Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 20 czerwca 2026 16:10
Data zakończenia: 20 czerwca 2026 16:16

Egzamin niezdany

Wynik: 14/40 punktów (35,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Dana jest tablica n-elementowa o nazwie t[n] Zadaniem algorytmu zapisanego w postaci kroków jest wypisanie sumy

K1: i = 0; wynik = 0;
 K2: Dopóki i < n wykonuj K3 .. K4
     K3: wynik ← wynik + t[i]
     K4: i ← i + 2
 K5: wypisz wynik

A. sumy wszystkich elementów tablicy.

B. n-elementów tablicy.

C. co drugiego elementu tablicy.

D. sumy tych elementów tablicy, których wartości są nieparzyste.

Super rozebrałeś na czynniki pierwsze ten algorytm! Twoja odpowiedź 'co drugiego elementu tablicy' jest jak najbardziej trafna. W pytaniu chodzi o to, że algorytm sumuje co drugi element tablicy, zaczynając od pierwszego, a ten indeks to 0. Zmienna 'i' służy do poruszania się po tablicy i w każdej iteracji zwiększa się o 2. Dzięki temu pętla przeskakuje co drugi element, a te nieparzyste ignoruje. To naprawdę przydatna technika w programowaniu, bo pozwala na określony dostęp do danych. Takie algorytmy wykorzystuje się np. przy analizie danych z czujników, gdzie ważne są tylko wartości zapisane w regularnych odstępach.

Pytanie 2

W tabeli mieszkancy, która zawiera pola id, imie, nazwisko, ulica, numer oraz czynsz (kwota całkowita), należy uzyskać informacje o osobach zamieszkujących ulicę Mickiewicza pod numerami 71, 72, 80, których czynsz nie przekracza 1000 zł. Klauzula WHERE w zapytaniu powinna wyglądać następująco

A. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer > 70 AND numer < 81 OR czynsz < 1000

B. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) AND czynsz < 1000

C. WHERE ulica = 'Mickiewicza' OR numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000

D. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000

Kiedy piszemy zapytanie SQL, klauzula WHERE powinna wyglądać tak: 'WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) AND czynsz < 1000'. Dlaczego to działa? Bo ta klauzula jasno określa, że interesują nas tylko mieszkańcy z ulicy Mickiewicza, mający numery 71, 72 lub 80, i którzy płacą czynsz mniejszy niż 1000 zł. Użycie AND sprawia, że wszystkie te warunki muszą być spełnione naraz, co jest naprawdę ważne. Możemy to sobie wyobrazić w kontekście zarządzania nieruchomościami, gdzie chcemy pokazać tylko wybraną grupę mieszkańców, na przykład do analizy ich sytuacji finansowej. I tak na marginesie – w SQL lepiej unikać OR, gdy chcemy dostąpić do jasno określonych danych, ponieważ może to dać nam za dużo wyników lub takie, których nie chcemy.

Pytanie 3

Etap, w którym identyfikuje się oraz eliminuje błędy w kodzie źródłowym programów, to

A. debugowanie

B. kompilowanie

C. normalizacja

D. standaryzacja

Debugowanie to proces identyfikacji, analizy i eliminacji błędów w kodzie źródłowym programów komputerowych. Jest to kluczowy etap w cyklu życia oprogramowania, który zapewnia, że aplikacje działają zgodnie z założeniami projektowymi. W praktyce debugowanie może obejmować różne techniki, takie jak stosowanie punktów przerwania, śledzenie wartości zmiennych czy analiza stosu wywołań. Przykładowo, programista może użyć narzędzi debugujących, takich jak GDB dla programów w C/C++ lub wbudowane debugery w IDE, takie jak Visual Studio czy Eclipse. Debugowanie jest również związane z dobrymi praktykami, jak testowanie jednostkowe i integracyjne, które pozwalają na wczesne wykrycie błędów. Zrozumienie i umiejętność efektywnego debugowania jest niezbędna dla każdego programisty, aby tworzyć wysokiej jakości, niezawodne i wydajne oprogramowanie. Warto również podkreślić znaczenie dokumentacji oraz korzystania z systemów kontroli wersji, takich jak Git, które pozwalają śledzić zmiany w kodzie i ułatwiają proces debugowania.

Pytanie 4

Którego słowa kluczowego używa się w CSS, aby dołączyć zewnętrzny arkusz stylów?

A. open

B. include

C. require

D. import

Pozostałe słowa nie służą w CSS do dołączania arkuszy. open nie jest regułą CSS i nic nie dołącza. require oraz include to konstrukcje języka PHP, używane do dołączania plików kodu po stronie serwera - nie mają zastosowania w arkuszu stylów. W CSS zewnętrzny arkusz dołącza reguła @import, dlatego odpowiedź „import” jest poprawna.

Pytanie 5

Dostosowanie wyglądu witryny do indywidualnych preferencji użytkownika oraz jego identyfikacja w systemie są możliwe dzięki mechanizmowi

A. formularzy

B. obiektów DOM

C. łączenia z bazą

D. cookie

Wybór formularzy, DOM i łączenia z bazą danych jako sposobów na personalizację strony i identyfikację użytkownika to trochę nieporozumienie. Formularze pozwalają na wysyłanie danych, jak logowanie czy rejestracja, ale same w sobie nie przechowują informacji o użytkownikach. Ich głównym celem jest interakcja z użytkownikiem. Obiekty DOM to właściwie struktura dokumentu HTML i umożliwiają modyfikację elementów na stronie, ale nie służą do identyfikacji użytkownika. Łączenie z bazą danych jest ważne dla przechowywania danych, ale to nie to samo co lokalne przechowywanie, które jest kluczowe dla personalizacji. Jeśli chcesz dobrze projektować aplikacje webowe, warto zrozumieć te różnice, bo błędy mogą się zdarzyć, zwłaszcza jeśli chodzi o cookies.

Pytanie 6

W zaprezentowanym fragmencie algorytmu użyto

A. jeden blok decyzyjny.

B. trzy bloki operacyjne (procesy).

C. dwie pętle.

D. jedną pętlę.

W przedstawionym fragmencie algorytmu zastosowano jedną pętlę co jest zgodne z poprawną odpowiedzią. Pętla to konstrukcja programistyczna pozwalająca wielokrotnie wykonywać fragment kodu dopóki spełniony jest określony warunek. W analizowanym schemacie widzimy jednokrotną pętlę oznaczoną powrotem do wcześniejszego punktu co jest charakterystyczne dla takich struktur. Najczęściej używane pętle to for while i do-while różniące się sposobem sprawdzania warunku początkowego. Pętle są fundamentalne w algorytmice i pozwalają na realizację złożonych operacji takich jak iteracja po tablicach czy przetwarzanie danych wejściowych. Ich zastosowanie zwiększa efektywność kodu i upraszcza jego strukturę. Dobrą praktyką jest dbanie o czytelność pętli i unikanie skomplikowanych zależności co poprawia zrozumienie kodu przez innych programistów. Warto również pamiętać o zasadach optymalizacji np. minimalizowanie liczby iteracji co przekłada się na lepszą wydajność.

Pytanie 7

Skrypt napisany w języku JavaScript wylicza cenę promocyjną dla swetrów w kolorach: zielonym i niebieskim (zmienna kolor) przy zakupach powyżej 200 zł (zmienna zakupy). Warunek do obliczeń powinien być sformułowany za pomocą wyrażenia logicznego?

A. zakupy > 200 && (kolor == 'zielony' || kolor == 'niebieski')

B. zakupy > 200 && kolor == 'zielony' && kolor == 'niebieski'

C. zakupy > 200 || kolor == 'zielony' || kolor == 'niebieski'

D. zakupy > 200 || (kolor == 'zielony' && kolor == 'niebieski')

Poprawna odpowiedź to "zakupy > 200 && (kolor == 'zielony' || kolor == 'niebieski')". Wyrażenie to jest zgodne z logiką obliczeń cen promocyjnych. Użycie operatora koniunkcji (&&) wskazuje, że oba warunki muszą być spełnione, aby cena promocyjna mogła być zastosowana. Po pierwsze, wartość zakupów musi przekraczać 200 zł, co jest kluczowym warunkiem, aby móc skorzystać z promocji. Po drugie, kolor swetra musi być jednym z dozwolonych, czyli zielonym lub niebieskim, co zostało zrealizowane za pomocą operatora alternatywy (||). Używając nawiasów, wyraźnie wskazujemy, że sprawdzenie koloru jest niezależne od warunku dotyczącego wartości zakupów. Taka konstrukcja jest zgodna z dobrą praktyką programistyczną, zapewniając czytelność i ułatwiając późniejszą modyfikację kodu. W kontekście praktycznym, można zastosować tę logikę w aplikacjach e-commerce, gdzie dynamiczne obliczenia cen promocyjnych w zależności od różnych kryteriów są powszechne. Przykładowo, przy dodawaniu nowych kolorów lub zmieniając próg zakupów, wystarczy jedynie edytować odpowiednie warunki, co czyni kod bardziej elastycznym i łatwym do zarządzania.

Pytanie 8

Zaprezentowana linia kodu w języku PHP ma na celu

define("OSOBA", "Anna Kowalska");

A. przypisać dwie wartości do tablicy

B. porównać dwa ciągi znaków

C. ustalić wartość dla zmiennej $OSOBA

D. zdefiniować stałą o nazwie OSOBA

Odpowiedź "zdefiniować stałą o nazwie OSOBA" jest prawidłowa, ponieważ linia kodu define("OSOBA", "Anna Kowalska"); w języku PHP służy do tworzenia stałej. Stała to wartość, która nie zmienia się w trakcie działania programu. W tym przypadku, stała o nazwie OSOBA jest przypisywana do wartości "Anna Kowalska". Użycie stałych jest uważane za dobrą praktykę programistyczną, ponieważ pozwala na zdefiniowanie wartości, które mają być używane w różnych częściach aplikacji, co zwiększa czytelność i ułatwia zarządzanie kodem. Przykładem zastosowania stałych może być przechowywanie kluczy API, które nie powinny być zmieniane w trakcie działania aplikacji. Ponadto, korzystanie ze stałych może poprawić wydajność, gdyż PHP nie musi za każdym razem przeprowadzać operacji przypisania. Warto również zauważyć, że stałe w PHP są globalne i mogą być używane w dowolnym miejscu w kodzie, co czyni je bardzo użytecznymi w dużych projektach. Właściwe definiowanie i użycie stałych jest kluczowe dla utrzymania porządku i spójności w projekcie, co jest zgodne z ogólnie uznawanymi standardami programowania.

Pytanie 9

Aby wyróżnić innym kolorem wiersz tabeli, na który aktualnie najeżdża kursor myszy, należy w CSS użyć:

A. nowego selektora klasy dla wiersza tabeli

B. pseudoelementu :first-line

C. pseudoklasy :visited

D. pseudoklasy :hover

Pseudoklasa :hover stosuje wybrane reguły CSS tylko wtedy, gdy kursor myszy znajduje się nad elementem. Aby podświetlić wiersz tabeli przy najechaniu, zapisuje się np. tr:hover { background: #eee; }. Po zsunięciu kursora styl znika. Dlatego do wyróżnienia wskazywanego wiersza służy pseudoklasa :hover.

Pytanie 10

Aby przekształcić tekst „ala ma psa” na „ALA MA PSA”, jaka funkcja PHP powinna być zastosowana?

A. strtolower('ala ma psa');

B. ucfirst ('ala ma psa');

C. strtoupper('ala ma psa');

D. strstr ('ala ma psa');

Funkcja strtoupper w PHP jest używana do konwersji wszystkich liter w danym ciągu znaków na wielkie litery. W kontekście modyfikacji tekstu „ala ma psa” na „ALA MA PSA”, zastosowanie funkcji strtoupper('ala ma psa') jest poprawnym podejściem. Funkcja ta jest częścią standardowej biblioteki PHP i jest szeroko stosowana w projektach, gdzie zachowanie wielkich liter jest kluczowe. Przykład użycia funkcji strtoupper jest prosty: wystarczy przekazać do niej ciąg, który ma zostać przekształcony. Przykładem może być zapis: $text = 'ala ma psa'; $uppercaseText = strtoupper($text); echo $uppercaseText; co wygeneruje wynik ALA MA PSA. Warto zauważyć, że funkcja ta nie zmienia oryginalnego ciągu, lecz zwraca nowy ciąg z przekształconymi literami. Zastosowanie funkcji strtoupper jest szczególnie przydatne w aplikacjach webowych, gdzie formatowanie tekstu może być kluczowe dla zapewnienia spójności danych wyjściowych oraz ich estetyki.

Pytanie 11

W podanym kodzie PHP, w miejscu kropek należy umieścić odpowiednią instrukcję

$zapytanie = mysqli_query($db, "SELECT imie, nazwisko FROM uzytkownik");
while ($wiersz = ...................)
    echo "$wiersz[0] $wiersz[1]";

A. mysqli_num_fields($zapytanie)

B. mysqli_fetch_array($zapytanie)

C. mysqli_query($zapytanie)

D. mysqli_free_result($zapytanie)

Mysqli_query($zapytanie) to funkcja, która wykonuje zapytanie SQL, ale nie przetwarza wyników. Jest to kluczowy etap interakcji z bazą danych, ponieważ bez wykonania zapytania nie można uzyskać żadnych danych. Jednak w podanym kodzie funkcja ta już została użyta do utworzenia zasobu $zapytanie, więc jej ponowne użycie w pętli nie miałoby sensu. Z kolei mysqli_free_result($zapytanie) służy do zwolnienia zasobów związanych z wynikiem zapytania, co jest potrzebne po zakończeniu przetwarzania danych, aby unikać wycieków pamięci. W miejscu kropek nie jest jednak potrzebne, ponieważ nadal przetwarzamy dane. Mysqli_num_fields($zapytanie) zwraca liczbę pól w wyniku zapytania, co może być przydatne podczas analizy struktury danych, ale nie jest właściwe do pobierania danych z zapytania. Typowe błędy myślowe wynikają z niezrozumienia procesu przetwarzania wyników zapytania i różnicy między wykonaniem zapytania a przetwarzaniem jego wyników. Ważne jest, aby rozróżniać role poszczególnych funkcji i stosować je zgodnie z ich przeznaczeniem, co jest fundamentem efektywnej pracy z bazami danych.

Pytanie 12

Zaprezentowano kod tabeli o wymiarach 3x2. Jaką zmianę wprowadzić w jej drugim wierszu, aby tabela była zgodna z obrazkiem ukazującym niewidoczny wiersz?

A. <tr style="display: table-cell">

B. <tr style="display: none">

C. <tr style="visibility: hidden">

D. <tr style="clear: none">

Użycie stylu visibility: hidden w wierszu tabeli powoduje, że zawartość tego wiersza staje się niewidoczna, ale miejsce w dokumencie HTML, które zajmuje, pozostaje. Jest to przydatne, gdy chcemy zachować układ tabeli bez zmiany jej struktury, co ma znaczenie w projektach, gdzie layout musi pozostać spójny. Jest to różne od display: none, który całkowicie usuwa element z układu, co może prowadzić do zmiany położenia innych elementów. Zastosowanie visibility: hidden jest zgodne z dobrymi praktykami w przypadkach, gdy potrzebujemy ukryć elementy bez wpływu na otaczający je układ. Metoda ta jest często używana w scenariuszach dynamicznych interfejsów użytkownika, gdzie elementy mogą być tymczasowo ukrywane lub pokazywane bez restrukturyzacji całego layoutu. To podejście wspiera również koncepcje dostępności, gdyż ukryte w ten sposób treści mogą być dostępne dla technologii wspomagających, takich jak czytniki ekranu, w zależności od implementacji innych atrybutów.

Pytanie 13

Jak nazywa się metoda, która pozwala na nawiązanie asynchronicznego połączenia klienta z serwerem oraz umożliwia wymianę danych bez konieczności przeładowania całej strony WWW?

A. VBScript

B. XML

C. AJAX

D. PHP

AJAX, czyli Asynchronous JavaScript and XML, to technika umożliwiająca asynchroniczną komunikację pomiędzy klientem a serwerem bez potrzeby przeładowania całej strony WWW. Umożliwia to tworzenie bardziej responsywnych i interaktywnych aplikacji internetowych. Przykładem zastosowania AJAX może być formularz kontaktowy, który po wypełnieniu wysyła dane do serwera i otrzymuje odpowiedź bez odświeżania całej strony, co poprawia doświadczenie użytkownika. Technologia ta wykorzystuje XMLHttpRequest lub Fetch API do przesyłania i odbierania danych w formacie JSON, co jest bardziej efektywne niż tradycyjne metody. AJAX jest szeroko stosowany w aplikacjach typu single-page, gdzie szybkość i wydajność są kluczowe. Warto również zwrócić uwagę na bezpieczeństwo przy korzystaniu z AJAX, takie jak walidacja danych wejściowych oraz ochrona przed atakami XSS i CSRF, które są standardami w branży.

Pytanie 14

W języku działającym po stronie serwera tworzysz ankietę, której wynik ma być zapamiętany w postaci małego pliku po stronie użytkownika. Jaki mechanizm wykorzystasz?

A. sesję

B. tablicę globalną $_FILES

C. ciasteczka (cookies)

D. bazę danych SQL

Ciasteczko (cookie) to niewielki plik zapisywany przez serwer w przeglądarce użytkownika i odsyłany przy kolejnych żądaniach. Idealnie nadaje się do zapamiętania drobnej informacji po stronie klienta, np. że ktoś wziął już udział w ankiecie. W PHP ustawia się je funkcją setcookie(). Dlatego dane zapisywane w małym pliku u użytkownika to ciasteczka.

Pytanie 15

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba mieści się w zakresie (100;200>, należy użyć zapisu:

A. if (liczba > 100 && liczba <= 200)

B. if (liczba < 100 || liczba >= 200)

C. if (liczba > 100 || liczba <= 200)

D. if (liczba < 100 && liczba <= 200)

W analizowanych odpowiedziach pojawiają się spore błędy w podejściu do warunków. Na przykład, w pierwszej odpowiedzi masz 'liczba < 100 && liczba <= 200', co nie ma sensu, bo nie może być liczba, która jest mniejsza od 100, a jednocześnie mniejsza lub równa 200. Trochę się to kłóci, prawda? W drugiej odpowiedzi mamy '||', a to też jest mylące, bo mówi, że liczba może być większa od 100 LUB mniejsza lub równa 200. To oznacza, że liczby powyżej 200 też będą spełniać ten warunek, a to nie jest to, co chcemy. Ta kolejna odpowiedź mówi, że 'liczba < 100 || liczba >= 200' sprawdzi, czy liczba jest poniżej 100 LUB na 200 lub wyżej, co kompletnie pomija to, czego szukamy. Takie błędy często wynikają z tego, że nie do końca rozumiesz, jak działają te operatory. Kluczowe jest, żeby dobrze definiować warunki i wiedzieć, jak logika operatorów wpływa na wynik, bo to pozwala tworzyć lepsze aplikacje bez błędów.

Pytanie 16

Które oprogramowanie jest typowe do obróbki grafiki WEKTOROWEJ?

A. Audacity

B. Inkscape

C. Brasero

D. Paint

Pozostałe programy mają inne zastosowania. Paint to prosty edytor grafiki RASTROWEJ, Audacity edytuje dźwięk, a Brasero nagrywa płyty CD/DVD. Grafiką wektorową zajmuje się Inkscape.

Pytanie 17

W HTML znacznik tekst będzie wyświetlany przez przeglądarkę w taki sam sposób jak znacznik

A. tekst

B. <h1>tekst</h1>

C. tekst

D. <big>tekst</big>

Znacznik służy do wyświetlania tekstu jako dolny indeks, co oznacza, że jego zastosowanie jest całkowicie inne niż w przypadku i . Dolny indeks jest często używany w kontekście chemii lub matematyki, gdzie wyrażenia muszą być prezentowane w sposób zrozumiały dla specjalistów, co nie ma związku z semantyką wyróżnienia tekstu. Podobnie, <big> zmienia rozmiar tekstu, jednak nie nadaje mu żadnej dodatkowej wartości semantycznej. Użycie <big> w celu wyróżnienia tekstu jest nieefektywne, ponieważ nie przekazuje żadnej konkretnej informacji o znaczeniu tekstu. Znacznik <h1> oznacza nagłówek najwyższego poziomu, co jest całkowicie innym zastosowaniem niż w przypadku . Zastosowanie <h1> dla tekstu, który nie jest nagłówkiem, może wprowadzać w błąd zarówno użytkowników, jak i wyszukiwarki, co jest sprzeczne z zasadami SEO. Typowe błędy myślowe prowadzące do tych błędnych wyborów to nieodróżnianie semantyki od stylizacji wizualnej oraz brak zrozumienia, jak znaczniki HTML wpływają na dostępność i interpretację treści przez maszyny. Warto zaznaczyć, że stosowanie semantycznych znaczników HTML w odpowiedni sposób jest kluczowe dla tworzenia dostępnych i zrozumiałych stron internetowych.

Pytanie 18

O obiekcie zdefiniowanym w języku JavaScript można stwierdzić, że zawiera

var obiekt1 = {
  x: 0,
  y: 0,
  wsp: function() { … }
}

A. dwie właściwości oraz jedną metodę

B. trzy metody

C. dwie metody oraz jedną właściwość

D. trzy właściwości

Analizując niepoprawne odpowiedzi, można zauważyć typowe błędy w zrozumieniu struktury obiektów w JavaScript. Odpowiedzi sugerujące, że obiekt ma trzy właściwości lub trzy metody, zbudowane są na błędnych założeniach dotyczących struktury obiektu. Obiekt `obiekt1` wyraźnie definiuje tylko dwie właściwości: `x` i `y`, co jest kluczowe dla zrozumienia, czym są właściwości w kontekście obiektów. Właściwości są to dane przechowywane w obiekcie, podczas gdy metody to funkcje przynależące do obiektu. Stwierdzenie, że obiekt ma trzy metody, błędnie interpretuje funkcję `wsp` jako wiele metod, podczas gdy w rzeczywistości jest to tylko jedna funkcja, a więc jedna metoda. Takie nieporozumienia mogą prowadzić do trudności w projektowaniu obiektów oraz ich późniejszym użytkowaniu. W praktyce, umiejętność prawidłowego identyfikowania właściwości i metod obiektów jest istotna w kontekście programowania obiektowego, które jest kluczowym paradygmatem w JavaScript. Niezrozumienie tych podstaw może skutkować błędami w kodzie, które są trudne do zdiagnozowania, zwłaszcza w większych projektach, gdzie struktura obiektów może być złożona. W związku z tym, zaleca się dokładne zapoznanie się z zasadami definiowania obiektów oraz ich składników, aby uniknąć takich nieporozumień w przyszłości.

Pytanie 19

W bazie danych znajduje się tabela o nazwie faktury, która posiada pola: numer, data, id_klienta, wartosc, status. Każdego dnia tworzony jest raport dotyczący faktur z danego dnia. W raporcie prezentowane są jedynie numery oraz wartości faktur. Która z poniższych kwerend SQL jest odpowiednia do wygenerowania tego raportu?

A. SELECT numer, wartosc FROM faktury WHERE data = CURRENT_DATE();

B. SELECT * FROM faktury;

C. SELECT * FROM faktury WHERE data = CURRENT_DATE();

D. SELECT numer, wartosc FROM faktury;

Wszystkie inne kwerendy SQL, które nie uwzględniają warunku WHERE z datą, są nieprawidłowe w kontekście zadania, ponieważ nie spełniają konkretnego celu ograniczenia wyników do faktur z bieżącego dnia. Kwerenda SELECT numer, wartosc FROM faktury; zwraca wszystkie numery i wartości faktur bez żadnej filtracji, co jest niezgodne z wymaganiami raportu. W praktyce, generując raporty, istotne jest, aby zapewnić, że dane są aktualne i odpowiadają określonym kryteriom. Następnie, kwerenda SELECT * FROM faktury WHERE data = CURRENT_DATE();, mimo że zawiera poprawny warunek daty, nie ogranicza kolumn do tych wymaganych w zadaniu, co prowadzi do nieefektywnego przetwarzania danych i obciążenia systemu. Ostatecznie, użycie SELECT * FROM faktury; jest najbardziej nieodpowiednie, ponieważ zwraca wszystkie informacje z tabeli, co jest niepraktyczne w kontekście codziennego raportowania. Taka praktyka może prowadzić do nadmiarowych danych, które są w większości niepotrzebne, a tym samym zwiększa czas wykonania zapytania, co jest przeciwwskazane w dobrze zaprojektowanych systemach baz danych. Właściwe formułowanie zapytań SQL, które zawierają tylko niezbędne pola, jest kluczowym aspektem efektywności i optymalizacji zapytań w bazach danych.

Pytanie 20

Jakie skutki wywoła poniższy fragment kodu w języku JavaScript?

n = "Napis1"; s = n.length;

A. Wyświetli liczbę znaków napisu z zmiennej n

B. Przypisze zmiennej s część napisu ze zmiennej n o długości określonej przez zmienną length

C. Przypisze wartość zmiennej n do zmiennej s

D. Przypisze zmiennej s wartość odpowiadającą długości tekstu w zmiennej n

Odpowiedzi 1, 2 oraz 4 są niepoprawne z różnych powodów, co wskazuje na nieporozumienia w zakresie działania właściwości length w JavaScript. W przypadku pierwszej odpowiedzi, twierdzenie, że zmienna n zostanie przypisana do zmiennej s, jest błędne. Wartości zmiennych są przypisywane, a nie same zmienne. Odpowiedź ta ignoruje fakt, że w kodzie następuje użycie operatora przypisania, co skutkuje przekazaniem wartości długości napisu. W kontekście drugiej odpowiedzi, należy podkreślić, że chociaż skrypt nie wyświetla bezpośrednio długości napisu, to długość jest przypisana do zmiennej s, co jest kluczowe dla dalszego użycia tej wartości. Ostatnia odpowiedź, mówiąca o przypisaniu fragmentu napisu o określonej długości, jest również myląca, ponieważ length dotyczy całkowitej liczby znaków w napisie, a nie jego fragmentu. Programiści często mylą funkcjonalności związane z długością łańcuchów znakowych z metodami, które pozwalają na wyodrębnienie części tekstu, takimi jak substring lub slice. Zrozumienie różnicy między tymi operacjami jest istotne dla efektywnego programowania i pracy z danymi tekstowymi.

Pytanie 21

Znacznik <s> w HTML skutkuje

A. podkreślaniem tekstu

B. pochylaniem tekstu

C. migotaniem tekstu

D. przekreślaniem tekstu

Migotanie tekstu nie ma nic wspólnego ze znacznikiem <s>. W HTML nie ma znaczników, które migają, a takie efekty osiąga się zwykle dzięki CSS albo JavaScript. Można na przykład użyć CSS do animacji, żeby tekst migał. Pochylanie tekstu robi się za pomocą lub , które stosuje się do stylizacji, żeby tekst był w kursywie. Te znaczniki służą, żeby wyróżnić słowa w kontekście, ale nie mają nic wspólnego z przekreślaniem. Podkreślanie tekstu w HTML uzyskuje się używając znaku , który wizualnie podkreśla tekst, ale nie przekreśla go. Zwykle używa się tego do linków albo do wyodrębnienia jakichś fragmentów tekstu na stronie, więc też nie ma związku z <s>. Dlatego wszystkie te odpowiedzi są błędne, bo nie rozumieją, jak działają odpowiednie znaczniki w HTML.

Pytanie 22

W danym środowisku programistycznym, aby uzyskać dostęp do listy błędów składniowych po nieudanej kompilacji, należy użyć kombinacji klawiszy

A. Ctrl+W, E

B. Ctrl+W, O

C. Ctrl+W, T

D. Ctrl+W, N

W środowisku Visual Studio zrozumienie, które skróty klawiaturowe przypisane są do specyficznych funkcji, jest kluczowe dla efektywnej pracy programisty. Odpowiedzi błędne sugerują inne kombinacje klawiszy, które nie są przypisane do wyświetlania listy błędów. Na przykład Ctrl+W, O często jest skojarzone z otwieraniem konkretnej funkcjonalności czy widoku w innych programach, ale w Visual Studio nie odpowiada za listę błędów. Podobnie Ctrl+W, T i Ctrl+W, N również odnoszą się do innych zadań, takich jak otwieranie okna Zarządzania Zadaniami czy Notyfikacji. Błędne przyporządkowanie tych funkcji może wynikać z braku znajomości specyficznych dla Visual Studio skrótów lub z mylnego przenoszenia wiedzy z innego oprogramowania, które może używać podobnych kombinacji do innych celów. Typowym błędem myślowym jest zakładanie, że wszystkie zintegrowane środowiska programistyczne działają w podobny sposób lub że skróty klawiszowe są unifikowane pomiędzy różnymi platformami i aplikacjami. Dlatego tak ważne jest, by każdy korzystający z Visual Studio zapoznał się z dokumentacją i dostępnymi skrótami klawiaturowymi, aby móc efektywnie nawigować i korzystać z funkcji oferowanych przez to zaawansowane narzędzie.

Pytanie 23

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Krzywe.

B. Progowanie.

C. Inwersja.

D. Barwienie.

Prawidłowo wskazana funkcja to „Progowanie”, bo dokładnie ona zamienia obraz kolorowy lub w odcieniach szarości na obraz dwuwartościowy: piksel jest albo czarny, albo biały, w zależności od tego, czy jego jasność przekracza ustawiony próg. W GIMP-ie znajdziesz ją w menu Kolory → Progowanie. Suwakami ustalasz zakres poziomów jasności, które mają zostać potraktowane jako „białe”, a wszystko poza tym zakresem staje się „czarne”. Efekt, który się wtedy uzyskuje, jest bardzo charakterystyczny: mocno kontrastowy, bez półtonów, coś w stylu skanu czarno-białego lub grafiki do druku na ploterze tnącym. Z mojego doświadczenia progowanie świetnie nadaje się do przygotowania logotypów, szkiców technicznych, schematów, a także do wyciągania konturów z lekko rozmytych zdjęć. Często używa się go też przed wektoryzacją, żeby program śledzący krawędzie miał wyraźne granice między czernią a bielą. W pracy z grafiką na potrzeby stron WWW próg bywa stosowany np. przy tworzeniu prostych ikon, piktogramów albo masek (maski przezroczystości można przygotować właśnie na bazie obrazu progowanego). Dobrą praktyką jest najpierw sprowadzenie obrazu do odcieni szarości i dopiero potem użycie progowania, bo wtedy masz większą kontrolę nad tym, jak rozkłada się jasność i gdzie wypadnie granica progu. Warto też pamiętać, że progowanie jest operacją destrukcyjną – traci się informacje o półtonach – więc najlepiej pracować na kopii warstwy, żeby w razie czego móc wrócić do oryginału i poprawić ustawienia progu.

Pytanie 24

W tabeli artykuly znajduje się pole o nazwie nowy. Aby pole to wypełnić wartościami TRUE dla każdego rekordu, należy zastosować kwerendę

A. INSERT INTO nowy FROM artykuly SET TRUE;

B. INSERT INTO artykuly VALUE nowy = TRUE;

C. UPDATE nowy FROM artykuly VALUE TRUE;

D. UPDATE artykuly SET nowy = TRUE;

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie różnicy między poleceniami UPDATE i INSERT w SQL oraz poprawnej składni tych instrukcji. Chodzi o modyfikację istniejących rekordów w tabeli artykuly, a nie o dodawanie nowych wierszy. To jest taki typowy błąd początkujących: pomieszanie operacji wstawiania danych z operacją ich aktualizacji. Jeśli tabela już zawiera dane i chcemy zmienić wartość w konkretnej kolumnie dla wszystkich wierszy, zawsze sięgamy po UPDATE.
Instrukcje wykorzystujące INSERT, typu INSERT INTO artykuly VALUE nowy = TRUE; czy INSERT INTO nowy FROM artykuly SET TRUE;, są niepoprawne składniowo i logicznie. INSERT służy do dodawania nowych rekordów, czyli tworzenia kolejnych wierszy w tabeli. Poprawny wzorzec wygląda mniej więcej tak: INSERT INTO artykuly (kolumna1, kolumna2) VALUES (wartość1, wartość2);. Nie aktualizuje on istniejących pól, tylko dokłada nowe rekordy. Gdybyśmy próbowali użyć INSERT do „ustawienia” kolumny nowy, to w rzeczywistości tworzyliśmy nowe wiersze, a stare rekordy pozostałyby nietknięte, co jest sprzeczne z treścią pytania.
Z kolei konstrukcje w rodzaju UPDATE nowy FROM artykuly VALUE TRUE; przypominają czasem składnię innych języków lub narzędzi, ale nie są poprawnym SQL-em. Standard SQL wymaga, żeby po słowie UPDATE pojawiła się nazwa tabeli, a po SET lista kolumn i przypisanych im wartości. Nie ma tu słów kluczowych FROM i VALUE w takiej kombinacji. FROM bywa używane w bardziej zaawansowanych UPDATE’ach, np. w PostgreSQL, ale w formie UPDATE tabela1 SET kolumna = coś FROM tabela2 WHERE warunek; – czyli z zupełnie inną logiką i strukturą.
Typowy błąd myślowy polega też na tym, że ktoś próbuje tłumaczyć składnię SQL „na polski” i układa komendy w stylu „INSERT INTO nowy FROM artykuly SET TRUE”, bo brzmi to logicznie w języku naturalnym. Niestety, SQL jest językiem ściśle zdefiniowanym, z bardzo konkretną kolejnością słów kluczowych. Standardowe podejście branżowe jest takie: jeśli modyfikujesz wartości w istniejących wierszach – używasz UPDATE; jeśli dodajesz nowe wiersze – używasz INSERT. Dobrą praktyką jest też najpierw napisać SELECT, który wybiera dokładnie te rekordy, które chcesz zmienić, a dopiero potem na jego podstawie zbudować UPDATE z odpowiednim SET i ewentualnym WHERE. Dzięki temu unikasz przypadkowego uszkodzenia danych.

Pytanie 25

Którą właściwość CSS należy zastosować, aby ustawić rozmiar (wielkość) tekstu?

font-size

font-weight

text-size

font-style

Pozostałe nazwy albo nie istnieją, albo dotyczą innej cechy pisma. text-size brzmi logicznie, ale takiej właściwości w CSS nie ma - przeglądarka ją zignoruje. font-style zmienia odmianę pisma, czyli pochylenie (italic), a nie jego wielkość. font-weight odpowiada za grubość znaków - pogrubienie - również bez wpływu na rozmiar. Wielkość tekstu ustawia wyłącznie font-size, dlatego to ona jest poprawna.

Pytanie 26

W języku PHP przeprowadzono operację zaprezentowaną w ramce. Jak można wyświetlić wszystkie rezultaty tego zapytania?

A. zastosować pętlę z poleceniem mysqli_fetch_row

B. zaindeksować zmienną tab, gdzie tab[0] to pierwsze imię

C. pokazać zmienną $db

D. użyć polecenia mysql_fetch

Opcja wyświetlenia zmiennej $db nie jest poprawna ponieważ $db reprezentuje połączenie z bazą danych a nie wyniki zapytania. Wydobycie danych wymaga co najmniej jednego kroku przetwarzania. Użycie polecenia mysql_fetch również jest błędne ponieważ funkcje z prefiksem mysql_ są przestarzałe i niezalecane do użycia w nowych projektach. PHP od wersji 7 całkowicie usunął wsparcie dla tych funkcji co oznacza że próba ich użycia w nowoczesnych środowiskach skutkowałaby błędami. Indeksowanie zmiennej tab jako tab[0] nie jest adekwatne gdyż mysqli_query zwraca zasób bazy danych a nie tablicę. Aby uzyskać dostęp do danych należy zastosować odpowiednią metodę przetwarzania zasobu taką jak mysqli_fetch_row mysqli_fetch_assoc lub inne odpowiednie funkcje dostępne w bibliotece mysqli. Typowe błędy myślowe to zakładanie że wyniki zapytania są automatycznie dostępne jako tablica co nie jest prawdą w przypadku pracy z zasobami bazodanowymi. Zrozumienie poprawnego przetwarzania zasobów jest kluczowe w projektowaniu aplikacji bazodanowych co podkreśla znaczenie praktyki w pracy z nowoczesnymi interfejsami API w PHP.

Pytanie 27

Zdefiniowanie klucza obcego jest niezbędne do utworzenia

A. klucza podstawowego.

B. transakcji.

C. relacji 1..1.

D. relacji 1..n.

Poprawnie – klucz obcy definiujemy właśnie po to, żeby utworzyć i wymusić relację między tabelami, najczęściej relację 1..n. W praktyce wygląda to tak, że w tabeli „dziecko” (np. ZAMOWIENIA) umieszczamy kolumnę, która odwołuje się do klucza głównego w tabeli „rodzic” (np. KLIENCI). Ta kolumna jest właśnie kluczem obcym. Dzięki temu każde zamówienie musi być powiązane z istniejącym klientem. To jest klasyczny przykład relacji 1 klient – wiele zamówień (1..n).
Moim zdaniem to jest jeden z fundamentów relacyjnych baz danych: klucze obce pilnują integralności referencyjnej. Silnik bazy (MySQL, PostgreSQL, SQL Server itd.) sprawdza, czy wartość w kolumnie z kluczem obcym faktycznie istnieje w tabeli nadrzędnej. Jeżeli spróbujesz wstawić zamówienie z nieistniejącym id_klienta, dostaniesz błąd. To jest dokładnie to, co chcemy w dobrze zaprojektowanym systemie – brak „osieroconych” rekordów.
W relacjach 1..n stosuje się standardowo schemat: tabela nadrzędna ma klucz podstawowy (PRIMARY KEY), a tabela podrzędna ma kolumnę z kluczem obcym (FOREIGN KEY), który wskazuje na ten klucz podstawowy. W SQL zapisuje się to np.: `FOREIGN KEY (id_klienta) REFERENCES klienci(id_klienta)`. Dobre praktyki mówią też, żeby na kolumnach kluczy obcych zakładać indeksy, bo to przyspiesza złączenia (JOIN) i operacje kasowania/aktualizacji.
Warto też wiedzieć, że klucz obcy może być używany z dodatkowymi opcjami, np. `ON DELETE CASCADE` lub `ON UPDATE RESTRICT`, żeby automatycznie usuwać powiązane rekordy lub blokować operacje łamiące spójność danych. W realnych aplikacjach webowych (np. systemy sklepów internetowych, CRM-y, systemy magazynowe) poprawne zdefiniowanie relacji 1..n przez klucze obce to podstawa stabilności całej bazy – bez tego bardzo szybko robi się bałagan, duplikaty i niespójne dane.

Pytanie 28

W bazie danych znajduje się tabela uczniowie, która ma kolumny: imie, nazwisko i klasa. Jakie polecenie SQL należy użyć, aby uzyskać imiona oraz nazwiska uczniów, których nazwiska zaczynają się na literę M?

A. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko='M%';

B. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko IN 'M%';

C. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko LIKE 'M%';

D. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko IN 'M%';

W analizie błędnych odpowiedzi kluczowe jest zrozumienie, że każda z nich nie spełnia wymagań dotyczących składni i logiki SQL. Pierwsza odpowiedź sugeruje użycie operatora IN, który jest przeznaczony do sprawdzania, czy wartość znajduje się w zbiorze danych, a nie do porównywania wzorów tekstowych. Wartości tekstowe powinny być używane z operatorem LIKE, aby umożliwić wyszukiwanie według wzorców. Z kolei trzecia odpowiedź zawiera błąd w postaci użycia klauzuli ORDER BY w nieodpowiednim kontekście, ponieważ ta klauzula służy do sortowania wyników, a nie do ich filtrowania. Ostatnia propozycja również mylnie łączy operator IN z klauzulą ORDER BY, co jest syntaktycznie niepoprawne i prowadzi do nieczytelnych i nieefektywnych zapytań. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich pomyłek często obejmują mylenie funkcji operatorów oraz błędne zrozumienie, kiedy i jak używać określonych klauzul w SQL. Aby skutecznie korzystać z SQL, należy dobrze poznać funkcje każdego z operatorów oraz ich zastosowanie w kontekście zapytań, co pozwoli na tworzenie bardziej efektywnych i zrozumiałych zapytań do baz danych.

Pytanie 29

W CSS zapis selektora

p > i { color: red;}

wskazuje, że kolorem czerwonym będzie wyróżniony

A. wszystkie teksty w znaczniku lub każdy tekst w znaczniku

B. tylko ten tekst znacznika , który ma przypisaną klasę o nazwie i

C. jedynie tekst w znaczniku , który znajduje się bezpośrednio wewnątrz znacznika

D. każdy tekst w znaczniku z wyjątkiem tych w znaczniku

Odpowiedzi, które nie uznają znaczenia operatora > oraz kontekstu, w jakim elementy są umieszczone, mogą prowadzić do błędnych wniosków. Przykładowo, stwierdzenie, że każdy tekst w znaczniku za wyjątkiem tych w znaczniku zostanie sformatowany, jest niezgodne z zasadami działania CSS, ponieważ selektor ten nie wyklucza jedynie , lecz odnosi się do hierarchii struktury DOM. W praktyce, jeśli nie jest bezpośrednim dzieckiem , to nie będzie objęte regułą. Z kolei pomylenie selektorów może skutkować tym, że nie osiągniemy zamierzonych efektów stylizacji, co jest częstym problemem w projektach webowych. Ponadto, odpowiedzi sugerujące, że selektor dotyczy wszystkich elementów lub że dotyczy on klasy , wynikają z niepełnego zrozumienia podstaw CSS. Należy pamiętać, że klasy są definiowane w osnowie HTML, a nie w kontekście selektorów bezpośrednich. Właściwe zrozumienie selektorów jest kluczowe dla efektywnego stylizowania i organizacji kodu, a także dla osiągnięcia zamierzonych efektów wizualnych na stronach internetowych.

Pytanie 30

Zdefiniowano bazę danych z tabelą sklepy, która zawiera pola: nazwa, ulica, miasto, branza. W celu zlokalizowania wszystkich nazw sklepów spożywczych, które znajdują się tylko we Wrocławiu, należy wykorzystać kwerendę:

A. SELECT sklepy FROM branza="spożywczy" WHERE miasto="Wrocław"

B. SELECT sklepy FROM nazwa WHERE branza="spożywczy" BETWEEN miasto="Wrocław"

C. SELECT nazwa FROM sklepy WHERE branza="spozywczy" AND miasto="Wrocław"

D. SELECT nazwa FROM sklepy WHERE branza="spozywczy" OR miasto="Wrocław"

W analizowanych odpowiedziach pojawiają się różne błędy w konstruowaniu kwerend SQL. W pierwszej z nich, 'SELECT sklepy FROM branza="spożywczy" WHERE miasto="Wrocław";', użycie słowa kluczowego FROM jest niewłaściwe, ponieważ nie możemy bezpośrednio pobierać danych z kolumny 'branza'. W SQL słowo kluczowe FROM odnosi się do tabeli, a nie do kolumny, co prowadzi do błędnej składni. W drugiej odpowiedzi występuje zastosowanie operatora BETWEEN, który w tym kontekście jest źle użyty. BETWEEN zazwyczaj służy do określenia zakresu wartości dla pól numerycznych lub dat, co nie ma zastosowania w przypadku porównania tekstowego takiego jak miasto. W trzeciej odpowiedzi, 'SELECT nazwa FROM sklepy WHERE branza="spozywczy" OR miasto="Wrocław";', operator OR prowadzi do niepoprawnego wyniku, ponieważ zezwala na wybór sklepów, które mogą być spożywcze lub zlokalizowane w Wrocławiu, co nie spełnia wymogu, aby oba warunki były spełnione jednocześnie. Kluczowym błędem w tych odpowiedziach jest nieodpowiednie rozumienie logiki kwerend SQL, a także brak znajomości poprawnej składni SQL. Ważne jest, aby zawsze stosować odpowiednie operatory oraz rozumieć, jak działa logika zapytań w bazach danych, co jest niezbędne do efektywnego pobierania danych.

Pytanie 31

Który użytkownik domyślnie posiada pełne uprawnienia do zarządzania bazą danych w systemie MySQL?

A. root

B. admin

C. sysadmin

D. mysqld

Pozostałe nazwy nie są domyślnym kontem administratora MySQL. „admin” i „sysadmin” brzmią wiarygodnie, ale MySQL nie zakłada ich automatycznie - to konta, które ewentualnie trzeba utworzyć samemu. „mysqld” w ogóle nie jest użytkownikiem, lecz nazwą procesu (demona) serwera MySQL działającego w systemie. Konto z pełnymi uprawnieniami tworzone domyślnie przy instalacji to root, dlatego to ono jest poprawne.

Pytanie 32

Tworzenie struktury logicznej strony internetowej polega na

A. stworzonym zestawie grafik dla strony

B. określeniu zawartości witryny

C. umiejscowieniu elementów w wyznaczonych lokalizacjach witryny

D. określeniu adresów URL dla podstron serwisu

Projektowanie układu strony internetowej to naprawdę ważny krok, który warto dobrze przemyśleć. Chodzi o to, żeby elementy były umieszczone w sensownych miejscach, co z kolei pomaga użytkownikom lepiej się po niej poruszać. Trzeba pamiętać o zasadach UX i UI, bo dzięki nim można stworzyć coś, co będzie intuicyjne i przyjazne. Dobrze jest odpowiednio poukładać tekst, zdjęcia, linki i formularze, żeby wszystko działało sprawnie. Fajnie jest korzystać z siatki do rozmieszczania elementów, bo to pomaga utrzymać ład i równowagę wizualną. Na przykład zasada F-layout świetnie sprawdza się, bo układ przypomina literę „F” i to odpowiada temu, jak ludzie przeglądają treści. Z mojego doświadczenia, ważne jest też, żeby zrozumieć hierarchię wizualną – dzięki temu można lepiej wyróżnić istotne informacje i zaangażować użytkowników.

Pytanie 33

Które polecenie doda kolumnę do istniejącej tabeli zadania?

ADD COLUMN zadanie kompletne WITH zadania

CREATEINDEX zadania ADD COLUMN zadanie_kompletne int

INSERT INTO zadania VALUES zadania kompletne

ALTER TABLE zadania ADD COLUMN zadaniekompletne int

Pozostałe zapisy mają błędną składnię. INSERT INTO dodaje WIERSZ z danymi, a nie kolumnę. CREATEINDEX (w dodatku bez spacji) tworzyłoby indeks, a nie kolumnę. Wariant zaczynający się od ADD COLUMN ... WITH nie jest poprawnym poleceniem SQL. Kolumnę dodaje ALTER TABLE zadania ADD COLUMN zadaniekompletne int.

Pytanie 34

Po wykonaniu instrukcji języka JavaScript x = Math.ceil(2.4); wartość zmiennej x będzie wynosić

A. 2

B. 3

C. 8

D. 4

W tym zadaniu najczęstszy problem polega na pomyleniu różnych sposobów zaokrąglania liczb w JavaScript. Wiele osób odruchowo myśli o zwykłym zaokrąglaniu matematycznym i zakłada, że 2.4 powinno zostać zaokrąglone do 2, bo jest bliżej dwójki niż trójki. To byłoby prawdziwe dla Math.round(2.4), ale nie dla Math.ceil(2.4). I tu jest cały haczyk.
Math.ceil() nie patrzy, czy liczba jest bliżej niższego czy wyższego całkowitego. Ta funkcja zawsze zaokrągla w górę, czyli w stronę dodatniej nieskończoności. Jeżeli mamy 2.0001, 2.4 czy 2.9 – w każdym z tych przypadków Math.ceil() zwróci 3. Jedynie gdy liczba jest już całkowita, np. 2.0, wynik pozostanie 2. Odpowiedź 2 wynika więc z błędnego założenia, że ceil działa jak klasyczne „zaokrąglanie w dół przy małej części ułamkowej”. Tymczasem do zaokrąglania w dół służy Math.floor(), która z 2.4 zrobiłaby 2.
Zdarza się też, że ktoś mechanicznie przeskakuje o „więcej niż jedną” jednostkę i wybiera 4 albo nawet 8, jakby ceil miał coś wspólnego z podwajaniem wartości albo jakimś magicznym przeskokiem. To już kompletnie nie ma uzasadnienia w definicji funkcji. Math.ceil() nie skaluje liczby, nie mnoży jej, nie patrzy na „odległość” od kolejnych całkowitych, tylko wybiera najbliższą liczbę całkowitą większą lub równą podanej wartości.
Z mojego doświadczenia taki błąd często wynika z mieszania w głowie kilku funkcji naraz: ceil, floor, round, czasem jeszcze parseInt. Dobra praktyka jest taka, żeby kojarzyć je kierunkowo: floor – w dół, ceil – w górę, round – do najbliższej. W codziennym programowaniu webowym ma to ogromne znaczenie, np. przy paginacji, gdzie zazwyczaj właśnie Math.ceil() liczy liczbę stron, bo nie możesz obciąć „końcówki” wyników. Jeśli zaokrąglisz w dół, użytkownik straci część danych. Jeżeli zrozumiesz dokładnie różnicę między tymi funkcjami, takie pytania nie będą sprawiały żadnego problemu.

Pytanie 35

Strona internetowa została napisana w języku XHTML. Który z poniższych kodów przedstawia implementację zamieszczonego fragmentu strony, przy założeniu, że nie zdefiniowano żadnych stylów CSS?

A. Początki HTMLW 1980 fizyk Tim Berners-Lee, pracownik CERN,<hr /> stworzyłprototyp hipertekstowego systemu informacyjnego - ENQUIRE

B. Początki HTMLW 1980 fizyk Tim Berners-Lee, pracownik CERN, stworzyłprototyp hipertekstowego systemu informacyjnego - ENQUIRE

C. <h1>Początki HTML</h1>W 1980 fizyk Tim Berners-Lee, pracownik CERN, stworzyłprototyp hipertekstowego systemu informacyjnego - ENQUIRE

D. <h1>Początki HTML</h1>W 1980 fizyk Tim Berners-Lee, pracownik CERN, stworzyłprototyp hipertekstowego systemu informacyjnego - ENQUIRE

Wybory, które nie używają <h1> do tytułu, nie oddają poprawnej struktury semantycznej wymaganej w XHTML. Oznaczenie nagłówka jako jest niewłaściwe, ponieważ jest znacznikiem stylizującym tekst jako pogrubiony, ale nie semantycznie nie mówi, że jest to nagłówek. XHTML, będąc bardziej restrykcyjną wersją HTML, wymaga ścisłego trzymania się hierarchii nagłówków, co pomaga w czytelności dokumentu przez oprogramowanie wspomagające i wyszukiwarki. Użycie <hr /> w odpowiedzi trzeciej jako linia pozioma jest semantycznie mylące, gdyż nie oddziela to części tekstu, a jedynie wizualnie dzieli fragmenty, co w XHTML, gdzie semantyka jest kluczowa, nie jest zalecane. Strona zapisana w XHTML powinna używać tagów zgodnie z ich przeznaczeniem, co poprawia dostępność i zrozumienie kodu. Dodatkowo, nieprawidłowo ustrukturyzowane znaczniki mogą prowadzić do problemów z parsowaniem przez przeglądarki, co jest niepożądane w profesjonalnym tworzeniu stron internetowych. Dlatego odpowiednia semantyka i poprawna struktura są kluczowe w projektowaniu stron zgodnych z XHTML.

Pytanie 36

Wskaż właściwą zasadę związaną z integralnością danych w bazie danych?

A. pole klucza obcego nie może być puste

B. w relacji 1..n pole klucza obcego łączy się z polem klucza obcego innej tabeli

C. pole klucza podstawowego nie może pozostawać puste

D. pole klucza podstawowego musi mieć utworzony indeks

Niepoprawne odpowiedzi wskazują na niewłaściwe zrozumienie zasad spójności danych w kontekście relacyjnych baz danych. Pole klucza obcego, które powinno być używane do tworzenia powiązań między różnymi tabelami, może być puste w przypadku, gdy dany rekord nie odnosi się do innego. Na przykład, w systemie zarządzania zamówieniami, pole klucza obcego, które łączy tabelę zamówień z tabelą klientów, może być puste, jeśli zamówienie jest anonimowe lub tymczasowe. Istotne jest, aby zrozumieć, że klucz obcy nie zawsze musi wskazywać na obiekt zależny, co pozwala na większą elastyczność w projektowaniu bazy danych. Odpowiedzi, które sugerują, że klucz podstawowy musi mieć utworzony indeks lub że w relacji 1..n klucz obcy jest połączony z kluczem obcym innej tabeli, również są mylne. Indeksowanie klucza podstawowego jest praktyką zalecaną, ale nie jest to obowiązkowe z punktu widzenia definicji klucza. Klucz obcy jest używany do ustanawiania relacji i nie musi być połączony z innym kluczem obcym, a może wskazywać tylko na klucz podstawowy innej tabeli. Te nieporozumienia mogą prowadzić do błędnego projektowania bazy danych, co w dłuższej perspektywie wpływa na wydajność, integralność oraz bezpieczeństwo danych.

Pytanie 37

Której właściwości CSS użyć, aby uzyskać kursywę (pochylenie tekstu)?

font-style

font-size

font-variant

font-family

font-size ustawia rozmiar, font-family krój, a font-variant warianty typu kapitaliki (small-caps) - żadna z nich nie pochyla tekstu. Kursywę daje font-style: italic.

Pytanie 38

W języku JavaScript zdefiniowano obiekt

obiekt = { q: 1, w: 2, e: 3, r: 4 };

W jaki sposób można uzyskać wartość właściwości

A. obiekt:w

B. obiekt::w

C. obiekt.w

D. obiekt->w

Niepoprawne odpowiedzi wskazują na nieporozumienia dotyczące składni języka JavaScript. Użycie obiekt:w sugeruje, że istnieje jakiś operator dostępu do właściwości za pomocą dwukropka, co jest niezgodne z zasadami składniowymi JavaScript. W rzeczywistości dwukropek w tym kontekście nie ma znaczenia i jest błędnie interpretowany. Podobnie, obiekt::w użytkuje podwójny dwukropek, co z kolei jest składnią nieznaną w JavaScript i nie ma zastosowania w kontekście odwoływania się do właściwości obiektu. Z kolei obiekt->w sugeruje, że programista próbuje skorzystać z operatora strzałki, który występuje w innych językach programowania, takich jak C++ czy PHP, ale nie jest on używany w JavaScript. W JavaScript stosuje się wyłącznie notację kropkową lub nawiasową do odwoływania się do właściwości obiektów. Chociaż różne języki programowania mogą mieć swoje własne konwencje dotyczące operatorów dostępu do właściwości, JavaScript pozostaje konsekwentny w swojej składni, co ułatwia zrozumienie i naukę. Ważne jest, aby programiści zapoznali się z podstawami składni JavaScript, aby unikać takich błędów i poprawnie wykorzystywać możliwości obiektowego modelu tego języka.

Pytanie 39

Na podstawie tabeli Towar wykonano następujące zapytanie SQL. Jaki będzie wynik tej operacji?

 SELECT nazwa_towaru FROM `Towar` WHERE cena_katalogowa < 65 ORDER BY waga DESC;

ID	nazwa_towaru	cena_katalogowa	waga	kolor
1	Papier ksero A4	11	2.3	biel
2	Zeszyt A5	4.2	0.13	wielokolorowy
3	Zeszyt A5 w linie	3.5	0.12	niebieski
4	Kredki 24 kolory	9	0.3	wielokolorowy
5	Plecak szkolny	65.5	1.3	zielony

A. Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

B. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie

C. Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

D. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5

Twoja odpowiedź jest niepoprawna. Wydaje się, że nie zrozumiałeś, jak działa zapytanie SQL w kontekście selekcji i sortowania danych. Zapytanie to zwracałoby nazwy towarów, które spełniają warunek ceny katalogowej mniejszej niż 65. Następnie sortuje te towary od najcięższego do najlżejszego. W przypadku podanej tabeli towary, które spełniają te warunki to: Papier ksero A4 (waga 2.3), Kredki 24 kolory (waga 0.3), Zeszyt A5 (waga 0.13) i Zeszyt A5 w linie (waga 0.12). Błędne odpowiedzi sugerują, że nie zrozumiałeś, w jaki sposób zapytanie SQL sortuje wyniki na podstawie wagi. Istotne jest zrozumienie, że SQL pozwala na filtrowanie danych za pomocą różnych operatorów, takich jak 'mniejszy od', a następnie sortowanie tych wyników za pomocą różnych kryteriów. W tym przypadku sortowanie odbywa się od najcięższego do najlżejszego towaru. Upewnij się, że rozumiesz te koncepcje, ponieważ są one kluczowe w pracy z bazami danych.

Pytanie 40

Jakie oznaczenie w języku PHP wskazuje na komentarz wieloliniowy?

A. /* */

B.

C. //

D. #

Istnieje wiele błędnych przekonań na temat różnych typów komentarzy w PHP, co może prowadzić do nieprawidłowych wniosków. Opcja // definiuje komentarze jednoliniowe, które są używane do dokumentowania pojedynczych linijek kodu i są ignorowane do końca danej linii. Ten typ komentarzy jest przydatny do krótkich notatek, ale nie nadaje się do bardziej skomplikowanych opisów, które wymagają kilku linii. Z kolei  jest składnią HTML i nie jest akceptowany w PHP jako sposób definiowania komentarzy. Używanie tej składni w plikach PHP może prowadzić do nieprzewidywalnych błędów, szczególnie jeśli kod jest interpretowany w kontekście serwera. Ostatnia opcja, #, jest również poprawnym sposobem na definiowanie komentarzy jednoliniowych w PHP, ale nie spełnia wymagań dla komentarzy wieloliniowych, które można zdefiniować wyłącznie przy użyciu /* */. Dobrą praktyką jest stosowanie odpowiednich typów komentarzy w zależności od kontekstu, aby zapewnić przejrzystość i zrozumiałość kodu dla innych programistów. Ważne jest zrozumienie, jakie składnie są dozwolone w danym języku programowania, aby unikać potencjalnych błędów w kodzie oraz nieporozumień w zespole projektowym.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej