Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Rozpoczęcie: 7 czerwca 2026 23:04
Zakończenie: 7 czerwca 2026 23:24
Egzamin zdany!
Wynik: 28/40 punktów (70,0%)
Wymagane minimum: 20 punktów (50%)
Twój wynik na tle innych
Twój wynik jest lepszy niż 54% podejść do kwalifikacji INF.03.
Porównanie z 39483 zakończonymi podejściami do tej kwalifikacji (dane zbiorcze, bez wyników indywidualnych).
Zachowaj ten wynik na koncie
Załóż darmowe konto albo zaloguj się - ten egzamin przypiszemy do Twojego konta, więc wrócisz do swoich błędów, będziesz śledzić postęp i dostaniesz powtórki dobrane do Twoich odpowiedzi.
W języku SQL dodanie nowej kolumny z nazwą miejscowości do istniejącej tabeli pracownicy umożliwia kwerenda
A. ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc VARCHAR(100);
B. CREATE TABLE pracownicy ADD miejscowosc FLOAT(2);
C. ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc FLOAT(2);
D. ALTER TABLE pracownicy DROP COLUMN miejscowosc;
Poprawna odpowiedź używa polecenia ALTER TABLE z klauzulą ADD i odpowiednim typem danych tekstowych: ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc VARCHAR(100);. W SQL instrukcja ALTER TABLE służy właśnie do modyfikowania istniejącej tabeli: możemy dodawać kolumny, usuwać je, zmieniać typy, klucze itp. Skoro tabela pracownicy już istnieje, nie tworzymy jej od nowa, tylko ją rozszerzamy o nową kolumnę.
Sama składnia jest dość typowa: po nazwie tabeli podajemy słowo kluczowe ADD, potem nazwę nowej kolumny i jej typ danych. Dla nazwy miejscowości naturalny jest typ znakowy, najczęściej VARCHAR z rozsądną długością, np. 50, 80 czy 100 znaków. VARCHAR oznacza, że długość jest zmienna, czyli baza nie marnuje miejsca na puste znaki, gdy ktoś wpisze krótszą nazwę, np. „Łódź” czy „Rzeszów”. Moim zdaniem 100 znaków to bezpieczny, dość często spotykany limit w praktycznych projektach.
W realnych bazach (MySQL, PostgreSQL, SQL Server) bardzo podobnie dodaje się inne kolumny, np. numer telefonu czy kod pocztowy: ALTER TABLE pracownicy ADD telefon VARCHAR(20);. Dobrą praktyką jest też od razu przemyślenie, czy kolumna może być NULL, czy powinna mieć domyślną wartość. Przykładowo można napisać: ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc VARCHAR(100) NOT NULL DEFAULT 'nieznana'; – to już trochę wyższy poziom projektowania, ale w większych systemach ma duże znaczenie.
Warto zapamiętać ogólny schemat: ALTER TABLE nazwa_tabeli ADD nazwa_kolumny typ;. To jedno z podstawowych poleceń DDL (Data Definition Language) i w administracji bazami danych jest używane bardzo często, gdy trzeba rozbudować istniejący schemat bez kasowania danych.
Pytanie 2
W PHP użyto funkcji is_int(). Które z wymienionych wywołań tej funkcji da wynik TRUE?
A. is_int("135")
B. is_int(135)
C. is_int(13.5)
D. is_int(NULL)
Funkcja is_int() w języku PHP służy do sprawdzania, czy dany argument jest liczbą całkowitą (typ integer). W przypadku wywołania is_int(135), przekazujemy wartość 135, która jest liczbą całkowitą. Funkcja zwróci TRUE, ponieważ 135 spełnia wymóg bycia liczbą całkowitą. W praktyce, użycie is_int() jest przydatne, gdy pracujemy z danymi, które mogą przyjmować różne typy, a naszą intencją jest upewnienie się, że operacje będą wykonywane na liczbach całkowitych. Przykładowo, podczas walidacji danych wejściowych w formularzach mogą się zdarzyć przypadki, gdzie użytkownik wprowadza błędne typy, a is_int() pozwala na ich skuteczną weryfikację przed dalszym przetwarzaniem. W dobrych praktykach programistycznych zawsze warto stosować takie mechanizmy walidacyjne, aby uniknąć błędów w działaniu aplikacji i poprawić jej stabilność. Ważne jest również, aby znać różnice między typami danych w PHP, ponieważ może to mieć wpływ na działanie aplikacji.
Pytanie 3
Na zaprezentowanym schemacie bazy danych biblioteka, elementy takie jak: czytelnik, wypożyczenie oraz książka stanowią
A. pola
B. encje
C. atrybuty
D. krotki
Prawidłowo – na takim schemacie bazy danych „czytelnik”, „wypożyczenie” i „książka” to encje. W modelowaniu danych najpierw identyfikujemy obiekty świata rzeczywistego, które chcemy odwzorować w systemie. W przypadku biblioteki naturalnymi obiektami są właśnie czytelnik, książka i konkretne wypożyczenie. W notacji ERD (Entity‑Relationship Diagram) każdy z tych obiektów opisujemy jako encję, a potem dopiero dodajemy jej atrybuty oraz relacje z innymi encjami. Na schemacie widzisz trzy prostokąty – to są właśnie encje. Każda encja ma zestaw atrybutów: dla encji „czytelnik” są to np. imię, nazwisko, ulica, miejscowość; dla encji „książka” – tytuł, autor, rok wydania; dla encji „wypożyczenie” – daty wypożyczenia i zwrotu, klucze obce do czytelnika i książki. W relacyjnej bazie danych te encje są potem najczęściej odwzorowane jako tabele: tabela CZYTELNIK, WYPOZYCZENIE, KSIAZKA. To jest dokładnie zgodne z dobrymi praktykami projektowania: najpierw model koncepcyjny (encje i relacje), dopiero później model logiczny (tabele, klucze, typy danych). Z mojego doświadczenia przy każdym poważniejszym projekcie bazodanowym analitycy najpierw rysują diagram encji, bo to pomaga zrozumieć domenę biznesową. Dzięki poprawnemu rozróżnieniu encji od atrybutów można uniknąć błędów typu powtarzanie tych samych danych w wielu miejscach czy trudności z raportowaniem. W bibliotece na przykład wypożyczenie musi być osobną encją, bo opisuje zdarzenie w czasie, ma własne atrybuty (daty) i łączy dwie inne encje relacjami. Taki sposób modelowania jest zgodny z klasycznymi podręcznikami baz danych (model encja‑związek) oraz z zasadami normalizacji.
Pytanie 4
Który zapis wyświetli słowo „TEKST” w kolorze czarnym?
A.
<bodycolor="black">TEKST</font>
B.
<bodybgcolor="black">TEKST</body>
C.
<fontcolor="czarny">TEKST</font>
D.
<fontcolor="#000000">TEKST</font>
Kolor czarny w zapisie szesnastkowym to #000000, więc poprawny jest <fontcolor="#000000">TEKST</font>. Warto wiedzieć, że <font> jest dziś przestarzały - kolor ustawia się właściwością CSS color. Dlatego czarny tekst daje zapis z color="#000000".
Pytanie 5
Które narzędzie wiersza poleceń tworzy KOPIĘ ZAPASOWĄ bazy MySQL (zrzut do pliku)?
A.
truncate
B.
mysqlcheck
C.
mysqldump
D.
create
Narzędzie mysqldump tworzy KOPIĘ ZAPASOWĄ bazy MySQL - zrzuca jej strukturę i dane do pliku (zwykle z poleceniami SQL), z którego można ją później odtworzyć. Dlatego kopię zapasową robi mysqldump.
Pytanie 6
Tabela programy zawiera kolumny: nazwa_programu, nazwa_producenta, rok_wydania. Jak należy zapisać kwerendę SELECT, aby uzyskać wszystkie unikalne nazwy producentów?
A. SELECT UNIQUE nazwa_producenta FROM programy
B. SELECT DISTINCT nazwa_producenta FROM programy
C. SELECT nazwa_producenta FROM programy WHERE nazwa_producenta NOT DUPLICATE
D. SELECT nazwa_producenta FROM programy WHERE UNIQUE
Odpowiedź 'SELECT DISTINCT nazwa_producenta FROM programy;' jest poprawna, ponieważ słowo kluczowe DISTINCT jest standardowym sposobem w SQL na pobranie unikalnych wartości z kolumny w tabeli. W praktyce, gdy istnieje potrzeba wyciągnięcia listy unikalnych producentów z tabeli programy, użycie DISTINCT pozwala na eliminację duplikatów wyników. Przykładowo, jeśli w tabeli programy znajdują się powtarzające się wartości w kolumnie nazwa_producenta, zapytanie to zwróci każdą nazwę raz, co jest szczególnie przydatne w raportach i analizach danych. Zgodnie z najlepszymi praktykami SQL, użycie DISTINCT powinno być uzasadnione, aby uniknąć niepotrzebnych obliczeń na dużych zbiorach danych, ale w przypadku mniejszych tabel, może to być bardzo efektywne. Warto również zauważyć, że DISTINCT można stosować w połączeniu z innymi kolumnami, co daje możliwość bardziej złożonych zapytań. Przykładowo, można użyć 'SELECT DISTINCT nazwa_producenta, rok_wydania FROM programy;', aby uzyskać unikalne kombinacje producentów i lat wydania, co zwiększa elastyczność analizy danych.
Pytanie 7
Z bazy danych trzeba uzyskać zapytaniem SQL nazwiska pracowników, którzy sprawują funkcję kierownika, a ich wynagrodzenie mieści się w jednostronnie domkniętym przedziale (3000, 4000>. Która klauzula weryfikuje ten warunek?
A. WHERE kierownik = true AND pensja > 3000 AND pensja <= 4000
B. WHERE kierownik = true OR pensja > 3000 OR pensja <= 4000
C. WHERE kierownik = true AND pensja => 3000 AND pensja <= 4000
D. WHERE kierownik = true AND pensja => 3000 OR pensja < 4000
Nieprawidłowe odpowiedzi bazują na mylnych założeniach dotyczących operatorów logicznych oraz porównawczych w SQL. Przykładowo, w przypadku użycia klauzuli 'WHERE kierownik = true OR pensja > 3000 OR pensja <= 4000;' spełniony jest warunek dla każdej z trzech części, co prowadzi do zbyt szerokiego zakresu wyników. Operator OR zwraca wyniki, jeśli przynajmniej jeden z warunków jest prawdziwy, co w rezultacie może obejmować pracowników, którzy nie są kierownikami. Klauzula 'WHERE kierownik = true AND pensja => 3000 OR pensja < 4000;' również jest niepoprawna, gdyż składnia operatora => jest błędna (powinno być >=), a ponadto użycie OR sprawia, że wyniki mogą obejmować pracowników, którzy nie spełniają wymagań pensjowych. Kolejna nieadekwatna klauzula 'WHERE kierownik = true AND pensja => 3000 AND pensja < 4000;' również zawiera błąd w zapisie operatora porównania, co uniemożliwia poprawne wykonanie zapytania. Przyczyną tych błędów są często nieznajomość operatorów oraz niepoprawne rozumienie logiki zapytań SQL. W praktyce, zrozumienie różnicy pomiędzy AND a OR oraz prawidłowe stosowanie operatorów porównawczych jest kluczowe dla uzyskania oczekiwanych wyników w bazach danych. W kontekście profesjonalnego podejścia do SQL, ważne jest także, aby zapytania były nie tylko poprawne syntaktycznie, ale również semantycznie, co zapewnia ich efektywność i wiarygodność.
Pytanie 8
W PHP, aby stworzyć obiekt pkt dla klasy Punkt, której definicja znajduje się poniżej, należy użyć polecenia
class Punkt { public $x; public $y; }
A. pkt = new Punkt();
B. pkt Punkt;
C. Punkt() pkt;
D. pkt Punkt();
W języku PHP tworzenie obiektu z zdefiniowanej klasy wymaga użycia słowa kluczowego new. Poprawna instrukcja to pkt = new Punkt();. Słowo new jest używane do dynamicznego alokowania pamięci na nowy obiekt klasy Punkt. W tym przypadku Punkt jest klasą, która została wcześniej zdefiniowana w kodzie i zawiera właściwości publiczne takie jak $x i $y. Kiedy wykonujemy new Punkt(), wywoływany jest konstruktor klasy, który w tym przypadku jest domyślny, ponieważ klasa Punkt nie definiuje własnego konstruktora. Warto zauważyć, że zgodnie z dobrymi praktykami programowania w PHP, każda deklaracja nowego obiektu powinna być poprzedzona słowem new, co zapewnia czytelność i jednoznaczność kodu. Ten sposób tworzenia obiektów jest zgodny ze standardem PSR-12. Praktyczne zastosowanie tworzenia obiektów w PHP jest szerokie i obejmuje m.in. modelowanie danych w aplikacjach, obsługę struktur danych oraz implementację wzorców projektowych, takich jak singleton czy fabryka. Korzystanie z obiektów pozwala na przejrzyste i zorganizowane zarządzanie kodem oraz łatwą jego rozbudowę o nowe funkcje.
Pytanie 9
Co oznacza integralność referencyjna w relacyjnych bazach danych?
A. klucz obcy musi równać się kluczowi głównemu powiązanej tabeli albo być NULL
B. klucz główny i obcy nie zawierają wartości NULL
C. klucz główny i obcy nie mogą być puste
D. każdemu kluczowi głównemu odpowiada dokładnie jeden klucz obcy
Integralność referencyjna wymaga, by wartość klucza OBCEGO odpowiadała istniejącemu kluczowi głównemu w powiązanej tabeli albo była pusta (NULL). Nie może wskazywać na nieistniejący rekord. Dlatego klucz obcy musi równać się kluczowi głównemu powiązanej tabeli albo być NULL.
Pytanie 10
Co robi kwerenda:
ALTERTABLEartykulyMODIFYcenafloat;
?
A. dodaje kolumnę cena typu float, jeśli nie istnieje
B. usuwa kolumnę cena
C. zmienia nazwę kolumny cena na float
D. zmienia typ kolumny cena na float
Polecenie ALTERTABLEartykulyMODIFYcenafloat; zmienia DEFINICJĘ istniejącej kolumny cena, ustawiając jej typ na float (liczba zmiennoprzecinkowa). Klauzula MODIFY służy właśnie do zmiany właściwości kolumny, która już istnieje. Dlatego polecenie zmienia typ kolumny cena na float.
Pytanie 11
Znaczniki HTML <strong> oraz <em>, które służą do wyróżniania istotności tekstu, odpowiadają pod względem formatowania znacznikom
A. <u> oraz <sup>
B. <b> oraz <i>
C. <i> oraz <mark>
D. <b> oraz <u>
Znacznik HTML <strong> jest używany do oznaczenia tekstu, który jest ważny, podczas gdy <em> służy do podkreślenia, że tekst powinien być akcentowany w kontekście. Odpowiednikami tych znaczników, pod względem formatowania, są <b> oraz <i>. Znacznik <b> stosuje się do wyróżnienia tekstu, nadając mu pogrubienie, co zazwyczaj oznacza, że tekst jest istotny. Z kolei <i> używamy do kursywy, co również może wskazywać na akcentowanie lub wyróżnienie pewnych słów, jednak w sposób bardziej subtelny niż przy pomocy pogrubienia. W praktyce, stosując <strong> oraz <em>, dbamy o to, aby nasza treść była bardziej dostępna dla użytkowników, zwłaszcza dla osób korzystających z technologii wspomagających, takich jak czytniki ekranu. Stosowanie znaczników semantycznych zgodnie z dobrymi praktykami zapewnia lepszą interpretację treści przez wyszukiwarki, co może wpływać na SEO. Warto również pamiętać, że pomimo że <b> i <i> mają swoje zastosowania, znacznie lepiej jest używać <strong> i <em> w kontekście semantycznym, aby poprawić zrozumienie treści przez maszyny i użytkowników.
Pytanie 12
Aby przygotować czytelne zestawienie danych z bazy, przeznaczone do wydruku, należy posłużyć się:
A. indeksem
B. formularzem
C. raportem
D. kwerendą INSERT
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych zadań niż prezentacja danych. Formularz to interfejs do wprowadzania i edycji rekordów - pomaga zasilać bazę, ale nie tworzy zestawień do druku. Kwerenda INSERT również służy do zapisu: dodaje nowe wiersze do tabeli, więc nie ma związku z prezentacją. Indeks to mechanizm przyspieszający wyszukiwanie i sortowanie - działa „w tle” i niczego nie wyświetla użytkownikowi. Czytelne zestawienie danych gotowe do wydruku przygotowuje raport, dlatego to on jest poprawną odpowiedzią.
Pytanie 13
Funkcję Clean Project środowiska IDE stosuje się do
A. debugowania skompilowanego i uruchomionego projektu.
B. usuwania wyników kompilacji projektu.
C. kompilowania projektu, gdy pliki źródłowe zostały zmienione.
D. usuwania całego projektu.
Funkcja „Clean Project” w środowisku IDE bywa mylona z kilkoma zupełnie innymi operacjami i stąd często biorą się błędne skojarzenia. Warto to sobie dobrze poukładać, bo w pracy z większymi projektami, szczególnie webowymi, znajomość tych różnic mocno ułatwia życie. Po pierwsze, Clean nie służy do usuwania całego projektu. IDE nie kasuje Twoich plików źródłowych, katalogów z kodem, konfiguracji, zasobów graficznych czy plików HTML, CSS, PHP, JS. Gdyby tak było, byłoby to po prostu niebezpieczne i kompletnie sprzeczne z dobrymi praktykami. Usuwanie projektu to zupełnie inna, osobna akcja, zwykle nazwana wprost „Delete project”, „Remove from workspace” itp. Clean ingeruje tylko w to, co zostało wygenerowane automatycznie podczas kompilacji lub procesu buildowania, czyli w artefakty, które w razie czego można bezpiecznie odtworzyć z kodu. Drugi częsty błąd to traktowanie funkcji Clean jako mechanizmu kompilowania projektu po zmianie plików źródłowych. W większości IDE kompilacją zajmują się polecenia typu „Build”, „Rebuild”, „Run”, ewentualnie system automatycznego builda po zapisaniu pliku. Clean sam z siebie nie kompiluje – on przygotowuje pole do ponownego, pełnego builda, usuwając stare binaria. Można to porównać do posprzątania warsztatu przed rozpoczęciem nowej pracy, a nie do samego naprawiania. Trzecie nieporozumienie to łączenie Clean z debugowaniem. Debugowanie polega na uruchamianiu skompilowanego programu z podpiętym debuggerem, stawianiu breakpointów, podglądaniu zmiennych, stosu wywołań itd. Funkcja Clean nie uruchamia aplikacji ani nie wchodzi w tryb debugowania, tylko czyści katalogi z wynikami wcześniejszych kompilacji. Typowy błąd myślowy polega na mieszaniu tych trzech etapów: porządkowania artefaktów (Clean), kompilacji/builda (Build/Run) i analizy działania programu (Debug). W praktyce, poprawna sekwencja przy dziwnych błędach to: Clean, potem pełny Build, a dopiero później ewentualne Debug. Takie rozdzielenie ról narzędzi jest standardem w większości popularnych IDE i systemów buildowania i dobrze jest się do niego przyzwyczaić, bo potem łatwiej przenosić się między różnymi technologiami i środowiskami.
Pytanie 14
Które z pól są umieszczone w formularzu?
A. Textarea, Select, Input(Radio), Input(Radio), Input(Reset), Input(Submit)
B. Input(Text), Input(Checkbox), Select, Select, Input(Submit), Input(Reset)
C. Textarea, Option, Input(Checkbox), Input(Checkbox), Input (Submit), Input(Reset)
D. Input(Text), Select, Input(Radio), Input(Radio), Input (Submit), Input(Reset)
Dobrze zrozumiałeś różne typy pól, które mogą pojawić się w formularzu html. Wybrana przez Ciebie odpowiedź składa się z różnych typów pól, które są często używane w formularzach internetowych. Pierwsze, Input(Text), jest podstawowym polem do wprowadzania tekstu, które jest szeroko stosowane do zbierania informacji od użytkowników, takich jak imię, nazwisko itp. Pole Select to lista rozwijana, która pozwala użytkownikowi wybrać jedną z wielu opcji. W tym przypadku, używane jest do wyboru województwa. Input(Radio) to przyciski wyboru, które umożliwiają wybór jednej opcji z kilku. W formularzu, są one używane do wyboru między 'Studia podyplomowe' a 'Kurs'. Input(Submit) to przycisk służący do wysyłania formularza, a Input (Reset) pozwala na wyczyszczenie wszystkich pól formularza. Wszystkie te elementy są zgodne ze standardami i dobrymi praktykami tworzenia formularzy html. Dobre zrozumienie tych elementów jest kluczowe do tworzenia efektywnych i użytkowników formularzy.
Pytanie 15
Której właściwości CSS użyć, aby ustawić wewnętrzny GÓRNY odstęp (między treścią a obramowaniem)?
A.
outline-top
B.
local-top
C.
border-top
D.
padding-top
Wewnętrzny GÓRNY odstęp - między treścią a górną krawędzią obramowania - ustawia padding-top, np. padding-top:15px;. To jedna z czterech stron padding (padding-top, -right, -bottom, -left). Zapamiętaj: „padding” = wnętrze, „top” = góra.
Pytanie 16
Ile razy zostanie wykonany blok pętli napisanej w PHP, przy założeniu, że zmienna sterująca nie jest modyfikowana podczas działania pętli?
for($i=0; $i <=10; $i+=2) { . . . . . . }
A. 0
B. 5
C. 10
D. 6
Poprawna odpowiedź to 6 ponieważ pętla for w PHP rozpoczyna się od wartości początkowej zmiennej sterującej i inkrementuje ją zgodnie z określonym krokiem aż do momentu spełnienia warunku końcowego Przy początkowej wartości zmiennej i równej 0 i warunku i<=10 oraz kroku i+=2 pętla wykonuje się dla wartości i równych 0 2 4 6 8 i 10 co daje 6 iteracji W takich przypadkach ważne jest aby zrozumieć jak działają podstawowe elementy składni pętli for oraz jakie jest znaczenie warunku końcowego i kroku iteracji W praktyce taki sposób iteracji jest użyteczny w sytuacjach gdzie przetwarzamy dane w określonych odstępach Warto również zwrócić uwagę że dobra praktyka programistyczna zakłada czytelność kodu i stosowanie jasnych komentarzy zwłaszcza gdy pętla ma bardziej złożoną logikę Dzięki temu kod jest łatwiejszy do zrozumienia i utrzymania przez innych programistów co jest kluczowe w pracy zespołowej oraz długoterminowym rozwijaniu projektu
Pytanie 17
SELECTocenaFROMocenyWHEREocena>2ORDER BYocena;
Dana jest tabela oceny o polach id, nazwisko, imie, ocena. Przedstawione zapytanie jest przykładem:
A. selekcji
B. sumowania
C. łączenia
D. projekcji
Zapytanie SQL, które przedstawiłeś, jest naprawdę świetnym przykładem selekcji. Dzięki niemu można wyciągnąć konkretne dane z tabeli 'oceny'. Selekcja to nic innego jak filtracja danych według ustalonych kryteriów, a w tym przypadku chodzi o to, że 'ocena' musi być większa niż 2. Użycie klauzuli WHERE w SQL pozwala na efektywne wyodrębnienie danych spełniających te wymagania. A jak dodasz do tego klauzulę ORDER BY, to możesz posortować wyniki według wybranej kolejności, co jest naprawdę przydatne w różnych analizach. Takie operacje są kluczowe w pracy z bazami danych, bo dzięki nim zdobywasz konkretną wiedzę bez przeszukiwania całej bazy. W praktyce widać to w raportach, gdzie często potrzebne są tylko konkretne dane, przykładowo żeby sprawdzić, którzy studenci osiągnęli określony poziom ocen. Selekcja daje ci możliwość efektywnego zarządzania danymi, a to według mnie bardzo ważne, zwłaszcza w analizach.
Pytanie 18
W jakim formacie powinien być zapisany obraz, aby mógł być wyświetlany na stronie internetowej z zachowaniem przezroczystości?
A. BMP
B. CDR
C. JPG
D. PNG
Format PNG (Portable Network Graphics) jest szeroko stosowany w sieci internetowej, ponieważ obsługuje przezroczystość, co jest kluczowe przy tworzeniu grafik, które mają być używane na stronach internetowych. Przezroczystość pozwala na nałożenie grafik na różne tła bez widocznych prostokątów czy kolorowych krawędzi, co znacznie poprawia estetykę oraz elastyczność projektów graficznych. PNG wykorzystuje kompresję bezstratną, co oznacza, że jakość obrazu nie ulega pogorszeniu podczas jego zapisywania, co jest istotne dla profesjonalnych projektów. Przykłady zastosowania formatu PNG obejmują ikony, logotypy oraz różnego rodzaju ilustracje, które muszą być wyświetlane na różnych tłach. W branży internetowej dobrym standardem jest używanie PNG do grafik wymagających przezroczystości, szczególnie w kontekście responsywnych projektów, gdzie różne elementy mogą mieć różne tła w zależności od urządzenia. Ponadto, PNG obsługuje kolor 24-bitowy oraz przezroczystość 8-bitową, co daje możliwość tworzenia bardziej złożonych efektów wizualnych. Zastosowanie tego formatu jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu stron, co czyni go preferowanym wyborem w wielu sytuacjach.
Pytanie 19
Które polecenie SQL usunie bazę danych o nazwie firma?
A.
ALTERfirmaDROP;
B.
DROPDATABASEfirma;
C.
ALTERfirmaDROPDATABASE;
D.
DROPfirma;
Całą bazę danych usuwa polecenie DROPDATABASE<nazwa>, więc DROPDATABASEfirma; skasuje bazę firma wraz z całą zawartością. Dlatego poprawne jest DROPDATABASEfirma;.
Pytanie 20
Narzędziem do zarządzania bazą danych wbudowanym w pakiet XAMPP jest
A. MySQL Workbench
B. SQLite
C. phpMyAdmin
D. pgAdmin
phpMyAdmin to popularne narzędzie webowe, które jest częścią pakietu XAMPP, służące do zarządzania bazami danych MySQL. Umożliwia użytkownikom interakcję z bazą danych poprzez intuicyjny interfejs graficzny, co znacznie upraszcza wykonanie operacji takich jak tworzenie, edytowanie i usuwanie baz danych oraz tabel. Dzięki phpMyAdmin można z łatwością zarządzać uprawnieniami użytkowników, importować i eksportować dane, a także wykonywać zapytania SQL bez konieczności korzystania z linii poleceń. To narzędzie jest szczególnie przydatne dla osób, które nie mają doświadczenia w pracy z bazami danych, a jego dostępność w XAMPP czyni go idealnym rozwiązaniem dla programistów webowych i administratorów systemów. W praktyce, phpMyAdmin wspiera wiele standardów, takich jak UTF-8, co zapewnia poprawne przetwarzanie danych w różnych językach. Warto zaznaczyć, że korzystanie z phpMyAdmin jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania bazami danych, ponieważ umożliwia skuteczne monitorowanie i optymalizację wydajności bazy danych.
Pytanie 21
W systemie baz danych hurtowni utworzono tabelę sprzedaz z polami: id, kontrahent, grupa_cenowa, obrot. Jakie polecenie należy zastosować, aby znaleźć jedynie kontrahentów z drugiej grupy cenowej, których obrót przekracza 4000zł?
A. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa = 2 AND obrot > 4000
B. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE obrot > 4000
C. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa = 2 OR obrot > 4000
D. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE grupa_cenowa = 2 AND obrot > 4000
Poprawna odpowiedź to 'SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa = 2 AND obrot > 4000;'. To polecenie SQL precyzyjnie spełnia wymagania postawione w pytaniu, ponieważ korzysta z operatora AND do jednoczesnego filtrowania kontrahentów w drugiej grupie cenowej oraz tych, których obrót przekracza 4000 zł. W praktyce, takie zapytanie jest niezwykle użyteczne w analizie danych w hurtowniach, umożliwiając wyodrębnienie tylko tych kontrahentów, którzy spełniają oba warunki, co jest kluczowe w procesach selekcji kontrahentów do dalszych działań marketingowych czy analizy rentowności. Warto zauważyć, że dobrym nawykiem jest dokładne określenie, które pola chcemy wyświetlić, a w tym przypadku 'kontrahent' wskazuje na konkretne dane, które są istotne dla analizy. Dodatkowo, stosowanie odpowiednich warunków w zapytaniach SQL jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie optymalizacji wydajności bazy danych, ponieważ pozwala na minimalizację ilości przetwarzanych danych oraz zwiększa przejrzystość wyników.
Pytanie 22
Wskaż poprawne stwierdzenie dotyczące poniższej definicji stylu:
Styl lokalny to takie style, które dodaje się bezpośrednio w plikach HTML, często w tagu style lub jako atrybut style w elementach HTML. W tym przypadku mamy do czynienia z osobnym blokiem CSS, więc nie jest to styl lokalny. Co do rozmiaru czcionki linku, to stwierdzenie, że ma 14 punktów, jest błędne. W kodzie CSS widzimy, że rozmiar czcionki dla elementu P to 14 punktów, ale dla elementu A jest ustawiony na 16 punktów. Często takie nieporozumienia wynikają z tego, że nie analizuje się dokładnie kodu źródłowego albo myli się różne selektory. Odnośnie transponowania akapitu na małe litery, to też nie jest poprawne, bo właściwość text-transform: lowercase dotyczy odnośników, nie akapitów. W nauce o CSS ważne jest, żeby dobrze rozumieć zasady działania i umieć rozróżniać, które selektory i właściwości stosują się do konkretnych elementów HTML. To wymaga praktyki i dokładnej analizy kodu. Zrozumienie tych rzeczy jest kluczowe w pracy nad stronami internetowymi, bo pozwala na efektywne zarządzanie stylami. Dobrze stosowane style to podstawa dla każdego, kto zajmuje się tworzeniem i utrzymywaniem stron, żeby wszystko wyglądało spójnie i działało jak trzeba.
Pytanie 23
Jak zapisać w JavaScript warunek: a i b są dodatnie, a b jest mniejsze od 100?
A.
if(a>0&&b>0&&b<100)
B.
if(a>0||(b>0&&b<100))
C.
if(a>0||b>0||b>100)
D.
if(a>0&&b>0||b>100)
Wszystkie trzy żądania muszą być spełnione naraz - a dodatnie, b dodatnie i b mniejsze od 100 - więc łączymy je operatorem &&: if(a>0&&b>0&&b<100). „Dodatnie” to >0. Dlatego ten warunek jest poprawny.
Pytanie 24
W języku JavaScript, w programowaniu obiektowym, zapis this.zawod w przedstawionym kodzie oznacza
W JavaScript programowanie obiektowe działa trochę inaczej niż w innych językach. W tym kodzie, zapis this.zawod wskazuje, że mamy do czynienia z metodą obiektu. Po prostu, metoda to funkcja przypisana do właściwości obiektu, która może korzystać z danych w obiekcie. Używając this, mamy dostęp do innych właściwości. W tym przypadku, funkcja pod this.zawod zwraca wartość this.technik, co ładnie pokazuje, jak metody mogą zmieniać dane obiektu. To jest właśnie cała filozofia programowania obiektowego, gdzie logika jest umieszczona w funkcjach związanych z danymi. To sprawia, że kod jest bardziej modułowy i łatwiejszy do ogarnięcia. W pracy w zespole dobrze jest, jak nazwy metod mówią, co robią, bo to bardzo pomaga innym zrozumieć, co się dzieje w kodzie.
Pytanie 25
W bazie danych wykonano poniższe polecenia dotyczące uprawnień użytkownika adam:
Po wykonaniu tych instrukcji użytkownik adam uzyska dostęp do:
A. tworzenia tabeli klienci i modyfikowania w niej danych
B. zmiany danych oraz przeglądania tabeli klienci
C. przeglądania tabeli klienci oraz dodawania do niej rekordów
D. usunięcia tabeli lub jej rekordów
Odpowiedzi, które sugerują, że <b>adam</b> nie ma uprawnień do usunięcia tabeli lub jej rekordów, mogą wynikać z niepełnego zrozumienia pojęcia uprawnień w bazach danych. Przede wszystkim, użytkownik z uprawnieniami ALL PRIVILEGES zyskuje pełny zestaw możliwości, co obejmuje również prawo do usuwania danych. W związku z tym, stwierdzenie, że użytkownik może tylko aktualizować dane i przeglądać tabelę, jest błędne. Ponadto, nieprawidłowe twierdzenie, że <b>adam</b> może tworzyć tabelę <b>klienci</b>, jest także mylące, ponieważ przydzielone uprawnienia dotyczą już istniejącej tabeli, a nie tworzenia nowych struktur. Użytkownik przyznany ALL PRIVILEGES na konkretnej tabeli nie ma automatycznie możliwości tworzenia nowych tabel w bazie danych; wymaga to oddzielnego przydziału uprawnień. Kluczowym błędem w myśleniu jest założenie, że uprawnienia administracyjne dotyczą jedynie wstawiania i przeglądania danych, podczas gdy tak naprawdę obejmują one również usuwanie. W praktyce, zarządzając uprawnieniami, należy jasno zdefiniować, jakie konkretne działania są dozwolone, aby zapewnić bezpieczeństwo bazy danych oraz uniknąć nieautoryzowanych modyfikacji. Dobre praktyki w zarządzaniu użytkownikami wskazują na potrzebę ograniczonego dostępu, co może ułatwić kontrolę nad danymi i zachować ich integralność.
Pytanie 26
Pierwszym etapem konwersji sygnału analogowego na cyfrowy jest:
A. próbkowanie
B. kwantyzacja
C. kodowanie
D. filtrowanie
Pozostałe etapy następują PÓŹNIEJ lub są pomocnicze. Kwantyzacja przypisuje próbkom wartości z dyskretnej skali - ale dopiero PO ich pobraniu. Kodowanie zamienia te wartości na bity, czyli krok ostatni. Filtrowanie to obróbka sygnału, nie etap samej zamiany na cyfrę. Pierwszym etapem jest próbkowanie.
Pytanie 27
W języku PHP do zmiennej a przypisano tekst, w którym słowo Kowalski pojawia się wielokrotnie. Aby jednym poleceniem zamienić wszystkie wystąpienia słowa Kowalski na słowo Nowak, trzeba użyć polecenia
A. $a = str_replace('Kowalski','Nowak',$a);
B. $a = str_rep('Kowalski','Nowak',$a);
C. $a = str_replace('Nowak','Kowalski');
D. $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski',$a);
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ funkcja str_replace w PHP jest przeznaczona do zastępowania wszystkich wystąpień określonego ciągu znaków innym ciągiem w danym tekście. W tym przypadku, używając str_replace('Kowalski','Nowak',$a), zmieniamy każde wystąpienie słowa 'Kowalski' na 'Nowak' w zmiennej a. Działa to dla wszystkich instancji, co czyni to podejście bardzo efektywnym w przypadkach, gdy musimy dokonać masowych zmian w tekstach. Jest to dobra praktyka, aby używać str_replace do takich operacji, ponieważ jest to funkcja wbudowana, zoptymalizowana pod kątem wydajności i czytelności kodu. Warto również pamiętać, że pierwszym parametrem jest ciąg, który chcemy zastąpić, drugim jest ciąg, na który go zamieniamy, a trzecim jest tekst, w którym dokonujemy zmiany. Zastosowanie tej funkcji jest powszechne w wielu zastosowaniach, na przykład w systemach CMS, gdzie często zachodzi potrzeba masowej edycji treści.
Pytanie 28
Jak nazywa się organizacja odpowiedzialna za wyznaczanie standardów języka HTML?
A. WYSIWYG
B. ISO
C. W3C
D. NASK
Pozostałe odpowiedzi to inne podmioty lub pojęcia. ISO to Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, ustalająca normy w bardzo wielu dziedzinach (od jakości po formaty), lecz to nie ona tworzy standardy HTML. NASK to instytut badawczy i m.in. operator krajowej domeny .pl - zajmuje się rejestracją domen i bezpieczeństwem sieci, a nie standaryzacją HTML. WYSIWYG to w ogóle nie organizacja, lecz typ edytora wizualnego. Standardy HTML opracowuje W3C, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.
Pytanie 29
Aby właściwie skomentować poniższą linię kodu JavaScript, po znakach // należy opisać, że powoduje ona:
A. wyświetlenie aktualnej daty i czasu w elemencie o id „napis”
B. wstawienie nieprawidłowych danych
C. wyświetlenie tekstu „Date()” w elemencie o id „napis”
D. zmianę stylu (CSS) elementu o id „napis”
document.getElementById("napis") pobiera element strony o identyfikatorze „napis”, a przypisanie do jego właściwości innerHTML ustawia jego zawartość. Po prawej stronie Date() zwraca bieżącą datę i czas. W efekcie do elementu „napis” trafia aktualna data i czas. Dlatego komentarz powinien mówić, że linia wyświetla datę i czas w elemencie o id „napis”.
Pytanie 30
Który element relacyjnej bazy danych (kod w języku SQL) można WYWOŁAĆ wewnątrz zapytania, tak że zwróci wartość lub dane widoczne jak tabela?
A. reguła
B. wyzwalacz
C. funkcja zdefiniowana przez użytkownika
D. procedura składowana
Pozostałe elementy działają inaczej. Wyzwalacz (trigger) uruchamia się automatycznie przy zmianie danych, a nie na żądanie w zapytaniu. Procedury składowanej nie wywołuje się wewnątrz SELECT jak źródła danych (uruchamia się ją osobno). Reguła to ograniczenie. Wartość lub dane w zapytaniu zwraca funkcja zdefiniowana przez użytkownika.
Pytanie 31
Wskaż, który paragraf jest sformatowany przy użyciu podanego stylu CSS:
Paragraf 4 jest prawidłowo sformatowany zgodnie z przedstawionym stylem CSS. W stylu tym zastosowano cztery właściwości: font-family o wartości serif co sugeruje użycie czcionki o kroju szeryfowym background-color ustawiony na Teal co ustawia tło na ciemnozielony kolor color ustawiony na White co oznacza że tekst powinien być biały oraz font-style ustawiony na italic co powoduje że tekst jest pochylony. Paragraf 4 spełnia te kryteria jest napisany czcionką szeryfową ma ciemnozielone tło biały tekst i jest kursywą. Zastosowanie takich stylów jest częste w projektowaniu stron internetowych gdzie ważne jest czytelne i estetyczne przedstawienie informacji. Używanie odpowiednich stylów CSS pozwala na lepszą organizację wizualną treści co jest kluczowe w tworzeniu interfejsów przyjaznych dla użytkownika. Stylowanie w CSS wspiera standardy takie jak CSS3 które wprowadzają nowe właściwości i ulepszenia umożliwiające bardziej zaawansowane i wydajne metody formatowania.
Pytanie 32
W SQL, aby zaktualizować informacje w wierszach w tabeli, konieczne jest użycie polecenia
A. SELECT
B. INSERT INTO
C. ALTER TABLE
D. UPDATE
Odpowiedź "UPDATE" jest właściwa, bo w SQL to właśnie to polecenie używamy do zmiany danych w już istniejących wierszach tabeli. Żeby zaktualizować konkretne kolumny w danym wierszu, trzeba wpisać coś takiego: "UPDATE nazwa_tabeli SET kolumna1 = wartość1, kolumna2 = wartość2 WHERE warunek". Dzięki klauzuli WHERE możemy dokładnie wskazać, które wiersze chcemy zmienić, co jest naprawdę ważne, żeby wszystko działało sprawnie i bezpiecznie. Na przykład, jeśli chcemy zmienić nazwisko użytkownika o id równym 1, napiszemy: "UPDATE Użytkownicy SET nazwisko = 'NoweNazwisko' WHERE id = 1". Używanie tego polecenia to dobra praktyka w zarządzaniu bazami danych. Nie zapominajmy o transakcjach, żeby mieć pewność, że dane są bezpieczne. A jak korzystamy z przygotowanych zapytań, to zminimalizujemy ryzyko ataków SQL injection, co jest bardzo istotne w kontekście bezpieczeństwa aplikacji bazodanowych.
Pytanie 33
Wskaż kod równoważny do przedstawionego kodu zapisanego językiem PHP.
Kod 1.
$suma = 0;
while ($x <= 20) {
$suma += $x;
$x++;
}
Kod 2.
$suma = 0;
$x = 10;
while ($x <= 20) {
$suma += $x;
$x++;
}
Kod 3.
$suma = 0;
$x = 1;
while ($x <= 10) {
$suma += $x;
$x++;
}
Kod 4.
$suma = 0;
$x = 10;
while ($x <= 20) {
$suma = $x;
$x++;
}
A. Kod 1.
B. Kod 2.
C. Kod 4.
D. Kod 3.
Wybrana przez Ciebie odpowiedź nie jest prawidłowa. Zostały tutaj przedstawione kody, które nie są równoważne do kodu PHP. Na przykład, może pojawić się kod, który używa innej pętli, ale nie inicjalizuje wartości $x na 10 lub nie inkrementuje jej aż do osiągnięcia wartości 20. Inny kod może nawet nie używać pętli, co jest fundamentalnym błędem, ponieważ pętle są niezbędne do wykonania określonej liczby operacji bez konieczności pisania dużej ilości kodu. Ważne jest, aby zwrócić uwagę na detale takie jak warunki pętli, sposoby inkrementacji, a także na to, czy kod faktycznie używa pętli. Pamiętaj, że wybór odpowiedniego rodzaju pętli jest kluczowy w zależności od problemu, który próbujesz rozwiązać. Pętle for są zazwyczaj używane, gdy z góry wiemy ile razy pętla ma być wykonana, a pętle while są używane, gdy nie wiemy ile razy pętla ma być wykonana, ale znamy warunek jej zakończenia. To jest podstawowa wiedza, którą każdy programista powinien posiadać, więc jeśli masz z tym problemy, warto poświęcić więcej czasu na zrozumienie pętli.
Pytanie 34
Mamy do czynienia z tablicą o nazwie tab, która zawiera liczby całkowite różniące się od zera. Zawarty w języku PHP kod ma na celu:
foreach ($tab as &$liczba) $liczba = $liczba * (-1); unset($liczba);
A. obliczyć wartość bezwzględną elementów tej tablicy
B. wyliczenie iloczynu wszystkich wartości w tablicy
C. przekształcić elementy tablicy na wartości zapisane w zmiennej liczba
D. zmienić wszystkie elementy tablicy na liczby o przeciwnym znaku
Analizując przedstawione odpowiedzi, ważne jest zrozumienie, dlaczego pozostałe opcje są nieprawidłowe w kontekście podanego kodu PHP. Pierwsza z nich sugeruje, że kod oblicza iloczyn wszystkich liczb w tablicy. Jednakże, kod ten nie prowadzi do żadnej operacji akumulacji wartości, nie jest stosowana zmienna do przechowywania wyniku, a operacja wykonywana w pętli to jedynie zmiana znaku każdej liczby. Druga odpowiedź, mimo że błędna jako wybór, w rzeczywistości jest poprawną odpowiedzią zgodnie z pytaniem egzaminacyjnym. Trzecia sugeruje, że elementy tablicy zostaną zastąpione wartością przechowywaną w zmiennej liczba. Kod, który by tego dokonywał, musiałby inicjalizować zmienną z konkretną wartością i przypisywać ją każdemu elementowi tablicy, co nie jest realizowane przez przedstawiony fragment kodu. Czwarta odpowiedź mówi o obliczaniu wartości bezwzględnej elementów tablicy. Aby to osiągnąć, w PHP należałoby użyć funkcji abs(), której tutaj nie zastosowano. Typowym błędem prowadzącym do takich niepoprawnych wniosków jest nieprawidłowe zrozumienie działania operatorów i funkcji w kontekście języka PHP. Kluczowe jest, aby rozumieć, że kod bezpośrednio modyfikuje wartości w tablicy przez mnożenie przez -1, a nie wykonuje żadnych innych operacji matematycznych czy przypisania wartości.
Pytanie 35
W CSS zastosowano poniższe formatowanie. Kolorem czerwonym będzie wyświetlony
h1i{ color: red; }
A. cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz wszelki tekst italic, niezależnie od lokalizacji na stronie
B. jedynie tekst italic we wszystkich poziomach nagłówków
C. cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz tekst italic akapitu
D. tylko tekst italic nagłówka pierwszego stopnia
W stylach CSS selektor złożony h1 i oznacza, że formatowanie będzie stosowane tylko do elementów pochylonych i znajdujących się wewnątrz nagłówka pierwszego poziomu h1. W praktyce oznacza to, że taki zapis CSS zmienia kolor na czerwony tylko dla tekstu wewnątrz tagu <i> znajdującego się w <h1>. Selekcja złożona umożliwia precyzyjne określanie, które elementy są formatowane, co jest kluczowe w przypadku dużych i złożonych stron internetowych. Zrozumienie działania selektorów jest fundamentem efektywnego stylizowania dokumentów HTML. Pozwala to na zachowanie spójności wizualnej oraz lepszą kontrolę nad wyglądem strony. Dobór odpowiednich selektorów w CSS to również jedna z dobrych praktyk, które sprzyjają czytelności kodu oraz jego łatwiejszej konserwacji w przyszłości. Taki zapis pozwala na minimalizację konfliktów stylów, które mogą się pojawić przy bardziej ogólnych selektorach. Praktyczne użycie selektorów złożonych jest więc zalecane w celu uzyskania bardziej kontrolowanego i przewidywalnego wyglądu strony internetowej, co jest zgodne ze standardami webowymi promującymi semantyczne i uporządkowane kodowanie.
Pytanie 36
Która funkcja PHP sortuje tablicę asocjacyjną według KLUCZY?
A.
ksort()
B.
asort()
C.
sort()
D.
rsort()
Pozostałe funkcje sortują inaczej. asort() porządkuje po WARTOŚCIACH, ale zachowuje klucze. sort() też idzie po wartościach, lecz RESETUJE klucze na 0, 1, 2... rsort() robi to samo malejąco. Po kluczach sortuje ksort().
Pytanie 37
Co wyświetli kod PHP:
echodate('Y');
?
A. dzień i miesiąc
B. rok
C. dzień
D. miesiąc i rok
Funkcja date() formatuje datę wg podanego wzorca, a litera 'Y' oznacza ROK czterocyfrowo (np. 2026). Dlatego echodate('Y'); wyświetli rok.
Pytanie 38
Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?
A. nav { float: right; }
B. aside {float: left; }
C. nav { float: right; } section { float: right; }
D. nav { float: left; } aside { float: left; }
W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak naprawdę działa float, a nie tylko samo skojarzenie, że „left to lewo, right to prawo”. Wiele osób myśli, że wystarczy ustawić jeden element na lewo, drugi na prawo i wszystko magicznie się poukłada. W praktyce przeglądarka trzyma się bardzo konkretnych reguł: najpierw liczy kolejność elementów w HTML, potem dopiero stosuje float i układa je możliwie jak najwyżej i jak najbliżej odpowiedniej krawędzi.
Jeśli nada się float tylko dla aside albo tylko dla nav, to zmienia się ich pozycja, ale układ trzech bloków nie spełni warunku z zadania: aside i nav nie zamienią się miejscami z pozostawieniem section w środku. Przykładowo, samo float: left na aside niczego nie „zamieni”, bo element i tak pojawia się jako pierwszy w kodzie, więc będzie u góry, tylko że „przyklejony” do lewej. Z kolei ustawienie nav na prawą stronę bez odpowiedniego floatowania section prowadzi do sytuacji, gdzie section nadal zachowuje się jak normalny blok, zwykle ląduje pod elementami pływającymi albo obok nich w sposób mało przewidywalny dla początkującego.
Częsty błąd myślowy polega też na tym, że ktoś próbuje wszystkim elementom dać float: left, licząc na to, że przeglądarka „ułoży je po swojemu”. Wtedy jednak wszystkie te bloki ustawiają się w jednym kierunku, w kolejności z HTML, więc nie ma mowy o świadomym „zamienianiu miejsc”. Brak zrozumienia, że float wyjmuje element z normalnego przepływu i wpływa na to, jak kolejne elementy zawijają się wokół niego, prowadzi właśnie do takich błędnych odpowiedzi. Z mojego doświadczenia lepiej jest najpierw narysować sobie prosty schemat: w jakiej kolejności idą znaczniki i które z nich mają pływać w prawo, a które zostać w naturalnym układzie. Dopiero wtedy dobiera się konkretne deklaracje CSS. Takie myślenie przydaje się nie tylko przy float, ale też przy nauce flexboxa czy grida, gdzie kolejność w DOM i własności układu też grają ogromną rolę.
Pytanie 39
Który z poniższych fragmentów kodu HTML sformatuje tekst zgodnie z wymaganiami? (zauważ, że słowo "stacji" jest wyświetlane w większej czcionce niż pozostałe słowa w tej linii)
A. Odpowiedź 4: D
B. Odpowiedź 2: B
C. Odpowiedź 1: A
D. Odpowiedź 3: C
Odpowiedź B jest prawidłowa ponieważ używa znacznika big do zwiększenia rozmiaru czcionki dla słowa stacji wewnątrz paragrafu. Znacznik big jest standardowym sposobem na zwiększenie tekstu w HTML chociaż obecnie rekomendowane jest stosowanie CSS do takich stylizacji co pozwala na oddzielenie treści od prezentacji. Przykładowo można użyć CSS w stylu inline lub w oddzielnym arkuszu stylów aby uzyskać ten sam efekt co zwiększa elastyczność i spójność projektu. Warto pamiętać że HTML5 wprowadza pewne zmiany i deprecjonuje niektóre znaczniki co wymaga ciągłego aktualizowania wiedzy dewelopera. Znacznik big mimo że działa w większości przeglądarek może być mniej przewidywalny w przyszłości w porównaniu z CSS. Rozdzielenie stylów od struktury dokumentu jest dobrą praktyką programistyczną co ułatwia zarządzanie kodem oraz poprawia dostępność stron internetowych. Pamiętaj by regularnie analizować i aktualizować swoje projekty zgodnie z najnowszymi standardami HTML i CSS.
Pytanie 40
W języku JavaScript stworzono zmienną i, która będzie przechowywać wynik dzielenia równy 1, to
A. var i=parseInt(3/2)
B. var i=parseFloat(3/2)
C. var i=Number(3/2)
D. var i=3/2
Wybór 'var i=parseInt(3/2);' jest właściwy, ponieważ funkcja parseInt służy do konwersji wartości liczbowych na liczby całkowite. W tym przypadku, wyrażenie 3/2 zwraca wartość 1.5, a funkcja parseInt zamienia tę wartość na 1, co jest zgodne z oczekiwanym wynikiem. Warto zauważyć, że parseInt zawsze zwraca najbliższą liczbę całkowitą, zaokrąglając w dół, co czyni ją idealnym narzędziem do realizacji tego celu. W JavaScript istnieje wiele sposobów na konwersję wartości liczbowych, a parseInt jest jednym z najczęściej używanych, gdyż pozwala na przetwarzanie tekstów i liczb w zrozumiały sposób. Przykładowo, jeśli mamy stringa '10.5', użycie parseInt('10.5') da wynik 10. Odniesienie do standardów JavaScript w kontekście konwersji typów można znaleźć w dokumentacji ECMAScript, która definiuje zasady działania funkcji konwertujących. Dobrą praktyką jest również zwrócenie uwagi na radzenie sobie z typami danych w JavaScript, aby uniknąć nieporozumień w przyszłości.
