Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 9 czerwca 2026 00:24
Data zakończenia: 9 czerwca 2026 00:44

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W języku PHP zapis $b++ jest równoważny zapisowi

A. $b == $b + $b

B. $b = $b + 1

C. $b = $b + $b

D. $b == $b

Zapis $b++ w PHP to tak zwany operator inkrementacji w wersji postfiksowej. Oznacza on zwiększenie wartości zmiennej b dokładnie o 1. W praktyce, po wykonaniu tej instrukcji, b będzie miało wartość b + 1. Dlatego zapis ten jest równoważny instrukcji przypisania $b = $b + 1. Warto zauważyć, że jest to uproszczona, bardziej czytelna forma, bardzo często wykorzystywana w pętlach, np. for ($i = 0; $i < 10; $i++). Właśnie w takim kontekście operator ++ jest praktycznie standardem branżowym i każdy programista webowy powinien go rozumieć bez zastanawiania. Moim zdaniem używanie $b++ zamiast $b = $b + 1 poprawia czytelność kodu, szczególnie gdy mamy dużo operacji na licznikach, indeksach tablic czy licznikach iteracji. Trzeba też pamiętać o różnicy między $b++ a ++$b. W wersji postfiksowej (b++) najpierw zwracana jest stara wartość, a dopiero potem zmienna jest zwiększana. W wersji prefiksowej (++b) najpierw zwiększana jest wartość, a potem zwracany jest już nowy wynik. W prostych przypadkach, takich jak samodzielna linijka $b++; albo $b = $b + 1;, efekt końcowy w zmiennej b jest ten sam. Natomiast w wyrażeniach typu $c = $b++; różnica ma znaczenie. W codziennej pracy z PHP operatory ++ i -- są fundamentem przy pisaniu pętli, prostych algorytmów zliczania, paginacji czy obsługi indeksów w tablicach. Dobra praktyka to stosowanie tych skróconych operatorów tam, gdzie naprawdę chodzi tylko o zwiększenie lub zmniejszenie o 1, bo od razu widać intencję programisty i kod jest bardziej zwięzły, bez zbędnego „szumu”.

Pytanie 2

Na podstawie tabeli Towar wykonano poniższe zapytanie SQL. Jaki będzie rezultat tej operacji?

SELECT nazwa_towaru
FROM`Towar`
WHERE cena_katalogowa<65
ORDER BY waga DESC

ID	nazwa_towaru	cena_katalogowa	waga	kolor
1	Papier ksero A4	11	2.3	biel
2	Zeszyt A5	4.2	0.13	wielokolorowy
3	Zeszyt A5 w linie	3.5	0.12	niebieski
4	Kredki 24 kolory	9	0.3	wielokolorowy
5	Plecak szkolny	65.5	1.3	zielony

A. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie

B. Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

C. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5

D. Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

Twoja odpowiedź jest trafiona, bo zapytanie SQL jasno pokazuje, jakie warunki muszą być spełnione, żeby dany towar pojawił się w wynikach. Klauzula WHERE filtruje produkty z ceną katalogową poniżej 65. To znaczy, że plecak szkolny za 65.5 nie przechodzi tego kryterium i nie będzie w wynikach. Potem, klauzula ORDER BY sortuje towar według wagi od najcięższego do najlżejszego. Dlatego na liście znajdą się tak jakby Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, a potem Zeszyt A5 w linie. To naprawdę fajna struktura zapytania SQL, bo pozwala na szybkie i skuteczne uzyskanie uporządkowanej listy produktów, które spełniają określone warunki. W sumie, to standardowa praktyka w analizie danych i zarządzaniu bazami danych.

Pytanie 3

Co opisuje polecenie

CREATE TABLE dane (kolumna INTEGER(3));

A. tabelę z kolumnami kolumna1, kolumna2, kolumna3

B. tabelę z jedną kolumną zawierającą 3-elementowe tablice

C. tabelę dane z JEDNĄ kolumną liczb całkowitych

D. tabelę z TRZEMA kolumnami liczb całkowitych

Polecenie tworzy tabelę dane z JEDNĄ kolumną o nazwie kolumna i typie INTEGER (liczba całkowita). Liczba (3) to parametr szerokości wyświetlania, a nie liczba kolumn ani rozmiar tablicy. Dlatego powstaje tabela z jedną kolumną liczb całkowitych.

Pytanie 4

Którą funkcją PHP sprawdzić WARTOŚĆ oraz TYP zmiennej?

strlen()

implode()

var_dump()

readfile()

Funkcja var_dump() wypisuje zarówno WARTOŚĆ zmiennej, jak i jej TYP (oraz np. długość napisu), np. var_dump($x) pokaże int(5) czy string(3) "abc". To podstawowe narzędzie diagnostyczne PHP. Dlatego wartość i typ pokazuje var_dump().

Pytanie 5

Delegacja domeny to:

A. zmiana rejestratora domeny

B. zmiana nazwy domeny

C. wskazanie zewnętrznych serwerów nazw, które obsługują domenę

D. utrata ważności domeny z możliwością jej odnowienia

Delegacja domeny polega na wskazaniu serwerów nazw (DNS), które odpowiadają za daną domenę - to do nich kierowane są zapytania o jej rekordy (np. adres serwera WWW pod rekordem A). W praktyce w panelu domeny wpisuje się adresy serwerów DNS hostingu, a informacja o nich trafia do nadrzędnej strefy (np. dla domeny rejestru .pl). Dzięki temu, gdy ktoś wpisze adres strony, system DNS „wie”, na które serwery skierować zapytanie i jaki adres IP zwrócić. Dlatego delegacja domeny to umieszczenie informacji o zewnętrznych serwerach obsługujących domenę.

Pytanie 6

Elementarna animacja może być zapisana w formacie

A. PSD

B. GIF

C. TIFF

D. BMP

Format GIF (Graphics Interchange Format) jest powszechnie stosowany do tworzenia prostych animacji ze względu na swoją zdolność do kompresji obrazów i obsługi przez większość przeglądarek internetowych. GIF pozwala na zapisanie sekwencji obrazów w jednej pliku, co umożliwia ich wyświetlanie jako animacji. Standard GIF obsługuje maksymalnie 256 kolorów z palety, co czyni go idealnym do prostych grafik, takich jak ikony czy animacje internetowe. Dzięki metodzie kompresji Lempel-Ziv-Welch (LZW) możliwe jest zmniejszenie rozmiaru pliku bez utraty jakości, co jest kluczowe w kontekście transferu danych przez sieć. Przykłady zastosowania formatu GIF obejmują animowane banery reklamowe, emotikony oraz krótkie klipy wideo w formie GIF, które stały się popularne na platformach społecznościowych. Ponadto GIF wspiera przezroczystość i animacje w cyklu, co podnosi jego użyteczność w wielu aplikacjach multimedialnych. Z tego powodu GIF jest formatem, który oferuje zarówno funkcjonalność, jak i kompatybilność, co czyni go najlepszym wyborem dla prostych animacji.

Pytanie 7

Który znacznik służy do tworzenia LISTY w HTML?

<ul>

<td>

<th>

<tr>

Listę nieuporządkowaną (punktowaną) tworzy znacznik <ul>, a jej elementy umieszcza się w <li>. Dlatego listę tworzy <ul>.

Pytanie 8

Testy sprawdzające, czy aplikacja działa poprawnie w różnych architekturach serwera, konfiguracjach i środowiskach, to testy:

A. funkcjonalności

B. kompatybilności

C. użyteczności

D. bezpieczeństwa

Pozostałe testy mają inny cel. Testy bezpieczeństwa szukają podatności i luk. Testy funkcjonalności sprawdzają, czy program robi to, co powinien. Testy użyteczności oceniają wygodę obsługi dla użytkownika. Zgodność z różnymi środowiskami weryfikują testy kompatybilności.

Pytanie 9

Na stronie internetowej dodano grafikę w kodzie HTML. Co się stanie, jeśli plik rysunek.png nie zostanie odnaleziony przez przeglądarkę?

<img src="rysunek.png" alt="pejzaż">

A. nie pokaże strony internetowej

B. zademonstruje błąd wyświetlania strony w miejscu grafiki

C. wyświetli tekst "pejzaż" w miejscu grafiki

D. wstawi tekst "rysunek.png" zamiast grafiki

W HTML znacznik <img> jest używany do wstawiania obrazów na stronach. Ważne, żeby pamiętać o atrybucie src, który mówi przeglądarce, skąd ma wziąć obraz. A alt to taki tekst zapasowy, który wyświetli się, jeśli obrazek nie załaduje się z jakiegoś powodu. To istotne, bo ułatwia dostępność dla osób, które mogą mieć trudności z widzeniem. Na przykład, gdy plik rysunek.png się nie załaduje, to wyświetli się tekst z atrybutu alt - w tym przypadku słowo pejzaż. To jest zgodne z dobrymi praktykami, bo każdy powinien wiedzieć, co miało być na obrazku, nawet jeśli go nie widzi. To także pomaga wyszukiwarkom w indeksowaniu treści. A używanie atrybutu alt to rzecz, którą warto stosować, jeśli chcemy, żeby nasza strona była dostępna i przyjazna dla użytkowników. Przy tym, przypomina mi się, że to też jest zgodne z zasadami dostępności WCAG.

Pytanie 10

Celem testów wydajnościowych jest ocena

A. poziomu spełnienia wymagań dotyczących wydajności przez system bądź moduł

B. możliwości oprogramowania do funkcjonowania w warunkach błędnej pracy sprzętu

C. możliwości oprogramowania do funkcjonowania w warunkach niewłaściwej pracy systemu

D. sekwencji zdarzeń, w której prawdopodobieństwo wystąpienia każdego zdarzenia zależy wyłącznie od wyniku zdarzenia poprzedniego

Testy wydajnościowe są kluczowym elementem procesu zapewnienia jakości oprogramowania, mającym na celu ocenę, w jakim stopniu system lub moduł spełnia określone wymagania wydajnościowe. Zazwyczaj obejmują one pomiar czasu reakcji, przepustowości, obciążenia oraz skalowalności aplikacji w różnych warunkach użytkowania. Przykładowo, podczas testów wydajnościowych można symulować równoczesne połączenia użytkowników, aby ocenić, jak system zachowuje się pod dużym obciążeniem. Dobre praktyki w tej dziedzinie, takie jak przeprowadzanie testów w kontrolowanym środowisku oraz stosowanie narzędzi takich jak JMeter czy LoadRunner, pozwalają na uzyskanie wiarygodnych wyników. Prawidłowe przeprowadzenie testów wydajnościowych jest istotne nie tylko dla spełnienia oczekiwań klientów, ale także dla uniknięcia problemów z wydajnością po wdrożeniu systemu na rynek, co może prowadzić do utraty reputacji firmy oraz finansowych strat.

Pytanie 11

Podaj nazwę Systemu Zarządzania Treścią, którego logo jest widoczne na zamieszczonym rysunku?

A. MediaWiki

B. WordPress

C. Joomla!

D. Drupal

Joomla! to popularny system zarządzania treścią CMS który jest szeroko stosowany do tworzenia stron internetowych aplikacji online i portali. Dzięki swojej elastyczności Joomla! jest wybierany przez wiele firm i organizacji do zarządzania treścią online. System ten charakteryzuje się modułową architekturą która umożliwia łatwe rozszerzanie jego funkcjonalności za pomocą komponentów modułów i wtyczek. Jednym z głównych atutów Joomla! jest intuicyjny interfejs użytkownika który umożliwia zarządzanie treścią bez potrzeby głębokiej wiedzy technicznej. Dodatkowo Joomla! wspiera wiele języków co czyni go idealnym wyborem dla międzynarodowych organizacji. Warto również zaznaczyć że Joomla! jest open-source co oznacza że jest rozwijany przez społeczność programistów z całego świata którzy regularnie aktualizują i ulepszają oprogramowanie. Wybranie Joomla! jako CMS pozwala na korzystanie z dużej liczby szablonów i dodatków które umożliwiają personalizację witryny zgodnie z wymaganiami klienta. Dzięki solidnej bazie użytkowników i deweloperów Joomla! oferuje wsparcie techniczne i dokumentację która ułatwia rozwiązywanie problemów. W praktyce Joomla! jest wykorzystywany przez różnorodne witryny od małych blogów po rozbudowane platformy e-commerce co potwierdza jego wszechstronność i skuteczność.

Pytanie 12

Zastosowana w dokumencie HTML definicja multimediów sprawi, że na stronie:

<video controls>
    <source src="video1.mp4" type="video/mp4">
    <source src="video1.ogg" type="video/ogg">
    Komunikat dotyczący video
</video>

A. zostaną wyświetlone obok siebie dwa filmy z plików: video1.mp4 oraz video1.ogg.

B. pod wyświetlanym filmem zostanie wyświetlony napis „Komunikat dotyczący video”.

C. wyświetlony film zostanie automatycznie uruchomiony zaraz po załadowaniu strony internetowej.

D. zostanie wyświetlony film z pliku video1.mp4 lub, w przypadku nierozpoznania formatu MPEG-4, film z pliku video1.ogg.

Niestety, twoja odpowiedź nie jest prawidłowa. Kod HTML, który analizowaliśmy, nie sugeruje, że pod wyświetlanym filmem zostanie wyświetlony napis 'Komunikat dotyczący video' ani że zostaną wyświetlone obok siebie dwa filmy. Takie zachowanie strony wymagałoby dodatkowego kodu HTML i CSS. Także automatyczne uruchomienie filmu po załadowaniu strony nie jest domyślnym zachowaniem elementu video. Warto zauważyć, że takie automatyczne odtwarzanie może być uciążliwe dla użytkowników i jest często uważane za niezgodne z dobrymi praktykami projektowania stron internetowych. Również, aby film automatycznie się odtwarzał, w elemencie video powinien być umieszczony atrybut 'autoplay'. Zrozumienie, jak działa element video HTML i jakie ma atrybuty, jest kluczowe do tworzenia efektywnych i użytecznych stron internetowych.

Pytanie 13

Wskaż styl CSS za pomocą którego został uzyskany przedstawiony efekt.

psy
koty
chomiki
świnki morskie
rybki

A. ul li:active { background-color: DodgerBlue; }

B. ul li:nth-child(odd) { background-color: DodgerBlue; }

C. ul li:hover { background-color: DodgerBlue; }

D. ul li:nth-child(even) { background-color: DodgerBlue; }

Dokładnie tak, poprawna odpowiedź to 'ul li:nth-child(even) { background-color: DodgerBlue; }'. Użycie selektora :nth-child(even) pozwala na zastosowanie stylu CSS do każdego parzystego elementu listy, co można zaobserwować na załączonym obrazku - każdy drugi (parzysty) element ma niebieskie tło. Jest to praktyczne rozwiązanie stosowane m.in. w celu poprawy czytelności długich list danych, gdzie koloryzmowanie na przemian pozwala na łatwiejsze zlokalizowanie poszczególnych elementów. Pamiętaj, że CSS oferuje wiele innych pseudoklas pozwalających na zastosowanie różnych efektów w zależności od stanu lub położenia elementu na stronie. Przy wykorzystaniu pseudoklas CSS warto odwoływać się do standardów i dobrych praktyk branżowych, takich jak unikanie nadmiernego zagnieżdżania selektorów, co może utrudniać czytelność i utrzymanie kodu.

Pytanie 14

Która z poniższych opcji najlepiej opisuje przedstawioną definicję w JavaScript?

var imiona = ["Anna", "Jakub", "Iwona", "Krzysztof"];

A. klasy

B. zbioru

C. obiektu

D. tablicy

Definicja przedstawiona na obrazku odpowiada tablicy w języku JavaScript. Tablice w JavaScript są typem obiektu, który pozwala na przechowywanie wielu wartości w jednej zmiennej. W tym przypadku zmienna imiona zawiera listę stringów reprezentujących imiona. Tablice w JavaScript są dynamiczne co oznacza że ich rozmiar można zmieniać podczas działania programu. Dostęp do poszczególnych elementów tablicy uzyskuje się za pomocą indeksów które zaczynają się od zera. Na przykład pierwszy element tej tablicy to imiona[0] czyli Anna. JavaScript oferuje wiele metod do manipulacji tablicami takich jak push do dodawania elementów na końcu tablicy pop do usuwania ostatniego elementu czy map do tworzenia nowej tablicy na podstawie istniejącej poprzez zastosowanie funkcji do każdego elementu. Zrozumienie działania tablic jest kluczowe dla efektywnego programowania w JavaScript ponieważ są one podstawowym narzędziem do przechowywania i zarządzania danymi.

Pytanie 15

Wskaż NIEPRAWIDŁOWY opis optymalizacji kodu wygenerowanego przez program

A. Powinna prowadzić do zmiany kodu źródłowego w taki sposób, aby działał on szybciej

B. W celu przyspieszenia wykonania kodu przez procesor może być przeprowadzana na różnych etapach działania

C. Jej celem jest sprawdzenie zgodności z wymogami formalnymi

D. Jej celem jest zwiększenie efektywności programu

Optymalizacja kodu wynikowego programu to proces, który ma na celu poprawienie jego wydajności, a nie sprawdzenie zgodności z wymogami formalnymi. W praktyce oznacza to, że optymalizacja skupia się na zwiększeniu efektywności działania aplikacji poprzez różne techniki, takie jak eliminacja zbędnych operacji, zmniejszenie zużycia pamięci, czy też poprawa szybkości wykonywania kodu. Przykładem może być wykorzystanie algorytmów o lepszej złożoności czasowej, co przekłada się na szybsze działanie programów w praktycznych zastosowaniach, takich jak gry komputerowe czy aplikacje webowe. W branży programistycznej stosuje się różnorodne narzędzia i standardy, takie jak analizy profili, które pomagają w identyfikowaniu wąskich gardeł wydajnościowych. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, że optymalizacja to nie tylko poprawa działania programu, ale także dostosowanie go do określonych wymagań użytkowników i systemów, na których będzie uruchamiany.

Pytanie 16

Polecenie w języku SQL w formie

ALTER TABLE 'miasta' 
ADD 'kod' text;

A. zmienia nazwę tabeli miasta na kod.

B. dodaje do tabeli kolumnę o nazwie kod typu text.

C. w tabeli miasta zmienia nazwę kolumny kod na text.

D. dodaje do tabeli dwie kolumny o nazwach: kod i text.

Poprawna odpowiedź to 'dodaje do tabeli kolumnę o nazwie kod typu text'. Polecenie SQL ALTER TABLE służy do modyfikacji struktury istniejącej tabeli, a w tym przypadku dodaje nową kolumnę do tabeli 'miasta'. Składnia ADD 'kod' text oznacza, że do tabeli zostanie dodana kolumna o nazwie 'kod', której typ danych to 'text'. Typ danych 'text' jest używany do przechowywania długich ciągów tekstowych, co jest przydatne w przypadku danych takich jak opisy czy komentarze. W praktyce, dodawanie kolumn do tabeli jest często wykorzystywane w procesie rozwoju bazy danych, aby dostosować strukturę do zmieniających się potrzeb aplikacji. W przypadku dodawania kolumn w sposób nieinwazyjny, jak w tym przykładzie, zapewniamy, że istniejące dane nie zostaną utracone, a nowa kolumna będzie dostępna do natychmiastowego użycia. Warto również pamiętać, aby stosować konwencje nazewnictwa, które poprawiają czytelność i zrozumiałość kodu SQL, co jest zalecane w dobrych praktykach projektowania baz danych.

Pytanie 17

W języku PHP, aby wyeliminować białe znaki na początku i końcu łańcucha znaków, należy zastosować funkcję

A. time( )

B. strlen( )

C. trim( )

D. sort( )

Funkcja trim() w języku PHP jest kluczowym narzędziem do usuwania zbędnych spacji oraz innych białych znaków z początku i końca ciągu znaków. Jest to istotne, gdyż nieprawidłowe białe znaki mogą prowadzić do błędów w przetwarzaniu danych wejściowych, np. przy porównywaniu czy zapisywaniu do bazy danych. Przykład użycia funkcji trim() może wyglądać następująco: $str = ' Hello World! '; $result = trim($str); echo $result; // Wyświetli 'Hello World!'. Warto zauważyć, że funkcja trim() działa nie tylko na spacji, ale również na tabulatorach i innych znakach białych. Z perspektywy dobrych praktyk, warto stosować trim() przed zapisem danych użytkownika w celu uniknięcia nieprzewidzianych błędów w aplikacji. W kontekście bezpieczeństwa, usuwanie niepotrzebnych spacji pomoże również w walidacji i sanitizacji danych, co jest kluczowe w kontekście ochrony przed atakami typu injection.

Pytanie 18

Jak przeglądarka zaprezentuje kod HTML formularza?

<form>
stanowisko: <input type="text"><br>
obowiązki:<br>
<input type="checkbox" name="obowiazek1" value="1" disabled checked>
sporządzanie dokumentacji<br>
<input type="checkbox" name="obowiazek2" value="2" checked>
pisanie kodu<br>
<input type="checkbox" name="obowiazek3" value="3">
testy oprogramowania<br>
</form>

A. D

B. A

C. C

D. B

Prawidłowa odpowiedź to D ponieważ kod HTML formularza definiuje trzy pola wyboru typu checkbox z różnymi atrybutami wpływającymi na ich stan początkowy. Pierwsze pole wyboru dotyczące sporządzania dokumentacji posiada atrybuty disabled i checked co oznacza że będzie zaznaczone ale nieaktywne dla użytkownika. Oznacza to że użytkownik nie może zmienić jego stanu w przeglądarce. Drugie pole dotyczące pisania kodu ma tylko atrybut checked co oznacza że będzie zaznaczone i dostępne do edycji. Trzecie pole dotyczące testów oprogramowania nie posiada żadnego z tych atrybutów więc będzie domyślnie niezaznaczone i edytowalne. To zachowanie jest zgodne ze standardami HTML i dobrymi praktykami kodowania gdzie atrybuty kontrolują interakcje użytkownika z formularzami. Wiedza ta jest kluczowa dla projektantów stron internetowych aby zapewnić prawidłowe działanie formularzy i poprawne doświadczenie użytkownika. Formularze są podstawowym elementem interakcji z użytkownikiem dlatego zrozumienie ich działania jest niezbędne w tworzeniu funkcjonalnych i intuicyjnych interfejsów użytkownika.

Pytanie 19

W języku SQL, aby wstawić wiersz danych do tabeli w bazie danych, należy zastosować polecenie

A. INSERT INTO

B. SELECT ROW

C. CREATE INTO

D. CREATE ROW

Poprawną składnią do wstawiania nowych wierszy w SQL jest polecenie INSERT INTO i to jest taki absolutny fundament pracy z bazą danych. Standard SQL (ANSI/ISO) definiuje właśnie tę komendę jako podstawowy mechanizm dodawania rekordów do tabeli. Typowy zapis wygląda na przykład tak: INSERT INTO klienci (imie, nazwisko, email) VALUES ('Jan', 'Kowalski', '[email protected]');. Najpierw podajemy nazwę tabeli, potem listę kolumn, a następnie wartości w dokładnie tej samej kolejności. W praktyce, w aplikacjach webowych, to właśnie INSERT INTO stoi za dodawaniem nowych użytkowników, zamówień, wpisów na blogu czy logów systemowych.
Moim zdaniem warto od razu wyrabiać sobie dobre nawyki: zawsze jawnie wypisuj nazwy kolumn, zamiast polegać na kolejności kolumn w tabeli. Dzięki temu, jeśli ktoś kiedyś doda nową kolumnę albo zmieni ich układ, Twoje zapytania dalej będą działały poprawnie. Jest też drugi, często używany wariant: INSERT INTO tabela VALUES (...), ale on jest bezpieczny tylko wtedy, gdy dokładnie kontrolujesz strukturę tabeli.
INSERT INTO może też współpracować z SELECT, np. do masowego kopiowania danych: INSERT INTO archiwum_zamowien SELECT * FROM zamowienia WHERE data < '2023-01-01';. W systemach produkcyjnych łączy się tę komendę z transakcjami (BEGIN, COMMIT, ROLLBACK), żeby zapewnić spójność danych. Warto pamiętać, że różne silniki (MySQL, PostgreSQL, SQL Server) mają swoje rozszerzenia, ale sama idea INSERT INTO jest wspólna i zgodna ze standardem. To takie must-have dla każdego, kto poważnie myśli o pracy z bazami danych.

Pytanie 20

Jaki będzie efekt wykonania poniższego kodu JavaScript?

var akapit = document.createElement("p");
document.body.appendChild(akapit);

A. Pokazanie okna dialogowego z napisem akapit

B. Dodanie akapitu na końcu strony

C. Wstawienie akapitu na szczycie strony

D. Skasowanie akapitu ze strony

Kod JavaScript przedstawiony w pytaniu tworzy nowy element paragrafu HTML za pomocą metody document.createElement("p") i dodaje go na koniec elementu body strony za pomocą metody appendChild(). Dlatego poprawna odpowiedź to dodanie akapitu na koniec strony. Tworzenie elementów dynamicznie w JavaScript to kluczowa funkcja umożliwiająca manipulację modelem DOM (Document Object Model) co jest podstawą dynamicznego interfejsu użytkownika. Przykłady zastosowań obejmują dodawanie nowych elementów do listy rozwijanej formularza aktualizację zawartości strony bez konieczności jej przeładowywania czy dodawanie interaktywnych komponentów. Zgodnie z dobrymi praktykami warto pamiętać o konieczności optymalizacji operacji na DOM ponieważ mogą być kosztowne obliczeniowo. Efektywne zarządzanie drzewem DOM wymaga także znajomości innych metod takich jak insertBefore czy replaceChild które pozwalają na bardziej zaawansowane manipulacje struktury dokumentu. Przy projektowaniu dynamicznych aplikacji webowych należy zawsze pamiętać o zachowaniu dostępności i semantyki HTML co jest istotne z punktu widzenia SEO i użyteczności strony.

Pytanie 21

Które z poniższych twierdzeń o definicji funkcji pokazanej w ramce jest prawdziwe?

function czytajImie(){
   var imie=null;
   do {
     imie=prompt("podaj imie: ");
     if (imie.length<3)
     alert("wprowadzony tekst jest niepoprawny");
   } while(imie.length<3);
}

A. Pętla zostanie uruchomiona tylko raz

B. Tekst będzie wczytywany do czasu podania liczby większej niż 3

C. Funkcja zawiera pętlę, która powtarza się 3 razy

D. Wczytanie tekstu zakończy się, gdy tekst będzie miał co najmniej 3 znaki

Funkcja czytajImie zawiera pętlę do-while która działa dopóki długość wprowadzonego ciągu znaków jest mniejsza niż 3 co oznacza że zakończenie pętli nastąpi gdy użytkownik wprowadzi tekst o długości co najmniej 3 znaków W praktyce oznacza to że funkcja wymaga od użytkownika podania imienia które będzie miało przynajmniej trzy znaki co jest powszechną praktyką podczas walidacji danych wejściowych w celu zapewnienia minimalnej ilości informacji Pętla do-while jest szczególnie przydatna w sytuacjach gdy musimy zagwarantować przynajmniej jedno wykonanie bloku kodu co tutaj pozwala na przynajmniej jednorazowe wywołanie okna prompt do wprowadzenia danych Tego typu walidacja jest podstawą podczas programowania interfejsów użytkownika gdzie poprawność i kompletność danych wejściowych jest kluczowa dla dalszego przetwarzania danych Warto również zauważyć że stosowanie tego rodzaju pętli w kontekście walidacji danych zwiększa użyteczność aplikacji poprzez zapewnienie że dane są zgodne z wymaganiami przed ich dalszym przetwarzaniem

Pytanie 22

Który zestaw zawiera wyłącznie języki programowania działające po stronie serwera?

A. Java, C#, Python, Ruby, PHP

B. C#, Python, Ruby, PHP, JavaScript

C. Java, C#, Python, ActionScript, PHP

D. Java, C#, AJAX, Ruby, PHP

Po stronie serwera działają języki, których kod wykonuje się na serwerze i generuje treść wysyłaną do przeglądarki - zestaw Java, C#, Python, Ruby, PHP zawiera wyłącznie takie języki. Dlatego poprawny jest ten zestaw.

Pytanie 23

Domyślna CAPTCHA

CAPTCHA - reCAPTCHA▼

W CMS Joomla! opcja konfiguracji globalnej, pokazana na ilustracji, służy do

A. wyświetlenia okna umożliwiającego wyszukiwanie tekstu na stronie.

B. wyświetlania okna informującego o zgodzie użytkownika na pliki cookie.

C. dopuszczenia do przesyłania danych z formularzy wypełnionych tylko przez człowieka.

D. zapobiegania atakom typu SQL Injection.

Opcja pokazana na zrzucie w Joomla! dotyczy domyślnej CAPTCHA, czyli mechanizmu weryfikującego, czy formularz wypełnia człowiek, a nie automat (bot). W praktyce, gdy w konfiguracji globalnej wybierzesz np. „CAPTCHA – reCAPTCHA”, Joomla! będzie mogła używać tego mechanizmu we wszystkich formularzach, które potrafią z CAPTCHA współpracować, np. formularz rejestracji użytkownika, formularz kontaktowy, czasem logowanie czy dodawanie komentarzy w rozszerzeniach.

CAPTCHA działa tak, że dodaje do formularza dodatkowy krok: użytkownik musi zaznaczyć odpowiednie pole („Nie jestem robotem”) albo rozwiązać proste zadanie typu rozpoznanie obrazków. Po stronie serwera (tu: Joomla! + Google reCAPTCHA) sprawdzany jest specjalny token. Jeżeli token jest poprawny, dane z formularza są przyjmowane. Jeżeli nie – formularz jest odrzucany. Dzięki temu znacząco ogranicza się spam, masowe rejestracje fałszywych kont i automatyczne wysyłki z formularzy.

Moim zdaniem w każdym publicznym formularzu, szczególnie na stronach firmowych czy szkolnych, warto mieć poprawnie skonfigurowaną CAPTCHA. To jest jeden z podstawowych elementów dobrych praktyk bezpieczeństwa aplikacji webowych – obok filtrowania danych, ograniczania liczby żądań czy stosowania firewalli aplikacyjnych (WAF). Sama CAPTCHA nie zastąpi innych zabezpieczeń, ale bardzo skutecznie zmniejsza liczbę automatycznych ataków i spamu.

W Joomla! konfiguracja globalna jest o tyle wygodna, że ustawiasz raz domyślny typ CAPTCHA, a potem w poszczególnych komponentach (np. „Użytkownicy”, „Kontakty”) tylko zaznaczasz, że chcesz jej używać. W praktyce oznacza to, że formularze będą przyjmować dane tylko wtedy, gdy człowiek poprawnie przejdzie test CAPTCHA – dokładnie tak, jak opisuje poprawna odpowiedź.

Pytanie 24

W sekcji <head> (w elemencie <meta ... >) witryny www nie umieszcza się danych dotyczących

A. autora

B. typu dokumentu

C. automatycznego odświeżania

D. kodowania

W znaczniku <head> strony internetowej umieszczamy różne metadane, które wpływają na zachowanie strony oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach. Informacja o typie dokumentu jest określana w deklaracji DOCTYPE, a nie w sekcji <meta>. Typ dokumentu informuje przeglądarki, jakiego standardu HTML używa dana strona, co jest kluczowe dla prawidłowego renderowania zawartości. Z kolei w sekcji <meta> umieszczamy dane takie jak autor strony, kodowanie znaków, które informuje przeglądarkę o użytej technologii tekstowej, oraz meta tagi służące do automatycznego odświeżania strony. Przykładowo, używając meta tagu <meta http-equiv='refresh' content='30'>, możemy ustawić, aby strona odświeżała się co 30 sekund. Właściwe wykorzystanie sekcji <head> poprawia zarówno doświadczenia użytkowników, jak i SEO, dlatego znajomość tych elementów jest fundamentalna dla każdego twórcy stron internetowych.

Pytanie 25

Znacznik <pre> </pre> służy do prezentacji

A. znaku wielokropka

B. treści polską czcionką

C. treści czcionką o stałej szerokości

D. znaku przekreślenia

Znacznik <pre> </pre> jest używany w HTML do wyświetlania tekstu w formacie preformatowanym, co oznacza, że zawartość wewnątrz tego znacznika jest wyświetlana czcionką o stałej szerokości, gdzie wszystkie białe znaki, w tym spacje i nowe linie, są zachowywane tak, jak zostały wpisane. To sprawia, że jest on niezwykle przydatny przy prezentacji kodu źródłowego, skryptów oraz innych danych, gdzie zachowanie dokładnego formatowania jest kluczowe. Przykładem może być kod HTML, JavaScript czy CSS, który można umieścić wewnątrz znacznika <pre> w celu poprawienia czytelności i umożliwienia użytkownikom łatwego skopiowania. Ponadto, znaczniki <pre> są często stosowane w dokumentacji technicznej, gdzie precyzyjne odwzorowanie formatowania jest istotne dla zrozumienia. Ważne jest również, aby zwrócić uwagę na to, że domyślnie tekst w elemencie <pre> nie jest łamany, co pozwala zachować jego oryginalny kształt i układ.

Pytanie 26

Jak w PHP otworzyć plik dane.txt TYLKO do odczytu i wczytać jego zawartość?

fopen("dane.txt", "w")  oraz  fputs()

fopen("dane.txt", "r")  oraz  fgets()

fopen("dane.txt", "w")  oraz  fgets()

fopen("dane.txt", "r")  oraz  fputs()

Aby otworzyć plik TYLKO do odczytu, używa się trybu "r": fopen("dane.txt", "r"), a zawartość czyta się np. funkcją fgets() (pobiera kolejne wiersze). Dlatego poprawne jest fopen(..., "r") oraz fgets().

Pytanie 27

Który z zaprezentowanych kodów HTML sformatuje tekst zgodnie z podanym wzorem?
Uwaga: słowo "stacji" jest napisane większą czcionką niż pozostałe wyrazy w tej linijce)

Lokomotywa

Stoi na stacji lokomotywa ...

A. <h1>Lokomotywa</h1>
<p>Stoi na <big>stacji</big> lokomotywa ...</p>

B. <h1>Lokomotywa</h1>
<p>Stoi na <big>stacji lokomotywa ...</p>

C. <p><small>Lokomotywa</small></p>
<p>Stoi na <big>stacji<big> lokomotywa ...</p>

D. <h1>Lokomotywa</h1>
<p>Stoi na <big>stacji</big> lokomotywa ...</p>

W zaprezentowanych błędnych rozwiązaniach widać kilka typowych problemów z HTML-em: niepełne zamykanie znaczników, obejmowanie tagiem zbyt dużego fragmentu tekstu oraz mylenie roli nagłówków z innymi elementami formatowania. Jeżeli znacznik <big> obejmuje więcej niż powinien, na przykład całe wyrażenie „stacji lokomotywa ...”, to efekt wizualny nie odpowiada wzorcowi – powiększony zostaje nie tylko jeden wyraz, ale cała reszta, co psuje zamierzony wygląd. To jest częsty błąd: zaznaczenie zbyt szerokiego fragmentu tekstu zamiast dokładnie tego słowa, które ma być wyróżnione. Drugi typ problemu to brak zamknięcia znacznika, jak w przypadku użycia <big> bez odpowiadającego mu </big>. Z punktu widzenia specyfikacji HTML takie konstrukcje są niepoprawne, a choć współczesne przeglądarki próbują „naprawiać” kod, skutki bywają nieprzewidywalne: część tekstu może być niechcący powiększona albo cała struktura akapitu zostanie zinterpretowana inaczej. Do tego dochodzi mylenie semantyki: nagłówek <h1> służy do oznaczania tytułu sekcji czy strony, a nie do przypadkowego pomniejszania czy powiększania tekstu. Używanie <small> w miejscu, gdzie w treści powinien wystąpić nagłówek, zaburza hierarchię dokumentu i szkodzi dostępności, bo czytniki ekranu i roboty wyszukiwarek mocno opierają się na strukturze nagłówków. Moim zdaniem warto wyrobić sobie nawyk: najpierw poprawna, logiczna struktura (h1, p, itd.), a dopiero potem delikatne wyróżnianie fragmentów, dokładnie obejmując tagami tylko te słowa, które mają być zmienione. W nowoczesnej praktyce webowej zamiast takich prezentacyjnych tagów jak <big> czy <small> lepiej stosować <span> z klasą i przerzucić całą logikę wyglądu do CSS, ale fundament jest ten sam – precyzyjne zakresy znaczników i poprawnie zamknięte tagi.

Pytanie 28

Które z rozszerzeń NIE jest związane z plikiem wideo?

A. MP4

B. GIF

C. AVI

D. MOV

Pozostałe rozszerzenia to formaty WIDEO: AVI, MP4 i MOV to kontenery przechowujące obraz ruchomy (zwykle z dźwiękiem). GIF jest inny - to format graficzny/animacja bez dźwięku, więc to on nie należy do plików wideo.

Pytanie 29

W jaki sposób będzie uporządkowana lista stworzona z wszystkich kolumn tabeli uczniowie, obejmująca uczniów o średniej wyższej niż 5, która zostanie zwrócona jako rezultat przedstawionego zapytania?

SELECT *
FROM uczniowie
WHERE srednia > 5
ORDER BY klasa DESC;

A. Rosnąca według parametru klasa

B. Rosnaco według parametru srednia

C. Malejąco według parametru srednia

D. Malejąco według parametru klasa

Zapytanie SQL używa klauzuli ORDER BY klasa DESC co oznacza że wyniki będą posortowane malejąco według kolumny klasa Klauzula ORDER BY jest używana w języku SQL do sortowania wyników zapytania Użycie DESC oznacza że sortowanie będzie w porządku malejącym co w praktyce oznacza że najwyższe wartości będą na początku listy a najniższe na końcu To jest przydatne gdy chcemy uzyskać strukturę danych w której najważniejsze lub najbardziej istotne rekordy są prezentowane na samym początku na przykład gdy analizujemy dane w kontekście hierarchicznym lub priorytetowym W tym przypadku sortujemy malejąco według klasy co może być użyteczne na przykład gdy chcemy szybko zidentyfikować uczniów z wyższych klas którzy osiągają wysokie wyniki średnia powyżej 5 Dobre praktyki w SQL zalecają jasne i precyzyjne definiowanie kryteriów sortowania co ułatwia zrozumienie logiki zapytania oraz zapewnia jego przewidywalne działanie Jeśli dane wymagają częstego sortowania warto rozważyć optymalizację poprzez odpowiednie indeksy co może znacząco poprawić wydajność zapytań zwłaszcza w dużych zestawach danych

Pytanie 30

Która reguła CSS wyśrodkowuje tekst w PIONIE?

vertical-align: middle

vertical-align: center

text-align: center

align: middle

Pozostałe zapisy są błędne. vertical-align: center używa nieistniejącej wartości (poprawna to middle). text-align: center wyrównuje w POZIOMIE, a właściwość align w CSS nie istnieje. Wyśrodkowanie w pionie daje vertical-align: middle.

Pytanie 31

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr:active { background-color: Pink; }

B. tr:hover { background-color: Pink; }

C. tr { background-color: Pink; }

D. td, th { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek.

W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony.

Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 32

Które z poniższych poleceń JavaScript zmieni kolor tekstu na niebieski w paragrafie oznaczonym w HTML?

<p id="jeden">Kwalifikacja EE.01</p>

A. document.getElementById("jeden").background-color = "blue";

B. document.getElementById("jeden").color = "blue";

C. document.getElementById("jeden").style.color = "blue";

D. document.getElementById("jeden").style.background-color = "blue";

W języku JavaScript do zmiany stylu elementu HTML używamy obiektu style powiązanego z danym elementem. W przypadku zmiany koloru tekstu w akapicie używamy właściwości color. Poprawna składnia to document.getElementById("jeden").style.color = "blue";. Funkcja getElementById pobiera element o podanym identyfikatorze w tym przypadku jeden. Następnie poprzez przypisanie wartości blue do style.color zmieniamy kolor tekstu wewnątrz tego elementu na niebieski. Jest to zgodne z praktykami programowania w JavaScript ponieważ separacja stylów od treści jest istotna dla czytelności i utrzymania kodu a użycie style pozwala na bezpośrednią modyfikację właściwości CSS. Dobre praktyki sugerują aby stylowanie umieszczać w plikach CSS jednak JavaScript daje możliwość dynamicznej modyfikacji stylów co jest użyteczne w interaktywnych aplikacjach webowych. Przykładowo podczas tworzenia dynamicznych interfejsów użytkownika możemy reagować na różne zdarzenia zmieniając style elementów w odpowiedzi na działania użytkownika co zwiększa responsywność i atrakcyjność aplikacji.

Pytanie 33

$liczba = 10;
while($liczba<50){
echo "$liczba";
$liczba=$liczba+5;
}
Jakie liczby zostaną wyświetlone w wyniku działania tej pętli w języku PHP?

A. 0 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50

B. 10 15 20 25 30 35 40 45

C. 10 15 20 25 30 35 40 45 50

D. 0 5 10 15 20 25 30 35 40 45

Wynik działania pętli w języku PHP jest poprawny, ponieważ zaczyna się od wartości 10, a następnie w każdej iteracji zwiększa tę wartość o 5, aż osiągnie 50, które nie jest wliczane do wypisywanych wyników. Wartości wypisywane w trakcie działania pętli to: 10, 15, 20, 25, 30, 35, 40, 45. Wartością graniczną jest 50, która przerywa działanie pętli. Taki mechanizm jest często stosowany w programowaniu, zwłaszcza w sytuacjach, gdzie musimy iteracyjnie przetwarzać dane w określonym zakresie. Dobrą praktyką jest również upewnienie się, że warunki pętli są jasno określone, co zapobiega niepożądanym wynikom, takim jak nieskończone pętle. W PHP używamy pętli takich jak 'while', 'for' i 'foreach', które są kluczowymi elementami w programowaniu i pozwalają na efektywne przetwarzanie danych.

Pytanie 34

Instrukcja języka PHP tworząca obiekt pkt dla zdefiniowanej w ramce klasy Punkt ma postać

class Punkt {  public $x;
                 public $y;  }

A. pkt Punkt;

B. Punkt() pkt;

C. pkt Punkt();

D. pkt = new Punkt();

Twoja odpowiedź nie jest prawidłowa. Wybrałeś konstrukcję, która nie jest poprawnym sposobem tworzenia obiektu w języku PHP. PHP jest językiem obiektowym, a do tworzenia obiektów używamy konstrukcji z słowem kluczowym 'new' i nazwą klasy. Instrukcje, które wybrałeś, nie są poprawnymi instrukcjami w PHP i prawdopodobnie spowodują błąd składni. W odpowiedziach 2, 3 i 4 brakuje słowa kluczowego 'new', które jest niezbędne do tworzenia nowych instancji klas, a także brakuje znaku równości i prawidłowego ułożenia elementów. Rozumienie, jak tworzyć obiekty, jest kluczowe do efektywnego programowania w PHP, więc warto poświęcić temu więcej czasu. Spróbuj jeszcze raz, z pewnością sobie poradzisz!

Pytanie 35

Co robi polecenie:

ALTER TABLE miasta ADD kod text;

A. dodaje do tabeli kolumnę kod typu text

B. zmienia nazwę kolumny kod na text

C. zmienia nazwę tabeli miasta na kod

D. dodaje dwie kolumny: kod i text

Polecenie ALTER TABLE miasta ADD kod text; rozszerza istniejącą tabelę miasta o jedną nową kolumnę o nazwie kod i typie text. ALTER TABLE zmienia strukturę tabeli, a ADD wskazuje dodanie kolumny (nazwa plus typ). Dlatego polecenie dodaje kolumnę kod typu text.

Pytanie 36

Funkcja PHP var_dump() wyświetla informację na temat zmiennej: jej typ i wartość. Wynikiem dla przedstawionego fragmentu kodu jest:

$x = 59.85;
var_dump($x);

A. float(59.85)

B. int(59)

C. array(2) { [0]=> int(59) [1]=> int(85) }

D. string(5) "59.85"

Gratulacje, Twoja odpowiedź jest poprawna! W poprawnej odpowiedzi, wartość zmiennej $x była 59.85, co jest liczbą zmiennoprzecinkową, a więc typem tej zmiennej jest float. Funkcja PHP var_dump() służy do wyświetlania informacji o zmiennej, w tym jej typu i wartości. Zatem wynikiem jej wykonania dla zmiennej $x inicjowanej wartością 59.85 jest float(59.85). To jest jeden z przykładów, gdzie rozumienie typów danych w PHP jest kluczowe. Zrozumienie typu float pozwoli Ci na prawidłową manipulację danymi, co jest niezwykle ważne w programowaniu. Jest to szczególnie istotne, gdy porównujesz różne wartości lub przekształcasz jedne typy danych w inne. Pamiętaj, że PHP jest językiem o słabej typizacji, co oznacza, że konwersja typów może nastąpić automatycznie w niektórych kontekstach, więc zawsze warto wiedzieć, jakiego typu jest dana zmienna.

Pytanie 37

W kodzie CSS użyto stylizacji dla elementu listy, a żadne inne reguły CSS nie zostały ustalone. To zastosowane formatowanie spowoduje, że

A. tekst wszystkich elementów, którym nadano id „hover”, będzie w kolorze Maroon

B. kolor Maroon obejmie co drugi element listy

C. po najechaniu myszką na element listy, kolor tekstu zmieni się na Maroon

D. tekst wszystkich elementów listy będzie miał kolor Maroon

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ selektor CSS li:hover odnosi się do elementów listy, które zmieniają swój styl po najechaniu kursorem. W tym przypadku zmiana dotyczy koloru tekstu, który stanie się maroon. Selektor :hover jest pseudoklasą w CSS, która odpowiada za zmiany stylu elementu, gdy użytkownik umieści nad nim kursor. Jest to powszechnie stosowana technika w projektowaniu interaktywnych i przyjaznych dla użytkownika stron internetowych, umożliwiająca na przykład wizualne podkreślenie linków lub elementów menu. Dzięki zastosowaniu takiego selektora, projektanci mogą tworzyć dynamiczne efekty, które reagują na działania użytkownika, co zwiększa atrakcyjność wizualną i funkcjonalność strony. Dobre praktyki zalecają używanie pseudoklas jak :hover do poprawy interakcji użytkownika z interfejsem, a także do zapewnienia spójności z innymi elementami strony, które mogą również reagować na najechanie kursorem. Warto także pamiętać o dostępności, zapewniając alternatywne sposoby na interakcję z elementami, np. dla urządzeń dotykowych.

Pytanie 38

Tworzenie struktury logicznej strony internetowej polega na

A. umiejscowieniu elementów w wyznaczonych lokalizacjach witryny

B. stworzonym zestawie grafik dla strony

C. określeniu adresów URL dla podstron serwisu

D. określeniu zawartości witryny

Projektowanie układu strony internetowej to naprawdę ważny krok, który warto dobrze przemyśleć. Chodzi o to, żeby elementy były umieszczone w sensownych miejscach, co z kolei pomaga użytkownikom lepiej się po niej poruszać. Trzeba pamiętać o zasadach UX i UI, bo dzięki nim można stworzyć coś, co będzie intuicyjne i przyjazne. Dobrze jest odpowiednio poukładać tekst, zdjęcia, linki i formularze, żeby wszystko działało sprawnie. Fajnie jest korzystać z siatki do rozmieszczania elementów, bo to pomaga utrzymać ład i równowagę wizualną. Na przykład zasada F-layout świetnie sprawdza się, bo układ przypomina literę „F” i to odpowiada temu, jak ludzie przeglądają treści. Z mojego doświadczenia, ważne jest też, żeby zrozumieć hierarchię wizualną – dzięki temu można lepiej wyróżnić istotne informacje i zaangażować użytkowników.

Pytanie 39

W programie Microsoft Access mechanizmem ochrony danych związanym z tabelą i kwerendą jest

A. przypisanie uprawnień

B. wykorzystanie makr

C. ustalanie limitów przestrzeni na dysku

D. określanie zakresu tabel

Odpowiedzi sugerujące określanie przestrzeni tabel, wprowadzenie limitów przestrzeni dyskowej oraz stosowanie makr jako formy zabezpieczeń dostępu do danych w Microsoft Access są mylące i nie oddają istoty zarządzania bezpieczeństwem danych w tym programie. Określanie przestrzeni tabel odnosi się do fizycznej organizacji danych w bazie, ale nie ma bezpośredniego wpływu na to, kto ma prawo do ich przeglądania czy edytowania. Nie służy to ochronie danych, a raczej optymalizacji ich przechowywania. Wprowadzenie limitów przestrzeni dyskowej, chociaż może pomóc w zarządzaniu zasobami systemowymi, nie wpływa na kontrolę dostępu, co czyni tę metodę niewłaściwą w kontekście zabezpieczeń. Istotniejsze jest to, że takie podejście nie reguluje, jak użytkownicy oddziałują z danymi, ani jakie mają do nich uprawnienia. Stosowanie makr natomiast dotyczy automatyzacji procesów i usprawnienia funkcjonalności aplikacji, a nie zarządzania dostępem do danych. Użytkownicy mogą błędnie sądzić, że makra mogą pełnić rolę zabezpieczeń, ale w rzeczywistości są one narzędziem do efektywności pracy. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, że skuteczne zarządzanie dostępem do danych opiera się na przypisaniu odpowiednich uprawnień, co jest fundamentem ochrony informacji w środowisku baz danych.

Pytanie 40

Do jakich liczb odnosi się typ int?

A. zmiennoprzecinkowych

B. naturalnych

C. całkowitych

D. stałoprzecinkowych

Liczby z częścią ułamkową (zmienno- lub stałoprzecinkowe) przechowują typy float, double czy decimal. „Naturalne” to tylko liczby dodatnie - int obejmuje też ujemne. Typ int dotyczy liczb całkowitych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej