Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik technologii żywności
  • Kwalifikacja: SPC.02 - Produkcja wyrobów spożywczych z wykorzystaniem maszyn i urządzeń
  • Data rozpoczęcia: 2 stycznia 2026 11:42
  • Data zakończenia: 2 stycznia 2026 12:05

Egzamin zdany!

Wynik: 23/40 punktów (57,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 2

Który zapis dokumentuje prawidłowe wykonanie procesu mycia opakowań szklanych zgodnie z przedstawioną w ramce instrukcją?

Instrukcja mycia szklanych opakowań jednostkowych systemem natryskowym
Sekcje:
  1. Nakładanie butelek.
  2. Wstępny natrysk wodą o temp. 35 ÷ 40°C (2 ÷ 5 min.)
  3. Natrysk 1% ÷ 2% roztworem ługu o temp. 55 ÷ 65°C
  4. Płukanie ciepłą wodą o temp. 50 ÷ 60°C (ok. 2 min.)
  5. Płukanie zimną wodą o temp. 10 ÷ 15°C (ok. 2 min.)
  6. Ociekanie butelek.
A. Ług o stężeniu 2,0%; temperatura 35°C
B. Ług o stężeniu 0,5 %; temperatura 65°C
C. Ług o stężeniu 1,5%; temperatura 50°C
D. Ług o stężeniu 1,0%; temperatura 63°C
Odpowiedź "Ług o stężeniu 1,0%; temperatura 63°C" jest poprawna, ponieważ spełnia wymagania przedstawione w instrukcji mycia opakowań szklanych. Zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi, proces mycia powinien być przeprowadzany przy użyciu roztworu ługu o stężeniu od 1% do 2% oraz temperaturze od 55°C do 65°C. Wybór stężenia 1,0% i temperatury 63°C mieści się w tych granicach, co zapewnia efektywne usuwanie zanieczyszczeń bez ryzyka uszkodzenia szkła. W praktyce, stosowanie odpowiednich parametrów podczas mycia opakowań szklanych nie tylko zwiększa skuteczność procesu, ale także przyczynia się do poprawy jakości produktów końcowych. Warto również wspomnieć, że nieprzestrzeganie tych wskazówek może prowadzić do nieodpowiedniego czyszczenia, co z kolei może wpływać na bezpieczeństwo i jakość przechowywanych w tych opakowaniach substancji.

Pytanie 3

Który z poniższych składników jest używany w procesie produkcji kiszonych ogórków jako dodatek?

A. Kwas octowy
B. Sól kamienna
C. Kwas siarkowy
D. Drożdże spożywcze
Kwas octowy, będący głównym składnikiem octu, nie jest stosowany w procesie kiszenia ogórków jako dodatek, lecz pojawia się jako produkt końcowy fermentacji. Jego obecność jest wynikiem działania bakterii kwasu octowego, które mogą rozwijać się w nadmiarze, jednak nadmierne użycie kwasu octowego może prowadzić do nadmiernego zakwaszenia, co nie sprzyja tradycyjnym metodom kiszenia. Z kolei kwas siarkowy, będący silnym kwasem nieorganiczny, jest substancją zdecydowanie nieodpowiednią dla żywności i jego zastosowanie w jakimkolwiek kontekście kulinarnym jest surowo zabronione. Wykorzystanie kwasu siarkowego w produkcji żywności byłoby nie tylko niebezpieczne, ale również sprzeczne z normami sanitarnymi i zdrowotnymi. Drożdże spożywcze, choć mają swoje miejsce w piekarstwie i produkcji alkoholu, nie mają zastosowania w kiszeniu ogórków, ponieważ proces fermentacji mlekowej, charakterystyczny dla kiszenia, nie wymaga ich obecności. Typowym błędem myślowym jest mylenie funkcji różnych mikroorganizmów i substancji chemicznych w procesach fermentacyjnych, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków o ich zastosowaniu. W rzeczywistości kiszenie ogórków to precyzyjny proces, który wymaga odpowiednich składników, aby uzyskać pożądany smak oraz teksturę, a błędne zrozumienie roli soli kamiennej w tym procesie może prowadzić do nieudanych prób kiszenia.

Pytanie 4

W trakcie analizy mleka surowego przy użyciu metody organoleptycznej dokonuje się między innymi jego oceny

A. obecności pleśni i drożdży
B. kwasowości i gęstości
C. zawartości tłuszczu i białka
D. barwy i zapachu
Ocena barwy i zapachu mleka surowego jest kluczowym elementem metody organoleptycznej, która polega na subiektywnej ocenie cech sensorycznych produktów spożywczych. W przypadku mleka, barwa może wskazywać na jego jakość oraz świeżość. Mleko o prawidłowej barwie powinno być białe lub lekko kremowe, podczas gdy zmiany koloru mogą sugerować problemy, takie jak zanieczyszczenia lub nieprawidłowe przechowywanie. Zapach mleka jest równie istotny; świeże mleko powinno charakteryzować się przyjemnym, naturalnym aromatem. Nietypowe zapachy, takie jak kwasowy lub stęchły, mogą wskazywać na fermentację lub obecność mikroorganizmów. W praktyce, przeprowadzając ocenę organoleptyczną, laboratoria często stosują standardy takie jak ISO 6658, które definiują metody oceny sensorycznej. Zrozumienie tych aspektów jest niezbędne dla zapewnienia wysokiej jakości produktów mleczarskich oraz spełnienia wymogów regulacyjnych.

Pytanie 5

Dżemy powinny być składowane w magazynach

A. jasnych i ciepłych
B. suchych i ciemnych
C. wilgotnych i jasnych
D. wilgotnych i ciepłych
Dżemy powinny być przechowywane w warunkach suchych i ciemnych, ponieważ te czynniki mają kluczowe znaczenie dla ich trwałości i jakości. Przede wszystkim, wilgoć może prowadzić do rozwoju pleśni oraz bakterii, co negatywnie wpływa na bezpieczeństwo spożycia dżemów. Ciemność chroni zawartość słoika przed działaniem promieni UV, które mogą powodować degradację witamin, zmianę koloru oraz pogorszenie smaku produktu. Przykładowo, w profesjonalnych magazynach żywności stosuje się przechowywanie w temperaturze pokojowej w specjalnych pomieszczeniach, które są kontrolowane pod względem wilgotności i dostępu światła. Takie praktyki są zgodne z normami HACCP, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa żywności. Przechowywanie dżemów w odpowiednich warunkach przyczynia się również do zachowania ich prozdrowotnych właściwości oraz dłuższego okresu przydatności do spożycia, co jest istotne zarówno dla producentów, jak i konsumentów.

Pytanie 6

W trakcie oceny sensorycznej sera twarogowego o średniej tłustości zauważono defekt, którym jest jego

A. kolor od białego do kremowego
B. czysty i delikatny aromat
C. lekko luźna struktura
D. wyczuwalny gorzki smak
Wybór odpowiedzi dotyczącej wyczuwalnego gorzkiego smaku sera twarogowego półtłustego jest trafny, ponieważ gorzki smak jest jednym z głównych wskaźników jego jakości oraz potencjalnych wad. W przypadku serów twarogowych, gorzki smak może być wynikiem nieprawidłowego procesu produkcji, takiego jak nieodpowiednie fermentacje czy zastosowanie zanieczyszczonych składników. Standardy jakościowe, takie jak normy ISO oraz zasady HACCP, podkreślają konieczność monitorowania smaków produktów mleczarskich, aby zapewnić ich bezpieczeństwo i jakość. W praktyce, jeśli ser twarogowy wykazuje gorzki smak, może to wskazywać na zepsucie bądź nieprawidłowe warunki przechowywania. W związku z tym, wyczuwalny gorzki smak jest istotnym wskaźnikiem, który powinien być brany pod uwagę przy ocenie organoleptycznej tego produktu. Warto także przypomnieć, że dobra praktyka produkcyjna obejmuje szkolenia dla pracowników, które mają na celu identyfikację i eliminację wad jakościowych, co przekłada się na lepsze produkty końcowe.

Pytanie 7

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 8

Jakie urządzenia mogą być wykorzystane do suszenia grzybów?

A. parownikach elektrycznych
B. autoklawach poziomych
C. kotłach otwartych
D. suszarkach na podczerwień
Suszenie grzybów w suszarkach na podczerwień jest metodą, która zapewnia efektywne i równomierne usuwanie wilgoci z grzybów, co jest kluczowe dla zachowania ich jakości oraz wartości odżywczych. Suszarki na podczerwień działają na zasadzie emisji promieniowania podczerwonego, które jest w stanie przenikać w głąb materiału, co przyspiesza proces suszenia. Przykładem zastosowania tej metody może być suszenie grzybów leśnych, takich jak borowiki czy podgrzybki, które po wysuszeniu mogą być przechowywane przez długi czas bez utraty aromatu i smaku. W branży spożywczej oraz gastronomicznej stosowanie suszarek na podczerwień staje się coraz bardziej popularne, ponieważ pozwala na uzyskanie wysokiej jakości suszonych produktów, spełniających normy sanitarno-epidemiologiczne oraz wymagania dotyczące przechowywania żywności. Dobrą praktyką jest również kontrolowanie temperatury oraz czasu suszenia, aby uniknąć nadmiernego wysuszenia, co mogłoby prowadzić do utraty cennych składników odżywczych.

Pytanie 9

Na podstawie informacji w zamieszczonej recepturze oblicz, ile należy przygotować łącznie śmietanki i wsadu owocowego do wyprodukowania 1500 kg twarożku termizowanego owocowego?

Receptura na 100 kg twarożku
termizowanego owocowego
Surowiec/dodatekIlość [kg]
twaróg półtłusty54,5
śmietanka17,5
wsad owocowy10
cukier7,5
stabilizator0,5
A. 817,5 kg
B. 262,5 kg
C. 150,0 kg
D. 412,5 kg
Aby uzyskać 1500 kg twarożku termizowanego owocowego, kluczowe jest zrozumienie proporcji składników podanych w recepturze. W tym przypadku, na każde 100 kg gotowego produktu potrzeba 27,5 kg śmietanki oraz wsadu owocowego. Wykonując obliczenia, możemy ustalić, że do produkcji 1500 kg twarożku, należy zastosować proporcje: (1500 kg / 100 kg) * 27,5 kg = 412,5 kg składników. To podejście jest zgodne z zasadami kalkulacji technologicznych stosowanych w przemyśle spożywczym, gdzie kluczowe jest zachowanie odpowiednich proporcji, aby zapewnić stabilność i jakość gotowego produktu. Dobrą praktyką jest dokładne planowanie ilości składników, co nie tylko wpływa na smak i teksturę twarożku, ale także na opłacalność produkcji. Zrozumienie tych zasad przyczynia się do lepszego zarządzania procesami produkcyjnymi i minimalizacji strat surowców, co jest szczególnie istotne w branży spożywczej.

Pytanie 10

W jakim procesie produkcyjnym należy zastosować ekstrakcję?

A. oleju rzepakowego
B. soku jabłkowego
C. spirytusu rektyfikowanego
D. piwa pasteryzowanego
Proces ekstrakcji jest kluczowym etapem w produkcji oleju rzepakowego, który polega na oddzieleniu oleju od nasion rzepaku. W praktyce najczęściej stosuje się dwie metody ekstrakcji: tłoczenie na zimno oraz ekstrakcję rozpuszczalnikową. Tłoczenie na zimno jest procesem mechanicznym, w którym nasiona są poddawane działaniu prasy, co pozwala na uzyskanie oleju bez użycia chemikaliów, zachowując przy tym naturalne właściwości oleju. Ekstrakcja rozpuszczalnikowa, z kolei, polega na użyciu rozpuszczalników organicznych, takich jak heksan, który pozwala na maksymalne wydobycie oleju z nasion. Po tym etapie olej poddawany jest dalszym procesom oczyszczania i rafinacji, zgodnie z normami jakościowymi, takimi jak ISO 22000, co zapewnia bezpieczeństwo i wysoką jakość produktu finalnego. Przykłady zastosowania oleju rzepakowego obejmują zarówno przemysł spożywczy, jak i kosmetyczny, gdzie wykorzystywany jest ze względu na swoje właściwości zdrowotne i bogaty skład kwasów tłuszczowych. Warto zaznaczyć, że olej rzepakowy jest jednym z najpopularniejszych olejów roślinnych w Europie, co dowodzi jego znaczenia w branży produkcyjnej.

Pytanie 11

Jakie zasady należy przestrzegać podczas sterylizacji konserw o masie 340 g mięsa?

A. 90-94°C przez około 120 min
B. 138-142°C przez około 2 min
C. 68-72°C przez około 280 min
D. 118-121°C przez około 55 min
Odpowiedź 118-121°C przez około 55 min jest zgodna z wymaganiami dotyczącymi sterylizacji konserw mięsnych. Proces ten ma na celu eliminację mikroorganizmów, w tym bakterii i ich toksyn, które mogą być szkodliwe dla zdrowia. W temperaturze 118-121°C, w połączeniu z odpowiednim czasem, osiągana jest efektywna dezynfekcja, co jest kluczowe dla zapewnienia długoterminowej trwałości produktów mięsnych. Standardy dotyczące sterylizacji, takie jak te określone przez FDA i EFSA, podkreślają znaczenie takich parametrów, aby zapewnić bezpieczeństwo żywności. Przykładowo, w przemyśle spożywczym, konserwy mięsne są często poddawane tym warunkom, aby zagwarantować ich bezpieczeństwo oraz przedłużyć trwałość. Oprócz powyższych aspektów, ważne jest również, aby proces sterylizacji był monitorowany i kontrolowany, co jest zgodne z zasadami HACCP, aby uniknąć potencjalnych zagrożeń mikrobiologicznych w gotowych produktach.

Pytanie 12

Jakie urządzenie zabezpiecza zbiornik sprężarki przed zbyt wysokim ciśnieniem powietrza?

A. zawór bezpieczeństwa
B. zawór doprowadzający
C. zawór jednokierunkowy
D. zawór odcinający
Zawór bezpieczeństwa jest kluczowym elementem w systemach sprężarkowych, którego głównym zadaniem jest ochrona zbiornika przed nadmiernym wzrostem ciśnienia powietrza. Jego działanie opiera się na automatycznym otwieraniu się zaworu w momencie, gdy ciśnienie przekracza ustaloną wartość graniczną. Dzięki temu nadmiar sprężonego powietrza jest odprowadzany, co zapobiega uszkodzeniu zbiornika lub innych komponentów systemu. W praktyce, zawory bezpieczeństwa są często stosowane w różnych aplikacjach przemysłowych, takich jak sprężarki powietrza, instalacje hydrauliczne czy systemy gazowe. Warto również zaznaczyć, że zawory te powinny być regularnie kontrolowane i konserwowane, aby zapewnić ich niezawodne działanie. Zgodnie z normami, takimi jak PN-EN 12516, zawory bezpieczeństwa muszą spełniać określone wymagania dotyczące wydajności i niezawodności, co czyni je niezbędnym elementem każdej instalacji sprężonego powietrza.

Pytanie 13

Fragment zamieszczonej instrukcji dotyczy produkcji

...po wstępnym zagęszczeniu pulpy do roztworu jest dodawany cukier zwykle w postaci sypkiej, przez wsypanie do kotła otwartego lub zsasanie do wyparki próżniowej. Dalsze gotowanie powoduje wysycenie cukrem i trwa tak długo, aż produkt osiągnie wymaganą przez normę ilość ekstraktu (60-65% suchej masy). Dopiero pod koniec gotowania dodaje się pektynę w postaci roztworu...
A. koncentratu pomidorowego.
B. dżemu truskawkowego.
C. soku brzoskwiniowego.
D. przecieru jabłkowego.
Poprawna odpowiedź to dżem truskawkowy, ponieważ w procesie jego produkcji kluczowe jest dodanie cukru do zagęszczonej pulpy, co prowadzi do uzyskania odpowiedniej konsystencji i wysokiej zawartości suchej masy. Dżemy wymagają, aby owoce były poddawane obróbce termicznej i mieszaniu, co pozwala na uwolnienie naturalnych soków i aromatów. W procesie produkcji dżemów szczególną uwagę zwraca się na stosunek owoców do cukru, który powinien wynosić około 1:1, co jest zgodne z normami jakościowymi dla dżemów. Ponadto, używanie pektiny jako naturalnego zagęszczacza stanowi praktykę powszechnie stosowaną w branży, aby uzyskać pożądaną teksturę. Dżem truskawkowy, w odróżnieniu od innych przetworów, takich jak soki czy koncentraty, wymaga specyficznego procesu, który zapewnia wysoką wartość odżywczą oraz smakową produktu, co czyni go popularnym wyborem wśród konsumentów. Zastosowanie tej wiedzy w praktyce pozwala na produkcję wysokiej jakości przetworów owocowych, które są zgodne z wymaganiami rynkowymi.

Pytanie 14

Nadzór nad funkcjonowaniem komory parzelniczo-wędzarniczej, zgodnie z zasadami HACCP, polega na

A. odczytywaniu i dokumentowaniu temperatury dymu wędzarniczego
B. ustalaniu składu dymu wędzarniczego
C. określaniu ciepłoty i gęstości pary wodnej
D. mierzeniu strat produktów wędzonych
Pomiar ubytków produktów wędzonych oraz określanie temperatury i gęstości pary wodnej nie są kluczowymi aspektami monitorowania komory parzelniczo-wędzarniczej w kontekście systemu HACCP. Choć te elementy mogą wydawać się istotne, w rzeczywistości nie odnoszą się bezpośrednio do bezpieczeństwa żywności ani do jakości procesu wędzenia. Ubytki produktów mogą wynikać z różnych czynników, takich jak wilgotność czy czas wędzenia, ale nie dostarczają informacji o warunkach procesowych, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa mikrobiologicznego. Z kolei gęstość pary wodnej, choć może wpływać na jakość wędzenia, nie jest tak krytycznym parametrem jak temperatura dymu. Ostatecznie, określanie składu dymu wędzarniczego, mimo że ważne, nie zastępuje konieczności monitorowania temperatury, która powinna być kontrolowana w sposób ciągły. Typowym błędem myślowym jest sądzenie, że inne wskaźniki mogą zastąpić kluczowe parametry technologiczne, takie jak temperatura, co może prowadzić do wystąpienia nieprawidłowości w produkcie oraz potencjalnych zagrożeń dla zdrowia konsumentów.

Pytanie 15

Jakie zastosowanie ma proces liofilizacji w przemyśle spożywczym?

A. Nadanie intensywnego koloru
B. Długoterminowe utrwalenie żywności
C. Podniesienie poziomu wilgotności
D. Zwiększenie masy produktu
Zastosowanie liofilizacji w przemyśle spożywczym jest ściśle związane z utrwalaniem produktów poprzez usuwanie wody, co pozwala na długoterminowe przechowywanie bez utraty jakości. Opcje sugerujące zwiększenie masy produktu czy podniesienie poziomu wilgotności są sprzeczne z istotą liofilizacji, która polega na odwodnieniu. Zwiększenie masy produktu nie jest celem liofilizacji, ponieważ usunięcie wody powoduje zmniejszenie jego masy. Może to prowadzić do błędnego myślenia, że liofilizacja dodaje coś do produktu, podczas gdy w rzeczywistości jest odwrotnie – redukuje jego masę. Podobnie, liofilizacja nie nadaje intensywnego koloru. Proces ten zachowuje naturalną barwę produktów, ale nie wzmacnia jej. Często techniki barwienia są stosowane w innych procesach przetwórczych, ale liofilizacja nie jest jednym z nich. Podniesienie poziomu wilgotności również nie jest możliwe dzięki liofilizacji. Proces ten polega na usunięciu wody, co jest dokładnym przeciwieństwem zwiększania wilgotności. Może to wynikać z nieporozumienia dotyczącego celu suszenia liofilizacyjnego, które jest czysto odwodnieniowe. Zrozumienie tych aspektów jest kluczowe w prawidłowym stosowaniu liofilizacji w przemyśle spożywczym, szczególnie w kontekście jej rosnącej popularności. Warto znać różnice w metodach przetwórczych i ich rzeczywiste zastosowania.

Pytanie 16

W trakcie użytkowania obieraczki parowej do wstępnej obróbki marchwi przeznaczonej na sok, istotne jest, aby obserwować

A. stopień rozgotowania marchwi
B. ciśnienie pary
C. temperaturę cieczy
D. poziom rozdrobnienia marchwi
Każda z pozostałych odpowiedzi odnosi się do aspektów, które nie są kluczowe w kontekście obsługi obieraczki parowej. Stopień rozdrobnienia marchwi, choć istotny, nie jest parametrem, który wpływa na proces parowania. Zbyt drobne rozdrobnienie może prowadzić do nadmiernego ugotowania, co obniży jakość soku. Temperatura wody, choć również ważna, jest pośrednim parametrem; kluczowe jest utrzymanie odpowiedniego ciśnienia pary, które kontroluje temperaturę wrzenia wody. Zbyt niska temperatura wody nie zapewni odpowiedniego parowania, ale monitorowanie jej bez analizy ciśnienia nie przyniesie oczekiwanych rezultatów. Również stopień rozparzenia marchwi, jako efekt końcowy, jest parametrem wtórnym. Bez prawidłowego ciśnienia pary, uzyskanie odpowiedniego stopnia rozparzenia jest niemożliwe. Ciśnienie pary to fundamentalny parametr, który bezpośrednio wpływa na efektywność procesu przetwarzania. W procesie produkcji, pominięcie monitorowania ciśnienia pary może prowadzić do błędnych decyzji, które negatywnie wpłyną na jakość końcowego produktu oraz wydajność procesu. Kluczowym błędem myślowym jest przekonanie, że inne parametry mogą być monitorowane niezależnie, co nie uwzględnia ich wzajemnych powiązań oraz wpływu na końcowy efekt produkcji.

Pytanie 17

Aby precyzyjnie rozdrabniać surowce w procesie produkcji parówek, należy użyć

A. dezintegratora pionowego
B. krajalnicy tarczowej
C. ekstrudera poziomego
D. młynka koloidalnego
Krajalnica tarczowa, mimo że stosunkowo efektywnie tnie surowce, nie jest odpowiednia do dokładnego rozdrabniania wymagającego uzyskania jednorodnej masy. Jej działanie opiera się na mechanicznym cięciu, co może prowadzić do powstawania dużych kawałków, które nie będą spełniały surowych wymagań technologicznych w produkcji parówek. Ekstruder poziomy z kolei, choć jest przydatny w procesach formowania, nie jest przeznaczony do rozdrabniania mięsnych surowców na poziomie, który jest potrzebny do dalszej obróbki. Jego działanie koncentruje się na nadawaniu kształtu gotowym produktom, a nie na ich odpowiednim rozdrobnieniu. Dezintegrator pionowy, podobnie jak młynki, może być użyty do rozdrabniania, jednak jego zastosowanie jest ograniczone do większych cząstek, co nie zapewnia wymaganej konsystencji masy. W kontekście produkcji parówek, ważne jest, aby uniknąć typowych błędów myślowych, takich jak założenie, że każde urządzenie do rozdrabniania będzie odpowiednie do wszystkich typów surowców. Właściwa selekcja sprzętu ma kluczowe znaczenie dla jakości końcowego produktu oraz spełnienia norm technologicznych, zdrowotnych i sanitarno-epidemiologicznych.

Pytanie 18

W trakcie produkcji ogórków kiszonych następuje proces fermentacji

A. mlekowa
B. metanowa
C. octowa
D. alkoholowa
Fermentacja mlekowa to proces biochemiczny, który zachodzi podczas kiszenia ogórków, prowadząc do ich charakterystycznego smaku i tekstury. W tym procesie bakterie kwasu mlekowego, takie jak Lactobacillus, przekształcają cukry obecne w ogórkach w kwas mlekowy. Ta przemiana nie tylko nadaje ogórkom właściwy smak, ale także działa jako naturalny środek konserwujący, hamując rozwój niepożądanych mikroorganizmów. Kiszenie ogórków mlekowych jest częścią tradycyjnych metod przechowywania żywności, które mają długą historię, szczególnie w krajach Europy Środkowej i Wschodniej. Dobre praktyki w kiszeniu obejmują użycie świeżych, zdrowych ogórków, odpowiedniej ilości soli oraz dbałość o czystość narzędzi, co minimalizuje ryzyko zanieczyszczenia. Proces ten jest także przykładam na to, jak mikroorganizmy mogą być wykorzystywane do poprawy walorów smakowych produktów spożywczych, co jest zalecane w wielu standardach produkcji żywności, takich jak HACCP.

Pytanie 19

Aby uzyskać idealnie gładką strukturę lodów, należy zastosować

A. proces termizacji
B. proces pasteryzacji
C. proces dekantacji
D. proces homogenizacji
Homogenizacja to kluczowy proces w produkcji lodów, który pozwala uzyskać idealnie gładką i jednolitą strukturę produktu. Proces ten polega na rozdrobnieniu i równomiernym rozprowadzeniu cząsteczek tłuszczu w całej masie lodowej, co zapobiega ich koalescencji i gwarantuje, że lody będą miały delikatną teksturę bez wyczuwalnych grudek czy kryształków tłuszczu. Homogenizacja odbywa się zwykle przy użyciu specjalnych urządzeń, które wytwarzają wysokie ciśnienie, co umożliwia efektywne rozbicie cząsteczek. To również wpływa na stabilność emulsji i zapobiega rozwarstwianiu się składników, co jest kluczowe dla utrzymania jakości lodów podczas przechowywania. Dobrze przeprowadzona homogenizacja przyczynia się także do lepszego odczucia smakowego, ponieważ równomiernie rozprowadzone cząstki tłuszczu mogą efektywnie uwalniać aromaty i smaki. Moim zdaniem, zrozumienie znaczenia homogenizacji jest fundamentalne dla każdego, kto planuje profesjonalnie zajmować się produkcją lodów, ponieważ jakość i konsystencja są kluczowymi czynnikami wpływającymi na satysfakcję klienta.

Pytanie 20

Peklowanie stanowi kluczowy etap w technologii wytwarzania

A. solonych śledzi
B. sera z podpuszczką
C. kiełbasy jałowcowej
D. fasolek konserwowych
Peklowanie jest kluczowym etapem w produkcji kiełbasy jałowcowej, ponieważ wpływa na jej smak, teksturę oraz bezpieczeństwo mikrobiologiczne. Proces ten polega na wprowadzeniu soli oraz innych składników, takich jak przyprawy, do mięsa, co nie tylko poprawia walory smakowe, ale również działa konserwująco. Wykorzystując różne metody peklowania, takie jak peklowanie na sucho czy peklowanie na mokro, można osiągnąć różne efekty. Na przykład, peklowanie na mokro, z zastosowaniem solanki, pozwala na lepsze wnikanie soli do wnętrza mięsa, co jest szczególnie ważne w produkcji kiełbas o większej masie. Dodatkowo, peklowanie wpływa na rozwój charakterystycznych cech organoleptycznych, takich jak kolor oraz aromat. W standardach produkcji żywności, takich jak HACCP, podkreśla się znaczenie właściwego peklowania w celu osiągnięcia wysokiej jakości produktów oraz zapewnienia ich bezpieczeństwa. Przykładem zastosowania są tradycyjne receptury produkcji kiełbas, które od pokoleń opierają się na sprawdzonych metodach peklowania, co potwierdza ich skuteczność i wpływ na końcowy produkt.

Pytanie 21

Do produkcji zakwasu używanego w wytwarzaniu masła i sera powinno się zastosować

A. wyparki
B. odgazowywacze
C. frezery
D. mateczniki
Mateczniki są kluczowym elementem w procesie hodowli zakwasu, który jest niezbędny do produkcji masła i sera. W praktyce matecznik to mikrorganizmy, głównie bakterie kwasu mlekowego, które są wykorzystywane do fermentacji mleka. Odpowiedni dobór mateczników pozwala na uzyskanie pożądanych właściwości organoleptycznych produktów końcowych, takich jak smak, zapach i konsystencja. Użycie mateczników w hodowli zakwasu jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które rekomendują stosowanie starannie wyselekcjonowanych szczepów bakterii, aby zapewnić stabilność i jakość fermentacji. W przypadku produkcji masła, mateczniki odgrywają rolę w procesie śmietankowania, wpływając na rozwój profilu smakowego, natomiast w produkcji sera są kluczowe w kontrolowaniu procesu koagulacji i fermentacji. Dzięki zastosowaniu mateczników, producenci mogą również dostosować procesy do różnych rodzajów mleka, co pozwala na uzyskanie unikalnych produktów regionalnych. Warto zaznaczyć, że odpowiedni proces prowadzenia mateczników i ich namnażania jest monitorowany zgodnie z normami HACCP, co zapewnia bezpieczeństwo żywności.

Pytanie 22

Oblicz, ile kilogramów zalewy należy przygotować, aby wyprodukować 5 ton ogórków zgodnie z podaną recepturą.

Receptura na 100 kg ogórków marynowanych
SurowceIlość w kg
ogórki70
zalewa25
przyprawy5
A. 2500 kg
B. 1000 kg
C. 2000 kg
D. 1250 kg
Wybór odpowiedzi, która nie jest zgodna z rzeczywistymi obliczeniami, często wynika z błędnego zrozumienia proporcji i ich zastosowania w praktyce. Wiele osób może błędnie założyć, że zalewa do ogórków powinna być większa lub mniejsza w stosunku do masy ogórków, co prowadzi do niepoprawnych wyników. Na przykład, odpowiedzi takie jak 2000 kg czy 2500 kg sugerują, że zalewa stanowi większy odsetek masy ogórków, co jest niezgodne z podaną recepturą. Użytkownicy mogą również pomylić jednostki miary lub nie zrozumieć, że 25% z 5000 kg to 1250 kg, a nie 2000 kg lub 2500 kg. Tego typu nieporozumienia mogą prowadzić do poważnych błędów w procesie produkcji, szczególnie w przemyśle spożywczym, gdzie dokładność jest kluczowa dla zapewnienia konsystencji i jakości produktu. Niezrozumienie podstawowych zasad proporcji może wpłynąć na smak i bezpieczeństwo żywności, co z kolei jest niezgodne z dobrymi praktykami w branży. Przykład ten pokazuje, jak istotne jest posługiwanie się odpowiednimi wzorami i procedurami, aby uniknąć kosztownych pomyłek oraz zapewnić efektywność produkcji zgodnie z aktualnymi standardami branżowymi.

Pytanie 23

Jakie urządzenie jest używane do pomiaru ciśnienia w autoklawie?

A. higrometr
B. manometr
C. barometr
D. psychrometr
Psychrometr jest przyrządem używanym do pomiaru wilgotności powietrza, a jego działanie opiera się na pomiarze temperatury suchej i mokrej. W kontekście autoklawów, gdzie kluczowym parametrem jest ciśnienie, psychrometr nie ma zastosowania, ponieważ nie jest w stanie dostarczyć informacji o ciśnieniu wewnątrz komory. Choć wilgotność może wpływać na procesy sterylizacji, samodzielny pomiar wilgotności nie jest wystarczający, aby zapewnić skuteczną sterylizację. Barometr, z drugiej strony, mierzy ciśnienie atmosferyczne i jest używany głównie w meteorologii oraz w niektórych zastosowaniach inżynieryjnych, ale jego zastosowanie w autoklawach jest nieodpowiednie, ponieważ skupia się na ciśnieniu otaczającego środowiska, a nie ciśnienia wewnętrznego urządzenia. Higrometr, podobnie jak psychrometr, mierzy wilgotność, a jego rola w kontekście autoklawów również jest ograniczona. Właściwe zrozumienie funkcji tych urządzeń jest kluczowe dla efektywnego procesu sterylizacji i unikania błędów, które mogą prowadzić do nieprawidłowego działania autoklawu. Zamiast polegać na urządzeniach, które są nieadekwatne do pomiaru ciśnienia, konieczne jest użycie manometrów, które są specjalnie zaprojektowane do tej roli, co zapewnia bezpieczeństwo i skuteczność procesów sterylizacyjnych.

Pytanie 24

Który z owoców używanych do wyrobu dżemów nie jest zaliczany do jagodowych?

A. Agrest
B. Wiśnia
C. Porzeczka
D. Żurawina
Wybierając odpowiedzi takie jak żurawina, agrest czy porzeczka, można łatwo pomylić klasyfikację owoców i uznać je za mniej istotne w kontekście dżemów. Żurawina należy do kategorii jagodowych, charakteryzując się małymi, soczystymi owocami, które są wykorzystywane do produkcji dżemów i soków, często ze względu na ich właściwości przeciwutleniające. Podobnie, agrest to owoc, który również uznawany jest za jagodowy, a jego kwasowy smak sprawia, że jest popularnym składnikiem w przetworach. Z kolei porzeczka, zarówno czerwona, jak i czarna, to klasyczne owoce jagodowe, znane ze swojej intensywnej barwy i smaku, idealne do produkcji dżemów. Typowym błędem myślowym przy klasyfikacji owoców jest nieodróżnianie owoców pestkowych od jagodowych, co może prowadzić do nieporozumień w kulinariach oraz w podejściu do zdrowego odżywiania. Klasyfikacja owoców ma fundamentalne znaczenie, ponieważ różne grupy owocowe są używane w różnych kontekstach kulinarnych, co wpływa na smak, teksturę oraz wartości odżywcze końcowych produktów. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć różnice między tymi kategoriami, co zapewnia lepszą orientację w przemyśle spożywczym oraz zdrowym stylu życia.

Pytanie 25

Korzystając z informacji zawartych w tabeli, określ parametry dla drugiej fazy przygotowania ciasta żytniego metodą trójfazową.

Fazy przygotowania ciasta żytniego metodą trójfazową
MetodaNazwa fazyTemperatura fermentacji [°C]Czas fermentacji [h]
TrójfazowaI - podmłoda25 ÷ 273,0 ÷ 3,5
II - kwas28 ÷ 305,5 ÷ 6,5
III - ciasto29 ÷ 300,5 ÷ 1,0
A. Temperatura 28°C, czas fermentacji 6,0 h
B. Temperatura 29°C, czas fermentacji 5,0 h
C. Temperatura 30°C, czas fermentacji 0,5 h
D. Temperatura 27°C, czas fermentacji 6,5 h
Odpowiedź "Temperatura 28°C, czas fermentacji 6,0 h" jest prawidłowa, ponieważ mieści się w określonych w tabeli parametrach dla drugiej fazy przygotowania ciasta żytniego metodą trójfazową. Druga faza, znana jako faza kwasu, wymaga temperatury w zakresie od 28°C do 30°C oraz czasu fermentacji od 5,5 h do 6,5 h. Utrzymanie odpowiedniej temperatury jest kluczowe, gdyż wpływa na aktywność mikroorganizmów biorących udział w fermentacji, co z kolei przekłada się na smak, aromat oraz strukturę końcowego produktu. Przykładowo, w piekarstwie, precyzyjne kontrolowanie temperatury i czasu fermentacji pozwala osiągnąć pożądany poziom kwasowości, co jest istotne w produkcji ciasta żytniego. Warto również zaznaczyć, że dobry proces fermentacji jest zgodny z najlepszymi praktykami w branży piekarskiej, co przekłada się na wyższą jakość wyrobów oraz lepsze ich utrzymanie w czasie.

Pytanie 26

W technologii produkcji pieczywa kluczowym punktem kontrolnym (CCP) jest

A. przesiewanie mąki
B. ważenie mąki
C. formowanie ciasta na kawałki
D. fermentacja ciasta
W procesie produkcji pieczywa, każdy z wymienionych etapów ma swoje znaczenie, jednak tylko przesiewanie mąki jest krytycznym punktem kontroli (CCP). Dzielenie ciasta na kęsy, choć istotne dla uzyskania odpowiednich porcji, nie wpływa bezpośrednio na bezpieczeństwo surowców. To etap, który następuje po wyrabianiu ciasta i ma na celu tylko ułatwienie dalszej obróbki. Odważanie mąki również jest niezbędne, ale jego rola koncentruje się głównie na precyzyjnym pomiarze składników, co jest ważne dla uzyskania spójnych rezultatów, a nie zapewnienia bezpieczeństwa surowców. Leżakowanie ciasta to proces, który pozwala na rozwój smaku i struktury, ale nie eliminuje ryzyka związanego z zanieczyszczeniami w surowcach. Przesiewanie natomiast jest procesem, który łączy w sobie eliminację zanieczyszczeń z poprawą jakości mąki, co jest kluczowe w kontekście norm HACCP. Typowym błędem jest mylenie etapów, które są istotne dla jakości ciasta z tymi, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa żywności. Dlatego istotne jest, aby na każdym etapie procesu technologicznego analizować, które czynniki mogą mieć wpływ na jakość i bezpieczeństwo produktów finalnych.

Pytanie 27

Pracownicy zajmujący się wytwarzaniem żywności mają obowiązek

A. zakupu odzieży roboczej pozbawionej zapięć
B. używania rękawic ochronnych podczas pracy
C. korzystania z prysznica co najmniej raz na trzy dni
D. noszenia nakrycia głowy w pełni zakrywającego włosy
Wybór odpowiedzi, w której mówisz o tym, że prysznic przynajmniej raz na trzy dni to wystarczająco, czy o pracy w rękawicach, to całkiem sporo nieporozumień związanych z higieną w przemyśle spożywczym. Oczywiście, dbanie o higienę osobistą to ważna sprawa, ale to nie jest właśnie to, co powinno być najważniejsze w kontekście produkcji żywności. Nie wiadomo, jak często trzeba brać prysznic, co może prowadzić do różnych problemów, w tym zapachów, co w tej branży jest po prostu nieakceptowalne. Rękawice to dobry krok, ale same w sobie nie mogą zastąpić zakrycia włosów. Kiedy nie przestrzegasz zasad noszenia nakrycia głowy, to masz ryzyko, że włosy wpadną do żywności, co jest zagrożeniem dla ludzi, a także może narazić firmę na różne problemy. No i ta odzież robocza bez zapięć, choć ważna, to nie załatwia sprawy, bo włosy wciąż mogą być problemem. W przemyśle spożywczym wszystko musi działać razem, a brak jednego z elementów może wszystko zepsuć.

Pytanie 28

Aby wykonać temperowanie masy czekoladowej, jakie kroki należy podjąć?

A. uformować czekoladę w nadciśnieniu
B. schłodzić masę po konszowaniu do temperatury 5-7°C
C. utrzymać wstęgę czekolady w temperaturze 30-31°C
D. uformować czekoladę w podciśnieniu
Temperowanie czekolady to proces wymagający precyzyjnego podejścia do kontroli temperatury oraz warunków środowiskowych. Odpowiedzi sugerujące formowanie czekolady w podciśnieniu lub nadciśnieniu są błędne, ponieważ te metody nie mają zastosowania w procesie temperowania. Podciśnienie i nadciśnienie mogą odnosić się do procesów pakowania czy przechowywania, ale nie wpływają na krystalizację tłuszczu w czekoladzie. Kolejnym błędem jest przekonanie, że ochłodzenie masy po konszowaniu do temperatury 5-7°C jest właściwe. Taka temperatura jest zbyt niska dla temperowania czekolady, które wymaga wyższych wartości, aby umożliwić prawidłowy rozwój stabilnych kryształów. Proces konszowania polega na dokładnym mieszaniu masy czekoladowej, co pozwala na usunięcie niepożądanych smaków i poprawienie tekstury. Jeśli jednak masa czekoladowa zostanie zbyt szybko schłodzona, może to prowadzić do formowania się niewłaściwych kryształów, co skutkuje matową powierzchnią i brakiem odpowiedniej chrupkości. Kluczowe jest zrozumienie, że temperowanie ma na celu stabilizację struktur tłuszczów, a nie ich chłodzenie do ekstremalnie niskich temperatur. Dlatego wiedza na temat odpowiedniej temperatury i jej utrzymania jest fundamentem dla uzyskania wysokiej jakości produktów czekoladowych.

Pytanie 29

Aby uniknąć uszkodzenia konserw owocowych w szklanych opakowaniach podczas transportu, najlepiej przed ich rozprowadzeniem

A. starannie owinąć folią termokurczliwą
B. umieścić je ściśle w metalowych pojemnikach
C. połączyć je luzem taśmą klejącą
D. poukładać je luzem, ale warstwowo w kartonach
Dokładne owinięcie konserw owocowych folią termokurczliwą jest najskuteczniejszym sposobem ochrony tych produktów podczas transportu. Folia termokurczliwa, po podgrzaniu, dokładnie przylega do powierzchni słoików, tworząc szczelną i stabilną powłokę. Dzięki temu eliminowane są luzy i ruchy, które mogą prowadzić do uszkodzeń opakowań, na przykład pęknięć lub odprysków. Dodatkowo, folia ta chroni przed wpływem czynników zewnętrznych, takich jak wilgoć czy zanieczyszczenia, co jest kluczowe dla zachowania wysokiej jakości produktów. W branży spożywczej często stosuje się tę metodę pakowania jako standard, zwłaszcza w przypadku delikatnych produktów, takich jak konserwy owocowe. Przykładem zastosowania folii termokurczliwej są linie produkcyjne w zakładach przetwórstwa owocowego, gdzie zabezpieczenie produktów przez transportem jest kluczowe dla ich trwałości i bezpieczeństwa.

Pytanie 30

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 31

W przypadku wędzenia surowych wędlin dojrzewających, serów żółtych oraz ryb, wykorzystuje się wędzenie zimne w

A. temperaturze dymu około 22°C, w czasie od 1 do 14 dni
B. temperaturze dymu 75÷90°C, w czasie od kilku do kilkunastu godzin
C. temperaturze dymu 25÷45°C, w czasie od 4 do 48 godzin
D. temperaturze dymu około 48÷74°C, w czasie od kilkunastu minut do kilku godzin
Wędzenie zimne to proces wymagający precyzyjnego podejścia, a nieprawidłowe zrozumienie jego parametrów może prowadzić do niepożądanych efektów. Odpowiedzi sugerujące wyższe temperatury dymu, takie jak 48÷74°C czy 75÷90°C, odnoszą się do wędzenia gorącego, które nie jest odpowiednie dla wędlin surowych dojrzewających, serów żółtych i ryb. Przy wyższych temperaturach, proces wędzenia prowadzi do szybkiego gotowania produktów, co nie tylko zmienia ich teksturę, ale może także negatywnie wpływać na ich smak i aromat. Wędzenie w temperaturze 25÷45°C przez 4 do 48 godzin może z kolei nie zapewnić odpowiedniego efektu konserwującego, ponieważ wędliny i sery potrzebują dłuższego czasu na nasycenie się dymem oraz osiągnięcie pełnej głębi smaku. Typowym błędem myślowym jest mylenie wędzenia zimnego z gorącym, co może prowadzić do wyboru niewłaściwych technik i parametrów. Właściwe wędzenie wymaga znajomości właściwości surowców oraz ich interakcji z dymem, co jest podstawą opracowania skutecznych procesów przetwórstwa i osiągnięcia wysokiej jakości produktów. Dlatego kluczowe jest stosowanie się do sprawdzonych praktyk i norm, które regulują procesy wędzenia, aby zapewnić bezpieczeństwo i wysoką jakość końcowego produktu.

Pytanie 32

Aby uniknąć jełczenia smalcu wieprzowego w czasie przechowywania w magazynie, należy

A. utrzymać wysoką wilgotność powietrza
B. ochronić produkt przed wpływem światła
C. zapewnić stały dopływ powietrza do produktu
D. usunąć produkty o intensywnym aromacie
Ochrona smalcu wieprzowego przed działaniem światła jest kluczowym elementem w zapobieganiu jełczeniu, które jest procesem utleniania tłuszczów. Światło, zwłaszcza promieniowanie UV, przyspiesza degradację lipidów, prowadząc do nieprzyjemnych zapachów i utraty jakości. W praktyce, przechowywanie smalcu w nieprzezroczystych pojemnikach lub w zacienionych miejscach magazynowych może znacząco przedłużyć jego trwałość. Dodatkowo, stosowanie technologii, takich jak opakowania chroniące przed światłem, wpisuje się w dobre praktyki przechowywania tłuszczów w przemyśle spożywczym. Badania pokazują, że kontrolowanie ekspozycji na światło może zmniejszyć tempo jełczenia nawet o 50%. Dlatego ważne jest, aby w branży spożywczej przestrzegać standardów dotyczących pakowania i przechowywania, co w konsekwencji wpływa na jakość końcowego produktu i satysfakcję konsumentów.

Pytanie 33

Towary transportowane na wózkach

A. nie mogą zasłaniać widoczności operatorowi wózka
B. muszą być przewożone pojedynczo
C. trzeba je zawsze zabezpieczać specjalnymi linkami
D. mogą wystawać poza krawędź wózka maksymalnie o 30 cm
Odpowiedź, że przedmioty przewożone na wózkach nie mogą przysłaniać widoczności pracownikowi obsługującemu wózek, jest kluczowa z perspektywy bezpieczeństwa w miejscu pracy. Widoczność operatora wózka widłowego jest niezbędna do zapewnienia bezpiecznego manewrowania oraz unikania potencjalnych kolizji z innymi pracownikami czy przeszkodami. Stanowiska robocze powinny być projektowane w taki sposób, aby operator widział całą przestrzeń, w której się porusza. Dla przykładu, ustawienie palet, skrzyń czy innych przedmiotów w sposób ograniczający widoczność może prowadzić do wypadków, co jest niezgodne z zasadami BHP i standardami OSHA (Occupational Safety and Health Administration). W praktyce oznacza to konieczność przestrzegania przepisów dotyczących przewozu towarów, jak również stosowania odpowiednich technik układania ładunku, aby zapewnić optymalną widoczność. Warto również zauważyć, że na niektórych wózkach widłowych istnieją ograniczenia dotyczące maksymalnej wysokości ładunku, co dodatkowo podkreśla znaczenie widoczności w operacjach transportowych.

Pytanie 34

Do produkcji czego w Polsce wykorzystywane są słód, woda, drożdże oraz chmiel?

A. octu
B. wina
C. wódki
D. piwa
Prawidłowa odpowiedź to piwo, które jest jednym z najstarszych napojów alkoholowych, a jego produkcja opiera się na podstawowych składnikach, takich jak słód, woda, drożdże i chmiel. Słód, najczęściej jęczmienny, jest źródłem fermentowalnych cukrów, które drożdże przekształcają w alkohol i dwutlenek węgla. Woda stanowi największą część składu piwa i wpływa na jego smak oraz jakości. Chmiel, z kolei, stosowany jest do nadania piwu charakterystycznego aromatu i goryczki, a także działa jako naturalny środek konserwujący. Proces warzenia piwa to skomplikowany proces technologiczny, który wymaga znajomości surowców oraz ich interakcji. Standardy jakości w produkcji piwa, takie jak ISO 9001, nakładają obowiązek na browary stosowania najlepszych praktyk oraz regularnej kontroli jakości składników. W Polsce produkcja piwa ma długą tradycję, a różnorodność stylów piwnych, od lagrów po ale, świadczy o bogatym dziedzictwie browarnictwa. Przykłady znanych polskich browarów, takich jak Żywiec czy Tyskie, ilustrują doskonałość w wykorzystaniu tych składników, co przekłada się na wysoką jakość i reputację piwa na rynku krajowym i zagranicznym.

Pytanie 35

Jakie warzywa uznawane są za korzeniowe?

A. rzodkiew oraz cebula
B. marchew oraz seler
C. buraki cukrowe i pomidory
D. buraki ćwikłowe i brokuły
Marchew i seler to klasyczne przykłady warzyw korzeniowych, które charakteryzują się tym, że ich główną częścią jadalną jest korzeń. Warzywa korzeniowe są bogate w składniki odżywcze, w tym witaminy, minerały oraz błonnik. Marchew jest znana ze swojego wysokiego poziomu beta-karotenu, który przekształca się w organizmie w witaminę A, niezbędną dla zdrowia oczu. Seler natomiast dostarcza cennych składników mineralnych, jak potas i wapń, a także ma właściwości wspomagające trawienie. W praktyce, warzywa te można wykorzystywać na wiele sposobów, od surowych sałatek po zupy i duszone potrawy. Zgodnie z wytycznymi zdrowego odżywiania, zaleca się regularne włączanie warzyw korzeniowych do diety, aby korzystać z ich licznych korzyści zdrowotnych.

Pytanie 36

Jakie środki są używane do eliminacji gryzoni w magazynie wyrobów gotowych?

A. pułapki z feromonami.
B. lepiki na insekty.
C. pułapki żywołowne.
D. lampy na owady.
Zastosowanie lamp owadobójczych w kontekście zwalczania gryzoni jest nieprawidłowe, ponieważ te urządzenia są przeznaczone do eliminacji owadów, a nie gryzoni. Problem ten wynika z nieporozumienia dotyczącego specyfiki metod deratyzacyjnych, które są odrębne od metod owadobójczych. Taśmy lepkie również nie są efektywnym rozwiązaniem w kontekście gryzoni; są one bardziej skuteczne w zwalczaniu owadów biegających, takich jak karaluchy, a ich stosowanie w przypadku gryzoni nie daje zadowalających rezultatów. Pułapki feromonowe są narzędziem, które przyciąga owady, a nie gryzonie, co prowadzi do nieefektywnego wykorzystania zasobów oraz czasu. Typowym błędem w myśleniu jest zakładanie, że metody, które działają na jednym typie szkodnika, będą skuteczne na innym. Kluczowe w zwalczaniu gryzoni jest zrozumienie ich zachowań, biologii oraz specyficznych metod ich kontroli. Właściwe podejście do zarządzania populacjami gryzoni wymaga zastosowania odpowiednich strategii, które są zgodne z zasadami IPM (Integrated Pest Management), co obejmuje monitoring, stosowanie pułapek żywołownych oraz odpowiednie zabezpieczanie magazynów przed inwazjami.

Pytanie 37

Aby uzyskać ryby o niskiej zawartości tłuszczu, należy użyć

A. karpia
B. dorsza
C. śledzia
D. łososia
Łosoś, karp i śledź to ryby, które nie nadają się do produkcji wyrobów rybnych o niskiej zawartości tłuszczu z kilku powodów. Łosoś, mimo że jest cenioną rybą, zawiera znaczną ilość tłuszczu, sięgającą nawet 13 g na 100 g, co czyni go mniej odpowiednim dla osób, które chcą ograniczyć kalorie pochodzące z tłuszczów. Tłuszcz łososia jest głównie zdrowym tłuszczem omega-3, ale w kontekście niskotłuszczowej diety jego wysoka zawartość czyni go rybą bardziej kaloryczną. Karp, z drugiej strony, to ryba hodowlana, która również ma wyższą zawartość tłuszczu, wynoszącą przeciętnie 6-10 g na 100 g, co znacznie odbiega od wymagań dotyczących niskotłuszczowych produktów rybnych. Śledź, mimo że jest rybą tłustą o wysokiej zawartości kwasów omega-3, również charakteryzuje się zawartością tłuszczu wynoszącą około 10-15 g na 100 g, co w połączeniu z jego silnym smakiem sprawia, że nie jest optymalnym wyborem do produkcji niskotłuszczowych wyrobów. W przemyśle spożywczym, kluczowe jest, aby dostosować wybór surowców do aktualnych trendów zdrowotnych, a produkty o wysokiej zawartości tłuszczu, mimo swoich wartości odżywczych, nie spełniają wymagań konsumentów preferujących lekkie sposoby odżywiania.

Pytanie 38

Faza w produkcji czekolady, która polega na długotrwałym i intensywnym mieszaniu (zwykle trwa od 24 do 72 godzin), to

A. temperowanie
B. mielenie ziarna kakao
C. schładzanie
D. konszowanie
Mielenie ziarna kakao, schładzanie oraz temperowanie to etapy, które, mimo że istotne, nie odpowiadają na pytanie dotyczące intensywnego mieszania masy czekoladowej. Mielenie ziarna kakao to proces, który przekształca ziarna w drobne cząsteczki, jednak nie jest to etap, w którym dochodzi do długotrwałego mieszania, a raczej przygotowania surowca do dalszej obróbki. Schładzanie to proces mający na celu obniżenie temperatury masy czekoladowej, ale nie ma bezpośredniego wpływu na rozwój smaku czy konsystencji, co jest domeną konszowania. Temperowanie, z kolei, to technika, która stabilizuje kryształy kakao w czekoladzie, co jest kluczowe dla uzyskania odpowiedniej tekstury oraz połysku, jednak nie polega na długotrwałym mieszaniu masy. Często mylone etapy produkcji czekolady mogą wprowadzać w błąd, dlatego istotne jest zrozumienie, jakie funkcje pełni każdy z nich w kontekście całościowego procesu. Dlatego, aby zrozumieć specyfikę konszowania, warto przyjrzeć się jego wpływowi na smak i teksturę czekolady, co jest kluczowe dla jej akceptacji na rynku.

Pytanie 39

Aby zamrozić zielony groszek w strumieniu chłodnego powietrza, należy użyć zamrażarki

A. komorowej
B. płytowej
C. fluidyzacyjnej
D. immersyjnej
Zastosowanie zamrażarki komorowej do mrożenia zielonego groszku może być mylące, ponieważ ta metoda nie zapewnia tak efektywnego chłodzenia jak systemy fluidyzacyjne. Zamrażarki komorowe działają na zasadzie schładzania całej komory, co może prowadzić do nierównomiernego rozkładu temperatury i ryzyka powstawania zatorów z zamrożonego groszku. W przypadku mrożenia immersyjnego, groszek zanurza się w cieczy chłodzącej, co również nie jest odpowiednie dla delikatnych produktów, jakim jest zielony groszek, ze względu na ryzyko uszkodzenia struktury komórkowej i utraty wartości odżywczych. Metoda płytowa, choć czasami używana w przemyśle, nie gwarantuje równie szybkiego schłodzenia, co może prowadzić do formowania się kryształków lodu wewnątrz groszku. Kryształy te mogą uszkadzać tkanki roślinne, co skutkuje pogorszeniem jakości po rozmrożeniu. Dlatego ważne jest, aby dobierać właściwą technologię mrożenia, zgodnie z wymaganiami produktu i najlepszymi praktykami branżowymi, co pozwala na optymalne zachowanie świeżości, smaku i wartości odżywczych mrożonych artykułów spożywczych.

Pytanie 40

Aby uzyskać płatki kukurydziane, należy użyć

A. sterylizatora
B. ekstrudera
C. smażalnika
D. ekstraktora
Wykorzystanie sterylizatora w procesie produkcji płatków kukurydzianych jest nieadekwatne, ponieważ jego głównym zadaniem jest eliminacja mikroorganizmów, co nie jest kluczowe w kontekście extruzji ziarna kukurydzy. Sterylizacja mogłaby być zastosowana na etapie pakowania, ale nie podczas samego procesu wytwarzania. Ekstraktor, z drugiej strony, jest urządzeniem używanym do wydobywania olejów lub substancji aromatycznych ze składników, a nie do formowania ziarna, więc jego zastosowanie w produkcji płatków byłoby błędne. Smażalnik, chociaż może być użyty w niektórych procesach przetwarzania żywności, nie jest standardowym narzędziem do produkcji płatków kukurydzianych, ponieważ płatki te są zazwyczaj wytwarzane w procesach, które nie wymagają smażenia, lecz ekspandowania i suszenia. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do błędnych odpowiedzi, często wynikają z mylenia różnych procesów technologicznych. Właściwe zrozumienie odpowiednich metod przetwarzania oraz ich specyficznych zastosowań jest kluczowe dla uzyskania wysokiej jakości produktów zbożowych. Dlatego nauka o tym, które urządzenia są odpowiednie do danego procesu, jest fundamentalna w przemyśle spożywczym.