Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik administracji
  • Kwalifikacja: EKA.01 - Obsługa klienta w jednostkach administracji
  • Data rozpoczęcia: 3 stycznia 2026 20:32
  • Data zakończenia: 3 stycznia 2026 21:03

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Element normy prawnej, który opisuje sytuację lub właściwości określonego podmiotu, określany jest mianem

A. hipotezy
B. sankcji
C. dyspozycji
D. zwyczaju
Hipoteza w normie prawnej odnosi się do części, która precyzuje warunki, które muszą być spełnione, aby norma mogła być zastosowana. Przykładem hipotezy może być określenie, że osoba, która popełniła przestępstwo, musi mieć określony wiek lub stan psychiczny. Hipotezy są kluczowe w procesie stosowania prawa, ponieważ określają, kto jest objęty daną normą oraz w jakich okolicznościach norma ma zastosowanie. W praktyce prawniczej, zrozumienie hipotezy jest niezbędne do prawidłowego interpretowania przepisów oraz wykonywania działań prawnych, nie tylko w kontekście kryminalnym, ale również w prawie cywilnym czy administracyjnym. Dobre praktyki w pracy z normami prawnymi wymagają umiejętności identyfikacji hipotez oraz rozumienia ich znaczenia dla całości regulacji prawnych, co pozwala na bardziej precyzyjne stosowanie prawa i lepsze przewidywanie skutków prawnych dla różnych podmiotów.

Pytanie 2

Który organ, zasadniczo, ma kompetencje do rozpatrzenia skargi na wójta gminy za niewłaściwe pełnienie obowiązków przez wójta?

A. Rada powiatu
B. Rada gminy
C. Wojewoda
D. Sejmik województwa
Rada gminy jest organem, który jest odpowiedzialny za rozpatrywanie skarg na wójta gminy z tytułu nienależytego wykonywania obowiązków. Zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym, wójt pełni funkcję wykonawczą, a jego działania są kontrolowane przez radę gminy. Oznacza to, że rada ma prawo oceniać, czy wójt wykonuje swoje obowiązki zgodnie z przepisami prawa oraz z uchwałami rady. W praktyce skarga taka może dotyczyć różnorodnych kwestii, takich jak niewłaściwe zarządzanie budżetem gminy, niewykonanie uchwał rady czy zaniechanie działań, które są w jego kompetencjach. Przykładowo, w sytuacji, gdy wójt nie podejmuje działań w sprawie budowy infrastruktury, której realizacja została uchwalona przez radę, mieszkańcy mogą skierować skargę do rady gminy. Rada, po zapoznaniu się z zarzutami, może podjąć odpowiednie kroki, w tym wezwać wójta do złożenia wyjaśnień lub podjąć uchwałę, która będzie miała wpływ na dalsze funkcjonowanie wójta. Warto podkreślić, że skuteczna współpraca między radą a wójtem jest kluczowa dla prawidłowego funkcjonowania gminy.

Pytanie 3

Koszty wytwarzania, które nie mają związku z poziomem produkcji, to koszty

A. stałymi
B. całkowitymi
C. zmiennymi
D. krańcowymi
Koszty stałe to takie wydatki, które nie zmieniają się w zależności od wielkości produkcji. Oznacza to, że niezależnie od tego, czy firma produkuje 100 czy 1000 jednostek produktu, koszty te pozostają na tym samym poziomie. Przykładami kosztów stałych mogą być czynsz za wynajem biura, wynagrodzenia pracowników administracyjnych oraz amortyzacja sprzętu. Znajomość kosztów stałych jest kluczowa dla analizy rentowności przedsiębiorstwa, ponieważ pozwala to na dokładne prognozowanie wydatków i planowanie budżetu. W praktyce wiele firm stosuje analizy kosztów stałych i zmiennych, aby zrozumieć, w jaki sposób zmiana poziomu produkcji wpłynie na ich rentowność. Dobrze zrozumiane koszty stałe pozwalają również na podejmowanie strategicznych decyzji dotyczących cen, co jest ważne w kontekście konkurencyjności na rynku.

Pytanie 4

Dokumenty sprawy o krótkoterminowym znaczeniu praktycznym, które po ich pełnym użyciu można przekazać do zniszczenia, klasyfikuje się jako kategoria archiwalna

A. BC
B. BE
C. B
D. A
Odpowiedzi "B", "BE" oraz "A" są błędne, bo każda z nich mówi o różnych typach dokumentów, które mają długoterminowe znaczenie. Kategoria "B" odnosi się do dokumentów, które powinny być przechowywane przez dłuższy czas, co nie zgadza się z likwidacją po ich użyciu. Natomiast "BE" dotyczy akt, które mają często znaczenie historyczne czy naukowe, więc muszą być trzymane dłużej niż tylko do wykorzystania. A odpowiedź "A" mówi o dokumentach, które archiwizuje się na stałe, a to już zupełnie nie pasuje do krótkoterminowego znaczenia. Ludzie często mylą te kategorie, bo nie znają zasad klasyfikacji dokumentów, co prowadzi do pomyłek. Ważne jest, by zrozumieć, że nie wszystkie dokumenty są do długotrwałego przechowywania, a to podkreśla, jak istotne jest efektywne zarządzanie dokumentacją w firmach. Wiedza o odpowiednich kategoriach archiwalnych to podstawa, żeby mieć porządek w papierach oraz spełnić wymagania prawne dotyczące ich przechowywania i likwidacji.

Pytanie 5

MBud sp. z o.o. nie dotrzymała terminu dostawy zamówionych towarów, przez co odbiorca był zmuszony uiścić karę umowną za nieterminowe zrealizowanie usługi dla innego klienta. W tej sytuacji spółka ponosi odpowiedzialność

A. deliktową na zasadzie winy
B. kontraktową z tytułu niewykonania zobowiązania
C. deliktową na zasadzie ryzyka
D. kontraktową z tytułu nienależytego wykonania zobowiązania
W kontekście oceniania odpowiedzi, ważne jest zrozumienie różnicy między różnymi rodzajami odpowiedzialności w prawie cywilnym. Odpowiedzialność deliktowa na zasadzie ryzyka odnosi się do sytuacji, w których osoba jest odpowiedzialna za szkodę wyłącznie ze względu na wystąpienie określonego zdarzenia, niezależnie od winy. W przypadku MBud sp. z o.o. mamy do czynienia z umową, a zatem odpowiedzialność powinna być oceniana na podstawie zasad dotyczących nienależytego wykonania zobowiązania. Kolejna błędna koncepcja, odpowiedzialność kontraktowa z tytułu niewykonania zobowiązania, odnosi się do sytuacji, w której dłużnik w ogóle nie zrealizował umowy. W tym przypadku, MBud dostarczyło produkty, ale ich dostarczenie było nieterminowe, co wyklucza tę odpowiedzialność. Odpowiedzialność deliktowa na zasadzie winy wymaga dowodzenia, że dłużnik działał z winą (umyślnie lub nieumyślnie), co w przypadku umowy o dostawę produktów, w której kwestia odpowiedzialności jest regulowana przez przepisy prawa cywilnego dotyczące umów, nie znajduje zastosowania. Kluczowym błędem myślowym jest mylenie odpowiedzialności kontraktowej z deliktową oraz nieprawidłowe przypisanie winy w kontekście nienależytego wykonania zobowiązania. Aby skutecznie ocenić odpowiedzialność w danej sytuacji, należy dokładnie przeanalizować treść umowy oraz okoliczności jej wykonania.

Pytanie 6

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 7

Mierniki, które nie są stosowane w badaniach rozproszenia, to

A. współczynnik natężenia
B. obszar zmienności
C. odchylenie standardowe
D. odchylenie przeciętne
Analiza rozproszenia wymaga precyzyjnego zrozumienia różnorodnych miar statystycznych, które dostarczają informacji o zmienności danych. Odchylenie przeciętne to miara, która wskazuje na średnią wartość odchyleń poszczególnych obserwacji od wartości średniej, a odchylenie standardowe mierzy, jak bardzo wartości rozprzestrzeniają się wokół średniej. Obszar zmienności odnosi się do całkowitego zakresu wartości danych, co jest istotne dla oceny ich rozproszenia. Każda z tych miar pełni kluczową rolę w analizie statystycznej, pozwalając na dokładne zrozumienie i interpretację wyników. W kontekście współczynnika natężenia, może on być mylony z miarami rozproszenia, ponieważ koncentruje się na gęstości lub natężeniu zjawisk, co jest inną koncepcją. Niezrozumienie różnicy między tymi pojęciami może prowadzić do błędnych wniosków. W praktyce, takie pomylenie może się zdarzyć np. podczas analizy ryzyka, gdzie właściwe miary rozproszenia są kluczowe dla oceny potencjalnych strat. W związku z tym, nieprawidłowe zastosowanie współczynnika natężenia zamiast właściwych miar rozproszenia może prowadzić do nieadekwatnych analiz i wniosków, co podkreśla znaczenie znajomości podstawowych pojęć statystycznych w badaniach danych.

Pytanie 8

Akt prawny, który odnosi się do kwestii pojawiających się w trakcie postępowania administracyjnego i zasadniczo nie rozstrzyga sprawy w jej istocie, to

A. zarządzenie
B. rozporządzenie
C. postanowienie
D. decyzja
Wybór decyzji, zarządzenia czy rozporządzenia w odpowiedzi na pytanie o akt administracyjny, który nie rozstrzyga sprawy w istocie, pokazuje, że nie do końca rozumiesz, o co chodzi w tych aktach. Decyzja to coś, co rozwiązuje sprawę bezpośrednio, więc to nie to, czego szukamy. Zarządzenie natomiast dotyczy raczej spraw wewnętrznych w instytucjach, więc też nie pasuje, bo jego cel jest zupełnie inny niż postanowienia. Rozporządzenie to już w ogóle coś, co ma zastosowanie ogólne, a nie do konkretnej sprawy, więc odpowiedź też jest błędna. W praktyce, jest sporo sytuacji, gdzie postanowienia są kluczowe, a pomylenie ich z innymi aktami administracyjnymi może prowadzić do zamieszania. Ważne, żeby wiedzieć, jakie są różnice między tymi aktami, bo to może pomóc w lepszym rozumieniu przepisów prawa administracyjnego.

Pytanie 9

W jakim celu stworzono Biuletyn Informacji Publicznej, dostępny pod adresem www.gov.pl/bip?

A. Powszechnego udostępniania informacji publicznej
B. Rejestracji podmiotów realizujących zadania publiczne
C. Załatwiania spraw administracyjnych
D. Ułatwienia obywatelom otrzymania profilu zaufanego
Biuletyn Informacji Publicznej (BIP) został utworzony w celu powszechnego udostępniania informacji publicznej, co jest fundamentalnym założeniem ustawy o dostępie do informacji publicznej z 2001 roku. Głównym celem BIP jest zapewnienie obywatelom dostępu do informacji o działalności organów administracji publicznej, co przyczynia się do większej transparentności działań państwowych. Umożliwia to obywatelom lepsze zrozumienie funkcjonowania instytucji publicznych oraz ich odpowiedzialności wobec społeczeństwa. Przykładem praktycznego zastosowania BIP jest możliwość wglądu w zasoby dotyczące budżetów jednostek samorządowych, przetargów publicznych czy uchwał podejmowanych przez lokalne władze. Standardy otwartości i transparentności w administracji publicznej, jak zalecenia Organizacji Narodów Zjednoczonych, podkreślają znaczenie takich platform w budowaniu zaufania obywateli do instytucji publicznych. Dostęp do informacji publicznej wspiera również aktywne uczestnictwo obywateli w życiu społecznym i politycznym.

Pytanie 10

Roszczenie o zapłatę czynszu najmu, płatnego co miesiąc do 10 dnia miesiąca z góry, należnego za miesiąc kwiecień 2015 r., ulegnie przedawnieniu

Fragment ustawy z dnia 23.04.1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r., poz. 121)
(…)
Art. 118. Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata.
( )
A. 10 marca 2025 roku.
B. 10 kwietnia 2025 roku.
C. 10 kwietnia 2018 roku.
D. 10 marca 2018 roku.
Podane odpowiedzi, które nie są poprawne, mogą wynikać z nieprecyzyjnego zrozumienia terminów przedawnienia oraz zasad dotyczących wymagalności roszczeń. Odpowiedź wskazująca na 10 marca 2018 roku sugeruje, że roszczenie przedawnia się na dwa miesiące przed wyznaczonym terminem płatności czynszu, co jest błędne. W rzeczywistości, przedawnienie nie opiera się na wcześniejszych datach związanych z płatnościami, lecz zaczyna biec od momentu, gdy roszczenie staje się wymagalne, czyli gdy najemca powinien uiścić czynsz. Ponadto, odpowiedzi sugerujące daty w roku 2025 są mylące, ponieważ pomijają istotny fakt, że czynsz za kwiecień 2015 roku staje się wymagalny dopiero po upływie dziesięciu lat, co prowadzi do błędnych wniosków. Przykładowo, dla odpowiedzi wskazujących na 10 kwietnia 2025 roku, może pojawić się mylne założenie, że to właśnie ten dzień stanowi punkt graniczny przedawnienia, co nie jest zgodne z przepisami regulującymi terminy przedawnienia. Kluczowym aspektem jest zrozumienie, że przedawnienie ma związek z datą wymagalności roszczenia, a nie z datami późniejszymi, co jest fundamentalne w praktyce wynajmu oraz w obrocie prawnym. Doskonalenie wiedzy w zakresie przepisów prawnych dotyczących czynszu najmu jest niezbędne dla skutecznego zarządzania umowami najmu oraz ochrony własnych interesów.

Pytanie 11

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 12

Producent mebli zobowiązał się do dostarczenia 300 sztuk łóżek do nowego hotelu. Zgodnie z umową, transport łóżek będzie odbywał się w częściach po 100 sztuk każda, w trzech terminach rocznie. Jakiego typu umowę zawarli przedsiębiorcy?

A. Sprzedaży
B. Dzierżawy
C. Dostawy
D. Przewozu
Wybór odpowiedzi związanej z przewozem odzwierciedla mylne zrozumienie istoty umowy, która w tym przypadku dotyczy dostaw. Umowa przewozu koncentruje się na transportowaniu towarów z jednego miejsca do drugiego, ale nie obejmuje aspektów dotyczących samego przekazania towarów. W sytuacji, gdy producent mebli zobowiązuje się do dostarczenia konkretnej ilości łóżek, to kluczowym elementem jest zawarcie umowy dostawy, która określa nie tylko ilości, ale także terminy realizacji dostaw. Jeżeli chodzi o umowę sprzedaży, ta również nie jest adekwatna, ponieważ sprzedaż sugeruje jednorazowe przekazanie własności towaru, co nie ma miejsca w przypadku dostaw realizowanych w częściach. Wreszcie, odpowiedź odnosząca się do dzierżawy jest całkowicie niewłaściwa, gdyż dotyczy ona prawa do korzystania z cudzej własności na określony czas, co w kontekście umowy pomiędzy producentem a hotelem nie ma zastosowania. Typowym błędem myślowym jest w tym przypadku koncentrowanie się na pojedynczych aspektach umowy, a nie na jej całościowym charakterze i tym, co rzeczywiście przekazuje umowa dotycząca dostawy.

Pytanie 13

Robert Kowalczuk wynajął od Anety Marzec 10 hektarów ziemi na uprawę pszenicy. W tej sytuacji mamy do czynienia z zobowiązaniem powstałym

A. z czynności prawnej
B. z konstytutywnego orzeczenia sądu
C. z bezpodstawnego wzbogacenia
D. z aktu administracyjnego
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ dzierżawa ziemi jest umową cywilnoprawną, która jest jednym z typów czynności prawnych. W tym przypadku Robert Kowalczuk wydzierżawia od Anety Marzec 10 hektarów ziemi pod uprawę pszenicy, co stanowi klasyczny przykład zobowiązania wynikającego z umowy. Czynności prawne są podstawą prawa cywilnego, które regulują stosunki między osobami fizycznymi i prawnymi. W praktyce, umowy dzierżawy powinny być zawierane na piśmie, co zwiększa bezpieczeństwo prawne obu stron. Dobry praktyka w obrocie prawnym zaleca, aby takie umowy zawierały szczegółowe postanowienia dotyczące wysokości czynszu, terminów płatności oraz obowiązków stron. Zrozumienie, że dzierżawa jest czynnością prawną, jest kluczowe dla efektywnego zarządzania zasobami i prawami w obszarze gospodarczym.

Pytanie 14

Z przytoczonych przepisów wynika, że jednym z zadań zarządu województwa jest

Wyciąg z Ustawy o samorządzie województwa
(…)
Art. 41. 1. Zarząd województwa wykonuje zadania należące do samorządu województwa, niezastrzeżone na rzecz sejmiku województwa i wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych.
2. Do zadań zarządu województwa należy w szczególności:
1) wykonywanie uchwał sejmiku województwa;
2) gospodarowanie mieniem województwa, w tym wykonywanie praw z akcji i udziałów posiadanych przez województwo;
3) przygotowywanie projektu i wykonywanie budżetu województwa;
4) przygotowywanie projektów strategii rozwoju województwa i innych strategii rozwoju, planu zagospodarowania przestrzennego, regionalnych programów operacyjnych, programów służących realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności oraz ich wykonywanie;
4a) monitorowanie i analizowanie procesów rozwojowych w układzie przestrzennym oraz strategii rozwoju województwa, regionalnych programów operacyjnych, programów rozwoju i programów służących realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności oraz kontraktu terytorialnego, o których mowa w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju;
5) organizowanie współpracy ze strukturami samorządu regionalnego w innych krajach i z międzynarodowymi zrzeszeniami regionalnymi;
6) kierowanie, koordynowanie i kontrolowanie działalności wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych, w tym zatrudnianie i zwalnianie kierowników wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych;
7) uchwalanie regulaminu organizacyjnego urzędu marszałkowskiego.
(…)
A. uchwalanie statutu województwa.
B. ustalanie wynagrodzenia dla marszałka województwa.
C. rozpatrywanie sprawozdań z wykonania budżetu województwa.
D. wykonywanie budżetu województwa.
Zarówno uchwalanie statutu województwa, ustalanie wynagrodzenia dla marszałka województwa, jak i rozpatrywanie sprawozdań z wykonania budżetu województwa są czynnościami o różnym charakterze, które nie są bezpośrednio związane z podstawowym zadaniem zarządu województwa, jakim jest wykonywanie budżetu. Uchwalanie statutu województwa dotyczy regulowania zasad funkcjonowania jednostki samorządu terytorialnego i nie jest to zadanie operacyjne dotyczące zarządzania finansami. Ustalanie wynagrodzenia dla marszałka także nie wiąże się bezpośrednio z zarządzaniem budżetem, lecz z regulacjami wewnętrznymi dotyczącymi wynagrodzeń w administracji lokalnej. Rozpatrywanie sprawozdań z wykonania budżetu jest natomiast procesem kontrolnym, który ma miejsce po zakończeniu okresu budżetowego i nie jest częścią bezpośredniego wykonywania budżetu. Wynika to z typowego błędu myślowego polegającego na myleniu zadań planistycznych i kontrolnych z operacyjnym zarządzaniem finansami. Kluczowym aspektem zarządzania budżetem jest jego realizacja, która wymaga nie tylko wydatków, ale również ścisłej koordynacji między różnymi działaniami oraz monitorowania efektywności wydatków w kontekście założonych celów rozwojowych. Zrozumienie, że te różne procesy mają swoje unikalne znaczenie w ramach zarządzania publicznymi funduszami, jest niezbędne do skutecznego funkcjonowania w obszarze administracji samorządowej.

Pytanie 15

Uprawnienie organu administracyjnego do rozpatrywania konkretnych spraw, które wynika z przepisów dotyczących jego kompetencji, nazywamy właściwością

A. miejscową
B. funkcjonalną
C. instancyjną
D. rzeczową
Właściwość miejscowa odnosi się do geograficznego zasięgu działania organu administracji, co oznacza, że organ ma kompetencje do działania tylko w określonym obszarze, np. w granicach gminy lub powiatu. Użytkownicy często mylą tę kategorię z właściwością rzeczową, co prowadzi do błędnych wniosków dotyczących kompetencji organów. Właściwość instancyjna z kolei dotyczy hierarchii organów administracyjnych i tego, jakie organy są odpowiedzialne za rozpatrywanie zażaleń lub apelacji w sprawach administracyjnych. Często zdarza się, że osoby mylnie interpretują instancyjność jako podstawę do ustalenia, który organ powinien zajmować się daną sprawą. Właściwość funkcjonalna jest pojęciem mniej powszechnym i często mylona z rzeczową, ponieważ odnosi się do specyficznych zadań, które organ administracji ma do realizacji zgodnie z przepisami prawa. Typowe błędy myślowe w tym zakresie to nieodróżnianie tych pojęć oraz generalizowanie kompetencji organów administracyjnych. Dlatego ważne jest, aby dobrze zrozumieć, na czym polegają różnice między tymi właściwościami, aby właściwie kierować sprawy do odpowiednich organów i unikać zbędnych opóźnień w procedurach administracyjnych.

Pytanie 16

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 17

Jakie ciało konstytucyjne ma obowiązek bronić niezależności sądów oraz niezawisłości sędziów?

A. Najwyższa Izba Kontroli
B. Sąd Najwyższy
C. Krajowa Rada Sądownictwa
D. Trybunał Stanu
Zastanawiając się nad innymi odpowiedziami, muszę zauważyć, że Trybunał Stanu, chociaż ma swoją rolę, nie wpływa na niezależność sądów ani sędziów. Jego zadanie to przede wszystkim rozpatrywanie spraw osób na najwyższych stanowiskach, więc nie zajmuje się ochroną wymiaru sprawiedliwości. To może być mylące, bo wielu ludzi może myśleć, że to coś w tym stylu. Sąd Najwyższy też ma swoje zadania, ale bardziej koncentruje się na orzekaniu w sprawach prawnych. Odpowiedzialność za niezawisłość sędziów spoczywa na KRS, która została stworzona z myślą o ochronie wymiaru sprawiedliwości. A Najwyższa Izba Kontroli to już zupełnie inna bajka, bo zajmuje się kontrolowaniem finansów, a nie niezawisłością sędziów. Często ludzie mylą te organy i to prowadzi do błędnych odpowiedzi. Warto zrozumieć, że tylko KRS działa w imieniu niezależności sądów, więc ona jest kluczowym graczem w tej sprawie.

Pytanie 18

Z powodu błędu w systemie informatycznym na konto bankowe Piotra Adamczewskiego trafiły dwie wypłaty z umowy zlecenia, zamiast jednej. W tej sytuacji powstało zobowiązanie Piotra Adamczewskiego wobec zleceniodawcy, którego źródłem jest

A. konstytutywne orzeczenie sądu
B. czynność prawna
C. akt administracyjny
D. bezpodstawne wzbogacenie
Odpowiedź "bezpodstawne wzbogacenie" jest prawidłowa, ponieważ w sytuacji, gdy Piotr Adamczewski otrzymał dwa wynagrodzenia za jedną umowę zlecenia, doszło do sytuacji, w której zleceniodawca wzbogacił się kosztem wykonawcy, a ten ostatni nie świadczył dodatkowych usług. Zgodnie z zasadą, że nikt nie może się wzbogacić bez podstawy prawnej, Piotr ma prawo domagać się od zleceniodawcy zwrotu nadwyżki. Bezpodstawne wzbogacenie regulowane jest w Kodeksie cywilnym, w artykule 405, który stanowi, że ten, kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową, jest zobowiązany do jej zwrotu. Przykładem może być sytuacja, w której wykonawca zlecenia otrzymuje wynagrodzenie za wykonaną usługę, a następnie, na skutek błędu, jego wynagrodzenie zostaje podwójnie wypłacone; w takiej sytuacji zleceniodawca powinien zwrócić nadwyżkę. W praktyce, aby uniknąć takich sytuacji, organizacje powinny wdrażać procedury kontrolne oraz stosować systemy informatyczne do monitorowania płatności.

Pytanie 19

Zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej, w przypadku wystąpienia nadpłaty wynikającej z nienależnie uiszczonego podatku, zwrot nadpłaty powinien nastąpić w terminie

A. 30 dni od dnia wydania decyzji o ustaleniu nadpłaty
B. 14 dni od dnia wydania decyzji o ustaleniu nadpłaty
C. 21 dni od dnia wydania decyzji o ustaleniu nadpłaty
D. 7 dni od dnia wydania decyzji o ustaleniu nadpłaty
Wybór niepoprawnej odpowiedzi często wynika z niepełnego zrozumienia przepisów dotyczących zwrotu nadpłat podatkowych. Odpowiedzi wskazujące na krótsze terminy, jak 7, 14, czy 21 dni, mogą sugerować, że zwrot nadpłaty powinien być realizowany w czasie krótszym niż przewiduje to ustawodawstwo. Jednakże, przepisy wynikające z Ordynacji podatkowej jasno określają, że organ podatkowy ma 30 dni na dokonanie zwrotu. Faktu tego nie można bagatelizować, ponieważ jest to kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania systemu podatkowego oraz ochrony praw podatników. W praktyce błędne odpowiedzi mogą być efektem typowych mylnych przekonań, że zwroty powinny być przeprowadzane jak najszybciej, co dla organów podatkowych wiąże się z dużym obciążeniem administracyjnym. Warto również zauważyć, że przepis ten jest zgodny z przyjętymi normami w wielu krajach, gdzie podobne terminy są stosowane, co potwierdza jego zasadność i efektywność. Również doświadczenia z praktyki podatkowej pokazują, że terminy te chronią zarówno interesy podatników, jak i administracji skarbowej, stwarzając ramy dla skutecznego obiegu dokumentów i przepływu gotówki.

Pytanie 20

W trybie ogólnego postępowania administracyjnego rozpatrywane są sprawy

A. wydawania zaświadczeń
B. skarg i wniosków
C. rozstrzygania sporów o właściwość
D. indywidualne, rozstrzygane w drodze decyzji administracyjnych
Odpowiedź wskazująca, że w trybie postępowania administracyjnego ogólnego załatwiane są sprawy indywidualne, rozstrzygane w drodze decyzji administracyjnych, jest prawidłowa, ponieważ ten tryb postępowania jest dedykowany dla spraw szczegółowych, w których organy administracji publicznej podejmują decyzje dotyczące konkretnych podmiotów lub sytuacji. Przykładem zastosowania może być wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, gdzie organ administracyjny rozpatruje wniosek konkretnego inwestora, uwzględniając przepisy prawa budowlanego oraz lokalne plany zagospodarowania przestrzennego. Warto również zaznaczyć, że postępowanie ogólne ma ściśle określone ramy czasowe oraz procedury, co zapewnia stronom postępowania odpowiedni poziom ochrony ich praw. Zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego, decyzja administracyjna musi być zawsze wydawana w formie pisemnej i uzasadniona, co także podkreśla rangę spraw indywidualnych w systemie administracyjnym. Dobre praktyki wskazują, że transparentność tego procesu oraz odpowiednia dokumentacja są kluczowe dla zapewnienia uczciwego i sprawiedliwego rozstrzygania spraw indywidualnych.

Pytanie 21

Właściciel firmy budowlanej zlecił swojemu pracownikowi przeprowadzenie remontu w mieszkaniu. Podczas realizacji zlecenia, pracownik spowodował zalanie mieszkania sąsiada właściciela remontowanej nieruchomości. Kto ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną właścicielowi zalanego lokalu?

A. Pracodawca na zasadzie ryzyka
B. Pracownik na zasadzie winy
C. Pracownik na zasadzie ryzyka
D. Pracodawca na zasadzie winy
Odpowiedzialność pracodawcy na zasadzie ryzyka wynika z przepisów prawa cywilnego oraz prawa pracy. W przypadku, gdy pracownik wykonuje swoje obowiązki w ramach stosunku pracy, pracodawca odpowiada za szkody wyrządzone przez pracownika osobom trzecim, niezależnie od winy pracownika. Jest to tzw. odpowiedzialność deliktowa na zasadzie ryzyka, co oznacza, że pracodawca musi zrekompensować szkodę, nawet jeśli nie można wykazać, że pracownik działał w złej wierze. Przykładem może być sytuacja, w której firma budowlana prowadzi remont mieszkania i w wyniku nieuwagi pracownika dochodzi do zalania sąsiedniego lokalu. W takim przypadku sąsiad ma prawo domagać się odszkodowania od pracodawcy, który odpowiada za działania swojego pracownika. Warto również zauważyć, że odpowiedzialność ta może być ograniczona, jeśli pracodawca podejmie odpowiednie kroki w celu zapewnienia swych pracowników, np. szkolenie z zakresu bezpieczeństwa pracy. Takie działania są zgodne z dobrymi praktykami zarządzania ryzykiem w budownictwie i remontach.

Pytanie 22

Jakie organy posiada przedsiębiorstwo państwowe?

A. dyrektor, zarząd oraz rada nadzorcza
B. dyrektor, rada pracownicza i ogólne zebranie pracowników
C. prezes, zarząd i rada nadzorcza
D. zarząd, komisja rewizyjna oraz ogólne zebranie pracowników
Wybór innych opcji może prowadzić do nieporozumień dotyczących struktury organów zarządzających przedsiębiorstwami państwowymi. W przypadku wymienionych odpowiedzi, należy zauważyć, że prezes i zarząd są bardziej typowe dla przedsiębiorstw prywatnych, gdzie hierarchia i podział ról opierają się na efektywności zysków oraz zarządzaniu akcjonariuszami. W kontekście przedsiębiorstw państwowych brakuje w tych odpowiedziach elementu demokratycznego oraz partycypacyjnego, które są kluczowe dla transparentności i odpowiedzialności. Alternatywne odpowiedzi nie uwzględniają znaczenia rady pracowniczej, która odgrywa istotną rolę w zapewnieniu, że głos pracowników jest słyszalny w procesach decyzyjnych. Ponadto, komisja rewizyjna i ogólne zebranie pracowników nie są standardowymi organami w strukturze przedsiębiorstw państwowych. Takie nieścisłości mogą wynikać z mylnego pojmowania roli organów w publicznych instytucjach, gdzie nacisk kładzie się na przejrzystość, odpowiedzialność i partycypację, a nie jedynie na efektywność zarządzania. Zrozumienie struktury organów państwowych jest kluczowe dla lepszego wglądu w ich funkcjonowanie oraz odpowiedzialności wobec społeczeństwa.

Pytanie 23

W toku postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji, wszczętego na wniosek strony, organ administracji uznaje decyzję za nieważną, jeżeli

A. decyzja nie posiadała podpisu osoby uprawnionej do jej wydania.
B. strona, nie ponosząc winy, nie uczestniczyła w postępowaniu.
C. decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa.
D. decyzja została podjęta przez pracownika, który powinien był być wyłączony.
Odpowiedź wskazująca, że decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa jest poprawna, ponieważ zgodnie z przepisami prawa administracyjnego, każdy akt administracyjny musi być zgodny z obowiązującym prawem. Rażące naruszenie prawa oznacza tak poważne uchybienie w stosowaniu przepisów, że prowadzi do nieważności decyzji z mocy prawa. Przykłady rażącego naruszenia mogą obejmować wydanie decyzji bez odpowiedniej podstawy prawnej, naruszenie procedur administracyjnych lub ignorowanie fundamentalnych zasad prawa administracyjnego, takich jak zasada równości stron. W praktyce, gdy strona składa skargę do organu wyższej instancji, na przykład do sądu administracyjnego, wykazanie rażącego naruszenia może prowadzić do uchwały stwierdzającej nieważność decyzji. Warto zauważyć, iż w polskim systemie prawnym sądy administracyjne mają obowiązek kontrolować legalność aktów administracyjnych, co stanowi ważny element ochrony praw obywateli oraz zapewnienia przestrzegania prawa przez administrację publiczną.

Pytanie 24

Organ administracji publicznej podejmuje decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego w formie

A. decyzji administracyjnej, od której nie przysługuje odwołanie
B. postanowienia, na które przysługuje zażalenie
C. decyzji administracyjnej, od której przysługuje odwołanie
D. postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie
Udzielenie odpowiedzi, że organ administracji publicznej umarza postępowanie administracyjne w drodze decyzji administracyjnej, od której przysługuje odwołanie, jest zgodne z przepisami prawa administracyjnego. Zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego, umorzenie postępowania administracyjnego następuje w formie decyzji administracyjnej, co oznacza, że strona postępowania ma prawo do złożenia odwołania. Taki mechanizm ma na celu ochronę praw obywateli i zapewnienie im możliwości kwestionowania decyzji organów administracyjnych. Przykładem może być sytuacja, w której organ stwierdza, że nie ma podstaw do dalszego prowadzenia postępowania, jednakże strona, która się z tym nie zgadza, ma prawo złożyć odwołanie do wyższej instancji. Dobrą praktyką jest również, aby organ wskazywał w decyzji możliwości odwołania oraz terminy na jego złożenie, co wzmacnia przejrzystość i zrozumiałość procesu administracyjnego, a także buduje zaufanie do instytucji publicznych. W kontekście standardów administracyjnych, istotne jest przestrzeganie zasad legalności, rzetelności oraz zapewnienia stronom odpowiednich środków odwoławczych.

Pytanie 25

Zgodnie z zamieszczonym wyciągiem z ustawy, samorząd województwa określa strategię rozwoju województwa w drodze

Wyciąg z ustawy o samorządzie województwa
(…)
Art. 12a 1. Sejmik województwa określa zasady, tryb i harmonogram opracowania strategii rozwoju województwa, uwzględniając w szczególności:
1)zadania organów samorządu województwa przy określaniu strategii rozwoju województwa;
2)tryb i zasady współpracy z podmiotami (…).
2. Uchwała sejmiku województwa dotycząca spraw wymienionych w ust. 1 podlega publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym.
3. Projekt strategii rozwoju województwa podlega uzgodnieniu z dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią.
A. zarządzenia wojewody.
B. uchwały sejmiku województwa.
C. zarządzenia marszałka województwa.
D. uchwały Rady Ministrów.
Odpowiedź "uchwały sejmiku województwa" jest poprawna, ponieważ zgodnie z ustawą o samorządzie województwa, to sejmik województwa ma kompetencje do określania strategii rozwoju regionu. Strategia ta stanowi kluczowy dokument planistyczny, który wyznacza kierunki rozwoju i podejmuje decyzje dotyczące polityki regionalnej. Uchwały sejmiku są instrumentem legislacyjnym, który pozwala na formalne przyjęcie strategii, a ich proces uchwałodawczy obejmuje dyskusje, analizy oraz konsultacje społeczne, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie zarządzania publicznego. Przykładowo, w ramach uchwały sejmiku mogą być zawarte cele dotyczące poprawy infrastruktury, ochrony środowiska czy rozwoju społeczno-gospodarczego, co ma znaczący wpływ na jakość życia mieszkańców. Odpowiedzialne podejście do tworzenia strategii rozwoju regionu jest kluczowe dla zrównoważonego rozwoju i efektywności działań publicznych.

Pytanie 26

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 27

Który z podanych podatków stanowi źródło dochodów gminy?

A. Podatek leśny.
B. Podatek od towarów i usług.
C. Podatek akcyzowy.
D. Podatek od gier.
Podatek leśny jest jednym z podatków, który stanowi źródło dochodów własnych gminy. Jest on pobierany od właścicieli gruntów leśnych i ma na celu nie tylko generowanie przychodów, ale także zachowanie i ochronę zasobów leśnych. Gminy mogą wykorzystywać te środki na różnorodne cele, w tym na finansowanie działań związanych z ochroną środowiska, zrównoważonym rozwojem oraz wsparciem lokalnych inicjatyw. Warto zaznaczyć, że zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych, podatek leśny jest jednym z podatków, które gminy mogą ustalać samodzielnie, co daje im większą elastyczność w zarządzaniu finansami lokalnymi. Przykładowo, środki z podatku leśnego mogą być przeznaczone na poprawę infrastruktury gminnej, takie jak drogi dojazdowe do lasów czy edukację ekologiczną mieszkańców, co wpisuje się w ogólne cele zrównoważonego rozwoju.

Pytanie 28

Bank udziela kredytu wakacyjnego w wysokości 1000 złotych, który ma być spłacany w 12 miesięcznych ratach po 94 zł. Jaka jest roczna stopa procentowa?

A. 19,7%
B. 12,8%
C. 15,7%
D. 17,4%
Poprawna odpowiedź wynosi 12,8%, co zostało obliczone na podstawie analizy rat kredytowych oraz zastosowania odpowiednich wzorów matematycznych. Rok spłaty kredytu wakacyjnego to 12 miesięcy, a kwota kredytu wynosi 1000 zł. Ustalając miesięczną ratę na poziomie 94 zł, możemy obliczyć całkowity koszt kredytu: 12 rat * 94 zł = 1128 zł. Różnica między całkowitym kosztem a kwotą kredytu (1128 zł - 1000 zł) daje nam 128 zł, które stanowią całkowite odsetki. Aby obliczyć roczną stopę procentową (RSP), możemy użyć wzoru: RSP = (odsetki / kwota kredytu) / liczba lat * 100%. W tym przypadku, RSP = (128 zł / 1000 zł) / 1 * 100% = 12,8%. Zrozumienie tego procesu jest istotne w kontekście wyboru odpowiednich produktów kredytowych, ponieważ pozwala na świadome podejmowanie decyzji finansowych, a także na porównywanie ofert bankowych. Wiedza na temat RSP jest niezbędna dla każdego, kto planuje zaciągnięcie kredytu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w finansach osobistych.

Pytanie 29

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 30

Obywatel polski posiadający prawo do głosowania w wyborach do Sejmu oraz Senatu musi najpóźniej w dniu oddania głosu osiągnąć

A. 18 lat
B. 21 lat
C. 16 lat
D. 17 lat
Prawo wybierania, zwane także czynnym prawem wyborczym, w Polsce przysługuje obywatelom, którzy najpóźniej w dniu głosowania ukończą 18 lat. Oznacza to, że młodsze osoby, które nie osiągnęły tego wieku, nie mają prawa do udziału w głosowaniu w wyborach do Sejmu i Senatu. Ustanowienie takiego wieku wynika z szerszej zasady, która uznaje 18 lat jako moment osiągnięcia pełnoletności w Polsce, co wiąże się z nabyciem pełni praw obywatelskich. Przykładowo, młode osoby, które w dniu wyborów mają 17 lat i 364 dni, nie mogą głosować, mimo że za kilka dni osiągną pełnoletność. Z perspektywy praktycznej, wiedza o wieku, w którym można głosować, jest kluczowa dla organizacji edukacji wyborczej, mającej na celu zwiększenie zaangażowania młodzieży w życie polityczne kraju, co w przyszłości może przyczynić się do świadomego i aktywnego uczestnictwa w procesach demokratycznych.

Pytanie 31

Przyczyna wstrzymania postępowania przez organ administracyjny to

A. wyjazd strony za granicę
B. niestawienie się świadka wezwanego przez organ administracji na przesłuchanie
C. utrata przez stronę zdolności do czynności prawnych
D. zmiana stałego miejsca zamieszkania strony
Utrata przez stronę zdolności do czynności prawnych jest jedną z kluczowych przyczyn, dla których organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie. Zgodnie z przepisami prawa, osoba, która nie ma zdolności do czynności prawnych, nie jest w stanie skutecznie uczestniczyć w postępowaniu administracyjnym. Przykładem może być sytuacja, w której strona postępowania zostaje uznana za osobę ubezwłasnowolnioną z powodu choroby psychicznej. W takim przypadku, organ administracji publicznej zobowiązany jest do zawieszenia postępowania do czasu ustalenia kuratora, który będzie reprezentować interesy takiej osoby. W praktyce oznacza to, że wszelkie decyzje czy czynności organu względem osoby bez zdolności do czynności prawnych są nieważne, co stanowi ochronę praw tej osoby. Zawieszenie postępowania jest także zgodne z zasadą równości stron w postępowaniu oraz zapewnia, że każda strona ma możliwość skutecznej obrony swoich interesów. W związku z tym, znajomość przyczyn zawieszenia postępowania jest kluczowa dla efektywnego poruszania się w systemie prawnym.

Pytanie 32

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 33

Prawo do nieodpłatnego korzystania z cudzej rzeczy na czas określony lub nieokreślony przysługuje korzystającemu na podstawie umowy?

A. leasingu
B. darowizny
C. użyczenia
D. najmu
Odpowiedź "użyczenia" jest jak najbardziej trafna! Umowa użyczenia to taki układ, gdzie jedna osoba (użyczający) przekazuje drugiej (biorący) coś do korzystania, ale za darmo, i na jakiś czas. To różni się od najmu, bo tam trzeba płacić. Typowo można to zobaczyć, gdy ktoś pożycza kumplowi auto na weekend. Dobrze, żeby taka umowa jasno mówiła, kiedy można korzystać i w jakim stanie jest ta rzecz, bo potem mogą być nieprzyjemności. Według Kodeksu cywilnego, biorący ma oddać rzecz w takim samym stanie, w jakim ją dostał. To znaczy, że jak coś się zniszczy, to on za to odpowiada. Fajnie jest znać te zasady, bo pomaga to zrozumieć prawa właścicieli i tych, którzy coś pożyczają.

Pytanie 34

Najwyższą pozycję w hierarchii aktów prawnych zajmuje

A. Konstytucja
B. rozporządzenie ministra
C. zarządzenie wojewody
D. ustawa budżetowa
Konstytucja jako najwyższy akt normatywny w Polsce jest fundamentem całego systemu prawnego. Zapewnia ona ramy dla wszystkich innych aktów prawnych, określając zasady funkcjonowania państwa, prawa i obowiązki obywateli oraz organizację władz. Na przykład, wszystkie ustawy, rozporządzenia oraz inne normy prawne muszą być zgodne z zapisami Konstytucji, co gwarantuje ochronę podstawowych praw człowieka oraz zasady demokratycznego państwa prawnego. W przypadku sprzeczności pomiędzy ustawą a Konstytucją, to Konstytucja ma pierwszeństwo, a na podstawie jej przepisów może dojść do unieważnienia niezgodnych aktów. Przykładowo, w 2010 roku Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że pewne zapisy ustawy o ochronie przyrody naruszały zasady zawarte w Konstytucji, co skutkowało ich uchyleniem. W praktyce oznacza to, że każdy akt normatywny, który narusza zasady zapisane w Konstytucji, nie ma mocy prawnej i nie może być stosowany.

Pytanie 35

W której sytuacji, w świetle powołanych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, decyzja może być uchylona, jeżeli od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło siedem lat?

Wyciąg z ustawy Kodeks postępowania administracyjnego
(...)
Art. 145. § 1. W sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:
1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe;
2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa;
3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27;
4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu;
5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję;
6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu;
7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2);
8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.
(...)
Art. 145a. § 1. Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja.
(...)
Art. 146. § 1. Uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a i art. 145b, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat.
(...)
A. Decyzja została wydana w wyniku przestępstwa.
B. Wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności, które istniały w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.
C. Strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.
D. Decyzja została wydana przez pracownika, który podlega wyłączeniu.
Decyzja, która została wydana w wyniku przestępstwa, może zostać uchylona na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2, w takich przypadkach możliwe jest złożenie wniosku o wznowienie postępowania nawet po upływie siedmiu lat. Przestępstwo w kontekście decyzji administracyjnej oznacza, że organ wydający decyzję naruszył przepisy prawa w sposób, który wpływa na jej zasadność. W praktyce, jeśli okaże się, że decyzja była wynikiem korupcji, oszustwa lub innego przestępstwa, to wszelkie skutki prawne tej decyzji również mogą zostać unieważnione. Przykładem może być sytuacja, w której osoba odpowiedzialna za wydanie decyzji przyjęła łapówkę, co może zakwestionować legalność całego postępowania. Takie działanie wymaga starannego udokumentowania oraz zgłoszenia do odpowiednich organów ścigania, aby wnioski były oparte na rzetelnych podstawach prawnych. Warto również zaznaczyć, że takie wznowienie postępowania nie tylko ma na celu ochronę interesów stron postępowania, ale także podniesienie standardów etycznych i prawnych w administracji publicznej.

Pytanie 36

W ośmiu sklepach, które były przedmiotem analizy, cena detaliczna wybranego typu chleba wyniosła kolejno: 1,80 zł, 1,85 zł, 1,75 zł, 2,10 zł, 2,00 zł, 2,40 zł, 2,00 zł, 2,10 zł. Jaka jest średnia cena detaliczna tego chleba w tych punktach sprzedaży?

A. 2,05 zł
B. 1,95 zł
C. 1,90 zł
D. 2,00 zł
Aby obliczyć średnią cenę detaliczną chleba w ośmiu sklepach, należy zsumować wszystkie ceny i podzielić przez ich liczbę. W tym przypadku suma cen wynosi 1,80 zł + 1,85 zł + 1,75 zł + 2,10 zł + 2,00 zł + 2,40 zł + 2,00 zł + 2,10 zł, co daje 16,00 zł. Następnie dzielimy tę sumę przez 8 (liczbę sklepów), co daje wynik 2,00 zł. Średnia cena detaliczna jest ważnym wskaźnikiem, gdyż pozwala na zrozumienie ogólnych trendów cenowych, a także na porównanie cen w różnych lokalizacjach i sklepach. Ustalanie średniej ceny jest praktyką powszechnie stosowaną w analizach rynkowych, szczególnie w branży spożywczej, gdzie zmiany cen mogą wpływać na decyzje zakupowe konsumentów. Dobrą praktyką jest również uwzględnienie rozkładu cen, co pozwala na lepsze zrozumienie, jakie ceny są dominujące na rynku.

Pytanie 37

Konta, które przedstawiają swoje końcowe salda w rachunku zysków i strat, to konta

A. niebilansowe
B. bilansowe
C. rozliczeniowe
D. wynikowe
Konta rozliczeniowe, bilansowe i niebilansowe są różnymi typami kont w rachunkowości, jednak nie są one odpowiednie w kontekście pytania o stany końcowe wykazywane w rachunku zysków i strat. Konta rozliczeniowe służą do ewidencjonowania różnego rodzaju transakcji, ale nie przedstawiają wyniku finansowego jako takiego. Z kolei konta bilansowe, które obejmują aktywa, pasywa oraz kapitał własny, są używane do prezentacji sytuacji finansowej przedsiębiorstwa na dany moment, a ich salda są przekazywane na bilans. Konta niebilansowe z kolei to konta, które nie mają salda, a ich funkcjonalność jest ograniczona do ewidencjonowania danych, które nie mają wpływu na bilans. Typowym błędem myślowym jest mylenie funkcji kont wynikowych z innymi typami kont; wiele osób może pomylić rolę kont bilansowych i wynikowych, nie zdając sobie sprawy, że tylko konta wynikowe mają bezpośredni wpływ na rachunek zysków i strat. Kluczowe jest zrozumienie, że rachunek zysków i strat skoncentrowany jest na przychodach i kosztach, co wynika z zasad rachunkowości, które wyraźnie rozdzielają te dwa obszary. Zrozumienie struktury kont w rachunkowości jest niezbędne do prawidłowego prowadzenia księgowości i sporządzania sprawozdań finansowych, co jest istotne dla przejrzystości i dokładności raportów finansowych.

Pytanie 38

Jakiego typu odpowiedzialność cywilna może ponieść elektrownia wodna w sytuacji, gdy osoba trzecia wpadła do nieosłoniętego wykopu na terenie zakładu i doznała szkody na zdrowiu?

A. Deliktową
B. Gwarancyjną
C. Repartycyjną
D. Kontraktową
Odpowiedzialność deliktowa to taka sytuacja, kiedy ktoś wyrządza szkodę drugiemu człowiekowi przez jakieś działanie albo zaniechanie, które jest niezgodne z prawem. W przypadku elektrowni wodnej, brak zabezpieczeń wokół wykopu to spore zagrożenie dla przechodniów. Elektrownia, jako właściciel terenu, musi dbać o bezpieczeństwo w swoim obszarze, bo to jest zgodne z zasadami ochrony zdrowia i życia. Jeśli ktoś nieostrożnie wpadnie do nieosłoniętego wykopu i się uszkodzi, to elektrownia może odpowiadać za tę sytuację, bo nie zabezpieczyła terenu odpowiednio. Dobrym przykładem może być sytuacja, gdy ktoś ma wypadek w zakładzie pracy przez brak zabezpieczeń. W branży warto regularnie przeprowadzać inspekcje i audyty, żeby zminimalizować ryzyko wypadków i ewentualnych roszczeń.

Pytanie 39

Kto sprawuje władzę wykonawczą w Polsce?

A. Naczelny Sąd Administracyjny
B. Senat
C. Prezydent RR
D. Sejm
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej jest głową państwa i sprawuje władzę wykonawczą, co oznacza, że odpowiada za realizację przepisów prawa oraz politykę wewnętrzną i zagraniczną kraju. Jako przedstawiciel narodu, Prezydent posiada szereg kompetencji, takich jak podpisywanie ustaw, wydawanie rozporządzeń, a także reprezentowanie Polski na arenie międzynarodowej. Przykładem praktycznego zastosowania władzy wykonawczej przez Prezydenta jest powoływanie ministrów oraz kierowanie pracami Rady Ministrów, co ma kluczowe znaczenie dla stabilności rządu oraz realizacji określonych celów politycznych. Warto również zaznaczyć, że Prezydent ma możliwość inicjatywy ustawodawczej, co w praktyce pozwala mu wpływać na kształtowanie prawa w Polsce. Takie działania pokazują, jak ważna jest rola Prezydenta w systemie politycznym kraju, który funkcjonuje na podstawie zasad demokratycznych i podziału władzy. Dobre praktyki w zakresie władzy wykonawczej uwzględniają m.in. współpracę z parlamentem oraz prowadzenie transparentnej polityki publicznej, co pozwala na budowanie zaufania społecznego.

Pytanie 40

Wznowienie procedury administracyjnej może mieć miejsce, jeżeli decyzja

A. była niewykonalna w chwili jej podjęcia, a jej niewykonalność jest trwała
B. została wydana z poważnym naruszeniem przepisów prawnych
C. była wydana z naruszeniem regulacji dotyczących właściwości
D. powstała w wyniku popełnienia przestępstwa
Wznowienie postępowania administracyjnego jest procesem, który ma na celu korektę decyzji wydanych w nieprawidłowy sposób. Jednak nie każda sytuacja, w której decyzja była niewykonalna, naruszała przepisy o właściwości lub była wydana z rażącym naruszeniem prawa, prowadzi do wznowienia postępowania. Uznanie, że decyzja była niewykonalna w dniu jej wydania, nie jest wystarczającym podstawą do wznowienia, jeśli nie ma dowodów na trwały charakter tej niewykonalności. Przykładowo, jeśli decyzja administracyjna dotycząca wydania pozwolenia na budowę była opóźniona z przyczyn administracyjnych, to nie oznacza automatycznie, że można ją wznowić. Ponadto, wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa nie zawsze musi skutkować wznowieniem postępowania, jeśli nie jest to związane z działaniem przestępczym. Warto również zaznaczyć, że naruszenie przepisów o właściwości, choć może skutkować unieważnieniem decyzji, nie zawsze uprawnia do wznowienia postępowania. Kluczowe jest zrozumienie, że wznowienie postępowania administracyjnego opiera się na konkretnych przesłankach, a nie na ogólnych zasadach. Dlatego podejmując decyzje w kontekście wznowienia, konieczne jest wszechstronne zbadanie każdej sprawy oraz uwzględnienie kontekstu prawnego i faktów, co jest zgodne z dobrymi praktykami w administracji publicznej.