Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.04 - Projektowanie, programowanie i testowanie aplikacji
Data rozpoczęcia: 9 kwietnia 2026 05:42
Data zakończenia: 9 kwietnia 2026 05:59

Egzamin zdany!

Wynik: 26/40 punktów (65,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Która z poniższych nie jest zasadą czystego kodu (clean code)?

A. Konsekwentne nazewnictwo

B. Maksymalna złożoność funkcji

C. Samodokumentujący się kod

D. Jedna odpowiedzialność funkcji

Wszystkie podane odpowiedzi odzwierciedlają zasady czystego kodu, z wyjątkiem maksymalnej złożoności funkcji, która nie jest akceptowaną normą. Samodokumentujący się kod to istotny element, który sprawia, że kod staje się bardziej przystępny i łatwiejszy do zrozumienia dla innych programistów. Użycie odpowiednich nazw zmiennych oraz struktura kodu, która jasno pokazuje, co dany fragment kodu wykonuje, są nieodłącznymi elementami dobrego stylu programowania. Pojęcie jednej odpowiedzialności funkcji (Single Responsibility Principle) utożsamiane jest z tym, że każda funkcja powinna realizować jedną, jasno określoną funkcję. To z kolei prowadzi do lepszej modularności kodu oraz ułatwia jego testowanie i ponowne wykorzystanie. Konsekwentne nazewnictwo zapewnia, że kody są spójne w całym projekcie, co minimalizuje ryzyko nieporozumień i błędów. Typowe błędy myślowe prowadzące do błędnych wniosków mogą wynikać z mylnego przekonania, że złożoność kodu jest oznaką jego zaawansowania. W rzeczywistości, prostota i klarowność są kluczowe dla efektywności programowania i utrzymania jakości kodu w dłuższej perspektywie.

Pytanie 2

Który z wymienionych przykładów ilustruje projektowanie interfejsu zgodnego z zasadami user experience (UX)?

A. Brak opcji cofnięcia już wykonanej akcji

B. Użycie czytelnych czcionek i intuicyjnego układu elementów

C. Zastosowanie jedynie jednego koloru w całym interfejsie

D. Przycisk umieszczony w przypadkowym miejscu aplikacji

Użycie czytelnych czcionek i intuicyjnego układu elementów to kluczowe zasady projektowania zgodne z user experience (UX). Przejrzystość i estetyka interfejsu zwiększają komfort użytkownika i ułatwiają korzystanie z aplikacji. Intuicyjny układ elementów pozwala na szybkie odnalezienie potrzebnych funkcji, co redukuje frustrację użytkownika i skraca czas potrzebny na realizację zadania. UX opiera się na badaniach dotyczących zachowań użytkowników i dostosowywaniu projektu do ich potrzeb.

Pytanie 3

Przedstawione w filmie działania wykorzystują narzędzie

A. generatora kodu java

B. kompilatora dla interfejsu graficznego

C. generatora GUI przekształcającego kod do języka XAML

D. debuggera analizującego wykonujący kod

Wybrana odpowiedź jest trafna, bo faktycznie narzędzie pokazane w filmie to generator GUI, który potrafi przekształcać kod do języka XAML. XAML (czyli Extensible Application Markup Language) jest powszechnie używany do deklaratywnego opisywania interfejsów użytkownika, na przykład w aplikacjach WPF czy UWP na platformie .NET. Jak dla mnie, korzystanie z takich generatorów to ogromna wygoda, bo pozwala błyskawicznie przenosić projekt graficzny do formatu czytelnego dla platformy Microsoftu. Z mojego doświadczenia, wiele zespołów programistycznych stosuje takie rozwiązania, żeby oszczędzić czas na ręcznym pisaniu XAML-a (co potrafi być naprawdę żmudne przy dużych projektach). Co ciekawe, takie narzędzia bardzo dobrze współpracują z designerskimi edytorami UI i potrafią zautomatyzować konwersję nawet z innych formatów graficznych, np. Sketch czy Adobe XD do XAML-a. Branżowe standardy zalecają, by wykorzystywać generatorów GUI właśnie do tego celu, bo minimalizuje to liczbę błędów, przyspiesza wdrożenie zmian i ułatwia współpracę między programistami a projektantami. Warto pamiętać, że XAML jest bardzo elastyczny i umożliwia potem ręczną edycję wygenerowanego kodu – czasem powstają drobne poprawki, ale ogólnie to naprawdę przydatne narzędzie. Ogólnie – jeśli tylko projektujesz UI pod .NET, to automatyczna konwersja do XAML-a to jest coś, co warto znać i wykorzystywać w praktyce.

Pytanie 4

Który z wymienionych algorytmów sortujących posiada średnią złożoność obliczeniową równą O(n log n)?

A. Sortowanie przez wybór

B. Sortowanie szybkie (QuickSort)

C. Sortowanie bąbelkowe

D. Sortowanie przez wstawianie

Sortowanie przez wstawianie jest dość powolne, z tą złożonością O(n²). W zasadzie fajnie sprawdza się tylko w małych zbiorach lub gdy tablica już jest mniej więcej posortowana. A jeśli chodzi o sortowanie bąbelkowe, to chyba nie ma co się łudzić, jest jednym z najgorszych algorytmów, też O(n²). I sortowanie przez wybór? Tutaj też nie ma rewelacji, bo porównuje się i wybiera najmniejszy element w każdej iteracji, co znacznie spowalnia działanie, zwłaszcza przy dużych tablicach. Tak że generalnie, lepiej unikać tych algorytmów, jeśli to możliwe.

Pytanie 5

Co to jest automatyzacja testowania procesów?

A. Używaniem narzędzi oraz skryptów do wykonywania testów w sposób automatyczny bez udziału człowieka

B. Integracją testów w środowisku deweloperskim

C. Sprawdzaniem poprawności działania aplikacji na urządzeniach przenośnych

D. Kompilowaniem kodu w celu zwiększenia efektywności

Automatyzacja procesu testowania to zastosowanie narzędzi, skryptów i technologii do przeprowadzania testów oprogramowania w sposób zautomatyzowany, bez konieczności ciągłej ingerencji człowieka. Automatyzacja pozwala na szybkie i wielokrotne uruchamianie testów regresyjnych, co znacząco zwiększa efektywność testowania, redukuje czas potrzebny na wykrycie błędów i umożliwia jednoczesne testowanie wielu funkcji. Narzędzia takie jak Selenium, JUnit czy TestNG pozwalają na tworzenie skryptów testowych, które automatycznie weryfikują poprawność działania aplikacji na różnych urządzeniach i w różnych środowiskach. Automatyzacja testów to nie tylko oszczędność czasu, ale także wyższa dokładność i powtarzalność testów, co minimalizuje ryzyko przeoczenia krytycznych błędów.

Pytanie 6

Wskaż programowanie, w którym możliwe jest stworzenie aplikacji mobilnej dla systemu Android?

A. Swift

B. C++

C. Obiective-C

D. Java

Java jest jednym z najważniejszych języków programowania wykorzystywanych do tworzenia aplikacji mobilnych na platformę Android. Został stworzony przez firmę Sun Microsystems i obecnie jest rozwijany przez Oracle. Java jest językiem obiektowym, co oznacza, że umożliwia programistom tworzenie aplikacji w sposób modularny i zorganizowany. W kontekście Androida, Java jest podstawowym językiem, w którym bazowe API (Application Programming Interface) zostało opracowane. Wysoka wydajność, bogata biblioteka klas oraz wsparcie dla programowania wielowątkowego sprawiają, że Java jest idealnym wyborem dla deweloperów aplikacji mobilnych. Przykładowo, do stworzenia prostego interfejsu użytkownika w aplikacji Android, programista może wykorzystać takie elementy jak TextView czy Button, które są częścią frameworka Android SDK. Współczesne praktyki wskazują również na wykorzystanie Java w połączeniu z Kotlinem, co pozwala na osiągnięcie lepszych rezultatów i zwiększa efektywność w pracy nad projektami mobilnymi.

Pytanie 7

Dokumentacja, która została przedstawiona, dotyczy algorytmu sortowania

To prosta metoda sortowania opierająca się na cyklicznym porównywaniu par sąsiadujących ze sobą elementów i zamianie ich miejscami w przypadku, kiedy kryterium porządkowe zbioru nie zostanie spełnione. Operacje te wykonywane są dopóki występują zmiany, czyli tak długo, aż cały zbiór zostanie posortowany.

A. bąbelkowe

B. szybkie (Quicksort)

C. przez wstawianie

D. przez wybór

Opis w pytaniu jednoznacznie wskazuje na sortowanie bąbelkowe, a nie szybkie (quicksort), przez wybór czy przez wstawianie. Wiele osób daje się zwieść terminologii lub myli charakterystyczne cechy poszczególnych algorytmów, bo przecież wszystkie mają na celu uporządkowanie danych. Jeśli chodzi o quicksort, to działa on zupełnie inaczej – opiera się na wyborze tzw. pivota (elementu głównego), a następnie dzieli tablicę na dwie części: mniejsze i większe od tego elementu. Proces ten jest rekurencyjny i nie polega na cyklicznym porównywaniu jedynie sąsiadujących elementów, tylko na podziale i sortowaniu podtablic. Z mojego doświadczenia wynika, że quicksort jest znacznie wydajniejszy (średnio O(n log n)), ale już implementacyjnie bardziej złożony. Z kolei sortowanie przez wybór (selection sort) polega na znajdowaniu na każdym przebiegu najmniejszego (lub największego) elementu i umieszczaniu go na właściwej pozycji. Nie ma tu zamiany sąsiadujących elementów w kółko – to raczej systematyczne przesuwanie wybranego elementu do przodu zbioru. Sortowanie przez wstawianie (insertion sort) przypomina układanie kart – bierzesz kolejne elementy i wstawiasz je w odpowiednie miejsce w już częściowo posortowanej liście. Tutaj znowu nie chodzi o ciągłe zamienianie miejscami sąsiednich elementów podczas każdego przebiegu, tylko o przesuwanie elementów do przodu aż do znalezienia właściwej pozycji. Typowym błędem jest sugerowanie się słowem „prosta metoda” i mylenie jej z insertion sort, bo oba algorytmy są faktycznie czytelne, ale sposób działania mają kompletnie inny. Branżowe dobre praktyki podpowiadają, by dobrać algorytm do konkretnego problemu – bąbelkowy przydaje się do pokazania podstaw, ale rzadko bywa praktyczny przy dużych zbiorach. Dlatego dokładne czytanie opisu i rozróżnianie tych subtelnych różnic w działaniu algorytmów jest bardzo ważne, szczególnie przy zadaniach rekrutacyjnych czy na egzaminach zawodowych.

Pytanie 8

Który z operatorów w języku C++ służy do pobierania adresu zmiennej?

A. delete

B. &

C. >

D. *

Hmmm, operator '*' rzeczywiście jest do dereferencji wskaźnika, ale nie myl go z innymi operatorami. '>' to operator do porównania, ale nie ma nic wspólnego z adresami czy wskaźnikami. A delete służy do zwalniania pamięci, a nie do uzyskiwania adresów zmiennych. Każdy z tych operatorów ma swoje miejsce w C++, ale jak się pomyli, to może być ciężko, no nie? Warto się przyjrzeć jeszcze raz tym pojęciom.

Pytanie 9

Który z warunków logicznych weryfikuje, czy zmienna całkowita x jest dodatnią liczbą składającą się z dwóch cyfr i jest podzielna przez 4?

A. (x > 9 && x < 100) && (x % 4 == 0)

B. (x > 9 || x < 100) && (x / 4 == 0)

C. (x > 0 && x < 100) || (x / 4 == 0)

D. (x > 9 && x < 100) || (x % 4 == 0)

Ten warunek jest skonstruowany bardzo poprawnie, zarówno od strony logicznej, jak i praktycznej. Spójrz, jak działa: (x > 9 && x < 100) gwarantuje, że x musi być liczbą całkowitą większą od 9 i jednocześnie mniejszą od 100, a to oznacza, że jest to liczba dwucyfrowa (od 10 do 99). To się zgadza z typową definicją liczby dwucyfrowej w większości języków programowania, gdzie liczby są całkowite i nie mają zer wiodących. Druga część, czyli (x % 4 == 0), sprawdza podzielność przez 4 – operator modulo zwraca resztę z dzielenia, więc jeśli jest zero, to liczba jest faktycznie podzielna przez 4. Razem, połączenie tych dwóch warunków operatorem logicznym „i” (czyli &&) sprawia, że obie rzeczy muszą być spełnione jednocześnie – liczba jest dwucyfrowa i podzielna przez 4. To bardzo praktyczny sposób weryfikacji np. podczas walidacji danych wejściowych, generowania zadania dla użytkownika czy szybkiego filtrowania liczb. Spotyka się podobne zapisy w zadaniach rekrutacyjnych czy testach jednostkowych. Co ciekawe, taka konstrukcja jest bardzo czytelna dla innych programistów, co wpisuje się w dobre praktyki branżowe – kod łatwo się czyta i nie trzeba się długo zastanawiać, co autor miał na myśli. Moim zdaniem warto pamiętać, żeby właśnie takie warunki pisać w sposób przejrzysty i jednoznaczny. No i nie zapomnij – zawsze testuj swój warunek dla wartości brzegowych (np. 9, 10, 99, 100), żeby mieć pewność, że rzeczywiście działa tak, jak chcesz!

Pytanie 10

Jakie jest podstawowe zadanie konstruktora w klasie?

A. Wprowadzenie nowej metody do już istniejącej klasy

B. Nadanie wartości polom obiektu po jego zniszczeniu

C. Inicjalizacja obiektu w momencie jego tworzenia

D. Usuwanie instancji obiektów

Usuwanie obiektów to zadanie destruktora, a nie konstruktora. Destruktor zwalnia zasoby i wykonuje czyszczenie po zakończeniu działania obiektu. Przypisywanie wartości do pól po zniszczeniu obiektu jest niemożliwe, ponieważ obiekt przestaje istnieć. Dodawanie nowych metod do klasy odbywa się przez definiowanie funkcji członkowskich, ale nie jest to zadanie konstruktora. Konstruktor nie służy do tworzenia nowych funkcji – jego rolą jest wyłącznie inicjalizacja pól obiektu podczas jego tworzenia.

Pytanie 11

Jaki komponent środowiska IDE jest niezbędny do tworzenia aplikacji webowych?

A. Zarządzanie bazami danych

B. Debugger, edytor kodu, integracja z systemem kontroli wersji

C. Emulator urządzeń mobilnych

D. Narzędzie do tworzenia grafiki

Narzędzie do projektowania grafiki jest istotne dla twórców interfejsów użytkownika, ale nie jest kluczowym elementem w IDE przeznaczonym do programowania aplikacji webowych. Emulator urządzeń mobilnych jest przydatny w przypadku aplikacji mobilnych, ale nie jest wymagany podczas tworzenia typowych aplikacji webowych. Zarządzanie bazami danych jest ważnym elementem w wielu projektach, jednak nie jest podstawowym składnikiem IDE dla programowania webowego – to narzędzie zwykle działa jako osobna aplikacja.

Pytanie 12

Co to jest REST API?

A. Framework do testowania API

B. Biblioteka JavaScript do komunikacji z bazami danych

C. Architektura API oparta o zasoby i standardowe operacje HTTP

D. Protokół sieciowy do transferu danych binarnych

Odpowiedzi wskazujące na frameworki do testowania API, protokoły sieciowe oraz biblioteki JavaScript do komunikacji z bazami danych są mylące, ponieważ nie oddają istoty REST API. Framework do testowania API, choć istotny w procesie tworzenia aplikacji, nie ma nic wspólnego z architekturą REST, która dotyczy sposobu projektowania API opartego na zasobach. Z kolei protokół sieciowy do transferu danych binarnych nie ma zastosowania w kontekście REST API, które używa HTTP jako swojego protokołu komunikacyjnego, a także preferuje formaty tekstowe, takie jak JSON czy XML, do wymiany danych. Ostatnia koncepcja, dotycząca bibliotek JavaScript, myli pojęcia, ponieważ REST API nie jest narzędziem do komunikacji z bazami danych, lecz sposobem na interakcję między różnymi systemami. Typowym błędem myślowym jest utożsamienie REST API z jedną konkretną technologią lub narzędziem, podczas gdy w rzeczywistości jest to zestaw zasad i praktyk dotyczących projektowania API. Kluczowe jest zrozumienie, że REST API to podejście, które może być implementowane w różnych językach i technologiach, a jego celem jest stworzenie prostego, elastycznego i wydajnego interfejsu do komunikacji z zasobami.

Pytanie 13

Modyfikator dostępu, który znajduje się przed definicją metody Dodaj() w klasie Kalkulator, powoduje, że

protected void Dodaj() {}

A. nie jest ona dostępna w klasach, które dziedziczą po klasie Kalkulator

B. nie jest ona dostępna z poziomu klas zaprzyjaźnionych z klasą Kalkulator

C. jest ona dostępna w programie głównym i może być wywoływana na rzecz instancji klasy Kalkulator

D. jest ona dostępna zarówno wewnątrz klasy, jak i w klasach dziedziczących po klasie Kalkulator

Modyfikator dostępu protected jest kluczowym elementem programowania obiektowego, umożliwiającym kontrolę nad widocznością i dostępem do składników klasy. Gdy metoda jest oznaczona jako protected, jak w przypadku metody Dodaj() w klasie Kalkulator, oznacza to, że jest ona dostępna nie tylko w ramach tej klasy, ale również w dowolnych klasach, które dziedziczą po klasie Kalkulator. To podejście wspiera koncepcję dziedziczenia, umożliwiając klasom potomnym korzystanie z funkcjonalności klasy bazowej bez konieczności ponownego definiowania metod. Na przykład, jeśli stworzymy klasę DziecięcyKalkulator dziedziczącą po Kalkulator, metoda Dodaj() będzie dostępna w tej klasie potomnej. Takie rozwiązanie jest często stosowane w projektach, gdzie istnieje potrzeba rozszerzania funkcjonalności bazowych klas bez naruszania ich enkapsulacji. Dobre praktyki programistyczne sugerują stosowanie protected tam, gdzie chcemy umożliwić dziedziczenie oraz uniknąć nadmiernego udostępniania elementów klasy zewnętrznym użytkownikom. Dzięki temu kod staje się bardziej modularny i elastyczny, co jest istotne w dużych projektach programistycznych. Zrozumienie roli modyfikatorów dostępu, takich jak protected, jest kluczowe dla efektywnego projektowania i implementacji systemów obiektowych.

Pytanie 14

Jakie czynniki powinny być brane pod uwagę podczas organizacji zasobów ludzkich w projekcie?

A. Wyłącznie techniczne wymagania projektu

B. Jedynie dostępność technologii

C. Umiejętności oraz doświadczenie członków zespołu

D. Budżet projektu, bez uwzględnienia kompetencji zespołu

Dostępność technologii jest istotna, ale nie zastąpi kompetencji zespołu, ponieważ to ludzie, a nie narzędzia, realizują projekt. Uwzględnianie tylko wymagań technicznych prowadzi do pomijania aspektu personalnego, co może skutkować niedoborem kompetencji w zespole. Skupienie się wyłącznie na budżecie może prowadzić do zatrudnienia osób o niewystarczających kwalifikacjach, co w dłuższej perspektywie generuje dodatkowe koszty związane z poprawkami i opóźnieniami.

Pytanie 15

Jaką strukturę danych można zrealizować, korzystając jedynie z wymienionych poniżej metod:

push(arg) – dodaje element

pop() – usuwa ostatnio dodany element

peek() – zwraca ostatnio dodany element bez usuwania

isEmpty() – sprawdza czy istnieją dane w strukturze

A. tablica

B. stos

C. kolejka

D. drzewo binarne

Stos to jedna z najbardziej podstawowych i jednocześnie użytecznych struktur danych. Wszystkie wymienione metody - push, pop, peek oraz isEmpty - są klasycznymi operacjami definiującymi właśnie stos (czyli tzw. LIFO, czyli Last-In-First-Out). Oznacza to, że ostatni element, który został dodany do stosu, będzie pierwszym usuniętym. Z mojego doświadczenia wynika, że stosy są bardzo często wykorzystywane w praktyce, na przykład przy realizacji algorytmów rekurencyjnych (zarówno w kodzie, jak i na niższym poziomie, jak stos wywołań funkcji w pamięci programu), co jest zgodne ze standardami języków programowania, takich jak C, Java czy Python. W praktycznych zastosowaniach stosów używa się m.in. przy sprawdzaniu poprawności nawiasów w wyrażeniach matematycznych, przy parsowaniu kodu, cofnięciach operacji w edytorach tekstu czy realizacji algorytmu przeszukiwania w głąb (DFS). Co ciekawe, stos można łatwo zaimplementować zarówno na tablicach dynamicznych, jak i na listach jednokierunkowych. Dobre praktyki branżowe zalecają, aby stos wykorzystywać zawsze tam, gdzie potrzebny jest szybki dostęp do ostatnio dodanego elementu i nie zachodzi potrzeba dostępu w inny sposób. Moim zdaniem, zrozumienie działania stosu to fundament dla każdego, kto serio podchodzi do programowania i algorytmiki.

Pytanie 16

Który z paradygmatów programowania najbardziej akcentuje dziedziczenie oraz polimorfizm?

A. Programowanie strukturalne

B. Programowanie obiektowe

C. Programowanie proceduralne

D. Programowanie funkcyjne

Programowanie obiektowe (OOP) to paradygmat, który kładzie największy nacisk na dziedziczenie i polimorfizm. Dziedziczenie pozwala na tworzenie nowych klas na podstawie już istniejących, co umożliwia ponowne wykorzystanie kodu i jego rozszerzanie. Polimorfizm umożliwia definiowanie metod o tej samej nazwie, ale z różnym zachowaniem w zależności od kontekstu lub obiektu, co zwiększa elastyczność i modularność kodu. Programowanie obiektowe jest szeroko stosowane w językach takich jak Java, C++, Python czy C#, ponieważ pozwala na budowanie skalowalnych i łatwych w utrzymaniu aplikacji.

Pytanie 17

Jaki kod może być związany z treścią wygenerowaną w trakcie działania programu Java?

Exception in thread "main" java.lang.ArithmeticException: / by zero

A. if (x > y) ...

B. x = x % y;

C. x = tablica[6];

D. x = 0;

Kod x = x % y; jest klasycznym przykładem operacji, która może prowadzić do wystąpienia wyjątku ArithmeticException w Javie, szczególnie gdy zmienna y przyjmuje wartość zero. Operator modulo (%) w języku Java nie toleruje dzielenia przez zero – w przeciwieństwie do niektórych innych języków, które mogą zwracać np. NaN lub Infinity, tutaj od razu zostanie zgłoszony wyjątek. Taki wyjątek jest dość powszechny w pracy programisty, zwłaszcza w aplikacjach, gdzie dane wejściowe nie są do końca kontrolowane. Moim zdaniem dobrze jest od razu przyzwyczaić się do zabezpieczania wszystkich operacji dzielenia i modulo poprzez wcześniejsze sprawdzenie wartości dzielnika. Rekomenduje się stosowanie warunków typu if (y != 0) przed wykonaniem takiej instrukcji, co jest zgodne z dobrymi praktykami defensywnego programowania. Dodatkowo, w środowiskach produkcyjnych często otacza się te fragmenty kodu blokiem try-catch, aby elegancko obsłużyć wyjątek i np. wyświetlić użytkownikowi zrozumiały komunikat. Warto pamiętać, że ArithmeticException dziedziczy po RuntimeException, a więc nie musimy jej jawnie obsługiwać, ale nie oznacza to, że powinniśmy ją ignorować – w dobrze napisanym kodzie zawsze należy przewidywać takie sytuacje. Z mojego doświadczenia wynika, że najwięcej błędów z tym związanych pojawia się w aplikacjach przetwarzających dane liczbowe, gdzie nawet niepozorna operacja modulo może „wywalić” cały proces, jeśli nie zostanie odpowiednio zaopiekowana.

Pytanie 18

Jakie znaczenie ma termin "przesłanianie metody" w kontekście programowania obiektowego?

A. Przenoszenie metod z jednej klasy do drugiej

B. Tworzenie nowej metody w klasie bazowej

C. Zmiana metody prywatnej na metodę publiczną

D. Zastosowanie tej samej nazwy metody w klasie bazowej i pochodnej, ale z inną implementacją w klasie pochodnej

Definiowanie nowej metody w klasie bazowej to zwykła deklaracja metody i nie jest to przesłanianie. Zamiana metody prywatnej na publiczną to zmiana modyfikatora dostępu, a nie przesłanianie. Kopiowanie metod z jednej klasy do innej nie jest związane z przesłanianiem – kopiowanie kodu narusza zasadę DRY (Don't Repeat Yourself) i jest rzadko stosowane w dobrze zaprojektowanych aplikacjach obiektowych.

Pytanie 19

Jakie środowisko deweloperskie jest najczęściej wykorzystywane do budowy aplikacji na platformę Android?

A. Android Studio

B. Visual Studio

C. PyCharm

D. XCode

Android Studio to oficjalne środowisko programistyczne (IDE) do tworzenia aplikacji na system Android. Zostało opracowane przez Google i zapewnia pełne wsparcie dla języków takich jak Java, Kotlin oraz C++. Android Studio oferuje narzędzia do projektowania interfejsu użytkownika (UI), emulatory urządzeń, a także debugger i profiler, które pozwalają na testowanie i optymalizację aplikacji. IDE to jest zintegrowane z Android SDK, co ułatwia dostęp do API systemu Android oraz narzędzi takich jak ADB (Android Debug Bridge). Android Studio to kluczowe narzędzie dla deweloperów mobilnych, umożliwiające szybkie wdrażanie aplikacji na różne urządzenia oraz publikację w Google Play Store.

Pytanie 20

Jaki jest podstawowy cel przystosowania aplikacji do publikacji w sklepie mobilnym?

A. Dostosowanie kodu aplikacji w celu zwiększenia jej wydajności

B. Zmniejszenie rozmiaru aplikacji poniżej 10 MB

C. Dostosowanie aplikacji do wymogów platformy oraz regulacji sklepu

D. Zapewnienie, że aplikacja działa jedynie w trybie offline

Dostosowanie aplikacji do wymagań platformy i przepisów sklepu mobilnego (np. Google Play lub App Store) to kluczowy krok w procesie publikacji aplikacji. Sklepy mobilne wymagają, aby aplikacje spełniały określone standardy dotyczące bezpieczeństwa, dostępności, wydajności oraz zgodności z wytycznymi interfejsu użytkownika. Proces ten obejmuje testowanie aplikacji pod kątem stabilności, optymalizację grafik i ikon, a także dostosowanie opisów i metadanych aplikacji, co zwiększa jej widoczność i atrakcyjność dla użytkowników. Przestrzeganie wytycznych App Store lub Google Play jest niezbędne, aby aplikacja mogła zostać zatwierdzona i udostępniona do pobrania.

Pytanie 21

Kiedy w programie występuje problem z działaniem, a programista musi zweryfikować wartości znajdujące się w zmiennych w momencie działania aplikacji, to w tym celu należy zastosować

A. wirtualną maszynę

B. debugger

C. interpreter

D. analizator składni

Debugger to jedno z podstawowych narzędzi, bez którego praktycznie żaden programista nie wyobraża sobie efektywnej pracy przy diagnozowaniu usterek w kodzie. Pozwala on na zatrzymanie wykonania programu w wybranym miejscu (tzw. breakpoint), podgląd wartości zmiennych, śledzenie stosu wywołań i krokowe przechodzenie przez kod. Praca z debuggerem znacznie skraca czas poszukiwania przyczyn błędów, pozwalając od razu zobaczyć, co dokładnie dzieje się „pod maską” aplikacji w konkretnym momencie jej działania. W mojej opinii – i myślę, że większość osób z branży się tu zgodzi – opanowanie obsługi debuggera to absolutna podstawa, jeśli ktoś myśli poważnie o programowaniu. Narzędzia te są dostępne w praktycznie każdym środowisku IDE, zarówno do języków kompilowanych jak i interpretowanych. Można dzięki nim sprawdzać nawet bardzo złożone przypadki, które trudno byłoby wychwycić samym czytaniem kodu albo przez dodawanie tymczasowych printów. Debugger umożliwia też dynamiczne modyfikowanie wartości w trakcie działania programu, co czasem bardzo się przydaje przy testowaniu różnych scenariuszy. Branżowe dobre praktyki wręcz zalecają regularne wykorzystywanie debuggera podczas pracy z większymi projektami, bo to po prostu ogromna oszczędność czasu i nerwów.

Pytanie 22

Co oznacza pojęcie MVP w kontekście projektowania aplikacji?

A. Mobile Virtual Platform - platforma do testowania aplikacji mobilnych

B. Minimum Viable Product - produkt o minimalnej funkcjonalności zdolny do działania

C. Most Valuable Program - program uznany za najbardziej wartościowy w organizacji

D. Multiple Value Platform - platforma wspierająca wiele typów wartości danych

Pojęcie Minimum Viable Product (MVP) odnosi się do koncepcji projektowania produktów, która zakłada stworzenie wersji produktu z minimalną funkcjonalnością, zdolnej do spełnienia podstawowych potrzeb użytkowników. Celem MVP jest jak najszybsze wprowadzenie produktu na rynek, co pozwala na zbieranie danych od rzeczywistych użytkowników i dostosowywanie produktu na podstawie ich feedbacku. Tego rodzaju podejście jest zgodne z metodologią Lean Startup, która promuje szybkie cykle iteracyjne i minimalizację ryzyka inwestycyjnego. Przykładem MVP może być aplikacja mobilna, która oferuje tylko najważniejsze funkcje, na przykład możliwość rejestracji i przeglądania treści, zamiast pełnej gamy opcji. Dzięki temu zespół developerski może szybko identyfikować kluczowe potrzeby użytkowników i wprowadzać odpowiednie udoskonalenia. W praktyce MVP pozwala nie tylko na szybsze wprowadzenie produktu na rynek, ale również na optymalizację kosztów i czasów rozwoju, co jest szczególnie istotne w dynamicznie zmieniającym się środowisku technologicznym.

Pytanie 23

Który z poniższych wzorców projektowych jest używany do tworzenia pojedynczej instancji klasy w całej aplikacji?

A. Singleton

B. Decorator

C. Factory

D. Observer

Wzorce projektowe takie jak Observer, Factory, czy Decorator pełnią różne funkcje, które nie są związane z zapewnieniem pojedynczej instancji klasy w aplikacji. Observer jest wzorcem stosowanym do implementacji relacji jeden-do-wielu, gdzie obiekty obserwujące są informowane o zmianach stanu obiektu, który obserwują. Jest to przydatne w sytuacjach, gdzie wiele komponentów musi reagować na zmiany w jednym obiekcie, ale nie ma związku z zarządzaniem instancjami. Factory, z kolei, jest wzorcem, który służy do tworzenia obiektów bez konieczności specyfikowania dokładnej klasy obiektu, co ułatwia zarządzanie różnorodnymi instancjami w aplikacji. Zastosowanie Factory zwiększa elastyczność i modularność kodu, jednak nie rozwiązuje problemu pojedynczej instancji. Dekorator to wzorzec strukturalny, który pozwala na dynamiczne dodawanie nowych funkcji do istniejących obiektów, co jest użyteczne w kontekście rozszerzalności, ale również nie dotyczy tworzenia pojedynczej instancji. Zrozumienie tych wzorców oraz ich zastosowań jest kluczowe dla właściwego projektowania systemów i unikania typowych pułapek, które mogą prowadzić do niewłaściwych decyzji projektowych. Błędne rozumienie ich zastosowania może prowadzić do nieefektywnego kodowania oraz problemów z zarządzaniem zasobami w większych projektach.

Pytanie 24

Zaproponowany fragment kodu w Android Studio realizuje metodę nasłuchującą do obsługi wydarzenia:

przycisk = (Button) findViewById(R.id.yes_button);
przycisk.setOnClickListener(new View.OnClickListener() { ... });

A. naciśnięcia przycisku

B. zmiany stanu kontrolki Switch

C. zmiany w polu tekstowym

D. wybór daty

Metoda OnClickListener, to coś, co na pewno warto znać, gdy pracujesz z aplikacjami na Androida. Gdy użytkownik klika przycisk, wywoływana jest metoda onClick. I tu możesz zrobić różne rzeczy, jak na przykład przejść do innego ekranu, zapisać dane albo uruchomić jakąś akcję w tle. To jest dobry przykład wzorca projektowego zwanego Delegacja, który pomaga oddzielić to, co widzisz w interfejsie, od tego, co dzieje się w aplikacji. Dzięki temu łatwiej zarządzać kodem i wprowadzać zmiany. Fajnie jest, gdy logikę umieszczasz w osobnych metodach, bo wtedy testowanie całej aplikacji staje się prostsze. Przykłady? Możesz na przykład użyć OnClickListenera, żeby zrobić logowanie po kliknięciu przycisku lub wysłać formularz. Pamiętaj też, żeby unikać ciężkich operacji w metodzie onClick, żeby aplikacja działała płynnie.

Pytanie 25

Które narzędzie służy do tworzenia makiet interfejsu użytkownika (UI mockups)?

A. Postman

B. Figma

C. Jenkins

D. Webpack

Jenkins, Postman i Webpack to narzędzia o zupełnie innym przeznaczeniu, co prowadzi do mylnych wniosków na temat ich zastosowań w kontekście tworzenia makiet interfejsu użytkownika. Jenkins jest narzędziem do ciągłej integracji i dostarczania oprogramowania, które automatyzuje procesy budowania, testowania i wdrażania aplikacji. Jego rolą jest wspieranie deweloperów w efektywnym zarządzaniu kodem źródłowym i zapewnieniu, że każda zmiana wprowadzona w kodzie nie wprowadza błędów. Z kolei Postman to narzędzie przeznaczone do testowania API, które umożliwia wysyłanie zapytań, analizowanie odpowiedzi oraz dokumentowanie interfejsów API, co jest kluczowe w kontekście integracji usług, ale nie ma związku z tworzeniem wizualnych makiet UI. Webpack jest narzędziem do bundlowania modułów JavaScript i zasobów, umożliwiającym optymalizację aplikacji webowych. Jego głównym celem jest zarządzanie złożonością aplikacji front-end, co jest istotne, ale nie ma zastosowania w kontekście projektowania interfejsów użytkownika. Typowym błędem myślowym jest mylenie narzędzi do prototypowania z narzędziami do zarządzania procesem wytwarzania oprogramowania. Zrozumienie, jakie narzędzia są odpowiednie do konkretnych zadań, jest kluczowe dla efektywnej pracy w zespole projektowym.

Pytanie 26

Kod funkcji "wykonaj()" przedstawiony poniżej weryfikuje, czy

bool wykonaj(int argument)
{
    int T[] = {4, 15, -2, 9, 202};
    for(int i=0; i<5; i++) {
        if(T[i] == argument)
            return true;
    }
    return false;
}

A. w tablicy liczb całkowitych znajdują się jedynie wartości 4, 15, -2, 9, 202

B. przekazany argument mieści się w zakresie od 0 do 4

C. wszystkie elementy w tablicy są równe wartości przekazanego argumentu

D. konkretny element (argument) jest obecny w tablicy liczb całkowitych

Funkcja wykonaj() została napisana tak, by sprawdzić, czy przekazany do niej argument znajduje się w konkretnej tablicy liczb całkowitych. To bardzo typowy sposób wyszukiwania wartości w niewielkich zbiorach – pętla przechodzi przez każdy element tablicy i jeśli napotka element równy argumentowi, natychmiast zwraca true. To klasyczna implementacja tzw. liniowego wyszukiwania (linear search), co moim zdaniem jest często spotykane w zadaniach rekrutacyjnych albo przy szybkim prototypowaniu. W praktyce, jeśli tablica byłaby większa albo wymagania dotyczące wydajności byłyby bardziej rygorystyczne, lepiej jest korzystać z innych struktur danych, np. std::set czy std::unordered_set, gdzie operacja wyszukiwania jest zazwyczaj szybsza. Ale tutaj – dla kilku liczb – ta metoda wystarcza i jest czytelna. Warto zauważyć, że taki kod pozwala na szybkie sprawdzenie obecności dowolnego elementu w małej kolekcji i nie wymaga jej sortowania. Z mojego doświadczenia, rozumienie tego mechanizmu pomaga potem w nauce bardziej zaawansowanych algorytmów przeszukiwania i ogólnie usprawnia myślenie algorytmiczne. W codziennej pracy programisty znajomość takich podstaw bardzo się przydaje, bo często trzeba „na szybko” sprawdzić, czy coś znajduje się w tablicy lub liście. Warto też pamiętać, żeby nie nadużywać takich rozwiązań przy dużych ilościach danych – wtedy zaczynają się schody z wydajnością. Ale podsumowując, ta odpowiedź dokładnie opisuje, co robi ten kod – po prostu sprawdza, czy argument jest obecny w zbiorze liczb.

Pytanie 27

Która z metod zarządzania projektem jest oparta na przyrostach realizowanych w sposób iteracyjny?

A. Model wodospadowy (waterfall)

B. Model prototypowy

C. Model spiralny

D. Metodyki zwinne (Agile)

Model kaskadowy, znany też jako waterfall, jest trochę inny. Działa sekwencyjnie, więc każda faza projektu musi się skończyć, zanim zaczniemy następną – nie ma tu miejsca na iteracje. Z kolei model prototypowy polega na tworzeniu próbnych wersji aplikacji, ale też nie skupia się na iteracyjnym dostarczaniu funkcjonalności. A model spiralny łączy w sobie aspekty prototypowania i podejścia kaskadowego, przy czym iteracje są długie i bardziej cykliczne, a nie krótkie i dynamiczne, jak w Agile.

Pytanie 28

Jakie jest najważniejsze działanie w trakcie analizy wymagań klienta przed rozpoczęciem realizacji projektu aplikacji?

A. Zrozumienie potrzeb biznesowych i oczekiwań klienta

B. Selekcja języka programowania

C. Stworzenie diagramu Gantta

D. Rozdzielenie ról w zespole projektowym

Fajnie, że zauważyłeś, jak ważne jest zrozumienie potrzeb biznesowych i oczekiwań klienta. To kluczowa sprawa przed rozpoczęciem pracy nad projektem aplikacji. Bez tego, nawet najfajniejszy kod może nie spełniać wymagań, a to byłoby szkoda, prawda? Analiza wymagań to nie tylko rozpoznanie celów, ale też spotkania z osobami zaangażowanymi w projekt i zbadanie rynku. Dzięki temu możemy stworzyć aplikację, która naprawdę odpowiada na specyficzne potrzeby, co czyni ją bardziej użyteczną i konkurencyjną. No i oczywiście, jak dobrze określimy, czego potrzebują użytkownicy, to mniej nieporozumień po drodze, a klienci będą bardziej zadowoleni, co zawsze jest na plus.

Pytanie 29

Aby zdefiniować zmienną, która będzie działała jako licznik instancji danej klasy, należy wprowadzenie takiego zmiennej poprzedzić słowem kluczowym

A. static

B. operator

C. virtual

D. register

Pojęcia takie jak register, operator czy virtual bywają mylące, zwłaszcza na początku nauki programowania obiektowego. Słowo kluczowe register bardziej kojarzy się z próbą optymalizacji przechowywania zmiennej – zasugerowanie kompilatorowi, by trzymał ją w rejestrze procesora, co dziś i tak jest rzadko praktykowane i nie dotyczy współdzielonych zmiennych klasowych. Operator z kolei służy do przeciążania operatorów w językach takich jak C++ – czyli np. nadawania własnego znaczenia znakom typu + czy == dla obiektów konkretnej klasy. To narzędzie bardzo użyteczne, ale kompletnie niezwiązane z mechanizmem liczników czy zmiennych wspólnych. Z kolei virtual dotyczy metod, a konkretnie polimorfizmu, czyli możliwości nadpisywania funkcji w klasach pochodnych. Umożliwia to dynamiczne wiązanie wywołań funkcji, co jest kluczowe przy projektowaniu hierarchii klas, ale nie ma przełożenia na definiowanie pól klasowych jako współdzielonych. Moim zdaniem sporym problemem jest tu mylenie zakresu działania tych słów kluczowych – każdemu przypisuje się inne zadanie w języku. Typowym błędem jest myślenie, że wszystko co brzmi "technicznie" może pasować do każdej sytuacji, a tymczasem każde z tych słów ma bardzo konkretne zastosowania. Licznik instancji musi być jeden dla całej klasy, a do tego właśnie static jest stworzone. Reszta pojęć, choć brzmi oficjalnie, nie zapewni takiej funkcjonalności i lepiej nie używać ich w tym kontekście, bo potem kod staje się niezrozumiały i pełen dziwnych błędów.

Pytanie 30

Który z frameworków pozwala na tworzenie aplikacji z graficznym interfejsem użytkownika oraz obsługą wydarzeń?

A. Express.js

B. Qt

C. TensorFlow

D. Django

Qt to framework umożliwiający projektowanie aplikacji z graficznym interfejsem użytkownika (GUI) oraz obsługą zdarzeń. Qt oferuje narzędzia takie jak Qt Designer, które umożliwiają tworzenie interfejsów metodą 'przeciągnij i upuść'. Jest to jedno z najbardziej wszechstronnych narzędzi do budowy aplikacji wieloplatformowych, umożliwiające tworzenie oprogramowania dla Windows, macOS, Linux oraz urządzeń mobilnych. Qt obsługuje zdarzenia użytkownika, animacje, grafikę 3D i inne zaawansowane funkcjonalności, co czyni go idealnym narzędziem do budowy nowoczesnych aplikacji desktopowych i mobilnych.

Pytanie 31

Jakie działania można podjąć, aby uniknąć pogorszenia wzroku podczas korzystania z komputera?

A. Korzytać ze słuchawek tłumiących dźwięki

B. Zachować stałą temperaturę w biurze

C. Używać filtrów przeciwodblaskowych na ekranie

D. Stosować ergonomiczne podkładki pod ręce

Stosowanie filtrów przeciwodblaskowych na monitorze to skuteczny sposób na zapobieganie pogorszeniu wzroku podczas pracy przy komputerze. Filtry te redukują odbicia światła, zmniejszając zmęczenie oczu i poprawiając komfort pracy. Długotrwała praca przy komputerze bez odpowiedniej ochrony może prowadzić do zespołu suchego oka, bólu głowy i problemów z widzeniem. Filtry przeciwodblaskowe to prosty, ale bardzo efektywny sposób na poprawę ergonomii stanowiska pracy. W połączeniu z odpowiednim ustawieniem monitora, regularnymi przerwami oraz ćwiczeniami wzrokowymi, pomagają one w utrzymaniu zdrowia oczu.

Pytanie 32

Jakie z wymienionych narzędzi służy do testowania aplikacji?

A. Photoshop

B. WordPress

C. Git

D. Selenium

Selenium to potężne narzędzie do automatycznego testowania aplikacji webowych. Umożliwia ono symulowanie działań użytkownika na stronie internetowej, takich jak klikanie przycisków, wypełnianie formularzy czy nawigowanie po witrynie. Dzięki Selenium programiści mogą automatyzować testy funkcjonalne i regresyjne, co pozwala na szybkie wykrywanie błędów i sprawdzanie zgodności aplikacji z wymaganiami. Selenium obsługuje wiele języków programowania, takich jak Python, Java, C# czy JavaScript, co czyni je wszechstronnym narzędziem do testowania aplikacji webowych na różnych platformach i przeglądarkach. Jest to jedno z najważniejszych narzędzi w arsenale testerów oprogramowania i deweloperów dbających o jakość swoich produktów.

Pytanie 33

Jedną z zasad standardu WCAG 2.0 jest

A. stosowanie różnych palet kolorystycznych, w tym o wysokim kontraście

B. ograniczanie treści na stronie przez rezygnację z używania alternatywnych tekstów dla obrazów i filmów

C. używanie jednego, odpowiednio dużego rozmiaru czcionki

D. unikanie przedstawiania informacji w formie uproszczonej

Stosowanie różnych palet kolorystycznych, zwłaszcza takich z wysokim kontrastem, to naprawdę kluczowa sprawa w dostępności cyfrowej. Tak mówi standard WCAG 2.0, dokładniej zasada 1 – Postrzegalność. Chodzi tu głównie o kryterium sukcesu 1.4.3 (Kontrast – minimum), które wyraźnie określa, że tekst i treść graficzna muszą być czytelne dla osób z różnymi potrzebami, np. słabszym wzrokiem albo daltonizmem. Moim zdaniem warto sobie uświadomić, jak wielka to różnica. Przykładowo, jeśli tekst na stronie jest szary na białym tle, osoby starsze lub z wadami wzroku mogą po prostu nie być w stanie nic przeczytać. W praktyce, wysokokontrastowe kombinacje, np. biały tekst na czarnym tle lub na żółtym, bardzo poprawiają dostępność strony. Widać to choćby w trybach "high contrast" w systemach Windows – często osoby pracujące długo przy komputerze z tego korzystają, bo wzrok się mniej męczy. Branżowe dobre praktyki zalecają również nie polegać wyłącznie na kolorze podczas przekazywania informacji – przykładowo, jeśli błąd w formularzu jest oznaczony tylko na czerwono, osoba z daltonizmem tego nie zauważy. To wszystko pokazuje, że kolory i kontrast to nie tylko estetyka, ale klucz do równego dostępu. Z mojego doświadczenia, gdy projektuje się strony zgodnie z WCAG, dobrze jest testować różne ustawienia kontrastu albo korzystać z narzędzi jak Colour Contrast Analyser, żeby mieć pewność, że wszyscy użytkownicy skorzystają ze strony bez problemów.

Pytanie 34

Co oznacza skrót CDN w kontekście aplikacji webowych?

A. Content Definition Notation - notacja do definiowania treści w aplikacjach

B. Content Delivery Network - sieć rozproszona geograficznie, służąca do dostarczania treści

C. Cross Domain Navigation - metoda nawigacji między domenami w aplikacjach webowych

D. Compressed Data Node - węzeł kompresji danych w architekturze mikrousług

W kontekście aplikacji webowych błędne skróty i pojęcia często prowadzą do nieporozumień dotyczących architektury i technologii. Cross Domain Navigation, chociaż istotne w kontekście bezpieczeństwa i wymiany danych między różnymi domenami, nie jest związane z dostarczaniem treści. Metoda ta dotyczy głównie sposobów nawigacji w aplikacjach, które mogą wymagać zarządzania różnymi politykami CORS (Cross-Origin Resource Sharing), ale nie definiuje sposobów optymalizacji dostarczania treści. Compressed Data Node to termin, który sugeruje węzeł odpowiedzialny za kompresję danych w architekturze mikrousług, ale nie wiąże się z geograficznie rozproszonym dostarczaniem treści, co jest kluczowym aspektem działania CDN. Content Definition Notation to z kolei nieznany termin w literaturze dotyczącej technologii webowej, nie mający powszechnie uznawanej definicji w branży. Błędem myślowym byłoby utożsamianie tych terminów z sieciami dostarczania treści, ponieważ każde z nich ma swoją specyfikę i zastosowanie. W kontekście aplikacji internetowych kluczowe jest zrozumienie, że CDN ma na celu poprawę szybkości i efektywności dostarczania treści, co jest niezrównanie bardziej złożonym i istotnym zagadnieniem niż tylko nawigacja czy kompresja danych. Praktyki związane z sieciami CDN są dobrze udokumentowane i należy je stosować zgodnie z najlepszymi standardami branżowymi, aby zapewnić wysoką jakość usług dla użytkowników.

Pytanie 35

Które z wymienionych poniżej błędów podczas wykonywania programu można obsłużyć poprzez zastosowanie wyjątków?

A. Błąd kompilacyjny

B. Niekompatybilność typów danych w kodzie

C. Błąd w składni

D. Błąd dzielenia przez zero

W języku C++ wyjątki pozwalają na obsługę błędów wykonania, takich jak dzielenie przez zero. Jest to klasyczny przykład błędu, który może prowadzić do nieprzewidywalnych rezultatów lub awarii programu. Dzięki użyciu wyjątków można zapobiec katastrofalnym skutkom takich błędów, przekierowując sterowanie do odpowiedniego bloku 'catch', gdzie można podjąć działania naprawcze lub zakończyć program w kontrolowany sposób. Obsługa błędów takich jak dzielenie przez zero jest kluczowa w programowaniu niskopoziomowym i aplikacjach wymagających wysokiej niezawodności.

Pytanie 36

Podstawowym celem środowisk IDE takich jak: IntelliJ IDEA, Eclipse, NetBeans jest programowanie w języku:

A. Java

B. C++

C. Python

D. C#

IDE, czyli Zintegrowane Środowiska Programistyczne, takie jak IntelliJ IDEA, Eclipse czy NetBeans, od lat są uznawane za najważniejsze narzędzia do tworzenia aplikacji w języku Java. Te środowiska zostały od podstaw zaprojektowane właśnie z myślą o programistach Javy – wspierają typowe projekty Java SE, Java EE czy nawet JavaFX. Moim zdaniem, ich integracja z narzędziami takimi jak Maven, Gradle, testami jednostkowymi JUnit albo debuggerami Javy to prawdziwy game-changer. Na co dzień korzysta się tam z podpowiedzi składni, automatycznego refaktoringu, generatorów kodu i systemów kontroli wersji. Przykładowo, większość firm w Polsce, które tworzą oprogramowanie korporacyjne, wybiera właśnie te IDE do pracy z Java Spring Boot czy Hibernate. Nawet podczas nauki w technikum często pierwsze projekty Java robi się właśnie w Eclipse albo IntelliJ. Pewnie, można dorzucić pluginy do innych języków, ale to Java jest sercem tych środowisk i to dla niej są one najbardziej zaawansowane, zgodnie z najlepszymi wzorcami branżowymi. Jak patrzę na ogłoszenia o pracę, to praktycznie każda oferta na programistę Java zakłada znajomość choć jednego z tych IDE. To jasno pokazuje, że ich podstawowym celem jest ułatwienie i przyspieszenie tworzenia oprogramowania właśnie w tym języku.

Pytanie 37

Jakie znaczenie ma deklaracja zmiennej w programowaniu?

A. Przypisanie zmiennej wartości domyślnej

B. Zarezerwowanie miejsca w pamięci dla wyników operacji arytmetycznych

C. Stworzenie nowej wartości w bazie danych

D. Określenie typu oraz nazwy zmiennej w kodzie programu

Deklaracja zmiennej to podstawowy krok w programowaniu, który polega na określeniu typu oraz nazwy zmiennej, zanim zostanie do niej przypisana wartość. W językach takich jak C++, Java, czy C# deklaracja wygląda na przykład tak: `int liczba;`. Określenie typu zmiennej pozwala kompilatorowi lub interpreterowi zarezerwować odpowiednią ilość pamięci oraz kontrolować, jakie operacje mogą być na niej wykonywane. Deklaracja zmiennej zwiększa czytelność kodu, umożliwia wykrywanie błędów na wczesnym etapie kompilacji i jest kluczowa w zarządzaniu zasobami aplikacji.

Pytanie 38

Jedną z dolegliwości, która pojawia się u programistów w wyniku długotrwałego korzystania z myszki komputerowej lub klawiatury, objawiającą się bólami, drętwieniem oraz zaburzeniami czucia w obszarze 1-3 palca dłoni jest

A. kifoza

B. Dyskopatia

C. zespół suchego oka

D. zespól cieśni kanału nadgarstka

Zespół cieśni kanału nadgarstka to schorzenie, które powstaje w wyniku ucisku na nerw pośrodkowy w kanale nadgarstka. Jest to wąski tunel utworzony przez kości nadgarstka oraz więzadła, przez który przechodzą ścięgna oraz nerwy odpowiedzialne za czucie i ruch w dłoni. Objawy zespołu cieśni kanału nadgarstka obejmują bóle, drętwienie oraz zaburzenia czucia, szczególnie w obszarze pierwszych trzech palców ręki. Praca z myszą komputerową i klawiaturą przez długi czas, szczególnie w niewłaściwej ergonomicznej pozycji, może prowadzić do nadmiernego obciążenia i zapalenia tkanek otaczających nerw pośrodkowy. W praktyce, osoby cierpiące na to schorzenie często skarżą się na problemy z chwytaniem przedmiotów, a także na osłabienie siły uchwytu. W leczeniu zespołu cieśni kanału nadgarstka zaleca się m.in. unikanie czynników przyczynowych, stosowanie ortez, fizjoterapię oraz w niektórych przypadkach leczenie chirurgiczne. Należy również zwrócić uwagę na ergonomię stanowiska pracy, co może znacząco zredukować ryzyko wystąpienia tej dolegliwości. Zarządzanie czasem spędzanym przy komputerze oraz regularne przerwy są kluczowe w prewencji tego schorzenia.

Pytanie 39

Mobilna aplikacja przedstawia listę, w której każdy element można dotknąć palcem, aby zobaczyć jego detale. Zdarzenie, które odpowiada tej czynności, to

A. value changed.

B. button clicked.

C. tapped.

D. toggled.

Zdarzenie 'tapped' oznacza, że stuknęliśmy w coś na liście na naszym telefonie. To takie podstawowe zdarzenie, które przydaje się w aplikacjach mobilnych. Dzięki temu możemy wchodzić w interakcje z różnymi elementami, na przykład, gdy klikniemy na coś w liście, pojawią się dodatkowe szczegóły. Ta obsługa zdarzeń 'tap' jest naprawdę ważna w aplikacjach mobilnych, bo to w zasadzie główny sposób, w jaki poruszamy się po interfejsie.

Pytanie 40

Co zostanie wyświetlone w konsoli po wykonaniu poniższego kodu?

let arr = [1, 2, 3, 4, 5];
let result = arr.filter(num => num % 2 === 0);
console.log(result);

A. [1, 2, 3, 4, 5]

B. [1, 3, 5]

C. 2,4

D. [2, 4]

Wynik działania podanego kodu to [2, 4], ponieważ zastosowana funkcja filter tworzy nową tablicę, w której znajdują się tylko te elementy, które spełniają określony warunek. W tym przypadku warunkiem jest to, że element musi być parzysty (num % 2 === 0). Z tablicy arr, która zawiera liczby od 1 do 5, tylko liczby 2 i 4 spełniają ten warunek. Filtracja danych jest bardzo przydatna w programowaniu, zwłaszcza w kontekście pracy z dużymi zbiorami danych, gdzie można łatwo wyodrębnić interesujące nas elementy. Stosowanie takich metod, jak filter, jest zgodne z zasadami programowania funkcyjnego, które promują użycie funkcji do przetwarzania danych w sposób bardziej zwięzły i czytelny. W praktyce, funkcja filter może być używana do filtrowania danych z API, przetwarzania zbiorów danych w aplikacjach, czy też w analizach danych. Takie podejście zwiększa wydajność i czytelność kodu, co jest istotne w długoterminowym utrzymaniu projektów.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej