Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
  • Data rozpoczęcia: 6 maja 2026 14:50
  • Data zakończenia: 6 maja 2026 15:11

Egzamin zdany!

Wynik: 23/40 punktów (57,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W czterech różnych sklepach dostępny jest ten sam komputer w odmiennych cenach. Gdzie można go kupić najtaniej?

SklepCena nettoPodatekInformacje dodatkowe
A.1500 zł23%Rabat 5%
B.1600 zł23%Rabat 15%
C.1650 zł23%Rabat 20%
D.1800 zł23%Rabat 25 %
A. C
B. B
C. D
D. A
Wybór sklepu C jako najtańszej opcji zakupu komputera jest prawidłowy ze względu na najwyższy rabat procentowy w stosunku do ceny netto. Pomimo iż cena netto w sklepie C (1650 zł) jest wyższa niż w sklepach A i B, zastosowanie 20% rabatu znacząco obniża cenę końcową. W praktyce należy pamiętać, że cena netto to kwota przed doliczeniem podatku VAT, a ostateczna cena brutto uwzględnia podatek oraz potencjalne rabaty. Aby obliczyć cenę końcową, najpierw należy dodać podatek VAT do ceny netto, a następnie odjąć wartość rabatu. W sklepie C cena po doliczeniu VAT wynosi 2029,5 zł, ale po zastosowaniu 20% rabatu cena spada do około 1623,6 zł. Wiedza o kalkulacji cen jest kluczowa przy podejmowaniu decyzji zakupowych oraz negocjacjach handlowych. Dobre praktyki biznesowe zalecają zawsze przeliczenie całkowitych kosztów, uwzględniając wszystkie czynniki cenotwórcze, co pozwala na dokonanie najbardziej ekonomicznego wyboru.

Pytanie 2

Jakie oprogramowanie można wykorzystać do wykrywania problemów w pamięciach RAM?

A. HWMonitor
B. SpeedFan
C. MemTest86
D. Chkdsk
MemTest86 to specjalistyczne oprogramowanie przeznaczone do diagnostyki pamięci RAM, które potrafi wykrywać błędy w układach pamięci. Przeprowadza testy na poziomie sprzętowym, co pozwala na identyfikację problemów, które mogą wpływać na stabilność systemu oraz jego wydajność. Oprogramowanie działa niezależnie od zainstalowanego systemu operacyjnego, uruchamiając się z bootowalnego nośnika, co zwiększa jego skuteczność. Przykładowo, w przypadku systemu Windows, użytkownicy mogą napotkać na niestabilność lub zawieszanie się aplikacji, co często jest symptomem uszkodzonej pamięci. W takich sytuacjach uruchomienie MemTest86 staje się kluczowym krokiem w diagnozowaniu problemu. Testy mogą trwać od kilku godzin do kilku dni, a ich wyniki dostarczają szczegółowych informacji o stanie pamięci. Warto także podkreślić, że regularne testowanie pamięci RAM pomaga w zgodności z najlepszymi praktykami w zarządzaniu infrastrukturą IT, co jest szczególnie istotne w środowiskach produkcyjnych, gdzie niezawodność sprzętu jest kluczowa.

Pytanie 3

W dokumentacji powykonawczej dotyczącej fizycznej oraz logicznej struktury sieci lokalnej powinny być zawarte

A. umowa pomiędzy zlecającym a wykonawcą
B. plan prac realizacyjnych
C. schemat sieci z wyróżnionymi punktami dystrybucji i gniazdami
D. wstępny kosztorys materiałów oraz robocizny
Schemat sieci z oznaczonymi punktami dystrybucyjnymi i gniazdami jest kluczowym elementem dokumentacji powykonawczej, ponieważ stanowi wizualne odwzorowanie fizycznej i logicznej struktury sieci lokalnej. Umożliwia to przyszłym technikom szybkie zrozumienie układu sieci oraz lokalizacji urządzeń, co jest niezbędne podczas serwisowania, rozbudowy czy diagnostyki awarii. W praktyce, schemat ten powinien być zgodny z normami branżowymi, takimi jak ANSI/TIA-606-A, które określają najlepsze praktyki dotyczące oznaczania i organizacji infrastruktury kablowej. W przypadku awarii, schemat pozwala na szybkie zlokalizowanie i eliminację problemów w obrębie sieci. Dodatkowo, dobrym zwyczajem jest aktualizowanie schematu po każdej zmianie w infrastrukturze, co zapewnia jego ciągłą użyteczność. Właściwie przygotowany schemat nie tylko ułatwia pracę technikom, ale również zwiększa bezpieczeństwo i efektywność funkcjonowania sieci, co jest kluczowe w każdej nowoczesnej organizacji.

Pytanie 4

Który z profili w systemie Windows umożliwia migrację ustawień konta pomiędzy stacjami roboczymi?

A. Globalny.
B. Mobilny.
C. Lokalny.
D. Rozproszony.
Poprawna odpowiedź to profil mobilny, bo właśnie ten typ profilu użytkownika w systemie Windows został zaprojektowany do przenoszenia (migracji) ustawień konta pomiędzy różnymi stacjami roboczymi w domenie. Profil mobilny (roaming profile) jest przechowywany centralnie na serwerze, najczęściej na kontrolerze domeny lub serwerze plików, w udziale sieciowym wskazanym w właściwościach konta użytkownika w Active Directory. Gdy użytkownik loguje się na dowolnym komputerze w tej samej domenie, system pobiera jego profil z serwera i ładuje go lokalnie. Dzięki temu ma on swoje dokumenty, pulpit, ustawienia aplikacji i środowiska pracy praktycznie identyczne jak na innym komputerze. W praktyce w firmach i szkołach stosuje się to po to, żeby użytkownik nie był „przywiązany” do jednego konkretnego PC. Moim zdaniem to wciąż jedna z podstawowych funkcji klasycznego środowiska domenowego Windows, mimo że dziś coraz częściej wykorzystuje się też rozwiązania chmurowe, jak OneDrive czy folder redirection. W dobrych praktykach administracji systemami Windows zaleca się łączenie profili mobilnych z przekierowaniem folderów (Folder Redirection), żeby zmniejszyć rozmiar profilu i przyspieszyć logowanie. Administratorzy zwykle pilnują też limitów pojemności profili oraz konfigurują zasady grupy (GPO), żeby nie przenosić zbędnych danych, np. tymczasowych plików przeglądarki. Warto też pamiętać, że profil mobilny różni się od profilu lokalnego tym, że jego główna kopia jest na serwerze, a lokalna jest tylko kopią roboczą, synchronizowaną przy logowaniu i wylogowaniu użytkownika.

Pytanie 5

W ustawieniach haseł w systemie Windows Server aktywowano opcję, że hasło musi spełniać wymagania dotyczące złożoności. Z jakiej minimalnej liczby znaków musi składać się hasło użytkownika?

A. 10 znaków
B. 12 znaków
C. 5 znaków
D. 6 znaków
Hasło użytkownika w systemie Windows Server, gdy włączona jest opcja wymuszająca złożoność, musi składać się z co najmniej 6 znaków. To wymóg, który ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa kont użytkowników. Złożone hasła powinny zawierać kombinację wielkich i małych liter, cyfr oraz znaków specjalnych, co sprawia, że są trudniejsze do odgadnięcia. Na przykład, silne hasło może wyglądać jak 'P@ssw0rd!' i zawierać wszystkie te elementy. Warto pamiętać, że stosowanie złożonych haseł jest zalecane przez wiele organizacji zajmujących się bezpieczeństwem, w tym NIST (National Institute of Standards and Technology). Zastosowanie takiego podejścia przyczynia się do ochrony przed atakami słownikowymi oraz innymi formami nieautoryzowanego dostępu, co jest kluczowe w środowiskach, gdzie bezpieczeństwo danych jest priorytetem.

Pytanie 6

Okno narzędzia przedstawionego na ilustracji można uzyskać poprzez wykonanie polecenia

Ilustracja do pytania
A. control admintools
B. mmc
C. perfmon.msc
D. sysdm.cpl
Na zrzucie ekranu widoczne jest rozbudowane okno konsoli administracyjnej z drzewem po lewej stronie i wieloma różnymi narzędziami w jednym miejscu: Zapora systemu Windows z zabezpieczeniami, Podgląd zdarzeń, Monitor zabezpieczeń IP, Harmonogram zadań, Szablony zabezpieczeń itd. To nie jest pojedynczy moduł konfiguracji systemu, tylko kontener dla przystawek administracyjnych, czyli właśnie Microsoft Management Console, uruchamiana komendą „mmc”. Częsty błąd polega na myleniu konkretnych paneli sterowania albo pojedynczych przystawek z samą konsolą MMC. Polecenie „sysdm.cpl” otwiera klasyczne okno Właściwości systemu (m.in. nazwa komputera, wydajność, zdalny dostęp, zmienna PATH), ale to ma zupełnie inny wygląd – kilka zakładek, brak drzewa po lewej i żadnych dodatkowych przystawek. Jest to pojedynczy aplet Panelu sterowania, a nie środowisko do hostowania wielu narzędzi. Z kolei „perfmon.msc” uruchamia konkretną przystawkę Monitor wydajności, czyli tylko jeden element widoczny na prezentowanej konsoli. Owszem, ten moduł również działa wewnątrz MMC, ale komenda wskazuje na gotowy plik .msc, a nie na ogólne środowisko, w którym można dodawać kolejne przystawki. To subtelna, ale istotna różnica, szczególnie z punktu widzenia administracji większą liczbą komputerów. Komenda „control admintools” otwiera folder Narzędzia administracyjne w Panelu sterowania, czyli listę skrótów do różnych plików .msc i innych narzędzi, a nie jedną wspólną konsolę taką, jak na obrazku. Typowy błąd myślowy polega tutaj na tym, że użytkownik kojarzy nazwę konkretnego narzędzia (np. Monitor wydajności) albo ogólnie „narzędzia administracyjne” i automatycznie przypisuje je do widocznego okna, nie zwracając uwagi, że to jest nadrzędny kontener MMC, a nie pojedyncza funkcja. Świadome rozróżnianie: środowisko MMC, przystawki .msc i aplety Panelu sterowania to ważna umiejętność przy pracy z systemami Windows i przy rozwiązywaniu zadań egzaminacyjnych.

Pytanie 7

W filmie przedstawiono konfigurację ustawień maszyny wirtualnej. Wykonywana czynność jest związana z

A. konfigurowaniem adresu karty sieciowej.
B. wybraniem pliku z obrazem dysku.
C. dodaniem drugiego dysku twardego.
D. ustawieniem rozmiaru pamięci wirtualnej karty graficznej.
Poprawnie – w tej sytuacji chodzi właśnie o wybranie pliku z obrazem dysku (ISO, VDI, VHD, VMDK itp.), który maszyna wirtualna będzie traktować jak fizyczny nośnik. W typowych programach do wirtualizacji, takich jak VirtualBox, VMware czy Hyper‑V, w ustawieniach maszyny wirtualnej przechodzimy do sekcji dotyczącej pamięci masowej lub napędów optycznych i tam wskazujemy plik obrazu. Ten plik może pełnić rolę wirtualnego dysku twardego (system zainstalowany na stałe) albo wirtualnej płyty instalacyjnej, z której dopiero instalujemy system operacyjny. W praktyce wygląda to tak, że zamiast wkładać płytę DVD do napędu, podłączasz plik ISO z obrazu instalacyjnego Windowsa czy Linuxa i ustawiasz w BIOS/UEFI maszyny wirtualnej bootowanie z tego obrazu. To jest podstawowa i zalecana metoda instalowania systemów w VM – szybka, powtarzalna, zgodna z dobrymi praktykami. Dodatkowo, korzystanie z plików obrazów dysków pozwala łatwo przenosić całe środowiska między komputerami, robić szablony maszyn (tzw. template’y) oraz wykonywać kopie zapasowe przez zwykłe kopiowanie plików. Moim zdaniem to jedna z najważniejszych umiejętności przy pracy z wirtualizacją: umieć dobrać właściwy typ obrazu (instalacyjny, systemowy, LiveCD, recovery), poprawnie go podpiąć do właściwego kontrolera (IDE, SATA, SCSI, NVMe – zależnie od hypervisora) i pamiętać o odpięciu obrazu po zakończonej instalacji, żeby maszyna nie startowała ciągle z „płyty”.

Pytanie 8

W jednostce ALU do akumulatora została zapisana liczba dziesiętna 240. Jak wygląda jej reprezentacja w systemie binarnym?

A. 11111000
B. 11110000
C. 11111110
D. 11111100
Reprezentacja binarna liczby dziesiętnej 240 to 11110000. Aby ją obliczyć, należy najpierw zrozumieć, jak działa konwersja z systemu dziesiętnego na binarny. Proces ten polega na ciągłym dzieleniu liczby przez 2 i zapisaniu reszt z tych dzielników. Dla liczby 240, dzieląc przez 2, otrzymujemy następujące wyniki: 240/2=120 (reszta 0), 120/2=60 (reszta 0), 60/2=30 (reszta 0), 30/2=15 (reszta 0), 15/2=7 (reszta 1), 7/2=3 (reszta 1), 3/2=1 (reszta 1), 1/2=0 (reszta 1). Zbierając reszty od ostatniego dzielenia do pierwszego, otrzymujemy 11110000. To przykład konwersji, która jest powszechnie stosowana w programowaniu komputerowym oraz w elektronice cyfrowej, gdzie liczby binarne są kluczowe dla działania procesorów i systemów operacyjnych. Dobra praktyka to zrozumienie nie tylko samego procesu konwersji, ale również tego, jak liczby binarne są używane do reprezentowania różnych typów danych w pamięci komputerowej.

Pytanie 9

Do przechowywania fragmentów dużych plików programów i danych, które nie mieszczą się w pamięci, wykorzystuje się

A. menadżer zadań
B. schowek systemowy
C. edytor rejestru
D. plik stronicowania
Sformułowanie odpowiedzi na pytanie dotyczące przechowywania dużych plików programów i danych wymaga dokładnego zrozumienia roli, jaką pełnią różne komponenty systemu operacyjnego. Odpowiedzi takie jak schowek systemu, menadżer zadań czy edytor rejestru, choć mogą być znane użytkownikom, nie są w kontekście tego pytania właściwe. Schowek systemu to element, który umożliwia tymczasowe przechowywanie danych kopiowanych i wklejanych w trakcie pracy z aplikacjami. Jego podstawową funkcją jest przenoszenie danych z jednego miejsca do drugiego, a nie zarządzanie pamięcią czy przechowywaniem dużych plików. Menadżer zadań natomiast służy do monitorowania i zarządzania uruchomionymi procesami oraz wydajnością systemu, ale nie zajmuje się bezpośrednio pamięcią, w której przechowywane są dane. Edytor rejestru, jak sama nazwa wskazuje, służy do edytowania ustawień rejestru systemu Windows, co również nie ma związku z efektywnym przechowywaniem plików czy zarządzaniem pamięcią. Pojęcia te są często mylone z pojęciem pliku stronicowania, ponieważ każdy z nich pełni inną funkcję w systemie operacyjnym. Kluczowym błędem myślowym jest założenie, że te narzędzia mogą przechowywać dane w sposób, w jaki robi to plik stronicowania. Zrozumienie funkcji każdego z tych komponentów jest niezbędne do prawidłowego zarządzania zasobami systemowymi, a także do efektywnego rozwiązywania problemów związanych z wydajnością komputerów.

Pytanie 10

Urządzenie, które łączy różne segmenty sieci i przekazuje ramki pomiędzy nimi, wybierając odpowiedni port docelowy dla przesyłanych ramek, to

A. zasilacz awaryjny
B. rejestrator
C. koncentrator
D. przełącznik
Zasilacz awaryjny, koncentrator i rejestrator to urządzenia, które pełnią różne funkcje, ale nie są odpowiednie w kontekście zarządzania ruchem sieciowym tak jak przełącznik. Zasilacz awaryjny ma za zadanie zapewnienie ciągłości zasilania dla urządzeń sieciowych, co jest kluczowe w sytuacjach awaryjnych, ale nie wpływa na przekazywanie ramki między segmentami sieci. Koncentrator, znany także jako hub, działa na poziomie pierwszym modelu OSI i nie dokonuje analizy adresów MAC. Przekazuje on dane do wszystkich portów, co prowadzi do nieefektywnego wykorzystania pasma i zwiększonego ryzyka kolizji w sieci. Rejestrator, z drugiej strony, służy do zbierania i archiwizacji danych, a nie do aktywnego zarządzania komunikacją w sieci. Błędne podejście do zrozumienia roli tych urządzeń wynika często z pomyłki między ich funkcjami. Warto zaznaczyć, że wybór odpowiedniego urządzenia sieciowego jest kluczowy dla wydajności i bezpieczeństwa całej infrastruktury. Użytkownicy powinni znać różnice między przełącznikami a innymi urządzeniami, aby zrozumieć, jak optymalizować ruch w sieci i minimalizować problemy z komunikacją.

Pytanie 11

Jaki rodzaj portu może być wykorzystany do podłączenia zewnętrznego dysku do laptopa?

A. LPT
B. DMA
C. USB
D. AGP
Odpowiedź USB jest prawidłowa, ponieważ port USB (Universal Serial Bus) jest standardem szeroko stosowanym do podłączania różnych urządzeń peryferyjnych, w tym dysków zewnętrznych, do komputerów i laptopów. Porty USB pozwalają na szybkie przesyłanie danych oraz zasilanie podłączonych urządzeń, co czyni je niezwykle praktycznymi w codziennym użytkowaniu. Standardy USB, takie jak USB 3.0 i USB 3.1, oferują prędkości transferu danych odpowiednio do 5 Gbps oraz 10 Gbps, co umożliwia efektywne przenoszenie dużych plików, na przykład filmów czy baz danych. Ponadto, porty USB są uniwersalne i obsługują wiele różnych urządzeń, co sprawia, że są one preferowanym wyborem dla użytkowników poszukujących łatwego i niezawodnego sposobu na podłączenie dysków zewnętrznych. Przykładem zastosowania portu USB może być podłączenie przenośnego dysku twardego do laptopa w celu wykonania kopii zapasowej danych lub przeniesienia plików między urządzeniami, co jest szczególnie ważne w kontekście bezpieczeństwa danych w pracy oraz w życiu prywatnym.

Pytanie 12

Aby stworzyć nowego użytkownika o nazwie egzamin z hasłem qwerty w systemie Windows XP, należy wykorzystać polecenie

A. net user egzamin qwerty /add
B. adduser egzamin qwerty /add
C. useradd egzamin qwerty /add
D. user net egzamin qwerty /add
Polecenie 'net user egzamin qwerty /add' jest poprawne, ponieważ 'net user' to właściwe narzędzie do zarządzania kontami użytkowników w systemie Windows XP. Użycie tego polecenia pozwala administratorom szybko i efektywnie dodawać nowe konta użytkowników. W skład polecenia wchodzi: 'egzamin' jako nazwa nowego użytkownika oraz 'qwerty' jako hasło, które użytkownik będzie używał do logowania. Praktyczne zastosowanie tego polecenia obejmuje sytuacje, w których administratorzy muszą szybko dodać wielu użytkowników do systemu, na przykład w instytucjach edukacyjnych lub w większych firmach. Ważne jest, aby pamiętać o stosowaniu dobrych praktyk związanych z bezpieczeństwem, takich jak tworzenie silnych haseł oraz regularne monitorowanie kont użytkowników. Używanie polecenia 'net user' jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu systemem, ponieważ zapewnia spójność i łatwość w administracji użytkownikami. Dodatkowo, to polecenie jest częścią standardowych narzędzi systemowych, co czyni je łatwo dostępnym dla każdego administratora.

Pytanie 13

Stacja robocza powinna znajdować się w tej samej podsieci co serwer o adresie IP 192.168.10.150 i masce 255.255.255.192. Który adres IP powinien być skonfigurowany w ustawieniach protokołu TCP/IP karty sieciowej stacji roboczej?

A. 192.168.10.1
B. 192.168.10.220
C. 192.168.11.130
D. 192.168.10.190
Adres IP 192.168.10.190 jest poprawny, ponieważ mieści się w tej samej podsieci co serwer o adresie IP 192.168.10.150 i masce podsieci 255.255.255.192. Najpierw należy obliczyć zakres adresów IP w tej podsieci. Maska 255.255.255.192 oznacza, że mamy 64 adresy na podsieć (2^(32-26)). Oznaczenie 192.168.10.128 będzie adresem sieci, a 192.168.10.191 adresem rozgłoszeniowym. Adresy IP od 192.168.10.129 do 192.168.10.190 są dostępne dla hostów, co oznacza, że adres 192.168.10.190 jest ważnym, dostępnym adresem. Przykładem zastosowania może być przydzielanie adresów IP stacjom roboczym w małej firmie, gdzie każda stacja robocza musi być w tej samej podsieci, aby mogła komunikować się z serwerem. Dobre praktyki sieciowe zalecają, aby każdy host w tej samej podsieci miał unikalny adres IP, co pozwala na prawidłowe funkcjonowanie sieci lokalnej.

Pytanie 14

W biurze należy zamontować 5 podwójnych gniazd abonenckich. Średnia odległość od lokalnego punktu dystrybucyjnego do gniazda abonenckiego wynosi 10m. Jaki będzie przybliżony koszt zakupu kabla UTP kategorii 5e do utworzenia sieci lokalnej, jeśli cena brutto za 1m kabla UTP kategorii 5e wynosi 1,60 zł?

A. 800,00 zł
B. 80,00 zł
C. 160,00 zł
D. 320,00 zł
Poprawną odpowiedzią jest 160,00 zł, ponieważ w obliczeniach należy uwzględnić zarówno liczbę gniazd abonenckich, jak i średnią odległość od lokalnego punktu dystrybucyjnego. W tym przypadku mamy 5 podwójnych gniazd, co oznacza 10 pojedynczych gniazd. Przy średniej odległości 10 m od punktu dystrybucyjnego, całkowita długość kabla wynosi 10 m x 10 = 100 m. Zakładając, że cena metra kabla UTP kategorii 5e wynosi 1,60 zł, całkowity koszt zakupu kabla wyniesie 100 m x 1,60 zł/m = 160,00 zł. Kabel UTP kategorii 5e jest powszechnie stosowany w lokalnych sieciach komputerowych, a jego wykorzystanie przy instalacjach biurowych jest zgodne z normami branżowymi, co zapewnia odpowiednią jakość i wydajność przesyłania danych. Przykłady praktycznych zastosowań obejmują biura, szkoły oraz wszelkie miejsca, gdzie wymagane jest niezawodne połączenie sieciowe.

Pytanie 15

Aby umożliwić transfer danych między siecią w pracowni a siecią ogólnoszkolną o innej adresacji IP, należy zastosować

A. router
B. access point
C. hub
D. switch
Przełącznik, koncentrator i punkt dostępowy to urządzenia, które pełnią różne funkcje w sieciach komputerowych, ale nie są one odpowiednie do rozwiązywania problemu wymiany danych pomiędzy sieciami o różnych adresacjach IP. Przełącznik działa na poziomie warstwy 2 modelu OSI i jest odpowiedzialny za przesyłanie ramek w obrębie jednej sieci lokalnej (LAN). Nie zapewnia jednak możliwości routingu między różnymi sieciami, co jest kluczowe w przypadku wymaganej wymiany danych między sieciami o odmiennych adresacjach IP. Koncentrator, będący urządzeniem pasywnym, po prostu przesyła sygnały do wszystkich podłączonych urządzeń, ale nie potrafi zrozumieć i zarządzać adresacją IP. Natomiast punkt dostępowy, chociaż umożliwia bezprzewodowy dostęp do sieci lokalnej, również nie ma funkcji routingu, a jedynie łączy urządzenia w obrębie tej samej sieci. Typowym błędem w myśleniu jest przekonanie, że każde urządzenie sieciowe może pełnić funkcję rutera, podczas gdy każde z nich ma swoją ściśle określoną rolę. Bezpośrednia wymiana danych wymaga zaawansowanego zarządzania trasami, co jest możliwe tylko dzięki ruterom, które są zaprojektowane do pracy w złożonych środowiskach wielosesyjnych i wieloadresowych.

Pytanie 16

Komputer z adresem IP 192.168.5.165 oraz maską podsieci 255.255.255.192 funkcjonuje w sieci o adresie

A. 192.168.5.64
B. 192.168.5.192
C. 192.168.5.128
D. 192.168.5.0
Adres IP 192.168.5.165 z maską podsieci 255.255.255.192 oznacza, że komputer jest częścią podsieci, która ma podstawowy adres sieciowy 192.168.5.128. Maska 255.255.255.192 (lub /26) dzieli adresację IP na podsieci, w których każda podsieć może obsługiwać do 62 hostów (2^(32-26)-2, gdzie odejmujemy 2 na adres sieciowy i adres rozgłoszeniowy). W przypadku tej maski, podsieć 192.168.5.128 obejmuje adresy od 192.168.5.128 do 192.168.5.191, co potwierdza, że komputer z adresacją 192.168.5.165 należy do tej podsieci. Wiedza ta jest istotna w zarządzaniu zasobami sieciowymi oraz w prawidłowej konfiguracji ruterów i urządzeń sieciowych. Przykładowo, w praktyce często stosuje się takie podziałki w większych sieciach firmowych, aby efektywnie zarządzać adresacją IP oraz zapewnić segregację ruchu w sieci.

Pytanie 17

Gdy w przeglądarce internetowej wpiszemy adres HTTP, pojawia się błąd "403 Forbidden", co oznacza, że

A. wielkość wysyłanych danych przez klienta została ograniczona.
B. adres IP karty sieciowej jest niewłaściwie przypisany.
C. użytkownik nie dysponuje uprawnieniami do żądanego zasobu.
D. brak pliku docelowego na serwerze.
Błąd 403 Forbidden nie jest związany z brakiem pliku docelowego na serwerze, co skutkowałoby błędem 404 Not Found. Gdy serwer nie może znaleźć żądanego zasobu, zwraca właśnie ten kod błędu, informując, że zasób nie istnieje. Ograniczenia dotyczące wielkości wysyłanych danych przez klienta są natomiast związane z błędami typu 413 Payload Too Large, które występują, gdy przesyłane dane przekraczają dozwolony rozmiar ustalony przez serwer. Wreszcie, błąd związany z niewłaściwym adresem IP karty sieciowej ma charakter związany z problemami w konfiguracji sieci, a nie z uprawnieniami dostępu do zasobów na serwerze. Typowe błędy myślowe w tym przypadku mogą wynikać z braku zrozumienia różnicy pomiędzy różnymi kodami błędów HTTP oraz ich znaczeniem. Ważne jest, aby użytkownicy i programiści byli świadomi, że każdy kod błędu HTTP ma swoje specyficzne znaczenie i zastosowanie, co jest kluczowe w procesie diagnozowania problemów z dostępem do zasobów w internecie. Zrozumienie tych różnic jest niezbędne do skutecznego zarządzania aplikacjami webowymi oraz do zapewnienia, że użytkownicy otrzymują odpowiednie komunikaty w przypadku wystąpienia problemów.

Pytanie 18

Jaki jest poprawny adres podsieci po odjęciu 4 bitów od części hosta w adresie klasowym 192.168.1.0?

A. 192.168.1.80/27
B. 192.168.1.88/27
C. 192.168.1.48/28
D. 192.168.1.44/28
Wybór adresów 192.168.1.80/27, 192.168.1.88/27 oraz 192.168.1.44/28 wynika z nieprawidłowego zrozumienia zasad maskowania adresów IP oraz obliczania podsieci. Adres 192.168.1.80/27 jest nieprawidłowy, ponieważ maska /27 (255.255.255.224) wskazuje, że pierwsze 27 bitów jest używane do identyfikacji sieci, co prowadzi do adresu sieci 192.168.1.64 i rozgłoszeniowego 192.168.1.95, a więc adres 192.168.1.80 jest poza tą podsiecią. Analogicznie, adres 192.168.1.88/27 również nie jest prawidłowy z tych samych powodów, ponieważ również leży poza przypisaną przestrzenią adresową dla maski /27. Jeśli chodzi o adres 192.168.1.44/28, maska /28 oznacza, że mamy 16 adresów, co jest zgodne, ale adres sieci wynosi 192.168.1.32, a adres rozgłoszeniowy to 192.168.1.47, przez co 192.168.1.44 jest wciąż wykorzystywany jako adres hosta, co jest wadą w tym kontekście. Kluczowym błędem w tych odpowiedziach jest zrozumienie, że przy pożyczaniu 4 bitów z części hosta, zmieniając maskę na /28, musimy zwrócić uwagę na zakresy adresów, które są możliwe do przypisania w danej podsieci. Prawidłowe podejście do adresacji IP polega na zrozumieniu relacji między maską podsieci a rzeczywistymi adresami, co jest fundamentalne dla zarządzania sieciami.

Pytanie 19

Wskaż technologię stosowaną do zapewnienia dostępu do Internetu w połączeniu z usługą telewizji kablowej, w której światłowód oraz kabel koncentryczny pełnią rolę medium transmisyjnego

A. GPRS
B. xDSL
C. HFC
D. PLC
Odpowiedzi PLC, xDSL i GPRS nie są zgodne z opisanym kontekstem technologicznym. PLC (Power Line Communication) wykorzystuje istniejącą infrastrukturę elektryczną do przesyłania sygnału, co ogranicza jego zastosowanie do obszarów, w których nie ma dostępu do sieci kablowych czy światłowodowych. Technologia ta ma ograniczenia związane z jakością sygnału oraz zakłóceniami, dlatego nie jest odpowiednia do łączenia usług telewizyjnych z Internetem na dużą skalę. Z kolei xDSL (Digital Subscriber Line) to technologia oparta na tradycyjnych liniach telefonicznych, która również nie korzysta z światłowodów ani kabli koncentrycznych, a jej prędkości transmisji są znacznie niższe w porównaniu do HFC. xDSL jest często stosowane w miejscach, gdzie nie ma możliwości podłączenia do sieci światłowodowej, co ogranicza jego zasięg i niezawodność. GPRS (General Packet Radio Service) to technologia stosowana głównie w sieciach komórkowych, która pozwala na przesyłanie danych w trybie pakietowym, jednak jej prędkości są znacznie niższe w porównaniu z rozwiązaniami kablowymi. Istnieje tu wiele typowych błędów myślowych, takich jak mylenie różnych technologii transmisyjnych oraz niewłaściwe łączenie ich z wymaganiami dotyczącymi jakości i prędkości sygnału. W związku z tym, wybór odpowiedniej technologii do dostarczania Internetu i telewizji powinien być oparty na analizie specyficznych potrzeb użytkowników oraz możliwości infrastrukturalnych.

Pytanie 20

Urządzenie peryferyjne, które jest kontrolowane przez komputer i służy do pracy z dużymi, płaskimi powierzchniami, a do produkcji druku odpornego na warunki atmosferyczne wykorzystuje farby na bazie rozpuszczalników, nosi nazwę ploter

A. kreślący
B. solwentowy
C. pisakowy
D. tnący
Wybierając odpowiedzi inne niż 'solwentowy', można wpaść w pułapki myślenia, które nie uwzględniają podstawowych różnic między rodzajami ploterów. Odpowiedź 'pisakowy' sugeruje, że urządzenie wykorzystuje tusze pisakowe, a nie farby rozpuszczalnikowe, co nie jest zgodne z wymaganiami dotyczącymi odporności na czynniki zewnętrzne. Plotery pisakowe są bardziej odpowiednie do rysowania i małej grafiki, a nie do druku wielkoformatowego, co ogranicza ich zastosowanie w branży reklamowej. Z kolei 'kreślący' odnosi się do urządzeń, które mogą nie wykorzystywać technologii druku, a raczej skupiają się na precyzyjnym tworzeniu rysunków technicznych, co jest zupełnie innym procesem. Natomiast 'tnący' ploter to urządzenie, które służy do wycinania kształtów z materiałów, takich jak folia, ale nie generuje pełnokolorowych wydruków. Przede wszystkim, błędne wybory mogą wynikać z mylenia funkcji, jakie pełnią różne plotery w procesie produkcyjnym. W praktyce należy zrozumieć, że wybór odpowiedniego urządzenia zależy od specyficznych potrzeb projektu, a ploter solwentowy jest najodpowiedniejszy dla uzyskania wydruków odpornych na warunki zewnętrzne.

Pytanie 21

Jaki będzie najniższy koszt zakupu kabla UTP, potrzebnego do okablowania kategorii 5e, aby połączyć panel krosowniczy z dwoma podwójnymi gniazdami natynkowymi 2 x RJ45, które są oddalone odpowiednio o 10 m i 20 m od panelu, jeśli cena 1 m kabla wynosi 1,20 zł?

A. 36,00 zł
B. 96,00 zł
C. 72,00 zł
D. 48,00 zł
Odpowiedź 72,00 zł jest poprawna, ponieważ dokładnie odzwierciedla całkowity koszt zakupu kabla UTP potrzebnego do okablowania kategorii 5e. Aby obliczyć koszt, należy zsumować długości kabli wymaganych do połączenia panelu krosowniczego z dwoma gniazdami. Pierwsze gniazdo znajduje się w odległości 10 m, a drugie w odległości 20 m od panelu, co daje łączną długość 10 m + 20 m = 30 m. Koszt 1 metra kabla wynosi 1,20 zł, więc całkowity koszt to 30 m x 1,20 zł = 36,00 zł. Jednakże, dla dwóch gniazd podwójnych, wymagana jest podwójna ilość połączeń, co skutkuje 36,00 zł x 2 = 72,00 zł. Zastosowanie kabla kategorii 5e jest zgodne z aktualnymi standardami okablowania, które zapewniają odpowiednią przepustowość i jakość sygnału. W praktyce, odpowiedni dobór kabli i ich długości jest kluczowy, aby uniknąć problemów z transmisją danych w sieciach lokalnych.

Pytanie 22

Na ilustracji widoczne jest oznaczenie sygnalizacji świetlnej w dokumentacji technicznej laptopa. Wskaż numer odpowiadający kontrolce, która zapala się podczas ładowania akumulatora?

Ilustracja do pytania
A. 3
B. 2
C. 4
D. 5
Kontrolka oznaczona numerem 2 symbolizuje proces ładowania baterii w laptopie co jest zgodne z wytycznymi dotyczącymi identyfikacji wskaźników w urządzeniach elektronicznych. W praktyce kontrolki te są kluczowe dla użytkowników ponieważ dostarczają informacji o stanie zasilania i naładowania baterii. W przypadku gdy laptop jest podłączony do źródła zasilania a bateria jest w trakcie ładowania ta kontrolka zazwyczaj świeci się na określony kolor na przykład pomarańczowy lub migocze sygnalizując aktywność ładowania. Jest to zgodne z międzynarodowymi standardami takimi jak IEC 62079 które dotyczą instrukcji użytkowania produktów elektronicznych. Kontrolki ładowania są zaprojektowane w sposób ułatwiający szybkie i intuicyjne odczytanie ich funkcji co jest istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa użytkowania i efektywnego zarządzania energią. Dodatkowo zapewniają one natychmiastową informację zwrotną co do stanu urządzenia co jest nieocenione w sytuacjach kryzysowych gdy wymagane jest szybkie podjęcie decyzji dotyczącej zasilania urządzenia.

Pytanie 23

Na schemacie ilustrującym konstrukcję drukarki, w której toner jest nierównomiernie dostarczany do bębna, należy wskazać wałek magnetyczny oznaczony numerem

Ilustracja do pytania
A. 3
B. 1
C. 4
D. 2
Niewłaściwe zidentyfikowanie elementów odpowiedzialnych za podawanie tonera do bębna światłoczułego może prowadzić do błędnych diagnoz i niepotrzebnych napraw. Wałek magnetyczny jest specjalistycznym komponentem którego funkcją jest kontrolowanie przepływu cząsteczek tonera w kierunku bębna. Inne elementy takie jak bęben światłoczuły czy wałek czyszczący pełnią różne role w drukarce laserowej. Bęben światłoczuły jest odpowiedzialny za przenoszenie obrazu na papier a wszelkie zanieczyszczenia na jego powierzchni mogą powodować błędy drukarskie które nie są związane z podawaniem tonera. Wałek czyszczący z kolei usuwa resztki tonera i zanieczyszczenia co zapobiega ich przedostawaniu się na wydruki. Brak zrozumienia tych funkcji prowadzi do mylnych wniosków dotyczących źródła problemów z drukiem. Często spotykanym błędem jest założenie że problemy jakościowe wynikają z uszkodzenia bębna podczas gdy prawdziwą przyczyną może być nierównomierne podawanie tonera przez zużyty lub zanieczyszczony wałek magnetyczny. Dlatego też kluczowe jest dokładne diagnozowanie problemów w oparciu o zrozumienie specyfiki działania różnych komponentów drukarki oraz ich regularna konserwacja i wymiana co jest częścią dobrych praktyk utrzymania urządzeń drukujących.

Pytanie 24

Wpis przedstawiony na ilustracji w dzienniku zdarzeń klasyfikowany jest jako zdarzenie typu

Ilustracja do pytania
A. Inspekcja niepowodzeń
B. Ostrzeżenia
C. Błędy
D. Informacje
Analizując kategorie zdarzeń w dziennikach systemowych należy zrozumieć różnice między błędami ostrzeżeniami inspekcjami niepowodzeń a informacjami. Błędy w dzienniku sygnalizują problemy które wymagają natychmiastowej interwencji jak np. awarie aplikacji brakujące pliki czy problemy z siecią. Często wynikają z nieoczekiwanych sytuacji i mogą prowadzić do przestojów lub utraty danych. Ostrzeżenia choć mniej krytyczne niż błędy wskazują na potencjalne problemy które mogą wymagać uwagi w przyszłości. Przykładem może być niskie miejsce na dysku co jeszcze nie powoduje awarii ale wymaga zaplanowania działań zapobiegawczych. Inspekcje niepowodzeń dotyczą prób dostępu i autoryzacji a ich wpisy pomagają w identyfikacji prób nieautoryzowanego dostępu co jest kluczowe dla bezpieczeństwa systemów. Często wynikają z nieprawidłowych loginów lub błędnych konfiguracji. Zrozumienie tych różnic pozwala na skuteczne zarządzanie systemem i proaktywne działanie w celu zapobiegania problemom. Wiedza o klasyfikacji zdarzeń pozwala administratorom systemów na szybkie podejmowanie odpowiednich działań i optymalizację zarządzania infrastrukturą IT co jest istotne w kontekście utrzymania ciągłości działania i bezpieczeństwa systemów.

Pytanie 25

W jakim typie skanera stosuje się fotopowielacze?

A. płaskim
B. bębnowym
C. ręcznym
D. kodów kreskowych
Wybór skanera ręcznego, kodów kreskowych lub płaskiego nie jest właściwy w kontekście wykorzystania fotopowielaczy. Skanery ręczne, chociaż przydatne w przenośnym skanowaniu, nie wykorzystują technologii fotopowielaczy, lecz często prostsze komponenty optyczne, co ogranicza ich zdolność do uzyskiwania wysokiej jakości obrazów. Z kolei skanery kodów kreskowych są zaprojektowane głównie do odczytywania kodów kreskowych, a ich technologie, takie jak laserowe skanowanie lub skanowanie CCD, nie wymagają użycia fotopowielaczy. Zamiast tego koncentrują się na szybkości i precyzji odczytu kodów, co w zupełności różni się od aspektów obrazowania. W przypadku skanerów płaskich, choć mogą oferować przyzwoitą jakość skanowania, zazwyczaj wykorzystują inne typy sensorów, takie jak CMOS, zamiast fotopowielaczy. W wielu przypadkach użytkownicy mogą błędnie zakładać, że wszystkie typy skanerów mogą osiągnąć podobną jakość obrazu, nie dostrzegając różnic w zastosowanych technologiach. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, że dobór odpowiedniego skanera zależy od specyficznych potrzeb związanych z jakością obrazu oraz rodzajem skanowanych materiałów. Nie mogą one zatem zastąpić bębnowych skanerów w kontekście profesjonalnych zastosowań wymagających najwyższej możliwości detekcji detali.

Pytanie 26

Który z poniższych protokołów służy do zarządzania urządzeniami w sieciach?

A. SNMP
B. SFTP
C. SMTP
D. DNS
SMTP, SFTP i DNS to protokoły, które nie są przeznaczone do zarządzania urządzeniami sieciowymi, co może prowadzić do mylnych interpretacji ich funkcji. SMTP, czyli Simple Mail Transfer Protocol, jest protokołem służącym do przesyłania e-maili. Jego głównym celem jest umożliwienie komunikacji e-mailowej między serwerami, a nie zarządzanie urządzeniami. W przypadku SFTP, co oznacza Secure File Transfer Protocol, protokół ten jest używany do bezpiecznego przesyłania plików przez sieć, a jego zastosowanie koncentruje się na transferze danych, a nie na monitorowaniu czy zarządzaniu. Z kolei DNS, czyli Domain Name System, odpowiada za tłumaczenie nazw domen na adresy IP, co jest kluczowe dla działania internetu, ale również nie jest związane z zarządzaniem urządzeniami sieciowymi. Typowym błędem jest mylenie roli protokołów – zrozumienie, że każdy z nich ma swoją specyfikę i zastosowanie, jest kluczowe w administrowaniu i projektowaniu infrastruktury sieciowej. W praktyce, nieodpowiednie przypisanie funkcji protokołów do ich rzeczywistych zadań może prowadzić do problemów w zarządzaniu siecią, co podkreśla znaczenie dokładnej wiedzy na temat każdego z tych standardów.

Pytanie 27

W systemie Windows po wykonaniu polecenia systeminfo nie otrzyma się informacji o

A. liczbie partycji podstawowych
B. zainstalowanych aktualizacjach
C. zamontowanych kartach sieciowych
D. liczbie procesorów
Wybór odpowiedzi dotyczącej liczby procesorów, zainstalowanych poprawek lub zamontowanych kart sieciowych może wynikać z nieporozumienia dotyczącego funkcji narzędzia systeminfo oraz jego możliwości. Liczba procesorów jest informacją, która jest fundamentalna dla wydajności systemu, dlatego jest dostępna w wynikach polecenia systeminfo. Z kolei informacje o zainstalowanych poprawkach są równie istotne, zwłaszcza w kontekście bezpieczeństwa systemu, i także są przedstawiane przez to narzędzie. Podobnie, zamontowane karty sieciowe są kluczowe dla funkcjonowania połączeń sieciowych, a systeminfo dostarcza dokładnych informacji o ich konfiguracji i statusie. Niektórzy mogą mylnie sądzić, że informacje o partycjach podstawowych są również dostępne w systeminfo, co prowadzi do wyciągania błędnych wniosków. W rzeczywistości, partycje są bardziej szczegółowym zagadnieniem, które wymaga użycia specjalistycznych narzędzi, takich jak Disk Management czy polecenia diskpart, które oferują precyzyjny wgląd w strukturę dysku. Zrozumienie, jakie informacje są dostępne w różnych narzędziach, jest kluczowe dla skutecznej administracji systemem oraz zapobiegania problemom z zarządzaniem danymi. Właściwe podejście do analizy systemu operacyjnego wymaga znajomości narzędzi i ich zastosowań, co jest niezbędne dla efektywnej pracy w środowisku IT.

Pytanie 28

AES (ang. Advanced Encryption Standard) to?

A. jest poprzednikiem DES (ang. Data Encryption Standard)
B. nie można go zaimplementować sprzętowo
C. nie może być używany do szyfrowania plików
D. wykorzystuje symetryczny algorytm szyfrujący
AES, czyli Advanced Encryption Standard, jest jednym z najważniejszych algorytmów szyfrowania używanych w dzisiejszych systemach informatycznych. Kluczowym aspektem AES jest to, że wykorzystuje on symetryczny algorytm szyfrujący, co oznacza, że ten sam klucz jest używany zarówno do szyfrowania, jak i deszyfrowania danych. Symetryczne algorytmy szyfrowania są powszechnie stosowane w różnych aplikacjach, od ochrony danych osobowych po zabezpieczenie komunikacji w sieciach. Przykładowo, wiele systemów płatności online oraz protokołów komunikacyjnych, takich jak TLS (Transport Layer Security), wykorzystuje AES do zapewnienia poufności i integralności przesyłanych informacji. Ponadto, AES jest standardem zatwierdzonym przez NIST (National Institute of Standards and Technology), co podkreśla jego bezpieczeństwo i niezawodność w zastosowaniach komercyjnych oraz rządowych. Wybór AES jako algorytmu szyfrującego jest rekomendowany w dokumentach dotyczących najlepszych praktyk w obszarze bezpieczeństwa IT, co czyni go de facto standardem w branży.

Pytanie 29

Jakie polecenie należy wprowadzić w wierszu polecenia systemów Windows Server, aby zaktualizować dzierżawy adresów DHCP oraz przeprowadzić rejestrację nazw w systemie DNS?

A. ipconfig /release
B. ipconfig /flushdns
C. ipconfig /renew
D. ipconfig /registerdns
Wybór innych poleceń zamiast 'ipconfig /registerdns' wskazuje na niepełne zrozumienie funkcji poszczególnych komend w kontekście zarządzania DHCP i DNS. Polecenie 'ipconfig /renew' jest używane do odświeżania dzierżawy adresu IP w serwerze DHCP, co nie ma żadnego wpływu na rejestrację DNS. Użytkownicy mogą sądzić, że odnowienie dzierżawy adresu automatycznie aktualizuje również wpisy DNS, co jest mylne, ponieważ system DNS nie jest bezpośrednio związany z przydzielaniem adresów IP. 'ipconfig /release' z kolei powoduje zwolnienie aktualnie przypisanego adresu IP, co również nie wpływa na rejestrację DNS - w rzeczywistości może to prowadzić do sytuacji, w której komputer nie jest w stanie komunikować się w sieci do momentu uzyskania nowego adresu IP. 'ipconfig /flushdns' służy do czyszczenia lokalnej pamięci podręcznej DNS, co może być przydatne w przypadku problemów z rozwiązywaniem nazw, ale nie przyczynia się do aktualizacji rejestracji DNS na serwerze. Zrozumienie różnicy między tymi komendami jest kluczowe, aby unikać błędnych założeń dotyczących ich funkcji i wpływu na konfigurację sieci. W kontekście administracji sieciowej, ważne jest, aby znać właściwe polecenia i ich zastosowanie w celu efektywnego zarządzania adresami IP oraz rejestracjami DNS.

Pytanie 30

Dysk z systemem plików FAT32, na którym regularnie przeprowadza się operacje usuwania starych plików oraz dodawania nowych, staje się:

A. fragmentacji
B. kolokacji
C. relokacji
D. defragmentacji
Fragmentacja jest zjawiskiem, które występuje na dyskach twardych i innych nośnikach pamięci, gdy pliki są dzielone na małe kawałki i rozproszone w różnych lokalizacjach na dysku. Na dysku z systemem plików FAT32, który często poddawany jest operacjom kasowania i zapisu nowych plików, fragmentacja staje się szczególnie widoczna. Gdy plik jest usuwany, powstaje wolna przestrzeń, która niekoniecznie jest wystarczająca do zapisania nowego pliku w całości. W rezultacie, nowy plik może zostać zapisany w wielu kawałkach w różnych miejscach na dysku. Przykładowo, jeśli mamy plik o wielkości 100 MB, który zostaje zapisany w trzech fragmentach po 30 MB, 50 MB i 20 MB, to jego fragmentacja może znacząco wpłynąć na czas dostępu do niego. W praktyce, fragmentacja może obniżyć wydajność systemu, zwiększając czas odczytu i zapisu danych. Z tego powodu, regularne defragmentowanie dysków jest zalecane jako dobra praktyka w zarządzaniu danymi, aby zapewnić optymalną wydajność i szybkość operacji na plikach.

Pytanie 31

Technik serwisowy zrealizował w ramach zlecenia działania wymienione w zestawieniu. Całkowity koszt zlecenia obejmuje cenę usług wymienionych w zestawieniu oraz wynagrodzenie serwisanta, którego stawka godzinowa wynosi 60,00 zł netto. Oblicz całkowity koszt zlecenia brutto. Stawka VAT na usługi wynosi 23%

LPCzynnośćCzas wykonania w minutachCena usługi netto w zł
1.Instalacja i konfiguracja programu3520,00
2.Wymiana płyty głównej8050,00
3.Wymiana karty graficznej3025,00
4.Tworzenie kopii zapasowej
i archiwizacja danych
6545,00
5.Konfiguracja rutera3020,00
A. 455,20 zł
B. 436,80 zł
C. 400,00 zł
D. 492,00 zł
Widzę, że coś poszło nie tak z Twoimi obliczeniami. Główny błąd to pewnie to, że nie zliczyłeś dobrze kosztów netto i brutto. Koszty usług powinny dać 160,00 zł, a koszt pracy serwisanta to 240,00 zł, co razem daje 400,00 zł netto. Niektórzy mogą się mylić, bo nie uwzględnili pełnej stawki godzinowej serwisanta albo błędnie przeliczyli czas pracy. Pamiętaj, że przeliczanie minut na godziny jest ważne, bo stawki zazwyczaj podaje się za godzinę. Jak doliczasz VAT, też ważne, żeby dobrze ogarnąć tę stawkę. 23% to właściwie prawie jedna czwarta sumy, którą musisz dodać. Takie małe pomyłki mogą w końcu wpłynąć na wycenę, co z kolei może sprawić, że klient będzie niezadowolony albo firma straci na tym. Warto wiedzieć, jak to wszystko działa, żeby lepiej zarządzać finansami w serwisie i komunikować się z klientem.

Pytanie 32

Aby system operacyjny był skutecznie chroniony przed atakami złośliwego oprogramowania, po zainstalowaniu programu antywirusowego należy

A. zainstalować drugi program antywirusowy, aby poprawić bezpieczeństwo.
B. aktualizować program i bazy wirusów oraz regularnie skanować system.
C. nie podawać swojego hasła dostępowego oraz wykonywać defragmentację dysków twardych.
D. wykupić licencję na oprogramowanie antywirusowe i używać programu chkdsk.
Prawidłowa odpowiedź odnosi się do jednego z najważniejszych aspektów skutecznej ochrony systemu operacyjnego przed złośliwym oprogramowaniem, czyli do regularnego aktualizowania programu antywirusowego oraz jego bazy sygnatur wirusów i systematycznego skanowania komputera. Z mojego doświadczenia wynika, że nawet najlepszy antywirus bez świeżych definicji zagrożeń bardzo szybko staje się praktycznie bezużyteczny – cyberprzestępcy nieustannie opracowują nowe wirusy i exploity, a aktualizacje pozwalają programowi wykrywać te najnowsze. Regularne skanowanie systemu to z kolei praktyczny sposób na znajdowanie zagrożeń, które mogły się przedostać mimo zabezpieczeń. To nie jest tylko teoria; w prawdziwym życiu, w firmach i domach, samo zainstalowanie antywirusa to tak naprawdę dopiero początek – ważna jest konsekwencja i wyrobienie sobie nawyku aktualizacji. Takie podejście jest zgodne z zaleceniami większości producentów oprogramowania zabezpieczającego oraz normami bezpieczeństwa informacji, na przykład ISO/IEC 27001. Warto też wspomnieć, że niektóre wirusy potrafią się ukrywać i działać w tle przez długi czas, dlatego regularne skanowanie naprawdę ma sens nawet wtedy, gdy na pierwszy rzut oka wszystko działa poprawnie. Branżowe dobre praktyki wyraźnie podkreślają, że aktualizacje i skanowanie to fundament, bez którego inne działania mogą być po prostu nieskuteczne. Szczerze mówiąc, trochę się dziwię, że niektórzy to ignorują – to podstawy higieny cyfrowej, tak samo ważne jak mycie rąk w ochronie zdrowia!

Pytanie 33

Dane dotyczące kont użytkowników w systemie Linux są przechowywane w pliku

A. /etc/shadows
B. /etc/group
C. /etc/passwd
D. /etc/shells
Wybierając odpowiedzi takie jak /etc/shells, /etc/group czy /etc/shadow, można dojść do mylnych wniosków na temat struktury przechowywania informacji o kontach użytkowników w systemie Linux. Plik /etc/shells zawiera listę dozwolonych powłok systemowych, co może być użyteczne w kontekście ograniczenia dostępu do określonych powłok dla użytkowników. W przeciwieństwie do /etc/passwd, nie przechowuje on informacji o użytkownikach, co czyni go nieodpowiednim do zarządzania kontami. Podobnie plik /etc/group jest używany do definiowania grup użytkowników, zawierając informacje o grupach i ich członkach, ale nie zawiera on szczegółów dotyczących pojedynczych kont użytkowników. Z kolei plik /etc/shadow przechowuje hasła w postaci zaszyfrowanej i jest dostępny tylko dla użytkownika root, co czyni go niewłaściwym miejscem na przechowywanie podstawowych informacji o kontach. Typowym błędem jest mylenie funkcji tych plików, co prowadzi do nieefektywnego zarządzania systemem oraz potencjalnych luk w bezpieczeństwie. Zrozumienie różnic między tymi plikami jest kluczowe dla skutecznego administrowania systemem i zapewnienia, że informacje o użytkownikach są chronione i zarządzane w odpowiedni sposób.

Pytanie 34

Główną rolą serwera FTP jest

A. udostępnianie plików
B. monitoring sieci
C. synchronizacja czasu
D. zarządzanie kontami poczty
Serwer FTP (File Transfer Protocol) jest protokołem sieciowym, którego podstawową funkcją jest umożliwienie przesyłania plików pomiędzy komputerami w sieci, najczęściej w internecie. FTP jest używany do przesyłania danych w obie strony — zarówno do pobierania plików z serwera na lokalny komputer, jak i do wysyłania plików z komputera na serwer. W praktyce serwery FTP są często wykorzystywane przez firmy do udostępniania zasobów, takich jak dokumenty, zdjęcia czy oprogramowanie, zarówno dla pracowników, jak i klientów. Użycie protokołu FTP w kontekście tworzenia stron internetowych pozwala programistom na łatwe przesyłanie plików stron na serwery hostingowe. Warto również zauważyć, że w kontekście bezpieczeństwa, nowoczesne implementacje FTP, takie jak FTPS (FTP Secure) lub SFTP (SSH File Transfer Protocol), zapewniają dodatkowe warstwy zabezpieczeń, szyfrując przesyłane dane, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie ochrony informacji. Z tego względu, zrozumienie roli serwera FTP jest kluczowe w zarządzaniu zasobami w sieci.

Pytanie 35

Jakie urządzenie służy do połączenia 6 komputerów w ramach sieci lokalnej?

A. transceiver.
B. most.
C. przełącznik.
D. serwer.
Przełącznik, znany również jako switch, to urządzenie sieciowe, które odgrywa kluczową rolę w tworzeniu lokalnych sieci komputerowych (LAN). Jego główną funkcją jest przekazywanie danych między różnymi urządzeniami podłączonymi do tej samej sieci. Przełączniki działają na warstwie drugiej modelu OSI (warstwa łącza danych), co oznacza, że używają adresów MAC do przesyłania ramek danych. Dzięki temu mogą one efektywnie kierować ruch sieciowy, minimalizując kolizje i optymalizując przepustowość. W praktyce, w sieci lokalnej można podłączyć wiele urządzeń, takich jak komputery, drukarki czy serwery. Zastosowanie przełączników umożliwia stworzenie bardziej zorganizowanej i wydajnej infrastruktury, co jest niezbędne w biurach czy w środowiskach akademickich. Warto dodać, że nowoczesne przełączniki oferują dodatkowe funkcje, takie jak VLAN (Virtual Local Area Network), co pozwala na segmentację ruchu sieciowego oraz zwiększenie bezpieczeństwa i wydajności. W kontekście standardów, przełączniki Ethernet są powszechnie używane i zgodne z normami IEEE 802.3, co zapewnia ich szeroką interoperacyjność w różnych środowiskach sieciowych.

Pytanie 36

Algorytm wykorzystywany do weryfikacji, czy ramka Ethernet jest wolna od błędów, to

A. CSMA (Carrier Sense Multiple Access)
B. CRC (Cyclic Redundancy Check)
C. MAC (Media Access Control)
D. LLC (Logical Link Control)
Wybierając odpowiedzi LLC, MAC lub CSMA, można wpaść w pułapki myślenia, które nie rozróżniają funkcji protokołów i metod dostępu do medium od mechanizmów detekcji błędów. LLC (Logical Link Control) jest warstwą protokołu w modelu OSI, która odpowiada za zarządzanie komunikacją na poziomie ramki, ale nie zajmuje się bezpośrednim wykrywaniem błędów. Jego funkcje obejmują zapewnienie odpowiedniej komunikacji między warstwami, ale sama kontrola błędów to nie jego główny cel. MAC (Media Access Control) natomiast odpowiada za kontrolę dostępu do medium transmisyjnego oraz przesyłanie danych, jednak także nie realizuje wykrywania błędów na poziomie ramki. Z kolei CSMA (Carrier Sense Multiple Access) to mechanizm, który określa, jak stacje w sieci współdzielą medium, ale nie ma nic wspólnego z wykrywaniem błędów, co jest kluczowe w kontekście tego pytania. Błędne odpowiedzi mogą wynikać z nieprecyzyjnego zrozumienia funkcji poszczególnych komponentów sieciowych oraz ich relacji w procesie przesyłania danych. W rzeczywistości, CRC jest jedynym algorytmem pośród wymienionych, który bezpośrednio zajmuje się wykrywaniem błędów w przesyłanych ramkach Ethernet, co czyni go istotnym elementem zapewniającym integralność danych w sieciach komputerowych.

Pytanie 37

Wskaż koszt brutto wykonanych przez serwisanta usług, jeśli do rachunku doliczony jest również koszt dojazdu w wysokości 55,00 zł netto.

LPWykonana usługaCena usługi netto w złStawka podatku VAT
1.Instalacja/ konfiguracja programu10,0023%
2.Wymiana zasilacza40,00
3.Tworzenie kopii zapasowej i archiwizacja danych40,00
4.Konfiguracja przełącznika25,00
5.Instalacja i konfiguracja skanera45,00
A. 196,80 zł
B. 160,00 zł
C. 215,00 zł
D. 264,45 zł
Żeby obliczyć całkowity koszt usług serwisanta, musisz wziąć pod uwagę całkiem sporo rzeczy – nie tylko same koszty netto, ale też VAT i ewentualne koszty dojazdu. W naszym przypadku mamy pięć usług, a ich wartość netto to 10 zł za instalację, 40 zł za zasilacz, 40 zł za backupy, 25 zł za konfigurację przełącznika i 45 zł za instalację skanera. Łącznie daje to 160 zł. Potem doliczamy VAT, który w Polsce wynosi 23%, więc musimy obliczyć 23% z 160 zł, co daje 36,80 zł. Czyli dodajemy to do wartości netto, co wychodzi 196,80 zł. A jeśli do tego dodamy koszt dojazdu, który wynosi 55 zł netto, to mamy już 251,80 zł. Na koniec, żeby wyliczyć koszt brutto, musimy obliczyć VAT od dojazdu, czyli 55 zł razy 0,23, co daje 12,65 zł. Razem z wszystkimi dodatkami, całkowity koszt brutto wyniesie 264,45 zł. Rozumienie tych obliczeń to podstawa, zwłaszcza kiedy chodzi o ustalanie cen usług i właściwe rozliczanie podatków.

Pytanie 38

Jakie jest IPv4 urządzenia znajdującego się w sieci 10.100.0.0/18?

A. 10.100.192.254
B. 10.100.128.254
C. 10.100.32.254
D. 10.100.64.254
Adres 10.100.32.254 jest poprawny, ponieważ mieści się w zakresie podsieci 10.100.0.0/18. Podsieć ta ma maskę 255.255.192.0, co oznacza, że pierwsze 18 bitów jest zarezerwowanych dla identyfikacji sieci, a pozostałe 14 bitów można wykorzystać do identyfikacji hostów. Zakres adresów IP w tej podsieci wynosi od 10.100.0.1 do 10.100.63.254, co oznacza, że adres 10.100.32.254 jest jednym z adresów dostępnych dla urządzeń w tej sieci. Zastosowanie odpowiednich adresów IP w sieci lokalnej jest kluczowe dla efektywnej komunikacji między urządzeniami. Standardy takie jak RFC 1918 definiują zasięg adresów prywatnych, w tym adresy w klasie A, do której należy adresacja 10.x.x.x. W praktyce, wiedza na temat adresacji IP jest podstawą dla administratorów sieci, pozwala na skuteczne zarządzanie zasobami oraz odpowiednie skonfigurowanie urządzeń w sieci. Dodatkowo, umiejętność wyznaczania zakresów adresów IP jest istotna dla projektowania infrastruktury sieciowej oraz dla zapewnienia, że każdy host jest poprawnie adresowany i może komunikować się z innymi urządzeniami.

Pytanie 39

Aby zwiększyć bezpieczeństwo osobistych danych podczas przeglądania stron internetowych, warto dezaktywować w ustawieniach przeglądarki

A. powiadomienia o wygasłych certyfikatach
B. blokowanie wyskakujących okienek
C. funkcję zapamiętywania haseł
D. monity dotyczące uruchamiania skryptów
Wyłączenie opcji zapamiętywania haseł w przeglądarkach to naprawdę ważny krok, jeśli chodzi o bezpieczeństwo twoich danych. Może i to jest wygodne, ale z drugiej strony, przechowywanie haseł w przeglądarkach może narazić cię na problemy, na przykład mogą je wykradać złośliwe programy. Wyobraź sobie, że ktoś dostaje się do twojego komputera i łatwo wyciąga wszystkie twoje hasła - to by było nieprzyjemne, prawda? Dlatego lepiej jest korzystać z menedżera haseł, który szyfruje twoje dane i trzyma je w bezpiecznym miejscu. To jest naprawdę zgodne z najlepszymi praktykami w branży, żeby nie trzymać haseł w przeglądarkach. Takie podejście zmniejsza ryzyko utraty ważnych informacji, a ty możesz korzystać z mocniejszych, unikalnych haseł do każdego konta. To się nazywa zdrowy rozsądek w kwestii bezpieczeństwa!

Pytanie 40

Narzędzie zaprezentowane na rysunku jest wykorzystywane do przeprowadzania testów

Ilustracja do pytania
A. płyty głównej
B. zasilacza
C. okablowania LAN
D. karty sieciowej
Widoczny na rysunku tester okablowania LAN jest specjalistycznym narzędziem używanym do sprawdzania poprawności połączeń w kablach sieciowych takich jak te zakończone złączami RJ-45. Tester taki pozwala na wykrycie błędów w połączeniach kablowych takich jak zwarcia przerwy w obwodzie czy błędne parowanie przewodów co jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania sieci komputerowej. Praktyczne zastosowanie tego narzędzia obejmuje diagnozowanie problemów sieciowych w biurach i centrach danych gdzie poprawne połączenia sieciowe są niezbędne do zapewnienia stabilnej i szybkiej transmisji danych. Tester przewodów LAN działa zazwyczaj poprzez wysyłanie sygnału elektrycznego przez poszczególne pary przewodów w kablu i weryfikację jego poprawnego odbioru na drugim końcu. Jest to zgodne z normami takimi jak TIA/EIA-568 które określają standardy okablowania strukturalnego. Ponadto dobre praktyki inżynierskie zalecają regularne testowanie nowo zainstalowanych kabli oraz okresową weryfikację istniejącej infrastruktury co może zapobiec wielu problemom sieciowym i umożliwić szybką diagnozę usterek.