Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik elektryk
Kwalifikacja: ELE.05 - Eksploatacja maszyn, urządzeń i instalacji elektrycznych
Data rozpoczęcia: 28 stycznia 2026 17:41
Data zakończenia: 28 stycznia 2026 18:09

Egzamin niezdany

Wynik: 18/40 punktów (45,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Maksymalny prąd nastawczy przekaźnika termobimetalowego, który chroni silnik pompy wodnej, przy prądzie znamionowym I_n = 10 A, nie powinien być wyższy niż

A. 10,10 A

B. 11,00 A

C. 9,50 A

D. 10,50 A

Wybór odpowiedzi 10,10 A, 10,50 A lub 9,50 A opiera się na błędnym rozumieniu zasad działania przekaźników termobimetalowych i ogólnych zasad dotyczących zabezpieczeń silników. Ustawienie prądu nastawczego na wartość zaledwie odrobinę wyższą niż wartość znamionowa (jak 10,10 A czy 10,50 A) może prowadzić do niepożądanego wyłączania silnika w sytuacjach, które są całkowicie normalne, takich jak rozruch, gdzie prąd może chwilowo wzrosnąć. Z kolei wartość 9,50 A jest zbyt niska, aby skutecznie chronić silnik przed uszkodzeniem w przypadku przeciążeń. W praktyce, stosowanie zbyt niskiego prądu nastawczego może prowadzić do fałszywych wyłączeń, co z kolei może skutkować dodatkowymi kosztami związanymi z naprawami i przestojami w produkcji. Wybierając wartości nastawcze, należy uwzględnić nie tylko prąd znamionowy, ale również charakterystyki rozruchowe silnika oraz typ pompy, która może generować dodatkowe obciążenia. Standardy branżowe, takie jak IEC 60204-1, podkreślają znaczenie adekwatnego doboru zabezpieczeń, co w praktyce oznacza, że wartości nastawcze muszą być starannie obliczone i dostosowane do rzeczywistych warunków pracy. Dlatego kluczowe jest skupienie się na odpowiednim marginesie oraz zrozumieniu dynamiki działania urządzeń, aby zapewnić efektywność i niezawodność systemu zabezpieczeń.

Pytanie 2

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 3

Jakie urządzenie jest wykorzystywane do ochrony przewodów instalacyjnych przed skutkami przeciążeń?

A. Wyłącznik nadprądowy

B. Ochrona przeciwprzepięciowa

C. Przekaźnik cieplny

D. Izolacyjny rozłącznik

Wyłącznik nadprądowy jest kluczowym urządzeniem stosowanym w instalacjach elektrycznych do ochrony przewodów instalacyjnych przed skutkami przeciążeń oraz zwarć. Działa on na zasadzie monitorowania prądu przepływającego przez obwód i automatycznie odłącza zasilanie w przypadku, gdy wartość prądu przekroczy ustaloną wartość nominalną. Dzięki temu zapobiega przegrzewaniu się przewodów oraz ryzyku pożaru. Przykładowo, w domowej instalacji elektrycznej, wyłącznik nadprądowy może chronić obwód, na którym znajduje się sprzęt AGD, co jest zgodne z normą PN-EN 60898. Często stosuje się go w połączeniu z innymi zabezpieczeniami, tworząc kompleksowy system ochrony. W przypadku nadmiernego obciążenia, wyłącznik nadprądowy zadziała w ułamku sekundy, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa użytkowników. Dążąc do zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa w instalacjach, należy regularnie kontrolować stan wyłączników nadprądowych oraz dostosowywać ich parametry do wymagań obciążeniowych danego obwodu.

Pytanie 4

Korzystając z tabeli podaj jakimi przewodami, według sposobu Al, należy wykonać instalację podtynkową gniazd jednofazowych zabezpieczonych wyłącznikiem nadprądowym B16A w sieci typu TN-S?

	Przekrój przewodów, mm²	Obciążalność długotrwała przewodów, A
A.	YDYp 2×1,5	14,5
B.	YDYp 2×2,5	19,5
C.	YDYp 3×1,5	13,5
D.	YDYp 3×2,5	18

A. B.

B. D.

C. C.

D. A.

Wybór innej odpowiedzi niż D to dość powszechny błąd. Czasami wynika to z nieporozumień co do wymogów w systemie TN-S oraz jak dobierać przewody. Niektóre odpowiedzi mogą sugerować stosowanie przewodów, które nie mają odpowiednich parametrów dla gniazd jednofazowych z B16A. Kluczowy jest fakt, że dobierając przewód trzeba zwracać uwagę na jego parametry techniczne, a nie tylko na wygląd. No i obciążalność musi być odpowiednia, żeby przewody się nie przegrzewały. W TN-S ważny jest przewód ochronny, o którym niektóre odpowiedzi zapominają. Wiele osób nie wie, że w tym systemie przewód neutralny (N) i ochronny (PE) muszą być odseparowane – to fundamentalne dla bezpieczeństwa. Ignorowanie tych zasad może prowadzić do nieprzyjemnych sytuacji, jak porażenie prądem, gdy coś w instalacji się popsuje. Dlatego przy projektowaniu elektryki trzeba dobrze zrozumieć normy i praktyczne zastosowanie przewodów, bo to wpływa na bezpieczeństwo całej instalacji.

Pytanie 5

Jak zmienią się parametry napięcia wyjściowego prądnicy synchronicznej zasilającej oddzielną sieć energetyczną, jeśli prędkość obrotowa turbiny napędzającej tę prądnicę wzrośnie, a prąd wzbudzenia pozostanie bez zmian?

A. Wartość napięcia wzrośnie, a częstotliwość zmaleje

B. Wartość napięcia zmniejszy się, a częstotliwość wzrośnie

C. Wartość i częstotliwość napięcia zmniejszą się

D. Wartość i częstotliwość napięcia wzrosną

Wybór błędnych odpowiedzi wynika często z niepełnego zrozumienia zasad działania prądnic synchronicznych oraz ich charakterystyki. W przypadku stwierdzenia, że wartość napięcia się zmniejszy lub częstotliwość spadnie, można zauważyć typowe nieporozumienia. Zmniejszenie wartości napięcia sugerowałoby, że wzrost prędkości obrotowej turbiny jest w jakiś sposób negatywnie skorelowany z wydajnością prądnicy, co jest niezgodne z teorią i praktyką. W rzeczywistości, prądnica synchroniczna jest zaprojektowana tak, aby wydajnie przetwarzać energię mechaniczną na elektryczną, a zwiększenie obrotów wirnika powinno prowadzić do lepszej wydajności. Częstotliwość napięcia jest bezpośrednio związana z prędkością obrotową wirnika, co oznacza, że wzrost prędkości zawsze prowadzi do wzrostu częstotliwości, o ile inne parametry, takie jak prąd wzbudzenia, pozostają niezmienne. Zrozumienie tej dynamiki jest kluczowe dla inżynierów zajmujących się projektowaniem i eksploatacją systemów energetycznych, a także dla zapewnienia stabilności i niezawodności dostaw energii.

Pytanie 6

Który z wymienionych środków ochrony przeciwporażeniowej przedstawiony jest na schemacie?

A. Umieszczenie części czynnych poza zasięgiem ręki.

B. Wysokoczuły wyłącznik różnicowoprądowy.

C. Izolacja stanowiska.

D. Separacja elektryczna obwodu zasilającego więcej niż jeden odbiornik.

Separacja elektryczna obwodu zasilającego więcej niż jeden odbiornik jest kluczowym rozwiązaniem w kontekście bezpieczeństwa elektrycznego. W praktyce oznacza to, że każdy odbiornik zasilany jest z osobnego obwodu, co minimalizuje ryzyko porażenia prądem w przypadku awarii. Przykładowo, w budynkach użyteczności publicznej, takich jak szpitale czy biura, oddzielne obwody dla urządzeń medycznych lub komputerowych zapewniają, że awaria jednego z nich nie wpływa na działanie pozostałych. Zgodnie z normą PN-EN 61140, separacja elektryczna jest jedną z podstawowych metod ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym. W praktyce realizuje się ją poprzez zastosowanie osobnych obwodów, co również ułatwia identyfikację i lokalizację ewentualnych usterek. Warto zwrócić uwagę, że odpowiednie projektowanie takich systemów jest zgodne z dobrymi praktykami inżynieryjnymi, co przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa użytkowników. Dbanie o takie rozwiązania jest nie tylko wymogiem prawnym, ale także etycznym obowiązkiem inżynierów elektryków.

Pytanie 7

W jakim przypadku w instalacji elektrycznej niskiego napięcia powinno się wykonać pomiary kontrolne (sprawdzenie ciągłości przewodów, pomiary rezystancji izolacji, weryfikacja samoczynnego wyłączania napięcia)?

A. Po modernizacji instalacji

B. Po przeciążeniu urządzenia

C. Po naprawie zabezpieczeń

D. Po zadziałaniu zabezpieczeń

Prawidłowa odpowiedź "Po modernizacji instalacji" jest zgodna z przyjętymi standardami i dobrymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa instalacji elektrycznych. Modernizacja instalacji, w tym zmiany w układzie, dodanie nowych obwodów lub urządzeń oraz wymiana komponentów, może wprowadzić nowe ryzyko. Dlatego po każdej modernizacji konieczne jest przeprowadzenie pomiarów kontrolnych, aby upewnić się, że instalacja spełnia wymogi norm i jest bezpieczna w użytkowaniu. Pomiary te obejmują sprawdzenie ciągłości przewodów, co jest niezbędne do zapewnienia, że nie ma przerw w obwodach, oraz pomiary rezystancji izolacji, które pomagają ocenić stan izolacji przewodów. Dodatkowo, sprawdzenie samoczynnego wyłączania napięcia jest kluczowe dla ochrony przed porażeniem elektrycznym. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest sytuacja, w której po zainstalowaniu nowych gniazdek lub oświetlenia, technik elektryk przeprowadza te kontrole, aby zagwarantować, że wszelkie zmiany nie wpłynęły negatywnie na bezpieczeństwo instalacji.

Pytanie 8

Który z poniższych kabli nadaje się do realizacji instalacji siłowej osadzonej w tynku w konfiguracji sieci TN-S?

A. YDYżo 5x2,5 mm2

B. YADY 3x4 mm2

C. YStY 5xl mm2

D. YSLY 3x2,5 mm2

Odpowiedź YDYżo 5x2,5 mm2 jest poprawna, ponieważ przewód ten spełnia wymagania dotyczące instalacji siłowych w układzie sieciowym TN-S, który jest jednym z systemów zasilania o uziemieniu neutralnym. Przewody YDYżo charakteryzują się dobrą odpornością na działanie wysokich temperatur oraz chemikaliów, co czyni je odpowiednimi do użytku w tynku. W przypadku instalacji siłowych, przewody te muszą być odpowiednio dobrane do obciążenia, co w tym przypadku jest realizowane przez przekrój 2,5 mm2, wystarczający do zasilania urządzeń elektrycznych o średnich wymaganiach mocy. Dobrą praktyką jest stosowanie przewodów wielożyłowych w instalacjach, co pozwala na lepsze zarządzanie przewodami i ułatwia ich montaż. Przewody YDYżo są również zgodne z normą PN-EN 60228, która określa wymagania dla przewodów miedzianych, co dodatkowo podkreśla ich odpowiedniość do zastosowań w instalacjach elektrycznych.

Pytanie 9

Która z przedstawionych tabel zawiera minimalne wartości napięć probierczych i rezystancji izolacji, wymagane dla instalacji elektrycznych do 1 kV?

A. B.

B. A.

C. D.

D. C.

Wybierając jedną z innych tabel, można wprowadzić się w błąd, myśląc, że wartości napięć probierczych i rezystancji izolacji w nich zawarte są równie adekwatne dla instalacji elektrycznych do 1 kV. Często pojawia się nieporozumienie dotyczące minimalnych wartości rezystancji izolacji, które są kluczowe dla bezpieczeństwa. Na przykład, w przypadku obwodów SELV i PELV, zbyt niskie wartości rezystancji mogą prowadzić do poważnych zagrożeń, takich jak porażenie elektryczne, które mogą mieć tragiczne konsekwencje. Użytkownicy mogą mylnie sądzić, że wartości z innych tabel są wystarczające, nie zdając sobie sprawy z różnic w normach i standardach. Wartości napięć probierczych, jeśli nie są zgodne z wymaganiami, mogą prowadzić do niewłaściwego ocenienia stanu izolacji, co z kolei może skutkować nieprzewidywalnymi awariami. Typowym błędem jest również brak uwzględnienia kontekstu zastosowania instalacji – różne środowiska pracy mogą wymagać różnych standardów. Dlatego tak ważne jest, aby dokładnie przestrzegać norm i dobrych praktyk, co pozwala na zapewnienie zarówno bezpieczeństwa, jak i niezawodności instalacji elektrycznych na każdym etapie ich użycia.

Pytanie 10

Zespół elektryków ma wykonać na polecenie pisemne prace konserwacyjne przy urządzeniu elektrycznym. Jak powinien postąpić kierujący zespołem w przypadku stwierdzenia niedostatecznego oświetlenia w miejscu pracy?

	Wykonać zleconą pracę	Powiadomić przełożonego o niedostatecznym oświetleniu
A.	TAK	NIE
B.	TAK	TAK
C.	NIE	TAK
D.	NIE	NIE

A. B.

B. A.

C. C.

D. D.

Odpowiedź C jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z zasadami BHP, prace konserwacyjne przy urządzeniach elektrycznych muszą być wykonywane w odpowiednich warunkach oświetleniowych. Niedostateczne oświetlenie może prowadzić do różnych niebezpieczeństw, takich jak zwiększone ryzyko wypadków, błędów w ocenie stanu technicznego urządzeń oraz obniżoną efektywność pracy. W przypadku stwierdzenia niewystarczającego oświetlenia, kierujący zespołem powinien niezwłocznie wstrzymać prace i zgłosić ten fakt przełożonemu. Przykłady dobrych praktyk obejmują regularne inspekcje oświetlenia w miejscach pracy oraz dbałość o to, aby wszelkie prace konserwacyjne były przeprowadzane w odpowiednich warunkach, zgodnych z normami takimi jak PN-EN 12464-1 dotycząca oświetlenia miejsc pracy. Utrzymywanie właściwego poziomu oświetlenia nie tylko zwiększa bezpieczeństwo, ale także sprzyja wydajności pracowników, co jest kluczowe w kontekście utrzymania wysokiej jakości usług elektrycznych.

Pytanie 11

Działanie którego z wymienionych środków ochrony przeciwporażeniowej, zastosowanych w instalacji tymczasowej na placu budowy, można sprawdzić za pomocą miernika przedstawionego na rysunku?

A. Samoczynnego wyłączenia zasilania.

B. Separacji elektrycznej.

C. Obwodu SELV.

D. Urządzeń w II klasie ochronności.

Separacja elektryczna, urządzenia w II klasie ochronności oraz obwody SELV, mimo że są uznawane za skuteczne metody ochrony przeciwporażeniowej, nie są weryfikowane za pomocą miernika rezystancji izolacji. Separacja elektryczna polega na oddzieleniu obwodów elektrycznych od innych, aby zminimalizować ryzyko zwarcia lub uszkodzenia, a jej skuteczność zależy od odpowiedniego projektowania systemu oraz zastosowania właściwych komponentów. Z kolei urządzenia w II klasie ochronności są zaprojektowane w taki sposób, by nie wymagały dodatkowej ochrony, dzięki zastosowaniu podwójnej izolacji, co czyni je odpornymi na uszkodzenia izolacji. Obwody SELV, zdefiniowane w standardach IEC, są systemami, które operują na niskim napięciu, co również ogranicza ryzyko porażenia. W kontekście pomiarów, błędne przekonanie, że te metody ochrony można weryfikować za pomocą miernika rezystancji izolacji, może prowadzić do poważnych niedopatrzeń w ocenie bezpieczeństwa instalacji. Każde z tych podejść ma swoje specyficzne techniki sprawdzania i wymaga odmiennych narzędzi i metodologii, co podkreśla znaczenie zrozumienia rozróżnień między różnymi systemami ochrony oraz ich zastosowaniem w praktyce.

Pytanie 12

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 13

Jakie elementy wykorzystuje się w silnikach elektrycznych, aby chronić je przed negatywnymi skutkami wzrostu temperatury uzwojeń?

A. Termistor

B. Bezpiecznik

C. Przekaźnik nadprądowy

D. Wyłącznik silnikowy

Termistor to element półprzewodnikowy, który zmienia swoją rezystancję w zależności od temperatury. W silnikach elektrycznych termistory są powszechnie stosowane do monitorowania temperatury uzwojeń. Gdy temperatura wzrasta, rezystancja termistora zmienia się, co pozwala na wczesne wykrywanie przegrzewania. W praktyce, jeśli temperatura osiągnie ustalony próg, termistor może aktywować sygnał alarmowy lub bezpośrednio wyłączyć silnik, zapobiegając uszkodzeniom. Zastosowanie termistorów w silnikach elektrycznych jest zgodne z normami IEC 60034-1, które zalecają stosowanie odpowiednich zabezpieczeń termicznych w urządzeniach elektrycznych. Dobrą praktyką jest umieszczanie termistorów w pobliżu uzwojeń lub w ich konstrukcji, co pozwala na szybką reakcję na zmiany temperatury i ochronę przed przegrzewaniem, co może prowadzić do awarii. Termistory są stosowane nie tylko w silnikach, ale również w wielu aplikacjach, takich jak urządzenia AGD czy systemy HVAC, gdzie kontrola temperatury jest kluczowa dla prawidłowego funkcjonowania.

Pytanie 14

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 15

Której z poniżej wymienionych czynności nie da się wykonać podczas próbnego uruchomienia zgrzewarki oporowej?

A. Pomiaru rezystancji izolacji między uzwojeniem pierwotnym transformatora a obudową

B. Weryfikacji stanu i poprawności ustawienia elektrod

C. Mierzenia czasu poszczególnych etapów zgrzewania: docisku oraz przerwy

D. Sprawdzenia funkcjonowania przełącznika do zgrzewania pojedynczego oraz ciągłego

Pomiar rezystancji izolacji między uzwojeniem pierwotnym transformatora a obudową jest kluczowy dla zapewnienia bezpieczeństwa pracy zgrzewarki oporowej. W czasie próbnego uruchamiania urządzenia, istotne jest, aby skupić się na sprawdzeniu stanu elektrod, prawidłowości ustawienia oraz funkcji zgrzewania. Pomiar rezystancji izolacji, który jest standardową procedurą konserwacyjną, powinien być przeprowadzany przed włączeniem urządzenia do pracy, aby upewnić się, że nie ma niebezpiecznych przebicia elektrycznych, które mogłyby spowodować uszkodzenie sprzętu lub zagrożenie dla operatora. Dobre praktyki w branży wymagają, aby przed rozpoczęciem jakiejkolwiek pracy z urządzeniem elektrycznym, przeprowadzić dokładne pomiary izolacji, co nie jest częścią próbnego uruchamiania, lecz regularnych przeglądów. Takie działania ograniczają ryzyko awarii i zwiększają bezpieczeństwo operacyjne, co jest zgodne z normami ISO 9001 dotyczącymi systemów zarządzania jakością oraz normami bezpieczeństwa elektrycznego. Przykładem zastosowania tych zasad jest wykonywanie pomiarów rezystancji izolacji w przemyśle elektronicznym, gdzie regularne kontrole stanu izolacji są normą.

Pytanie 16

W jaki sposób zmieni się spadek napięcia na przewodzie zasilającym przenośny odbiornik, jeśli zamienimy przewód OWY 5×4 mm² o długości 5 m na przewód OWY 5×6 mm² o długości 15 m?

A. Zmniejszy się trzykrotnie

B. Zmniejszy się dwukrotnie

C. Zwiększy się trzykrotnie

D. Zwiększy się dwukrotnie

Wybór odpowiedzi sugerujących, że spadek napięcia zwiększy się trzykrotnie lub zmniejszy się trzykrotnie, opiera się na błędnym rozumieniu zasad obliczania spadku napięcia i wpływu długości oraz przekroju przewodu na ten parametr. Niektórzy mogą myśleć, że zwiększenie długości przewodu automatycznie prowadzi do proporcjonalnego wzrostu spadku napięcia, jednak to nie jest jedyny czynnik. Oporność przewodu zależy od jego długości oraz przekroju. Chociaż długość przewodu wzrasta, co sprzyja wzrostowi oporności, również zmienia się pole przekroju, które wpływa na opór. W przypadku zamiany przewodu o mniejszym przekroju na większy przy jednoczesnym wydłużeniu, wynikowy efekt na spadek napięcia nie jest prostą proporcją, ale wymaga złożonych obliczeń. Odpowiedzi sugerujące, że spadek napięcia zmniejszy się, pomijają aspekt, że większa długość przewodu, mimo lepszego przekroju, może generować większą oporność, co prowadzi do wyższego spadku napięcia. W praktyce, montując długie przewody, należy zawsze brać pod uwagę zarówno długość, jak i rozmiar przekroju, aby uzyskać optymalne parametry elektryczne. Użycie algorytmów obliczeniowych oraz norm branżowych, jak PN-IEC 60364, powinno zawsze towarzyszyć tym decyzjom. Błędne podejście do oceny wpływu długości i przekroju na spadek napięcia może prowadzić do poważnych problemów z jakością zasilania i naruszeniem zasad bezpieczeństwa.

Pytanie 17

Które z przedstawionych na rysunkach oznaczeń powinno się znajdować na wyłączniku różnicowoprądowym przeznaczonym do ochrony przeciwporażeniowej w sieci prądu stałego?

A. A.

B. B.

C. C.

D. D.

Zidentyfikowanie błędnych oznaczeń wyłączników różnicowoprądowych w kontekście ich zastosowania w obwodach prądu stałego wymaga zrozumienia kluczowych różnic między urządzeniami przeznaczonymi do prądu zmiennego a tymi dla prądu stałego. Wiele osób może mylnie utożsamiać symbole używane dla wyłączników w systemach prądu zmiennego z tymi, które są odpowiednie dla prądu stałego. Oznaczenia, które przedstawiono w innych rysunkach, mogą być związane z wyłącznikami, które nie spełniają wymogów norm dla prądu stałego, co naraża użytkowników na ryzyko porażenia elektrycznym. Na przykład, wyłączniki różnicowoprądowe zaprojektowane dla prądu zmiennego mają inne parametry działania i czas reakcji, co czyni je nieodpowiednimi w obwodach DC, gdzie prąd może płynąć w przeciwnym kierunku. W praktyce, nieprawidłowe stosowanie takich urządzeń może prowadzić do niewłaściwych reakcji w sytuacjach awaryjnych, co zwiększa ryzyko dla zdrowia i życia. W rezultacie, brak świadomości na temat specyfikacji technicznych tych urządzeń może prowadzić do poważnych konsekwencji. Dlatego ważne jest, aby podczas projektowania i budowy instalacji elektrycznych wydarzały się konsultacje z aktualnymi normami oraz dobrymi praktykami, aby zapewnić bezpieczeństwo i efektywność systemu elektrycznego.

Pytanie 18

Jaki sprzęt gaśniczy powinien zostać użyty do gaszenia pożaru w rozdzielnicy elektrycznej, której nie można odłączyć od zasilania?

A. Tłumicę

B. Gaśnicę proszkową

C. Hydronetkę

D. Gaśnicę płynową

Gaśnica proszkowa jest najskuteczniejszym narzędziem do gaszenia pożarów, które mają miejsce w obszarze rozdzielnic elektrycznych, zwłaszcza gdy nie można ich wyłączyć spod napięcia. Działa na zasadzie przerwania reakcji chemicznej, a jej proszek gaśniczy skutecznie tłumi ogień, nie przewodząc prądu elektrycznego. W przypadku pożaru rozdzielnicy elektrycznej, klasyfikowanego jako pożar klasy C, gaśnice proszkowe są rekomendowane przez normy PN-EN 2 oraz PN-EN 3, które określają środki gaśnicze odpowiednie do różnych rodzajów pożarów. Użycie gaśnicy proszkowej nie tylko minimalizuje ryzyko porażenia prądem, ale także nie powoduje uszkodzeń sprzętu elektrycznego, co jest kluczowe w przypadkach, gdy urządzenia muszą pozostać w ruchu. Przykłady zastosowania obejmują sytuacje w zakładach przemysłowych, gdzie pożar rozdzielnicy może prowadzić do poważnych strat materialnych, a zastosowanie odpowiednich środków gaśniczych jest kluczowe dla szybkiej reakcji oraz minimalizacji strat.

Pytanie 19

Który z opisów dotyczy prawidłowego sposobu wymiany uszkodzonego łożyska tocznego w silniku elektrycznym?

A. Demontaż uszkodzonego łożyska za pomocą młotka i montaż nowego za pomocą tulei o średnicy dopasowanej do zewnętrznego pierścienia łożyska.

B. Demontaż uszkodzonego łożyska za pomocą ściągacza i montaż nowego za pomocą prasy i tulei o średnicy dopasowanej do wewnętrznego pierścienia łożyska.

C. Demontaż uszkodzonego łożyska za pomocą młotka i montaż nowego za pomocą prasy i tulei o średnicy dopasowanej do wewnętrznego pierścienia łożyska.

D. Demontaż uszkodzonego łożyska za pomocą ściągacza i montaż nowego za pomocą tulei o średnicy dopasowanej do zewnętrznego pierścienia łożyska.

Wymiana łożyska tocznego w silniku elektrycznym wydaje się prostą czynnością, ale właśnie przy takich „prostych” rzeczach powstaje najwięcej ukrytych uszkodzeń. Kluczowy problem w nieprawidłowych opisach polega na dwóch rzeczach: używaniu młotka do demontażu oraz przykładaniu siły montażowej do niewłaściwego pierścienia łożyska. Stosowanie młotka przy zdejmowaniu łożyska z wału to typowy błąd warsztatowy. Uderzenia powodują udarowe obciążenia wału, bieżni i korpusu silnika. Nawet jeśli łożysko i tak jest do wyrzucenia, to wał już nie. Każde przekoszone uderzenie może lekko skrzywić wał, zrobić zadzior na czopie albo uszkodzić izolację lakieru uzwojeń poprzez przenoszenie drgań. Potem objawia się to zwiększonym hałasem, drganiami, przegrzewaniem, a czasem nawet pęknięciem wału po jakimś czasie. W profesjonalnej praktyce używa się ściągaczy – mechanicznych lub hydraulicznych – które chwytają łożysko i zdejmują je równomiernie, bez udarów. Druga kwestia to miejsce przyłożenia siły podczas montażu nowego łożyska. Częstym uproszczeniem jest przekonanie, że „jak wejdzie, to jest dobrze”, więc ktoś dobiera tuleję do zewnętrznego pierścienia, bo łatwiej się oprzeć o obudowę, i dobija młotkiem lub wciska byle jak. To jest podejście bardzo ryzykowne. Jeśli ciasne pasowanie jest na wale, to siła musi iść na wewnętrzny pierścień. Przenoszenie nacisku przez kulki lub wałeczki na drugi pierścień prowadzi do uszkodzeń bieżni, mikrozagnieceń i skrócenia żywotności łożyska. Łożysko może wyglądać na poprawnie osadzone, ale w środku już ma zniszczoną geometrię pracy. Prawidłowo powinno się dobrać metodę do rodzaju pasowania: przy ciasnym pasowaniu na wale – nacisk na pierścień wewnętrzny; przy ciasnym pasowaniu w oprawie – nacisk na pierścień zewnętrzny. W silnikach elektrycznych zdecydowanie częściej stosuje się ciasne pasowanie na wale, żeby uniknąć obracania się pierścienia wewnętrznego. Dlatego dobieranie tulei do zewnętrznego pierścienia przy montażu łożyska na wał jest po prostu sprzeczne z zasadami montażu łożysk. Moim zdaniem źródłem tych błędnych podejść jest chęć „przyspieszenia roboty” i brak świadomości, że łożysko to element bardzo precyzyjny. Dobre praktyki branżowe, instrukcje producentów łożysk i silników oraz normy dotyczące montażu jednoznacznie zalecają unikanie uderzeń, stosowanie ściągaczy, pras, zestawów montażowych i przykładanie siły do tego pierścienia, który jest ciasno pasowany. Warto o tym pamiętać, bo jeden niepoprawny montaż potrafi skrócić żywotność łożyska z kilku lat do kilku miesięcy, a czasem nawet tygodni.

Pytanie 20

Kontrolę instalacji elektrycznej, znajdującej się w pomieszczeniach o wysokiej wilgotności (75÷100%), w zakresie efektywności ochrony przed porażeniem elektrycznym należy przeprowadzać co najmniej raz na

A. 3 lata

B. 4 lata

C. 2 lata

D. 1 rok

Instalacje elektryczne w pomieszczeniach wilgotnych, takich jak łazienki czy piwnice, wymagają szczególnej uwagi w kontekście ochrony przeciwporażeniowej. Wilgotność powietrza w takich miejscach może prowadzić do zwiększonego ryzyka porażenia prądem, dlatego też zgodnie z obowiązującymi normami i zaleceniami, takie instalacje powinny być poddawane kontroli co najmniej raz w roku. Regularne przeglądy pozwalają na wczesne wykrywanie potencjalnych usterek, takich jak uszkodzenia izolacji, niewłaściwe zabezpieczenia czy korozja elementów instalacji. Przykładem może być kontrola stanu gniazdek elektrycznych, które w miejscach o wysokiej wilgotności narażone są na działanie wody, co może prowadzić do zwarć. Warto również zwrócić uwagę na zastosowanie odpowiednich zabezpieczeń, takich jak różnicowoprądowe wyłączniki zabezpieczające (RCD), które mogą istotnie zwiększyć poziom bezpieczeństwa. Przestrzeganie tych zasad jest zgodne z normami, takimi jak PN-IEC 60364, które określają wymagania dotyczące instalacji elektrycznych w miejscach narażonych na wilgoć.

Pytanie 21

Jak często powinno się wykonywać przeglądy instalacji elektrycznej w obiektach o napięciu znamionowym 230/400 V?

A. Nie rzadziej niż co 5 lat

B. Tylko po wymianie elementów instalacji

C. Tylko po przeprowadzonym remoncie budynku

D. Nie rzadziej niż co 10 lat

Odpowiedź 'Nie rzadziej niż co 5 lat' jest całkiem zgodna z tym, co mówi prawo i zalecenia dotyczące bezpieczeństwa instalacji elektrycznych, jak normy PN-IEC 60364. Regularne przeglądy instalacji elektrycznej są mega ważne, bo pozwalają upewnić się, że wszystko działa jak należy i że użytkownicy są bezpieczni. Jak robi się inspekcje co 5 lat, można wcześniej wychwycić jakieś awarie czy zużycie materiałów, które mogą potem przynieść poważne kłopoty, jak pożar. Na przykład, wyłączniki różnicowoprądowe mogą z wiekiem przestać działać właściwie przez różne uszkodzenia. Dodatkowo, regularne kontrole pozwalają też dostosować instalacje do nowszych wymagań technologicznych, co jest szczególnie ważne teraz, gdy jest coraz więcej urządzeń elektrycznych w domach. Dlatego dbanie o te przeglądy to nie tylko kwestia prawa, ale też racjonalne podejście do bezpieczeństwa i efektywności budynku.

Pytanie 22

Jakie jest najwyższe dozwolone różnicowe natężenie prądu znamionowego wyłącznika różnicowoprądowego w celu zapewnienia ochrony przeciwpożarowej?

A. 30 mA

B. 100 mA

C. 300 mA

D. 10 mA

Wybór wartości 30 mA, 100 mA lub 10 mA jako maksymalnego dopuszczalnego różnicowego prądu znamionowego dla wyłącznika różnicowoprądowego w kontekście ochrony przeciwpożarowej jest błędny. Prąd różnicowy 30 mA jest najczęściej stosowany w instalacjach do ochrony przed porażeniem elektrycznym ludzi, natomiast jego zastosowanie w kontekście ochrony przeciwpożarowej jest niewłaściwe. W tego typu sytuacjach, wyłączniki o wartości 30 mA mogą być niewystarczające, gdyż ich czułość nie jest zaprojektowana do detekcji prądów, które mogą prowadzić do zapłonu. Podobnie, wartości 100 mA i 10 mA również nie są adekwatne w kontekście ochrony przeciwpożarowej. Wyłączniki 100 mA mogą być stosowane w instalacjach przemysłowych, ale ich zastosowanie również nie zapewnia odpowiedniego poziomu ochrony przed ryzykiem pożaru, ponieważ nie są przeznaczone do wykrywania niewielkich prądów upływowych, które mogą być początkiem pożaru. Ponadto, wyłącznik 10 mA, choć oferuje wysoką czułość dla ochrony ludzi, nie jest rekomendowany dla ogólnej ochrony przeciwpożarowej, ponieważ jego zastosowanie w instalacjach elektrycznych o dużym obciążeniu może prowadzić do częstych fałszywych alarmów. W praktyce, właściwy dobór wyłączników różnicowoprądowych powinien opierać się na analizie ryzyk i zgodności z odpowiednimi normami, takimi jak normy IEC 61008 oraz IEC 60947, które definiują wymagania dotyczące bezpieczeństwa urządzeń elektrycznych. Właściwy dobór wartości prądu gwarantuje nie tylko bezpieczeństwo ludzi, ale również minimalizuje ryzyko strat materialnych związanych z pożarami wywołanymi przez instalacje elektryczne.

Pytanie 23

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 24

Jakie dodatkowe urządzenie jest wymagane do funkcjonowania silnika indukcyjnego trójfazowego, zasilanego napięciem jednofazowym U = 230 V, f = 50 Hz?

A. Wyłącznik różnicowoprądowy

B. Opornik

C. Kondensator

D. Bezpiecznik silnikowy

Rezystor w kontekście silników indukcyjnych trójfazowych zasilanych napięciem jednofazowym nie jest odpowiednim rozwiązaniem, ponieważ jego funkcja ogranicza prąd w obwodzie, co prowadzi do spadku momentu obrotowego i efektywności pracy silnika. Rezystory mogą być stosowane w układach do regulacji prędkości obrotowej, ale nie rozwiązują problemu fazowości, co jest kluczowe dla silników indukcyjnych. Wyłącznik silnikowy, mimo że jest ważnym elementem zabezpieczającym silnik przed przeciążeniem i zwarciem, nie jest rozwiązaniem pozwalającym na zasilanie silnika trójfazowego z jednofazowego źródła. Jego zadaniem jest przede wszystkim ochrona urządzenia, a nie zapewnienie odpowiednich warunków do jego pracy. Podobnie, wyłącznik różnicowoprądowy jest elementem ochronnym, który wykrywa różnicę prądów między przewodami fazowymi a neutralnym, co jest istotne dla bezpieczeństwa użytkowania, ale nie wpływa w żaden sposób na utworzenie niezbędnej trzeciej fazy. Często pojawia się nieporozumienie związane z rolą tych urządzeń w kontekście zasilania silników trójfazowych, co prowadzi do błędnych wniosków. Zrozumienie specyfiki działania silników oraz ich zastosowania wymaga dokładnej analizy funkcji poszczególnych komponentów i ich wpływu na parametry pracy, co jest kluczowe dla efektywności oraz bezpieczeństwa systemów zasilania.

Pytanie 25

Silnik, którego zaciski pokazano na zdjęciu, ma pracować w układzie sieciowym TT. Który z wymienionych przewodów powinien być podłączony do zacisku wskazanego strzałką, aby ochrona przeciwporażeniowa była skuteczna?

A. Przewód z punktu neutralnego sieci.

B. Przewód ochronny.

C. Przewód uziemiający.

D. Przewód ochronno-neutralny sieci.

Przewód ochronny (PE) w sieci TT to naprawdę ważna sprawa, bo dba o nasze bezpieczeństwo. Jeśli go dobrze podłączysz do odpowiedniego zacisku, to w razie awarii zasilanie się od razu wyłącza. Fajnie, prawda? Jeśli urządzenie się uszkodzi, prąd może płynąć tam, gdzie nie powinien, co stwarza ryzyko porażenia. Dlatego właśnie ten przewód ma za zadanie odprowadzać prąd do ziemi, co pozwala na zadziałanie zabezpieczeń jak wyłączniki różnicowoprądowe. Jak wszystko jest dobrze podłączone, to bezpieczeństwo jest na pierwszym miejscu. Z normą PN-EN 61140 nikt nie żartuje – każda instalacja powinna być dobrze uziemiona, zwłaszcza w zakładach, gdzie maszyny mają metalowe obudowy. To kluczowe dla zdrowia i życia pracowników.

Pytanie 26

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 27

Aby przygotować instalację elektryczną oświetlenia do przeprowadzenia pomiarów rezystancji izolacji, konieczne jest odłączenie zasilania oraz

A. zamknąć łączniki instalacyjne i wykręcić żarówki

B. otworzyć łączniki instalacyjne i wykręcić żarówki

C. otworzyć łączniki instalacyjne i wkręcić żarówki

D. zamknąć łączniki instalacyjne i wkręcić żarówki

Zamknięcie łączników i wykręcenie żarówek to naprawdę kluczowy krok przy przygotowywaniu instalacji elektrycznej do pomiarów rezystancji izolacji. Robiąc to, unikasz ryzyka przypadkowego załączenia prądu, co mogłoby narobić sporych szkód w sprzęcie pomiarowym oraz stwarzać niebezpieczeństwo dla osoby przeprowadzającej pomiary. Normy, jak PN-IEC 60364, mówią, że izolację trzeba sprawdzać przy wyłączonym zasilaniu, żeby wszystko było bezpieczne i wyniki były wiarygodne. Wykręcenie źródeł światła zmniejsza ryzyko przewodzenia prądu lub nieprzyjemnych napięć, co jest szczególnie ważne w mocnych instalacjach. Takie praktyki stosuje się np. w obiektach komercyjnych, gdzie bezpieczeństwo ludzi jest na pierwszym miejscu. Dobre przygotowanie instalacji do badań to nie tylko spełnienie przepisów, ale też sposób na to, żeby system elektryczny działał długo i bezawaryjnie.

Pytanie 28

Dla układu o parametrach U₀ = 230 V, Ia = 100 A oraz Z_s = 3,1 Ω działającego w systemie TN-C nie działa efektywnie dodatkowa ochrona przed porażeniem prądem, ponieważ

A. opór izolacji miejsca pracy jest zbyt duży

B. opór uziemienia jest zbyt niski

C. impedancja sieci zasilającej jest zbyt niska

D. impedancja pętli zwarcia jest zbyt duża

Impedancja pętli zwarcia jest kluczowym parametrem w systemach elektroenergetycznych, który wpływa na skuteczność ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym. W przypadku układu TN-C, wysoka impedancja pętli zwarcia oznacza, że prąd zwarciowy, który może wyniknąć z uszkodzenia, jest zbyt niski, aby zadziałały zabezpieczenia, takie jak wyłączniki różnicowoprądowe czy bezpieczniki. Standardy, takie jak PN-IEC 60364, określają maksymalne wartości impedancji pętli zwarcia, aby zapewnić szybkie wyłączenie zasilania w przypadku awarii. W praktyce, dla instalacji niskonapięciowych, impedancja pętli zwarcia powinna być na tyle niska, aby prąd zwarciowy mógł osiągnąć wartość, która aktywuje zabezpieczenia w krótkim czasie, co minimalizuje ryzyko porażenia prądem. Przykładem może być obliczenie impedancji pętli w instalacji o zainstalowanych zabezpieczeniach, gdzie impedancja nie powinna przekraczać 1 Ω, aby zapewnić efektywność ochrony.

Pytanie 29

Aby ocenić kondycję techniczną przewodów wyrównawczych, należy zmierzyć między każdą dostępną częścią przewodzącą a najbliższym punktem głównego przewodu wyrównawczego

A. natężenie prądu

B. spadek napięcia

C. pojemność doziemną

D. rezystancję przewodów

Natężenie prądu w kontekście oceny stanu przewodów wyrównawczych nie jest odpowiednim parametrem do pomiaru. Chociaż natężenie prądu jest kluczowym parametrem w obwodach elektrycznych, nie dostarcza informacji o ciągłości przewodów ani o ich rezystancji. Mierzenie natężenia prądu może być użyteczne w diagnostyce obwodów, jednak nie daje obrazu jakości przewodu wyrównawczego. Spadek napięcia, choć istotny w wielu zastosowaniach, jest wskaźnikiem strat energii w przewodnikach spowodowanych oporem, a nie bezpośrednią miarą ich ciągłości. W przypadku przewodów wyrównawczych, spadek napięcia nie odzwierciedla ich zdolności do efektywnego odprowadzania prądów zwarciowych, ponieważ nie pokazuje, czy przewód jest rzeczywiście sprawny. Z kolei pojemność doziemna dotyczy głównie elementów pojemnościowych w instalacjach elektrycznych, a nie przewodów wyrównawczych. Pojemność odnosi się do zdolności kondensatora do gromadzenia ładunku elektrycznego, co w kontekście przewodów wyrównawczych ma ograniczone znaczenie. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe, aby unikać błędnych interpretacji wyników pomiarów i zapewnić prawidłowe działanie systemów ochrony przeciwporażeniowej.

Pytanie 30

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 31

Jaką wartość ma maksymalna dopuszczalna rezystancja uziomu R_A przewodu ochronnego łączącego uziom z dostępnością przewodzącą dla znamionowego prądu różnicowego I_N = 30 mA oraz napięcia dotykowego 50 V AC wyłącznika różnicowoprądowego?

A. 4 000 Ω

B. Około 1 660 Ω

C. 2 000 Ω

D. Około 830 Ω

Największa dopuszczalna rezystancja uziomu RA przewodu ochronnego łączącego uziom z częścią przewodzącą dostępną dla prądu różnicowego IN = 30 mA i napięcia dotykowego 50 V AC wynosi około 1 660 Ω. W praktyce oznacza to, że gdy osoba dotknie elementu przewodzącego, prąd różnicowy powinien być w stanie przepływać przez przewód uziemiający, a jego wartość powinna być na tyle niska, aby zminimalizować ryzyko porażenia prądem. Dopuszczalna rezystancja uziomu jest regulowana przez normy, takie jak PN-IEC 60364-4-41, które określają maksymalne wartości dla różnych kategorii instalacji elektrycznych. Używanie tych norm w projektowaniu i budowie instalacji elektrycznych jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników. W praktyce, wartość rezystancji powinna być mierzona podczas odbioru instalacji, a także okresowo sprawdzana w celu zapewnienia ciągłej ochrony. Przykładem jest instalacja w budynkach mieszkalnych, gdzie właściwie dobrana rezystancja uziomu zapobiega poważnym skutkom awarii elektrycznych.

Pytanie 32

Uszkodzenie izolacji uzwojenia w działającym przekładniku może wystąpić na skutek rozłączenia zacisków jego strony

A. pierwotnej przekładnika napięciowego

B. pierwotnej przekładnika prądowego

C. wtórnej przekładnika napięciowego

D. wtórnej przekładnika prądowego

Odpowiedzi związane z pierwotnym uzwojeniem przekładników prądowych i napięciowych są nieprawidłowe, ponieważ zakładają, że rozwarcie może wystąpić w obwodzie, który nie generuje niebezpiecznych warunków. W rzeczywistości pierwotne uzwojenie przekładnika prądowego jest na stałe podłączone do obwodu zasilającego i nie jest narażone na bezpośrednie rozwarcie, co powodowałoby wzrost napięcia na jego końcach. W przypadku przekładnika napięciowego, rozwarcie uzwojenia wtórnego może prowadzić do sytuacji, w której napięcie na uzwojeniu pierwotnym wzrasta, ale nie prowadzi to do uszkodzenia izolacji. Typowym błędem myślowym jest mylenie ról uzwojeń wtórnych i pierwotnych; uzwojenia wtórne są wrażliwe na rozwarcia, które prowadzą do ryzykownych warunków operacyjnych z powodu braku obciążenia. Dlatego istotne jest, aby zrozumieć, że uszkodzenia izolacji wynikają głównie z nieprawidłowego działania obwodów wtórnych, a nie pierwotnych, co powinno być uwzględnione w każdym projekcie systemu energetycznego. Przestrzeganie norm oraz stosowanie odpowiednich zabezpieczeń to kluczowe elementy zapewniające bezpieczeństwo i niezawodność systemów elektroenergetycznych.

Pytanie 33

W tabeli zamieszczono wyniki kontrolnych pomiarów rezystancji uzwojeń stojana silnika trójfazowego połączonych jak na przedstawionym schemacie. Przedstawione wyniki świadczą o

Rezystancja uzwojeń stojana między zaciskami	Wartość Ω
U1 – V1	∞
V1 – W1	∞
W1 – U1	15

A. przerwie w uzwojeniu V1 – V2

B. zwarciu międzyzwojowym w uzwojeniu V1 – V2

C. zwarciu międzyzwojowym w uzwojeniu U1 – U2

D. przerwie w uzwojeniu W1 – W2

Zgłoszone odpowiedzi, które wskazują na zwarcie międzyzwojowe w uzwojęniach U1 – U2 lub V1 – V2, nie uwzględniają kluczowych zasad związanych z pomiarami rezystancji w silnikach trójfazowych. Zwarcia międzyzwojowe zazwyczaj objawiają się obniżeniem rezystancji, a w skrajnych przypadkach mogą prowadzić do przegrzewania się uzwojeń silnika, co z kolei może prowadzić do uszkodzeń termicznych. W omawianym przypadku, brak jakiejkolwiek wartości rezystancji (nieskończoność) w obwodach U1 – V1 oraz V1 – W1 jednoznacznie wskazuje na przerwę, a nie zwarcie. Takie nieprawidłowe wnioski mogą wynikać z braku zrozumienia przeprowadzonych pomiarów, gdzie mylenie przerwy z zwarciem jest powszechnym błędem. Ponadto, przerwy w uzwojeniach są często spowodowane czynnikami mechanicznymi, takimi jak wibracje czy niewłaściwe połączenia, co podkreśla znaczenie staranności w diagnostyce. W praktyce, błędne interpretacje wyników mogą prowadzić do nieodpowiednich działań serwisowych, co zwiększa ryzyko awarii i dodatkowych kosztów. Wnioskując, istotne jest, aby przy analizie wyników pomiarów stosować odpowiednie protokoły diagnostyczne i kierować się ich aktualnymi standardami, aby uniknąć nieporozumień w ocenie stanu technicznego silników.

Pytanie 34

W celu realizacji układu przedstawionego na schemacie należy zastosować styczniki z cewkami na napięcie

A. 24 V DC

B. 24 V AC

C. 230 V DC

D. 230 V AC

Wybór innych napięć, takich jak 230 V AC, 230 V DC czy 24 V AC, wskazuje na nieporozumienie dotyczące podstawowych zasad zasilania cewek styczników. Styczniki z cewkami na 230 V AC są powszechnie stosowane w instalacjach przemysłowych, jednak ich zastosowanie w schemacie odnosi się do innego rodzaju zasilania, które nie było określone w kontekście przedstawionej aplikacji. Użycie napięcia 230 V, niezależnie od tego, czy jest to prąd zmienny, czy stały, zwiększa ryzyko porażenia elektrycznego oraz może prowadzić do uszkodzenia elementów elektronicznych przy niewłaściwym doborze komponentów. Wybranie 24 V AC jest również błędne, ponieważ chociaż ten poziom napięcia jest używany w niektórych aplikacjach, w tym przypadku celem było użycie napięcia stałego, które zapewnia lepsze parametry pracy w systemach automatyki. Ostatecznie, wybór 230 V DC w kontekście cewek styczników jest szczególnie niebezpieczny, ponieważ tego typu napięcia są rzadziej stosowane w praktyce i mogą prowadzić do uszkodzenia sprzętu oraz zagrożenia bezpieczeństwa. Kluczowe jest dostosowanie napięcia do specyfikacji podanej w dokumentacji technicznej, co pozwoli uniknąć nieodpowiednich konfiguracji i potencjalnych awarii systemu.

Pytanie 35

Jaka powinna być wartość rezystancji opornika R_p połączonego szeregowo z woltomierzem o zakresie U_n = 100 V i rezystancji wewnętrznej R_V = 10 kΩ, aby za pomocą układu, którego schemat przedstawiono na rysunku, rozszerzyć zakres pomiarowy woltomierza do 500 V?

A. 50 kΩ

B. 10 kΩ

C. 20 kΩ

D. 40 kΩ

W przypadku niepoprawnych odpowiedzi, takich jak 20 kΩ, 10 kΩ, czy 50 kΩ, konieczne jest zrozumienie, dlaczego prowadzą one do błędnych wniosków. Przykładowo, wybór 20 kΩ może wydawać się kuszący, ale w rzeczywistości nie spełnia wymogu uzyskania całkowitej rezystancji układu 50 kΩ, co oznacza, że napięcie nie może być odpowiednio mierzone do wartości 500 V. Z kolei 10 kΩ to wartość równa rezystancji wewnętrznej woltomierza, co nie tylko nie rozwiązuje problemu, ale wręcz ogranicza zdolność pomiarową układu. Co więcej, wybór 50 kΩ może sugerować, że całkowita rezystancja układu jest wystarczająca, jednak w rzeczywistości taki opornik całkowicie wyklucza wpływ rezystancji wewnętrznej woltomierza, prowadząc do błędnych pomiarów. Warto zaznaczyć, że przy projektowaniu układów pomiarowych kluczowe jest zrozumienie zasady superpozycji i zasady Kirchhoffa, które muszą być zastosowane, aby zoptymalizować skuteczność pomiarów. Pomiar napięcia w układach o wysokim napięciu wymaga szczególnej precyzji w doborze komponentów, co może zadecydować o bezpieczeństwie oraz dokładności wyników. Dlatego zaleca się stosowanie odpowiednich rezystorów, które umożliwiają nie tylko rozszerzenie zakresu pomiarowego, ale także zachowanie integralności wyników pomiarów.

Pytanie 36

W układzie instalacji elektrycznej budynku, której fragment schematu przedstawiono na rysunku, błędnie zainstalowano ogranicznik przepięć oznaczony cyfrą

A. 1

B. 2

C. 3

D. 4

Wybór odpowiedzi niepoprawnej może wynikać z błędnego zrozumienia zasad działania ograniczników przepięć oraz ich prawidłowego montażu. Ograniczniki przepięć są kluczowymi elementami ochrony instalacji elektrycznych, mającymi na celu minimalizację skutków przepięć, które mogą być wynikiem różnych zjawisk, takich jak uderzenia pioruna czy zakłócenia w sieci. W kontekście tego pytania, błędne odpowiedzi mogą sugerować, że ogranicznik przepięć może skutecznie działać, jeśli jest podłączony tylko do jednego przewodu. Takie założenie jest mylne, ponieważ ogranicznik wymaga pełnego połączenia z systemem, aby zrealizować swoje funkcje ochronne. Często spotykanym błędem myślowym jest przekonanie, że jeśli limit napięcia jest przestrzegany, to nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków ochrony. Zignorowanie zasad dotyczących podłączenia ogranicznika do przewodów może prowadzić do poważnych konsekwencji, w tym uszkodzeń sprzętu czy nawet pożaru. Zgodność z normami oraz dobrymi praktykami w zakresie ochrony przeciwprzepięciowej jest kluczowa dla bezpieczeństwa i niezawodności instalacji elektrycznych. Warto zwrócić uwagę na znaczenie odpowiednich certyfikatów oraz procedur instalacyjnych, które zapewniają, że wszystkie elementy systemu są prawidłowo zainstalowane i funkcjonują w sposób zgodny z przewidzianymi wymogami.

Pytanie 37

Jaką wkładkę topikową bezpiecznikową powinno się wykorzystać do ochrony silnika indukcyjnego przed skutkami zwarć?

A. WT-00 gF

B. WT-2 gTr

C. WT/NH DC

D. WT/NH aM

Wybór niewłaściwej wkładki topikowej do zabezpieczenia silnika indukcyjnego może prowadzić do poważnych konsekwencji, zarówno dla samego urządzenia, jak i dla całego systemu zasilania. Na przykład wkładka WT-2 gTr, przeznaczona do zastosowań ogólnych, nie jest w stanie skutecznie zabezpieczyć silnika przed prądami rozruchowymi, które są znacznie wyższe niż nominalne. Prąd rozruchowy silnika indukcyjnego może przekraczać jego normalną wartość roboczą w sposób drastyczny, co w przypadku użycia wkładki gTr może skutkować jej zadziałaniem w nieodpowiednich momentach, prowadząc do niepotrzebnych przerw w pracy. Z kolei wkładka WT/NH DC jest przystosowana do pracy w obwodach prądu stałego, co jest nieodpowiednie w przypadku silników indukcyjnych zasilanych prądem zmiennym. Użycie tej wkładki w takim zastosowaniu może prowadzić do niewłaściwego działania zabezpieczenia, co zwiększa ryzyko uszkodzenia silnika. Natomiast wkładka WT-00 gF jest przeznaczona do ochrony przed przeciążeniem i nie zapewnia wymaganej zdolności do przerwania prądu, co czyni ją nieodpowiednią do zabezpieczenia silników przed zwarciami. Wnioskując, kluczowym aspektem przy wyborze odpowiedniej wkładki jest zrozumienie specyfiki zastosowania oraz działania urządzeń, co niestety często bywa pomijane, prowadząc do wyboru niewłaściwych rozwiązań zabezpieczających w praktyce.

Pytanie 38

W którym wierszu tabeli protokołu ze sprawdzenia skuteczności samoczynnego wyłączenia napięcia, którego fragment przedstawiono na rysunku, należy w kolumnie "Ocena" wpisać "nie"?

Lp.	Nazwa obwodu lub urządzenia	Typ zabezpieczenia	I_n A	I_a A	Z_s Ω	Z_s Ω	t_w s
parter
1	tablica TO-1	WT gG	63	269	0,44	0,78	5
2	gniazdo 10A/Z	S191 B	10	50	0,98	4,60	0,4
3	gniazdo 10A/Z	S191 B	10	50	8,80	4,60	0,4
4	gniazdo podwójne 10A/Z bolec 1	P 121	0,03	0,03	2	1667	0,2
I_n – prąd znamionowy urządzenia dla urządzeń RCD I_n = I_Δn
I_a – prąd powodujący samoczynne wyłączenie: I_a = k·I_n, dla urządzeń RCD I_a = I_Δn
k – współczynnik przeliczony z charakterystyki czasowo-prądowej badanego typu zabezpieczenia
Z_s – impedancja pętli zmierzona
Z_s – największa dopuszczalna impedancja pętli: Z_s = W_k·U₀/I_a
gdzie W_k - współczynnik korekcyjny obostrzający wartość wymaganą
t_w – największy dopuszczalny czas zadziałania zabezpieczenia

A. 3

B. 2

C. 4

D. 1

Wybór innej odpowiedzi może wynikać z błędnego zrozumienia koncepcji pomiaru impedancji pętli oraz jej wpływu na skuteczność samoczynnego wyłączenia napięcia. Na przykład, jeśli ktoś wybiera odpowiedzi 1, 2 lub 4, może zakładać, że pomiar impedancji w tych wierszach jest poprawny, ponieważ nie uwzględnia rzeczywistych wartości wskazanych w tabeli. Kluczowym błędem jest zrozumienie, że w przypadku wiersza 1, 2 lub 4 zmierzone wartości impedancji również mogą nie spełniać wymagań. Istotne jest, aby zawsze przeliczać wartości zgodnie z normami, ponieważ ich przekroczenie bezpośrednio wpływa na bezpieczeństwo systemu. Przykładowo, jeżeli w wierszu 2 impedancja wynosi 5,00Ω, to także nie spełnia wymagań, co również mogłoby skutkować błędną oceną skuteczności wyłączania. Warto pamiętać, że błędne wybory mogą wynikać z zaniedbania lub braku uwagi na szczegóły podczas analizy danych pomiarowych. W praktyce, każdy inżynier powinien umieć ocenić wartości pomiarowe w kontekście ogólnych standardów bezpieczeństwa. Dlatego tak ważne jest, aby dokładnie interpretować wyniki pomiarów oraz ich wpływ na funkcjonalność zabezpieczeń, aby uniknąć nieprawidłowych wniosków. W kontekście odpowiedzialności za bezpieczeństwo w instalacjach elektrycznych, konieczne jest, aby każdy uczestnik procesu projektowania i realizacji instalacji posiadał niezbędną wiedzę z zakresu norm i dobrych praktyk branżowych.

Pytanie 39

Przygotowując miejsce do przeprowadzania badań odbiorczych trójfazowego silnika indukcyjnego o parametrach: UN = 230/400 V, PN = 4 kW, należy, oprócz wizualnej inspekcji i analizy stanu izolacji uzwojeń, uwzględnić między innymi realizację pomiarów

A. charakterystyki stanu jałowego

B. izolacji łożysk

C. drgań

D. rezystancji uzwojeń

Pomiar rezystancji uzwojeń silnika indukcyjnego jest kluczowym etapem w diagnostyce stanu technicznego tego urządzenia. Wartość rezystancji uzwojeń pozwala ocenić ich stan, a także zidentyfikować ewentualne uszkodzenia. W praktyce, pomiar ten powinien być przeprowadzany zgodnie z normami, takimi jak PN-EN 60034-1, które określają metody badania właściwości elektrycznych maszyn elektrycznych. Rezystancja uzwojeń wpływa na straty mocy, a ich zbyt wysoka wartość może wskazywać na problemy z przewodami lub złączeniami. Regularne monitorowanie rezystancji uzwojeń umożliwia wczesne wykrywanie problemów, co jest kluczowe dla utrzymania efektywności energetycznej i niezawodności pracy maszyny. W praktyce, wartości rezystancji uzwojeń porównuje się z danymi producenta oraz z wynikami pomiarów z przeszłości, co pozwala na identyfikację trendów i potencjalnych zagrożeń dla pracy silnika.

Pytanie 40

W instalacji oświetleniowej klatki schodowej, której schemat przedstawiono na rysunku, nastąpiło zadziałanie wyłącznika różnicowoprądowego, gdy oświetlenie było załączone. Na podstawie opisu oceń stan techniczny tej instalacji.

A. Instalacja nie może być eksploatowana, gdy źródła światła mają moc większą niż 60 W.

B. Instalacja nie może być eksploatowana bez względu na warunki otoczenia.

C. Instalacja może być eksploatowana po wymontowaniu jednego źródła światła z oprawy.

D. Instalacja może być eksploatowana bez względu na warunki otoczenia.

Niektóre z zaproponowanych odpowiedzi mogą wydawać się logiczne na pierwszy rzut oka, jednak prowadzą one do niebezpiecznych wniosków. Uznanie, że instalacja może być eksploatowana bez względu na warunki otoczenia jest fundamentalnym błędem, ponieważ każda usterka w instalacji elektrycznej wymaga natychmiastowej interwencji. Przykład taki, jak dopuszczenie do eksploatacji instalacji ze źródłami światła o mocy większej niż 60 W, ignoruje podstawowe zasady bezpieczeństwa i nie uwzględnia ryzyka, jakie niesie za sobą niewłaściwie działająca instalacja. Zmiana liczby źródeł światła z oprawy, bez usunięcia usterki, nie rozwiązuje problemu, a wręcz przeciwnie - może prowadzić do sytuacji, w której użytkownik jest narażony na niebezpieczeństwo. Ważne jest również zrozumienie, że wyłączniki różnicowoprądowe są projektowane w celu ochrony przed skutkami prądu upływu, a ich działanie wskazuje na poważne problemy, które wymagają nie tylko oceny, ale również fachowego serwisu. Ignorowanie takiego sygnału może prowadzić do tragicznych konsekwencji, dlatego w przypadku jakichkolwiek zastrzeżeń dotyczących stanu technicznego instalacji, należy zawsze konsultować się z profesjonalistą i nie podejmować ryzyka. Bezpieczeństwo użytkowników jest najważniejsze, a każda decyzja dotycząca eksploatacji instalacji elektrycznej powinna być oparta na rzetelnej diagnozie i przestrzeganiu obowiązujących norm.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej