Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 22 kwietnia 2026 08:14
  • Data zakończenia: 22 kwietnia 2026 09:14

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jak nazywa się sposób udostępniania bazy danych w Microsoft Access, który obejmuje wszystkie obiekty bazy znajdujące się na dysku sieciowym i używane jednocześnie przez różne osoby?

A. dzielonej bazy danych
B. witryny programu SharePoint
C. folderu sieciowego
D. serwera bazy danych
Folder sieciowy to metoda udostępniania bazy danych w Microsoft Access, która umożliwia kilku użytkownikom jednoczesny dostęp do tej samej bazy danych umieszczonej na dysku sieciowym. Taka forma udostępniania jest bardzo praktyczna w środowiskach współpracy, gdzie wiele osób musi korzystać z tych samych danych. Użytkownicy mogą otwierać, edytować i zapisywać obiekty bazy danych, co zwiększa efektywność pracy zespołowej. Kluczowe jest, aby folder sieciowy był odpowiednio skonfigurowany z uprawnieniami dostępu, co zapewnia zarówno współdzielenie zasobów, jak i bezpieczeństwo danych. Dobrą praktyką jest także regularne tworzenie kopii zapasowych bazy danych oraz zarządzanie wersjami, co pozwala na minimalizację ryzyka utraty danych. W kontekście standardów branżowych, korzystanie z udostępnionych folderów sieciowych powinno być zgodne z polityką bezpieczeństwa organizacji oraz zasadami zarządzania danymi.

Pytanie 2

Do uruchomienia systemu CMS Joomla!, dla domyślnej konfiguracji, wymagane jest środowisko

A. C++ i MySQL
B. IIS, PERL i MySQL
C. Apache, PHP i MySQL
D. Python i MySQL
Poprawnie – Joomla! w swojej domyślnej, typowej instalacji działa w klasycznym stosie LAMP/WAMP, czyli serwer HTTP Apache, interpreter PHP oraz baza danych MySQL (obecnie często MariaDB, ale w praktyce nadal mówi się „MySQL”). Joomla! to system CMS napisany w PHP, więc potrzebuje środowiska, które potrafi wykonywać kod PHP po stronie serwera. Apache jest jednym z najpopularniejszych serwerów WWW, świetnie współpracuje z PHP poprzez moduł mod_php albo PHP-FPM i jest standardowo wspierany w dokumentacji Joomla!. Baza MySQL służy do przechowywania wszystkich treści: artykułów, użytkowników, menu, modułów, konfiguracji. Podczas instalacji Joomla! tworzy tabele w MySQL, zapisuje tam dane konfiguracyjne i później przy każdym wyświetleniu strony pobiera je zapytaniami SQL. W praktyce, jeśli stawiasz Joomla! na hostingu współdzielonym, dostajesz właśnie taki zestaw: Apache + PHP + MySQL, często z panelem typu cPanel lub DirectAdmin. To jest zgodne z dobrymi praktykami w branży webowej – prosty, sprawdzony stos, łatwy w administracji i dobrze udokumentowany. Moim zdaniem to też wygodne na etapie nauki: możesz lokalnie postawić XAMPP, WAMP lub Laragon i bez kombinowania odpalić Joomla! na swoim komputerze. W świecie produkcyjnym coraz częściej używa się też Nginx zamiast Apache, ale w treści pytania jest mowa o domyślnej, typowej konfiguracji, a tutaj dalej króluje Apache z PHP i MySQL jako standardowe, rekomendowane środowisko.

Pytanie 3

Który z przedstawionych poniżej fragmentów kodu HTML5 zostanie uznany przez walidator HTML za niepoprawny?

A. <p class= "stl">tekst</p>
B. <p class= "stl"><style>.a{color:#F00}</style>tekst</p>
C. <p class= "stl" style= "color: #F00 ">tekst</p>
D. <p class= "stl" id= "a">tekst</p>
Poprawna odpowiedź, która została wskazana, to <p class= "stl"><style>.a{color:#F00}</style>tekst</p>. W kontekście HTML5, element <style> jest przeznaczony do umieszczania w nagłówkach dokumentu (<head>), a nie wewnątrz elementów blokowych, takich jak <p>. Umieszczanie tagu <style> w tagu <p> narusza zasady dotyczące struktury dokumentu HTML. Walidatory HTML5, które sprawdzają zgodność kodu z obowiązującymi standardami W3C, uznają takie umieszczenie za błąd, ponieważ stylizacja powinna być oddzielona od treści. Zgodnie z najlepszymi praktykami, CSS powinno być zaimplementowane w plikach zewnętrznych lub sekcjach <head>, co ułatwia utrzymanie i modyfikację kodu. Przykładem poprawnej struktury może być: <head><style>.a{color:#F00}</style></head><body><p class="stl">tekst</p></body>. To zapewnia przejrzystość i zgodność z zasadami HTML5, co jest kluczowe dla SEO oraz dostępności strony.

Pytanie 4

Jakiego elementu HTML należy użyć, aby uzyskać tekst z czcionką o stałej szerokości znaku, w którym uwzględnione są dodatkowe spacje, tabulacje oraz znaki końca linii?

A. <blockquote> ... </blockquote>
B. <pre> ... </pre>
C. <ins> ... </ins>
D. <code> ... </code>
Znacznik <pre> w HTML jest używany do wyświetlania tekstu w formacie preformatowanym. Oznacza to, że w tym przypadku przeglądarka internetowa zachowuje wszystkie wprowadzone spacje, tabulacje i znaki końca linii, co jest kluczowe dla prezentacji kodu źródłowego lub tekstu, który wymaga zachowania dokładnej struktury. Element <pre> wyświetla tekst czcionką o stałej szerokości, co ułatwia czytelność, zwłaszcza w kontekście programowania. Na przykład, jeśli chcemy pokazać fragment kodu w HTML, możemy użyć znacznika <pre>, aby zachować wcięcia i dokładną formę kodu. Przykładowy kod HTML może wyglądać tak: <pre>function helloWorld() { console.log('Hello, World!'); }</pre>. Zgodnie z wytycznymi W3C, element <pre> powinien być używany z umiarem, ponieważ może prowadzić do problemów z dostępnością, jeśli jest stosowany w kontekście, w którym nie jest potrzebny. Należy również zwrócić uwagę, że tekst w <pre> nie jest automatycznie dostosowywany do szerokości kontenera, co może być istotne w projektowaniu responsywnym.

Pytanie 5

Walidacja strony internetowej polega na

A. reklamie strony
B. sprawdzeniu jej w celu usunięcia błędów
C. zestawie działań mających na celu podniesienie liczby odwiedzin
D. udostępnianiu w Internecie
Proces walidacji strony internetowej to kluczowy etap w cyklu życia witryny, który ma na celu identyfikację i eliminację błędów technicznych oraz zgodność z określonymi standardami. Walidacja obejmuje sprawdzenie struktury HTML, CSS oraz JavaScript, co pozwala na upewnienie się, że strona działa poprawnie na różnych przeglądarkach i urządzeniach. Techniki walidacji mogą obejmować użycie narzędzi online, takich jak W3C Validator, który ocenia zgodność kodu z aktualnymi standardami W3C. Przykładowo, błędy w składni HTML mogą prowadzić do niepoprawnego renderowania strony, co negatywnie wpływa na doświadczenia użytkowników. Dodatkowo, walidacja może obejmować testy funkcjonalności oraz bezpieczeństwa, co jest szczególnie istotne w kontekście przetwarzania danych osobowych. Niezależnie od celu witryny - czy to e-commerce, blog, czy portal informacyjny - regularna walidacja pozwala na ich optymalizację oraz zwiększenie efektywności SEO. Przestrzeganie standardów nie tylko poprawia jakość strony, ale także może wpływać na jej pozycjonowanie w wynikach wyszukiwania.

Pytanie 6

Jak nazywa się element systemu zarządzania treścią, który jest bezpośrednio odpowiedzialny za wygląd strony internetowej?

A. Kokpit w systemie WordPress lub panel administracyjny w systemie Joomla!
B. Motyw w systemie WordPress lub szablon w systemie Joomla!
C. Widżet w systemie WordPress lub moduł w systemie Joomla!
D. Wtyczka w systemie WordPress lub dodatek w systemie Joomla!
Motyw w systemie WordPress oraz szablon w systemie Joomla! odgrywają kluczową rolę w kreowaniu wizualnej tożsamości witryny internetowej. To właśnie one determinują, jak treści są prezentowane użytkownikom - od układu graficznego, przez kolory, czcionki, aż po elementy interaktywne. Dzięki motywom użytkownicy mogą wykorzystywać gotowe rozwiązania, co znacząco przyspiesza proces tworzenia strony. W przypadku WordPressa, motyw można łatwo zmieniać, co pozwala na dynamiczne dostosowywanie wyglądu witryny do zmieniających się trendów i potrzeb. Z kolei w Joomla!, szablony zapewniają elastyczność i możliwość personalizacji, co jest kluczowe dla dostosowania się do różnych grup docelowych. Dobrze zaprojektowane motywy i szablony powinny być zgodne z zasadami responsywnego web designu, co oznacza, że strona powinna wyglądać dobrze na różnych urządzeniach i rozdzielczościach ekranu. Warto również zwrócić uwagę na optymalizację SEO, która może być wpływana przez wybór motywu. Właściwy wybór oraz umiejętne wykorzystanie motywów i szablonów jest fundamentem skutecznego zarządzania treścią w sieci.

Pytanie 7

Na podstawie tabeli Towar zrealizowano poniższe zapytanie SQL: ```SELECT nazwa_towaru FROM `Towar` WHERE cena_katalogowa < 65 ORDER BY waga DESC``` Jaki będzie rezultat tej operacji?

Ilustracja do pytania
A. Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4
B. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie
C. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5
D. Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4
Zapytanie SQL selekcjonuje towary z tabeli Towar, których cena katalogowa jest mniejsza niż 65, a następnie sortuje wyniki malejąco według wagi. Dzięki temu otrzymujemy listę towarów uporządkowaną od najcięższego do najlżejszego, a jednocześnie wykluczamy towary, które nie spełniają kryterium ceny. W podanym zestawie danych znajdują się cztery towary spełniające warunek cenowy: Papier ksero A4, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie i Kredki 24 kolory. Spośród tych towarów najcięższy jest Papier ksero A4 (2.3), następnie Kredki 24 kolory (0.3), Zeszyt A5 (0.13), a najlżejszy jest Zeszyt A5 w linie (0.12). Kolejność wyników odpowiada zatem prawidłowej odpowiedzi numer 3. W praktyce umiejętność tworzenia zapytań SQL z warunkami filtrowania i sortowania jest niezwykle istotna w analizie danych, umożliwiając precyzyjne wyodrębnienie potrzebnych informacji z dużych zbiorów danych. Dobrym standardem jest zawsze testowanie zapytań na przykładowych danych, aby potwierdzić poprawność wyników przed ich zastosowaniem w środowisku produkcyjnym.

Pytanie 8

Ile razy zostanie wykonany blok pętli napisanej w PHP, przy założeniu, że zmienna sterująca nie jest modyfikowana podczas działania pętli?

for($i=0; $i <=10; $i+=2) {
       . . . . . .
}
A. 10
B. 0
C. 5
D. 6
Nieprawidłowe rozumienie działania pętli for w języku PHP może wynikać z niedokładnego zrozumienia jej składni oraz mechanizmu iteracji W tym przypadku pętla zaczyna się od wartości 0 i przyrasta o 2 aż do momentu gdy i przekroczy 10 Kluczowym elementem jest zrozumienie jak działa warunek i<=10 który wskazuje że pętla zakończy się po osiągnięciu wartości 10 ale zostanie wykonana również dla tej wartości Stąd liczba iteracji wynosi 6 a nie mniej lub więcej Jeżeli ktoś uznał że pętla wykonuje się 10 razy mógł zignorować fakt że krok iteracji wynosi 2 a nie 1 co jest typowym błędem gdy analizujemy pętle z niestandardowym przyrostem Inny błąd polega na przypuszczeniu że pętla nie wykona się wcale co wynika z nieprawidłowego założenia że warunek początkowy lub krok są błędnie skonfigurowane Warto zatem zawsze przeprowadzić symulację iteracji lub skorzystać z debuggera aby zrozumieć działanie pętli i sposób w jaki operują na niej warunki Dobrą praktyką jest również testowanie pętli z różnymi wartościami początkowymi i krokami aby uzyskać pewność co do oczekiwanego wyniku oraz uniknięcie błędów wynikających z nieprawidłowej interpretacji kodu

Pytanie 9

W JavaScript metoda getElementById odnosi się do

A. znacznika HTML o wskazanym id
B. zmiennej numerycznej
C. znacznika HTML o podanej nazwie klasy
D. klasy zdefiniowanej w CSS
Metoda getElementById w JavaScript jest kluczowym narzędziem do interakcji z modelowaniem DOM (Document Object Model). Służy do uzyskiwania dostępu do pojedynczego elementu HTML na podstawie jego atrybutu id, co jest zgodne z zasadą unikalności identyfikatorów w dokumencie HTML. Dzięki temu programiści mogą stosunkowo łatwo manipulować pojedynczymi elementami, co jest istotne w dynamicznych aplikacjach internetowych. Przykładem zastosowania tej metody może być zmiana tekstu w elemencie <h1>, gdzie używamy getElementById('myHeader').innerHTML = 'Nowy nagłówek';. Zgodnie z dobrymi praktykami, powinno się unikać używania zduplikowanych id w dokumencie, aby zapewnić, że metoda ta zawsze zwraca jeden, a nie wiele elementów. Warto również pamiętać, że w przypadku braku elementu o podanym id, metoda zwróci null, co powinno być uwzględnione w logice aplikacji, aby uniknąć błędów. Użycie tej metody jest standardem w programowaniu JavaScript i stanowi fundament dla wielu bardziej zaawansowanych technik manipulacji DOM.

Pytanie 10

Dla przedstawionego fragmentu dokumentu HTML:

<div class="menu"></div>
zdefiniowano formatowanie CSS selektora klasy "menu" tak, aby kolor tła bloku był zielony. Która definicja stylu CSS odpowiada temu formatowaniu?
A. div:menu { color: green; }
B. menu { background-color: rgb(0,255,0); }
C. div.menu { background-color: green; }
D. #menu { background-color: rgb(0,255,0); }
Podstawowy problem w niepoprawnych odpowiedziach wynika z mylenia różnych rodzajów selektorów CSS: typu, klasy i identyfikatora, a także pseudo-klas. W HTML mamy wyraźnie wskazany element `<div class="menu"></div>`. Atrybut `class` mówi wprost, że do stylowania należy użyć selektora klasy, czyli zapisu z kropką: `.menu` lub bardziej precyzyjnie `div.menu`. Użycie dwukropka w zapisie `div:menu` wygląda jak próba zastosowania pseudo-klasy, ale `menu` nie jest żadną standardową pseudo-klasą CSS. Pseudo-klasy to np. `:hover`, `:active`, `:first-child`. Przeglądarka taki selektor po prostu zignoruje, więc styl się nie zastosuje. Kolejnym typowym nieporozumieniem jest zamiana klasy na identyfikator. Znak `#` w CSS oznacza selektor id, więc `#menu` pasowałby do elementu `<div id="menu">`, a nie do `<div class="menu">`. Id i klasa to dwie różne rzeczy: id powinno być unikalne w całym dokumencie, a klasę można stosować wielokrotnie. W realnych projektach front-endowych mieszanie tych dwóch mechanizmów prowadzi do chaosu w kodzie i trudnych do wykrycia błędów, dlatego warto od początku rozróżniać `.` od `#` bardzo świadomie. Pojawia się też zapis `menu { background-color: rgb(0,255,0); }`. Taki selektor odnosi się do znacznika HTML o nazwie `menu`, czyli do `<menu>...</menu>`. Istnieje taki tag w HTML5, ale w pytaniu nie ma go w ogóle, jest zwykły `<div>`. Sam fakt, że klasa nazywa się „menu”, nie oznacza, że selektor typu `menu` będzie pasował. CSS nie „zgaduje” naszych intencji, tylko ściśle dopasowuje selektor do struktury dokumentu. To częsty błąd myślowy: patrzymy na nazwę klasy i podświadomie traktujemy ją jak nazwę znacznika. Moim zdaniem kluczowa lekcja z tego pytania jest taka: najpierw patrzymy na HTML i dokładnie identyfikujemy, czy mamy do czynienia z klasą (`class`), identyfikatorem (`id`), czy konkretnym tagiem (`div`, `p`, `nav` itd.). Dopiero potem dobieramy odpowiedni selektor CSS: `.` dla klasy, `#` dla id, samą nazwę znacznika dla selektora typu. Takie systematyczne podejście bardzo ułatwia dalszą pracę z arkuszami stylów i pomaga budować czytelne, skalowalne style zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi.

Pytanie 11

Jakie jest zadanie poniższej pętli? ```int x = 0; while (x < 10) { mojeKsiazki[x] = new Ksiazka(); x++; }```

A. uzupełnienie tablicy Ksiazka danymi.
B. stwórzenie jednego obiektu typu mojeKsiazki
C. stworzenie dziesięciu instancji obiektów typu Ksiazka.
D. wyświetlenie danych z tabeli Ksiazka na ekranie.
W przedstawionej pętli while zmienna x jest inicjowana wartością 0, a następnie w każdej iteracji pętli tworzy nowy obiekt typu Ksiazka, który jest przypisywany do elementu tablicy mojeKsiazki w indeksie x. Pętla kontynuuje działanie, aż x osiągnie wartość 10, co oznacza, że zostaną utworzone obiekty dla indeksów od 0 do 9, co łącznie daje 10 obiektów. Jest to standardowy sposób inicjalizacji tablicy obiektów w języku C#, który pokazuje, jak można dynamicznie tworzyć i przechowywać instancje klas. W praktycznych zastosowaniach, takie podejście jest bardzo użyteczne, gdy potrzebujemy przechować wiele podobnych obiektów, na przykład w aplikacjach do zarządzania danymi, gdzie każde wpisane dane może być reprezentowane przez obiekt. Poprawna alokacja pamięci oraz zarządzanie obiektami są kluczowe w programowaniu obiektowym, a umiejętność skutecznego wykorzystywania pętli do inicjalizacji tablic jest niezbędna dla każdego programisty.

Pytanie 12

Co można powiedzieć o przedstawionym zapisie języka HTML5?

<title>Strona o psach</title>
A. Pojawi się na karcie dokumentu w przeglądarce.
B. Jest jedynie informacją dla robotów wyszukiwarek i nie jest wyświetlany przez przeglądarkę.
C. Jest opcjonalny w języku HTML5 i nie musi występować w dokumencie.
D. Zostanie wyświetlony w treści strony, na samej górze.
Brawo, Twoja odpowiedź jest prawidłowa! Znacznikiw języku HTML 5 służy do określenia tytułu strony internetowej, który jest wyświetlany na karcie przeglądarki. Nie jest to opcjonalna informacja - każda strona powinna mieć tytuł dla lepszej identyfikacji i optymalizacji SEO (Search Engine Optimization). Tytuł strony jest jednym z kluczowych elementów dla SEO, ponieważ wyszukiwarki internetowe, takie jak Google, często wykorzystują tytuł strony jako główny link w wynikach wyszukiwania. Tytuł strony jest również ważny z punktu widzenia użytkownika - dobrze sformułowany tytuł może przyciągnąć uwagę potencjalnego odbiorcy i zachęcić go do odwiedzenia strony. Warto zauważyć, że tytuł nie jest wyświetlany bezpośrednio na stronie, ale na pasku tytułu przeglądarki lub na karcie strony. To ważne rozróżnienie pomaga zrozumieć, dlaczego niektóre elementy są widoczne dla użytkownika, a inne nie.

Pytanie 13

Zachowanie integralności encji w bazie danych będzie miało miejsce, jeżeli między innymi

A. klucz główny zawsze będzie liczbą całkowitą
B. każdej kolumnie przypisany zostanie typ danych
C. każdy klucz główny będzie miał odpowiadający mu klucz obcy w innej tabeli
D. dla każdej tabeli zostanie ustanowiony klucz główny
Wszystkie zaproponowane odpowiedzi mogą wydawać się związane z tematyką integralności encji, jednak nie każda z nich rzeczywiście przyczynia się do jej zachowania w kontekście baz danych. Użycie klucza głównego jako liczby całkowitej nie jest kryterium zapewniającym integralność; klucz główny może być również tekstowy lub złożony, o ile spełnia warunki unikalności i braku wartości NULL. Przypisanie typu danych dla każdej kolumny jest ważne dla sprawności operacji na danych, ale samo w sobie nie zapewnia integralności encji, ponieważ nie kontroluje unikalności rekordów. Kolejnym błędnym podejściem jest twierdzenie, że każdy klucz główny musi mieć odpowiadający klucz obcy w innej tabeli. Klucz obcy jest używany do ustanowienia relacji między tabelami, ale nie jest wymagany do zapewnienia integralności encji w pojedynczej tabeli. Klucz główny w jednej tabeli działa niezależnie od kluczy obcych w innych tabelach; jego główną rolą jest zapewnienie, że każdy rekord w tabeli jest unikalny. W praktyce, brak zrozumienia tych koncepcji może prowadzić do projektowania baz danych, które są nieefektywne i trudne do zarządzania, co w dłuższej perspektywie wpływa na jakość danych i ich dostępność.

Pytanie 14

Algorytm przedstawiony na rysunku można zapisać w języku JavaScript za pomocą instrukcji

A. for(i = 0; i > 10; i++)

B. var i = 0;
   while(i <= 10)
     i += 2;

C. var i = 0;
   do
     i++;
   while(i > 10);

D. var i = 0;
   do
     i = i + 2;
   while(i < 10);
Ilustracja do pytania
A. D.
B. C.
C. B.
D. A.
Dobrze! Wybrałeś prawidłową odpowiedź B. Biorąc pod uwagę wykres przepływu, zmienna 'i' jest inicjalizowana wartością 0 i następnie w pętli zwiększana o 2, dopóki jej wartość nie przekroczy 10. Wprowadzona instrukcja w JavaScript (var i = 0; while(i <= 10) { i += 2; }) idealnie odzwierciedla proces przedstawiony na diagramie. Inicjalizacja zmiennej jest ważnym krokiem w programowaniu, który pozwala na użycie zmiennej w kodzie, a pętla 'while' jest często stosowana do wykonywania części kodu wielokrotnie do momentu, aż warunek przestanie być spełniony. W tym przypadku, warunkiem jest 'i' mniejsze lub równe 10, a kod wewnątrz pętli zwiększa wartość 'i' o 2 za każdym razem, gdy jest wykonywany. Jest to typowy przykład użycia pętli i operatorów w języku JavaScript.

Pytanie 15

Jakiego znacznika używamy do definiowania list w HTML?

A. <tr>
B. <ul>
C. <td>
D. <th>
<ul> to znacznik w języku HTML, który definiuje nienumerowaną listę, co czyni go kluczowym elementem do strukturyzacji zawartości w dokumentach. Użycie <ul> pozwala na grupowanie powiązanych elementów, co zwiększa czytelność i dostępność treści. Zgodnie z zasadami semantycznego HTML, stosowanie list poprawia organizację informacji i ułatwia ich przetwarzanie przez maszyny, w tym wyszukiwarki internetowe. Przykład zastosowania: w sekcji strony internetowej przedstawiającej cechy produktu możemy użyć <ul> do wypisania jego zalet. Dobrym zwyczajem jest także dodawanie odpowiednich znaczników <li> dla poszczególnych elementów listy. Przykład: <ul><li>Zaleta 1</li><li>Zaleta 2</li></ul>. Dzięki temu tworzony jest bardziej przejrzysty i strukturalny układ treści, co przekłada się na lepsze doświadczenia użytkownika oraz spełnia standardy W3C dotyczące semantyki HTML.

Pytanie 16

Kod       SELECT imie, pesel, wiek FROM dane WHERE wiek IN (18,30) spowoduje wybranie

A. imion, numerów PESEL oraz wieku ludzi mających ponad 30 lat
B. imion, numerów PESEL oraz wieku osób w przedziale 18 do 30 lat
C. imion, numerów PESEL i wieku osób, które mają 18 lub 30 lat
D. imion, nazwisk i numerów PESEL osób młodszych niż 18 lat
Pierwsza odpowiedź, która wskazuje na osoby poniżej 18 lat, jest błędna. To zapytanie SQL nie ma na celu wybrania młodszych; przecież filtruje tych, którzy mają 18 lub 30 lat. Co do drugiej odpowiedzi, to sugeruje, jakoby zapytanie wybierało osoby w przedziale od 18 do 30, co też jest pomyłką. Operator IN wskazuje konkretne liczby, a nie przedzial, dlatego w tym przypadku wiek pośredni nie ma miejsca. Trzecia odpowiedź, dotycząca osób powyżej 30 lat, kompletnie nie pasuje, bo nie dotyczy tego, co jest w zapytaniu. Właściwie to nie ma związku między tą składnią SQL a osobami, które mają więcej niż 30 lat. Każda z tych odpowiedzi wynika z niepoprawnego zrozumienia, jakie jest intencja zapytania, które jasno wybiera osoby tylko w dwóch podanych przedziałach. Myślę, że ważne jest, żeby dobrze rozumieć, jak działają operatory w SQL, żeby unikać takich pomyłek i nieporozumień.

Pytanie 17

Jak powinien być zapisany kolor 255 12 12 w modelu RGB na stronie www?

A. #EE0C0C
B. #FF0C0C
C. #2551212
D. #AB1A1D
Kolor 255, 12, 12 w modelu RGB oznacza maksymalne nasycenie koloru czerwonego oraz bardzo niskie wartości zielonego i niebieskiego. Zapis w postaci heksadecymalnej, który jest stosowany w projektowaniu stron internetowych, polega na konwersji wartości RGB do formatu szesnastkowego. W tym przypadku, wartość 255 w systemie dziesiętnym odpowiada FF w systemie szesnastkowym, co oznacza maksymalne nasycenie koloru czerwonego. Wartość 12 w systemie dziesiętnym odpowiada 0C, co jest zbyt niską wartością zarówno dla zielonego, jak i niebieskiego. Dlatego pełny zapis koloru RGB 255, 12, 12 w formacie heksadecymalnym to #FF0C0C. Użycie standardu heksadecymalnego (hex) jest powszechne w CSS, gdzie kolory są definiowane za pomocą szesnastkowych wartości. Przykładowo, aby ustawić tło elementu w CSS na ten kolor, można użyć zapisu: 'background-color: #FF0C0C;'. Warto zrozumieć, że poprawne użycie systemów kolorów RGB i hex jest kluczowe w projektowaniu graficznym i webowym, ponieważ wpływa na estetykę i użyteczność interfejsów użytkownika.

Pytanie 18

Podczas tworzenia tabeli w SQL określono pole, w którym wartości muszą być unikalne. Którego atrybutu należy użyć w jego definicji?

A. UNIQUE
B. DEFAULT
C. NOT NULL
D. IDENTITY
Atrybut UNIQUE w SQL służy do zapewnienia, że wartości w danym polu są unikalne w całej tabeli. Jest to kluczowy mechanizm dla zachowania integralności danych, szczególnie w przypadkach, gdy konkretne pole powinno pełnić rolę identyfikatora lub klucza obcego. Przykładem zastosowania atrybutu UNIQUE może być tabela zawierająca dane o użytkownikach, w której adres e-mail musi być wyjątkowy dla każdego użytkownika. Definiując pole e-mail jako UNIQUE, baza danych zablokuje możliwość dodania dwóch rekordów z tym samym adresem, co chroni przed duplikacją danych. Warto pamiętać, że atrybut UNIQUE może być stosowany na wielu polach jednocześnie, co pozwala na tworzenie złożonych reguł unikalności. Przykładowo, można zdefiniować UNIQUE na kombinacji imienia i nazwiska w tabeli klientów, co zapewni, że nie pojawią się dwa identyczne wpisy dla tej samej osoby. Praktyka ta jest zgodna z zasadami normalizacji danych, które dążą do minimalizacji redundancji oraz zapewnienia spójności danych w bazie.

Pytanie 19

Zamieszczony kod HTML formularza zostanie wyświetlony przez przeglądarkę w sposób:

<form>
stanowisko: <input type="text"> <br>
obowiązki: <br>
<input type="checkbox" name="obowiazki1" value="1" disabled checked> sporządzanie dokumentacji<br>
<input type="checkbox" name="obowiazki2" value="2" checked>pisanie kodu<br>
<input type="checkbox" name="obowiazki3" value="3">testy oprogramowania<br>
</form>
Ilustracja do pytania
A. B
B. A
C. D
D. C
Poprawna odpowiedź to forma, w której przeglądarka wyświetli treść formularza, uwzględniając zarówno etykiety, jak i wszystkie zaznaczone opcje. W tym przypadku, po wypełnieniu formularza, użytkownik zobaczy: "stanowisko: obowiązki: sporządzanie dokumentacji pisanie kodu testy oprogramowania". Kluczowym aspektem jest to, że w formularzu użyto atrybutu 'disabled' dla pierwszego checkboxa, co oznacza, że nie będzie on mógł zostać odznaczony przez użytkownika, ale mimo to jego etykieta zostanie wyświetlona. Przeglądarki internetowe renderują formularze na podstawie struktury HTML, a to, co jest niewidoczne dla użytkownika (checkboxy, które są odznaczone lub zablokowane), nie wpływa na wyświetlanie tekstowych etykiet. Zgodnie z zasadami dostępności i użyteczności, ważne jest, aby użytkownik miał pełny wgląd w dostępne opcje, co poprawia interakcję z formularzem. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania interfejsów użytkownika, które promują przezroczystość i jasność w komunikacji z użytkownikiem.

Pytanie 20

Na zaprezentowanej tabeli dotyczącej samochodów wykonano zapytanie SQL SELECT ```SELECT model FROM samochody WHERE rocznik=2016;``` Jakie wartości zostaną zwrócone w wyniku tego zapytania?

Ilustracja do pytania
A. Fiat, Opel, Toyota
B. Punto, Corsa, Astra, Corolla, Yaris
C. Czerwony, grafitowy
D. Punto, Corsa, Corolla
Zapytanie SQL, które podałeś, czyli SELECT model FROM samochody WHERE rocznik=2016, jest zaprojektowane tak, żeby wyciągnąć z tabeli samochody wszystkie modele aut z rocznika 2016. To ogranicza wynik tylko do tych modeli, które spełniają ten właśnie warunek. Patrząc na dostarczoną tabelę, widzimy, że modele z rocznika 2016 to Punto, Corsa i Corolla. Więc z tego zapytania otrzymamy tylko te trzy modele. W realnym świecie, zapytania SQL są mega przydatne przy filtrowaniu danych w bazach. Zrozumienie, jak pisać zapytania SELECT, jest naprawdę ważne, zwłaszcza dla analityków i administratorów. Dobrze jest znać zasady budowania zapytań, żeby były one jasne i precyzyjne, bo to pozwala lepiej zarządzać i analizować dane. Ta wiedza to podstawa w analizie danych, gdzie umiejętność wyciągania odpowiednich informacji jest kluczowa do podejmowania dobrych decyzji biznesowych.

Pytanie 21

W języku JavaScript funkcja getElementById() odnosi się do

A. klasy zdefiniowanej w CSS
B. elementu HTML o określonym id
C. zmiennej liczbowej
D. elementu HTML o wskazanej nazwie klasy
Metoda getElementById() jest jedną z najczęściej używanych funkcji w JavaScript, która pozwala na bezpośrednie odwołanie się do elementu DOM (Document Object Model) za pomocą atrybutu id. Gdy wywołujemy tę metodę, przekazujemy jej jako argument ciąg znaków odpowiadający wartości atrybutu id danego elementu HTML. Przykładowo, jeśli mamy znacznik `<div id='myDiv'></div>`, możemy uzyskać do niego dostęp za pomocą `document.getElementById('myDiv')`. Jest to bardzo efektywny sposób na manipulowanie elementami strony, umożliwiający m.in. zmianę ich zawartości, stylu czy atrybutów. Dzięki tej metodzie programiści mogą szybko i łatwo modyfikować interfejs użytkownika oraz reagować na zdarzenia, co jest zgodne z zasadami responsywnego projektowania i tworzenia dynamicznych aplikacji webowych. Warto również pamiętać, że użycie unikalnych identyfikatorów w HTML jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na łatwiejszą nawigację po strukturze dokumentu i unika konfliktów z innymi elementami.

Pytanie 22

W przedstawionym kodzie JavaScript, który został ponumerowany dla przejrzystości, występuje błąd uniemożliwiający wyświetlenie jakiegokolwiek komunikatu po uruchomieniu. Jak można go naprawić?

1  if(a < b)
2      document.write(a);
3      document.write("jest mniejsze");
4  else
5      document.write(b);
6      document.write("jest mniejsze");
A. zmienić znaki cudzysłowu na apostrof w liniach 3 i 6, np. 'jest mniejsze'
B. wprowadzić nawiasy klamrowe w sekcji if i else
C. dodać znak $ przed nazwami zmiennych
D. umieścić zmienne a i b w cudzysłowie w liniach 2 i 5
Odpowiedź o wstawieniu nawiasów klamrowych do sekcji if oraz else jest prawidłowa, ponieważ w JavaScript, gdy warunek if lub else obejmuje więcej niż jedną instrukcję, należy użyć nawiasów klamrowych, aby zgrupować te instrukcje. W przeciwnym razie, język traktuje jako część bloku kodu tylko pierwszą instrukcję. W omawianym kodzie, bez nawiasów klamrowych, tylko pierwsze wywołanie document.write w każdej z sekcji jest wykonywane, co skutkuje brakiem komunikatu w przypadku, gdy warunek jest spełniony. Przykładowo, poprawny kod powinien wyglądać tak: if (a < b) { document.write(a); document.write('jest mniejsze'); } else { document.write(b); document.write('jest mniejsze'); }. Nawiasy klamrowe są standardową praktyką, która poprawia czytelność kodu oraz ułatwia jego modyfikację w przyszłości, co jest zgodne z zasadami dobrego programowania.

Pytanie 23

W systemie PHP złożono zapytanie SELECT do bazy przy pomocy funkcji mysqli_query. Jaką funkcję powinien wykorzystać użytkownik, aby ustalić liczbę rekordów, które zwróciło to zapytanie?

A. mysqli_query
B. mysqli_connect
C. mysqli_fetch_row
D. mysqli_num_rows
Funkcja mysqli_num_rows jest kluczowa w kontekście pracy z wynikami zapytań SQL w PHP. Umożliwia ona określenie liczby wierszy zwróconych przez kwerendę SELECT, co jest istotne, gdy chcemy dynamicznie dostosować zachowanie aplikacji na podstawie zrealizowanych zapytań. Przykładowo, po wykonaniu zapytania, można użyć mysqli_query do zrealizowania kwerendy, a następnie mysqli_num_rows do sprawdzenia, ile rekordów zostało zwróconych. Dzięki temu, programista może zdecydować, czy kontynuować przetwarzanie danych, czy też wyświetlić użytkownikowi komunikat o braku wyników. Jest to zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na wydajniejsze zarządzanie danymi oraz poprawia użytkowanie aplikacji. Użycie tej funkcji jest szczególnie ważne w aplikacjach, gdzie interakcja z użytkownikami jest kluczowa, a ich odpowiednie informowanie o statusie operacji bazodanowych może znacząco poprawić doświadczenie użytkownika.

Pytanie 24

Który z poniższych języków jest używany do stylizacji stron WWW?

A. SQL
B. Python
C. CSS
D. HTML
CSS, czyli Cascading Style Sheets, to język używany do opisywania wyglądu dokumentu HTML. Dzięki niemu możemy określić, jak mają wyglądać elementy na stronie, takie jak kolory, czcionki, odstępy między elementami, a także układ całej strony. CSS jest nieodłącznym elementem nowoczesnego tworzenia stron internetowych, ponieważ pozwala na oddzielenie treści od formy, co jest jedną z zasad dobrych praktyk w web development. Umożliwia tworzenie responsywnych projektów, które dobrze wyglądają na różnych urządzeniach, od komputerów po smartfony. Stylowanie za pomocą CSS pozwala na zdefiniowanie stylów globalnych, które mogą być zastosowane do wielu elementów na stronie, co znacznie ułatwia zarządzanie wyglądem witryny. Praktycznym zastosowaniem CSS jest na przykład zmiana koloru tekstu na stronie za pomocą prostej reguły, czy też tworzenie zaawansowanych animacji, które zwiększają interaktywność stron. CSS jest kluczowy w procesie tworzenia estetycznych i funkcjonalnych stron internetowych, co czyni go niezbędnym narzędziem dla każdego web developera.

Pytanie 25

Jakie polecenie wydane w terminalu systemu operacyjnego, które zawiera w swojej składni opcję --repair, pozwala na naprawę bazy danych?

A. mysqldump
B. create
C. mysqlcheck
D. truncate
Truncate to polecenie, które służy do szybkiego usuwania wszystkich wierszy z tabeli, a nie do naprawy bazy danych. Często mylone jest z usuwaniem danych, jednak nie wykonuje ono operacji naprawczych ani nie zdejmuje blokad związanych z integralnością danych. Mysqldump to z kolei narzędzie do tworzenia kopii zapasowych baz danych, które eksportuje dane do postaci pliku, ale również nie ma możliwości naprawy istniejących błędów w danych czy strukturze tabel. Create to komenda używana do tworzenia nowych tabel lub baz danych, jednak nie ma zastosowania w kontekście naprawy już istniejących obiektów. Typowym błędem myślowym jest przypisywanie funkcji, które są dedykowane do zarządzania danymi, do operacji naprawczych, co może prowadzić do utraty danych lub niewłaściwego postępowania z bazą. Kluczowym aspektem w zarządzaniu bazami danych jest znajomość właściwych narzędzi i ich zastosowań, co pozwala na skuteczne i bezpieczne zarządzanie danymi. Użycie niewłaściwych poleceń w kontekście zarządzania bazami danych może prowadzić do problemów z dostępnością, a nawet do uszkodzenia danych, dlatego istotne jest, aby dobrze rozumieć funkcje narzędzi, które się wykorzystuje.

Pytanie 26

W CSS, poniższy zapis spowoduje, że czerwony kolor zostanie zastosowany do

h1::first-letter {color:red;}
A. tekst nagłówka pierwszego poziomu
B. pierwsza linia akapitu
C. pierwsza litera nagłówka drugiego poziomu
D. pierwsza litera nagłówka pierwszego poziomu
Wiesz, użycie selektora CSS ::first-letter w połączeniu z stylem h1 to fajny sposób na zmianę wyglądu pierwszej litery w nagłówku. Kiedy używasz tego, kolor czerwony sprawi, że ta litera będzie się wyróżniać, co jest super, zwłaszcza w przypadku nagłówków czy akapitów. To technika, którą często stosuje się w projektowaniu stron, żeby nadać im trochę typograficznego stylu, jak w książkach z dużymi inicjałami. Ale pamiętaj, że ten selektor działa tylko z blokowymi elementami, takimi jak <p> czy <h1>, więc jeżeli spróbujesz zastosować go z elementami liniowymi, to niestety efekty nie będą takie, jak się spodziewasz. Zawsze warto też mieć na uwadze standardy W3C, bo one pomagają w tworzeniu dostępnych stron. No i ten selektor jest częścią specyfikacji CSS Pseudo-Elements Level 3, więc przeglądarki go dobrze wspierają. Zrozumienie, jak i kiedy stosować takie selektory, to klucz do tworzenia nowoczesnych stron.

Pytanie 27

W tabeli artykuły wykonano następujące instrukcje dotyczące uprawnień użytkownika jan: ```GRANT ALL PRIVILEGES ON artykuly TO jan``` ```REVOKE SELECT, UPDATE ON artykuly FROM jan``` Po zrealizowaniu tych instrukcji pracownik jan będzie uprawniony do

A. edycji danych oraz przeglądania tabeli
B. wyświetlania zawartości tabeli
C. tworzenia tabeli oraz edytowania danych w niej
D. tworzenia tabeli i wypełniania jej danymi
Jan, po wydaniu polecenia GRANT ALL PRIVILEGES ON artykuly TO jan, miał pełne uprawnienia do wszystkich operacji na tabeli artykuly. Jednakże, po wykonaniu polecenia REVOKE SELECT, UPDATE ON artykuly FROM jan, jego uprawnienia do przeglądania danych (SELECT) oraz aktualizacji danych (UPDATE) zostały odebrane. Oznacza to, że Jan zachowuje możliwość tworzenia nowych tabel oraz wypełniania ich danymi (INSERT), ponieważ nie został ograniczony w tym zakresie. Możliwości tworzenia tabeli i wypełniania jej danymi są częścią przyznanych uprawnień. W standardzie SQL, komendy GRANT i REVOKE służą odpowiednio do przyznawania i odbierania uprawnień użytkownikom. W praktycznym zastosowaniu, takie operacje są kluczowe dla zarządzania bezpieczeństwem i dostępem do danych w bazach danych, co zapobiega nieautoryzowanym zmianom i zabezpiecza integralność danych.

Pytanie 28

bool gotowe=true;
cout<<gotowe;
Jakie będzie wyjście w wyniku wykonania podanych poleceń?

A. Nie
B. 0
C. Tak
D. 1
Po wykonaniu poleceń na ekranie zobaczysz '1'. Zmienna 'gotowe' jest ustawiona jako typ bool i ma wartość true. W C++ typ bool może mieć dwie wartości: true lub false. Kiedy zmienną bool wyświetlamy przy użyciu cout, to 'true' pokazuje się jako '1', a 'false' jako '0'. To jest zgodne z zasadami C++, które mówią, że wartości logiczne są traktowane jako liczby całkowite. Z mojego doświadczenia, zrozumienie tego, jak C++ interpretuje różne typy danych, jest naprawdę istotne w programowaniu, bo pomaga lepiej ogarnąć działanie kodu, a także poprawić algorytmy. Na przykład, jeśli programista ma świadomość, że true to 1, może wykorzystać tę wiedzę przy operacjach na liczbach lub podczas tworzenia warunków. To fajnie działa, zwłaszcza gdy zaczynamy tworzyć bardziej złożone struktury danych.

Pytanie 29

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Progowanie.
B. Barwienie.
C. Inwersja.
D. Krzywe.
Prawidłowo wskazana funkcja to „Progowanie”, bo dokładnie ona zamienia obraz kolorowy lub w odcieniach szarości na obraz dwuwartościowy: piksel jest albo czarny, albo biały, w zależności od tego, czy jego jasność przekracza ustawiony próg. W GIMP-ie znajdziesz ją w menu Kolory → Progowanie. Suwakami ustalasz zakres poziomów jasności, które mają zostać potraktowane jako „białe”, a wszystko poza tym zakresem staje się „czarne”. Efekt, który się wtedy uzyskuje, jest bardzo charakterystyczny: mocno kontrastowy, bez półtonów, coś w stylu skanu czarno-białego lub grafiki do druku na ploterze tnącym. Z mojego doświadczenia progowanie świetnie nadaje się do przygotowania logotypów, szkiców technicznych, schematów, a także do wyciągania konturów z lekko rozmytych zdjęć. Często używa się go też przed wektoryzacją, żeby program śledzący krawędzie miał wyraźne granice między czernią a bielą. W pracy z grafiką na potrzeby stron WWW próg bywa stosowany np. przy tworzeniu prostych ikon, piktogramów albo masek (maski przezroczystości można przygotować właśnie na bazie obrazu progowanego). Dobrą praktyką jest najpierw sprowadzenie obrazu do odcieni szarości i dopiero potem użycie progowania, bo wtedy masz większą kontrolę nad tym, jak rozkłada się jasność i gdzie wypadnie granica progu. Warto też pamiętać, że progowanie jest operacją destrukcyjną – traci się informacje o półtonach – więc najlepiej pracować na kopii warstwy, żeby w razie czego móc wrócić do oryginału i poprawić ustawienia progu.

Pytanie 30

Sprawdzenie poprawności pól formularza polega na weryfikacji

A. czy wprowadzone dane spełniają określone reguły
B. który użytkownik wprowadził informacje
C. czy istnieje plik PHP, który przetworzy dane
D. czy użytkownik jest zalogowany
Walidacja pól formularza jest kluczowym elementem w procesie zbierania danych od użytkowników. Jej głównym celem jest upewnienie się, że dane, które użytkownik wprowadza, są zgodne z określonymi regułami i standardami. Na przykład, jeśli pole formularza wymaga adresu e-mail, walidacja może sprawdzić, czy wprowadzone dane mają odpowiedni format (np. zawierają '@' i końcówkę domeny). Ważne jest, aby walidację przeprowadzać zarówno po stronie klienta, jak i serwera. Walidacja po stronie klienta (np. za pomocą JavaScript) może szybko informować użytkownika o błędach, ale nie powinna być jedyną metodą, gdyż można ją łatwo obejść. Walidacja po stronie serwera, przeprowadzana w językach takich jak PHP lub Python, zapewnia, że dane są na pewno zgodne z wymaganiami systemu przed ich przetworzeniem. Przykładami reguł walidacji mogą być wymagania dotyczące długości tekstu, formatów numerów telefonów czy też wymagalności pewnych pól, co jest zgodne z dobrymi praktykami UX oraz standardami bezpieczeństwa danych.

Pytanie 31

Głównym zadaniem systemu CMS jest

A. ujednolicenie tematyczne zawartości stron internetowych.
B. ułatwienie zarządzania treścią na stronie internetowej.
C. konwersja obiektowego języka programowania na strukturalny.
D. przyspieszenie projektowania aplikacji desktopowych.
Poprawnie wskazana odpowiedź dobrze oddaje istotę systemów CMS (Content Management System). Głównym zadaniem CMS-a jest właśnie ułatwienie zarządzania treścią na stronie internetowej bez konieczności ciągłego grzebania w kodzie HTML, PHP czy JavaScript. W praktyce oznacza to, że redaktor, nauczyciel, pracownik biura czy nawet właściciel małej firmy może samodzielnie dodawać newsy, edytować teksty, podmieniać zdjęcia, tworzyć nowe podstrony, a czasem nawet zarządzać menu – wszystko z poziomu przeglądarki, przez panel administracyjny. Z mojego doświadczenia w szkole i w pracy wynika, że to właśnie CMS sprawia, że strona żyje, bo ktoś nietechniczny może ją na bieżąco aktualizować. Typowe systemy CMS, jak WordPress, Joomla czy Drupal, oferują edytor WYSIWYG (podobny do Worda), zarządzanie mediami, wersjonowanie treści, role i uprawnienia użytkowników (np. redaktor, administrator), a także szablony i wtyczki. Z punktu widzenia dobrych praktyk w branży webowej, CMS oddziela warstwę prezentacji (szablony, motywy) od warstwy treści (artykuły, strony, wpisy). To jest zgodne z zasadą separacji logiki, treści i wyglądu, co ułatwia rozwój i utrzymanie serwisu. W nowoczesnych projektach często stosuje się tzw. headless CMS, gdzie treść jest zarządzana w panelu, a następnie udostępniana przez API do różnych front-endów (strona WWW, aplikacja mobilna). Niezależnie jednak od technologii, główna idea jest ta sama: CMS ma usprawnić i uporządkować cały proces tworzenia, edycji, publikacji oraz archiwizacji treści. Dzięki temu programista nie musi za każdym razem zmieniać kodu, gdy ktoś chce poprawić przecinek w artykule, a firma ma kontrolę nad tym, kto co może opublikować, kiedy i w jakiej formie.

Pytanie 32

Jaki rezultat uzyskamy po uruchomieniu załączonego skryptu?

<?php
class Owoc {
  function __construct() {     echo "test1";     }
  function __destruct() {     echo "test2";     }
}
$gruszka = new Owoc();
?>
A. Pojawi się jedynie komunikat "test2"
B. Pojawi się tylko komunikat "test1"
C. Na ekranie pojawią się oba komunikaty: "test1" oraz "test2"
D. Nie zostanie wyświetlony żaden komunikat
W analizie skryptu PHP ważne jest zrozumienie roli metod specjalnych jak __construct() i __destruct(). __construct() uruchamia się podczas tworzenia obiektu, a __destruct() w momencie niszczenia obiektu. Odpowiedź wskazująca, że żaden napis się nie wyświetli, ignoruje fakt, że zarówno konstruktor jak i destruktor wywołują funkcję echo. Przy odpowiedzi, że wyświetli się tylko napis test1, pominięto działanie metody __destruct(), która następuje po zakończeniu skryptu. Natomiast stwierdzenie, że wyświetli się tylko napis test2 ignoruje działanie konstruktora, który zostaje niezwłocznie aktywowany po stworzeniu obiektu $gruszka. Częstym błędem jest nieujmowanie pełnego cyklu życia obiektu, co prowadzi do nieprawidłowego zrozumienia działania destruktorów, zwłaszcza że uruchamiane są one automatycznie, wpływając na zarządzanie zasobami i pamięcią. Zrozumienie tych mechanizmów jest kluczowe w efektywnym zarządzaniu kodem w PHP, szczególnie w zaawansowanych projektach obiektowych.

Pytanie 33

Skrypt strony internetowej stworzony w PHP

A. jest realizowany po stronie serwera
B. jest realizowany po stronie klienta
C. może być uruchomiony bez wsparcia serwera WWW
D. jest przetwarzany na tych samych zasadach co JavaScript
Kod strony WWW napisanej w języku PHP jest wykonywany po stronie serwera, co oznacza, że cały proces przetwarzania kodu zachodzi na serwerze, zanim strona zostanie wysłana do przeglądarki użytkownika. PHP jest językiem skryptowym, który generuje dynamiczne treści oraz może wchodzić w interakcje z bazami danych, co czyni go niezwykle efektywnym narzędziem do tworzenia aplikacji webowych. Przykładowo, gdy użytkownik wysyła formularz, skrypt PHP na serwerze może przetworzyć dane, a następnie wygenerować odpowiednią stronę HTML, która jest następnie przesyłana do klienta. Dodatkowo, PHP wspiera różne standardy, takie jak RESTful API, co pozwala na łatwe integrowanie z innymi systemami oraz aplikacjami. Warto także zauważyć, że PHP ma szeroką gamę frameworków, takich jak Laravel czy Symfony, które jeszcze bardziej ułatwiają rozwój aplikacji webowych poprzez dostarczanie gotowych rozwiązań oraz najlepszych praktyk. Z tego względu, znajomość PHP oraz jego działania po stronie serwera jest kluczowa dla każdego dewelopera webowego, który pragnie tworzyć nowoczesne i efektywne aplikacje.

Pytanie 34

W językach programowania strukturalnego do przechowywania danych o 50 uczniach (ich imionach, nazwiskach, średniej ocen) należy zastosować

A. tablicę 50 elementów o składowych strukturalnych.
B. klasę 50 elementów typu tablicowego.
C. tablicę 50 elementów o składowych typu łańcuchowego.
D. strukturę 50 elementów o składowych tablicowych.
Odpowiedź wskazująca na użycie tablicy 50 elementów o składowych strukturalnych jest poprawna z kilku powodów. Po pierwsze, struktury (lub klasy) są idealnym rozwiązaniem do przechowywania złożonych danych, takich jak imiona, nazwiska i średnie oceny uczniów. Struktura pozwala na grupowanie tych składowych w jedną jednostkę, co zwiększa czytelność i organizację kodu. Na przykład, w języku C można zdefiniować strukturę 'Uczeń' z odpowiednimi polami, a następnie stworzyć tablicę, która pomieści 50 takich obiektów. W praktyce, struktury są szeroko stosowane w programowaniu, gdyż umożliwiają łatwe przekazywanie grup danych jako jednego obiektu, co jest zgodne z zasadami programowania obiektowego. Dodatkowo, korzystanie z tablicy struktur zamiast oddzielnych tablic dla każdego atrybutu ucznia minimalizuje ryzyko błędów związanych z synchronizacją danych i ułatwia manipulację danymi. W standardach programowania, szczególnie w kontekście zarządzania danymi, takie podejście jest uznawane za najlepszą praktykę, gdyż pozwala na spójną reprezentację oraz operowanie na danych.

Pytanie 35

var obj1 = {     czescUlamkowa: 10,     czescCalkowita: 20,     oblicz: function) {...} } Kod przedstawiony powyżej jest zapisany w języku JavaScript. W podanej definicji obiektu, metodą jest element o nazwie

A. oblicz
B. czescCalkowita
C. obj1
D. czescUlamkowa
Wiesz co? W definicji obiektu w JavaScript, metoda to po prostu funkcja, która jest przypisana do jakiegoś klucza w obiekcie. Mamy tutaj obiekt obj1, który ma dwie właściwości: czescUlamkowa i czescCalkowita, a do tego jedną metodę, czyli oblicz. Metody to taki ważny temat w programowaniu obiektowym, bo pozwalają manipulować danymi, które są w obiekcie. W naszym przypadku, ta metoda oblicz może robić różne obliczenia, na przykład sumować te nasze właściwości. Można ją zdefiniować tak: obj1.oblicz = function() { return this.czescUlamkowa + this.czescCalkowita; }. Kiedy potem wywołasz obj1.oblicz(), dostaniesz wynik 30. To jest właśnie to, jak metody działają na danych obiektów i czemu są niezastąpione, zwłaszcza w JavaScript czy ECMAScript.

Pytanie 36

W zaprezentowanym fragmencie zapytania SQL, instrukcja SELECT ma za zadanie zwrócić

SELECT COUNT(wartosc) FROM ...
A. suma w kolumnie wartosc
B. średniej w kolumnie wartosc
C. średniej wartości tabeli
D. liczby rekordów
Komenda SELECT COUNT w języku SQL jest używana do zwracania liczby wierszy w rezultacie zapytania. Użycie funkcji COUNT z nazwą kolumny, jak w przykładzie SELECT COUNT(wartosc), pozwala policzyć wszystkie niepuste wartości w danej kolumnie wartosc w tabeli. Jest to przydatne w przypadkach, gdy chcemy zrozumieć, ile danych spełnia określone kryteria, lub gdy interesuje nas liczba wierszy zawierających wartości w konkretnej kolumnie. Funkcja COUNT jest jedną z podstawowych funkcji agregujących w SQL, co oznacza, że podsumowuje dane w określony sposób. Stosowanie tej funkcji jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu baz danych, gdzie często potrzebujemy analizować dane w sposób ilościowy. Przykładowo, jeśli prowadzimy bazę danych klientów, możemy użyć SELECT COUNT(id) FROM klienci, aby dowiedzieć się, ilu mamy zarejestrowanych klientów. Ta funkcja jest także kluczowym elementem w optymalizacji zapytań, ponieważ pozwala na szybkie uzyskanie informacji o liczbie rekordów bez konieczności przetwarzania wszystkich danych z tabeli. Zrozumienie działania COUNT i jego zastosowań jest kluczowe dla efektywnego przetwarzania danych i tworzenia wydajnych zapytań w języku SQL.

Pytanie 37

Wskaż fragment CSS, który odpowiada rozkładowi bloków 2-5, zakładając, że zostały one zbudowane na podstawie podanego kodu HTML.

Ilustracja do pytania
A. Kod 1
B. Kod 2
C. Kod 3
D. Kod 4
Niepoprawne podejścia w pozostałych kodach wynikają z niewłaściwego użycia właściwości float oraz clear. W Kodzie 1 użycie float: right; dla czwartego bloku jest poprawne, jednak clear: both; dla piątego bloku powoduje, że nie będzie on kontynuował linii z poprzednimi blokami, co nie pasuje do przedstawionego układu. Clear: both; wymusza przeniesienie bloku poniżej aktualnej linii. Kod 3 charakteryzuje się brakiem właściwości clear, co prowadzi do problemów z układem, gdyż blok 5 ułożony float: right; nie rozpocznie nowego wiersza, co jest potrzebne w tym zadaniu. W Kodzie 4 brak jest jakiegokolwiek użycia właściwości float lub clear dla bloków 3, 4 i 5 co uniemożliwia osiągnięcie założonego układu. Brak float dla trzeciego i czwartego bloku spowoduje, że będą one umieszczone pod sobą jako blokowe elementy domyślnie, co nie pasuje do układu. Prawidłowa organizacja układu bloków za pomocą właściwości float opiera się na odpowiednim przypisaniu float: left; lub right; oraz strategicznym użyciu clear, aby kontrolować przepływ elementów w wierszach. Typowym błędem jest niezrozumienie, że clear resetuje przepływ dla kolejnego bloku, co jest kluczowe w manipulacji wyglądem layoutu blokowego w starszych technikach CSS. Takie błędy mogą prowadzić do nieprzewidywalnych rezultatów, zwłaszcza gdy układ jest testowany na różnych przeglądarkach i rozdzielczościach ekranów, co podkreśla znaczenie testowania i walidacji CSS w kontekście projektów webowych. Stosowanie zasad float i clear wymaga precyzyjnego planowania, by unikać konfliktów w przepływie i zachować spójność wizualną projektu webowego.

Pytanie 38

Która komenda pozwala na przesłanie tekstu do przeglądarki?

A. echo
B. break
C. type
D. exit
Odpowiedź 'echo' jest poprawna, ponieważ ta instrukcja służy do generowania tekstu, który jest przesyłany do przeglądarki w kontekście skryptów PHP. Echo jest jedną z najprostszych i najczęściej używanych funkcji do wyświetlania danych na stronie internetowej, co jest kluczowym elementem w budowaniu dynamicznych aplikacji webowych. Przykład zastosowania: w prostym skrypcie PHP możemy użyć echo do wyświetlenia powitania użytkownika: <?php echo 'Witaj, użytkowniku!'; ?>. Dzięki temu, użytkownicy mogą interaktywnie odbierać informacje, co jest istotne dla doświadczenia użytkownika. W praktyce, zastosowanie echo ma również znaczenie w kontekście bezpieczeństwa aplikacji, ponieważ prawidłowe zarządzanie danymi wyjściowymi ochroni przed atakami typu XSS, gdyż pozwala na odpowiednie filtrowanie i kodowanie danych, które są wyświetlane przeglądarki. W branży zaleca się stosowanie echo w połączeniu z odpowiednimi standardami zabezpieczeń, aby zapewnić najwyższą jakość i bezpieczeństwo aplikacji webowych.

Pytanie 39

Pierwszym etapem w konwersji sygnału analogowego na cyfrowy jest

A. kwantyzacja
B. filtrowanie
C. kodowanie
D. próbkowanie
Kwantyzacja, to dopiero drugi etap po próbkowaniu i chodzi o to, że każdej próbce przypisujemy wartość dyskretną, co po prostu oznacza zaokrąglenie wartości analogowej do najbliższego dostępnego poziomu. Mimo że kwantyzacja jest super istotna w konwersji sygnału analogowego na cyfrowy, nie może być pierwsza, bo wymaga danych, które już zostały zebrane podczas próbkowania. Filtrowanie to coś, co ma na celu usunięcie niechcianych częstotliwości z sygnału, co jest kluczowe przed próbkowaniem, żeby uniknąć aliasingu. Filtrowanie jest istotne dla utrzymania integralności sygnału, ale też nie może być pierwszym krokiem. A kodowanie to ostatnia część, gdzie kwantyzowane wartości zmieniają się w format cyfrowy, który można zapisywać i przetwarzać. Te procesy są ze sobą powiązane i są ważne, ale nie można ich mylić z próbkowaniem, które jest podstawą całego skomplikowanego procesu.

Pytanie 40

W języku HTML, aby nadać dokumentowi tytuł "Moja strona", który będzie wyświetlany na zakładce przeglądarki internetowej, należy posłużyć się zapisem

A. <title>Moja strona</title>
B. <meta name="title" content="Moja strona" />
C. <head>Moja strona</head>
D. <meta title="Moja strona">
Element <title> jest absolutnie podstawą, jeśli chodzi o definiowanie tytułu strony w HTML. Umieszcza się go zawsze wewnątrz sekcji <head>, a jego zawartość jest tym, co wyświetla się na karcie przeglądarki. Moim zdaniem to jedna z tych rzeczy, które – choć wydają się drobiazgiem – mają duży wpływ na użyteczność i pozycjonowanie strony. Jeśli budujesz własną stronę lub pracujesz przy większym projekcie, warto pamiętać, żeby tytuł był unikalny i możliwie krótki, bo to właśnie on pojawia się również w wynikach wyszukiwania Google. Organizacje takie jak W3C wyraźnie podkreślają, że <title> jest wymagany w każdym dokumencie HTML5. Często też spotykałem się z przypadkami, gdzie ktoś zapominał o tym tagu i potem dziwił się, że przeglądarka pokazuje „Untitled” albo po prostu adres URL na pasku zakładki. Z praktyki – zawsze warto od razu na początku pracy nad stroną ustawić sensowny tytuł, bo potem łatwo o tym zapomnieć. A jak już masz kilka kart z otwartymi projektami, czy klient patrzy na podgląd w wyszukiwarce – profesjonalnie przygotowany tytuł robi robotę. Pamiętaj też, że <title> nie jest miejscem na wrzucanie dodatkowego kodu HTML, tylko sam tekst. Prosta sprawa, a oszczędza potem sporo nerwów.