobić sobie kłopotów.

Pytanie 20

Nasiona bobu należy wysiać, stosując siew

A. punktowy.

B. taśmowy.

C. gniazdowy.

D. pasowy.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Siew punktowy to najwłaściwsza metoda wysiewu nasion bobu i praktycznie jedyna stosowana na szeroką skalę w gospodarstwach rolnych czy ogrodnictwie. Wynika to głównie z dużych rozmiarów nasion bobu, które wymagają precyzyjnego umieszczania w glebie, by zapewnić im odpowiednie warunki do kiełkowania i dalszego wzrostu. Wysiew punktowy polega na tym, że nasiona umieszcza się pojedynczo lub po kilka sztuk w wyznaczonych miejscach, najczęściej w równych odstępach, zarówno w rzędach, jak i między rzędami. Pozwala to ograniczyć konkurencję między roślinami o światło i składniki pokarmowe, a także ułatwia późniejsze zabiegi pielęgnacyjne, na przykład pielenie czy nawożenie. Z tego, co wiem i z praktyki, siew punktowy minimalizuje też straty nasion, bo nie wysiewa się ich w nadmiarze jak przy siewie rzutowym czy pasowym. W profesjonalnych uprawach używa się specjalnych siewników punktowych, które gwarantują regularność rozmieszczenia. Moim zdaniem, bez siewu punktowego trudno uzyskać silne, zdrowe rośliny bobu o wysokiej wydajności, zgodnie z zaleceniami Instytutów Rolnictwa czy wytycznymi dobrych praktyk agrotechnicznych. Warto pamiętać, że ta metoda daje roślinom przestrzeń do rozwoju, co jest kluczowe zwłaszcza dla bobu, który ma spore, rozłożyste krzaki.

Pytanie 21

Który z tych roślin ma najbardziej płytki system korzeniowy?

A. fasola

B. marchew

C. groch

D. cebula

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Cebula (Allium cepa) jest rośliną cebulową, której system korzeniowy jest rzeczywiście najbardziej płytki spośród wymienionych roślin. Korzenie cebuli rozrastają się zazwyczaj na głębokości od kilku centymetrów do maksymalnie 30 cm, co jest znacznie mniej w porównaniu do roślin takich jak marchew czy fasola. System korzeniowy cebuli jest przystosowany do pobierania wody i składników odżywczych z powierzchniowej warstwy gleby, co jest szczególnie korzystne w przypadku upraw na użytkach rolnych o płytkiej warstwie gleby. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest uprawa cebuli w warunkach o ograniczonej ilości opadów, gdzie dostęp do wody z głębszych warstw gleby może być utrudniony. Cebula jest także często uprawiana w płytkich pojemnikach, co potwierdza jej przystosowanie do płytkiego systemu korzeniowego. Dobrze rozwinięty, ale płytki system korzeniowy cebuli sprzyja także jej ekspansji w górnej warstwie gleby, co może wspierać jej wzrost na glebach o dobrej strukturze i dostępności składników odżywczych.

Pytanie 22

Który chwast przedstawiono na rysunku?

A. Kąkol polny.

B. Skrzyp polny.

C. Perz właściwy.

D. Chaber bławatek.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Skrzyp polny to bardzo charakterystyczny chwast spotykany praktycznie na całym świecie, szczególnie w uprawach zbóż, kukurydzy czy warzyw. Rozpoznasz go po pędach przypominających miniaturowe iglaste drzewka – roślina ta nie ma typowych liści, a jej zielone pędy są rozgałęzione i segmentowe. Z mojego doświadczenia w pracy na polu, często natykałem się na skrzyp w miejscach wilgotnych i na glebach kwaśnych, bo właśnie tam najlepiej się rozwija. Warto wiedzieć, że zwalczanie skrzypu polnego bywa trudne, ponieważ rozmnaża się przez podziemne rozłogi – zwykłe wyrywanie rzadko przynosi efekty długofalowe. Stosuje się więc zabiegi agrotechniczne, np. głęboką orkę i wapnowanie gleby, a także selektywne herbicydy. Skrzyp wskazuje często na problemy z odczynem gleby – jeśli widzisz go dużo, warto sprawdzić pH ziemi. W dobrych praktykach rolniczych regularna obserwacja pola i szybka reakcja na pojawienie się skrzypu pozwala ograniczyć jego presję. Co ciekawe, dawniej skrzyp był wykorzystywany jako surowiec leczniczy, ale w uprawie rolniczej to niestety zmora. Moim zdaniem, rozpoznawanie skrzypu polnego powinno być obowiązkowe dla każdego, kto chce prowadzić skuteczną ochronę roślin.

Pytanie 23

Który zabieg należy zastosować w sadzie po intensywnych opadach deszczu?

A. Fertygacji.

B. Odwadniania.

C. Zamgławiania.

D. Nawadniania.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odwadnianie po intensywnych opadach deszczu w sadzie to absolutna podstawa, szczególnie w naszych warunkach klimatycznych, gdzie gleby bywają ciężkie, a woda często zalega między rzędami. Jeżeli tego nie zrobimy, korzenie drzew mogą zacząć gnić przez brak tlenu, a to prowadzi do przeróżnych chorób systemu korzeniowego, takich jak zgnilizna czy fytoftoroza. Z mojego doświadczenia wynika, że najprostsze rowy odwadniające czy nawet prowizoryczne przepompownie potrafią uratować sad przed dużymi stratami. Rolnicy na zachodzie Polski często inwestują w drenaż francuski, co pozwala szybko odprowadzić nadmiar wody i przywrócić właściwe warunki powietrzno-wodne w glebie. W dobrych praktykach sadowniczych mówi się, że kluczowe jest, by woda nie stała na polu dłużej niż 24 godziny po ulewie. W nowoczesnych sadach stosuje się nawet tzw. systemy odwodnień liniowych, które można podłączać do zbiorników retencyjnych. Warto pamiętać, że odwadnianie nie tylko chroni drzewa przed chorobami, ale też wpływa na mniejsze zbrylanie gleby i lepszy dostęp składników pokarmowych do korzeni. Tego typu działania są szczególnie ważne po długotrwałych deszczach, gdy naturalna infiltracja nie nadąża z odprowadzaniem nadmiaru wody.

Pytanie 24

Według Zwykłej Dobrej Praktyki Rolniczej przegląd opryskiwaczy powinno się wykonywać co

A. 1 rok.

B. 4 lata.

C. 2 lata.

D. 3 lata.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to 3 lata i to zdecydowanie wynika z aktualnych wymagań stawianych przez Zwykłą Dobrą Praktykę Rolniczą (ZDPR) oraz polskie przepisy. Przegląd opryskiwaczy co trzy lata to nie jest tylko jakaś formalność czy biurokracja – to realne zabezpieczenie, że sprzęt, którym pracujemy, nie zagraża ludziom, środowisku i uprawom. W praktyce taki przegląd polega na sprawdzeniu szczelności instalacji, stanu dysz, równomierności rozkładu cieczy i poprawności działania całego układu. Z mojego doświadczenia to również świetny moment, żeby wyłapać drobne usterki, zanim zrobią się z nich poważniejsze awarie – a wiadomo, jak się coś sypnie w sezonie, to potem nerwy i czas stracony. Branża rolnicza mocno się profesjonalizuje i dziś już nikt nie traktuje przeglądu jako zła koniecznego. Po prostu – regularne kontrole przekładają się na efektywność zabiegów, mniejsze zużycie środków ochrony roślin i bezpieczeństwo operatorów. Warto pamiętać, że nowsze opryskiwacze, czyli te do pięciu lat od daty produkcji, mają pierwszą kontrolę dopiero po tych pięciu latach, a potem właśnie co trzy. Takie rozwiązanie jest po prostu racjonalne, nie za często, nie za rzadko – i tego bym się trzymał. Dodatkowo, dobrze utrzymany sprzęt to też mniej problemów przy ewentualnych kontrolach z ARiMR czy innych instytucji, a one ostatnio naprawdę zwracają na to uwagę.

Pytanie 25

Do cięcia kwiatów sztucznych należy zastosować

A. sekator dwuręczny.

B. nóż florystyczny.

C. sekator jednoręczny.

D. cążki uniwersalne.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Cążki uniwersalne to faktycznie taki niepozorny, a jednak bardzo przydatny sprzęt, jeśli chodzi o pracę z kwiatami sztucznymi. Wynika to głównie z konstrukcji tych kwiatów – ich łodygi są najczęściej wykonane z drutu powlekanego plastikiem lub innym tworzywem, czasem dodatkowo wzmacnianym. Taki materiał bywa twardy i elastyczny zarazem, co sprawia, że zwykły nóż florystyczny mógłby sobie z tym nie poradzić albo się stępić. Cążki uniwersalne pozwalają na szybkie, równe i czyste cięcie, bez zgniatania łodygi czy zostawiania postrzępionych końcówek. Dodatkowo, pracując z cążkami, nie musisz się obawiać o swoje bezpieczeństwo tak bardzo, jak przy użyciu ostrych noży. W pracowniach florystycznych i dekoratorskich korzysta się właśnie z tego narzędzia, bo daje swobodę działania i precyzję, a dłonie tak szybko się nie męczą. Z mojego doświadczenia wynika też, że dobre cążki posłużą przez długi czas, jeśli się o nie dba i regularnie czyści. Warto też wiedzieć, że cążki uniwersalne przydadzą się nie tylko do sztucznych kwiatów, ale i do przewodów florystycznych czy innych drobnych prac technicznych. Tak więc, wybierając cążki uniwersalne, idziesz zgodnie z branżowymi standardami, które stawiają na bezpieczne narzędzia dające precyzję i komfort pracy.

Pytanie 26

Ze względu na infekcję drzew jabłoni parchem, w sadach nie poleca się nawadniania

A. kropelkowego.

B. z zastosowaniem zraszaczy podkoronowych.

C. deszczownianego.

D. kropelkowego połączonego z nawożeniem.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór deszczownianego nawadniania jako metody, której nie poleca się w sadach jabłoni zmagających się z parchem, jest w pełni uzasadniony i zgodny z praktyką ogrodniczą. Nawadnianie deszczowniane polega na rozpraszaniu wody w postaci drobnych kropel nad koronami drzew, co niestety stwarza doskonałe warunki do rozwoju patogenów grzybowych, takich jak Venturia inaequalis, czyli sprawca parcha jabłoni. Wysoka wilgotność liści i owoców, szczególnie jeśli utrzymuje się przez wiele godzin po nawadnianiu, znacznie zwiększa ryzyko infekcji. W wielu poradnikach sadowniczych, a także w zaleceniach doradców branżowych, podkreśla się, że ograniczanie zwilżania nadziemnych części roślin jest kluczowe w walce z chorobami grzybowymi. Moim zdaniem najbardziej logiczne jest korzystanie z metod, które dostarczają wodę tylko do strefy korzeniowej, dzięki czemu liście i owoce pozostają suche. Przykładowo, nawadnianie kropelkowe czy zraszacze podkoronowe są dużo bezpieczniejsze pod kątem fitosanitarnym. Spora część sadowników decyduje się na modernizację systemów właśnie po to, żeby ograniczyć problemy z parchem. Warto pamiętać, że każda kropla wody na liściu to potencjalne zagrożenie infekcją, szczególnie w okresie intensywnego zagrożenia chorobowego. To jest taki typowy przykład zasady: lepiej zapobiegać niż leczyć, zwłaszcza że parch potrafi mocno ograniczyć plon i obniżyć jakość owoców.

Pytanie 27

Wprowadzenie dobroczynka do walki z przędziorkami jest metodą

A. fizyczną.

B. biologiczną.

C. chemiczną.

D. mechaniczną.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wprowadzenie dobroczynka do walki z przędziorkami to klasyczny przykład metody biologicznej. Chodzi tu o wykorzystanie naturalnych wrogów szkodników – w tym przypadku roztocza z gatunku dobroczynek szklarniowy (Phytoseiulus persimilis), który jest naturalnym drapieżcą przędziorków. Taka metoda jest często stosowana w nowoczesnych uprawach szklarniowych oraz tunelach foliowych, bo pozwala ograniczyć użycie środków chemicznych i chronić środowisko. Moim zdaniem to jedna z lepszych praktyk zintegrowanej ochrony roślin – jeśli dobrze ją zaplanujesz, można osiągnąć naprawdę zadowalające efekty i to bez ryzyka pozostawienia szkodliwych pozostałości pestycydów na plonach. Co ciekawe, zastosowanie organizmów pożytecznych jest rekomendowane przez wszystkie większe organizacje rolnicze, szczególnie w uprawach ekologicznych czy produkcji „zero pozostałości”. Warto pamiętać, że skuteczność tej metody zależy od warunków środowiskowych oraz właściwego momentu wprowadzenia dobroczynka do uprawy (najlepiej zanim populacja przędziorków zdąży się na dobre rozwinąć). Uważam, że umiejętność rozpoznawania i wybierania metod biologicznych to dzisiaj naprawdę cenna rzecz w pracy ogrodnika czy technika organizującego ochronę roślin.

Pytanie 28

Złym przedplonem dla cebuli jest

A. bób.

B. por.

C. pomidor.

D. sałata.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Por jako przedplon dla cebuli to naprawdę kiepski wybór i to nie jest tylko teoria, ale czysta praktyka ogrodnicza i rolnicza. Obie te rośliny należą do rodziny czosnkowatych (Alliaceae), a to oznacza, że mają bardzo podobne wymagania pokarmowe, pobierają z gleby te same składniki mineralne, a do tego są podatne na zbliżone choroby oraz ataki tych samych szkodników. Na przykład, zarówno por, jak i cebula mogą być atakowane przez śmietkę cebulankę czy fuzariozę. Gdy sadzisz cebulę po porze, zwiększasz ryzyko nagromadzenia się patogenów w glebie, co może poważnie ograniczyć plon i jakość uprawy. Standardy dobrej praktyki rolniczej wręcz zakazują uprawy roślin z tej samej rodziny po sobie – zaleca się co najmniej 3-4 lata przerwy. W gospodarstwach towarowych to wręcz podstawa, a nawet w przydomowych ogródkach rotacja jest kluczowa. Z mojego doświadczenia, jeśli ktoś posadzi cebulę po porze, bardzo często pojawiają się problemy z zamieraniem młodych roślin i słabym wzrostem. Dobrą praktyką jest stosowanie zmianowania – po cebulowatych zawsze warto posadzić coś z innej rodziny, np. bobowate lub dyniowate. Pozwala to nie tylko ograniczyć choroby, ale też poprawia strukturę gleby. Warto o tym pamiętać przy planowaniu płodozmianu – to taka podstawowa wiedza, którą warto mieć w małym palcu!

Pytanie 29

Aby szybko zrekompensować braki mikroelementów, należy wykorzystać nawożenie dolistne

A. saletrą sodową

B. siarczanem magnezowym

C. saletrą wapniową

D. siarczanem manganowym

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Siarczan manganowy jest odpowiednim nawozem do dolistnego uzupełniania niedoborów mikroelementów, szczególnie manganu, który odgrywa kluczową rolę w fotosyntezie i procesach metabolicznych roślin. Mangan jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania enzymów, które uczestniczą w syntezie chlorofilu. Dolistne nawożenie siarczanem manganowym umożliwia szybkie dostarczenie tego mikroelementu bezpośrednio do liści, co jest korzystne w sytuacjach kryzysowych, kiedy rośliny wykazują objawy niedoboru. Przykładem może być zastosowanie siarczanu manganowego w uprawach warzyw, takich jak pomidory lub papryka, gdzie niedobór tego pierwiastka objawia się chlorozą międzyżylną. Zgodnie z dobrymi praktykami, stosowanie tego nawozu powinno być poprzedzone analizą gleby, aby uniknąć nadmiernego nawożenia i zapewnić optymalne warunki wzrostu roślin.

Pytanie 30

Koszt wytworzenia ziemniaków na powierzchni 1 ha wyniósł 5 000 zł. Plon uzyskany to 25 t z ha. Ogrodnik sprzedał ziemniaki w punkcie skupu i otrzymał 0,5 zł za 1 kg. Oblicz zysk z produkcji.

A. 5000 zł

B. 2500 zł

C. 9000 zł

D. 7500 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć zysk z produkcji ziemniaków, należy najpierw określić całkowity przychód oraz koszty produkcji. Ogrodnik uzyskał plon 25 ton na hektar, co przekłada się na 25 000 kg ziemniaków. Sprzedając je po cenie 0,5 zł za kilogram, otrzymał przychód równy 25 000 kg * 0,5 zł/kg = 12 500 zł. Koszt produkcji na 1 ha wyniósł 5 000 zł. Zysk obliczamy odejmując koszty od przychodu: 12 500 zł - 5 000 zł = 7 500 zł. W praktyce takie obliczenia są kluczowe dla każdej działalności rolniczej i pozwalają na ocenę rentowności upraw. Prawidłowe zarządzanie kosztami oraz przychodami jest fundamentalnym aspektem w każdej strategii biznesowej w rolnictwie, zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi, co pozwala na podejmowanie świadomych decyzji o przyszłych inwestycjach lub zmianach w produkcji.

Pytanie 31

Rysunek przedstawia nasiona

A. maku.

B. groszku.

C. cynii.

D. nasturcji.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Nasiona cynii, które zostały przedstawione na rysunku, charakteryzują się unikalnym kształtem i wyglądem, co czyni je łatwo rozpoznawalnymi wśród innych nasion. Ich podłużna, lekko spłaszczona forma oraz wyraźne żebrowanie są kluczowymi cechami, które odróżniają je od nasion takich roślin jak groszek, mak czy nasturcja. W praktyce, znajomość wyglądu nasion różnych roślin jest niezwykle istotna w ogrodnictwie, botanice oraz rolnictwie, gdzie selekcja odpowiednich nasion może znacząco wpływać na plony. Dodatkowo, nasiona cynii są popularne w uprawach ze względu na swoją odporność na choroby oraz łatwość w pielęgnacji. Cynie, jako rośliny ozdobne, są często wykorzystywane w aranżacjach ogrodowych i jako rośliny rabatowe, co dobrze ilustruje ich praktyczne zastosowanie. Wiedza na temat ich nasion wspiera zarówno amatorów, jak i profesjonalnych ogrodników, w efektywnym planowaniu i zarządzaniu uprawami, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 32

W związku z różnorodnym tempem dojrzewania, wielokrotny zbiór warzyw jest wykorzystywany w uprawach

A. pietruszki

B. marchwi

C. kapusty

D. ogórka

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ogórek jest rośliną, która charakteryzuje się nierównomiernym dojrzewaniem owoców, co sprawia, że idealnie nadaje się do stosowania wielokrotnego zbioru. W praktyce oznacza to, że ogórki mogą być zbierane w różnych etapach ich rozwoju, co pozwala na optymalizację wydajności zbiorów oraz lepsze dostosowanie do potrzeb rynku. W przypadku ogórków, zbieranie ich w fazie młodej, gdy mają około 15-20 cm długości, skutkuje uzyskaniem najwyższej jakości warzywa, które jest bardziej chrupiące i smaczne. Praktyka ta jest zgodna z zaleceniami agrotechnicznymi, które podkreślają znaczenie monitorowania stanu dojrzałości roślin i dostosowywanie terminów zbiorów do indywidualnych potrzeb konsumentów. Ponadto, dzięki wielokrotnemu zbiorowi, można zmniejszyć straty związane z nadmiernym dojrzewaniem owoców, co jest szczególnie istotne w kontekście komercyjnych upraw ogórków.

Pytanie 33

Na zdjęciu widoczne są cebule

A. tulipanów.

B. lilii.

C. hiacyntów.

D. narcyzów.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybrałeś prawidłową odpowiedź, ponieważ na zdjęciu przedstawione są cebule tulipanów. Cebule te mają charakterystyczny kształt – są dość duże, kuliste lub lekko stożkowate, z suchą, brązową łuską okrywającą całość. To właśnie ta specyficzna budowa pozwala na łatwe rozpoznanie ich w praktyce ogrodniczej. Tulipany są jednymi z najpopularniejszych roślin cebulowych uprawianych w Polsce – sadzi się je zazwyczaj jesienią, a kwitną wiosną, co ma ogromne znaczenie przy planowaniu rabat kwiatowych według standardów projektowania terenów zieleni. Cebule tulipanów powinno się przechowywać w suchym, przewiewnym miejscu aż do momentu sadzenia, żeby uniknąć rozwoju chorób grzybowych – to bardzo ważna zasada, której warto się trzymać. Z mojego doświadczenia wynika, że rozpoznanie ich na pierwszy rzut oka przydaje się nie tylko w ogrodnictwie, ale i w kwiaciarstwie, gdzie często segreguje się bulwy przed sprzedażą. Przy planowaniu nasadzeń, cebule tulipanów wykorzystuje się również do wymuszania kwitnienia pod osłonami, co jest praktykowane w profesjonalnych szklarniach. Umiejętność ich identyfikacji jest więc niezbędna dla każdego, kto myśli poważnie o uprawie roślin cebulowych – to naprawdę podstawa branżowa.

Pytanie 34

Głównym walorem dekoracyjnym żurawki są

A. owoce.

B. pędy.

C. pokrój.

D. liście.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Żurawki (Heuchera) są jednymi z najpopularniejszych bylin sadzonych w ogrodach dekoracyjnych głównie ze względu na ich bardzo ozdobne liście. Ich walory dekoracyjne zdecydowanie przewyższają inne cechy tych roślin. Liście żurawek występują w ogromnej gamie kolorów: od różnych odcieni zieleni, przez purpurę, bordo, czerwienie, pomarańcze aż po niemal srebrne czy złote. Bardzo ciekawe jest to, że często mają unikalne unerwienie, lekko karbowane brzegi, niektóre nawet zmieniają zabarwienie w zależności od pory roku czy miejsca sadzenia. W nowoczesnych realizacjach ogrodowych żurawki są wykorzystywane do tworzenia efektownych rabat, obwódek czy nawet jako rośliny pojemnikowe – właśnie dzięki swojej dekoracyjnej ulistnieniu. W branżowych zaleceniach projektowych poleca się je do miejsc półcienistych, gdzie mogą stanowić żywe tło dla innych bylin. Z mojego doświadczenia wynika, że właśnie liście przyciągają uwagę klientów i pasjonatów ogrodnictwa. Pędy kwiatowe, choć bywają subtelnie ozdobne, to raczej tło dla liści. W praktyce, jeśli ktoś szuka efektu kolorystycznego lub ciekawego wzoru liści na rabacie, żurawki są jednym z pierwszych wyborów. Są też łatwe w pielęgnacji, nie wymagają skomplikowanych zabiegów, a ich trwałość sprawia, że są pewniakiem w kompozycjach ogrodowych. Tak naprawdę, jeśli myślimy o zastosowaniu żurawek w ogrodzie, to zawsze na pierwszym miejscu stawiamy ich liście – to one budują klimat nasadzenia i podkreślają charakter kompozycji.

Pytanie 35

Najgłębiej spośród wymienionych roślin należy wysiewać nasiona

A. rzodkiewki.

B. ogórków.

C. grochu.

D. pomidorów.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź z grochem jest jak najbardziej trafiona – to właśnie jego nasiona wysiewa się najgłębiej spośród wymienionych roślin. Wynika to z wielkości i siły kiełkowania nasion grochu – są one dość duże, mają sporą ilość materiału zapasowego i mogą bez problemu przebić się przez grubszą warstwę gleby. Standardowo nasiona grochu umieszcza się na głębokości 4-6 cm, czasem nawet głębiej, gdy gleba jest lekka i przepuszczalna. Pozwala to na lepsze ukorzenienie się roślin, dostęp do wilgoci oraz ochronę przed wysychaniem i ptakami. Z mojego doświadczenia wynika, że zbyt płytki wysiew prowadzi do słabszego wschodu i większego ryzyka uszkodzeń przez szkodniki. W praktyce ogrodniczej czy produkcji warzywniczej zawsze warto pamiętać, by głębokość siewu dostosować do gatunku – groch jest klasycznym przykładem gatunku, który lubi „głębiej”. Dla porównania: nasiona rzodkiewki czy pomidora sieje się o wiele płycej, bo są drobniejsze i nie radzą sobie dobrze z grubą warstwą ziemi. Takie podejście zgodne jest z wytycznymi uprawowymi publikowanymi choćby przez Instytut Ogrodnictwa oraz w branżowych poradnikach ogrodniczych.

Pytanie 36

W celu utrzymania wysokiej wilgotności podłoża w uprawie pieczarek należy zastosować zabieg

A. preparowania.

B. okrywania.

C. odkażania.

D. pasteryzacji.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Okrywanie podłoża to kluczowy zabieg w uprawie pieczarek, bez którego praktycznie nie da się uzyskać stabilnych warunków wilgotnościowych. Chodzi o równomierne pokrycie podłoża specjalną warstwą (najczęściej torfu, czasem z dodatkiem kredy), która działa jak swoista gąbka. Ta warstwa nie tylko zatrzymuje wodę, ale też powoli ją oddaje, dzięki czemu podłoże utrzymuje stałą wilgotność. Z mojego doświadczenia, precyzyjne wykonanie okrywania ma ogromne znaczenie – jeśli zrobisz to niedbale, miejscami podłoże może przesychać, a gdzie indziej być zbyt mokre, co prowadzi do słabego plonowania lub nawet pojawienia się pleśni. Co ciekawe, okrywę można dodatkowo zraszać, kiedy wilgotność spada, więc daje to sporą kontrolę nad mikroklimatem. W nowoczesnych pieczarkarniach stosuje się czasem automatyczne systemy do monitorowania wilgotności i podlewania okrywy, co jeszcze bardziej stabilizuje warunki. Warto pamiętać, że okrywa pełni też rolę mechaniczną – chroni grzybnię przed uszkodzeniem i pomaga utrzymywać odpowiednią temperaturę. W branży uznaje się, że dobrze wykonane okrywanie to podstawa dużych i zdrowych zbiorów, szczególnie jeśli zależy nam na jakości pieczarek.

Pytanie 37

Gruszki od jesieni do wiosny należy przechowywać w temperaturze

A. –2,5°C

B. 4,5°C

C. –0,5°C

D. 2,5°C

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowo, gruszki od jesieni do wiosny powinno się przechowywać w temperaturze około –0,5°C. To taka minimalna temperatura, przy której owoce nie przemarzają, a jednocześnie znacznie wolniej zachodzą procesy dojrzewania i psucia się. Przechowywanie gruszek w tej temperaturze, oczywiście przy zapewnieniu odpowiedniej wilgotności powietrza (zwykle ok. 90–95%), pozwala zachować świeżość, jędrność i smak owoców nawet przez kilka miesięcy. To jest standard w profesjonalnych chłodniach wykorzystywanych w sadownictwie i przetwórstwie. W praktyce, gdy temperatura spadnie niżej, pojawia się ryzyko przemrożenia miąższu, co prowadzi do utraty wartości handlowej. Natomiast nawet niewielkie przekroczenie tej temperatury, powiedzmy powyżej 0°C, przyspiesza dojrzewanie i psucie. Wiem z doświadczenia, że w magazynach z kontrolowaną atmosferą te wartości są bardzo pilnowane. Często ludzie mylą przechowywanie gruszek z jabłkami, a jednak gruszka jest nieco bardziej wrażliwa na zmiany temperatury i szybciej traci jakość. W branży sadowniczej nie bez powodu przyjmuje się właśnie –0,5°C jako wzorcową temperaturę dla długoterminowego przechowywania tych owoców. Warto przy okazji pamiętać, że właściwa wentylacja i wilgotność powietrza są tak samo ważne jak sama temperatura.

Pytanie 38

Szałwię lśniącą wysadza się w celach dekoracyjnych

A. przy oczkach wodnych.

B. na kwietnikach.

C. na murkach skalnych.

D. jako soliter.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Szałwia lśniąca, czyli Salvia splendens, to jedna z najbardziej rozpoznawalnych roślin jednorocznych wykorzystywanych na rabatach kwiatowych i kwietnikach miejskich. Wynika to głównie z jej intensywnie czerwonych kwiatostanów, które pięknie kontrastują z zielenią liści i innymi roślinami ozdobnymi. W praktyce ogrodniczej, szczególnie w projektowaniu terenów zieleni publicznej, szałwia lśniąca jest zestawiana w grupach, co pozwala uzyskać efekt tzw. „plam barwnych” – właśnie na kwietnikach jej potencjał dekoracyjny jest największy. Sadzona pojedynczo nie prezentuje się już tak okazale, bo nie tworzy wtedy zwartej, kolorowej powierzchni. Warto pamiętać, że oprócz walorów estetycznych, szałwia lśniąca jest łatwa w uprawie, dość odporna na miejskie zanieczyszczenia i ma długi okres kwitnienia (od czerwca do października). Moim zdaniem szczególnie dobrze komponuje się z aksamitkami, begonią stale kwitnącą czy żeniszkiem – można więc śmiało planować z nią różne wzory na kwietnikach. W branży ogrodniczej uznaje się ją za tzw. roślinę dywanową, czyli typową do tworzenia jednobarwnych lub wielobarwnych kompozycji dywanowych. Szałwia lśniąca rzadko sprawdza się w innych miejscach niż klasyczny kwietnik, co potwierdzają zarówno praktycy, jak i literatura fachowa.

Pytanie 39

Na zdjęciu przedstawiono nasiona

A. nasturcji.

B. nagietka.

C. aksamitki.

D. cynii.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Nasiona aksamitki są dość charakterystyczne. Mają wydłużony kształt oraz ciemny kolor z jaśniejszymi końcówkami, co sprawia, że łatwo je rozpoznać. Aksamitki to bardzo popularne rośliny w ogrodach, bo są ładne i odporne na choroby. Można je wysiewać prosto do gruntu albo w doniczkach, co daje możliwość wcześniejszego rozpoczęcia wegetacji. Co ciekawe, aksamitki nie tylko ładnie wyglądają, ale też mogą odstraszać szkodniki, więc są świetne do upraw ekologicznych, gdzie nie chcemy używać wielu pestycydów. Można je także wykorzystać w kosmetykach, bo mają właściwości przeciwzapalne. Na pewno warto znać te informacje, żeby lepiej wykorzystać aksamitki w ogrodnictwie, a nawet przemyśle kosmetycznym.

Pytanie 40

Przedstawiona na rysunku roślina to

A. mieczyk ogrodowy.

B. aksamitka rozpierzchła.

C. żeniszek meksykański.

D. ostróżka ogrodowa.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Żeniszek meksykański, inaczej nazywany Ageratum houstonianum, to jednoroczna roślina ozdobna, którą rozpoznaje się głównie po charakterystycznych, puszystych kwiatostanach w odcieniach niebieskiego lub fioletowego. Jego kwiaty są zebrane w gęste baldachogrona i mają taką jakby pierzastą strukturę – wygląda to trochę jak małe pompony. Co ciekawe, żeniszek bardzo często wykorzystywany jest na rabatach miejskich i w ogrodach przydomowych, bo dość długo i obficie kwitnie – nawet do pierwszych przymrozków. Warto wiedzieć, że roślina ta dobrze znosi cięcie i świetnie nadaje się na niskie obwódki, do skrzynek balkonowych czy na kwietniki sezonowe. Moim zdaniem, to jeden z bardziej wdzięcznych kwiatów na lato, bo nie jest wymagający, a daje przy tym efekt dekoracyjny zgodny z branżowymi standardami projektowania zieleni. W praktyce żeniszka można mieszać z innymi roślinami jednorocznymi, jak aksamitki czy begonie, żeby uzyskać wielobarwne rabaty – taka kombinacja jest nie tylko estetyczna, ale też wpływa korzystnie na kondycję ogrodu, ograniczając rozwój chwastów. W branży ogrodniczej żeniszek uchodzi za roślinę o wysokiej odporności na miejskie zanieczyszczenia powietrza, co dodatkowo podnosi jego wartość użytkową.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej