Przejdź do głównej treści
  1. Strona główna
  2. Wyniki egzaminu

Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie

  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
  • Rozpoczęcie: 27 września 2026 01:16
  • Zakończenie: 27 września 2026 01:17  Rozwiązano w aplikacji mobilnej

Egzamin zdany!

Wynik: 5/10 punktów (50,0%)

Wymagane minimum: 5 punktów (50%)

Pewność odpowiedzi

Jako strzał oznaczono 5 odpowiedzi - trafionych: 1.

Z odpowiedzi deklarowanych jako pewne poprawnych było 4 z 5. Trafiony strzał to nie jest wiedza - te pytania warto powtórzyć w pierwszej kolejności.

Zachowaj ten wynik na koncie

Załóż darmowe konto albo zaloguj się - ten egzamin przypiszemy do Twojego konta, więc wrócisz do swoich błędów, będziesz śledzić postęp i dostaniesz powtórki dobrane do Twoich odpowiedzi.

Pochwal się swoim wynikiem!

Szczegółowe wyniki

Pytanie 1Strzał

Diody LED RGB pełnią funkcję źródła światła w skanerach

A. bębnowych
B. płaskich CISPoprawna odpowiedź
C. płaskich CCDTwoja odpowiedź
D. kodów kreskowych
Niepoprawna odpowiedź. Wybór bębnowych skanerów jako odpowiedzi sugeruje nieporozumienie dotyczące technologii skanowania. Skanery bębnowe, znane ze swojej tradycyjnej konstrukcji, używają różnych technologii oświetleniowych i detekcji, zwykle opartych na lampach halogenowych lub fluorescencyjnych, co ogranicza ich elastyczność i efektywność w porównaniu do skanerów CIS. Ponadto skanery bębnowe należą do droższych rozwiązań, które wymagają więcej miejsca i generują większe zużycie energii. Nieprawidłowy wybór skanera płaskiego CCD również wskazuje na niezrozumienie roli, jaką diody elektroluminescencyjne odgrywają w nowoczesnych urządzeniach. Skanery CCD, mimo że są popularne, działają na zasadzie detekcji światła odbitego od powierzchni skanowanego dokumentu i nie wykorzystują diod RGB w sposób tak efektywny jak CIS. Wybór odniesienia do skanerów kodów kreskowych jest równie mylący, ponieważ nie są one skanowanym materiałem, ale raczej technologią odczytu, która nie wykorzystuje diod RGB w tym sensie. Właściwe zrozumienie różnic między tymi technologiami oraz ich zastosowaniem jest kluczowe dla efektywnego wykorzystania skanera w praktyce.

Pytanie 2Strzał

Polecenie do zmiany adresu MAC karty sieciowej w systemie Linux to

A. ifconfigPoprawna odpowiedź
B. ipconfig
C. iwconfig
D. winipcfgTwoja odpowiedź
Niepoprawna odpowiedź. Odpowiedzi 'ipconfig', 'iwconfig' oraz 'winipcfg' są niepoprawne, ponieważ każde z tych poleceń ma inne zastosowanie i nie służy do zmiany adresu MAC w systemie Linux. Polecenie 'ipconfig' jest używane w systemach Windows do wyświetlania i konfigurowania adresów IP, a nie adresów MAC. Jego funkcjonalność jest ograniczona do zarządzania protokołami IP, co sprawia, że nie posiada opcji umożliwiających modyfikację adresów MAC. 'Iwconfig' natomiast jest przeznaczone do konfiguracji parametrów interfejsów bezprzewodowych w systemach Linux, takich jak zmiana trybu pracy karty sieciowej czy ustawienie kluczy WEP, ale również nie umożliwia zmiany adresu MAC. Z kolei 'winipcfg' to polecenie z systemu Windows, które również dotyczy konfiguracji IP, a nie adresów MAC. Typowe błędy myślowe związane z tymi odpowiedziami wynikają z mylenia funkcji i zastosowań poleceń w różnych systemach operacyjnych. Ważne jest, aby zrozumieć, że zmiana adresu MAC w systemach Linux wymaga konkretnego polecenia, które obsługuje takie operacje, a w tym przypadku jest to właśnie 'ifconfig'. Zrozumienie różnic między poleceniami oraz ich zastosowaniami w różnych systemach operacyjnych jest kluczowe dla prawidłowego zarządzania sieciami.

Pytanie 3

W przedstawionym zasilaczu transformator impulsowy oznaczono symbolami

Ilustracja do pytania
ATwoja odpowiedź
B
C
D
Poprawna odpowiedź. Transformator impulsowy w zasilaczu to naprawdę ważny element, który pozwala na przenoszenie energii między różnymi obwodami przy wyższych częstotliwościach. Ten element oznaczony jako A na obrazku to właśnie transformator impulsowy, więc można powiedzieć, że odpowiedź A jest jak najbardziej trafna. W przeciwieństwie do tych tradycyjnych transformatorów, które pracują na częstotliwości sieciowe, transformatory impulsowe działają na znacznie wyższych częstotliwościach, co pozwala na robienie mniejszych urządzeń. Tak naprawdę, dzięki nim, zasilacze impulsowe są bardziej efektywne i mniejsze od swoich starszych, liniowych wersji. W praktyce, jak to jest w zasilaczach komputerowych czy ładowarkach, to pozwala na spore zmniejszenie rozmiarów i lepszą wydajność energetyczną. Oczywiście, muszą być zgodne z normami bezpieczeństwa i efektywności energetycznej, co jest mega ważne w dzisiejszych czasach. Ich konstrukcja i działanie muszą trzymać się międzynarodowych standardów, jak te z IEC 61558, żeby mogły przekształcać napięcia z jak najmniejszymi stratami energii. Uważam, że to naprawdę istotna wiedza, szczególnie gdy przyglądamy się wymaganiom na rynku elektronicznym.

Pytanie 4Strzał

W protokole IPv4 adres broadcastowy, zapisany w formacie binarnym, bez podziału na podsieci, w sekcji przeznaczonej dla hosta zawiera

A. wyłącznie jedynkiTwoja odpowiedź
B. naprzemiennie jedynki oraz zera
C. sekwencję zer z jedynką na końcu
D. tylko zera
Poprawna odpowiedź. Adres broadcast w IPv4 służy do wysyłania informacji do wszystkich urządzeń w danej podsieci. Wiesz, jak to działa? W części adresu przeznaczonej dla hosta zawsze mamy same jedynki, co pokazuje, że wszystkie bity są na '1'. Na przykład, gdy mamy adres 192.168.1.255, to zapiszemy go w binarnie jako 11000000.10101000.00000001.11111111. Zauważ, że ostatni oktet to właśnie 255, czyli same jedynki. W praktyce wykorzystujemy adresy broadcast, gdy chcemy, żeby wszystkie urządzenia w lokalnej sieci dostały jakieś dane. Dobrym przykładem jest protokół ARP, który używa adresu broadcast, żeby znaleźć adresy MAC wszystkich urządzeń w sieci. Adresy broadcast są mega ważne dla tego, żeby sieci lokalne działały sprawnie.

Pytanie 5Strzał

Wskaż błędny sposób podziału dysku MBR na partycje?

A. 3 partycje podstawowe oraz 1 rozszerzona
B. 1 partycja podstawowa oraz 2 rozszerzonePoprawna odpowiedź
C. 1 partycja podstawowa oraz 1 rozszerzona
D. 2 partycje podstawowe oraz 1 rozszerzonaTwoja odpowiedź
Niepoprawna odpowiedź. Wykorzystywanie nieprawidłowych kombinacji partycji na dysku MBR często prowadzi do nieporozumień i problemów z zarządzaniem przestrzenią dyskową. W przypadku wyboru połączenia jednej partycji podstawowej i dwóch rozszerzonych, istnieje fundamentalne nieporozumienie dotyczące architektury MBR. MBR, jako standardowy sposób zarządzania partycjami na tradycyjnych dyskach twardych, pozwala jedynie na jedną partycję rozszerzoną. Partycja rozszerzona jest specjalnym rodzajem partycji, która pełni rolę kontenera dla wielu partycji logicznych. Oznacza to, że nie można mieć dwóch partycji rozszerzonych na jednym dysku MBR, ponieważ naruszyłoby to podstawowe zasady dotyczące struktury partycji. Błędne podejście do liczby partycji może prowadzić do błędów przy próbie uruchomienia systemu operacyjnego, a także do trudności w alokacji i zarządzaniu przestrzenią dyskową. Ważne jest, aby zrozumieć, że efektywne zarządzanie partycjami nie tylko wpływa na prawidłowe działanie systemu operacyjnego, ale także na bezpieczeństwo i wydajność przechowywanych danych. Dobrą praktyką jest również monitorowanie i regularne przeglądanie struktury partycji oraz ich wykorzystania, co pozwala na lepsze planowanie przyszłych potrzeb w zakresie przechowywania danych.

Pytanie 6

Jakie polecenie umożliwia uzyskanie danych dotyczących bieżących połączeń TCP oraz informacji o portach źródłowych i docelowych?

A. netstatPoprawna odpowiedź
B. ipconfig
C. ping
D. lookupTwoja odpowiedź
Niepoprawna odpowiedź. Odpowiedzi 'ipconfig', 'ping' oraz 'lookup' są narzędziami, które różnią się od funkcji oferowanej przez 'netstat' i nie mogą zastąpić jego roli w analizie połączeń sieciowych. 'Ipconfig' jest używane głównie do wyświetlania informacji o konfiguracji interfejsów sieciowych w systemach Windows, takich jak adresy IP czy maski podsieci. Choć jest to ważne narzędzie w zarządzaniu siecią, nie dostarcza ono szczegółowych informacji o aktywnych połączeniach TCP. 'Ping' z kolei służy do testowania dostępności hostów w sieci poprzez wysyłanie pakietów ICMP, co pozwala na określenie, czy dany adres IP jest osiągalny, jednak nie oferuje wglądu w stan połączeń TCP ani informacji o portach. Narzędzie 'lookup', natomiast, jest używane do wykonywania zapytań DNS w celu przetłumaczenia nazw domen na adresy IP, co ma związek z warstwą aplikacyjną modelu OSI, a nie z monitorowaniem połączeń sieciowych. Tego rodzaju błędne podejścia mogą wynikać z mylnego przekonania, że wszystkie te narzędzia mają podobne zastosowanie, co prowadzi do nieporozumień w zakresie ich funkcji. W rzeczywistości, aby skutecznie zarządzać i monitorować sieć, kluczowe jest zrozumienie, które narzędzia są odpowiednie do konkretnych zadań.

Pytanie 7Strzał

Urządzenie pokazane na ilustracji służy do zgrzewania wtyków

Ilustracja do pytania
A. BNCTwoja odpowiedź
B. E 2000
C. SC
D. RJ 45Poprawna odpowiedź
Niepoprawna odpowiedź. Wtyki BNC stosowane są w instalacjach telewizji przemysłowej oraz w starszych systemach sieciowych opartych na kablach koncentrycznych. Nie wymagają one zaciśnięcia za pomocą zaciskarki lecz specjalnych wtyków nakręcanych na kable. Z kolei E 2000 to standard złącza światłowodowego które charakteryzuje się specjalnym mechanizmem klapowym chroniącym powierzchnię stykową. Złącza te są stosowane w zaawansowanych instalacjach telekomunikacyjnych i wymagają zupełnie innych narzędzi do montażu niż pokazana zaciskarka. Złącza SC również dotyczą światłowodów i są szeroko stosowane w sieciach danych ze względu na swoje właściwości optyczne i łatwość instalacji. Dla montażu złączy światłowodowych używa się narzędzi takich jak spawarki światłowodowe które zapewniają precyzyjne połączenie włókien. Typowym błędem jest zakładanie że wszystkie rodzaje złącz wymagają tych samych technik montażu. Niezrozumienie różnic technologicznych między złączami elektrycznymi a światłowodowymi prowadzi do błędnych decyzji w doborze narzędzi. W kontekście połączeń sieciowych kluczowe jest zrozumienie specyfikacji danego typu złącza oraz odpowiednich praktyk instalacyjnych co pozwala uniknąć problemów z kompatybilnością i wydajnością systemu.

Pytanie 8

Wskaż złącze, które nie jest stosowane w zasilaczach ATX?

A. DE-15/HD-15Twoja odpowiedź
B. MPC
C. SATA Connector
D. PCI-E
Poprawna odpowiedź. Złącze DE-15/HD-15, znane również jako złącze VGA, jest interfejsem analogowym używanym głównie do przesyłania sygnału wideo z komputera do monitora. Nie jest to złącze stosowane w zasilaczach ATX, które są projektowane z myślą o zasilaniu komponentów komputerowych, a nie o przesyłaniu sygnałów wideo. Zasilacze ATX wykorzystują złącza takie jak 24-pinowe złącze główne, złącza 4/8-pinowe do procesora, złącza SATA do dysków twardych oraz złącza PCI-E do kart graficznych. Przykładem zastosowania złącza DE-15/HD-15 jest podłączanie starszych monitorów CRT lub projektorów, podczas gdy w nowoczesnych systemach dominują złącza cyfrowe, takie jak HDMI czy DisplayPort. Zrozumienie różnorodnych typów złączy i ich zastosowania w praktyce jest kluczowe dla prawidłowego montażu oraz diagnostyki komputerów.

Pytanie 9

Polecenie uname -s w systemie Linux jest wykorzystywane do sprawdzenia

A. ilości wolnej pamięci.
B. nazwy jądra systemu operacyjnego.Twoja odpowiedź
C. wolnego miejsca na dyskach twardych.
D. statusu aktywnych interfejsów sieciowych.
Poprawna odpowiedź. Polecenie uname -s faktycznie służy do sprawdzania nazwy jądra systemu operacyjnego w systemach opartych na Unix/Linux. To bardzo przydatne narzędzie, szczególnie gdy pracujesz w środowiskach, gdzie istotne jest szybkie rozpoznanie, na jakim jądrze działa dana maszyna – np. Linux, Darwin (macOS), czy może BSD. Moim zdaniem, znajomość tego polecenia to podstawa dla każdego admina albo nawet zwykłego użytkownika Linuksa, który chce zrozumieć, co dzieje się pod maską jego systemu. W praktyce, często używa się uname w skryptach do automatycznego wykrywania środowiska i podejmowania decyzji, czy odpalić dane narzędzie, czy może wymaga ono innego podejścia ze względu na różnice jądra. Zwracana przez uname -s wartość jak „Linux”, „FreeBSD” albo „SunOS” pozwala od razu rozpoznać bazowy system. Przy okazji – polecenie uname ma sporo innych przydatnych opcji, np. -r do wersji jądra, -a do pełnej informacji o systemie. To taka mała rzecz, a bardzo często się przydaje, szczególnie przy debugowaniu problemów czy pisaniu bardziej uniwersalnych skryptów. Warto wyrobić sobie nawyk używania uname w codziennej pracy – to po prostu ułatwia życie i pozwala uniknąć irytujących pomyłek przy pracy na różnych maszynach.

Pytanie 10

Użytkownik uszkodził płytę główną z gniazdem procesora AM2. Uszkodzoną płytę można zastąpić, bez konieczności wymiany procesora i pamięci, modelem z gniazdem

A. AM2+Twoja odpowiedź
B. FM2+
C. AM1
D. FM2
Poprawna odpowiedź. Gniazdo AM2+ to następca popularnego AM2, ale co ważne, zachowuje ono wsteczną kompatybilność z procesorami AMD przeznaczonymi na AM2. Oznacza to, że jeśli masz procesor działający na AM2, to w ogromnej większości przypadków możesz go po prostu przełożyć do płyty z gniazdem AM2+ – BIOS płyty powinien go rozpoznać i obsłużyć. Podobnie jest z pamięciami RAM – obie platformy korzystają z pamięci DDR2, nie trzeba więc wymieniać kości. Z praktyki wiem, że w serwisie komputerowym AM2+ często służyło jako szybka podmiana bez zbędnych komplikacji, szczególnie gdy klient nie chciał inwestować w nowy procesor czy RAM. Dla technika to spora wygoda, bo nie trzeba się martwić o zasilanie, rozmiar chłodzenia czy nietypowe ustawienia BIOS – wszystko zazwyczaj działa "z marszu". AMD przez długi czas trzymało się zasady, żeby kolejne platformy były kompatybilne wstecz, co pozwalało użytkownikom na stopniowy upgrade sprzętu bez dużych wydatków. Z własnego doświadczenia powiem, że różnice między AM2 a AM2+ były głównie po stronie obsługiwanych procesorów (nowsze modele na AM2+), ale stary sprzęt bez problemu działa na nowym gnieździe. To jest rozwiązanie w duchu dobrych praktyk branżowych – maksymalna elastyczność i minimalizacja kosztów modernizacji.