Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik teleinformatyk
Kwalifikacja: INF.08 - Eksploatacja i konfiguracja oraz administrowanie sieciami rozległymi
Data rozpoczęcia: 8 grudnia 2025 12:42
Data zakończenia: 8 grudnia 2025 12:43

Egzamin niezdany

Wynik: 13/40 punktów (32,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Funkcjonowanie plotera sprowadza się do drukowania

A. obrazów w technice rastrowej z wykorzystaniem stalowych bolców, które uderzają w papier przy pomocy taśmy barwiącej.

B. obrazów wektorowych poprzez zmianę pozycji pisaka w kierunku poprzecznym oraz wzdłużnym.

C. tekstów przy użyciu głowicy składającej się z mikrogrzałek na dedykowanym papierze termoczułym.

D. tekstów poprzez nanoszenie ich na bęben półprzewodnikowy za pomocą lasera.

Odpowiedź, którą wybrałeś, jest jak najbardziej trafna. Mówi o ploterach, które tworzą obrazy wektorowe. Fajnie, że to wiesz! Te urządzenia działają, poruszając pisakiem w dwóch kierunkach - poziomym i pionowym. Są naprawdę popularne w projektowaniu graficznym oraz architekturze, bo pomagają w tworzeniu dokładnych rysunków technicznych. Z tego co się orientuję, wektory, które są zestawem punktów połączonych liniami, to kluczowy element w ich pracy. Przykładowo, ploter może stworzyć super dokładny plan budynku albo schemat elektroniczny. Co ciekawe, można je używać z różnymi materiałami, jak papier czy folia, a nawet bardziej sztywnymi rzeczami. To sprawia, że są bardzo uniwersalne w różnych dziedzinach. Warto też wiedzieć, że normy jakości druku, takie jak ISO 12647, mówią o tym, jak ważna jest dokładność i odwzorowanie kolorów, co przydaje się w profesjonalnych zastosowaniach.

Pytanie 2

Aby zmienić datę w systemie, należy z menu BIOS Setup wybrać opcję

A. Advanced Chipset Features

B. Advanced BIOS Features

C. Power Management Setup

D. Standard CMOS Features

Aby ustawić datę systemową w komputerze, należy skorzystać z opcji 'Standard CMOS Features' w menu programu BIOS Setup. To właśnie w tej sekcji użytkownicy mogą konfigurować podstawowe ustawienia systemowe, w tym datę i czas. Ustawienia te są kluczowe, ponieważ wiele aplikacji, systemów operacyjnych oraz procesów zależy od poprawnego ustawienia daty i godziny. Na przykład, niektóre protokoły bezpieczeństwa, jak TLS, wymagają synchronizacji czasowej, aby właściwie funkcjonować. Dobrą praktyką jest również regularne sprawdzanie i aktualizowanie tych ustawień, szczególnie w systemach, które były wyłączane na dłuższy czas. Użytkownicy powinni być świadomi, że zmiana daty w BIOSie wpływa na wszystkie aplikacje, które korzystają z tych danych, a także na procesy automatyzacji, które mogą być uzależnione od konkretnej daty lub czasu. Warto również dodać, że BIOS przechowuje te ustawienia w pamięci nieulotnej, co oznacza, że po wyłączeniu zasilania nie zostaną one utracone, jednak w przypadku wymiany akumulatora płyty głównej, ustawienia te mogą wymagać ponownej konfiguracji.

Pytanie 3

Z czego wykonane są przewody kabla sieciowego UTP cat. 5e?

A. Miedzi

B. Cyny

C. Żelaza

D. Aluminium

Wybór materiału, z którego wykonane są żyły kabla sieciowego UTP cat. 5e, jest fundamentalny dla jego funkcji i wydajności. Odpowiedzi takie jak stal, ołów czy aluminium mogą się wydawać na pierwszy rzut oka sensowne, jednakże każda z nich ma swoje ograniczenia i nie nadaje się do zastosowania w kablach sieciowych. Stal, mimo że jest solidnym materiałem, ma znacznie gorsze parametry przewodności niż miedź. Jej wysoka oporność może prowadzić do znacznych strat sygnału oraz ograniczeń w zakresie prędkości transmisji, co jest nieakceptowalne w nowoczesnych sieciach. Ołów, jako materiał ciężki i toksyczny, nie tylko jest nieodpowiedni pod względem elektrycznym, ale także stwarza zagrożenie dla zdrowia i środowiska, przez co jego użycie zostało praktycznie wykluczone w produktach elektronicznych. Z kolei aluminium, choć lżejsze i tańsze od miedzi, wykazuje znacznie gorsze właściwości przewodzące. W przypadku kabli sieciowych, aluminium może wpływać na jakość sygnału i zwiększać ryzyko zakłóceń, co jest szczególnie problematyczne w kontekście rosnących wymagań dotyczących prędkości i niezawodności transmisji danych. Dlatego kluczowe jest, aby żyły kabli UTP 5e były wykonane z miedzi, co zapewnia ich zgodność z międzynarodowymi standardami oraz odpowiednią jakość usług w środowisku komputerowym.

Pytanie 4

Skokowy przyrost tłumienia spowodowany punktowymi wtrąceniami według norm ISO/IEC dotyczących światłowodów nie może przekraczać wartości

A. 0,10 dB

B. 0,20 dB

C. 0,30 dB

D. 0,25 dB

Wybór innej wartości tłumienności, takiej jak 0,20 dB, 0,25 dB czy 0,30 dB, wskazuje na błędne zrozumienie norm dotyczących tolerancji na skokowy wzrost tłumienności w systemach światłowodowych. Wartości te są zbyt wysokie w kontekście standardów ISO/IEC, co może prowadzić do nieoptymalnych warunków pracy sieci. Przy założeniu, że tłumienność w sieci optycznej jest kluczowym parametrem, należy zrozumieć, że każde dodatkowe decybel może wpływać na jakość sygnału. W praktyce, nadmierny wzrost tłumienności może powodować straty sygnału, które mogą prowadzić do błędów w transmisji danych, zakłóceń oraz ogólnego pogorszenia wydajności systemu. Tłumienność 0,20 dB, 0,25 dB lub 0,30 dB może być akceptowalna w niektórych kontekstach, jednak w zaawansowanych aplikacjach telekomunikacyjnych i w sieciach o wysokiej przepustowości, przekroczenie dopuszczalnego wzrostu może skutkować poważnymi konsekwencjami. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich wniosków, obejmują lekceważenie znaczenia norm branżowych oraz niewłaściwą interpretację parametrów technicznych. Właściwe podejście do projektowania sieci powinno uwzględniać wszystkie te czynniki, aby zapewnić długoterminową niezawodność i wydajność systemu.

Pytanie 5

Komputery o poniżej wymienionych adresach IP
- 10.1.61.10 z maską 255.0.0.0
- 10.2.62.10 z maską 255.0.0.0
- 10.3.63.10 z maską 255.0.0.0
- 10.4.64.10 z maską 255.0.0.0
- 10.5.65.10 z maską 255.0.0.0
tworzą w danej organizacji

A. 4 sieci

B. 2 sieci

C. 3 sieci

D. 1 sieć

Wszystkie podane adresy IP: 10.1.61.10, 10.2.62.10, 10.3.63.10, 10.4.64.10 oraz 10.5.65.10 mają tę samą maskę sieciową 255.0.0.0, co oznacza, że wszystkie należą do tej samej sieci. Maski sieciowe są kluczowe w definiowaniu granic sieci oraz w segregacji ruchu w sieciach komputerowych. W tym przypadku maska 255.0.0.0 oznacza, że pierwsza okteta adresu IP identyfikuje sieć, a pozostałe oktety są przeznaczone dla urządzeń w tej sieci. Oznacza to, że wszystkie adresy IP od 10.0.0.0 do 10.255.255.255 są częścią tej samej sieci. W praktyce, takie podejście jest zgodne z zasadami klasycznej architektury sieci oraz z praktykami stosowanymi w sieciach opartych na protokole IP, co ułatwia zarządzanie oraz przydział zasobów. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być projektowanie infrastruktury sieciowej w firmie, gdzie zrozumienie zakresów adresowych i odpowiednich masek jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania sieci lokalnej.

Pytanie 6

W badanym systemie transmisji, wartość stopy błędów wynosi 0,000001. Ile maksymalnie błędnych bitów może wystąpić podczas przesyłania danych z prędkością 2 Mb/s?

A. 2 bity

B. 22 bity

C. 20 bitów

D. 200 bitów

Aby wyliczyć maksymalną liczbę błędnych bitów w systemie transmisyjnym, musimy zastosować wzór, który uwzględnia stopę błędów oraz przepustowość transmisji. W tym przypadku stopa błędów wynosi 0,000001 (co oznacza, że na każdy milion przesłanych bitów, jeden jest błędny). Przy przepustowości 2 Mb/s, w ciągu jednej sekundy przesyłane są 2 000 000 bitów. Możemy obliczyć maksymalną liczbę błędów, mnożąc liczbę przesyłanych bitów przez stopę błędów: 2 000 000 * 0,000001 = 2 bity. Jest to kluczowy wynik, który odnosi się do praktycznych aspektów inżynierii telekomunikacyjnej, gdzie znajomość parametrów jakości transmisji jest niezbędna. W praktyce, w przypadku projektowania systemów transmisyjnych, inżynierowie muszą zawsze uwzględniać stopę błędów, aby zapewnić niezawodność komunikacji. Standardy takie jak ITU-T G.826, które dotyczą jakości usług w sieciach telekomunikacyjnych, również podkreślają znaczenie monitorowania i kontrolowania błędów w transmisji.

Pytanie 7

Który z poniższych serwerów kieruje użytkowników VoIP do innego serwera?

A. Registration Server

B. Redirect Server

C. Location Server

D. Proxy Server

Proxy Server działa jako pośrednik między klientem a serwerem docelowym, ale nie ma funkcji przekierowywania użytkowników VoIP na inny serwer. Jego zadaniem jest głównie filtrowanie i kontrola ruchu, co może wprowadzać zamieszanie w kontekście przydzielania połączeń. W przypadku Location Server, jego rola polega na śledzeniu lokalizacji użytkowników VoIP, a nie na przekierowywaniu ich do innych serwerów. Błędne są też koncepcje związane z Registration Server, który odpowiada za rejestrację użytkowników w sieci VoIP, ale również nie pełni funkcji przekierowującej. Często myli się te role z powodu braku zrozumienia ich funkcji. Kluczowym błędem jest zakładanie, że każdy serwer w architekturze VoIP pełni rolę serwera przekierowującego. W rzeczywistości każdy z wymienionych serwerów ma odmienną rolę, co jest istotne dla prawidłowego funkcjonowania systemu. Zrozumienie różnic między tymi elementami jest niezbędne, aby uniknąć problemów z konfiguracją i zarządzaniem infrastrukturą VoIP. W praktyce, zaniedbanie tych różnic może prowadzić do problemów z łącznością oraz jakości świadczonych usług, co jest niezgodne z dobrymi praktykami w branży komunikacyjnej.

Pytanie 8

Z czego wykonane są żyły kabla UTP Cat 5e?

A. ze stali

B. z żelaza

C. z miedzi

D. z aluminium

W przypadku błędnych odpowiedzi, takich jak wykorzystanie żelaza, aluminium czy stali, warto zwrócić uwagę na fundamentalne różnice w właściwościach tych materiałów w porównaniu do miedzi. Żelazo, mimo że jest metalem, nie ma odpowiednich właściwości przewodzących, które zapewnia miedź, co skutkuje znacznymi stratami sygnału i niższą jakością transmisji. Kable z żelaza byłyby podatne na korozję i niezdolne do efektywnego przesyłania danych, co czyni je całkowicie niepraktycznym wyborem. Z kolei aluminium, choć jest lżejsze i tańsze od miedzi, ma gorsze właściwości przewodzące i jest bardziej podatne na utlenianie, co może prowadzić do problemów z niezawodnością w dłuższym okresie użytkowania. Kable wykonane ze stali również nie są odpowiednie do zastosowań w sieciach, jako że stal ma znacznie wyższy opór elektryczny, co ogranicza jej zdolność do efektywnego przesyłania sygnałów. Stąd, wybór materiału do produkcji kabli UTP jest kluczowy i musi uwzględniać nie tylko koszty, ale przede wszystkim wydajność oraz jakość transmisji, co w praktyce oznacza preferencję dla miedzi jako standardu branżowego w produkcji kabli sieciowych.

Pytanie 9

Jakie urządzenie sieciowe jest przeznaczone wyłącznie do rozciągania zasięgu sygnału transmisji?

A. Most

B. Regenerator

C. Router

D. Komputer serwer

Komputer serwer to nie jest urządzenie, które zwiększa zasięg, ale raczej służy do trzymania danych i udostępniania ich innym w sieci. Jego zadanie to zarządzanie zasobami i aplikacjami, a także obsługa żądań od klientów. Router to z kolei sprzęt, który kieruje ruchem w sieci, łączy różne segmenty i pozwala na komunikację między nimi. Decyzje o trasach podejmuje na podstawie adresów IP, ale nie zajmuje się zwiększaniem zasięgu. Most łączy dwie różne sieci lokalne i działa na warstwie drugiej modelu OSI, ale też nie zwiększa zasięgu, tylko poprawia organizację ruchu. Wiele osób myli te pojęcia, co może prowadzić do problemów przy tworzeniu sieci i do złego wyboru sprzętu. W praktyce, użycie niewłaściwych urządzeń może spowodować, że sieć będzie działać gorzej, więc warto znać funkcje każdego elementu infrastruktury.

Pytanie 10

Z centralką PAX nie jest możliwe połączenie ze

A. bramofonem (domofonem)

B. scannerem z interfejsem RS

C. drukarką z interfejsem RS

D. telefonem analogowym

Zarówno drukarka ze złączem RS, bramofon, jak i telefon analogowy to urządzenia, które mogą współpracować z centralką PAX, jednak niektóre mylne założenia mogą prowadzić do nieprawidłowych wniosków. Drukarka z interfejsem RS jest typowym urządzeniem peryferyjnym, które można podłączyć do centrali, aby umożliwić drukowanie raportów i zdarzeń, co jest szczególnie przydatne w systemach kontroli dostępu. W przypadku bramofonów, centrala PAX może je obsługiwać, co pozwala na zdalne komunikowanie się z osobami przy wejściu do budynku, co podnosi poziom bezpieczeństwa. Analogowe telefony również mogą być podłączone do centrali, umożliwiając tradycyjne połączenia głosowe w systemie. Skaner ze złączem RS jest nieodpowiedni z powodu specyfikacji protokołów komunikacyjnych, które są wymagane do jego działania. Zrozumienie różnic w interfejsach i protokołach jest kluczowe, aby uniknąć błędnych decyzji w doborze sprzętu. Wniosek, że wszystkie urządzenia z złączem RS można podłączyć do centrali, jest mylny, ponieważ nie każde urządzenie z tym interfejsem jest zgodne z wymaganiami technologicznymi i protokołami centrali PAX. Właściwy dobór urządzeń jest kluczowy dla prawidłowego funkcjonowania systemu, a brak zgodności może prowadzić do problemów z integracją i wydajnością systemu.

Pytanie 11

Jeśli moc sygnału na początku łącza wynosi 1 000 mW, a na końcu 100 mW, to jaka jest tłumienność tego łącza?

A. 40 dB

B. 10 dB

C. 20 dB

D. 30 dB

Obliczanie tłumienności sygnału jest kluczowym aspektem w ocenie jakości łącza komunikacyjnego. Wartości takie jak 30 dB, 20 dB czy 40 dB są typowymi wartościami tłumienia, jednak nie są one odpowiednie dla podanych danych. Przy wyborze tych odpowiedzi, można być skłonny do myślenia, że w przypadku znacznego osłabienia sygnału, takich wartości mogą być uzasadnione. Tłumienność o 30 dB oznacza, że moc sygnału na wyjściu byłaby 1/1000 mocy na wejściu, co w tym przypadku nie ma miejsca. Podobnie wartości 20 dB i 40 dB są wynikiem niewłaściwego przeliczenia lub błędnej interpretacji danych o mocach. Przykładowo, 20 dB oznacza, że moc na wyjściu wynosiłaby 1/100 mocy na wejściu, co również nie odpowiada podanym wartościom. Często błędy w obliczeniach są wynikiem nieporozumień dotyczących skali logarytmicznej. Użytkownicy mogą mylić zwykłe porównania (np. 1000 mW do 100 mW) z przeliczeniami logarytmicznymi. Ważne jest zrozumienie, że skala dB jest skalą logarytmiczną, a nie liniową, co sprawia, że niewłaściwe podejście do tych obliczeń prowadzi do błędnych wniosków. Należy również pamiętać, że w praktyce, w telekomunikacji, dbałość o minimalizację tłumienia jest niezwykle istotna dla jakości usług, co podkreśla znaczenie prawidłowego obliczania i interpretacji tych wartości.

Pytanie 12

Symbol FM odnosi się do modulacji

A. fali nosnej

B. częstotliwości

C. fazy

D. amplitudy

Wybór odpowiedzi dotyczącej fali nośnej, amplitudy lub fazy jest wynikiem nieporozumienia dotyczącego podstawowych zasad modulacji. Modulacja fali nośnej jest pojęciem ogólnym, a nie specyficzną techniką, jaką jest FM. W kontekście modulacji amplitudy, amplituda fali nośnej jest zmieniana, co jest całkowicie odmienną koncepcją od modulacji częstotliwości. W modulacji amplitudy sygnał informacyjny kontroluje wysokość fali, co może prowadzić do większej podatności na zakłócenia, zwłaszcza w trudnych warunkach propagacji. Odpowiedź dotycząca fazy również nie jest prawidłowa, ponieważ modulacja fazy (PM) to odrębna technika, w której zmiana fazy sygnału nośnego jest uzależniona od sygnału informacyjnego, co można zobaczyć w zastosowaniach takich jak przesył danych cyfrowych. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do tych nieprawidłowych odpowiedzi, to mylenie pojęć związanych z różnymi technikami modulacji oraz brak zrozumienia, jak różne metody wpływają na jakość sygnału, co jest kluczowe w telekomunikacji. Ważne jest, aby dokładnie rozumieć różnice między tymi technikami, aby poprawnie stosować je w praktycznych zastosowaniach inżynieryjnych.

Pytanie 13

Interfejs rutera ma adres 192.200.200.5/26. Ile dodatkowych urządzeń może być podłączonych w tej podsieci?

A. 63

B. 64

C. 62

D. 61

Odpowiedź 61 jest prawidłowa, ponieważ w sieci z adresem 192.200.200.5/26 dostępnych jest 64 adresów IP. Adresacja CIDR /26 oznacza, że 26 bitów jest przeznaczonych na identyfikację sieci, co pozostawia 6 bitów na identyfikację hostów. Liczba adresów IP w takiej podsieci obliczana jest według wzoru 2^(liczba bitów hosta), co w tym przypadku daje 2^6 = 64. Jednak w każdej podsieci dwa adresy są zarezerwowane: jeden to adres sieci (192.200.200.0), a drugi to adres rozgłoszeniowy (192.200.200.63). Dlatego, aby obliczyć liczbę dostępnych adresów dla urządzeń, należy odjąć te dwa adresy od całkowitej liczby, co daje 64 - 2 = 62. Warto jednak pamiętać, że w praktycznych zastosowaniach możemy również zarezerwować adresy dla serwerów, routerów czy innych urządzeń zarządzających, co w rezultacie ogranicza liczbę wolnych adresów. W tym przypadku, przyjmując, że jeden adres jest już zajęty przez router, pozostaje 61 adresów do przypisania innym urządzeniom.

Pytanie 14

Które z wymienionych haseł odpowiada wymaganiom dotyczącym kompleksowości?

A. m@rcelina

B. Kler0wnik

C. !@#$4567

D. Ag@ta

Hasła '!@#$4567', 'Ag@ta' oraz 'm@rcelina' nie spełniają wymagań dotyczących złożoności, co wynika z braku odpowiedniej kombinacji znaków oraz długości. Hasło '!@#$4567' składa się wyłącznie z znaków specjalnych i cyfr, co czyni je mało złożonym i łatwym do odgadnięcia. Chociaż zawiera różne znaki, brak liter sprawia, że jest ono znacznie mniej odporne na ataki. W przypadku hasła 'Ag@ta', jego złożoność jest niewystarczająca, ponieważ składa się z zaledwie 5 znaków, co nie spełnia minimalnych wymagań dotyczących długości. Dodatkowo, obecność jednego znaku specjalnego nie równoważy braku różnorodności w pozostałych znakach. 'M@rcelina' z kolei to hasło, które jest dłuższe, ale składa się głównie z małych liter z jedną wielką literą i jednym znakiem specjalnym, przez co nie jest wystarczająco złożone. Zbyt przewidywalne hasła, takie jak 'm@rcelina', które mogą przypominać imię lub słowo z języka, są szczególnie niebezpieczne, ponieważ są łatwe do odgadnięcia przez atakujących. W praktyce, tworzenie silnych haseł wymaga zrozumienia różnych aspektów bezpieczeństwa oraz zastosowania dobrych praktyk, takich jak unikanie personalnych odniesień oraz regularne aktualizowanie haseł.

Pytanie 15

Sygnał zajętości ma tę samą częstotliwość co sygnał zgłoszenia, ale jest emitowany w regularnych odstępach podczas nadawania?

A. emisja 50 ms, cisza 50 ms

B. emisja 1000 ms, cisza 4000 ms

C. emisja 150 ms, cisza 150 ms

D. emisja 500 ms, cisza 500 ms

Podejścia, które wskazują na inne czasy emisji i ciszy, są nieadekwatne do wymagań dotyczących sygnału zajętości. Sygnał ten ma na celu jednoznaczne sygnalizowanie stanu linii, co wymaga zastosowania odpowiednich interwałów czasowych. Wybór emisji 150 ms, 50 ms lub 1000 ms w zestawieniu z różnymi czasami ciszy, takich jak 150 ms, 50 ms, czy 4000 ms, jest nieodpowiedni, gdyż prowadzi do niejednoznaczności sygnałów. Na przykład, zbyt krótki czas emisji (150 ms lub 50 ms) może być niewystarczający do skutecznej identyfikacji sygnału zajętości przez systemy analityczne, co prowadzi do ryzyka błędnej interpretacji stanu linii. Długie czasy ciszy, jak 4000 ms, mogą z kolei prowadzić do sytuacji, w której systemy telekomunikacyjne mogą uznać linię za wolną, nawet gdy jest ona zajęta, co powoduje problemy z zarządzaniem połączeniami. Tego rodzaju błędy myślowe mogą wynikać z braku zrozumienia mechanizmu działania sygnałów w telekomunikacji, gdzie kluczowe znaczenie ma właściwe dopasowanie czasowe między emisją a ciszą, aby zminimalizować niejasności i poprawić efektywność systemu. Zastosowanie standardów branżowych, które przewidują równomierne i odpowiednio długie czasy dla sygnału zajętości, jest niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania komunikacji w sieciach.

Pytanie 16

Jakie polecenie jest używane w systemach operacyjnych unix do ustalenia ścieżki do określonego hosta w sieci Internet?

A. ping

B. windump

C. tracert

D. traceroute

Odpowiedzi, które nie są poprawne, wskazują na pewne nieporozumienia dotyczące funkcji różnych poleceń w systemach UNIX. Na przykład, polecenie 'tracert' jest specyficzne dla systemów Windows i nie jest dostępne w środowisku UNIX, gdzie jego odpowiednikiem jest 'traceroute'. To narzędzie jest używane do określenia trasy, jaką pakiety danych pokonują w sieci, umożliwiając użytkownikowi zrozumienie, przez jakie węzły przechodzą dane. 'windump' natomiast to narzędzie do analizy ruchu sieciowego, które działa na podstawie interfejsu pcap, pozwalając na uchwycenie i analizę pakietów, lecz nie ma zastosowania do określania dostępności hostów. Z kolei 'ping' prawidłowo odpowiada na pytanie, jednak błędne jest przyjęcie go za narzędzie do określania trasy. Często pojawiają się bowiem nieporozumienia dotyczące tego, które narzędzie jest odpowiednie do jakiego zadania. Kluczowe jest zrozumienie, że każde z tych poleceń ma swoje specyficzne zastosowanie, a ich mylne użycie może prowadzić do nieefektywnego rozwiązywania problemów z siecią. Właściwe zrozumienie funkcji i zastosowania tych narzędzi jest niezbędne dla efektywnej pracy w obszarze administracji sieciami komputerowymi.

Pytanie 17

Jakiego rodzaju sygnalizacja jest używana w systemie PCM 30/32?

A. W szczelinie skojarzonej z kanałem

B. Poza szczeliną skojarzoną z kanałem

C. Poza szczeliną we wspólnym kanale

D. W szczelinie we wspólnym kanale

Sygnalizacja 'Poza szczeliną skojarzoną z kanałem' w systemie PCM 30/32 odnosi się do techniki, w której sygnały są transmitowane niezależnie od przypisanych im kanałów, co zwiększa elastyczność i efektywność zarządzania pasmem. W tej metodzie sygnały są kodowane bezpośrednio w czasie, co pozwala na lepsze wykorzystanie dostępnych zasobów sieciowych, a także minimalizuje ryzyko strat danych podczas transmisji. Przykładem zastosowania tej sygnalizacji może być sytuacja, gdy w sieci telekomunikacyjnej obsługiwane są różne rodzaje usług, takie jak głosowe, wideo oraz transmisja danych. Implementacja tej techniki w systemach PCM pozwala na dynamiczne zarządzanie jakością połączeń oraz optymalizację ruchu. Dobrą praktyką w zakresie sygnalizacji jest stosowanie standardów ITU-T, które pomagają w synchronizacji i efektywności procesów transmisyjnych w sieciach telekomunikacyjnych.

Pytanie 18

ADSL pozwala na uzyskanie połączenia z Internetem

A. równoległy

B. asymetryczny

C. wąskopasmowy

D. symetryczny

Wybór odpowiedzi, która wskazuje na wąskopasmowość, jest błędny z kilku powodów. Przede wszystkim, wąskopasmowe połączenia internetowe charakteryzują się ograniczoną przepustowością, co sprawia, że są one mniej efektywne w obsłudze nowoczesnych aplikacji internetowych, które wymagają wysokiej przepustowości. ADSL z kolei jest technologią szerokopasmową, co oznacza, że umożliwia równoczesne przesyłanie dużych ilości danych oraz korzystanie z różnych usług. Termin równoległy jest mylący w kontekście ADSL, ponieważ ta technologia nie działa na zasadzie równoległego przesyłania danych, lecz wykorzystuje różne częstotliwości w ramach jednej linii telefonicznej. Symetryczne połączenia, takie jak SDSL (Symmetric Digital Subscriber Line), oferują równą prędkość w obu kierunkach, co jest nieodpowiednie dla typowych zastosowań domowych, gdzie przeważa pobieranie danych. Wybór niepoprawnej odpowiedzi można również przypisać typowym błędom myślowym, takim jak mylenie różnych typów połączeń i ich charakterystyk. ADSL jest zaprojektowane z myślą o zaspokojeniu potrzeb użytkowników domowych, gdzie asymetryczność prędkości lepiej odpowiada rzeczywistym wymaganiom, podczas gdy inne wymienione odpowiedzi nie uwzględniają tej specyfiki. Zrozumienie różnic między tymi technologiami jest kluczowe dla efektywnego wyboru odpowiedniego typu łącza w kontekście indywidualnych potrzeb użytkowników.

Pytanie 19

Jak nazywa się aplikacja, która startuje jako pierwsza po tym, jak BIOS (ang. Basic Input/Output System) przeprowadzi procedurę POST (Power On Self Test), a jej celem jest wczytanie systemu operacyjnego do pamięci RAM komputera?

A. Master BootRecord

B. Scan Disc

C. Jądro Systemu

D. BootLoader

BootLoader, znany również jako program rozruchowy, to kluczowa komponenta w procesie uruchamiania komputera. Po zakończeniu procedury POST (Power On Self Test) przez BIOS, który weryfikuje podstawowe funkcje sprzętowe, BootLoader jest pierwszym programem, który się uruchamia. Jego głównym zadaniem jest załadowanie systemu operacyjnego do pamięci operacyjnej komputera, co umożliwia użytkownikowi korzystanie z systemu. Przykłady BootLoaderów to GRUB dla systemów Linux czy Windows Boot Manager dla systemów Windows. BootLoader musi być odpowiednio skonfigurowany, aby mógł odnaleźć i załadować jądro systemu operacyjnego. Dobrym przykładem zastosowania BootLoadera jest sytuacja, w której użytkownik ma zainstalowane wiele systemów operacyjnych na jednym komputerze. W takim przypadku BootLoader umożliwia wybór, który system ma być uruchomiony. W praktyce, nieprawidłowa konfiguracja BootLoadera może prowadzić do problemów z uruchamianiem systemu, co podkreśla znaczenie jego poprawnej konfiguracji i aktualizacji zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi.

Pytanie 20

Jak nazywa się magistrala, która umożliwia podłączenie kart rozszerzeń do płyty głównej w komputerach PC?

A. COM

B. PS/2

C. PCI

D. USB

Odpowiedź PCI (Peripheral Component Interconnect) jest prawidłowa, ponieważ jest to standard magistrali komunikacyjnej, który umożliwia podłączanie kart rozszerzeń do płyty głównej w komputerach klasy PC. PCI został wprowadzony w latach 90-tych i szybko stał się jednym z najpopularniejszych interfejsów dla kart dźwiękowych, kart graficznych, kart sieciowych i innych urządzeń peryferyjnych. Standard ten oferuje szereg zalet, takich jak możliwość przesyłania danych z prędkościami do 533 MB/s oraz wsparcie dla wielu urządzeń podłączonych jednocześnie, co czyni go niezwykle efektywnym rozwiązaniem. PCI jest również zgodna z technologią Plug and Play, co oznacza, że system operacyjny automatycznie rozpoznaje i konfiguruje nowe urządzenia po ich podłączeniu. Warto także zwrócić uwagę, że PCI ewoluowało w kierunku PCI Express (PCIe), które oferuje jeszcze wyższe prędkości i lepszą efektywność zakończeń, co sprawia, że jest to aktualny standard w nowoczesnych komputerach.

Pytanie 21

Pole komutacyjne z rozszerzeniem to takie pole, które dysponuje

A. większą liczbą wejść niż wyjść

B. równą liczbą wejść i wyjść

C. dwukrotnie większą liczbą wejść niż wyjść

D. większą liczbą wyjść niż wejść

Pole komutacyjne z ekspansją, które charakteryzuje się większą liczbą wyjść niż wejść, jest kluczowym elementem w nowoczesnych systemach informacyjnych i telekomunikacyjnych. Tego typu struktury pozwalają na bardziej złożone operacje przetwarzania danych, umożliwiając jednoczesne generowanie wielu wyników na podstawie ograniczonej liczby danych wejściowych. Przykładem zastosowania takiego pola jest system rozdzielania sygnałów w telekomunikacji, gdzie pojedynczy sygnał wejściowy może być przetwarzany i kierowany do wielu różnych odbiorników, co efektywnie zwiększa wydajność przesyłania informacji. Tego typu podejście jest zgodne z zasadami projektowania systemów, które promują efektywne wykorzystanie zasobów i optymalizację przepływu danych. W praktyce, zwiększona liczba wyjść w polach komutacyjnych z ekspansją pozwala na lepsze zarządzanie ruchem danych, co jest szczególnie istotne w kontekście rosnącej złożoności i wymagań nowoczesnych aplikacji.

Pytanie 22

Norma IEEE 802.11 odnosi się do sieci

A. GSM

B. bezprzewodowych

C. Token Ring

D. GPRS

Standard IEEE 802.11 to coś, co dotyczy sieci bezprzewodowych i to jest mega ważne, jak chodzi o komunikację w lokalnych sieciach, czyli WLAN. Z mojego doświadczenia, to jest fundament, który mówi zarówno o fizycznej stronie jak i o tym, jak dostępować do medium, co umożliwia przesył danych w różnych miejscach. Możemy to zobaczyć w publicznych hotspotach, w domach, a nawet w przemyśle, gdzie mobilność jest kluczowa. Ten standard daje różne prędkości transmisji i zasięg, co pozwala dostosować się do potrzeb użytkowników i tego, w jakim środowisku działają. Jeśli myślisz o karierze w IT, to znajomość tego standardu jest dość istotna, bo pozwala lepiej projektować sieci, co wpływa na ich wydajność i bezpieczeństwo. Dobrze pokazuje to przykład sieci Wi-Fi w biurach, gdzie pracownicy mogą spokojnie się poruszać z urządzeniami mobilnymi bez zrywania łączności.

Pytanie 23

Jaka licencja dotyczy oprogramowania, które umożliwia korzystanie w tym samym czasie przez liczbę użytkowników określoną w umowie?

A. Licencję współpracy

B. Licencję dostępu jednoczesnego

C. Licencję bezpłatnego oprogramowania

D. Licencję na ograniczoną liczbę uruchomień

Licencja dostępu jednoczesnego to model licencjonowania, który umożliwia korzystanie z oprogramowania przez określoną liczbę użytkowników w tym samym czasie. Tego typu licencje są często stosowane w przedsiębiorstwach, gdzie wiele osób musi mieć dostęp do tych samych zasobów, a jednocześnie nie da się przewidzieć, ile z nich korzysta jednocześnie. Przykładem może być oprogramowanie do zarządzania projektami, które jest wykorzystywane przez zespoły pracujące nad różnymi zadaniami. Taki model licencyjny jest zgodny z praktykami branżowymi, które dążą do elastyczności i efektywności w zarządzaniu zasobami IT. W kontekście przepisów dotyczących oprogramowania, licencje dostępu jednoczesnego powinny być jasno określone w umowach, aby uniknąć nieporozumień dotyczących liczby jednoczesnych użytkowników i potencjalnych kar za ich przekroczenie. Warto również zwrócić uwagę na różnice pomiędzy licencjami, które mogą oferować różne podejścia do zarządzania dostępem do oprogramowania, co wymaga od menedżerów IT znajomości tego tematu.

Pytanie 24

W którym standardzie dane są przesyłane w postaci komórek z nagłówkiem o długości 5 bajtów oraz polem informacyjnym o długości 48 bajtów?

A. ATM (Asynchronous Transfer Mode)

B. DSL (Digital Subscriber Line)

C. PSTN (Public Switched Telephone Network)

D. FR (FrameRelay)

Wybór standardu Frame Relay jest nieprawidłowy, gdyż choć jest to technologia przesyłu danych, operuje ona na zasadzie ramek, które nie mają stałej długości. Frame Relay jest bardziej elastyczny w zarządzaniu pasmem, ale nie oferuje takich samych gwarancji jakości usług jak ATM, co czyni go mniej odpowiednim w przypadku aplikacji wymagających niskich opóźnień. DSL, z drugiej strony, to technologia, która wykorzystuje istniejące linie telefoniczne do przesyłu danych, ale nie operuje na poziomie komórek, a więc nie spełnia wymogu dotyczącego struktury danych. PSTN, czyli Public Switched Telephone Network, to klasyczna sieć telefoniczna, która nie obsługuje przesyłania danych w postaci komórek ani nie zapewnia takich funkcji, jak multicast. Często błędne wnioski dotyczą zastosowania różnych technologii mogą wynikać z mylenia ich właściwości oraz funkcji. Kluczowym aspektem jest zrozumienie, że każda technologia ma swoje specyficzne zastosowania, a wybór odpowiedniego standardu powinien być oparty na wymaganiach dotyczących jakości usług, elastyczności oraz rodzaju przesyłanych danych. W przypadku aplikacji wymagających spójności i niskich opóźnień, jak na przykład telekonferencje czy transmisje wideo na żywo, ATM stanowi najlepszy wybór, podczas gdy inne technologie, takie jak Frame Relay czy DSL, mogą nie spełniać tych kryteriów.

Pytanie 25

Wielokrotne użycie WDM (Wavelength Division Multiplexing) polega na zwiększeniu

A. kodowym.

B. czasowym.

C. częstotliwościowym.

D. falowym.

Multipleksacja to ważny temat w telekomunikacji, ale różne jej formy mogą wprowadzać zamieszanie. Na przykład, multipleksacja częstotliwościowa dzieli pasmo na kanały i jest używana w radiokomunikacji, ale to nie ma nic wspólnego z WDM, bo ta technika operuje na długościach fal. Multipleksacja kodowa to coś innego, gdzie różnym sygnałom przypisuje się różne kody, ale znowu, nie ma to zastosowania w WDM, które działa w wymiarze optycznym. Mamy też multipleksację czasową, znaną jako TDM, która nadaje różnym sygnałom różne przedziały czasowe, ale nie sprawdzi się w technologii światłowodowej. Jeśli chodzi o WDM, to kluczowe jest zrozumienie, że wykorzystuje różne długości fal, co pozwala na jednoczesne przesyłanie wielu sygnałów. Mylenie WDM z tymi innymi technikami może prowadzić do błędnych wniosków na temat jego działania i zastosowania.

Pytanie 26

Funkcja Windows Update pozwala na

A. automatyczne dodanie sterowników nowych urządzeń w systemie operacyjnym

B. ustawienie sposobu aktualizacji systemu operacyjnego

C. zapewnienie ochrony przed oprogramowaniem szpiegującym

D. aktualizację systemu operacyjnego z nośnika lub pendrive’a

Wiele osób myli funkcjonalności Windows Update, co prowadzi do nieporozumień na temat jego rzeczywistych możliwości. Na przykład aktualizacja systemu operacyjnego z płyty lub pendrive’a jest procesem manualnym, który nie jest zarządzany przez Windows Update. To narzędzie skupia się na automatyzacji oraz uproszczeniu procesu aktualizacji, co oznacza, że nie obsługuje aktualizacji z nośników zewnętrznych, a raczej z serwerów Microsoftu. Warto zaznaczyć, że ochrona przed oprogramowaniem szpiegującym jest realizowana przez inne narzędzia, takie jak Windows Defender, które nie są częścią funkcji aktualizacji. Wiele osób może również sądzić, że Windows Update automatycznie instaluje sterowniki dla nowych urządzeń, co nie jest do końca prawdą. Chociaż system może zaktualizować sterowniki, to nie jest to jego główna funkcjonalność – aktualizacje sterowników są bardziej złożonym procesem, który często wymaga manualnej interwencji lub specjalistycznego oprogramowania. Takie myślenie prowadzi do błędnych wniosków na temat roli, jaką Windows Update odgrywa w utrzymaniu systemu operacyjnego. Kluczowe jest zrozumienie, że Windows Update nie jest wszechobecnym rozwiązaniem dla wszystkich aspektów zarządzania systemem, ale raczej narzędziem do zarządzania aktualizacjami, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zabezpieczeń informatycznych.

Pytanie 27

Która z poniższych właściwości jest typowa dla komutacji pakietów w trybie datagram?

A. Przed wysłaniem pakietów między dwoma użytkownikami tworzony jest kanał logiczny

B. Pakiety docierają do odbiorcy zawsze w takiej samej kolejności, w jakiej zostały przesłane

C. Pakiety pomiędzy użytkownikiem a centralą mogą być transmitowane różnymi trasami

D. W trakcie połączenia użytkownik nie ma możliwości korzystania z innych usług

W przypadku komutacji pakietów w trybie datagram, podstawowym błędem jest zrozumienie, że przed rozpoczęciem transmisji pakietów, zestawiany jest kanał logiczny. To podejście jest charakterystyczne dla komutacji obwodowej, gdzie przed przesyłaniem danych ustanawia się stałe połączenie pomiędzy nadawcą a odbiorcą, co może prowadzić do nieefektywnego wykorzystania zasobów, zwłaszcza w sieciach o zmiennej intensywności ruchu. Dodatkowo, stwierdzenie, że pakiety docierają do stacji docelowej w kolejności, w jakiej zostały wysłane, jest również nieprawdziwe, ponieważ w komutacji pakietów kolejność dostarczania nie jest gwarantowana z powodu różnorodnych ścieżek, którymi mogą podążać pakiety. Użytkownicy mogą również korzystać z innych usług w trakcie przesyłania danych, co jest istotną cechą elastyczności tego modelu. W praktyce, nieznajomość zasad działania komutacji pakietów może prowadzić do błędnych założeń dotyczących wydajności i zarządzania siecią, co w konsekwencji wpływa na projektowanie systemów telekomunikacyjnych. Kluczowe jest zrozumienie, że architektura oparta na pakietach jest bardziej odpornym i skalowalnym rozwiązaniem, które jest zgodne z nowoczesnymi standardami komunikacyjnymi.

Pytanie 28

Zgodnie z przepisami ministra pracy i polityki społecznej, minimalna odległość pracownika od monitora ekranowego CRT powinna wynosić

A. od 75 cm do 1m

B. od 40 do 75 cm

C. od 30 do 40 cm

D. od 10 do 30 cm

Wybór odległości od monitora poniżej 40 cm, jak w przypadku odpowiedzi od 30 do 40 cm, może prowadzić do znacznych problemów ze wzrokiem, w tym do syndromu widzenia komputerowego, który objawia się zmęczeniem oczu, suchością oraz bólem głowy. Użytkownicy, którzy zbliżają się do monitora na odległość krótszą niż zalecane normy, są bardziej narażeni na nadmierne napięcie mięśniowe i dyskomfort spowodowany niewłaściwą postawą. Przykładowo, przy odległości 10 do 30 cm, użytkownik może nie być w stanie prawidłowo skupić wzroku na ekranie, co może skutkować pogorszeniem ostrości widzenia. Ponadto, umiejscowienie monitora zbyt blisko sprawia, że ekran staje się bardziej męczący dla oczu, co w konsekwencji może prowadzić do poważniejszych problemów zdrowotnych. Odpowiedzi sugerujące większe odległości, takie jak 75 cm do 1 m, również mogą być problematyczne, ponieważ zbyt duża odległość od ekranu utrudnia dostrzeganie szczegółów, co negatywnie wpływa na efektywność pracy. Kluczowe dla ergonomii jest zatem znalezienie równowagi, co podkreślają liczne badania oraz normy branżowe w zakresie bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy.

Pytanie 29

Przy użyciu reflektometru OTDR nie jest możliwe zmierzenie wartości we włóknach optycznych

A. strat na złączach, zgięciach

B. dyspersji polaryzacyjnej

C. dystansu do zdarzenia

D. tłumienności jednostkowej włókna

Zarówno pomiar strat na złączach, zgięciach, jak i dystansu do zdarzenia są kluczowymi funkcjami reflektometrów OTDR, które umożliwiają technikom optycznym diagnozowanie i monitorowanie stanu sieci włóknowych. Straty na złączach wynikają z nieidealności połączeń, a reflektometr OTDR pozwala na ich identyfikację poprzez analizę odbić sygnału. Podobnie, zgięcia w włóknie mogą prowadzić do strat sygnału, a OTDR jest w stanie wykrywać miejsca, gdzie takie zgięcia występują, co jest istotne dla utrzymania jakości połączenia. Pomiar dystansu do zdarzenia jest jednym z fundamentalnych zadań OTDR, ponieważ pozwala na lokalizację problematycznych miejsc w sieci. Warto również zwrócić uwagę, że tłumienność jednostkowa włókna, czyli strata sygnału na jednostkę długości, to parametr, który OTDR może mierzyć, co jest kluczowe dla oceny jakości włókna. Niepoprawne zrozumienie roli OTDR w diagnozowaniu włókien optycznych może prowadzić do błędnych wniosków. Ostatecznie, OTDR służy jako wszechstronne narzędzie w branży telekomunikacyjnej, jednak jego ograniczenia w kontekście pomiaru dyspersji polaryzacyjnej podkreślają konieczność stosowania innych metod w celu uzyskania pełnego obrazu jakości sieci optycznych.

Pytanie 30

Jaką liczbę punktów komutacyjnych posiada pojedynczy komutator prostokątny z pełnym dostępem, mający 8 wejść i 4 wyjścia?

A. 32 punkty komutacyjne

B. 16 punktów komutacyjnych

C. 12 punktów komutacyjnych

D. 64 punkty komutacyjne

Prawidłowa odpowiedź to 32 punkty komutacyjne. Aby obliczyć liczbę punktów komutacyjnych w pełnodostępnym komutatorze prostokątnym, należy zastosować wzór: liczba punktów komutacyjnych = liczba wejść x liczba wyjść. W tym przypadku mamy 8 wejść i 4 wyjścia, co daje 8 x 4 = 32 punkty komutacyjne. Tego typu komutatory są powszechnie stosowane w telekomunikacji oraz w systemach automatyki, gdzie wymagana jest szybka i efektywna komunikacja między różnymi urządzeniami. W praktyce, komutator prostokątny może być wykorzystany w systemach rozdziału sygnałów audio lub w sieciach komputerowych do kierowania danych pomiędzy różnymi portami. Zrozumienie tej koncepcji jest kluczowe w projektowaniu systemów, które wymagają dużej elastyczności w zarządzaniu sygnałami oraz danych. W kontekście standardów branżowych, takie podejście jest zgodne z zasadami projektowania układów cyfrowych, które kładą nacisk na optymalizację i efektywność operacyjną.

Pytanie 31

Sygnał zwrotny generowany podczas dzwonienia przez centralę dla urządzenia POTS oznacza sygnalizację

A. w szczelinie

B. w paśmie

C. poza pasmem

D. prądem stałym

Sygnał zwrotny dzwonienia w systemach POTS nie jest przesyłany poza pasmem, prądem stałym ani w szczelinie, co stanowi podstawowe zrozumienie architektury systemów telekomunikacyjnych. Sygnał poza pasmem odnosi się do sygnałów, które są przesyłane poza pasmem częstotliwości przeznaczonym dla głosu, co nie jest praktykowane w tradycyjnych systemach POTS, gdzie sygnał dzwonienia jest zintegrowany z przesyłem głosu. Pojęcie prądu stałego jest mylnie związane z sygnałami dzwonienia, ponieważ dzwonienie w systemach POTS wykorzystuje zmienne sygnały analogowe, a nie stałe napięcie, co prowadzi do nieporozumień w zakresie podstawowych zasad telekomunikacji. Dodatkowo, termin 'w szczelinie' jest nieodpowiedni w kontekście sygnalizacji telefonicznej, gdyż odnosi się raczej do specyfiki stosowanej w transmisji danych, a nie w klasycznej komunikacji głosowej. Takie nieporozumienia mogą wynikać z ogólnego braku znajomości architektury systemów telekomunikacyjnych oraz ich standardów. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że właściwa sygnalizacja w systemie telefonicznym odbywa się w paśmie, co zapewnia prawidłowe funkcjonowanie wszystkich usług telekomunikacyjnych.

Pytanie 32

W jakich sieciach telekomunikacyjnych wykorzystuje się system sygnalizacji SS7, znany pod skrótem?

A. ATM

B. GSM

C. X.25

D. IP

System sygnalizacji SS7, znany również jako Signaling System No. 7, jest kluczowym protokołem w sieciach telekomunikacyjnych, szczególnie w technologii GSM (Global System for Mobile Communications). SS7 umożliwia wymianę informacji sygnalizacyjnych między centralami telefonicznymi, co jest niezbędne do realizacji połączeń telefonicznych, przesyłania wiadomości SMS oraz zarządzania usługami, takimi jak usługi mobilne i roaming. Przykładem zastosowania SS7 w GSM jest proces zestawiania połączenia, gdzie system ten zapewnia nie tylko komunikację, ale także autoryzację oraz zarządzanie połączeniami. Dodatkowo, SS7 jest odpowiedzialny za przekazywanie informacji o lokalizacji abonenta oraz jego statusie, co jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania usług mobilnych. Użycie SS7 w GSM ilustruje standardy branżowe, które zapewniają interoperacyjność i niezawodność usług telekomunikacyjnych na całym świecie.

Pytanie 33

Jakie cechy ma licencja oprogramowania Donationware?

A. Oprogramowanie na tej licencji może być dowolnie modyfikowane, kopiowane i rozpowszechniane, pod warunkiem, że licencjobiorca uiści autorowi symboliczną opłatę, której wysokość zależy od licencjobiorcy

B. Licencja ta pozwala instytucjom komercyjnym oraz organizacjom na zakup licencji oprogramowania Microsoftu na korzystnych warunkach grupowych

C. Oprogramowanie objęte tą licencją można użytkować przez określony czas, od 7 do 90 dni, i można je modyfikować bez ograniczeń

D. Licencja pozwala na bezpłatne rozpowszechnianie aplikacji, nie ujawniając jednocześnie kodu źródłowego

Pierwsza z przedstawionych odpowiedzi sugeruje, że oprogramowanie objęte licencją Donationware może być używane przez określony czas, co jest niezgodne z rzeczywistym charakterem tej licencji. Tego typu ograniczenia czasowe nie są standardowe dla Donationware, które koncentruje się na dobrowolnym wsparciu finansowym, a nie na wymuszonym okresie używania. Kolejna odpowiedź błędnie interpretuje licencję, stwierdzając, że wymaga ustalonej, symbolicznej wpłaty, co może prowadzić do mylnego przekonania, że użytkownik musi płacić, aby korzystać z oprogramowania. W rzeczywistości, licencja ta jest oparta na dobrowolności i zachęca do wsparcia finansowego, ale nie wymusza go. Następnie, twierdzenie dotyczące instytucji komercyjnych nabywających licencje na korzystnych warunkach nie odnosi się do idei Donationware, lecz bardziej do modeli licencyjnych stosowanych przez dużych dostawców, takich jak Microsoft. Wreszcie, ostatnia odpowiedź sugeruje, że można rozprowadzać aplikacje bez ujawniania kodu źródłowego, co również mija się z celem tej licencji. Chociaż wiele programów Donationware nie udostępnia swojego kodu źródłowego, to kluczowym aspektem jest możliwość jego modyfikacji i dystrybucji przez użytkowników, co jest istotne dla zachowania przejrzystości i otwartości w oprogramowaniu. Dlatego zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla prawidłowego rozpoznawania i stosowania różnych typów licencji oprogramowania.

Pytanie 34

Który z programów wchodzących w skład pakietu Microsoft Office umożliwia tworzenie slajdów, które w atrakcyjny sposób łączą kolorowy tekst z fotografiami, ilustracjami, rysunkami, tabelami, wykresami oraz filmami?

A. MS Excel

B. MS Access

C. MS Power Point

D. MS Word

Wybór odpowiedzi MS Excel, MS Access i MS Word można uznać za błędny z kilku kluczowych powodów. MS Excel jest programem służącym głównie do analizy danych i tworzenia arkuszy kalkulacyjnych oraz wykresów, co czyni go mniej odpowiednim do przygotowywania prezentacji wizualnych. Użytkownicy mogą się mylić, sądząc, że Excel pozwala na tworzenie atrakcyjnych wizualnie prezentacji, ale jego głównym celem jest zarządzanie danymi, a nie ich przedstawianie. Podobnie, MS Access jest narzędziem do zarządzania bazami danych, które nie ma funkcji związanych z tworzeniem slajdów czy wizualizacji. Może prowadzić do błędnych wniosków, że umiejętności w zakresie zarządzania danymi w Accessie są wystarczające do tworzenia prezentacji, co jest mylne. MS Word z kolei, mimo że umożliwia tworzenie dokumentów tekstowych, nie jest dedykowany do tworzenia prezentacji multimedialnych. Osoby wybierające tę odpowiedź mogą nie dostrzegać różnicy pomiędzy dokumentami a prezentacjami, co jest typowym błędem myślowym. Kluczem do efektywnego wykorzystania narzędzi biurowych jest zrozumienie ich specyficznych funkcji oraz odpowiednich zastosowań, co nie tylko zwiększa efektywność pracy, ale również poprawia jakość komunikacji wizualnej w różnych kontekstach.

Pytanie 35

Serwery SIP (ang. Session Initiation Protocol) są stosowane do nawiązywania połączeń w technologii

A. PSTN

B. ISDN

C. UMTS

D. VoIP

Podstawową przyczyną błędnego wskazania odpowiedzi w kontekście zestawienia połączeń jest niezrozumienie różnicy między protokołami odpowiednimi dla różnych technologii komunikacyjnych. UMTS (Universal Mobile Telecommunications System) to standard mobilnej telekomunikacji, który obsługuje transmisję danych i głosu, ale nie jest bezpośrednio związany z SIP. UMTS używa innego typu połączeń i nie wykorzystuje SIP do zarządzania sesjami, co sprawia, że nie jest odpowiednią odpowiedzią na postawione pytanie. Z kolei ISDN (Integrated Services Digital Network) to technologia, która również nie bazuje na protokole SIP, lecz na cyfrowych liniach telefonicznych, co ogranicza jej elastyczność w kontekście nowoczesnych zastosowań. PSTN (Public Switched Telephone Network) jest tradycyjną siecią telefoniczną, która nie korzysta z protokołów internetowych i również nie obsługuje SIP. Zrozumienie roli SIP w kontekście VoIP i porównanie go z innymi technologiami, takimi jak ISDN, UMTS czy PSTN, pozwala dostrzec, że tylko VoIP w pełni wykorzystuje możliwości, jakie niesie ze sobą protokół SIP, w tym jego zdolności do efektywnego zarządzania komunikacją w sieciach opartych na IP. Stąd, wybór VoIP jako prawidłowej odpowiedzi jest kluczowy dla właściwego zrozumienia współczesnych trendów w telekomunikacji.

Pytanie 36

Średni czas dostępu to miara czasu

A. wyszukiwania danych na dysku twardym

B. uruchamiania systemu operacyjnego

C. wyszukiwania informacji w wyszukiwarce internetowej

D. uruchamiania dysku twardego

Wybór odpowiedzi dotyczącej wyszukiwania informacji w wyszukiwarce internetowej, uruchamiania systemu operacyjnego czy uruchamiania dysku twardego wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące definicji średniego czasu dostępu. Średni czas dostępu jest miarą efektywności w kontekście przechowywania i odzyskiwania danych, a nie czynności związanych z wyszukiwaniem w sieci czy ładowaniem systemu operacyjnego. W kontekście uruchamiania systemu operacyjnego, mówimy o czasie, jaki zajmuje załadunek systemu na podstawie jego komponentów, co nie ma bezpośredniego związku z czasem potrzebnym na dostęp do danych w ramach dysku. Z kolei określenie 'uruchamiania dysku twardego' jest nieprecyzyjne, ponieważ dysk twardy jako urządzenie przechowujące nie jest 'uruchamiane' w tradycyjnym sensie; jego działanie polega na dostępie do zapisanych danych, co jest z kolei mierzone średnim czasem dostępu. Wybór odpowiedzi wskazujących na te aspekty może prowadzić do mylnych konkluzji, że wszystkie operacje związane z komputerem są równoważne z czasem dostępu do danych. Ważne jest, aby rozróżniać różne aspekty działania systemów komputerowych oraz zrozumieć, jak parametry wydajnościowe wpływają na ogólną efektywność kontentu i aplikacji.

Pytanie 37

Zrzut przedstawia wynik testowania rozległej sieci komputerowej poleceniem

Śledzenie trasy do wp.pl [212.77.100.101]
z maksymalną liczbą 30 przeskoków:

  1     2 ms     2 ms     4 ms  192.168.2.254
  2     8 ms     2 ms     4 ms  ulan31.nemes.lubman.net.pl [212.182.69.97]
  3     8 ms     7 ms     3 ms  ae0x799.nucky.lubman.net.pl [212.182.56.149]
  4    13 ms    24 ms    13 ms  dflt-if.nucky-task.lubman.net.pl [212.182.58.100]
  5    14 ms    13 ms    16 ms  wp-jro4.i10e-task.gda.pl [153.19.102.6]
  6    23 ms    25 ms    18 ms  rtr2.rtr-int-2.adm.wp-sa.pl [212.77.96.69]
  7    13 ms    27 ms    15 ms  www.wp.pl [212.77.100.101]

Śledzenie zakończone.

A. ipconfig

B. netstat

C. tracert

D. ping

Wybór odpowiedzi związanej z poleceniem ping, netstat lub ipconfig jest nieprawidłowy, ponieważ każde z tych narzędzi pełni zupełnie inną funkcję w kontekście sieci komputerowych. Polecenie ping jest używane głównie do testowania dostępności hosta poprzez wysyłanie pakietów ICMP (Internet Control Message Protocol) i monitorowanie czasu odpowiedzi. Choć jest to przydatne narzędzie do sprawdzania, czy dany serwer jest osiągalny, nie dostarcza informacji o trasie, jaką pokonują pakiety, co czyni je niewłaściwym wyborem w kontekście postawionego pytania. Z kolei polecenie netstat służy do wyświetlania aktywnych połączeń sieciowych oraz statystyk, co jest użyteczne w monitorowaniu stanu sieci, ale również nie odpowiada na pytanie dotyczące śledzenia trasy pakietów. Ostatecznie, ipconfig dostarcza informacji o konfiguracji IP urządzeń w sieci, np. adresie IP, masce podsieci oraz bramie domyślnej, co również nie ma związku z analizą trasy. Te nieporozumienia mogą wynikać z braku zrozumienia różnych funkcji narzędzi sieciowych oraz ich zastosowania w rozwiązywaniu problemów. Kluczowe jest, aby podczas korzystania z narzędzi diagnostycznych mieć na uwadze ich specyfikę oraz kontekst, w jakim mają być używane, co jest fundamentalnym elementem pracy w IT.

Pytanie 38

Które z poniższych zdań dotyczy usługi NAT (Network Address Translation)?

A. NAT to system serwerów, które przechowują informacje o adresach domen

B. NAT wykonuje funkcję kontroli sprzętowej i programowej w sieci lokalnej

C. NAT jest stosowana do centralnego zarządzania adresami IP oraz konfiguracją protokołu TCP w komputerach klienckich

D. NAT pozwala na dostęp do sieci większej liczbie hostów niż liczba dostępnych adresów IP

Wiele osób myli NAT z innymi technologiami sieciowymi, co często prowadzi do błędnych interpretacji jego funkcji. Pierwsza z niepoprawnych koncepcji wskazuje na centralizowane zarządzanie adresami IP oraz konfigurację protokołu TCP w komputerach klienckich. NAT nie jest mechanizmem zarządzania adresami w sensie centralizacji, lecz techniką translacji, która operuje na poziomie pakietów. Oznacza to, że NAT nie zajmuje się konfiguracją protokołu TCP ani nie zarządza adresami IP w całej sieci, a jedynie przekształca adresy IP w momencie przesyłania danych. Kolejna zafałszowana koncepcja dotyczy roli NAT jako systemu serwerów przechowujących dane na temat adresów domen. NAT nie działa na poziomie nazw domen, lecz na poziomie adresów IP, co oznacza, że nie ma związku z ich przechowywaniem. NAT nie jest także kontrolą sprzętową ani programową sieci wewnętrznej; jego głównym zadaniem jest umożliwienie komunikacji pomiędzy prywatnymi adresami IP a światem zewnętrznym w sposób, który ukrywa wewnętrzną strukturę sieci przed nieautoryzowanymi użytkownikami. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe, aby właściwie ocenić funkcjonalność NAT i jego znaczenie w nowoczesnych sieciach komputerowych.

Pytanie 39

Jaki modem powinien być użyty w sieciach dostępowych zaprojektowanych w technologii kabli miedzianych w architekturze punkt-punkt, który nie współpracuje z usługą POTS?

A. HDSL

B. ADSL

C. VDSL

D. ISDN

Wybór modemu w sieciach dostępowych wymaga zrozumienia specyfiki każdej technologii oraz ich zastosowania w realnym świecie. VDSL, czyli Very-high-bit-rate Digital Subscriber Line, jest technologią, która oferuje wyższe prędkości transmisji danych w porównaniu do ADSL, ale także jest ściśle związana z usługą POTS. Oznacza to, że VDSL nie nadaje się do zastosowań, gdzie wymagana jest pełna niezależność od usług telefonicznych. ISDN (Integrated Services Digital Network) to standard, który został zaprojektowany do jednolitego przesyłania różnych typów danych, w tym głosu i danych, przez telekomunikacyjne linie miedziane, co również stawia go w opozycji do wymogów sieci opartej na HDSL. ADSL (Asymmetric Digital Subscriber Line) jest popularnym rozwiązaniem dla dostępu do internetu, ale jego architektura asymetryczna oznacza, że prędkości wysyłania danych są znacznie niższe niż prędkości pobierania, co czyni go mniej odpowiednim w kontekście sieci punkt-punkt bez współpracy z POTS. Ponadto, błędy w ocenie możliwości tych technologii często wynikają z niepełnego zrozumienia ich architektury i ograniczeń. W praktyce, wybór technologii powinien opierać się nie tylko na dostępności, ale także na wymaganiach dotyczących prędkości, niezawodności i elastyczności w przyszłych zastosowaniach, co w przypadku HDSL staje się jasne jako preferowane rozwiązanie w kontekście projektowanej infrastruktury sieciowej.

Pytanie 40

Jakie jest podstawowe zadanie układu antylokalnego w telefonie?

A. Przesyła informację adresową identyfikującą pożądanego abonenta

B. Tłumi sygnał przechodzący z mikrofonu do słuchawki tego samego urządzenia

C. Konwertuje sygnał akustyczny z mowy na sygnał elektryczny

D. Przekształca sygnał elektryczny w dźwięki o danej częstotliwości

W analizie odpowiedzi, które nie są poprawne, należy zauważyć, że nie wszystkie funkcje wymienione w pozostałych odpowiedziach odnoszą się bezpośrednio do roli układu antylokalnego. Przykładowo, przekształcanie sygnału elektrycznego na dźwięki o określonej częstotliwości to funkcja typowa dla głośników, które odgrywają rolę w reprodukcji dźwięku, ale nie mają związku z eliminacją echa. Wysyłanie informacji adresowej identyfikującej abonenta jest funkcją systemów komunikacyjnych, które zajmują się identyfikacją i routingiem połączeń, a nie bezpośrednio samym przesyłaniem dźwięku. Z kolei przekształcanie sygnału akustycznego mowy w sygnał elektryczny jest funkcją mikrofonu, a nie układu antylokalnego. Te nieporozumienia mogą wynikać z ogólnej nieznajomości architektury urządzeń telefonicznych oraz funkcjonalności poszczególnych komponentów. Kluczowe jest zrozumienie, że układ antylokalny skupia się wyłącznie na redukcji zakłóceń związanych z echowaniem, co ma istotny wpływ na jakość połączenia, a nie na same procesy zamiany sygnałów. Efektywne korzystanie z technologii telefonicznej wymaga znajomości takich aspektów, ponieważ każda z funkcji ma swoje specyficzne zastosowanie i znaczenie w kontekście ogólnej efektywności komunikacji.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej