Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 11:45
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 12:08

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Pokazane pole input pozwala na

<input type="checkbox" name="text1" value="text2">

A. wprowadzenie hasła

B. wybranie opcji

C. selekcję opcji z listy zawierającej wartości text1 oraz text2

D. wpisanie dowolnego ciągu znaków

Pole input typu checkbox to fajna opcja, bo pozwala użytkownikom zaznaczać jedną albo więcej opcji z dostępnych wyborów. Takie checkboxy można zobaczyć na różnych stronach internetowych, są super przydatne, a użytkownik może je odznaczać kiedy chce. W HTML mamy atrybut type, który mówi, co użytkownik może wpisać. W przypadku checkboxa mamy to pole, które można zaznaczyć i dzięki temu dodajemy wartość do formularza, gdy go wysyłamy. Przykładem mogą być formularze zgód, gdzie trzeba potwierdzić kilka polityk prywatności lub warunków korzystania z serwisu. Ważne jest także, żeby każdy checkbox miał odpowiednio przypisane atrybuty name i value, bo dzięki temu łatwiej jest je zidentyfikować, gdy przesyłamy dane. I pamiętajmy, żeby dobrze oznaczać checkboxy etykietami przez element label – to pomaga, zwłaszcza osobom korzystającym z technologii wspomagających. Takie poprawne używanie checkboxów to klucz do budowania intuicyjnych i użytecznych interfejsów użytkowników.

Pytanie 2

W języku PHP wartość 1 została przypisana do zmiennej $a. Porównanie $a === $b zwraca true, gdy zmienna $b ma wartość

A. C. 1 lub '1'

B. B. '1'

C. D. "1" lub '1'

D. A. *1

W przypadku użycia operatora == w porównaniu zmiennych w PHP, może dojść do automatycznej konwersji typów, co prowadzi do niejasnych wyników. Wiele osób myśli, że porównanie zmiennej typu integer z zmienną typu string zawsze będzie zachodzić poprawnie, co jest jednym z najczęstszych błędów. Na przykład, jeśli zmienna $b jest zainicjowana wartością '1' (string), operator == zwróci true, ponieważ PHP automatycznie przekształci string na liczbę przed porównaniem. To podejście może prowadzić do nieprzewidywalnych wyników, gdy porównujemy różne typy danych, co może być źródłem błędów w bardziej złożonych aplikacjach. Ponadto, w kontekście programowania w PHP, praktyki związane z silnym typowaniem zyskują na znaczeniu, a operator === staje się preferowany, ponieważ zapewnia większą przewidywalność i bezpieczeństwo kodu. Używanie operatora == może prowadzić do sytuacji, gdzie programista nie jest świadomy, że różne typy danych są porównywane, co może skutkować nieprawidłowymi wynikami. Warto również rozważyć, że w przypadku porównania z typem string, takie jak '1', PHP zastosuje konwersję, co może prowadzić do błędów, jeśli nie jesteśmy świadomi tej konwencji. Dlatego kluczowe jest zrozumienie różnicy między tymi operatorami, aby uniknąć niezamierzonych konsekwencji w logicznych warunkach w kodzie.

Pytanie 3

Jaką formę ma instrukcja w języku PHP, która tworzy obiekt pkt w klasy Punkt zdefiniowanej w klasie?

A. pkt Punkt();

B. Punkt() pkt;

C. pkt Punkt;

D. pkt= new Punkt();

Instrukcja pkt= new Punkt(); jest prawidłowa, ponieważ w języku PHP tworzenie nowego obiektu klasy odbywa się przy użyciu słowa kluczowego new. Operator new inicjalizuje nową instancję klasy, co umożliwia dostęp do jej metod i właściwości. W tym przypadku Punkt jest wcześniej zdefiniowaną klasą zawierającą publiczne właściwości $x i $y. Konstrukcja ta jest fundamentalna w programowaniu obiektowym, pozwalając na enkapsulację i bardziej strukturalne podejście do kodowania. Tworzenie obiektów w PHP jest w zgodzie z dobrymi praktykami projektowymi, które zakładają pisanie modułowego i łatwego w utrzymaniu kodu. Przykładem praktycznego zastosowania może być modelowanie rzeczywistego układu współrzędnych, gdzie każdy punkt na płaszczyźnie jest reprezentowany przez obiekt tej klasy. Warto zwrócić uwagę, że użycie new Punkt() z przypisaniem do zmiennej pkt pozwala na manipulowanie danymi punktowymi w bardziej złożony sposób, jak na przykład obliczanie odległości między punktami czy też transformacje geometryczne. Takie podejście zwiększa czytelność kodu oraz ułatwia jego późniejsze modyfikacje. Zastosowanie obiektów sprzyja także wielokrotnemu użyciu kodu, co jest kluczowe w dużych projektach oprogramowania. Przyjęcie konwencji programowania obiektowego wspiera ponadto współpracę zespołową poprzez wykorzystanie zrozumiałych i dobrze zdefiniowanych interfejsów klasowych.

Pytanie 4

W deklaracji w języku JavaScript:

var x=true;

zmienna x przyjmuje typ

A. liczbowym

B. wyliczeniowym

C. logicznym

D. ciąg znaków

Odpowiedź logicznego jest poprawna, ponieważ w języku JavaScript wyrażenie `var x = true;` przypisuje do zmiennej `x` wartość typu boolean, która jest jednym z dwóch stanów: `true` lub `false`. Typ boolean jest kluczowym elementem programowania, służącym do wykonywania logiki warunkowej, co jest niezbędne w większości aplikacji. Na przykład, używając warunków if-else, możemy podejmować decyzje na podstawie wartości boolean. W praktyce, po przypisaniu `x`, możemy używać go w instrukcjach warunkowych, jak w poniższym przykładzie: `if (x) { console.log('X jest prawdą'); } else { console.log('X jest fałszem'); }`. Ponadto, dobrym standardem jest oznaczanie zmiennych typem boolean poprzez użycie prefiksów, jak `is` lub `has`, co poprawia czytelność kodu. Wspieranie logiki programowania przy użyciu typów prostych jest kluczowe w inżynierii oprogramowania, co czyni tę wiedzę istotną.

Pytanie 5

W formularzu dokumentu PHP znajduje się pole <input name="im">. Gdy użytkownik wprowadzi tekst "Janek", aby dodać wartość tego pola do bazy danych, w tablicy $_POST będzie obecny element

A. im z następującym numerem indeksu

B. Janek z następującym numerem indeksu

C. Janek o indeksie im

D. im o indeksie Janek

Odpowiedzi wskazujące na istnienie dodatkowych numerów indeksów lub powiązań między wartością a nazwą pola są błędne, ponieważ nie odzwierciedlają rzeczywistego działania PHP w kontekście formularzy. W przypadku, gdy użytkownik wpisuje "Janek" w polu o nazwie 'im', PHP nie przypisuje tej wartości do jakiegoś indeksu numerowanego. Tablica $_POST operuje na zasadzie klucz-wartość, gdzie klucz jest nazwą pola w formularzu, a wartość to wprowadzone dane. Zatem klucz 'im' w tablicy $_POST zostałby skojarzony bezpośrednio z wartością 'Janek' jako jego wartość. Każda inna koncepcja, taka jak dodawanie numerów indeksów czy zamiana wartości z kluczem, jest myląca. Typowe błędy myślowe związane z tym zagadnieniem obejmują niezrozumienie, że PHP nie tworzy dynamicznych kluczy w tablicach na podstawie wartości, a jedynie przypisuje wartości do zdefiniowanych kluczy. Z tego powodu, żeby skutecznie operować na danych z formularzy, programiści muszą dokładnie rozumieć, jak działa tablica $_POST oraz jak poprawnie przetwarzać dane wejściowe w PHP, unikając przy tym błędnych interpretacji ich struktury.

Pytanie 6

Podano fragment kodu HTML, który nie przechodzi walidacji. Problemy z walidacją tego kodu będą dotyczyć:

<!DOCTYPE HTML>
<html>
<head>
    <title>Test</title>
</head>
<body>

<img src="obraz.gif">
<br>
<img src="obraz.gif">

</body>
</html>

A. braku zamknięcia znacznika <br>

B. braku zamknięcia znacznika <img>

C. duplikacji nazwy pliku graficznego

D. braku atrybutu alt w znaczniku <img>

Patrząc na fragment kodu, można zauważyć kilka miejsc, które czasem wprowadzają w błąd osoby uczące się HTML-a, szczególnie jeśli ktoś nie śledzi na bieżąco aktualnych specyfikacji. Zacznijmy od zamknięcia znaczników <br> i <img>. W HTML5 oba te tagi mogą być zapisywane jako samodzielne, bez ukośnika (tzn. nie trzeba pisać <br /> czy <img />). To, że w starszych materiałach lub w XHTML-u stosowało się ukośnik przed zamknięciem, wynikało z wymagań tamtych standardów, ale obecnie walidatory nie traktują to już jako błąd. Często spotyka się przekonanie, że każda para tagów musi być zamknięta, co nie zawsze jest prawdą w przypadku tzw. self-closing tags w HTML. Jeśli chodzi o duplikację nazwy pliku graficznego – powielanie atrybutu src z tą samą wartością w dwóch obrazkach nie stanowi żadnego problemu z punktu widzenia składni czy walidacji HTML. To jest po prostu dwukrotne użycie tego samego obrazka i nie wpływa na poprawność kodu. Czasami osoby początkujące myślą, że takie powtórzenia mogą być błędem, bo wydaje się to nieoptymalne, ale walidator HTML patrzy wyłącznie na poprawność struktury i wymaganych atrybutów. Najpoważniejszym problemem, który rzeczywiście zostanie wychwycony przez walidator, jest brak atrybutu alt w znaczniku <img>. To właśnie jego brak narusza wymagania dostępności i standardów HTML. W praktyce, jeśli dążymy do zgodności z HTML5 i zasadami web accessibility, zawsze trzeba dodawać alt, bo to jest istotne dla użytkowników i systemów wspierających. Moim zdaniem, wiele osób nadmiernie skupia się na detalach typu ukośniki czy powtórzenia obrazków, a nie zawsze zwraca uwagę na aspekt dostępności, który jest obecnie jednym z ważniejszych wymogów jakościowych w branży webowej.

Pytanie 7

Co robi polecenie:

ALTER TABLE miasta ADD kod text;

A. zmienia nazwę tabeli miasta na kod

B. dodaje dwie kolumny: kod i text

C. zmienia nazwę kolumny kod na text

D. dodaje do tabeli kolumnę kod typu text

Polecenie ALTER TABLE miasta ADD kod text; rozszerza istniejącą tabelę miasta o jedną nową kolumnę o nazwie kod i typie text. ALTER TABLE zmienia strukturę tabeli, a ADD wskazuje dodanie kolumny (nazwa plus typ). Dlatego polecenie dodaje kolumnę kod typu text.

Pytanie 8

Tabela podzespoly ma pola: model, producent, typ, cena. Które zapytanie wyświetli modele pamięci RAM firmy Kingston od najtańszej do najdroższej?

SELECT model FROM producent WHERE typ='RAM' OR producent='Kingston' ORDER BY podzespoly ASC;

SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='RAM' AND producent='Kingston' ORDER BY cena DESC;

SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='RAM' AND producent='Kingston' ORDER BY cena ASC;

SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='RAM' OR producent='Kingston' ORDER BY cena DESC;

Trzeba spełnić oba warunki naraz - typ „RAM” ORAZ producent „Kingston” - więc łączymy je AND, a sortowanie od najtańszej to ORDER BY cena rosnąco (domyślnie, lub ASC). Wybieramy model z tabeli podzespoly. Dlatego ta kwerenda jest poprawna.

Pytanie 9

Poprawny zapis znacznika , za pomocą którego można umieścić na stronie internetowej obraz rys.jpg przeskalowany do szerokości 120 px i wysokości 80 px z tekstem alternatywnym "krajobraz" to

A. <img src="rys.jpg" width="120px" height="80px" alt="krajobraz">

B. <img image="rys.jpg" width="120px" height="80px" alt="krajobraz">

C. <img src="rys.jpg" height="120px" width="80px" info="krajobraz">

D. <img href="rys.jpg" height="120px" width="80px" info="krajobraz">

Odpowiedź <img src="rys.jpg" width="120px" height="80px" alt="krajobraz"> jest na pewno dobra! Używasz fajnego atrybutu 'src' do wskazania, skąd bierzesz obrazek, co jest super ważne. Atrybuty 'width' i 'height' też są dobrze ustawione, bo określają, jak duży ma być obrazek na stronie. To naprawdę przydaje się, zwłaszcza jak robimy responsywne strony. A ten 'alt', to świetny pomysł – daje tekst alternatywny, co bardzo pomaga osobom, które korzystają z czytników ekranu. Bez tego mogą nie wiedzieć, co jest na obrazku, a to jest spoko, bo dba o dostępność. Co do pikseli, używasz ich standardowo, ale pomyśl, że w CSS można też iść w procenty czy jednostki względne, żeby było jeszcze elastyczniej. W sumie, gdybyś chciał, mógłbyś bawić się CSS-em do stylizacji obrazów tła, co też sprawia, że wszystko lepiej się dopasowuje do różnych ekranów.

Pytanie 10

Przedstawione zapytanie SQL przydziela uprawnienie SELECT

GRANT SELECT ON hurtownia.*
 TO 'sprzedawca'@'localhost';

A. do wszystkich tabel w bazie hurtownia

B. dla użytkownika root na serwerze sprzedawca

C. dla użytkownika root na serwerze localhost

D. do wszystkich kolumn w tabeli hurtownia

Polecenie GRANT SELECT ON hurtownia.* pozwala na przyznanie prawa do wykonywania operacji SELECT na wszystkich tabelach w bazie danych hurtownia. Użycie symbolu * po nazwie bazy danych wskazuje na wszystkie tabele w tej konkretnej bazie. Jest to standardowe podejście w systemach zarządzania bazami danych takich jak MySQL, gdzie specyfikacja bazy danych z symbolem * oznacza pełny zakres tabel. Praktycznie oznacza to, że użytkownik ma możliwość przeglądania danych ze wszystkich tabel bez możliwości modyfikacji czy usuwania danych. Takie rozwiązanie stosowane jest często w przypadku ról użytkowników, którzy potrzebują jedynie dostępu do raportowania i analizy danych. Dobre praktyki w zakresie zarządzania uprawnieniami zalecają przydzielanie dokładnie takich praw, jakie są potrzebne do wykonania określonych zadań, co ogranicza ryzyko niepożądanych zmian w bazie danych. Warto zaznaczyć, że precyzyjne zarządzanie prawami dostępu jest kluczowe dla bezpieczeństwa danych w każdej organizacji.

Pytanie 11

Którego słowa kluczowego użyć do deklaracji zmiennej w JavaScript?

variable

var

instanceof

new

Do deklaracji zmiennej w JavaScripcie służy słowo var (a w nowszym standardzie także let i const), np. var liczba = 5;. Dlatego zmienną deklaruje var.

Pytanie 12

W języku JavaScript funkcja document.getElementById(id) służy do

A. pobierania danych z pola formularza i przypisania ich do zmiennej id

B. umieszczenia tekstu 'id' na stronie WWW

C. uzyskania odniesienia do pierwszego elementu HTML o wskazanym id

D. sprawdzania poprawności formularza z identyfikatorem id

Metoda document.getElementById(id) jest kluczowym elementem API DOM (Document Object Model) w JavaScript, służącym do manipulacji elementami HTML na stronie internetowej. Jej głównym zadaniem jest zwrócenie odniesienia do pierwszego elementu, który ma określony identyfikator (id). Identyfikatory w HTML muszą być unikalne w obrębie dokumentu, co pozwala na efektywne i bezbłędne znajdowanie konkretnego elementu. Na przykład, jeśli mamy element o id 'header', możemy go uzyskać za pomocą document.getElementById('header'). To odniesienie pozwala nam na dalsze manipulacje tym elementem, takie jak zmiana jego zawartości, stylów CSS czy atrybutów. Przykładowe zastosowanie polega na tym, iż możemy zmienić tekst nagłówka na 'Witaj w moim serwisie' poprzez: document.getElementById('header').innerText = 'Witaj w moim serwisie'. Tego typu operacje są fundamentem interaktywnych aplikacji webowych i są zgodne z dobrymi praktykami w zakresie programowania JavaScript, które promują jasny i zrozumiały dostęp do struktury dokumentu.

Pytanie 13

Zdefiniowano char zm1; w C++. Jak poprawnie przypisać do niej wartość?

zm1 = "wiadro";

zm1 == 0x35;

zm1[2] = 32;

zm1 = 'w';

char mieści jeden znak w apostrofach. zm1[2] = 32; traktuje zmienną jak tablicę (indeks [2]), choć to pojedynczy znak. "wiadro" to łańcuch w cudzysłowie - nie zmieści się w jednym char. zm1 == 0x35 używa operatora PORÓWNANIA ==, a nie przypisania. Poprawne przypisanie znaku to zm1 = 'w';.

Pytanie 14

Jaką klauzulę należy wykorzystać w instrukcji CREATE TABLE w SQL, by dane pole rekordu pozostawało wypełnione?

A. CHECK

B. NULL

C. DEFAULT

D. NOT NULL

Odpowiedź 'NOT NULL' jest poprawna, ponieważ klauzula ta jest używana w SQL do definiowania, że dane pole w tabeli nie może przyjmować wartości NULL, co oznacza, że musi zawierać jakąś wartość. Użycie klauzuli NOT NULL jest kluczowe w zapewnieniu integralności danych, szczególnie w sytuacjach, gdy brak wartości w danym polu może prowadzić do błędów w logice aplikacji lub nieprawidłowych wyników zapytań. Na przykład, w przypadku tworzenia tabeli dla użytkowników w systemie, pole 'email' powinno być oznaczone jako NOT NULL, aby zapobiec sytuacji, w której użytkownik mógłby zostać dodany bez podania adresu e-mail, co uniemożliwiłoby kontaktowanie się z nim. Dobrą praktyką jest również stosowanie klauzuli NOT NULL tam, gdzie dane są wymagane do poprawnego działania aplikacji. Użycie tej klauzuli jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, które z kolei mają na celu redukcję redundancji i poprawę integralności danych.

Pytanie 15

Na podstawie przydzielenia wartości do zmiennych w języku PHP można zauważyć, że

$zmienna1 = 15;
$zmienna2 = "15";
$zmienna3 = (string) $zmienna1;

A. zmienna1 i zmienna3 mają ten sam typ.

B. zmienna1 i zmienna2 mają ten sam typ.

C. zmienna2 i zmienna3 mają ten sam typ.

D. wszystkie zmienne mają ten sam typ.

Dobrze widzisz, że $zmienna2 i $zmienna3 mają ten sam typ. Obie przechowują wartości jako stringi, co jest spoko. $zmienna2 to łańcuch z "15", a $zmienna3 to wynik rzutowania $zmienna1 (która jest liczbą całkowitą) na string. W PHP takie rzutowanie to normalna sprawa i nie zmienia wartości, tylko jej format. W praktyce, jeżeli dobrze rozumiesz typy danych, to ułatwia Ci to życie w programowaniu. Różne typy mogą wpływać na to, jak działają operacje i jak dane są przechowywane. Warto więc pamiętać, żeby w kodzie jasno definiować typy zmiennych i używać rzutowania tam, gdzie trzeba, bo to pomaga unikać błędów. Jak się w to wczujesz, to łatwiej będzie Ci ogarniać pamięć i optymalizować kod, zwłaszcza w większych projektach.

Pytanie 16

Ile razy zostanie wykonana pętla przedstawiona w języku PHP, zakładając, że zmienna kontrolna nie jest zmieniana w jej wnętrzu?
for($i = 0; $i <= 10; $i++) { ...... }

A. Nieskończoność

B. 10 razy

C. 0 razy

D. 11 razy

Odpowiedzi 0, 10 oraz nieskończoność są niepoprawne z kilku powodów. Przyjęcie, że pętla wykona się 0 razy, jest błędne, ponieważ pętla for rozpoczyna swoje działanie od zainicjowania zmiennej $i na 0. Zgodnie z konstrukcją pętli, pierwsze sprawdzenie warunku $i <= 10 jest pozytywne, co implikuje, że blok kodu zostanie wykonany przynajmniej raz. W odniesieniu do odpowiedzi 10, zakłada ona, że pętla zakończy się, gdy $i osiągnie wartość 10, co jest mylące. W rzeczywistości, pętla wykonuje się 11 razy, ponieważ ostatnie wykonanie kodu następuje przy $i równym 10, a następnie następuje inkrementacja, co sprawia, że $i osiąga 11 i przerywa działanie pętli. Wreszcie, odpowiedź sugerująca nieskończoną ilość iteracji jest również błędna. Nieskończone pętle często wynikają z braku modyfikacji zmiennej sterującej, jednak w tym przypadku pętla for ma zdefiniowaną inkrementację, co zapewnia, że po pewnym czasie pętla zakończy swoje działanie, nie generując nieskończoności. Każda z tych błędnych odpowiedzi pokazuje różne nieporozumienia dotyczące działania pętli for oraz logiki programistycznej w PHP.

Pytanie 17

W SQL, aby w tabeli Towar dodać kolumnę rozmiar typu znakowego z maksymalną długością 20 znaków, jakie polecenie należy wykonać?

A. ALTER TABLE Towar ADD rozmiar varchar(20)

B. ALTER TABLE Towar DROP COLUMN rozmiar varchar(20)

C. ALTER TABLE Towar ALTER COLUMN rozmiar varchar(20)

D. ALTER TABLE Towar CREATE COLUMN rozmiar varchar(20)

Odpowiedź 'ALTER TABLE Towar ADD rozmiar varchar(20);' jest poprawna, ponieważ polecenie ALTER TABLE jest używane do modyfikacji struktury istniejącej tabeli. W tym przypadku chcemy dodać nową kolumnę o nazwie 'rozmiar', a typ 'varchar(20)' oznacza, że kolumna ta będzie przechowywać dane tekstowe o maksymalnej długości 20 znaków. Jest to standardowa praktyka w języku SQL, która pozwala na elastyczne zarządzanie danymi w bazach danych. Przykładem zastosowania może być sytuacja, w której w tabeli 'Towar' chcemy przechowywać informacje o rozmiarze odzieży, co pomaga w lepszym zarządzaniu stanem magazynowym. Prawidłowe zweryfikowanie typów kolumn i ich ograniczeń jest kluczowe dla zapewnienia integralności danych. Warto także pamiętać o tym, że operacje na strukturze bazy danych powinny być przeprowadzane z zachowaniem odpowiednich zasad, takich jak wykonywanie kopii zapasowych przed wprowadzeniem zmian oraz testowanie zmian w środowisku deweloperskim przed wdrożeniem ich w środowisku produkcyjnym.

Pytanie 18

Który składnik nie jest wymagany do instalacji i uruchomienia systemu CMS Joomla!?

A. serwer WWW

B. platforma .NET

C. parser PHP

D. baza danych

W pytaniu o wymagania systemowe dla Joomla! bardzo łatwo pomylić ogólne pojęcie „serwer” czy „platforma” z konkretnymi technologiami, które faktycznie są potrzebne. Joomla! to klasyczny CMS napisany w PHP, który działa w architekturze klient–serwer zgodnej z typowym modelem aplikacji webowych. Do poprawnego działania potrzebuje trzech filarów: serwera WWW, interpretera PHP oraz relacyjnej bazy danych. Serwer WWW, taki jak Apache czy Nginx, przyjmuje żądania HTTP z przeglądarki, obsługuje pliki statyczne i przekazuje żądania do skryptów PHP. Bez tego elementu użytkownik w ogóle nie byłby w stanie połączyć się z witryną. Parser (interpretator) PHP jest absolutnie kluczowy, bo cały kod Joomla! – logika logowania, panele administracyjne, generowanie treści, system szablonów – jest napisany właśnie w tym języku. To nie jest zwykły „dodatek”, tylko środowisko uruchomieniowe aplikacji. Baza danych z kolei przechowuje wszystkie dynamiczne dane: artykuły, użytkowników, uprawnienia, moduły, konfigurację. Bez bazy CMS przestałby być „systemem zarządzania treścią”, bo nie miałby gdzie tej treści trwale zapisywać. Częsty błąd myślowy polega na wrzucaniu do jednego worka wszystkich technologii serwerowych: skoro coś działa „na serwerze”, to może wymaga .NET, Javy, PHP – wszystko jedno. Tymczasem każdy CMS jest pisany w konkretnej technologii i wymaga zgodnego z nią środowiska. Joomla! nie wykorzystuje ASP.NET ani bibliotek .NET, więc platforma .NET nie jest jej potrzebna do niczego. Można mieć serwer z zainstalowanym .NET, ale jeśli nie ma tam PHP i odpowiedniej bazy danych, Joomla! i tak nie ruszy. Z mojego doświadczenia warto zawsze zaczynać od sprawdzenia, w jakim języku napisane jest dane oprogramowanie webowe i pod to dobierać stos serwerowy, zamiast zakładać, że każda aplikacja webowa wymaga .NET tylko dlatego, że kojarzy się on z „nowoczesnym” serwerem.

Pytanie 19

Na ilustracji pokazano relację jeden do wielu. Łączy ona

A. klucz podstawowy id tabeli filmy z kluczem podstawowym id tabeli rezyserzy

B. klucz obcy rezyserzy_id tabeli filmy z kluczem obcym id tabeli rezyserzy

C. klucz podstawowy id tabeli filmy z kluczem obcym rezyserzy_id tabeli rezyserzy

D. klucz obcy rezyserzy_id tabeli filmy z kluczem podstawowym id tabeli rezyserzy

Relacja jeden do wielu w bazach danych często wiąże się z sytuacją, gdzie jeden rekord w tabeli nadrzędnej może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli podrzędnej. W tym kontekście tabela nadrzędna to rezyserzy posiadająca klucz podstawowy id, natomiast tabela podrzędna to filmy która odnosi się do tej wartości poprzez klucz obcy rezyserzy_id. Klucz podstawowy to unikalny identyfikator rekordu w tabeli, który pozwala na jednoznaczne rozróżnienie każdego rekordu. Klucz obcy natomiast jest atrybutem w tabeli podrzędnej, który odnosi się do klucza podstawowego w tabeli nadrzędnej. Jest to zgodne z teorią normalizacji baz danych, gdzie relacje jeden do wielu są standardowym podejściem do projektowania struktur danych. Użycie klucza obcego pozwala na utrzymanie integralności referencyjnej, co oznacza że każda wartość klucza obcego musi odpowiadać wartości klucza podstawowego w powiązanej tabeli lub być null, jeśli taka relacja jest dozwolona. Praktyczne zastosowanie tej relacji można zaobserwować w systemach zarządzania treścią, gdzie jeden autor (reżyser) może mieć przypisanych wiele artykułów (filmów), jednak każdy artykuł jest przypisany do jednego autora, co umożliwia na przykład efektywne zarządzanie danymi i generowanie raportów o twórczości danego autora.

Pytanie 20

W CSS należy ustawić tło dokumentu na obraz rys.png, który powinien się powtarzać tylko w poziomie. Którą definicję trzeba przypisać selektorowi body?

A. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat;}

B. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: round;}

C. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-x;}

D. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-y;}

Wybrana odpowiedź {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-x;} jest poprawna, ponieważ dokładnie definiuje sposób wyświetlania tła w dokumencie HTML. W języku CSS, właściwość background-image ustala źródło obrazu, który ma być użyty jako tło, a background-repeat kontroluje, jak ten obraz się powtarza. Ustawienie repeat-x sprawia, że obraz będzie powtarzany tylko w poziomie, co oznacza, że będzie się ukazywał wielokrotnie od lewej do prawej, ale nie będzie powtarzany w pionie. Taki sposób wyświetlania tła jest przydatny w wielu kontekstach, na przykład w projektowaniu stron internetowych, gdzie chcemy uzyskać efekt pasów lub linii w poziomie, bez nadmiaru treści w pionie. Szereg dobrych praktyk w CSS wskazuje, że należy dbać o efektywność i estetykę, a odpowiednie powtarzanie tła może znacząco wpłynąć na wizualną atrakcyjność strony. Ponadto, użycie właściwego formatu URL i umiejętne stosowanie obrazów tła może poprawić doświadczenia użytkowników, podczas gdy nieodpowiednie podejście może prowadzić do problemów z wydajnością, szczególnie na urządzeniach mobilnych, gdzie ładowanie zbyt dużych lub nieoptymalnych obrazów może obniżyć responsywność strony.

Pytanie 21

Które z wymienionych stwierdzeń na temat zasad programowania w PHP jest prawdziwe?

A. Jest to język o słabej kontroli typów

B. Deklaracja zmiennych następuje po słowie var

C. Nazwy zmiennych poprzedza znak !

D. W nazwach zmiennych nie rozróżnia się wielkości liter

PHP jest językiem o słabej kontroli typów, co oznacza, że zmienne mogą zmieniać swój typ w trakcie działania programu, co nie jest typowe dla języków o silnej kontroli typów. Na przykład, w PHP możemy przypisać do zmiennej wartość liczbową, a następnie tę samą zmienną nadpisać tekstem. To daje programistom dużą elastyczność, jednak wymaga również ostrożności, aby unikać błędów związanych z nieoczekiwanym typem danych. W praktyce oznacza to, że programiści muszą być czujni na typy danych, aby nie wprowadzać błędów, które mogą prowadzić do trudnych do zdiagnozowania błędów w kodzie. Zasady projektowania w PHP zachęcają do stosowania funkcji typu is_int(), is_string() i innych, aby upewnić się, że zmienne mają oczekiwany typ przed ich użyciem. Współczesne standardy programowania, takie jak PHP-FIG, promują dobre praktyki kodowania, które mogą pomóc zminimalizować problemy związane z dynamiczną typizacją.

Pytanie 22

Jaką wartość zwróci funkcja napisana w języku C++, gdy jej argumentami są a = 4 i b = 3?

long int fun1(int a, int b) {
    long int wynik = 1;
    for (int i = 0; i < b; i++)
        wynik *= a;
    return wynik;
}

A. 16

B. 1

C. 12

D. 64

Wartości, które nie są prawidłowymi odpowiedziami, mogą wynikać z błędnych interpretacji działania funkcji. Na przykład, odpowiedź wskazująca na 1 sugeruje, że wynik funkcji zacząłby się od wartości zerowej, co jest nieprawidłowe, ponieważ każda potęga liczby wynosi co najmniej 1, o ile podstawą jest liczba różna od zera. Pomocne w zrozumieniu tego jest zapoznanie się z regułą mnożenia, która mówi, że każda liczba podniesiona do zera wynosi 1, ale w tym przypadku mamy do czynienia z dodatnimi argumentami. Z kolei odpowiedzi 12 i 16 mogą wynikać z błędnego zrozumienia liczby mnożenia, gdzie użytkownik mógłby przekonwertować działanie funkcji na inne operacje, takie jak dodawanie lub mnożenie bez zrozumienia, że przykład ilustruje potęgowanie. Tego typu błędy myślowe często prowadzą do mylnego rozumienia algorytmów, w których istotne jest, aby śledzić, co dzieje się z każdą iteracją pętli. Zrozumienie zasady działania pętli i ich zastosowania w kontekście potęgowania jest kluczem do poprawnego rozwiązywania zadań programistycznych. Dlatego ważne jest, aby dokładnie analizować działanie kodu i stosować dobrych praktyk, takich jak testowanie poszczególnych części kodu, aby upewnić się, że rozumiemy, co się dzieje w każdej iteracji.

Pytanie 23

Aby utworzyć relację jeden-do-wielu, w tabeli po stronie „wiele” należy zdefiniować:

A. klucz obcy wskazujący na klucz obcy tabeli po stronie „jeden”

B. klucz sztuczny odnoszący się do kluczy podstawowych obu tabel

C. klucz podstawowy wskazujący na klucz podstawowy tabeli po stronie „jeden”

D. klucz obcy wskazujący na klucz podstawowy tabeli po stronie „jeden”

W relacji jeden-do-wielu jeden rekord tabeli „jeden” łączy się z wieloma rekordami tabeli „wiele”. Powiązanie tworzy się przez dodanie po stronie „wiele” klucza obcego, który wskazuje na klucz podstawowy tabeli po stronie „jeden”. Dzięki temu każdy rekord podrzędny wie, do którego rekordu nadrzędnego należy. Dlatego poprawna jest definicja klucza obcego wskazującego na klucz podstawowy strony „jeden”.

Pytanie 24

Który typ przechowuje tekst o ZMIENNEJ długości (do zadanego maksimum)?

CHAR

INT

FLOAT

VARCHAR

Typ VARCHAR przechowuje tekst o ZMIENNEJ długości - do zadanego maksimum (np. VARCHAR(50)), zajmując tylko tyle miejsca, ile faktycznie ma wartość. Sprawdza się dla pól jak imię czy nazwa. Dlatego tekst zmiennej długości trzyma VARCHAR.

Pytanie 25

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr:active { background-color: Pink; }

B. tr { background-color: Pink; }

C. td, th { background-color: Pink; }

D. tr:hover { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek.

W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony.

Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 26

Aby przywrócić bazę danych o nazwie Sklep z pliku towary.sql, należy w miejsce gwiazdek wpisać nazwę użytkownika. Polecenie wygląda następująco:

mysql -u ******* -p Sklep < towary.sql

A. adres IP bazy danych.

B. liczbę importowanych obiektów bazy.

C. nazwę użytkownika.

D. nazwę odzyskiwanej tabeli.

W tym poleceniu kluczowy jest fragment „-u *******”. Przełącznik -u w kliencie mysql zawsze oznacza nazwę użytkownika bazy danych, pod której kontem chcemy się połączyć z serwerem MySQL/MariaDB. Dlatego w miejsce gwiazdek wpisujemy konkretną nazwę użytkownika, np. root, admin, albo konto utworzone specjalnie do obsługi danej aplikacji, np. sklep_user. To jest standardowa składnia narzędzia wiersza poleceń mysql: mysql -u NAZWA_UŻYTKOWNIKA -p NAZWA_BAZY < plik.sql. Opcja -p mówi, że program ma poprosić o hasło dla tego użytkownika (nie podajemy hasła wprost w poleceniu, ze względów bezpieczeństwa). Nazwa bazy danych, do której importujemy dane, pojawia się dalej, w tym przykładzie jest to Sklep. Z kolei po znaku < podajemy plik z kopią bazy, czyli skryptem SQL zawierającym instrukcje CREATE TABLE, INSERT i inne potrzebne do odtworzenia struktury i danych. W praktyce przy przywracaniu baz danych zawsze łączymy się jako użytkownik, który ma odpowiednie uprawnienia: przynajmniej do tworzenia tabel i wstawiania danych w tej bazie (INSERT, CREATE, ALTER, czasem DROP). W środowiskach produkcyjnych dobrą praktyką jest nie używać konta root, tylko dedykowanego użytkownika z ograniczonymi uprawnieniami. Moim zdaniem warto też pamiętać, że adres IP serwera bazy (opcjonalnie podawany przez -h) i port (-P) to zupełnie inne parametry niż -u. One określają, z jakim serwerem się łączymy, a -u i -p – kim się logujemy. To rozróżnienie jest bardzo ważne przy codziennej administracji i automatyzacji backupów oraz importów.

Pytanie 27

Aby uzyskać płynne przejście pomiędzy dwoma kolorami w grafice, należy zastosować:

A. filtr szumu

B. gradient

C. pikselizację

D. antyaliasing

Pozostałe pojęcia dotyczą innych operacji na obrazie. Antyaliasing wygładza „schodki” na ukośnych krawędziach, mieszając kolory tylko na ich granicy - nie tworzy rozciągniętego przejścia barw. Filtr szumu pracuje na ziarnistości: dodaje lub usuwa losowe zakłócenia, co z płynnym przejściem kolorów nie ma związku. Pikselizacja celowo powiększa piksele, by ukryć szczegóły, więc raczej psuje gładkość, niż ją tworzy. Płynne przejście jednego koloru w drugi daje gradient, dlatego to on jest poprawną odpowiedzią.

Pytanie 28

Tabele: Firmy oraz Zamówienia są ze sobą powiązane relacją jeden do wielu. Aby uzyskać tylko identyfikatory zamówień wraz z odpowiadającymi im nazwami firm dla przedsiębiorstw, których poziom wynosi 4, należy użyć polecenia

A. SELECT Zamówienia.id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy WHERE poziom = 4

B. SELECT Zamówienia.id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy ON Zamówienia.id = Firmy.id WHERE poziom = 4

C. SELECT id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy ON Zamówienia.Firmy_id = Firmy.id WHERE poziom = 4

D. SELECT Zamówienia.id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy ON Zamówienia.Firmy_id = Firmy.id WHERE poziom = 4

Odpowiedź numer 2 jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje poprawne połączenie między tabelami Zamowienia i Firmy przy użyciu klucza obcego Firmy_id, co jest zgodne z praktykami projektowania relacyjnych baz danych. Klucz obcy w tabeli Zamowienia wskazuje na klucz główny w tabeli Firmy, co odzwierciedla relację jeden do wielu, gdzie jedna firma może mieć wiele zamówień. Właściwe stosowanie kluczy obcych nie tylko poprawia integralność danych, ale także ułatwia zrozumienie struktury danych. Właściwe użycie klauzuli JOIN z warunkiem ON pozwala na efektywne powiązanie rekordów z obu tabel. Warunek WHERE poziom = 4 pozwala na filtrowanie wyników, co jest kluczowe w analizie danych, umożliwiając wyodrębnienie tylko tych rekordów, które spełniają określone kryteria. Dzięki temu możemy uzyskać zestaw danych zawierający tylko te zamówienia, które pochodzą od firm o określonym poziomie, co jest częstym wymogiem w raportach biznesowych. Praktyczne użycie tego typu zapytań jest niezastąpione w aplikacjach analitycznych i systemach raportowania, gdzie precyzyjne filtrowanie i łączenie danych ma kluczowe znaczenie dla podejmowania decyzji biznesowych. Dbając o zgodność z najlepszymi praktykami, takie zapytania powinny być dobrze testowane i optymalizowane, aby zapewnić ich efektywność w dużych zbiorach danych.

Pytanie 29

W języku JavaScript zapisano poniższy fragment kodu:

var x=10;
x++;
console.log(x);

Po uruchomieniu skryptu zmienna x

A. będzie miała wartość 10 i zostanie wyświetlona w głównym oknie przeglądarki internetowej

B. będzie miała wartość 11 i zostanie wyświetlona w oknie popup

C. będzie miała wartość 11 i zostanie wyświetlona w konsoli przeglądarki internetowej

D. będzie miała wartość 10 i zostanie pokazana w dokumencie HTML

W analizowanym fragmencie kodu JavaScript mamy do czynienia z prostą operacją inkrementacji zmiennej x, która początkowo wynosi 10. Operator ++ zwiększa wartość zmiennej o 1, co skutkuje wartością 11. Wartością, która zostanie wyświetlona, jest wartość zmiennej x, która po inkrementacji wynosi 11. Jednak ważnym aspektem jest to, że w kodzie jest błąd składniowy w wywołaniu funkcji console.log. Poprawna składnia powinna wyglądać tak: console.log(x); zamiast console.logx);. W obecnej formie kodu, mimo inkrementacji zmiennej x do wartości 11, pojawi się błąd wykonania, a wartość nie zostanie wypisana. Gdyby błąd został naprawiony, wynik 11 zostałby wyświetlony w konsoli przeglądarki, co jest standardowym miejscem do monitorowania wyjścia w aplikacjach JavaScript. To zachowanie jest zgodne ze specyfikacjami ECMAScript, które definiują zasady działania operatorów oraz metod konsoli.

Pytanie 30

Który zapis to poprawny SKŁADNIOWO warunek PHP sprawdzający błąd połączenia z bazą?

if (mysqli_connect_error())()

if (mysqli_connect_error()}{

if (mysqli_connect_errno()}{

if (mysqli_connect_errno()){}

Składnia warunku w PHP to if (warunek) { ... } - okrągłe nawiasy obejmują warunek, a klamrowe blok kodu. Poprawny jest więc if (mysqli_connect_errno()){}. Dlatego ten zapis jest składniowo prawidłowy.

Pytanie 31

Jaką funkcję pełni atrybut name w polu formularza, np. <input type="text" name="login">?

A. ogranicza maksymalną długość pola

B. określa nazwę pola, pod którą dane trafiają na serwer

C. określa wartość domyślną pola

D. ustawia pole jako tylko do odczytu

Pozostałe funkcje pełnią inne atrybuty znacznika <input>. Tryb tylko do odczytu, blokujący edycję pola, włącza readonly. Maksymalną liczbę znaków, jaką można wpisać, ogranicza maxlength. Wartość początkową, widoczną w polu po wczytaniu, ustawia value. Identyfikator pola, pod którym dane trafiają na serwer, podaje name, dlatego to ona jest poprawną odpowiedzią.

Pytanie 32

W zaprezentowanym fragmencie algorytmu wykorzystano

A. jedną pętlę

B. jeden blok decyzyjny

C. dwie pętle

D. trzy bloki operacyjne (procesy)

Błędy w odpowiedziach mogą wynikać z mylnego odbioru diagramu. Posiadanie bloku decyzyjnego nie zawsze znaczy, że mamy pętlę, bo pętle potrzebują zarówno warunków, jak i mechanizmu powtarzania. Wydaje się, że są różne bloki, ale w rzeczywistości mamy tu dwa bloki decyzyjne i jeden operacyjny, co nie zgadza się z odpowiedzią. Na diagramie nie da się znaleźć dwóch pętli, co może sugerować, że nie do końca rozumiesz strukturę algorytmu. Często w takich analizach ludzie mylą bloki decyzyjne z pętlami, co jest błędne, bo pętle są bardziej złożonymi strukturami. Jak się programuje, ważne jest, żeby dobrze rozróżniać te elementy, bo to wpływa na jakość algorytmu. Mnie osobiście pomogło to w pisaniu lepszego kodu, dlatego warto poświęcić chwilę na zrozumienie różnic między tymi pojęciami.

Pytanie 33

Tabele Klienci oraz Zgloszenia są związane relacją jeden do wielu. Jakie polecenie należy wydać, aby uzyskać tylko opis zgłoszenia oraz odpowiadające mu nazwisko klienta dla zgłoszenia numer 5?

A. SELECT opis, nazwisko FROM Zgloszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgloszenia.Klienci_id WHERE Zgloszenia.id = 5

B. SELECT opis, nazwisko FROM Zgloszenia JOIN Klienci WHERE Klienci.id = 5

C. SELECT opis, nazwisko FROM Zgloszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgloszenia.id WHERE Zgloszenia.id = 5

D. SELECT opis, nazwisko FROM Zgloszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgloszenia.Klienci_id WHERE Klienci.id = 5

Ta odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ używa poprawnej składni SQL do wykonania zapytania z dwóch tabel powiązanych relacją jeden do wielu. Kluczowym elementem jest użycie klauzuli JOIN, która łączy tabelę Zgloszenia z tabelą Klienci poprzez pole Klienci_id, będące kluczem obcym w tabeli Zgloszenia. Dzięki temu możliwe jest powiązanie odpowiednich rekordów z dwóch tabel. Warunek w klauzuli WHERE Zgloszenia.id = 5 precyzuje, że zapytanie ma zwrócić dane tylko dla zgłoszenia o identyfikatorze 5. Taki sposób pisania zapytań SQL jest zgodny z normami ANSI SQL i jest powszechnie stosowany w systemach zarządzania bazami danych jak MySQL, PostgreSQL czy SQL Server. Korzystanie z JOIN, zwłaszcza z klauzulą ON, jest dobrą praktyką, ponieważ zapewnia czytelność i bezpieczeństwo zapytań. W realnych zastosowaniach, takie zapytania są używane do łączenia danych z różnych źródeł w celu ich analizy lub raportowania. Prawidłowa struktura zapytania ułatwia jego modyfikację i integrację z innymi operacjami bazy danych, co jest niezbędne w zarządzaniu danymi w dużych systemach informatycznych. Zrozumienie mechanizmu JOIN oraz użycie klauzuli WHERE w celu ograniczenia wyników jest kluczowe w efektywnym zarządzaniu i analizie danych w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 34

W dokumencie HTML zdefiniowano pewne elementy w klasie o nazwie "nomargin". W celu przeprowadzenia operacji na tych elementach za pomocą języka JavaScript, można wykorzystać funkcję

A. getElementsByClassName("nomargin")

B. getElementsByTagName("nomargin")

C. getElement("nomargin")

D. getElementById("nomargin")

Funkcja getElementsByClassName("nomargin") jest poprawnym sposobem na uzyskanie dostępu do elementów HTML przypisanych do klasy o nazwie 'nomargin'. Jest to metoda dostępna w obiekcie document, która zwraca kolekcję wszystkich elementów, które mają wskazaną klasę. W przeciwieństwie do getElementById, która zwraca pojedynczy element o podanym identyfikatorze, getElementsByClassName zwraca listę, co jest szczególnie przydatne, gdy mamy do czynienia z wieloma elementami oznaczonymi tą samą klasą. Przykładowo, jeśli mamy kilka divów z klasą 'nomargin', możemy w łatwy sposób iterować przez wszystkie z nich i stosować różne operacje, takie jak zmiana stylów czy dodawanie zdarzeń. Używanie tej metody jest zgodne z najlepszymi praktykami, ponieważ pozwala na selekcję grupy elementów, co z kolei wspiera modularność i łatwość zarządzania kodem. Warto również pamiętać, że w przypadku użycia tej metody, zmiany w DOM będą miały wpływ na wszystkie elementy, co może być przydatne w złożonych interfejsach użytkownika.

Pytanie 35

Aby zwiększyć wydajność operacji na bazie danych, należy dla pól, które są często wyszukiwane lub sortowane

A. dodać więzy integralności

B. stworzyć osobną tabelę przechowującą tylko te pola

C. utworzyć indeks

D. dodać klucz obcy

Tworzenie indeksu na polach, które często przeszukujesz lub sortujesz, to naprawdę ważna rzecz, jeśli chodzi o wydajność baz danych. Indeksy działają trochę jak spis treści w książkach – pozwalają systemowi szybko znaleźć te dane, których potrzebujesz, bez przeszukiwania całego folderu. Dzięki nim zapytania SELECT mogą iść jak burza, co ma ogromne znaczenie w aplikacjach, gdzie liczy się czas. Przykład? Jeśli zrobisz indeks na kolumnie 'email' w tabeli 'Users', to znacznie szybciej odnajdziesz użytkowników po adresie email. W praktyce warto też regularnie monitorować, jak działają te indeksy i je optymalizować, na przykład usuwając te, które są zbędne, żeby nie przeciążać bazy danych. Dobrze jest pamiętać, że przy dodawaniu lub aktualizowaniu danych, indeksy mogą trochę spowolnić działanie, więc lepiej używać ich z głową.

Pytanie 36

Który opis dotyczy metody POST przesyłania formularza?

A. jest zalecana przy przesyłaniu danych wrażliwych (hasło, numer karty)

B. można ją zapisać jako zakładkę w przeglądarce

C. dane są przesyłane w adresie URL, widoczne dla użytkownika

D. ma ograniczenie długości adresu do 255 znaków

Metoda POST przesyła dane w treści żądania (a nie w adresie URL), więc nie są one widoczne w pasku adresu - dlatego zaleca się ją dla danych wrażliwych, jak hasło czy numer karty. Dlatego POST jest zalecana przy danych wrażliwych.

Pytanie 37

W SQL, aby dokonać zmiany w strukturze tabeli, na przykład dodać lub usunąć kolumnę, powinno się użyć polecenia

A. TRUNCATE

B. DROP TABLE

C. UPDATE

D. ALTER TABLE

Odpowiedź 'ALTER TABLE' jest prawidłowa, ponieważ to polecenie w SQL umożliwia modyfikację struktury istniejącej tabeli. Dzięki 'ALTER TABLE' możemy dodawać nowe kolumny, usuwać istniejące, zmieniać typy danych kolumn, a także ustawiać ograniczenia, takie jak klucze główne czy unikalne. Przykładowe zastosowanie to: 'ALTER TABLE employees ADD COLUMN birthdate DATE;' co dodaje kolumnę 'birthdate' do tabeli 'employees'. Użycie tego polecenia jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na elastyczne dostosowywanie struktury bazy danych w odpowiedzi na zmieniające się wymagania aplikacji. Warto również zaznaczyć, że 'ALTER TABLE' jest standardowym poleceniem w SQL, co oznacza, że jest obsługiwane przez większość systemów zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy SQL Server, co czyni je uniwersalnym narzędziem w pracy z danymi.

Pytanie 38

Do usuwania czego stosuje się w MySQL polecenie TRUNCATE TABLE?

A. wierszy tabeli

B. kolumn

C. tabel

D. baz danych

Polecenie TRUNCATE TABLE usuwa z tabeli WSZYSTKIE wiersze naraz, zostawiając jej strukturę (kolumny, definicję) nienaruszoną. Działa szybciej niż DELETE bez warunku, bo nie kasuje wiersz po wierszu. Dlatego TRUNCATE TABLE usuwa wiersze tabeli.

Pytanie 39

W dokumencie HTML umieszczono tekst sformatowany określonym stylem. Aby wprowadzić w treści kilka słów o zróżnicowanym stylu, należy użyć znacznika

A. <section>

B. <table>

C. <span>

D. <hr>

Znacznik <span> jest używany w HTML do definiowania niewielkich fragmentów tekstu, które można stylizować niezależnie od reszty treści. Przy jego pomocy możemy wprowadzać różne style CSS, co pozwala na skomponowanie bardziej zróżnicowanego wizualnie tekstu. Na przykład, możemy użyć znacznika <span> do podkreślenia ważnych słów w zdaniu, zmieniając ich kolor lub czcionkę. Ważne jest, aby znacznik <span> nie wprowadzał żadnych zmian semantycznych w treści; jest to znacznik czysto stylistyczny. W praktyce, korzystając z CSS, możemy zastosować różne klasy do elementów <span>, co zwiększa elastyczność w zakresie stylizacji. Przykład: <span class='highlight'>ważne słowo</span> może zostać zapisane w arkuszu stylów jako .highlight { background-color: yellow; }. To podejście jest zgodne z zasadami semantycznego HTML oraz wykorzystania CSS, co jest rekomendowaną praktyką w tworzeniu stron internetowych.

Pytanie 40

Który zapis definiuje w języku C++ komentarz jednoliniowy?

/*

//

/* otwiera komentarz BLOKOWY (zamykany */). # rozpoczyna dyrektywę preprocesora (np. #include), nie komentarz. < to operator porównania. Komentarz do końca linii daje //.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej