Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 20:31
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 20:53

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jakie rozwiązanie powinno być wdrożone w organizacji danych, aby przyspieszyć wykonanie zapytań w bazie danych?

A. Reguły
B. Indeksy
C. Klucze podstawowe
D. Wartości domyślne
Indeksy w bazach danych są kluczowym narzędziem przyspieszającym wykonywanie zapytań, ponieważ pozwalają na szybsze odnajdywanie danych. Indeks działa jak spis treści w książce, umożliwiając systemowi zarządzania bazą danych (DBMS) szybkie zlokalizowanie konkretnych wierszy w tabelach. W praktyce, dodanie indeksu do kolumny, po której często są przeprowadzane wyszukiwania, może znacząco poprawić wydajność zapytań SELECT. Na przykład, jeśli mamy dużą tabelę z danymi o klientach i często wyszukujemy klientów według nazwiska, stworzenie indeksu na kolumnie 'nazwisko' pozwoli na zredukowanie czasu potrzebnego na wyszukiwanie z kilku sekund do milisekund. Warto również wspomnieć o dobrych praktykach związanych z używaniem indeksów, takich jak unikanie nadmiernego indeksowania, które może prowadzić do obniżenia wydajności operacji INSERT, UPDATE czy DELETE, ponieważ każdy z tych procesów musi również aktualizować odpowiednie indeksy. Dlatego kluczowe jest staranne planowanie i zastosowanie indeksów tam, gdzie przynoszą największe korzyści.
Pytanie 2

Integralność referencyjna w relacyjnych bazach danych wskazuje, że

A. wartość klucza głównego oraz klucza obcego nie może być pusta
B. klucz główny lub klucz obcy nie zawierają żadnych wartości NULL
C. wartość klucza obcego w konkretnej tabeli musi być równa wartości klucza głównego w powiązanej tabeli lub mieć wartość NULL
D. każdemu kluczowi głównemu przyporządkowany jest dokładnie jeden klucz obcy w danej tabeli lub powiązanych tabelach
Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi odnosi się do stwierdzenia, że wartość klucza głównego oraz klucza obcego nie jest pusta. Choć jest to istotne, nie uwzględnia to kontekstu integralności referencyjnej, gdyż klucz obcy może przyjąć wartość NULL, co jest zgodne z zasadą, że nie każdy rekord musi mieć przypisane powiązanie. Kolejny błąd pojawia się w twierdzeniu, że klucz główny lub klucz obcy nie zawierają wartości NULL. Z definicji klucz główny nie może mieć wartości NULL, ale klucz obcy może, co jest istotne dla elastyczności projektowania baz danych. Również stwierdzenie, że każdemu kluczowi głównemu odpowiada dokładnie jeden klucz obcy, jest mylne, ponieważ klucz główny może być powiązany z wieloma kluczami obcymi w innych tabelach, co umożliwia bardziej złożone relacje. W kontekście relacyjnych baz danych, klucz obcy może odnosić się do jednego klucza głównego, ale nie wymaga, aby istniał tylko jeden klucz obcy do danego klucza głównego, co jest typowe w praktyce projektowania baz danych. Tak więc, w kontekście integralności referencyjnej, klucz obcy może być NULL i może odnosić się do jednego klucza głównego, ale nie ogranicza się do jednego powiązania, co czyni te odpowiedzi niepoprawnymi.
Pytanie 3

Globalne zmienne do przechowywania informacji o ciasteczkach oraz sesjach: $_COOKIE oraz $_SESSION stanowią część języka

A. C#
B. Perl
C. PHP
D. JavaScript
Odpowiedź PHP jest prawidłowa, ponieważ $_COOKIE i $_SESSION to superglobalne tablice w tym języku, które są wykorzystywane do zarządzania danymi sesyjnymi oraz ciasteczkami. $_COOKIE umożliwia przechowywanie danych na komputerze użytkownika w formie ciasteczek, które mogą być odczytywane przez serwer przy każdym żądaniu. Ciasteczka mogą być używane do identyfikacji użytkownika, zapamiętywania preferencji lub sesji. Przykładowe zastosowanie to np. pamiętanie, czy użytkownik jest zalogowany oraz jakie preferencje dotyczące wyświetlania treści ustawił. Z kolei $_SESSION jest używane do przechowywania danych sesji na serwerze, co zapewnia większe bezpieczeństwo, ponieważ dane nie są również dostępne po stronie klienta. Przykładem zastosowania $_SESSION jest przechowywanie informacji o użytkowniku, takich jak jego identyfikator, które mogą być używane do autoryzacji w różnych częściach aplikacji. W obu przypadkach, przy użyciu tych mechanizmów, programiści muszą pamiętać o optymalizacji wydajności oraz przestrzeganiu zasad ochrony prywatności użytkowników, co jest kluczowe w kontekście aktualnych regulacji dotyczących danych osobowych.
Pytanie 4

Jaką wartość w systemie RGB uzyskamy dla koloru zapisanego w kodzie heksadecymalnym: #1510FE?

A. rgb(21,16,255)
B. rgb(21,16,FE)
C. rgb(15,10,FE)
D. rgb(21,16,254)
Odpowiedź rgb(21,16,254) jest poprawna, ponieważ kolor zapisany w systemie heksadecymalnym #1510FE można rozłożyć na składowe RGB. W kodzie heksadecymalnym każdy z trzech kolorów (czerwony, zielony, niebieski) jest reprezentowany przez dwie cyfry. W przypadku #1510FE, pierwsze dwie cyfry (15) odnoszą się do wartości czerwonej, drugie dwie (10) do wartości zielonej, a ostatnie dwie (FE) do wartości niebieskiej. Te wartości musimy przeliczyć na system dziesiętny: czerwony to 21 (15 w systemie szesnastkowym to 21 w dziesiętnym), zielony to 16 (10 w szesnastkowym to 16 w dziesiętnym), a niebieski to 254 (FE w szesnastkowym to 254 w dziesiętnym). Tak więc końcowy wynik to rgb(21,16,254). W praktyce, znajomość konwersji kolorów jest kluczowa w projektowaniu graficznym, stron internetowych oraz aplikacji, gdzie precyzyjne odwzorowanie kolorów jest niezbędne dla uzyskania poprawnej estetyki i spójności wizualnej. Warto zaznaczyć, że standardy takie jak sRGB są powszechnie stosowane do definiowania kolorów w cyfrowych mediach, co zapewnia zgodność i przewidywalność w różnych urządzeniach wyświetlających te kolory.
Pytanie 5

Zapis tagu HTML w formie <a href="#hobby">przejdź</a>?

A. jest błędny, niepoprawnie użyto znaku "#" w atrybucie href
B. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik otworzy się strona internetowa o adresie "hobby"
C. jest błędny, w atrybucie href trzeba wpisać adres URL
D. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik aktualna strona zostanie przewinięta do elementu o nazwie "hobby"
Twoja odpowiedź jest trafna, bo znacznik <a href="#hobby">przejdź</a> naprawdę jest zgodny z tym, co mówi HTML. Jak to działa? No, ten znak '#' wskazuje na lokalny odnośnik, co oznacza, że przeglądarka szuka elementu na stronie, który ma id "hobby". Przykładowo, jeśli w kodzie HTML mamy coś jak <div id="hobby">, to klikając w link, przewinie widok do tej sekcji. To jest super przydatne, zwłaszcza w długich dokumentach czy różnych aplikacjach, bo pozwala szybko skakać do interesujących nas części. Z mojego doświadczenia, używanie takich lokalnych odnośników nie tylko ułatwia nawigację, ale też poprawia SEO i interakcję użytkowników z treścią. Warto to stosować!
Pytanie 6

<source src="plik.mp4" type="video/mp4">
Aby osadzić plik wideo na stronie WWW, przedstawiony kod HTML5 należy umieścić wewnątrz znaczników:
A. <section> </section>
B. <embed> </embed>
C. <video> </video>
D. <div> </div>
Poprawna odpowiedź to umieszczenie znacznika `<source>` wewnątrz `<video>...</video>`. W HTML5 to właśnie element `<video>` jest kontenerem odpowiedzialnym za osadzanie plików wideo na stronie WWW. Atrybuty takie jak `controls`, `autoplay`, `loop`, `muted`, `width` czy `height` przypisujemy właśnie do `<video>`, a nie do `<source>`. Znacznik `<source>` służy głównie do wskazania konkretnego pliku multimedialnego i jego typu MIME, np.: `<video controls width="640" height="360"><source src="film.mp4" type="video/mp4"><source src="film.webm" type="video/webm">Twoja przeglądarka nie obsługuje elementu video.</video>`. Przeglądarka przechodzi po kolei po elementach `<source>` i wybiera pierwszy format, który potrafi odtworzyć. To jest zgodne ze specyfikacją HTML Living Standard (WHATWG) oraz zaleceniami W3C dotyczącymi multimediów w sieci. W praktyce, w projektach komercyjnych, często dodaje się kilka formatów (np. MP4, WebM), właśnie po to, by zapewnić maksymalną kompatybilność między różnymi przeglądarkami i systemami. Moim zdaniem warto od razu wyrabiać sobie nawyk pisania pełnej, semantycznie poprawnej struktury: `<video>` jako główny element odtwarzacza, w środku jeden lub więcej `<source>` i ewentualnie tekst alternatywny. Dzięki temu kod jest czytelny, łatwiej go stylować w CSS, a także lepiej zachowuje się w kontekście dostępności (np. czytniki ekranu widzą, że to element wideo). Dodatkowo, `<video>` można łatwo obsługiwać z poziomu JavaScript, korzystając z jego API (play, pause, currentTime, volume itd.), co w praktyce daje sporą kontrolę nad odtwarzaniem multimediów na stronie.
Pytanie 7

Plik konfiguracyjny, który umożliwia ustalenie parametrów PHP dla całego serwera, to

A. php.ini
B. my.ini
C. config.inc.php
D. httpd.conf
W kontekście plików konfiguracyjnych, my.ini nie jest odpowiednim wyborem dla konfiguracji PHP. Jest to plik konfiguracyjny używany głównie w systemach MySQL, gdzie definiuje ustawienia dotyczące serwera baz danych, takie jak kolejki zapytań, rozmiar pamięci czy konfiguracje replikacji. Z tego powodu nie ma związku z konfiguracją PHP, co czyni tę odpowiedź niepoprawną. Kolejnym niepoprawnym wyborem jest httpd.conf, który jest plikiem konfiguracyjnym dla serwera Apache. To on zarządza ustawieniami serwera HTTP, definiuje wirtualne hosty, reguły dotyczące przekierowań i wiele innych aspektów związanych z działaniem serwera WWW. Podobnie jak my.ini, httpd.conf nie ma zastosowania w kontekście ustawień PHP, co sprawia, że nie może być uznany za właściwą odpowiedź. Ostatnią niepoprawną opcją jest config.inc.php, który jest typowo używany w kontekście specyficznych aplikacji PHP, takich jak systemy zarządzania treścią czy frameworki. Plik ten zazwyczaj zawiera ustawienia konfiguracyjne dla konkretnej aplikacji, a nie dla całego środowiska PHP, co czyni go nieadekwatnym w niniejszym kontekście.
Pytanie 8

W przedstawionej regule CSS ```h1 {color : blue}``` h1 reprezentuje

A. deklarację
B. wartość
C. klasę
D. selektor
Selekcja elementów w CSS jest naprawdę ważna, jeśli chodzi o tworzenie stron www. W regule CSS `h1 {color: blue}` mamy do czynienia z selektorem `h1`, który mówi nam, jak stylizować nagłówki pierwszego poziomu. Dzięki selekcji można fajnie dopasować wygląd strony do swoich potrzeb. No i w tym przypadku każdy nagłówek `h1` na stronie będzie miał niebieski kolor, co jest dość prostą i czytelną metodą. warto pamiętać, że CSS oferuje różne typy selektorów, jak klasy czy identyfikatory, a nie tylko tagi. W dużych projektach lepiej używać klasowych czy identyfikatorowych selektorów, bo daje to większą kontrolę nad stylizacją i łatwiejsze zarządzanie kodem.
Pytanie 9

Przedstawiony kod PHP nawiązuje połączenie z serwerem bazy danych. Jakiego typu operacje powinny się znaleźć w instrukcji warunkowej w miejscu trzech kropek?

$db = mysqli_connect("localhost", "root", "qwerty", "baza1");
if (!$db) {
...
}
A. Obsługa błędu przy nawiązywaniu połączenia
B. Informacja o pomyślnym nawiązaniu połączenia z bazą
C. Zamknięcie połączenia z bazą danych
D. Przetwarzanie danych uzyskanych z bazy
Obsługa błędu połączenia jest kluczowym elementem przy nawiązywaniu połączenia z bazą danych w PHP. Gdy używamy funkcji mysqli_connect, istotne jest, aby sprawdzić, czy połączenie zostało nawiązane poprawnie. W przypadku, gdy połączenie nie powiedzie się, funkcja mysqli_connect zwraca fałsz. W takich sytuacjach warto zaimplementować odpowiednią obsługę błędów, aby zrozumieć, co poszło nie tak, oraz działania, które powinny być podjęte. Dobrą praktyką jest wykorzystanie funkcji mysqli_connect_errno oraz mysqli_connect_error, które dostarczają szczegółowych informacji o błędzie. Na przykład, można wyświetlić komunikat o błędzie lub zalogować go do pliku w celu dalszej analizy. W ten sposób programista może szybko zidentyfikować problem, czy to związany z błędnym loginem, hasłem, czy problemami z serwerem bazy danych. Implementacja takiej obsługi błędów zwiększa stabilność aplikacji oraz ułatwia późniejsze diagnozowanie problemów, co jest istotne w profesjonalnym środowisku programistycznym.
Pytanie 10

W JavaScript funkcja document.getElementById(id) ma na celu

A. umieścić tekst o treści ’id’ na stronie internetowej
B. zweryfikować poprawność formularza o identyfikatorze id
C. zwrócić referencję do pierwszego elementu HTML o wskazanym id
D. pobrać wartości z formularza i przypisać je do zmiennej id
Niektóre twoje odpowiedzi trochę mylą rolę metody document.getElementById(id). Myślenie, że ta metoda pobiera dane z formularza i wkłada je do zmiennej id to zły trop. W rzeczywistości, ona służy do uzyskiwania dostępu do elementów, a jeśli chcesz odczytać wartości z pól formularzy, powinieneś użyć właściwości value. Mówienie o tym, że ta metoda sprawdza poprawność formularza, też nie jest na miejscu - do walidacji używa się innych funkcji, jak addEventListener() na zdarzenie 'submit' albo atrybutów HTML5, jak required. No i jeśli chodzi o wstawianie tekstu 'id' na stronę, to też nie tak to działa - document.getElementById(id) daje ci odnośnik do elementu, ale nie modyfikuje go w jakiś bezpośredni sposób. To błędy, które mogą wynikać z nie do końca jasnego zrozumienia, jak działają metody manipulacyjne w JavaScript.
Pytanie 11

Na podstawie przedstawionego kodu w języku JavaScript można powiedzieć, że alert nie zostanie wyświetlony, ponieważ

var x = 10;
switch(x) {
    case "10": alert("Test instrukcji switch");
}
A. W instrukcji switch w wyrażeniu case nie dostosowano zapisu wartości do typu zmiennej x.
B. Nie zastosowano instrukcji break.
C. Nie zastosowano wyrażenia default.
D. Wartość zmiennej x nie została zdefiniowana przed instrukcją switch.
Prawda jest taka, że zastosowanie wyrażenia default, definicja zmiennej x przed instrukcją switch oraz użycie instrukcji break nie wpływają na wyświetlenie alertu w omawianym kodzie JavaScript. Wyrażenie default w instrukcji switch służy jako gwarancja wykonania bloku kodu, gdy żaden z przypadków nie pasuje do wyrażenia switch, ale jego brak nie jest przyczyną niepojawienia się alertu. Co więcej, zmienna x jest zdefiniowana przed instrukcją switch, co jest zgodne z zasadami JavaScript. Instrukcja break służy do zakończenia pętli lub instrukcji switch i przeniesienia wykonania do następnej instrukcji po instrukcji switch lub pętli, ale nie ma ona wpływu na porównanie typów danych w instrukcji case. Rzeczywistym powodem, dla którego alert nie jest wyświetlany, jest fakt, że JavaScript używa tzw. 'strict comparison' w instrukcji case, porównując zarówno wartość, jak i typ danych, a typy danych liczby 10 i ciągu znaków '10' są różne. Dlatego jest istotne, ażeby zawsze zwracać uwagę na typy danych podczas korzystania z instrukcji switch i case w JavaScript.
Pytanie 12

Działaniem przedstawionego kodu PHP będzie wypełnienie tablicy.

$tab = array();
for($i = 0; $i < 10; $i++) {
    $tab[$i] = rand(-100, 100);
}
foreach ($tab as $x){
    if ($x < 0) echo "$x ";
}
A. kolejnymi liczbami od -100 do 100 i wypisanie wartości ujemnych.
B. 100 losowymi wartościami, a następnie wypisanie wartości dodatnich.
C. kolejnymi liczbami od 0 do 9 i wypisanie ich.
D. 10 losowymi wartościami, a następnie wypisanie wartości ujemnych.
Prawidłowo zidentyfikowałeś, że kod PHP wypełni tablicę 10 losowymi wartościami, a następnie wypisze tylko te, które są wartościami ujemnymi. Jest to fundament, na którym opiera się działanie tego konkretnego fragmentu kodu. Tworzenie losowych wartości jest powszechną praktyką w programowaniu i jest wykorzystywane do testowania funkcji, symulowania danych wejściowych czy generowania unikalnych identyfikatorów. Tutaj, użycie losowości służy do stworzenia przypadkowego zestawu liczb, które następnie są filtrowane i wypisywane tylko te o wartości ujemnej. Ta technika jest przydatna, gdy chcemy przefiltrować dane według określonych kryteriów, w tym przypadku liczby ujemne. Jest to ważne nie tylko dla zrozumienia tego konkretnego pytania, ale także dla zrozumienia, jak działa programowanie i jakie są jego praktyczne zastosowania. Pamiętaj, że zrozumienie tego, co robi konkretny fragment kodu, jest kluczowe dla skutecznego programowania i debugowania.
Pytanie 13

W tabeli artykuly wykonano określone instrukcje dotyczące uprawnień użytkownika jan. Po ich realizacji użytkownik jan uzyska możliwość

GRANT ALL PRIVILEGES ON artykuly TO jan
REVOKE SELECT, UPDATE ON artykuly FROM jan
A. edycji danych i przeglądania zawartości tabeli
B. tworzenia tabeli i wypełniania jej informacjami
C. tworzenia tabeli oraz edytowania jej zawartości
D. sprawdzania zawartości tabeli
Prawidłowa odpowiedź wskazuje na to że użytkownik jan ma prawa do tworzenia tabeli i wypełniania jej danymi co wynika z początkowego nadania pełnych praw za pomocą komendy GRANT ALL PRIVILEGES i późniejszego cofnięcia konkretnych przywilejów SELECT i UPDATE. To oznacza że jan zachował uprawnienia do tworzenia tabelek i wstawiania danych do tabeli bez możliwości przeglądania czy aktualizowania danych w istniejących wierszach. W kontekście zarządzania bazami danych takie precyzyjne przyznawanie i odbieranie uprawnień jest kluczowe do utrzymania integralności i bezpieczeństwa danych. Przykładowo w środowisku produkcyjnym tworzenie i wypełnianie tabel może być ograniczone do administratorów baz danych lub zespołów deweloperskich podczas gdy inne role mogą mieć jedynie prawa do odczytu. Takie zarządzanie uprawnieniami pomaga zminimalizować ryzyko błędów i nieautoryzowanych modyfikacji danych. Standardy takie jak ISO/IEC 27001 zalecają precyzyjne zarządzanie dostępem w celu zabezpieczenia informacji co jest dobrą praktyką w branży IT.
Pytanie 14

W tabeli artykuły wykonano następujące instrukcje dotyczące uprawnień użytkownika jan: ```GRANT ALL PRIVILEGES ON artykuly TO jan``` ```REVOKE SELECT, UPDATE ON artykuly FROM jan``` Po zrealizowaniu tych instrukcji pracownik jan będzie uprawniony do

A. tworzenia tabeli oraz edytowania danych w niej
B. tworzenia tabeli i wypełniania jej danymi
C. wyświetlania zawartości tabeli
D. edycji danych oraz przeglądania tabeli
Jan, po wydaniu polecenia GRANT ALL PRIVILEGES ON artykuly TO jan, miał pełne uprawnienia do wszystkich operacji na tabeli artykuly. Jednakże, po wykonaniu polecenia REVOKE SELECT, UPDATE ON artykuly FROM jan, jego uprawnienia do przeglądania danych (SELECT) oraz aktualizacji danych (UPDATE) zostały odebrane. Oznacza to, że Jan zachowuje możliwość tworzenia nowych tabel oraz wypełniania ich danymi (INSERT), ponieważ nie został ograniczony w tym zakresie. Możliwości tworzenia tabeli i wypełniania jej danymi są częścią przyznanych uprawnień. W standardzie SQL, komendy GRANT i REVOKE służą odpowiednio do przyznawania i odbierania uprawnień użytkownikom. W praktycznym zastosowaniu, takie operacje są kluczowe dla zarządzania bezpieczeństwem i dostępem do danych w bazach danych, co zapobiega nieautoryzowanym zmianom i zabezpiecza integralność danych.
Pytanie 15

W HTML, aby ustawić tytuł dokumentu na "Moja strona", który pojawi się na karcie przeglądarki internetowej, należy użyć zapisu

A. <title>Moja strona</title>
B. <meta name="title" content="Moja strona">
C. <meta title="Moja strona">
D. <head>Moja strona</head>
Element <title> w HTML jest naprawdę ważny, bo to właśnie on ustala, co zobaczysz na zakładce w przeglądarce. Powinien być umieszczony w sekcji <head>, co jest zgodne z tym, co mówi W3C. Poprawny zapis wygląda tak: <title>Moja strona</title>, co sprawia, że "Moja strona" będzie się pokazywać jako tytuł w przeglądarce. Tytuł strony ma spore znaczenie dla SEO, bo wpływa na to, jak strona jest pozycjonowana w wynikach wyszukiwania. Warto, żeby tytuł był krótki, ale jednocześnie zawierał istotne informacje, a najlepiej, żeby nie miał więcej niż 60 znaków, żeby się nie obcinał w wynikach. Fajnie też umieścić w tytule kluczowe słowa, które opisują, o czym jest strona, bo to może zwiększyć jej atrakcyjność i CTR. Dobrze skonstruowany tytuł to też lepsza dostępność, bo ułatwia użytkownikom poruszanie się i orientowanie w otwartych zakładkach.
Pytanie 16

Symbol, który pojawia się przed adresem w pasku adresowym przeglądarki internetowej lub przy tytule otwartej karty, określany jest mianem

A. emoticon
B. iConji
C. favicon
D. webicon
Favicon, czyli ikona ulubionej strony, to mały obrazek wyświetlany w przeglądarkach internetowych obok adresu URL, w zakładkach oraz na kartach przeglądarki. Favicon jest istotnym elementem identyfikacji wizualnej witryny, ponieważ pozwala użytkownikom na szybkie rozpoznawanie stron, które odwiedzają. Tworzenie faviconu wiąże się z określonymi standardami, ponieważ rozmiar pliku powinien wynosić 16x16 lub 32x32 pikseli. Można go zapisać w formacie .ico, .png, .gif, co zapewnia szeroką kompatybilność z różnymi przeglądarkami. Wdrożenie faviconu poprawia UX, zwiększa profesjonalizm strony i wpływa na jej rozpoznawalność. Dobrym przykładem zastosowania faviconu jest umieszczanie go na stronie głównej, co ułatwia zapamiętywanie marki oraz zwiększa szanse na powrót użytkowników do witryny. Właściwe przygotowanie faviconu oraz jego umiejscowienie w kodzie HTML (z wykorzystaniem tagu <link rel="icon" href="ścieżka_do_faviconu">) to dobrych praktyk, które warto stosować w każdej nowoczesnej aplikacji webowej.
Pytanie 17

Formularz główny używany do poruszania się w bazie danych pomiędzy formularzami i kwerendami dostępnymi w systemie określany jest jako formularz

A. głównym
B. sterującym
C. pierwotnym
D. zagnieżdżonym
Odpowiedzi takie jak 'główny', 'pierwotny' czy 'zagnieżdżony' nie odpowiadają rzeczywistości funkcjonalnej formularzy w systemach baz danych. Formularz główny może być mylony z formularzem sterującym, jednakże jego funkcjonalność jest zazwyczaj ograniczona do wyświetlania danych w jednym kontekście, bez zapewnienia możliwości nawigacji między różnymi sekcjami bazy. Z kolei termin 'pierwotny' nie jest standardowym określeniem w kontekście formularzy; może prowadzić do nieporozumień związanych z terminologią baz danych, gdzie termin 'pierwotny klucz' zyskuje znaczenie w innej sferze. Formularz zagnieżdżony odnosi się do formularzy umieszczonych wewnątrz innych formularzy, co jest zupełnie inną koncepcją i nie ma związku z ogólną nawigacją po systemie. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich odpowiedzi, obejmują mylenie różnych typów formularzy i ich funkcji. Użytkownicy powinni być świadomi, że prawidłowe nazewnictwo i zrozumienie kontekstu jest kluczowe w pracy z bazami danych, co może wpływać na efektywność działania oraz na jakość wytwarzanych aplikacji.
Pytanie 18

W języku HTML stworzono definicję tabeli. Który z rysunków ilustruje jej działanie?

Ilustracja do pytania
A. Rysunek 1
B. Rysunek 3
C. Rysunek 2
D. Rysunek 4
Prawidłowa odpowiedź to Rysunek 1 ponieważ odwzorowuje on strukturę tabeli opisaną w kodzie HTML zaprezentowanym w pytaniu. Kod HTML przedstawia tabelę z dwoma wierszami. Pierwszy wiersz zawiera dwie komórki z tekstami 'pierwszy' i 'drugi'. Drugi wiersz posiada jedną komórkę z tekstem 'trzeci' która zajmuje szerokość dwóch kolumn dzięki zastosowaniu atrybutu colspan=2. Właśnie ta cecha sprawia że drugi rysunek jest poprawny gdyż w nim komórka z tekstem 'trzeci' rozciąga się na szerokość dwóch kolumn tabeli. Takie podejście jest zgodne z zasadami projektowania tabel w HTML gdzie atrybut colspan pozwala na łączenie kolumn co jest szczególnie przydatne przy tworzeniu złożonych układów danych w tabelach. Dzięki zastosowaniu tego atrybutu można efektywnie zarządzać szerokością komórek i ich położeniem co zwiększa elastyczność w projektowaniu układów na stronach internetowych. Warto zwrócić uwagę na fakt że użycie atrybutu 'border' z wartością 1 powoduje wyświetlenie widocznej ramki co jest dobrze zilustrowane na Rysunku 1. Zrozumienie i umiejętne zastosowanie takich technik w projektowaniu stron jest kluczowe dla tworzenia przejrzystych i funkcjonalnych interfejsów użytkownika.
Pytanie 19

W zaprezentowanym fragmencie dokumentu HTML ustalono stylowanie CSS dla selektora klasy "menu", aby kolor tła tego elementu był zielony. Które z poniższych określeń stylu CSS odpowiada temu stylowaniu?

<div class="menu"></div>
A. #menu { background-color: rgb(0,255,0); }
B. div:menu { color: green; }
C. div.menu { background-color: green; }
D. menu { background-color: rgb(0,255,0); }
Błędne odpowiedzi wynikają z niewłaściwego zastosowania selektorów w języku CSS. Selektor #menu sugeruje użycie ID, jednak w HTML identyfikator musi być unikalny, a zadanie dotyczy klasy, co implikuje użycie selektora klasy poprzedzonego kropką. Takie błędne użycie prowadzi do niezrozumienia podstawowej różnicy między klasami a identyfikatorami w CSS, co jest kluczowe w projektowaniu stron internetowych. Z kolei selektor menu { background-color: rgb(0,255,0); } jest niepoprawny, ponieważ nie odnosi się do konkretnego elementu. Chociaż specyfikacja CSS pozwala na selektory nazwane, najczęściej stosuje się je w kontekście semantycznym dla elementów HTML, a nie tych określonych przez klasy. Wreszcie, definicja div:menu { color: green; } używa błędnej składni, ponieważ pseudo-klasy w CSS są używane do stylizacji specyficznych stanów elementów, takich jak hover, active czy focus, a nie do stylizacji klas. Istotne jest zrozumienie, że użycie pseudo-klas wymaga odpowiedniego kontekstu, który w tym przypadku jest niepoprawnie użyty. Kluczem do poprawnego stosowania CSS jest zrozumienie specyfiki selektorów i ich właściwe wykorzystanie, co pozwala na efektywne zarządzanie stylem w projekcie webowym. Podstawową zasadą powinno być projektowanie stylów z myślą o ich wielokrotnym wykorzystaniu i utrzymaniu czystości kodu.
Pytanie 20

Wskaż problem z walidacją w podanym fragmencie kodu HTML

<h6>CSS</h6>
<p>Kaskadowe arkusze stylów (<b>ang. <i>Cascading Style Sheets</b></i>)<br>to język służący... </p>
A. Znacznik zamykający /b niezgodny z zasadą zagnieżdżania
B. Znacznik br nie został poprawnie zamknięty
C. Nieznany znacznik h6
D. Znacznik br nie może występować wewnątrz znacznika p
Znacznik zamykający b niezgodny z zasadą zagnieżdżania czyli poprawna odpowiedź 1 odnosi się do zasady poprawnego zagnieżdżania znaczników HTML Zasada ta mówi że znaczniki muszą być zamykane w odwrotnej kolejności do ich otwarcia W naszym przykładzie mamy otwierający znacznik b a następnie i co oznacza że najpierw powinien być zamknięty znacznik i a potem b Tego typu błąd jest często spotykany w kodzie HTML i może prowadzić do nieoczekiwanych problemów z wyświetlaniem strony Warto pamiętać że poprawne zagnieżdżanie znaczników wpływa na czytelność i utrzymanie kodu co jest kluczowe w większych projektach HTML jest językiem opartym na strukturze drzewiastej i każda niezgodność w zagnieżdżaniu może wpłynąć na sposób przetwarzania dokumentu przez przeglądarki Dbałość o szczegóły w strukturze dokumentu HTML jest zgodna z dobrymi praktykami branżowymi i wspomaga zgodność z różnymi przeglądarkami i urządzeniami co w konsekwencji poprawia dostępność i użyteczność strony internetowej
Pytanie 21

Błędy interpretacji kodu PHP są

A. zapisywane w logu pod warunkiem ustawienia odpowiedniego parametru w pliku php.ini.
B. ignorowane przez przeglądarkę oraz interpreter kodu PHP.
C. wyświetlane w oknie edytora kodu PHP po wybraniu przycisku kompiluj.
D. zapisywane w podglądzie zdarzeń systemu Windows.
Poprawnie – w PHP błędy interpretacji (parse errors, fatal errors itd.) są standardowo zapisywane do logu, o ile w konfiguracji serwera i pliku php.ini jest to włączone. Kluczowe są tu parametry takie jak `log_errors` (powinno być ustawione na `On`) oraz `error_log` (ścieżka do pliku logu). To właśnie te ustawienia decydują, czy komunikaty błędów trafią do pliku dziennika, czy zostaną po prostu zignorowane z punktu widzenia logowania. W praktyce administracyjnej i programistycznej log błędów PHP to jedno z podstawowych narzędzi diagnozowania problemów na serwerze. W środowisku produkcyjnym dobrą praktyką jest wyłączenie wyświetlania błędów w przeglądarce (`display_errors = Off`) i jednoczesne włączenie szczegółowego logowania do pliku. Dzięki temu użytkownik nie widzi wrażliwych informacji o strukturze aplikacji, a programista nadal ma pełen wgląd w to, co się posypało. Z mojego doświadczenia, dobrze skonfigurowane logi ratują masę czasu przy debugowaniu: np. gdy aplikacja zwróci białą stronę albo kod 500, pierwszy odruch to zajrzeć do `error_log` i sprawdzić dokładny komunikat, numer linii, plik, czas wystąpienia. W projektach zespołowych często stosuje się też rotację logów (logrotate) i dodatkowe narzędzia typu ELK, Graylog czy Sentry, które zbierają logi z wielu serwerów. Niezależnie od skali, zasada jest ta sama: błędy PHP powinny być automatycznie logowane, a konfiguracja w php.ini jest punktem wyjścia do ich prawidłowej obsługi i monitoringu w profesjonalnym środowisku webowym.
Pytanie 22

Rodzaj zmiennej w języku JavaScript

A. nie istnieje.
B. ma miejsce poprzez przypisanie wartości.
C. jest tylko jeden rodzaj.
D. musi być zadeklarowany na początku skryptu.
Wiele osób uważa, że typ zmiennej w JavaScript powinien być z góry zadeklarowany, co jest niezgodne z jego zasadami działania. Twierdzenie, że typ zmiennej 'nie występuje', jest mylne, ponieważ każda wartość przypisana do zmiennej ma swój typ, nawet jeśli nie jest to jawnie określone. Ignorowanie tego faktu prowadzi do nieporozumień i błędów w kodzie. Kolejne nieprecyzyjne stwierdzenie, że 'jest tylko jeden' typ zmiennej, pomija kluczową cechę JavaScript jako języka dynamicznego, który obsługuje wiele typów, takich jak liczby, stringi, obiekty i tablice. Typy te mogą zmieniać się w trakcie działania programu, co czyni język bardzo elastycznym. Z kolei przekonanie, że zmienne muszą być zadeklarowane na początku skryptu, jest również błędne, ponieważ JavaScript pozwala na przypisywanie wartości do zmiennych w dowolnym miejscu w kodzie, co zwiększa jego dynamikę. Takie myślenie może prowadzić do nieefektywnego kodu, który jest trudniejszy w utrzymaniu oraz rozwijaniu. Ważne jest, aby zrozumieć zasady działające w tym języku, aby unikać typowych pułapek związanych z typowaniem zmiennych oraz właściwie wykorzystać zalety, jakie oferuje JavaScript.
Pytanie 23

Zmienne typu int odnoszą się do liczb całkowitych

A. naturalnych
B. w notacji zmiennoprzecinkowej
C. całkowitych
D. w notacji stałoprzecinkowej
Odpowiedzi, które nie są poprawne, opierają się na mylnym zrozumieniu typów danych w programowaniu. Zmienne odnoszące się do wartości naturalnych to liczby całkowite większe lub równe zeru, co nie obejmuje wszystkich możliwości, które daje typ int, ponieważ może on reprezentować również liczby ujemne. Zatem ograniczenie do liczb naturalnych jest zbyt wąskie i nie oddaje pełni możliwości, jakie oferują zmienne całkowite. Kolejnym błędnym założeniem jest powiązanie typów int z notacją stałoprzecinkową. Chociaż takie notacje są używane w kontekście reprezentacji liczby w pamięci, zmienne int nie są właściwie klasyfikowane jako stałoprzecinkowe, gdyż termin ten odnosi się specyficznie do zapisu wartości liczbowych, które nie zmieniają pozycji przecinka. Tak więc, typ int nie jest związany z tym pojęciem. Ostatnia odpowiedź, która sugeruje, że zmienne int są w notacji zmiennoprzecinkowej, jest również niepoprawna, ponieważ zmiennoprzecinkowe reprezentacje (np. float lub double) są używane do przechowywania liczb, które wymagają dokładności dziesiętnej. Typ int jest z definicji typem całkowitym, co w żaden sposób nie obejmuje liczb zmiennoprzecinkowych. W rzeczywistości zmienne zmiennoprzecinkowe mają całkowicie inną strukturę pod względem przechowywania i reprezentacji, co sprawia, że są one zupełnie odrębnymi typami danych od int.
Pytanie 24

Przyjmując, że użytkownik Adam nie miał dotychczas żadnych uprawnień, polecenie SQL przyzna mu prawa jedynie do

GRANT CREATE, ALTER ON sklep.* TO adam;
A. dodawania i modyfikacji danych w tabeli sklep
B. tworzenia i zmiany struktury wszystkich tabel w bazie sklep
C. dodawania i modyfikacji danych we wszystkich tabelach bazy sklep
D. tworzenia oraz modyfikowania struktury w tabeli sklep
To, co zaznaczyłeś, jest jak najbardziej na miejscu. W tym SQL-u, 'GRANT CREATE, ALTER ON sklep.* TO adam;' dajesz użytkownikowi, czyli adamowi, możliwości tworzenia i zmieniania struktury wszystkich tabel w bazie 'sklep'. Słowo 'CREATE' pozwala mu na tworzenie nowych tabel, a 'ALTER' umożliwia mu wprowadzanie zmian w tych istniejących, na przykład dodawanie czy usuwanie kolumn. Ważne, żeby ogarnąć, że 'sklep.*' oznacza wszystkie tabele w danej bazie, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu bazami danych. No bo jakby adam miał ochotę dodać nową tabelę albo zmodyfikować istniejącą, to musi mieć odpowiednie uprawnienia. Przykładem może być sytuacja, gdy administrator daje programiście dostęp do zmian w strukturze tabel, żeby móc dodać nowe funkcje do aplikacji – to naprawdę ważne dla rozwoju systemu.
Pytanie 25

W językach programowania o układzie strukturalnym, aby przechować dane o 50 uczniach (ich imionach, nazwiskach oraz średniej ocen), konieczne jest zastosowanie

A. struktury z 50 elementami o składowych typu tablicowego
B. klasy z 50 elementami typu tablicowego
C. tablicy z 50 elementami o składowych strukturalnych
D. tablicy z 50 elementami o składowych typu łańcuchowego
Wybór niewłaściwych podejść do przechowywania informacji o uczniach często wynika z nieporozumienia dotyczącego struktury danych i ich właściwego zastosowania. Tworzenie struktury 50 elementów o składowych typu tablicowego sugeruje, że każdy element byłby tablicą, co nie odpowiada rzeczywistej naturze danych. Tego rodzaju podejście nie tylko komplikuje dostęp do informacji, ale również zwiększa ryzyko błędów w zarządzaniu danymi. Z kolei użycie tablicy 50 elementów o składowych łańcuchowych ogranicza nas do prostych typów danych, takich jak ciągi znaków, co uniemożliwia przechowywanie średniej ocen, która wymagałaby użycia innego typu danych, co narusza zasady typizacji. W przypadku klasy z 50 elementami typu tablicowego, problemem jest, że klasa powinna być używana do modelowania złożonych obiektów z zachowaniem, co nie jest konieczne w tym przypadku. Te nieścisłości pokazują typowe błędy myślowe związane z projektowaniem struktur danych. Kluczowym elementem skutecznego programowania jest zrozumienie, jak najlepiej reprezentować i przechowywać złożone dane, a także znajomość odpowiednich struktur, które umożliwią efektywne operacje na tych danych.
Pytanie 26

Aby właściwie skomentować podaną linię kodu w JavaScript, należy po znakach // wpisać opis

document.getElementById("napis").innerHTML = Date(); //
A. wyświetlenie tekstu "Date()" w znaczniku o id = napis
B. nieprawidłowe dane
C. wyświetlenie daty i czasu w znaczniku o id = napis
D. zmiana stylu atrybutu innerHTML
Kod JavaScript document.getElementById('napis').innerHTML=Date(); służy do dynamicznego umieszczania aktualnej daty i czasu w elemencie HTML o podanym id napis. Funkcja Date() bez argumentów zwraca obiekt reprezentujący bieżącą datę i czas w formie czytelnej dla człowieka. Użycie innerHTML pozwala na modyfikację zawartości HTML elementu, co jest wykorzystywane w wielu aplikacjach internetowych do dynamicznej aktualizacji wyświetlanych danych. Przykładem praktycznego zastosowania może być wyświetlanie aktualnego czasu na stronie głównej lub w aplikacjach pogodowych. Zgodnie z dobrymi praktykami, należy jednak pamiętać, że innerHTML zastępuje całą zawartość wewnętrzną elementu, co może prowadzić do utraty danych, jeśli nie jest używane ostrożnie. Ważne jest również, aby pamiętać o zasadach bezpieczeństwa dotyczących manipulacji DOM, aby unikać luk umożliwiających ataki XSS. Dlatego też warto stosować się do zasady minimalizmu zmian w DOM oraz zawsze weryfikować przetwarzane dane.
Pytanie 27

Podana jest tabela książki z kolumnami: tytuł, autor (w formie tekstowej), cena (w formie liczbowej). Jaką kwerendę SELECT należy wykorzystać, aby otrzymać tylko tytuły, których cena jest niższa niż 50 zł?

A. SELECT ksiazki FROM tytul WHERE cena < '50 zł';
B. SELECT * FROM ksiazki WHERE cena < 50;
C. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena < 50;
D. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena > '50 zł';
Odpowiedź "SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena < 50;" jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje składnię SQL, która pozwala na wybranie konkretnych pól z tabeli. W tym przypadku przy pomocy klauzuli SELECT określamy, że interesują nas tylko tytuły książek, a klauzula WHERE filtruje wyniki, zwracając jedynie te rekordy, w których cena jest niższa niż 50 zł. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami, ponieważ zamiast używać operatora *, który zwraca wszystkie kolumny, wskazujemy dokładnie, jakie dane są nam potrzebne. Dzięki temu kwerenda jest bardziej wydajna i przejrzysta. Przykładowo, w przypadku dużych zbiorów danych, ograniczenie wyników do konkretnego pola może znacząco poprawić czas wykonania zapytania oraz zmniejszyć obciążenie serwera. Ponadto, zapis ceny jako liczby, a nie tekstu (np. '50 zł'), umożliwia prawidłowe porównanie wartości numerycznych, co jest kluczowe w tego typu zapytaniach. W praktyce wykorzystanie tego rodzaju zapytań jest niezbędne, aby efektywnie zarządzać danymi i uzyskiwać precyzyjne wyniki w bazach danych.
Pytanie 28

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Inwersja.
B. Progowanie.
C. Krzywe.
D. Barwienie.
Prawidłowo wskazana funkcja to „Progowanie”, bo dokładnie ona zamienia obraz kolorowy lub w odcieniach szarości na obraz dwuwartościowy: piksel jest albo czarny, albo biały, w zależności od tego, czy jego jasność przekracza ustawiony próg. W GIMP-ie znajdziesz ją w menu Kolory → Progowanie. Suwakami ustalasz zakres poziomów jasności, które mają zostać potraktowane jako „białe”, a wszystko poza tym zakresem staje się „czarne”. Efekt, który się wtedy uzyskuje, jest bardzo charakterystyczny: mocno kontrastowy, bez półtonów, coś w stylu skanu czarno-białego lub grafiki do druku na ploterze tnącym. Z mojego doświadczenia progowanie świetnie nadaje się do przygotowania logotypów, szkiców technicznych, schematów, a także do wyciągania konturów z lekko rozmytych zdjęć. Często używa się go też przed wektoryzacją, żeby program śledzący krawędzie miał wyraźne granice między czernią a bielą. W pracy z grafiką na potrzeby stron WWW próg bywa stosowany np. przy tworzeniu prostych ikon, piktogramów albo masek (maski przezroczystości można przygotować właśnie na bazie obrazu progowanego). Dobrą praktyką jest najpierw sprowadzenie obrazu do odcieni szarości i dopiero potem użycie progowania, bo wtedy masz większą kontrolę nad tym, jak rozkłada się jasność i gdzie wypadnie granica progu. Warto też pamiętać, że progowanie jest operacją destrukcyjną – traci się informacje o półtonach – więc najlepiej pracować na kopii warstwy, żeby w razie czego móc wrócić do oryginału i poprawić ustawienia progu.
Pytanie 29

W programie Audacity, podczas edytowania dźwięku pozyskanego z płyty analogowej, konieczne jest usunięcie pojedynczych trzasków typowych dla płyt winylowych. Jakie narzędzie jest do tego celu przeznaczone?

A. Obwiednia (Envelope)
B. Redukcja szumu (Noise Reduction)
C. Usuwanie stukotu (Click Removal)
D. Normalizuj (Normalize)
Wybór narzędzi takich jak 'Obwiednia (Envelope)', 'Normalizuj (Normalize)' oraz 'Redukcja szumu (Noise Reduction)' wskazuje na nieporozumienie dotyczące funkcji tych opcji w programie Audacity. Narzędzie 'Obwiednia' służy do dynamicznej regulacji głośności dźwięku w czasie, co nie ma zastosowania w przypadku usuwania pojedynczych trzasków. Chociaż może być użyteczne w kontekście ogólnej edycji utworu, nie jest odpowiednie do eliminacji krótkotrwałych zakłóceń. Z kolei 'Normalizuj' ma na celu podniesienie poziomu głośności całego nagrania do maksymalnego poziomu bez zniekształceń, co może skutkować wzmocnieniem trzasków zamiast ich eliminacji. Używanie tego narzędzia przed usunięciem trzasków może sprawić, że będą one bardziej wyraźne, co jest przeciwnym efektem do zamierzonego. 'Redukcja szumu' jest narzędziem, które usuwa szumy tła, a nie krótkotrwałe dźwięki, takie jak trzaski. Chociaż może być użyta w procesie poprawy jakości nagrania, nie jest ona w stanie skutecznie rozwiązać problemu z trzaskami, które mają inną charakterystykę. W praktyce, nieodpowiedni wybór narzędzi prowadzi do nieefektywnej obróbki dźwięku, co może skutkować niezadowalającą jakością finalnego nagrania.
Pytanie 30

Lokalny System Zarządzania Bazą Danych (SZBD) oferuje bazę danych

A. w chmurze obliczeniowej.
B. wyłącznie na jednym, wyznaczonym komputerze.
C. w formie serwera w sieci.
D. jako usługę serwerową w sieci.
Odpowiedzi sugerujące, że lokalny system zarządzania bazą danych może być udostępniany jako serwer w sieci, w chmurze komputerowej lub jako usługa sieciowa serwera, mogą prowadzić do pewnych nieporozumień dotyczących architektury baz danych. W kontekście lokalnych systemów, 'serwer w sieci' sugeruje, że baza danych jest dostępna dla wielu użytkowników przez internet lub sieć lokalną, co jest charakterystyczne dla systemów zdalnych. Z kolei chmura komputerowa odnosi się do zdalnych usług i zasobów, które są przechowywane i zarządzane przez dostawców usług chmurowych, co również jest sprzeczne z ideą lokalnych systemów. Usługi sieciowe serwera dodatkowo podkreślają potrzebę interakcji z systemem zdalnym, podczas gdy lokalny SZBD działa na pojedynczym urządzeniu. Często błędne wnioski wynikają z nieodróżniania lokalnych i zdalnych architektur baz danych. W praktyce, lokalne SZBD jest idealne do zastosowań, gdzie bezpieczeństwo danych oraz ich szybki dostęp są kluczowe, w przeciwieństwie do rozwiązań chmurowych, które mogą wprowadzać opóźnienia związane z latencją sieci. Aby lepiej zrozumieć te różnice, warto zaznajomić się z typowymi zastosowaniami dla różnych typów baz danych, co pomoże w podejmowaniu świadomych decyzji w przyszłości.
Pytanie 31

Formatem plików graficznych rastrowych z bezstratną kompresją jest

A. SVG
B. CDR
C. JNG
D. PNG
JNG (JPEG Network Graphics) to format zapisu obrazów zaprojektowany jako rozwinięcie formatu JPEG. Chociaż oferuje możliwość kompresji bezstratnej, jego zastosowanie jest ograniczone, a wsparcie w przeglądarkach internetowych jest niemal nieistniejące. JNG nie jest powszechnie akceptowany w aplikacjach graficznych, co sprawia, że nie jest popularnym wyborem dla projektów wymagających wysokiej jakości wizualnej. CDR to format plików stworzony przez CorelDRAW, który jest używany głównie do grafiki wektorowej, a nie rastrowej. Chociaż może zawierać obrazy rastrowe, jego głównym przeznaczeniem jest przechowywanie danych wektorowych, co czyni go nieodpowiednim formatem do przechowywania obrazów z kompresją bezstratną. CDR nie obsługuje również standardu kompresji bezstratnej, co negatywnie wpływa na jakość obrazu. SVG (Scalable Vector Graphics) to format oparty na XML, który służy do opisu grafiki wektorowej, a nie rastrowej. Mimo że SVG obsługuje przezroczystość i jest wszechstronny w kontekście zastosowań webowych, to nie jest formatem bezstratnym dla obrazów rastrowych, ponieważ jest z definicji przeznaczony do grafiki wektorowej. Jego działanie różni się znacząco od PNG, gdyż SVG nie kompresuje obrazów rastrowych, a zamiast tego korzysta z opisów wektorowych, co sprawia, że nie jest odpowiedni do kompresji bezstratnej obrazów rastrowych.
Pytanie 32

W instrukcjach, których celem jest odtwarzanie dźwięku na stronie internetowej jako tła muzycznego, nie stosuje się atrybutu

A. volume="-100"
B. balance="10"
C. href="c:/100.wav"
D. loop="10"
Wszystkie pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z kilku powodów. Atrybut loop, który jest używany do powtarzania dźwięku, nie może przyjmować wartości liczbowych, dlatego loop='10' jest niewłaściwy. Wartość loop jest typu boolowskiego, gdzie obecność atrybutu w tagu <audio> lub <source> oznacza, że dźwięk ma być odtwarzany w pętli. Kolejną niepoprawną odpowiedzią jest balance='10', który nie jest uznawany za standardowy atrybut HTML. W kontekście dźwięku, nie istnieje atrybut balance, który mógłby kontrolować balans lewego i prawego kanału. Ostatnia z niepoprawnych odpowiedzi, volume='-100', także nie jest obowiązującym atrybutem. W HTML5 nie ma możliwości ustawienia głośności w ten sposób; zamiast tego dźwięk musi być kontrolowany za pomocą JavaScript i API Web Audio, co pozwala na programowe dostosowanie głośności dźwięku. Podsumowując, wszystkie te odpowiedzi nie odpowiadają na wymagania techniczne dotyczące odtwarzania dźwięku w standardach internetowych.
Pytanie 33

Jak określa się proces przekształcania informacji zawartych w dokumencie elektronicznym na format odpowiedni dla konkretnego środowiska?

A. Rasteryzacja
B. Teksturowanie
C. Renderowanie
D. Mapowanie
Wybór mapowania, rasteryzacji lub teksturowania jako odpowiedzi na pytanie o proces przedstawienia informacji zawartych w dokumencie elektronicznym jest niepoprawny, gdyż każdy z tych terminów odnosi się do innego aspektu przetwarzania obrazu lub informacji. Mapowanie to proces, który zazwyczaj odnosi się do przypisywania współrzędnych w przestrzeni 3D do punktów na powierzchni obiektu. W kontekście grafiki komputerowej, mapowanie jest często używane w kontekście mapowania tekstur na 3D obiektach, co jest tylko jednym z wielu kroków w procesie renderowania, ale samo w sobie nie generuje wizualnej reprezentacji. Rasteryzacja to technika przekształcania wektorowych reprezentacji obrazów w piksele. Choć rasteryzacja jest istotnym krokiem w procesie renderowania, nie jest to cały proces, lecz jeden z jego etapów, który zamienia obiekt 3D na obraz 2D, co również nie odnosi się bezpośrednio do przedstawienia informacji zawartych w dokumencie elektronicznym. Teksturowanie natomiast to technika nadawania kolorów i detali powierzchniom obiektów 3D, a także nie jest to proces końcowy, lecz bardziej jest to część szerokiego procesu renderowania, który poprawia wizualną jakość obiektów. Każda z tych technik ma swoje specyficzne zastosowanie, ale nie odpowiadają na pytanie o przekształcanie informacji do formy wizualnej, co jest domeną renderowania.
Pytanie 34

Podaj nazwę Systemu Zarządzania Treścią, którego logo jest pokazane na dołączonym rysunku?

Ilustracja do pytania
A. WordPress
B. Drupal
C. Joomla!
D. MediaWiki
Odpowiedź Joomla! jest poprawna ponieważ logo przedstawione na rysunku jest oficjalnym znakiem identyfikacyjnym tego systemu zarządzania treścią CMS. Joomla! to jeden z najpopularniejszych systemów CMS używany do tworzenia stron internetowych oraz aplikacji. Dzięki swojej elastyczności i dużej liczbie dostępnych rozszerzeń Joomla! pozwala na tworzenie zarówno prostych stron wizytówkowych jak i zaawansowanych serwisów e-commerce. Główne zalety Joomla! to intuicyjny interfejs użytkownika który ułatwia zarządzanie treściami oraz silna społeczność użytkowników zapewniająca wsparcie techniczne i rozwój oprogramowania. Joomla! jest zgodna z wieloma standardami webowymi co czyni ją wszechstronnym narzędziem do wdrażania profesjonalnych projektów internetowych. Korzystanie z Joomla! umożliwia szybkie i efektywne tworzenie responsywnych stron które dobrze współdziałają na różnych urządzeniach mobilnych. Praktyczne zastosowanie Joomla! obejmuje tworzenie stron korporacyjnych portali społecznościowych oraz serwisów informacyjnych. Dzięki modulowej architekturze użytkownicy mogą łatwo dostosowywać funkcjonalność swoich stron do specyficznych potrzeb branżowych co jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania zorientowanego na użytkownika. Platforma Joomla! obsługuje także wielojęzyczność i różne metody uwierzytelniania co czyni ją idealnym rozwiązaniem dla międzynarodowych projektów.
Pytanie 35

Do modyfikacji danych w bazie danych można wykorzystać

A. formularz
B. raport
C. kwerendę SELECT
D. filtrowanie
Formularz jest narzędziem, które umożliwia użytkownikom wprowadzanie i edytowanie danych w bazie danych w sposób przyjazny i intuicyjny. Przy użyciu formularzy można łatwo zdefiniować, jakie dane mają być wprowadzone, oraz w jakim formacie, co znacząco ogranicza ryzyko błędów. W praktyce, formularze są powszechnie wykorzystywane w aplikacjach webowych oraz systemach zarządzania danymi, takich jak systemy CRM czy ERP. Umożliwiają one także walidację danych przed ich zapisaniem w bazie, co jest ważnym krokiem w zapewnieniu integralności danych. Wykorzystanie formularzy w projektowaniu aplikacji jest zgodne z zasadami UX, które kładą nacisk na łatwość obsługi i wygodę użytkownika. Dodatkowo, standardy takie jak HTML5 oferują różnorodne elementy formularzy, które można łatwo integrować z backendem, co ułatwia przechwytywanie danych i ich późniejsze przetwarzanie.
Pytanie 36

Zdefiniowana jest tabela o nazwie wycieczki z atrybutami nazwa, cena oraz miejsca (jako liczba dostępnych miejsc). Aby wyświetlić jedynie nazwy tych wycieczek, dla których cena jest mniejsza niż 2000 złotych i które mają co najmniej cztery wolne miejsca, należy użyć zapytania

A. SELECT * FROM wycieczki WHERE cena<2000 OR miejsca>3;
B. SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena<2000 OR miejsca>4;
C. SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena<2000 AND miejsca>3;
D. SELECT * FROM wycieczki WHERE cena<2000 AND miejsca>4;
Zapytanie SQL, które pozwala na wyświetlenie nazw wycieczek, dla których cena jest niższa niż 2000 złotych i które mają przynajmniej cztery wolne miejsca, jest poprawnie sformułowane jako: SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena<2000 AND miejsca>3. W tym zapytaniu używamy klauzuli SELECT, aby wskazać, że interesuje nas tylko kolumna 'nazwa'. Warunki zawarte w klauzuli WHERE filtrują wyniki na podstawie określonych kryteriów. Operator AND zapewnia, że oba warunki muszą być spełnione jednocześnie, co oznacza, że interesują nas tylko te wycieczki, które są tańsze niż 2000 zł i mają więcej niż 3 wolne miejsca. Technicznie rzecz biorąc, operator < jest używany do porównywania wartości, a operator > do określenia, że liczba miejsc musi być większa od 3. Przykładem działania tego zapytania może być sytuacja, w której w tabeli wycieczki znajdują się dane o takich wycieczkach jak: 'Wakacje w górach' (cena: 1800 zł, miejsca: 5) oraz 'Wczasy nad morzem' (cena: 2200 zł, miejsca: 2). W wyniku działania zapytania uzyskamy jedynie 'Wakacje w górach', ponieważ spełnia ono oba kryteria. Tego rodzaju zapytania są powszechnie stosowane w systemach baz danych, aby efektywnie przeszukiwać i filtryzować dane zgodnie z wymaganiami użytkownika.
Pytanie 37

W semantycznym HTML odpowiednikiem elementu <b>, który nie tylko pogrubia tekst, ale także wskazuje na jego większe znaczenie, jest

A. <em>
B. <strong>
C. <mark>
D. <ins>
Znacznik <strong> w HTML semantycznym służy nie tylko do pogrubienia tekstu, ale także do wskazania, że dany fragment ma większe znaczenie w kontekście semantycznym. Zgodnie z zaleceniami W3C, użycie tego znacznika poprawia dostępność treści, ponieważ technologie wspomagające, takie jak czytniki ekranu, interpretują <strong> jako tekst o podwyższonej wadze, co może pomóc w lepszym zrozumieniu struktury dokumentu przez osoby z niepełnosprawnościami. Przykładem zastosowania może być podkreślenie ważnych informacji na stronie, takich jak zasady, ostrzeżenia czy kluczowe dane, które użytkownicy powinni zauważyć. W praktyce, stosowanie elementów semantycznych, takich jak <strong>, zamiast czysto stylistycznych, jest zgodne z zasadami budowania stron przyjaznych dla użytkowników i poprawia SEO, ponieważ wyszukiwarki mogą lepiej analizować kontekst treści. Warto pamiętać, że w przypadku użycia <strong>, nie zmienia to tylko sposobu wyświetlania, ale także wzbogaca znaczenie tekstu w kontekście całej strony.
Pytanie 38

Przedstawiony w ramce fragment kwerendy SQL ma za zadanie wybrać

SELECT COUNT(wartosc) FROM ...
A. średnią w kolumnie wartosc.
B. liczbę wierszy.
C. liczbę kolumn.
D. sumę w kolumnie wartosc.
Poprawnie: wyrażenie SELECT COUNT(wartosc) ma za zadanie zwrócić liczbę wierszy, w których kolumna wartosc nie jest pusta (czyli nie ma wartości NULL). Funkcja agregująca COUNT() w SQL właśnie do tego służy – zlicza rekordy. W wersji COUNT(nazwa_kolumny) zliczane są tylko te wiersze, gdzie w tej kolumnie znajduje się jakaś konkretna wartość. To jest ważne rozróżnienie: COUNT(*) liczy wszystkie wiersze w tabeli lub wyniku kwerendy, natomiast COUNT(wartosc) pomija rekordy z NULL w tej kolumnie. Moim zdaniem to jedna z podstawowych rzeczy, które trzeba mieć „w ręku”, pracując z bazami danych. W praktyce używa się tego np. do sprawdzenia, ilu klientów podało numer telefonu, ilu pracowników ma przypisaną premię, ile zamówień ma ustawioną datę realizacji itd. Zamiast ręcznie przeglądać dane, odpalasz prostą kwerendę: SELECT COUNT(telefon) FROM klienci; i od razu wiesz, ile jest uzupełnionych pól. Dobre praktyki mówią też, żeby świadomie wybierać pomiędzy COUNT(*) a COUNT(kolumna), bo dają one różne wyniki przy brakach danych. W raportowaniu biznesowym to ma ogromne znaczenie, bo łatwo wyciągnąć złe wnioski, jeśli ktoś nie rozumie, co dokładnie liczy dana funkcja. W projektach komercyjnych COUNT() jest jedną z najczęściej używanych funkcji agregujących obok SUM(), AVG(), MIN() i MAX(), więc warto od razu nauczyć się jej poprawnej interpretacji i stosowania w połączeniu z klauzulą WHERE oraz GROUP BY, żeby liczyć wiersze spełniające konkretne warunki, np. ilu użytkowników aktywowało konto w danym miesiącu.
Pytanie 39

Aby zrealizować przycisk na stronę internetową zgodnie z wzorem, należy w programie graficznym skorzystać z opcji

Ilustracja do pytania
A. propagacja wartości
B. deformacje i zniekształcenia
C. zaokrąglenie lub wybranie opcji prostokąt z zaokrąglonymi rogami
D. wybór eliptyczny
Stworzenie przycisku na stronie internetowej, który ma zaokrąglone rogi, wymaga użycia opcji zaokrąglenia w programie do grafiki rastrowej lub wybrania narzędzia prostokąt z zaokrąglonymi rogami. Jest to podejście zgodne z aktualnymi trendami w projektowaniu interfejsów użytkownika, gdzie nacisk kładziony jest na estetykę i użyteczność. Zaokrąglone elementy są bardziej przyjazne dla oka i pomagają w tworzeniu wizualnie przyjemnych projektów. W programach graficznych takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, opcja ta pozwala na szybkie i precyzyjne dostosowanie kształtu przycisku, co jest nieocenione przy tworzeniu prototypów i projektów graficznych. Stosowanie zaokrągleń jest również zgodne z zasadami projektowania responsywnego, gdyż takie elementy wyglądają dobrze na różnorodnych rozdzielczościach ekranów. Wybierając tę technikę, projektanci mogą skupić się na tworzeniu spójnych i nowoczesnych interfejsów, co jest istotne w kontekście doświadczenia użytkownika. Przykładem zastosowania jest przycisk 'Kontakt' na stronie internetowej, który dzięki zaokrąglonym rogom wygląda bardziej zachęcająco i nowocześnie, co wpływa na pozytywne postrzeganie strony przez użytkowników.
Pytanie 40

Jakie zapytanie umożliwi Administratorowi odebranie uprawnień do przeglądania oraz edytowania danych w bazie gazeta, dla użytkownika redaktor?

A. GRANT SELECT, ALTER ON gazeta.* TO 'redaktor'@'localhost';
B. REVOKE SELECT, ALTER ON gazeta.* FROM 'redaktor'@'localhost';
C. GRANT SELECT, UPDATE ON gazeta.* TO 'redaktor'@'localhost';
D. REVOKE SELECT, UPDATE ON gazeta.* FROM 'redaktor'@'localhost';
Wszystkie pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ mylą pojęcie przyznawania i odbierania uprawnień. Na przykład, odpowiedź z użyciem GRANT SELECT, UPDATE ON gazeta.* TO 'redaktor'@'localhost'; jest błędna, ponieważ GRANT służy do przyznawania uprawnień, a nie ich odbierania. Użytkownik, który rozważa tę opcję, może mieć fałszywe przekonanie, że jest możliwe przypisanie uprawnień w sytuacji, gdy celem jest ich cofnięcie. Podobnie, odpowiedzi zawierające ALTER, jak REVOKE SELECT, ALTER ON gazeta.* FROM 'redaktor'@'localhost'; wprowadzają dodatkowy zamęt, ponieważ ALTER nie jest związane z przeglądaniem lub aktualizowaniem danych, ale odnosi się do modyfikacji struktury bazy danych. Błędne rozumienie różnic między SELECT, UPDATE i ALTER może prowadzić do poważnych problemów w zarządzaniu bazą danych, na przykład do nieautoryzowanych zmian w strukturze danych. Użytkownicy mogą także popełniać błąd w zakresie lokalizacji użytkownika, co w przypadku odpowiedzi jest określone jako 'redaktor'@'localhost';, co może być mylące w sytuacji, gdy użytkownik jest przypisany do innego hosta. Właściwe zrozumienie i stosowanie uprawnień w bazach danych jest fundamentalne dla ochrony danych, a także dla zapewnienia, że tylko uprawnieni użytkownicy mają dostęp do krytycznych informacji.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej