Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik architektury krajobrazu
  • Kwalifikacja: OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
  • Data rozpoczęcia: 20 stycznia 2026 19:24
  • Data zakończenia: 20 stycznia 2026 19:35

Egzamin zdany!

Wynik: 26/40 punktów (65,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W jakiej proporcji należy wykonać projekt sezonowego kwietnika?

A. 1:600
B. 1:250
C. 1:50
D. 1:100
Odpowiedź 1:50 jest bardzo trafna. Przy projektowaniu kwietników sezonowych, szczególnie tych małych i średnich, ta skala jest naprawdę pomocna. To znaczy, że 1 cm na rysunku to aż 50 cm w rzeczywistości, co pozwala dobrze pokazać, jak to wszystko będzie wyglądać. Dzięki temu szczegółowo widać, jakie rośliny mają być gdzie posadzone, oraz jak będą wyglądać inne elementy, na przykład ścieżki czy systemy nawadniania. Jest to ważne, bo projekty muszą być czytelne zarówno dla wykonawców, jak i klientów. Zresztą, często władze lokalne wolą rysunki w tej skali, bo mają więcej detali. Uważam, że ta skala to naprawdę dobry wybór, bo pozwala na precyzyjne planowanie przestrzeni, zwłaszcza w miejscach publicznych i prywatnych.

Pytanie 2

Wysokość stopnia w przypadku schodów ogrodowych płaskich mieści się w przedziale

A. 15-20 cm
B. 8-12 cm
C. 20-25 cm
D. 14-15 cm
Wysokości stopni w schodach ogrodowych, które przekraczają 12 cm, mogą wydawać się wygodne w pewnych kontekstach, jednak w praktyce prowadzą do szeregu problemów związanych z ergonomią i bezpieczeństwem. W przypadku odpowiedzi wskazujących na wysokości 14-15 cm, 15-20 cm oraz 20-25 cm, istnieje ryzyko, że wyższe stopnie mogą być problematyczne dla użytkowników, szczególnie dla dzieci, osób starszych oraz osób z ograniczeniami ruchowymi. Normy budowlane jasno określają, że wysokość stopni powinna być dostosowana do naturalnych ruchów ludzkiego ciała. Odpowiednie parametry pozwalają na łatwe, płynne i bezpieczne poruszanie się po schodach, a ich nadmierna wysokość może prowadzić do zmęczenia i zwiększonego ryzyka upadków. W praktyce projektanci i architekci powinni dążyć do tworzenia przestrzeni, które są zarówno estetyczne, jak i funkcjonalne, co oznacza, że każda wysokość stopnia powinna być starannie przemyślana i dostosowana do potrzeb użytkowników. Stosowanie się do standardów projektowych, takich jak te zalecane przez Polskie Normy, jest kluczowe w zapewnieniu bezpieczeństwa oraz komfortu na schodach. Warto również rozważyć inne aspekty, takie jak materiał użyty do budowy schodów, co również wpływa na ich funkcjonalność i bezpieczeństwo.

Pytanie 3

Na jaką głębokość powinna zostać przekopana gleba zbitą i słabo przepuszczalną, przygotowując miejsce pod sadzenie grupy krzewów?

A. 15-20 cm
B. 30-40 cm
C. 5-10 cm
D. 60-70 cm
Przekopanie gleby na głębokość 30-40 cm jest kluczowe dla zapewnienia odpowiednich warunków do wzrostu krzewów, szczególnie w przypadku gleb zbitą i słabo przepuszczalnych. Taka głębokość umożliwia nie tylko rozluźnienie struktury gleby, ale także poprawia aerację oraz infiltrację wody, co jest niezwykle istotne dla zdrowia roślin. Przygotowując podłoże, warto również wzbogacić glebę o organiczne materiały, takie jak kompost, co further enhances its nutrient content. W kontekście sadzenia krzewów, warto również pamiętać, że ich system korzeniowy potrzebuje przestrzeni do rozwoju; głębokość ta pozwala na swobodne wzrastanie korzeni, co skutkuje lepszym pobieraniem wody i składników odżywczych. Praktyka pokazuje, że odpowiednie przygotowanie gleby wpływa na przyszłą wydajność i zdrowie roślin, co jest zgodne z zaleceniami agronomów i standardami w ogrodnictwie.

Pytanie 4

Do formowania wysokich żywopłotów należy wybrać zestaw roślin:

A. jodła pospolita (Abies alba) i sosna pospolita (Pinus sylvestris)
B. jodła jednobarwna (Abies concolor) oraz świerk biały (Picea glauca)
C. modrzew europejski (Larix decidua) oraz świerk pospolity (Picea abies)
D. jałowiec pośredni (Juniperus x media) oraz żywotnik wschodni (Thuja orientalis)
Modrzew europejski (Larix decidua) i świerk pospolity (Picea abies) to doskonałe rośliny do formowania wysokich żywopłotów ze względu na swoje właściwości wzrostu i odporność na warunki atmosferyczne. Modrzew, będący drzewem liściastym, charakteryzuje się silnym wzrostem oraz pięknym, złotawym ulistnieniem, które na wiosnę zmienia się na zielone. Jego elastyczne gałęzie doskonale nadają się do formowania, co umożliwia osiągnięcie pożądanej wysokości i kształtu żywopłotu. Świerk pospolity, z kolei, jest drzewem iglastym, które dobrze znosi przycinanie, co czyni go idealnym do tworzenia gęstych i wysoko rosnących żywopłotów. Połączenie tych dwóch gatunków nie tylko zapewnia estetykę, ale również tworzy naturalną barierę, która może chronić przed wiatrem i hałasem. W praktyce, aby osiągnąć optymalne wyniki, należy stosować techniki formowania, takie jak regularne przycinanie, co sprzyja zdrowemu wzrostowi i gęstości żywopłotu. Warto również zadbać o odpowiednie stanowisko i glebę, aby rośliny mogły się prawidłowo rozwijać.

Pytanie 5

Jakie rodzaje roślin są wykorzystywane do poprawy jakości i rekultywacji gleb na obszarach zdegradowanych?

A. Rośliny nektarodajne
B. Rośliny wrzosowate
C. Rośliny lecznicze
D. Rośliny motylkowe
Rośliny motylkowe, takie jak koniczyna, łubin czy facelia, są kluczowe w procesie użyźniania gleb oraz rekultywacji terenów zdegradowanych. Ich główną cechą jest zdolność do symbiozy z bakteriami brodawkowymi, które wiążą azot atmosferyczny, wzbogacając w ten sposób glebę w ten niezbędny dla roślin składnik odżywczy. Przykładowo, w projektach rekultywacji gleb po działalności przemysłowej lub wydobywczej, rośliny motylkowe są często stosowane jako pierwsze rośliny wprowadzane na takie tereny, co pozwala na stopniową poprawę struktury gleby oraz jej jakości. Dodatkowo, rośliny te przyczyniają się do zwiększenia bioróżnorodności ekosystemów, co jest zgodne z dobrymi praktykami z zakresu ochrony środowiska. Wykorzystanie roślin motylkowych w agrokulturze jako roślin ozdobnych lub w pasach zieleni również wpływa pozytywnie na środowisko, redukując erozję gleby oraz poprawiając jej zdolności retencyjne wody. Stosowanie takich roślin w systemach płodozmianu przyczynia się do zrównoważonego rozwoju rolnictwa oraz ochrony gleby.

Pytanie 6

W miejscu publicznym doszło do wycieku koncentratu środka ochrony roślin. W takiej sytuacji należy niezwłocznie

A. zapoznać się z atestem preparatu
B. przeprowadzić neutralizację preparatu
C. zabezpieczyć miejsce wycieku i powiadomić odpowiednie władze
D. rozcieńczyć wyciek wodą
W przypadku wycieku koncentratu środka ochrony roślin, kluczowym działaniem jest niezwłoczne zabezpieczenie miejsca wycieku oraz powiadomienie odpowiednich służb. Zabezpieczenie miejsca wycieku pozwala na ograniczenie rozprzestrzeniania się substancji chemicznej oraz minimalizację ryzyka dla ludzi i środowiska. W praktyce oznacza to, że należy odizolować teren, aby zapobiec dostępowi osób nieupoważnionych oraz ograniczyć kontakt potencjalnie zagrożonych. Powiadomienie oficjalnych władz, takich jak straż pożarna czy służby ochrony środowiska, jest niezbędne, ponieważ mają one odpowiednie zasoby oraz wiedzę, aby bezpiecznie usunąć substancję i zarządzać sytuacją kryzysową. Zgodnie z procedurami bezpieczeństwa, każda osoba, która ma styczność z substancjami chemicznymi, powinna znać lokalne przepisy dotyczące postępowania w sytuacjach awaryjnych, a także posiadać dostęp do kart charakterystyki substancji chemicznych. Te karty zawierają informacje o właściwościach chemicznych, zagrożeniach oraz metodach postępowania w przypadku wycieku.

Pytanie 7

Jaką ilość m3 ziemi urodzajnej trzeba przygotować do utworzenia rabaty o powierzchni 1 200 m2, jeżeli zużycie ziemi wynosi 15,4 m3 na 100 m2?

A. 18,48 m3
B. 12,83 m3
C. 184,80 m3
D. 128,33 m3
Aby obliczyć ilość ziemi urodzajnej potrzebnej do założenia rabaty o powierzchni 1 200 m<sup>2</sup>, należy skorzystać z podanej normy zużycia ziemi, która wynosi 15,4 m<sup>3</sup> na 100 m<sup>2</sup>. Proces obliczenia wygląda następująco: najpierw ustalamy, ile razy 100 m<sup>2</sup> mieści się w 1 200 m<sup>2</sup>, co daje 12. Następnie mnożymy tę liczbę przez normę zużycia ziemi: 12 x 15,4 m<sup>3</sup> = 184,80 m<sup>3</sup>. To oznacza, że do przygotowania rabaty o takiej powierzchni potrzebujemy 184,80 m<sup>3</sup> ziemi. Zrozumienie tej metody jest kluczowe, zwłaszcza w kontekście planowania ogrodów i rabat kwiatowych, gdzie stosowanie odpowiednich ilości podłoża wpływa na zdrowie roślin. Warto również pamiętać o standardach dotyczących jakości używanej ziemi, które powinny odpowiadać potrzebom konkretnych roślin, co zapewni ich prawidłowy wzrost i rozwój.

Pytanie 8

Kainit stosuje się w celu zaspokojenia niedoborów w glebie

A. magnezu
B. fosforu
C. potasu
D. azotu
Kainit to taki nawóz, który zawiera potas w postaci chlorku potasu i siarczanu magnezu. Ten potas to naprawdę ważny składnik dla roślin, bo ma duży wpływ na wiele procesów biochemicznych. Jak jest go w glebie, to rośliny lepiej rozwijają korzenie, są bardziej odporne na choroby i lepiej radzą sobie z wodą. Jak potasu brakuje, to rośliny mogą być słabsze i łatwiej je zaatakują choroby, co w efekcie zmniejsza plony. Używając kainitu, można odwiedzić uprawy, takie jak ziemniaki czy kukurydza, które potrzebują sporo potasu, żeby wydajność była na dobrym poziomie. Warto wprowadzać kainit do gleby w odpowiednich ilościach, bo to naprawdę poprawia jakość i wydajność plonów. Zawsze pamiętaj, żeby stosować nawozy zgodnie z analizą gleby i ogólnymi zasadami agrotechnicznymi, bo to jest kluczowe w dobrym rolnictwie.

Pytanie 9

Szkodnikiem, który minuje liście kasztanowca białego oraz prowadzi do ich przedwczesnego opadania, jest

A. opuchlak
B. mszyca
C. szrotówek
D. wciornastek
Wciornastek, opuchlak i mszyca to organizmy, które również mogą powodować uszkodzenia roślin, jednak nie są bezpośrednio związane z kasztanowcem białym w kontekście minowania liści. Wciornastek, jako przedstawiciel roztoczy, atakuje różne gatunki roślin, lecz jego głównym działaniem jest wysysanie soków, co prowadzi do osłabienia roślin, a nie do tworzenia charakterystycznych min. Opuchlak, z kolei, to chrząszcz, który żeruje na korzeniach i łodygach, a jego obecność na liściach kasztanowca jest rzadkością. Z kolei mszyca to owad ssący, który może atakować kasztanowce, ale nie ma zdolności do minowania ich liści. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do wyboru tych odpowiedzi, polegają na zrozumieniu sposobu żerowania tych szkodników. Często mylone są objawy uszkodzeń roślin z ich przyczynami, co skutkuje nieprawidłowym przypisaniem odpowiedzialności za szkody. Dlatego kluczowe jest dokładne rozpoznanie szkodników oraz ich sposobów działania, co pozwala na skuteczniejsze zarządzanie i ochronę roślin. W przypadku kasztanowca białego, właściwa identyfikacja szrotówka jako sprawcy minowania liści jest niezbędna dla efektywnej ochrony gatunku przed jego negatywnym wpływem.

Pytanie 10

Nienaturalne szarozielone bądź fioletowe zabarwienie liści oraz ogonków liściowych wskazuje na niedobór

A. azotu
B. fosforu
C. potasu
D. magnezu
Azot, magnez i potas są składnikami odżywczymi, które również mają kluczowe znaczenie dla wzrostu i rozwoju roślin, ale ich niedobór objawia się w inny sposób. Niedobór azotu prowadzi do żółknięcia liści, zwłaszcza starszych, co jest efektem zmniejszonej produkcji chlorofilu. Rośliny z deficytem azotu często wykazują spowolniony wzrost oraz ogólną bladą barwę. Magnez, z kolei, jest niezbędny do aktywacji wielu enzymów oraz syntezy chlorofilu, a jego niedobór może prowadzić do charakterystycznych plam na liściach, co jest wynikiem zubożenia chlorofilu. Potas jest natomiast kluczowy dla regulacji procesów osmotycznych oraz transportu wody i składników odżywczych; jego niedobór objawia się brązowymi plamami na brzegach liści. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe, aby nie mylić objawów różnych niedoborów. Stosując niewłaściwe nawozy w odpowiedzi na błędne diagnozy, można wprowadzić dodatkowe problemy, co może prowadzić do pogorszenia kondycji roślin. Edukacja na temat właściwego rozpoznawania symptomów niedoborów składników pokarmowych oraz zastosowania odpowiednich praktyk agrotechnicznych jest niezbędna dla utrzymania zdrowego wzrostu roślin.

Pytanie 11

Jakie narzędzie powinno się wykorzystać do wykopania dołu, w którym zostanie posadzony krzew róży parkowej?

A. Łopatą
B. Szpadlem
C. Łopatką
D. Szuflą
Szpadel jest narzędziem, które idealnie nadaje się do wykopywania dołów w celu sadzenia roślin, takich jak krzewy róż. Jego konstrukcja, w tym długie, proste ostrze, pozwala na efektywne i głębokie przekopywanie gleby, co jest kluczowe przy przygotowywaniu miejsca dla korzeni roślin. W przypadku róż parkowych, które mogą mieć dość rozwinięty system korzeniowy, ważne jest, aby dół był dostatecznie głęboki i szeroki, aby umożliwić swobodny rozwój rośliny. Szpadel także ułatwia usuwanie twardych, zbitych gleb, co jest niezbędne w przypadku gleb o złej strukturze. Przy sadzeniu róż należy również zwrócić uwagę na podłoże; często wymagają one dobrze przepuszczalnej gleby, a użycie szpadla pozwala na łatwe wymieszanie podłoża z kompostem czy nawozami organicznymi. W dobrych praktykach ogrodniczych zaleca się również, aby dół był wykopany na głębokość co najmniej 30-50 cm, co sprzyja lepszemu ukorzenieniu się rośliny.

Pytanie 12

Zbiór działań mających na celu przywrócenie historycznych wartości ogrodu zabytkowego z uwzględnieniem jego pierwotnej funkcji, formy oraz treści to

A. rewaloryzacja
B. rewitalizacja
C. adaptacja
D. modernizacja
Rewitalizacja to jakby przywracanie ogrodu do życia, tak żeby znów wyglądał ładnie i był użyteczny. W kontekście ogrodów zabytkowych to nie tylko naprawa starych elementów, ale też przywrócenie ich dawnych funkcji. Można na przykład organizować w takich ogrodach różne wydarzenia kulturalne czy edukacyjne. Fajnym przykładem rewitalizacji jest ogrodzenie ogrodu, które nie tylko chroni rośliny, ale też daje możliwość na różne społeczne akcje. W branży ochrony dziedzictwa kulturowego rewitalizacja powinna opierać się na zasadach takich jak autentyczność, współpraca z lokalną społecznością i dbałość o środowisko. Dobrze, żeby w rewitalizacji ogrodów zabytkowych brali udział architekci krajobrazu i specjaliści od konserwacji, bo dzięki temu można mieć pewność, że wszystko jest robione zgodnie z odpowiednimi wytycznymi i że zachowujemy wartość historyczną tych miejsc.

Pytanie 13

Zakres ogólnej inwentaryzacji nie obejmuje

A. nazw botanicznych drzew.
B. pomiaru zasięgu korony.
C. odległości między drzewami w metrach.
D. ilości egzemplarzy drzew.
Pomiar zasięgu korony drzew nie jest częścią inwentaryzacji ogólnej, ponieważ ta forma inwentaryzacji koncentruje się głównie na ilościowych aspektach drzewostanu, takich jak liczba sztuk drzew czy ich rozstaw. Inwentaryzacja ogólna ma na celu zebranie podstawowych danych, które są istotne do oceny stanu lasu i jego zdolności produkcyjnej. Na przykład, rejestrując ilość sztuk drzew oraz ich nazwy łacińskie, przyczyniamy się do monitorowania różnorodności biologicznej i ewentualnych zagrożeń dla ekosystemu. W praktyce takie dane mogą być wykorzystane do zastosowania w planowaniu wycinek, ocenie zdrowotności lasu oraz zachowania równowagi ekologicznej. Z kolei pomiar zasięgu korony, który odnosi się do wielkości obszaru zajmowanego przez korony drzew, jest bardziej szczegółowym pomiarem i zazwyczaj przeprowadzany jest w ramach inwentaryzacji szczegółowej lub badania zdrowotności drzew, co jest już bardziej zaawansowane niż inwentaryzacja ogólna.

Pytanie 14

Na czas zimowy, należy przykrywać

A. tawuły japońskie
B. róże rabatowe
C. funkie ogrodowe
D. piwonie ogrodowe
Sięgnij po róże rabatowe, bo to naprawdę wrażliwe kwiaty na zimowe trudy. Jak już wiadomo, stroisz z igliwia to świetny sposób, żeby je przed mrozem i wilgocią ochronić. W zimie te róże mogą mieć naprawdę pod górkę z przymrozkami i szkodnikami, dlatego ważne jest, żeby je przykryć tym stroiszem. Co ciekawe, to nie tylko chroni je przed zimnem, ale też zapobiega przemoczeniu, co może spowodować gnicie korzeni. Kiedy już chcesz je okryć, upewnij się, że ten stroisz nie jest za gruby, bo przecież roślinom też powietrze potrzebne! Fajnie jest też przyciąć róże przed nałożeniem stroisza, żeby zmniejszyć powierzchnię, która może parować wodę. I pamiętaj, żeby używać igliwia z roślin, które nie są toksyczne, bo to ważne dla bezpieczeństwa całego ogrodu. Jak dobrze je zabezpieczysz, to wiosną znów będą cieszyć oko swoimi pięknymi kwiatami.

Pytanie 15

Jak powinien być prawidłowo uformowany kształt żywopłotu?

A. B.
B. D.
C. A.
D. C.
Wybierając inne kształty dla żywopłotu, łatwo można się wpakować w kłopoty z jego pielęgnacją i wykorzystaniem przestrzeni. Na przykład, kształt A, który może wydawać się kuszący, prowadzi do tego, że rośliny rosną niekontrolowanie. W efekcie, taki żywopłot szybko traci swoją estetykę i wygląda chaotycznie. Co więcej, dostęp do jego wnętrza jest trudny, więc z pielęgnacją można mieć kłopoty. Z kolei kształt C, czyli taki wyraźnie zawężony na górze, może wcale nie być najlepszym rozwiązaniem, bo wiatr powieje i taki żywopłot może się przewrócić. A przy tym dolne partie roślin mogą przez to dostawać za mało światła. Kształt D, szeroki i rozłożysty, też może być pułapką, bo rośliny zaczynają ze sobą konkurować o miejsce i wodę, a to może je osłabić. Warto zrozumieć, jak kształt wpływa na zdrowie roślin i ich wzrost, bo to klucz do dobrze zaplanowanego żywopłotu. Dobrze jest kierować się zasadami ogrodnictwa, które mówią o regularności kształtu, co da lepsze efekty na dłuższą metę.

Pytanie 16

Funkcje biocenotyczne, związane z dostarczaniem pożywienia dla ptaków, mają

A. dąb czerwony i wierzba purpurowa
B. forsycja pośrednia i trzmielina Fortune'a
C. jabłoń purpurowa i ognik szkarłatny
D. żylistek szorstki i wrzos pospolity
Jabłoń purpurowa (Malus 'Royalty') oraz ognik szkarłatny (Firethorn, Pyracantha) są doskonałymi przykładami roślin, które pełnią ważne funkcje biocenotyczne, zwłaszcza w kontekście dostarczania pokarmu dla ptaków. Jabłoń purpurowa, charakteryzująca się atrakcyjnymi, ciemnopurpurowymi liśćmi i różowymi kwiatami, wytwarza owoce, które są bogate w cukry i witaminy, przyciągając różnorodne gatunki ptaków. Ognik szkarłatny, z kolei, produkuje twarde, pomarańczowe owoce, które stanowią cenne źródło pożywienia w okresie zimowym, gdy inne pokarmy są trudne do znalezienia. Zastosowanie tych roślin w ogrodach, parkach i innych przestrzeniach zieleni sprzyja zachowaniu różnorodności biologicznej i wspiera lokalne ekosystemy. Dbanie o bioróżnorodność poprzez sadzenie roślin owocowych oraz krzewów jagodowych jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie projektowania terenów zieleni oraz zrównoważonego rozwoju, co przekłada się na korzystny wpływ na zdrowie ekosystemów oraz dobrostan ptaków.

Pytanie 17

Zjawisko zmiany koloru roślin na fioletowo-purpurowe oraz ich ograniczony wzrost wskazuje na brak jakiego składnika w glebie?

A. azotu
B. fosforu
C. magnezu
D. potasu
Niedobór potasu, magnezu czy azotu, choć również istotny w procesach wzrostu roślin, objawia się w zupełnie inny sposób. Potas jest niezbędny do regulacji gospodarki wodnej roślin oraz wpływa na syntezę białek i enzymów. Jego deficyt prowadzi do brązowienia brzegów liści, co jest mylone z objawami niedoboru fosforu. Magnez, z kolei, jest kluczowym składnikiem chlorofilu, a jego niedobór powoduje chlorozę, czyli żółknięcie liści, a nie ich purpurowe zabarwienie. Azot, jako podstawowy składnik białek, wpływa na zieloność roślin. Jego niedobór prowadzi do ogólnego osłabienia wzrostu oraz żółknięcia liści, co także jest mylnie interpretowane. Łatwo jest popełnić błąd w identyfikacji symptomów niedoboru, co może prowadzić do błędnych decyzji nawozowych. Dlatego ważne jest, aby stosować analizy gleby przed podjęciem działań, by uniknąć nieefektywnego nawożenia i zapewnić roślinom optymalne warunki do wzrostu. W praktyce, zrozumienie różnic w objawach niedoboru składników odżywczych oraz ich wpływu na rośliny jest kluczowe dla skutecznego zarządzania uprawami.

Pytanie 18

Jaką funkcję klimatyczną pełni zieleń w osiedlu?

A. Podwyższa temperatury dzienne
B. Zwiększa parowanie wody z podłoża
C. Zmniejsza wahania temperatur w ciągu doby
D. Obniża wilgotność powietrza
Zieleń osiedlowa odgrywa kluczową rolę w regulacji mikroklimatu w obszarach urbanistycznych. Poprawna odpowiedź, dotycząca zmniejszenia wahań temperatur dobowych, jest uzasadniona zjawiskiem znanym jako efekt urban heat island (UHI), gdzie obszary z intensywną zabudową wykazują wyższe temperatury w porównaniu do terenów zielonych. Roślinność, poprzez procesy takie jak transpiracja i cień, wpływa na obniżenie temperatury w ciągu dnia oraz stabilizację temperatur w nocy. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być projektowanie osiedli mieszkaniowych z uwzględnieniem parków, skwerów oraz zielonych dachów, które nie tylko poprawiają estetykę, ale również przyczyniają się do lepszej jakości życia mieszkańców. Standardy urbanistyczne, takie jak LEED (Leadership in Energy and Environmental Design), promują włączenie terenów zielonych jako elementu strategii zrównoważonego rozwoju, co potwierdza znaczenie zieleni w kontekście klimatycznym.

Pytanie 19

Nawadnianie grawitacyjne to proces polegający na

A. wykorzystaniu wody znajdującej się w rowach i kanałach.
B. dostarczaniu wody w formie kropli bezpośrednio do systemu korzeniowego.
C. rozprowadzaniu wody za pomocą systemu bruzd.
D. dostarczaniu wody w formie kropli na powierzchnię gleby oraz roślin.
Wybór odpowiedzi dotyczącej nawadniania przez krople wskazuje na pewne nieporozumienie. Metoda kroplowa na pewno ma swoje plusy, ale to nie jest to samo co nawadnianie grawitacyjne. Grawitacja działa tu na korzyść – woda spływa w dół bruzd, więc nie jest aplikowana w formie kropli. Zresztą, nawadnianie grawitacyjne ma swoje zasady, które trzeba znać, żeby się nie pogubić. Odpowiedź, która mówi o systemie bruzd, jest kluczowa, bo w ten sposób woda efektywnie dociera do roślin. Pamiętaj, że odpowiednie zaprojektowanie bruzd jest bardzo ważne, bo tylko wtedy można osiągnąć dobrą efektywność tego systemu. Dobrze zaplanowane nawadnianie ma duże znaczenie dla plonów i zdrowia roślin, a brak zrozumienia tej kwestii może prowadzić do problemów w uprawach.

Pytanie 20

W trakcie pracy na wysokości, przy usuwaniu suchych gałęzi, miał miejsce wypadek. Osoba przeprowadzająca tę czynność spadła z wysokości 5 metrów, jest nieprzytomna, lecz oddycha. Jakiego rodzaju pierwszej pomocy należy jej udzielić?

A. wykonać sztuczne oddychanie i kontrolować puls co kilka minut
B. podać poszkodowanemu zimny napój i monitorować co kilka minut, czy oddycha
C. umieścić poszkodowanego w stabilnej pozycji i sprawdzać puls co kilka minut
D. zostawić poszkodowanego w aktualnej pozycji i co kilka minut kontrolować, czy oddycha
Zalecenia dotyczące przeprowadzenia sztucznego oddychania u osoby nieprzytomnej, która oddycha, są nieprawidłowe i mogą prowadzić do niebezpieczeństwa dla poszkodowanego. W przypadku, gdy osoba jest nieprzytomna, ale oddycha, konieczne jest skupienie się na zapewnieniu bezpieczeństwa jej dróg oddechowych, a nie na podejmowaniu działań, które mogą zaszkodzić jej stanowi. Ułożenie poszkodowanego w pozycji bezpiecznej to standardowa procedura, która ma na celu zapobieganie aspiracji, czyli dostaniu się płynów do płuc. Przeprowadzanie sztucznego oddychania w takiej sytuacji może doprowadzić do uszkodzenia płuc, a także do nieprawidłowego krążenia powietrza. Z kolei podanie napoju chłodzącego może być nieodpowiednie, ponieważ poszkodowany może nie być w stanie połknąć, co stwarza ryzyko zadławienia. Pozostawienie osoby w pozycji zastanej bez monitorowania jej stanu zdrowia również może prowadzić do tragicznych konsekwencji, ponieważ kluczowe jest reagowanie na zmiany w stanie poszkodowanego. Ważne jest, aby w takich okolicznościach nie tylko znać teoretyczne zasady, ale również skutecznie je stosować w praktyce, co jest istotne w nagłych wypadkach.

Pytanie 21

Jasny, pudrowaty osad grzybni oraz zarodników, zauważalny na liściach, to

A. fuzarioza
B. plamistość liści
C. rdza
D. mączniak prawdziwy
Mączniak prawdziwy to choroba roślin wywoływana przez grzyby z rodziny Erysiphaceae, która objawia się charakterystycznym białym, mączystym nalotem na liściach. Nalot ten jest wynikiem wzrostu grzybni, która rozwija się na powierzchni rośliny, a jej obecność jest wskazówką, że roślina jest zainfekowana. Ta choroba może prowadzić do osłabienia rośliny, a w skrajnych przypadkach do jej obumarcia. W praktyce, wczesne rozpoznanie mączniaka prawdziwego jest kluczowe dla skutecznego zarządzania chorobami roślin. Warto stosować zabiegi profilaktyczne, takie jak odpowiednie stany wzrostu roślin (zapewnienie właściwego rozstawu, nawadnianie, wentylacja), aby zminimalizować ryzyko zakażenia. W przypadku wystąpienia objawów, można zastosować fungicydy, które ograniczają rozwój patogenu, ale ważne jest, aby stosować je zgodnie z zaleceniami producenta oraz lokalnymi regulacjami dotyczącymi ochrony roślin. Dobre praktyki obejmują także rotację upraw oraz wybór odpornych na mączniaka odmian roślin, co może znacznie poprawić zdrowotność upraw.

Pytanie 22

Jakie rośliny można by polecić do użycia jako rośliny okrywowe w miejscu cienistym, osłoniętym przez korony drzew?

A. jałowiec płożący (Juniperus horizontalis), wrzos pospolity (Calluna vulgaris)
B. płomyk szydlasty (Phlox subulata), goździk kropkowany (Dianthus deltoides)
C. macierzanka piaskowa (Thymus serpyllum), karmnik ościsty (Sagina subulata)
D. barwinek pospolity (Vinca minor), bluszcz pospolity (Hedera helix)
Barwinek pospolity (Vinca minor) oraz bluszcz pospolity (Hedera helix) to rośliny, które doskonale sprawdzają się jako okrywowe w warunkach zacienionych. Barwinek pospolity charakteryzuje się gęstym, zielonym listowiem i jest w stanie dobrze rosnąć w cieniu, co czyni go idealnym do miejsc, gdzie inne rośliny mogą mieć trudności z rozwojem. Dodatkowo, barwinek kwitnie wiosną, dostarczając atrakcyjnych, niebieskawych kwiatów, które mogą ożywić zacienione obszary. Bluszcz pospolity z kolei jest znany z dużej tolerancji na cień oraz zdolności do wspinania się na inne rośliny i powierzchnie, co sprawia, że jest doskonałym wyborem do zalesionych ogrodów. Obie rośliny są mało wymagające, co wpisuje się w dzisiejsze trendy ekologiczne, promujące wykorzystanie rodzimych gatunków do tworzenia zrównoważonych ekosystemów w ogrodach. Warto również zaznaczyć, że zarówno barwinek, jak i bluszcz, mają właściwości stabilizujące glebę, co jest istotne w kontekście zapobiegania erozji w obszarach narażonych na klęski żywiołowe.

Pytanie 23

W projekcie rabaty przewidziano rozmieszczenie roślin w odstępie 20 x 20 cm, a odległość pierwszego rzędu od krawędzi obsadzenia powinna wynosić

A. 25 cm
B. 5 cm
C. 10 cm
D. 20 cm
Wybór odpowiedzi 20 cm, 5 cm lub 25 cm może wynikać z nieporozumienia co do zasad sadzenia roślin. Ustalona odległość 20 cm dotyczy rozstawu między roślinami, a nie odległości od granicy kwietnika. Wybór 20 cm jako odległości od krawędzi nie uwzględnia faktu, że rośliny potrzebują przestrzeni do wzrostu, a zbyt duża odległość może prowadzić do nieefektywnego wykorzystania powierzchni. Odpowiedź 5 cm jest z kolei niewłaściwa, ponieważ zbyt mała odległość od granicy ogranicza przestrzeń dla rozwoju korzeni i może prowadzić do przedwczesnego umierania roślin, ze względu na konkurencję o zasoby. Odpowiedź 25 cm może być uznana za nadmierną, co wiąże się z nieefektywnym zagospodarowaniem przestrzeni oraz zwiększonymi kosztami związanymi z nasadzeniami. Zrozumienie odległości przy sadzeniu roślin jest kluczowe w projektowaniu kwietników, ponieważ nie tylko wpływa na estetykę, ale również na zdrowie roślin. W praktyce, właściwe planowanie rozstawu oraz odległości od granic jest niezbędne dla zapewnienia, że każda roślina ma dostęp do światła słonecznego, wody i składników odżywczych, co w konsekwencji prowadzi do bujnego wzrostu i długowieczności roślin w ogrodzie. Wiedza na temat tych zasad jest podstawą skutecznego ogrodnictwa i należy ją stosować w każdym projekcie sadzenia.

Pytanie 24

Na glebach o dużym zanieczyszczeniu nie należy stosować

A. orki przedzimowej
B. brony talerzowej
C. włókowania
D. kultywatora
Wybór kultywatora na gleby silnie zaperzone może być mylący, ponieważ często postrzegany jest jako rozwiązanie do poprawy struktury gleby. Kultywatory są narzędziami, które rozbijają zbitą glebę i poprawiają jej napowietrzenie, jednak na glebach silnie zaperzonych ich stosowanie może prowadzić do jeszcze większego zaciągania zanieczyszczeń organicznych na powierzchnię. Włókowanie, z kolei, ma na celu spulchnienie wierzchniej warstwy gleby, co w teorii może wydawać się korzystne, ale również może nie zaspokajać potrzeb gleby, która wymaga bardziej delikatnego podejścia. Odpowiedzią na problem gleb zaperzonych nie jest intensywna obróbka, lecz dbałość o ich zdrowie i równowagę biologiczną. Zastosowanie orki przedzimowej również może być wadliwe, ponieważ głębokie oranie może prowadzić do dalszego pogłębiania problemów związanych z zaperzeniem oraz uszkodzeń struktury gleby. Zamiast tego, bardziej odpowiednie są metody ochrony gleby, takie jak stosowanie nawozów organicznych oraz wprowadzenie roślin okrywowych, które zwiększają bioróżnorodność i poprawiają kondycję gleby. Warto zatem podejść do tematu z większą rozwagą i uwzględnić specyfikę gleby przy wyborze metod uprawy.

Pytanie 25

Jaki element wyposażenia jest kluczowy w ogrodzie zoologicznym?

A. Wieszak na rowery
B. Rzeźba do ogrodu
C. Tablica informacyjna
D. Fontanna
Tablica informacyjna jest kluczowym elementem wyposażenia w ogrodzie zoologicznym, ponieważ odgrywa istotną rolę w edukacji odwiedzających oraz w poprawie ich doświadczeń. Informacje zamieszczone na tablicach, takie jak dane o gatunkach zwierząt, ich naturalnym środowisku oraz zagrożeniach, z jakimi się borykają, pomagają w zwiększeniu świadomości ekologicznej. Tablice informacyjne są zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które podkreślają znaczenie edukacji w zakresie ochrony przyrody. Przykładowo, dobrze zaprojektowana tablica może zawierać interaktywne elementy, takie jak kody QR, które prowadzą do materiałów multimedialnych, co dodatkowo angażuje odwiedzających. Zastosowanie tablic informacyjnych jest również kluczowe w kontekście zachowania bezpieczeństwa, gdyż informują o zasadach zachowania w pobliżu zwierząt oraz o regulaminie obiektu. To wszystko sprawia, że tablice są nie tylko estetycznym, ale głównie funkcjonalnym elementem każdego zoo.

Pytanie 26

Do grupy roślin cebulowych należą

A. stokrotkę pospolitą (Bellis perennis)
B. żeniszek meksykański (Ageratum houstonianum)
C. narcyza zwyczajnego (Narcissus poeticus)
D. szałwię błyszczącą (Salvia splendens)
Narcyz zwyczajny (Narcissus poeticus) należy do roślin cebulowych, co oznacza, że rozwija się z cebuli, struktury podziemnej, która gromadzi substancje odżywcze. Cebule narcyzów pozwalają na regenerację rośliny co roku, co czyni je doskonałym wyborem dla ogrodników, którzy poszukują kwiatów łatwych w uprawie. Narcyzy kwitną wczesną wiosną, oferując piękne, intensywne kolory i aromaty, co czyni je popularnymi w ogrodach przydomowych oraz w nasadzeniach kompozycyjnych. Ponadto, ich cebule są odporne na zimno, co sprawia, że są idealnym wyborem do stref o zimnym klimacie. W kontekście dobrych praktyk ogrodniczych, narcyzy powinny być sadzone w miejscach dobrze nasłonecznionych, w glebie o dobrej przepuszczalności, co sprzyja ich zdrowemu wzrostowi. Warto również zaznaczyć, że niektóre gatunki narcyzów mają właściwości toksyczne, co należy uwzględnić podczas planowania przestrzeni ogrodowej, zwłaszcza w kontekście bezpieczeństwa dzieci i zwierząt domowych.

Pytanie 27

Celem dodania piasku do podłoża jest

A. rozluźnienie podłoża
B. zmniejszenie pH podłoża
C. podniesienie zawartości makroelementów w podłożu
D. zwiększenie wilgotności podłoża
Dodanie piasku do podłoża ma na celu przede wszystkim rozluźnienie struktury gleby, co prowadzi do poprawy jej przepuszczalności oraz aeracji. Piasek, jako materiał o większych granulach, tworzy przestrzenie między cząstkami, co ułatwia cyrkulację powietrza oraz wody. To zjawisko jest niezwykle istotne dla zdrowia roślin, które potrzebują odpowiedniej ilości tlenu do prawidłowego wzrostu. W praktyce stosowanie piasku jest szeroko zalecane w uprawach roślin wymagających dobrze drenowanych podłoży, takich jak sukulenty czy niektóre rodzaje traw. Ponadto, dodanie piasku może pomóc w zmniejszeniu zagęszczenia gleby, co jest szczególnie istotne w przypadku gleb gliniastych, które mają tendencję do zbrylania się i zatrzymywania wody. W kontekście dobrych praktyk ogrodniczych, stosowanie piasku powinno być przemyślane i dostosowane do specyficznych potrzeb danego gatunku rośliny oraz warunków glebowych, aby uzyskać optymalne rezultaty w uprawach.

Pytanie 28

Nasiona traw można wmieszać w glebę na głębokość około 1 cm przy użyciu

A. piaskownicy
B. wałokolczatki
C. łopaty
D. miotłograbii
Wałokolczatka to narzędzie, które jest szczególnie przystosowane do przemieszczenia nasion traw z glebą na niewielką głębokość, co jest kluczowe dla zapewnienia ich odpowiednich warunków do wzrostu. Dzięki swojej konstrukcji, wałokolczatka w efektywny sposób wprowadza nasiona w glebę, co zwiększa ich kontakt z podłożem oraz poprawia warunki wilgotnościowe niezbędne do kiełkowania. W praktyce, stosowanie wałokolczatki jest zgodne z zasadami dobrych praktyk w agrotechnice, gdzie istotne jest, aby nasiona nie były zbyt głęboko zakopane, co mogłoby utrudnić ich wyrastanie. Dodatkowo, wałokolczatka pozwala na równomierne rozprowadzenie nasion na powierzchni gleby i zmniejsza ryzyko ich wypłukania podczas opadów deszczu. Może być stosowana w różnych warunkach glebowych i pogodowych, co czyni ją wszechstronnym narzędziem w ogrodnictwie i rolnictwie.

Pytanie 29

Podstawową rolą, jaką pełni las drzew iglastych oddzielający obszar zamieszkany od drogi, jest rola

A. izolacyjna
B. estetyczna
C. kulturowa
D. klimatyczna
Odpowiedź 'izolacyjna' jest poprawna, ponieważ rząd drzew iglastych ma kluczowe znaczenie w oddzielaniu terenów zamieszkałych od tras komunikacyjnych, pełniąc funkcję ochronną. Drzewa tworzą barierę, która znacznie redukuje hałas i zanieczyszczenia komunikacyjne, co przekłada się na poprawę komfortu życia mieszkańców. Przykładowo, w miastach takich jak Warszawa, sadzenie drzew wzdłuż głównych arterii komunikacyjnych skutkuje zmniejszeniem poziomu hałasu oraz poprawą jakości powietrza. Zgodnie z normami ekologicznymi i urbanistycznymi, takie działania przyczyniają się do zrównoważonego rozwoju miast, w którym ochrona zdrowia mieszkańców jest priorytetem. Dodatkowo, funkcja izolacyjna drzew polega na tworzeniu mikroklimatu, który wpływa na temperaturę oraz wilgotność w ich otoczeniu, co jest szczególnie istotne w kontekście zmieniającego się klimatu. Warto zatem w projektach urbanistycznych uwzględniać zasadzenie drzew, aby zminimalizować negatywne skutki urbanizacji.

Pytanie 30

Który z wymienionych elementów przestrzeni zielonej można wykorzystać na cmentarzu?

A. Siedzisko huśtawkowe
B. Staw ozdobny
C. Ławkę
D. Zegar słoneczny
Ławka jest elementem małej architektury, który pełni istotną rolę na cmentarzach, ponieważ zapewnia odwiedzającym miejsce do odpoczynku i refleksji. W kontekście projektowania terenów zieleni na cmentarzach, ławki powinny być umieszczane w dogodnych lokalizacjach, umożliwiających widok na aleje i groby, co sprzyja kontemplacji. Warto zwrócić uwagę na materiały, z których są wykonane, ponieważ muszą być odporne na działanie warunków atmosferycznych, takie jak deszcz czy mróz, a także na działanie promieniowania UV. Najczęściej stosowane materiały to stal nierdzewna, drewno oszlifowane oraz kompozyty, które łączą estetykę z trwałością. Wybór odpowiedniego stylu ławki również jest istotny, aby harmonizowała ona z otoczeniem cmentarza, wspierając jego spokój i powagę. Projektując cmentarze, urbanistyka i architektura krajobrazu powinny bazować na dobrych praktykach, które uwzględniają nie tylko funkcjonalność, ale również estetykę oraz szacunek dla miejsca, które jest przestrzenią pamięci.

Pytanie 31

Jakie obszary zieleni określane są mianem parków leśnych, które pełnią rolę uzupełniającą dla miejskich terenów wypoczynkowych?

A. Lasy komunalne
B. Lasy gospodarcze
C. Rezerwaty przyrody
D. Ogrody jordanowskie
Odpowiedzi wskazujące na lasy produkcyjne, parki narodowe oraz ogrody jordanowskie nie są właściwe w kontekście pytania o tereny zieleni nazywane parkami leśnymi, które pełnią rolę uzupełniającą dla terenów rekreacyjnych w miastach. Lasy produkcyjne są zarządzane głównie z myślą o pozyskiwaniu surowca drzewnego, co ogranicza ich funkcje rekreacyjne. Ich głównym celem jest produkcja drewna, a nie zapewnienie mieszkańcom przestrzeni do wypoczynku. Parki narodowe, z kolei, mają na celu ochronę unikalnych ekosystemów i bioróżnorodności, co sprawia, że dostęp do nich może być ograniczony. Zaletą parków narodowych jest ich ochrona przyrody, ale ich funkcje rekreacyjne są ograniczone przez regulacje prawne, które mają na celu zachowanie przyrody. Ogrody jordanowskie są przestrzeniami zaprojektowanymi dla dzieci, aby mogły się bawić i rozwijać, jednak nie są one terenami leśnymi, a ich funkcja jest inna niż lasów komunalnych. Właściwe zrozumienie definicji i funkcji różnych typów terenów zieleni jest kluczowe, aby móc skutecznie planować i zarządzać przestrzenią miejską oraz promować zrównoważony rozwój miast.

Pytanie 32

Obsadzanie kwietników sezonowych w okresie letnim realizuje się

A. w drugiej połowie kwietnia
B. w pierwszej połowie maja
C. w drugiej połowie maja
D. w pierwszej połowie kwietnia
Sadzenie kwiatów w pierwszej połowie maja czy w kwietniu to raczej zły krok. Wczesne wsadzanie roślin ciepłolubnych może je uszkodzić przez późne przymrozki, które w naszym klimacie mogą się zdarzać nawet do połowy maja. Na przykład w pierwszej połowie kwietnia niska temperatura w nocy to spory problem i może doprowadzić do osłabienia roślin. Wiele z nich potrzebuje ciepłej gleby, a jeśli wsadzisz je za wcześnie, to ich wzrost może się opóźnić. Warto dostosować terminy do lokalnych warunków, bo to naprawdę ważne. Ogrodnicy powinni mieć to na uwadze, żeby nie marnować czasu i pieniędzy. Czasami brak zrozumienia tych zasad może skutkować całkowitym fiaskiem w obsadzaniu kwietników.

Pytanie 33

Jakie rośliny występują w zbiorowiskach przywodnych?

A. trzciny pospolitej i pałki wąskolistnej
B. rogatka sztywnego i moczarki kanadyjskiej
C. grążela żółtego i osoki aloesowatej
D. żurawiny błotnej i dąbrówki kosmatej
Rozważając inne podane odpowiedzi, warto zauważyć, że żurawina błotna (Vaccinium oxycoccos) i dąbrówka kosmata (Ajuga reptans) nie są typowymi przedstawicielami zbiorowisk przywodnych. Żurawina błotna występuje głównie w torfowiskach i terenach podmokłych, ale jej siedliska są zupełnie inne niż zbiorowiska przywodne, które dominują w ekosystemach związanych z wodą. Dąbrówka kosmata, będąca rośliną lądową, preferuje tereny leśne i śródleśne, a nie obszary wodne. Rogatka sztywna (Sparganium erectum) i moczarka kanadyjska (Elodea canadensis) to inne gatunki, które choć mogą występować w pobliżu wody, nie są głównymi komponentami zbiorowisk przywodnych. Rogatka sztywna jest zwykle związana z strefami o szerszym dostępie do wody, a moczarka kanadyjska rośnie w wodach stojących, nie tworzy jednak charakterystycznych ekosystemów przybrzeżnych. Grążel żółty (Nuphar lutea) i osoka aloesowata (Eriophorum angustifolium) również nie są typowe dla zbiorowisk przywodnych. Grążel występuje w głębszych wodach i nie tworzy zwartej roślinności na brzegach, natomiast osoka aloesowata preferuje torfowiska. Zrozumienie różnic w siedliskach poszczególnych roślin jest kluczowe dla skutecznego zarządzania ekosystemami wodnymi oraz ich ochrony. Właściwe rozpoznawanie roślinności na terenach przywodnych jest istotne dla ochrony bioróżnorodności oraz realizacji projektów rekultywacyjnych.

Pytanie 34

Aby zredukować ryzyko wysychania podłoża stosowanego do uprawy roślin doniczkowych, warto dodać do niego

A. werermikulit.
B. keramzyt.
C. hydrożel.
D. piasek.
Mieszanie podłoża do uprawy roślin doniczkowych z keramzytem, piaskiem czy wermikulitem, mimo iż może wydawać się korzystne, nie jest najskuteczniejszym rozwiązaniem w kontekście zmniejszania ryzyka przesychania. Keramzyt, będąc materiałem porowatym, ma zdolność do zatrzymywania pewnej ilości wody, ale nie porównuje się z hydrożelem pod względem efektywności. Jego działanie jest bardziej związane z poprawą drenażu niż z retencją wilgoci, co może prowadzić do szybszego przesychania podłoża. Piasek, często dodawany w celu zwiększenia przepuszczalności, może wręcz przyspieszać proces wysychania, szczególnie w przypadku lekkich i drobnoziarnistych mieszanek. Co więcej, zbyt duża ilość piasku może prowadzić do ubicia podłoża, co ogranicza dostęp powietrza do korzeni. Wermikulit, mimo że również wspomaga zatrzymywanie wody, nie jest tak efektywny jak hydrożel, a jego działanie na dłuższą metę jest ograniczone, ponieważ z czasem może tracić swoje właściwości retencyjne. Wiele osób mylnie zakłada, że dodawanie różnych materiałów do podłoża automatycznie zwiększy jego zdolności zatrzymywania wody, podczas gdy kluczowym czynnikiem jest umiejętność ich odpowiedniego doboru i proporcji w zależności od specyficznych potrzeb rośliny oraz warunków środowiskowych. Zrozumienie właściwości różnych dodatków do podłoża jest zatem fundamentalne dla skutecznej uprawy roślin doniczkowych.

Pytanie 35

Krzewy ozdobne, które są szczepione i sprzedawane w pojemnikach, powinny być sadzone na głębokość

A. taką, na jakiej rosły w pojemniku
B. nieco większą niż rosły w pojemniku
C. nieco mniejszą niż rosły w pojemniku
D. taką, aby zasłonić miejsce szczepienia
To dobrze, że wiesz, że krzewy ozdobne szczepione najlepiej sadzić na tej samej głębokości, na jakiej rosły w pojemniku. Dzięki temu miejsce szczepienia jest dobrze umiejscowione w glebie. To miejsce jest dość wrażliwe, a jego złe przykrycie może prowadzić do różnych problemów, jak gnijące korzenie czy infekcje. Sadzenie na odpowiedniej głębokości jest spoko, bo to sprzyja lepszemu rozwojowi systemu korzeniowego, a roślina łatwiej się przyjmuje. Warto też pamiętać, że jeśli przykryjesz miejsce szczepienia za bardzo, mogą pojawić się niechciane pędy, które będą walczyć z główną rośliną o wodę i składniki odżywcze. Przykładem mogą być róże szczepione na pniu, gdzie ważne jest, żeby miejsce szczepienia znajdowało się na poziomie gleby. No i w końcu, zawsze dobrze jest sprawdzić lokalne normy dotyczące głębokości sadzenia dla konkretnego gatunku rośliny.

Pytanie 36

Róże czepne powinny być hodowane na glebach piaszczysto-gliniastych, w lokalizacjach

A. słonecznych i lekko wentylowanych.
B. zacienionych i dobrze wentylowanych.
C. zacienionych i spokojnych.
D. półcienistych i spokojnych.
Uprawa róż czepnych na glebach piaszczysto-gliniastych w miejscach słonecznych i lekko przewiewnych jest kluczowa dla ich prawidłowego wzrostu i kwitnienia. Róże te preferują stanowiska, gdzie mogą otrzymać minimum 6 godzin bezpośredniego światła słonecznego dziennie, co pozwala na intensyfikację fotosyntezy oraz poprawia ich odporność na choroby. Gleby piaszczysto-gliniaste charakteryzują się dobrą przepuszczalnością wody, co zapobiega gromadzeniu się wilgoci w korzeniach, a także zapewniają odpowiednie składniki odżywcze. W praktyce warto również zadbać o regularne nawożenie, co przyczyni się do bujnego wzrostu roślin, a także o systematyczne przycinanie, które stymuluje rozwój nowych pędów. Właściwe stanowisko i pielęgnacja wpływają na zdrowotność roślin oraz ich odporność na niekorzystne warunki atmosferyczne, co jest zgodne z dobrą praktyką ogrodniczą.

Pytanie 37

Zgodnie z normą PN-B-01027 za pomocą pokazanego na ilustracji oznaczenia graficznego na projekcie zagospodarowania terenu należy zaznaczyć

Ilustracja do pytania
A. projektowaną rabatę bylinową.
B. projektowany trawnik.
C. projektowaną rabatę z róż.
D. projektowany kwietnik.
Odpowiedź "projektowany trawnik" to właściwy wybór. Zgodnie z normą PN-B-01027, to oznaczenie graficzne na rysunku, które wygląda jak małe, równomiernie rozmieszczone kropki, faktycznie odnosi się do projektowanego trawnika w planach zagospodarowania terenu. W praktyce jest to mega istotne, bo to jasno pokazuje, gdzie planujemy posadzić trawę. Również dobrze jest stosować różne symbole graficzne, bo to znacznie ułatwia pracę projektantom i wykonawcom, a także pomaga w utrzymywaniu branżowych standardów. Z mojego doświadczenia wiem, że odpowiednie oznaczenie trawnika w projektach ma duży wpływ na późniejsze zakładanie i pielęgnację. A to z kolei jest kluczowe, by osiągnąć ładny i ekologiczny efekt w krajobrazie. Warto też wiedzieć, że takie oznaczenia są uregulowane w innych normach dotyczących projektowania przestrzeni publicznych, więc to w sumie szeroka tematyka.

Pytanie 38

Jakie właściwości rośliny sprzedawanej z nagim systemem korzeniowym powinny skutkować jej odrzuceniem przy zakupie?

A. Uszkodzone gałązki
B. Zbyt długie korzenie
C. Przemarznięte korzenie
D. Brak liści
Przemarznięte korzenie to istotny problem, który może poważnie wpłynąć na zdrowie rośliny. Korzenie, które doświadczyły niskich temperatur, mogą ulec uszkodzeniu, co prowadzi do ich niewłaściwego funkcjonowania oraz zmniejszonej zdolności do pobierania wody i składników odżywczych. Sytuacja ta nie tylko osłabia roślinę, ale także stwarza ryzyko wystąpienia chorób grzybowych i bakteryjnych, które mogą prowadzić do jej obumierania. Warto pamiętać, że rośliny sprzedawane z nagim systemem korzeniowym są szczególnie narażone na uszkodzenia, dlatego ważne jest zwracanie uwagi na ich stan. W praktyce, zakup roślin z przemarzonymi korzeniami powinien być unikać, ponieważ ich regeneracja jest trudna i czasochłonna. Zgodnie z zaleceniami specjalistów, wybierając rośliny, należy preferować te, które prezentują zdrowe, jędrne korzenie oraz są odpowiednio przystosowane do lokalnych warunków klimatycznych, co zwiększa ich szanse na przetrwanie i wzrost w nowym środowisku.

Pytanie 39

Jaki sposób doboru kolorów roślin umożliwi wizualne pogłębienie projektowanej kompozycji?

A. Rośliny o zimnych kolorach na pierwszym planie, a rośliny o ciepłych kolorach w tle kompozycji
B. Rośliny o ciepłych kolorach na pierwszym planie, a rośliny o zimnych kolorach w tle kompozycji
C. Rośliny o zimnych kolorach jednocześnie na pierwszym planie oraz w tle kompozycji
D. Rośliny o ciepłych kolorach zarówno na pierwszym planie, jak i w tle kompozycji
Rośliny o barwach ciepłych, umieszczone na pierwszym planie kompozycji, mają zdolność do przyciągania wzroku, co sprawia, że stają się one dominującym elementem przestrzeni. Ciepłe kolory, takie jak czerwień, pomarańcz i żółć, są postrzegane jako bliższe widza, co w efekcie tworzy wrażenie głębi. W tle, z kolei rośliny o barwach zimnych, takich jak niebieski, zielony lub fioletowy, wydają się być bardziej odległe. Dzięki zastosowaniu tej techniki można osiągnąć wrażenie trójwymiarowości w projektowanej kompozycji, co jest kluczowe w projektowaniu ogrodów, przestrzeni publicznych czy wnętrz. Praktycznym przykładem może być projektowanie rabaty kwiatowej, gdzie na pierwszym planie umieszczamy intensywnie czerwone tulipany, a w tle, w większej odległości, delikatne niebieskie niezapominajki. Zgodnie z zasadami kompozycji, takie zestawienie kolorystyczne pozwala skutecznie podkreślić i uwypuklić charakter danej przestrzeni oraz nadać jej głębię, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu krajobrazu.

Pytanie 40

"Wiszące Ogrody Semiramidy" to

A. ogrody barokowego zamku przy Loarze
B. starożytny pałac królowej mezopotamskiej
C. tarasy pałacowe starożytnej egipskiej królowej
D. mauretański ogród królewski z XII wieku
Niepoprawne odpowiedzi pokazują, jak łatwo można się pomylić w kontekście Wiszących Ogrodów. Na przykład, mauretański park królewski z XII wieku? No sorry, ale to nie ma nic wspólnego z ogrodami w Babilonie sprzed wielu lat. Moim zdaniem, takie pomyłki mogą się zdarzyć, bo historia jest naprawdę zawiła. I te tarasy pałacu egipskiej królowej to też zła droga; choć Egipt był fajnym miejscem w starożytności, to ogrody Semiramidy mają swoje korzenie w Babilonie. Słyszałem, że ogrody barokowego zamku nad Loarą są ładne, ale to też nie ma związku z tym, o czym rozmawiamy, bo oryginalne Wiszące Ogrody były zupełnie inne. Ważne jest, żeby znać kontekst historyczny, bo inaczej łatwo trafić w pułapki nieporozumień w nauce o historii.