Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik budownictwa
Kwalifikacja: BUD.01 - Wykonywanie robót zbrojarskich i betoniarskich
Data rozpoczęcia: 3 grudnia 2025 11:35
Data zakończenia: 3 grudnia 2025 11:53

Egzamin niezdany

Wynik: 13/40 punktów (32,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W żelbetowych płytach z jednokierunkowym zbrojeniem wykorzystuje się

A. zbrojenie nośne i zbrojenie rozdzielcze

B. strzemiona i zbrojenie rozdzielcze

C. zbrojenie nośne i strzemiona

D. pręty odgięte i strzemiona

Zastosowanie błędnych kombinacji zbrojenia w płytach żelbetowych może prowadzić do poważnych problemów z nośnością i trwałością konstrukcji. Zbrojenie nośne i strzemiona, chociaż są istotnymi elementami w żelbetowych konstrukcjach, nie są odpowiednie dla płyt zbrojonych jednokierunkowo. Strzemiona, które są stosowane do stabilizacji zbrojenia w elementach takich jak belki, nie pełnią funkcji przenoszenia obciążeń w taki sam sposób jak zbrojenie rozdzielcze. Odpowiednie zbrojenie rozdzielcze jest kluczowe dla kontroli deformacji i pęknięć, co nie zostaje zrealizowane w takiej konfiguracji. W odpowiedzi, która sugeruje pręty odgięte i strzemiona, brakuje fundamentalnej wiedzy na temat projektowania płyt. Pręty odgięte stosuje się najczęściej w belkach lub innych elementach, gdzie konieczne jest przeniesienie momentów zginających. W kontekście płyt, zastosowanie prętów odgiętych byłoby nieefektywne i mogłoby prowadzić do niewystarczającej odporności na obciążenia. Niezrozumienie roli zbrojenia rozdzielczego w kontekście zbrojenia jednego kierunku może prowadzić do złych praktyk budowlanych, co w konsekwencji wpływa na bezpieczeństwo konstrukcji. Należy zwracać szczególną uwagę na zasady projektowania według norm oraz dobrych praktyk, aby uniknąć ryzyka związanych z niewłaściwym zastosowaniem zbrojenia w konstrukcjach żelbetowych.

Pytanie 2

Dodanie chlorku wapnia do betonu podczas jego przygotowania

A. umożliwia realizację betonowania w zimowych warunkach, gdy temperatura spada poniżej -5°C

B. obniża plastyczność mieszanki betonowej oraz spowalnia proces twardnienia betonu

C. poprawia wytrzymałość oraz wodoszczelność betonu

D. umożliwia realizację betonowania w zimowych warunkach, gdy temperatura wynosi do -5°C

Fajnie, że dodanie chlorku wapnia do betonu to taki ważny temat. To naprawdę istotne, szczególnie gdy pracujemy zimą. Chlorek wapnia pomaga w szybszym wiązaniu się cementu, więc beton staje się mocniejszy, nawet jak jest zimno. Można betonować przy temperaturach do -5°C, co naprawdę pomaga unikać problemów związanych z zamarzaniem wody w mieszance. Na przykład, jak robi się fundamenty zimą, to dzięki chlorkowi można kontynuować roboty bez zbędnych przerw. Generalnie, wszyscy wiedzą, że takie dodatki chemiczne są super ważne w budownictwie w trudnych warunkach. Ale pamiętaj, że za dużo chlorku wapnia może zaszkodzić zbrojeniu, więc warto trzymać się tego, co mówią producenci cementu i normy budowlane.

Pytanie 3

Zmontowane szkieletowe konstrukcje zbrojeń płyt stropowych należy unosić żurawiem w orientacji

A. pionowej za pomocą zawiesia 4-linowego

B. poziomej za pomocą zawiesia 4-linowego

C. poziomej za pomocą zawiesia 2-linowego

D. pionowej za pomocą zawiesia 2-linowego

Podnoszenie gotowych zmontowanych szkieletów zbrojenia płyt stropowych w pozycji pionowej za pomocą zawiesia 2-linowego nie jest odpowiednią metodą, ponieważ takie podejście prowadzi do licznych problemów związanych z bezpieczeństwem i stabilnością. W przypadku użycia zawiesia 2-linowego, obciążenie nie jest równomiernie rozłożone, co może prowadzić do chwiania się elementu podczas transportu. Ponadto, w pozycji pionowej, szkielet zbrojenia jest znacznie bardziej narażony na przewrócenie się, co stwarza ryzyko dla bezpieczeństwa pracowników. W branży budowlanej kluczowe jest, aby stosować metody zgodne z uznawanymi normami, takimi jak PN-EN 13001-2, które wskazują na konieczność stosowania zawiesi dostosowanych do typu transportowanego obciążenia. Dodatkowo, użycie zawiesia 4-linowego pozwala na lepszą kontrolę nad ruchem elementu i jego stabilizację w trakcie transportu. W praktyce, błędem jest myślenie, że każdy typ zawiesia można zastosować w każdej sytuacji, co może prowadzić do wypadków oraz uszkodzeń mienia. Dlatego tak ważne jest, aby zawsze dostosować metodę podnoszenia do specyficznych warunków oraz rodzaju transportowanego obciążenia, aby zapewnić zarówno efektywność, jak i bezpieczeństwo pracy.

Pytanie 4

Przy wykonywaniu fundamentów na gruntach spoistych, w celu poprawy nośności podłoża, zaleca się:

A. zagęszczenie gruntu przed wylewem

B. zagęszczenie mieszanki betonowej wibratorem powierzchniowym

C. zwiększenie ilości cementu w mieszance betonowej

D. użycie betonu lekkiego

Zagęszczenie gruntu przed wylewem betonu jest kluczowe dla zapewnienia stabilności i nośności fundamentów, zwłaszcza na gruntach spoistych. Grunty spoiste, takie jak gliny czy iły, charakteryzują się dużą zawartością cząstek drobnych, co może prowadzić do ich nadmiernego osiadania pod wpływem obciążenia. Aby temu zapobiec, grunt należy odpowiednio zagęścić. Proces ten polega na mechanicznym zwiększeniu gęstości gruntu, co redukuje jego porowatość i poprawia właściwości nośne. W praktyce stosuje się zagęszczarki płytowe lub walce wibracyjne. Dzięki temu fundamenty są mniej podatne na osiadanie, co jest kluczowe dla stabilności całej konstrukcji. Dodatkowo, zagęszczenie gruntu poprawia jego jednorodność, co jest istotne dla równomiernego rozkładu obciążeń. To podejście jest zgodne z normami budowlanymi i standardami inżynieryjnymi, które podkreślają znaczenie właściwego przygotowania podłoża przed wylaniem betonu. Zagęszczanie jest również częścią dobrych praktyk w budownictwie, które mają na celu zwiększenie trwałości i bezpieczeństwa konstrukcji.

Pytanie 5

Połączenie cementu z wodą określa się mianem

A. zaprawą

B. spoiwem

C. zaczynem

D. mieszanką

Wybór niewłaściwych terminów dotyczących mieszanki cementu z wodą może prowadzić do nieporozumień i nieprawidłowego pojmowania procesów budowlanych. Spójrzmy na kilka z tych pojęć. Spoiwo to ogólny termin odnoszący się do substancji, które łączą inne materiały. Może nim być nie tylko cement, ale również inne materiały, jak wapno czy gips, dlatego nie jest to odpowiednia nazwa dla konkretnej mieszanki cementowo-wodnej. Mieszanka jest terminem ogólnym, który nie wskazuje na specyfikę połączenia cementu i wody, natomiast zaprawa odnosi się do mieszanki cementu, wody i dodatków, jak piasek, co nie jest tym samym, co czysty zaczyn. Dobrą praktyką w branży budowlanej jest jasne definiowanie terminologii, aby uniknąć nieporozumień w komunikacji między wykonawcami a inwestorami. Często występujące błędy myślowe polegają na myleniu tych terminów z brakiem zrozumienia procesów chemicznych zachodzących w czasie wiązania i twardnienia betonu. Dlatego kluczowe jest, aby każdy, kto pracuje w zakresie budownictwa, miał jasne pojęcie o specyfice każdego z tych terminów, aby skutecznie stosować odpowiednie materiały i techniki budowlane.

Pytanie 6

Aplikację mieszanki betonowej pod ciśnieniem sprężonego powietrza na powierzchnię należy realizować przy użyciu

A. torkretnicy

B. pompy próżniowej

C. piaskowarki

D. głowicy wodnej

Wybór innych urządzeń, takich jak piaskowarka, głowica wodna czy pompa próżniowa, nie jest właściwy w kontekście narzucania mieszanki betonowej pod ciśnieniem powietrza sprężonego. Piaskowarka jest narzędziem przeznaczonym głównie do piaskowania, czyli procesu obróbki powierzchni, zwykle dla celów czyszczenia lub przygotowania podłoża. Nie jest to urządzenie, które efektywnie aplikowałoby mieszankę betonową, a jego zastosowanie w tym kontekście prowadziłoby do nieodpowiednich efektów oraz potencjalnych uszkodzeń powierzchni. Głowica wodna, z kolei, jest używana głównie w procesach związanych z nawodnieniem lub kontrolą przepływów w instalacjach hydraulicznych, a nie do aplikacji betonu. Pompa próżniowa, choć użyteczna w wielu zastosowaniach przemysłowych, nie nadaje się do narzucania betonowych mieszanek, ponieważ nie zapewnia odpowiedniego ciśnienia ani kontrolowanej aplikacji materiału. Wybór niewłaściwego sprzętu może prowadzić do obniżenia jakości inwestycji budowlanej, co jest sprzeczne z najlepszymi praktykami w branży budowlanej, które kładą nacisk na odpowiednie dobieranie narzędzi w zależności od specyfiki wykonywanej pracy.

Pytanie 7

Czym kieruje się przy klasyfikacji stali zbrojeniowej?

A. charakterystyka mechaniczna.

B. kompozycja chemiczna.

C. przeznaczenie.

D. wygląd powierzchni.

Właściwości mechaniczne stali zbrojeniowej są kluczowym czynnikiem wpływającym na jej klasyfikację. W praktyce, stali nadaje się różne klasy w zależności od jej zdolności do przenoszenia obciążeń, odporności na rozciąganie oraz udarności. Na przykład, stal klasy A500C ma określone właściwości wytrzymałościowe, które są zgodne z normami ASTM, co czyni ją odpowiednią do zastosowań w konstrukcjach budowlanych, gdzie wymagana jest wysoka odporność na rozciąganie. Ponadto, różne klasy stali zbrojeniowej są stosowane w zależności od specyfiki projektu budowlanego, co może obejmować czynniki takie jak obciążenia sejsmiczne czy warunki atmosferyczne. Właściwe dobieranie klasy stali do konkretnego zastosowania jest niezbędne, aby zapewnić trwałość i bezpieczeństwo konstrukcji, co jest zgodne z dobrymi praktykami inżynieryjnymi.

Pytanie 8

Ile pojazdów transportowych o ładowności 7 t potrzeba do przetransportowania zbrojenia o wadze 140 000 kg?

A. 20 szt.

B. 100 szt.

C. 200 szt.

D. 2 szt.

W przypadku niepoprawnych podejść do tego problemu, kluczowym błędem jest nieprawidłowe zrozumienie zasad dotyczących obliczeń ładunków i dopuszczalnych mas przewozowych. Przykładowo, niektórzy mogą próbować zaokrąglać masę ładunków lub przyjmować błędne wartości ładowności, co prowadzi do rozbieżności w wynikach. Odpowiedzi takie jak 2 sztuki czy 200 sztuk sugerują, że nie uwzględniono dokładnych obliczeń, a jedynie oszacowano liczbę transportów bez odpowiednich podstaw matematycznych. Kolejnym typowym błędem jest nieuwzględnienie jednostek miary – na przykład podanie masy w tonach, a następnie nieprzeliczenie jej na kilogramy, co prowadzi do mylnych wniosków. Takie pomyłki są nie do przyjęcia w branży transportowej, gdzie precyzyjne kalkulacje mają kluczowe znaczenie dla efektywności operacyjnej. Niezrozumienie relacji pomiędzy masą ładunku a ładownością pojazdów prowadzi do nieprawidłowego planowania i może skutkować niepotrzebnymi opóźnieniami oraz kosztami. Dlatego istotne jest, aby podchodzić do takich zadań z należytym zrozumieniem zasad matematycznych oraz norm branżowych, które regulują transport ładunków.

Pytanie 9

Jaką ilość mieszanki betonowej trzeba użyć do zbudowania żelbetowej belki o wymiarach 0,5 x 1 m i długości 10 m, biorąc pod uwagę, że norma zużycia betonu wynosi 1,02 m3/m3?

A. 5,0 m3

B. 5,1 m3

C. 5,2 m3

D. 4,9 m3

W przypadku błędnych odpowiedzi, można zauważyć, że w obliczeniach często nie uwzględniono norm zużycia betonu lub błędnie obliczono objętość belki. Na przykład, odpowiedzi takie jak 5,0 m³ sugerują, że autorzy nie pomyśleli o dodatkowych stratach materiałowych, które są nieodłącznym elementem procesu budowlanego. W praktyce, przy wylewaniu betonu, zawsze występują pewne straty związane z jego obróbką, transportem i przetwarzaniem. Ponadto, niektóre odpowiedzi opierają się na niepoprawnych założeniach dotyczących wymiarów belki. Warto zauważyć, że przy obliczeniach inżynieryjnych kluczowe jest zrozumienie, że objętość to nie tylko geometria elementu, ale również uwzględnienie norm, które w tym przypadku wynoszą 1,02 m³/m³. Nieprawidłowe podejście do obliczeń może prowadzić do niedoboru materiałów, co w konsekwencji wpływa na jakość i wytrzymałość konstrukcji. Dlatego tak ważne jest, aby przy projektowaniu i wykonywaniu elementów żelbetowych stosować się do uznanych standardów i norm budowlanych, co zapewni długowieczność i bezpieczeństwo obiektów budowlanych.

Pytanie 10

Na podstawie Specyfikacji warunków technicznych wykonania zbrojenia w słupach żelbetowych nieuzwojonych, określ ile powinna wynosić minimalna średnica strzemion w zbrojeniu słupa żelbetowego nieuzwojonego, jeżeli największa średnica prętów podłużnych w tym zbrojeniu wynosi 30 mm?

Specyfikacja warunków technicznych wykonania zbrojenia w słupach żelbetowych nieuzwojonych
(fragment)

Minimalna odległość między prętami wynosi 50 mm, a maksymalna nie może przekraczać 400 mm.
Zbrojenie podłużne słupów powinno być wykonane z prętów o średnicy 6÷32 mm.
Średnica strzemion powinna być nie mniejsza niż ¼ największej średnicy prętów podłużnych i wynosić nie mniej niż 6 mm.
Rozstaw strzemion nie powinien być mniejszy niż 20 minimalnych średnic zbrojenia podłużnego.

A. 6 mm

B. 8 mm

C. 7 mm

D. 5 mm

Często można spotkać się z błędnym rozumowaniem, które prowadzi do wyboru niewłaściwej średnicy strzemion w zbrojeniu słupa żelbetowego. Wartości takie jak 6 mm, 7 mm czy 5 mm są niewłaściwe, ponieważ nie spełniają podstawowych wymagań określonych w normach budowlanych. Minimalna średnica strzemion powinna wynikać z analizy największej średnicy prętów podłużnych, co w przypadku 30 mm daje nam wymaganą wartość 7,5 mm, którą zaokrąglamy do 8 mm. Niezastosowanie się do tych zasad może prowadzić do zastosowania strzemion o zbyt małej średnicy, co z kolei wpływa na stabilność całej konstrukcji. W praktyce, nieodpowiednie strzemiona mogą nie zapewnić właściwego zbrojenia w kierunku poprzecznym, co skutkuje zwiększonym ryzykiem pęknięć betonu. Ponadto, inżynierowie mogą nie brać pod uwagę wpływu obciążeń dynamicznych, co może prowadzić do katastrofalnych skutków. Standardy, takie jak Eurokod 2, wyraźnie określają wymogi dotyczące zbrojenia, aby uniknąć takich problemów. Warto zatem dogłębnie zapoznać się z wymaganiami norm i standardów, aby podejmować prawidłowe decyzje inżynieryjne, które zapewnią bezpieczeństwo i trwałość konstrukcji.

Pytanie 11

Ile godzin pracy jest potrzebnych do wykonania zbrojenia stopy fundamentowej o masie 140 kg, jeżeli norma robocza na wykonanie 1 tony zbrojenia wynosi 40 r-g?

A. 40,0 r-g

B. 140,0 r-g

C. 3,5 r-g

D. 5,6 r-g

Wybór odpowiedzi, które nie uwzględniają poprawnego przeliczenia masy zbrojenia na tony oraz zastosowania normowania robocizny, prowadzi do istotnych błędów w obliczeniach. Na przykład, odpowiedzi sugerujące wartości takie jak 3,5 r-g, 40,0 r-g czy 140,0 r-g wynikają z nieporozumień dotyczących jednostek oraz zasadności przyjętych norm. Odpowiedź 40,0 r-g mogłaby wynikać z błędnego założenia, że masa 1 tony zbrojenia wymaga 40 roboczogodzin i zastosowania tej wartości bez przeliczeń. W przypadku odpowiedzi 140,0 r-g, błąd polega na mylnym założeniu, że każdy kilogram wymaga pełnej jednolitości normy, co jest absolutnie nieprawidłowe. Typowym błędem myślowym jest również pomijanie konwersji jednostek, co skutkuje nieprawidłowymi wynikami. W branży budowlanej niezwykle ważne jest zrozumienie podstawowych zasad obliczeń oraz umiejętność ich praktycznego zastosowania, aby efektywnie zarządzać czasem i kosztami związanymi z realizacją projektów budowlanych.

Pytanie 12

Korzystając z danych zawartych w tabeli określ, które kruszywo należy zastosować do przygotowania betonu izolacyjnego.

Kruszywa zwykłe i specjalne
kruszywo zwykłe	gęstość 2,2 – 3,0 kg/dm³	Z zasobów naturalnych, np. koryta rzek, żwir z moren polodowcowych i inne. Materiał niekruszony lub kruszony, np. urobek skalny przy budowie tunelu.
kruszywo ciężkie	gęstość > 3,0 kg/dm³	Takie jak baryty, rud żelaza, granulat stalowy. Do produkcji betonu ciężkiego ograniczającego przenikanie promieniowania radioaktywnego.
kruszywo lekkie	gęstość < 2,0 kg/dm³	Takie jak ekspandowane gliny, pumeks, polistyren. Do betonu lekkiego, betonów izolacyjnych.
kruszywo twarde	gęstość > 2,0 kg/dm³	Takie jak kwarc, karborund. Stosowane przeważnie do warstwowych posadzek betonowych.
kruszywo z recyklingu	gęstość około 2,4 kg/dm³	Powstałe w wyniku przeróbki nieorganicznego materiału stosowanego uprzednio w budownictwie, zwykle betonu.

A. Kruszywo zwykłe.

B. Kruszywo lekkie.

C. Kruszywo twarde.

D. Kruszywo ciężkie.

Wybór kruszywa twardego, zwykłego lub ciężkiego do produkcji betonu izolacyjnego jest niezgodny z podstawowymi zasadami inżynierii materiałowej. Kruszywa twarde i zwykłe, charakteryzujące się wyższą gęstością, mają zastosowanie w konstrukcjach, gdzie istotne są wytrzymałość i trwałość, ale nie zapewniają one odpowiednich właściwości izolacyjnych. Kruszywo ciężkie, pomimo swojej wysokiej wytrzymałości, powoduje znaczny wzrost masy betonu, co jest przeciwwskazane w przypadku, gdy wymagane jest minimalizowanie ciężaru oraz poprawa efektywności energetycznej budynków. W kontekście przygotowania betonu izolacyjnego, takie podejście prowadzi do błędnych wniosków, ponieważ ignoruje fundamentalne właściwości materiałowe, jaką jest gęstość. Ponadto stosowanie materiałów o wysokiej gęstości w miejscach wymagających izolacji cieplnej może prowadzić do zwiększenia kosztów ogrzewania oraz obniżenia komfortu cieplnego. Błędem jest także zakładanie, że wszystkie kruszywa, które są twarde lub zwykłe, mogą być stosowane zamiennie – każdy rodzaj kruszywa ma specyficzne zastosowanie, które powinno być zgodne z wymaganiami projektu oraz normami budowlanymi. Użycie niewłaściwego materiału może znacząco wpłynąć na trwałość i efektywność energetyczną budynku.

Pytanie 13

Maksymalny akceptowalny czas wykorzystania mieszanki betonowej przygotowanej w temperaturze poniżej 20°C wynosi

A. 1,5 godziny

B. 3,0 godziny

C. 2,5 godziny

D. 2,0 godziny

Odpowiedź 1,5 godzin jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z normą PN-EN 206-1, maksymalny czas zużycia mieszanki betonowej, przygotowanej w temperaturze poniżej 20°C, wynosi 1,5 godziny. Czas ten jest kluczowy dla zapewnienia odpowiedniej jakości betonu oraz jego właściwej konsolidacji. W praktyce oznacza to, że po upływie tego czasu mieszanka może zaczynać tracić swoje właściwości, co prowadzi do ryzyka powstawania defektów, takich jak segregacja czy osadzanie się kruszywa. Dlatego zaleca się, aby kierownicy budowy oraz robotnicy przestrzegali tego limitu czasowego i planowali prace związane z wylewaniem betonu w taki sposób, aby zmieścić się w tym czasie. Dobrą praktyką jest również regularne monitorowanie temperatury otoczenia, co pozwala na lepsze dostosowanie technologii i przepisów dotyczących przygotowania mieszanki, na przykład przez dodanie odpowiednich dodatków chemicznych, które mogą wydłużyć czas zużycia mieszanki w warunkach niskotemperaturowych.

Pytanie 14

Podczas opracowywania receptury do laboratorium na mieszankę betonową oblicza się ilość składników wymaganych

A. na jedną zmianę robót budowlanych

B. na jeden wsad betoniarki

C. do wyprodukowania jednego elementu

D. na jeden m3 betonu

Odpowiedzi sugerujące obliczenia 'na jedną zmianę roboczą', 'na jeden zarób betoniarki' lub 'do wykonania jednego elementu' są niewłaściwe z kilku powodów. Ustalanie receptury na jedną zmianę roboczą może prowadzić do problemów z dokładnością, ponieważ wielkość produkcji w czasie jednej zmiany może się różnić, co utrudnia standaryzację i zachowanie spójności w produkcie końcowym. Przygotowanie mieszanki betonowej na 'jeden zarób betoniarki' nie uwzględnia specyfiki projektu, gdzie często wymagane są większe ilości betonu i różne proporcje składników w zależności od zastosowania. Dodatkowo, obliczenia 'do wykonania jednego elementu' mogą nie oddać rzeczywistych potrzeb materiałowych, ponieważ wiele elementów wymaga różnych proporcji betonu, a także uwzględnienia strat materiałowych. Takie podejście może prowadzić do nieefektywności i zwiększenia kosztów, gdyż nie pozwoli na odpowiednie oszacowanie ilości materiałów na całym etapie budowy. W praktyce, dla zachowania efektywności i optymalizacji kosztów, rekomenduje się przygotowanie receptur w przeliczeniu na standardowe jednostki objętości, co jest zgodne z normami branżowymi i pozwala na lepsze zarządzanie produkcją betonu.

Pytanie 15

Podczas wylewania betonu w niskiej temperaturze, aby uniknąć zamarznięcia mieszanki, należy

A. zwiększyć ilość wody, co jest błędne, bo prowadzi do osłabienia betonu

B. dodawać więcej kruszywa, co jest błędne, gdyż nie wpływa na ochronę przed zamarznięciem

C. redukcji ilości cementu, co jest niezalecane, ponieważ może osłabić mieszankę

D. użyć plastyfikatorów i podgrzać składniki

Podczas wylewania betonu w niskiej temperaturze ważne jest, aby unikać zamarznięcia mieszanki, co może prowadzić do jej uszkodzenia i obniżenia wytrzymałości gotowego betonu. Stosowanie plastyfikatorów oraz podgrzewanie składników betonu to skuteczne metody, które pomagają utrzymać odpowiednią temperaturę mieszanki. Plastyfikatory zwiększają urabialność betonu bez potrzeby dodawania nadmiernej ilości wody, co mogłoby osłabić beton. Podgrzewanie składników, takich jak woda lub kruszywo, pozwala na utrzymanie mieszanki w stanie ciekłym, co jest kluczowe w niskich temperaturach. Dodatkowo, podgrzewanie może przyspieszyć proces hydratacji cementu, co z kolei zwiększa wczesną wytrzymałość betonu, minimalizując ryzyko zamarznięcia. W praktyce często stosuje się też osłony termiczne lub specjalne namioty, które chronią świeży beton przed wpływem niskich temperatur. Takie podejście jest zgodne z normami branżowymi, które zalecają utrzymanie temperatury mieszanki betonowej na poziomie co najmniej 5°C do momentu uzyskania odpowiedniej wytrzymałości. Dzięki temu możemy zapewnić, że beton osiągnie zamierzoną trwałość i wytrzymałość, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa i długowieczności konstrukcji.

Pytanie 16

Na podstawie zamieszczonej specyfikacji określ, ile wynosi maksymalna dopuszczalna różnica w rozstawie strzemion.

Warunki techniczne wykonania i odbioru robót zbrojarsich (fragment)
[…]
–	Dopuszczalna wielkość miejscowego wykrzywienia wynosi ±4 mm, prostopadle od teoretycznej osi.
–	Dopuszczalna różnica długości pręta, liczoną wzdłuż osi od odgięcia do odgięcia w stosunku do podanych na rysunku, wynosi ±10 mm.
–	Dopuszczalne odchylenie strzemion od linii prostopadłej do zbrojenia podłużnego wynosi 3%.
–	Różnice w rozstawie strzemion nie powinny przekraczać 2 cm.
–	Różnica w wymiarach oczek siatki nie powinna przekraczać 3 mm.
–	Dopuszczalna różnica w wykonaniu siatki na jej długości wynosi ±25 mm.
–	Liczba uszkodzonych skrzyżowań w dostarczanych na budowę siatkach nie powinna przekraczać 20% w stosunku do wszystkich skrzyżowań w siatce.
–	Liczba uszkodzonych skrzyżowań na jednym pręcie nie może przekraczać 25% ogólnej ich liczby na tym pręcie.
–	Różnice w rozstawie między prętami głównymi w belkach nie powinny przekraczać 0,5 cm.
[…]

A. 2 mm

B. 10 mm

C. 20 mm

D. 3 mm

Wybierając coś innego niż 20 mm, można wprowadzić spore błędy w projektowaniu. Weźmy na przykład odpowiedzi 2 mm, 3 mm i 10 mm. 2 mm to w ogóle za mało i mogłoby być zbyt restrykcyjne w praktyce budowlanej, bo różne materiały mają swoje tolerancje i to wszystko może wpłynąć na końcowy rozstaw. 3 mm z kolei może być błędnie uznawane za wystarczające, ale w rzeczywistości to nie jest zgodne z obowiązującymi standardami. A 10 mm, chociaż brzmi lepiej, wciąż nie spełnia wymagań, bo czujemy, że to jednak za dużo. Proszę pamiętać, że zbyt uproszczone myślenie może prowadzić do poważnych problemów w inżynierii. Każda budowla znosi różne obciążenia, więc dokładny rozstaw strzemion jest naprawdę ważny dla ich poprawnego działania i trwałości. Dlatego warto znać normy, które rządzą tymi kwestiami w budownictwie.

Pytanie 17

Jakie jest zapotrzebowanie na roboczogodziny do zrealizowania zbrojenia stopy fundamentowej ważącej 40 kg, jeśli normatywne nakłady pracy do wykonania 1 tony zbrojenia wynoszą 40 r-g?

A. 4,0 r-g

B. 40,0 r-g

C. 16,0 r-g

D. 1,6 r-g

Problemy z obliczeniami wynikają z nieprawidłowej interpretacji danych oraz z braku zrozumienia matematycznych zasad związanych z normami robocizny. Na przykład, odpowiedzi takie jak 4,0 r-g czy 16,0 r-g mogą wydawać się uzasadnione, jednak opierają się na błędnym założeniu dotyczącym przeliczeń masy stali zbrojeniowej na tonę. 4,0 r-g sugeruje, że obliczenia opierają się na błędnej proporcji, traktując masę 40 kg jako zbliżoną do 0,1 tony, co prowadzi do zawyżenia wyniku. Z kolei 16,0 r-g wydaje się być rezultatem pomyłki w zrozumieniu, że należy pomnożyć masę przez 400% normy robocizny, co jest niezgodne z zasadami proporcjonalności. Tego typu błędy myślowe mogą wynikać z braku umiejętności przeliczania jednostek oraz nieznajomości standardów branżowych. W praktyce, w celu uniknięcia takich pomyłek, kluczowe jest, aby przed przystąpieniem do obliczeń dokładnie zrozumieć powiązania między jednostkami miary, a także stosować się do powszechnie uznawanych norm i standardów w budownictwie. Właściwe podejście do tego typu obliczeń nie tylko pozwala uniknąć błędów, ale także wpływa na efektywność całego procesu budowlanego.

Pytanie 18

Na podstawie tabeli, oblicz ile wynosi dopuszczalna wartość odchylenia od wymiaru nominalnego rozstawu strzemion zbrojenia wykonanych z pręta o średnicy 22 mm.

Dopuszczalne odchylenia wymiarów zbrojenia
Wymiar tolerowany zbrojenia	Dopuszczalne wartości odchyłki od wymiaru nominalnego
Rozstaw prętów podłużnych, poprzecznych i strzemion: - przy średnicy pręta d ≤ 20 mm - przy średnicy pręta d > 20 mm	±10 mm ±0,5 d

A. ±20 mm

B. ±10 mm

C. ±11 mm

D. ±22 mm

Wybór odpowiedzi innych niż ±11 mm sugeruje nieporozumienie dotyczące zasad obliczania dopuszczalnych odchyleń dla prętów zbrojeniowych. Odpowiedzi takie jak ±10 mm, ±20 mm, czy ±22 mm nie są zgodne z przyjętymi normami i mogą zakłócić proces projektowania oraz wykonawstwa. Na przykład, odchylenie ±10 mm jest zbyt małe w kontekście prętów o średnicy 22 mm, co prowadziłoby do niewłaściwego doboru wymiarów i potencjalnych problemów z montażem. Z kolei odchylenie ±20 mm oraz ±22 mm są zbyt duże i mogą prowadzić do poważnych błędów w konstrukcji, zmniejszając nośność oraz stabilność całego obiektu. Często błędy te wynikają z niepoprawnego stosowania ogólnych zasad tolerancji lub braku znajomości specyfikacji dotyczących konkretnych średnic prętów. W branży budowlanej, kluczowe jest, aby inżynierowie oraz wykonawcy posiadali gruntowną wiedzę na temat tych zasad, ponieważ niewłaściwe odchylenia mogą prowadzić do nieefektywnego wykorzystania materiałów, a także zwiększonego ryzyka uszkodzeń w konstrukcji. Dlatego istotne jest, aby każdy pracownik branży budowlanej był świadomy znaczenia precyzyjnych obliczeń i stosował się do ustalonych norm.

Pytanie 19

Aby przyspieszyć proces dojrzewania świeżego betonu, należy zastosować

A. lekkie kruszywo

B. ciężkie kruszywo

C. cement portlandzki

D. cement hutniczy

Cement hutniczy to jedna z odpowiedzi, ale wiesz, on ma zupełnie inną charakterystykę niż cement portlandzki. Zawiera dużo żużli hutniczych, co sprawia, że jego czas wiązania i dojrzewania jest dłuższy. To nie jest fajne, jeśli musisz szybko skończyć budowę. Kruszywo ciężkie w betonie zwiększa gęstość, ale nie przyspiesza dojrzewania, a wręcz może to spowolnić, co wpływa źle na wytrzymałość. Z drugiej strony, lekkie kruszywo może być użyteczne, gdy ważna jest mniejsza masa konstrukcji, ale też nie pomoże w szybszym dojrzewaniu. Ważne jest, żeby dobrze rozumieć właściwości materiałów budowlanych i jak wpływają na procesy technologiczne, takie jak wiązanie betonu. Wybierając odpowiednie materiały, musisz pamiętać o wymaganiach projektu i standardach branżowych, żeby uniknąć błędów i zapewnić dobrą jakość wykonania.

Pytanie 20

Aby uzyskać płynną konsystencję mieszanki betonowej, należy dodać do niej

A. pył krzemionkowy

B. popiół lotny

C. superplastyfikator

D. mączkę ceglaną

Superplastyfikatory to materiały, które znacząco zwiększają płynność mieszanki betonowej bez konieczności dodawania wody. Działają poprzez zmniejszenie napięcia powierzchniowego wody w mieszance, co umożliwia lepsze rozprowadzenie cząstek cementu oraz innych składników. Dzięki tym właściwościom, superplastyfikatory są niezwykle skuteczne w produkcji betonu, który ma na celu uzyskanie wysokiej wytrzymałości i jednocześnie dużej płynności. Użycie superplastyfikatorów jest standardem w nowoczesnych technologiach budowlanych, zwłaszcza w przypadku betonu wylewanego w formach oraz betonu, który wymaga precyzyjnego wypełnienia detali. Przykładowo, w budownictwie drogowym, dodanie superplastyfikatora do mieszanki betonowej pozwala na uzyskanie lepszej jakości nawierzchni, zwiększając jednocześnie jej trwałość i odporność na czynniki atmosferyczne. Dobrze dobrane superplastyfikatory mogą również przyspieszyć proces wbudowywania betonu oraz zmniejszyć ryzyko segregacji składników mieszanki.

Pytanie 21

Stawka za godzinę pracy betoniarza wynosi 15,00 zł/r-g, a jego asystenta 10,00 zł/r-g. Jeżeli proces betonowania stropu trwał 20 godzin, to całkowite wynagrodzenie obu pracowników za to zadanie wynosi

A. 300,00 zł

B. 150,00 zł

C. 200,00 zł

D. 500,00 zł

Odpowiedzi, które nie są poprawne, często wynikają z błędnych założeń dotyczących stawek godzinowych lub liczby godzin pracy. Na przykład, jeśli ktoś obliczy tylko wynagrodzenie jednego pracownika, na przykład betoniarza, i uzna, że suma wynagrodzenia wynosi 300,00 zł, to pomija wynagrodzenie pomocnika, co prowadzi do znaczącego niedoszacowania całkowitych kosztów pracy. Inna popularna pomyłka to zaniżenie liczby godzin pracy, co zmienia całą kalkulację. Często zdarza się, że osoby rozwiązujące podobne zadania nie uwzględniają różnicy w stawkach wynagrodzeń między pracownikami, co prowadzi do błędnych wniosków. Ważne jest, aby podczas obliczeń analitycznych i budżetowych zawsze brać pod uwagę pełen obraz sytuacji, czyli zarówno stawki dla każdego pracownika, jak i czas ich pracy. W kontekście branży budowlanej, precyzyjne kalkulacje są nie tylko kluczowe dla efektywności finansowej projektu, ale także dla prawidłowego rozliczenia wszystkich zaangażowanych pracowników. W związku z tym, w przypadku takich zadań matematycznych, należy poświęcić trochę czasu na szczegółowe rozważenie wszystkich elementów, aby uniknąć niedopatrzeń i błędów w obliczeniach.

Pytanie 22

Na ilustracji przedstawiono sprzęt przeznaczony do

A. transportu i podawania mieszanki betonowej.

B. wykonywania mieszanki betonowej.

C. wykonywania zapraw budowlanych.

D. transportu i podawania kruszywa.

Wybór niepoprawnej odpowiedzi może wynikać z nieporozumienia dotyczącego funkcji betoniarki w procesie budowlanym. Często błędnie zakłada się, że urządzenia te są wykorzystywane do samodzielnego wykonywania mieszanki betonowej. Należy zaznaczyć, że mieszanka betonowa jest wytwarzana z surowców takich jak cement, kruszywo i woda w betoniarni, a betoniarka jedynie transportuje i podaje tę mieszankę na plac budowy. Dodatkowo, odpowiedzi sugerujące, że betoniarka służy do transportu kruszywa lub do wykonywania zapraw budowlanych, są mylące. Kruszywo jest materiałem wykorzystywanym w produkcji betonu, ale transportuje się je zwykle innymi pojazdami, takimi jak wywrotki. Ponadto, zaprawy budowlane, które są innego typu materiałami wiążącymi, wymagają oddzielnych procesów produkcyjnych. Takie niepoprawne wnioski wynikają z braku zrozumienia różnic między tymi materiałami oraz ich zastosowaniem na placu budowy, co jest kluczowe dla zachowania standardów jakości w branży budowlanej. Warto zwrócić uwagę na to, jak istotne jest zrozumienie specyfiki używanych urządzeń i materiałów, aby uniknąć podstawowych pomyłek w przyszłości.

Pytanie 23

W nazwie BSt500S stali zbrojeniowej liczba 500 wskazuje na wartość wyrażoną w MPa

A. wytrzymałość na zginanie

B. wytrzymałość na rozciąganie

C. granicę sprężystości

D. granicę plastyczności

Wybór odpowiedzi, które nie wskazują na granicę plastyczności, opiera się na nieporozumieniu dotyczących właściwości stali. Granica sprężystości, jak sugeruje jedna z odpowiedzi, odnosi się do maksymalnego odkształcenia, które materiał może znieść bez trwałych deformacji, a nie wytrzymałości materiału. Ta właściwość nie jest reprezentowana przez liczbę 500 w oznaczeniu stali BSt500S, co prowadzi do błędnych wniosków w projektowaniu i analizie konstrukcji. Wytrzymałość na rozciąganie, inna z możliwych odpowiedzi, to wartość, która opisuje maksymalne obciążenie, które materiał może wytrzymać przed zerwaniem, a nie przed odkształceniem plastycznym. W kontekście stalowych zbrojeń, istotne jest, aby rozróżniać te pojęcia, ponieważ projektowanie konstrukcji wymaga znajomości zarówno granicy plastyczności, jak i wytrzymałości na rozciąganie, aby uniknąć awarii. Na przykład, w przypadku mostów czy wieżowców, błędne obliczenia mogą prowadzić do katastrofalnych skutków. Ostatecznie, wybór odpowiedzi odnoszącej się do wytrzymałości na zginanie jest mylny, gdyż zginanie jest procesem, w którym materiał jest obciążany w sposób, który może prowadzić do różnorodnych stanów naprężeń, a nie jest bezpośrednio związany z oznaczeniem BSt500S. Zrozumienie tych terminów i ich zastosowania jest kluczowe dla budowania bezpiecznych i funkcjonalnych struktur.

Pytanie 24

Gdy ilość stali zbrojeniowej jest mała, a średnica prętów wynosi 10 mm, jakie urządzenie stosuje się do cięcia stali zbrojeniowej?

A. przecinarki plazmowej

B. palnika acetylenowego

C. przecinarki taśmowej

D. nożyc ręcznych

Przecinarki taśmowe są odpowiednie do cięcia materiałów w dużych ilościach, jednak ich zastosowanie w przypadku niewielkiej ilości stali zbrojeniowej może być nieefektywne. Te maszyny, choć oferują dużą prędkość cięcia, wymagają znacznego przygotowania oraz ustawienia, co przy małych zadaniach staje się czasochłonne. Z kolei przecinarki plazmowe, które są doskonałe do cięcia stali w dużych grubościach i skomplikowanych kształtach, nie są zalecane do cięcia cienkowarstwowych prętów, ponieważ mogą powodować nadmierne nagrzewanie się materiału i jego deformację. Palniki acetylenowe są narzędziami przeznaczonymi do cięcia grubych blach, co sprawia, że ich użycie w przypadku prętów o średnicy 10 mm jest nieuzasadnione i nieefektywne. W kontekście dobrych praktyk w przemyśle budowlanym i metalowym, kluczowe jest dobieranie narzędzi do konkretnego zadania. Nieprawidłowy dobór narzędzi może prowadzić do zwiększonych kosztów operacyjnych, zniszczenia materiału oraz zagrożenia dla bezpieczeństwa pracowników. Należy zwrócić uwagę, że efektywne i bezpieczne cięcie stali zbrojeniowej powinno być przeprowadzane przy użyciu odpowiednich narzędzi, które nie tylko spełniają wymogi techniczne, ale również są zgodne z obowiązującymi normami branżowymi.

Pytanie 25

Pręty zbrojeniowe O16 mm wykonane ze stali żebrowanej najczęściej wykorzystuje się do realizacji

A. strzemion podwójnych zamkniętych

B. zbrojenia nośnego w belkach

C. zbrojenia montażowego w belkach

D. strzemion pojedynczych otwartych

Pręty zbrojeniowe o średnicy 16 mm, robione ze stali żebrowanej, są super popularne w budownictwie, zwłaszcza do zbrojenia belek. Takie pręty są zgodne z normami budowlanymi, jak Eurokod 2. Dobrze trzymają się betonu, w odróżnieniu od gładkiej stali, co sprawia, że cała konstrukcja lepiej przenosi obciążenia. Pręty o średnicy 16 mm są świetnym wyborem, kiedy potrzebujemy czegoś wytrzymałego i odpornego na zginanie. W praktyce, w konstrukcjach żelbetowych musimy myśleć o różnych obciążeniach, zarówno dynamicznych, jak i statycznych. Dobrze dobrane pręty mogą naprawdę zmniejszyć ryzyko pęknięć czy innych uszkodzeń. Ważne jest też, żeby przestrzegać zasad rozmieszczania prętów zgodnie z normami, bo to zapewnia bezpieczeństwo i trwałość całego budynku. Moim zdaniem, dobrze jest mieć to na uwadze podczas projektowania.

Pytanie 26

W zakładzie prefabrykacji do łączenia prętów zbrojeniowych w siatki wykorzystuje się

A. zgrzewarki mobilne jednopunktowe

B. klucze zbrojarskie oraz drut wiązałkowy

C. spawarki elektryczne

D. zgrzewarki wielopunktowe

Używanie zgrzewarek jednopunktowych do łączenia prętów zbrojeniowych w siatki to nie najlepszy pomysł. Chociaż mogą się nadać w niektórych sytuacjach, mają wiele ograniczeń. Jednopunktowe zgrzewanie to czasochłonny proces i nie jest tak efektywny jak wielopunktowe, więc w prefabrykacji może nie przynieść najlepszych wyników. Spawarki elektryczne, pomimo że są używane w budownictwie, nie nadają się do zgrzewania prętów w sposób, który zapewnia odpowiednie właściwości mechaniczne. I tak, spawanie prętów może osłabić materiał, co wiąże się z regułami inżynierii budowlanej. Klucze zbrojarskie i drut wiązałkowy też nie są najlepszym rozwiązaniem dla prefabrykacji, bo używa się ich głównie w prostszych konstrukcjach. Używanie drutu wiązałkowego wiąże się z mniejszą trwałością połączeń, co nie jest najlepsze, kiedy myślimy o obciążeniach w budowlach. Dlatego zgrzewanie wielopunktowe jest lepszym rozwiązaniem, gwarantując jakość i efektywność w produkcji elementów zbrojeniowych.

Pytanie 27

W oznaczeniu BSt500S stali zbrojeniowej liczba 500 odnosi się do wartości w MPa?

A. odporność na rozciąganie

B. granicę sprężystości

C. granicę plastyczności

D. odporność na zginanie

Wybór odpowiedzi, które wskazują na inne właściwości stali, takie jak wytrzymałość na zginanie, granicę sprężystości czy wytrzymałość na rozciąganie, odzwierciedla powszechne nieporozumienia dotyczące klasyfikacji stali zbrojeniowej. Wytrzymałość na zginanie odnosi się do zdolności materiału do stawiania oporu podczas działania momentów zginających, co jest istotne w kontekście konstrukcji, ale nie jest bezpośrednio związane z oznaczeniem BSt500S. Z kolei granica sprężystości to punkt, w którym materiał przestaje się deformować sprężyście i zaczyna ulegać deformacjom plastycznym. Wytrzymałość na rozciąganie określa maksymalne naprężenie, jakie materiał może wytrzymać przed zerwaniem, ale również nie jest tym, co definiuje oznaczenie stali BSt500S. Prawidłowe zrozumienie tych terminów jest kluczowe w kontekście projektowania i analizy konstrukcji. Często błędne interpretacje wynikają z braku znajomości podstawowych definicji i parametrów materiałowych. Zrozumienie, że w stali zbrojeniowej oznaczenie takie jak BSt500S odnosi się do konkretnej właściwości, jaką jest granica plastyczności, jest kluczowe dla prawidłowego doboru materiałów w projektach budowlanych i zapewnienia ich trwałości oraz bezpieczeństwa. Właściwe zrozumienie różnych mechanizmów działania stali w różnych warunkach obciążeniowych jest niezbędne dla inżynierów, którzy muszą wybrać odpowiednie materiały dla swoich projektów.

Pytanie 28

Gięcie ręczne prętów zbrojeniowych o średnicy Ø8 mm powinno być przeprowadzone przy zastosowaniu

A. spawarki elektrycznej

B. wciągarki ręcznej

C. klucza zbrojarskiego

D. obcążków zbrojarskich

Wybór wciągarki ręcznej do ręcznego gięcia prętów zbrojeniowych Ø8 mm jest nieodpowiedni, ponieważ narzędzie to jest przeznaczone głównie do podnoszenia i przenoszenia ciężkich obiektów, a nie do precyzyjnego formowania materiałów. Wciągarka nie zapewnia wymaganej siły kontrolowanej do dokładnego gięcia prętów zbrojeniowych, co może prowadzić do ich uszkodzenia, a także do nieprawidłowego kształtu, który z kolei wpłynie na jakość całości konstrukcji. Obcążki zbrojarskie również nie są odpowiednim narzędziem do gięcia prętów, gdyż służą głównie do przycinania lub wyginania zbrojenia w ograniczonym zakresie, co nie jest wystarczające dla prętów o większej średnicy. Spawarka elektryczna, z drugiej strony, jest narzędziem służącym do łączenia elementów metalowych poprzez ich stopienie, co w przypadku prętów zbrojeniowych nie jest praktyczne, ani zgodne z zasadami budowy zbrojeń. Zastosowanie tych narzędzi może prowadzić do poważnych błędów konstrukcyjnych, w tym do zmniejszenia nośności i trwałości obiektu budowlanego. W branży budowlanej niezwykle istotne jest stosowanie odpowiednich narzędzi dostosowanych do specyfiki prac, aby zapewnić bezpieczeństwo i jakość zrealizowanych zadań. Z tego powodu klucz zbrojarski jest jedynym poprawnym rozwiązaniem w kontekście gięcia prętów zbrojeniowych.

Pytanie 29

Zgodnie z zamieszczoną normą PN-EN 197-1:2012 jak należy oznakować cement, którego 95% masy stanowią nieklinkierowe składniki główne?

Oznaczenie cementu wg PN-EN 197-1:2012
Nazwa cementu	Oznaczenie cementu wg PN-EN 197-1:2012	Maksymalna zawartość nieklinkierowych składników głównych [ % wag.]
Cement portlandzki	CEM I	–
Cement portlandzki wieloskładnikowy	CEM II/A	20
Cement portlandzki wieloskładnikowy	CEM II/B	35
Cement hutniczy	CEM III/A	65
	CEM III/B	80
	CEM III/C	95
Cement pucolanowy	CEM IV/A	35
Cement pucolanowy	CEM IV/B	55
Cement wieloskładnikowy	CEM V/A	60
Cement wieloskładnikowy	CEM V/B	80

A. CEM II/B

B. CEM II/A

C. CEM V/B

D. CEM III/C

W przypadku wyboru odpowiedzi CEM II/A, CEM II/B lub CEM V/B, dochodzi do fundamentalnych błędów w rozumieniu klasyfikacji cementów zgodnie z normą PN-EN 197-1:2012. Cementy typu CEM II to mieszanki, które zawierają od 20% do 35% klinkieru, co oznacza, że nie mogą one spełniać kryteriów dotyczących 95% masy nieklinkierowych składników. Wybór CEM II/A lub CEM II/B sugeruje, że koncentracja klinkieru jest znacznie wyższa niż w przypadku CEM III/C. Z kolei cement CEM V/B to mieszanka, która może zawierać różnorodne materiały dodatkowe, jednak nie osiąga ona specyfikacji wymaganej dla cementu CEM III/C, który jest przeznaczony dla specyficznych zastosowań, w których wymagana jest wysoka zawartość składników nieklinkierowych, co jest kryterium istotnym dla odpowiedniego dostosowania właściwości betonu. Rozumienie klasyfikacji cementów jest kluczowe dla inżynierów, ponieważ wybór niewłaściwego typu cementu może prowadzić do poważnych problemów w trwałości i wytrzymałości konstrukcji, a także zwiększyć koszty budowy i eksploatacji budynków. Błędne wnioski w tej kwestii mogą mieć daleko idące konsekwencje, dlatego istotne jest, aby być dobrze zaznajomionym z normami i metodami klasyfikacji, aby podejmować świadome decyzje w pracy zawodowej.

Pytanie 30

W obliczeniach dotyczących robót zbrojarskich liczba prętów zbrojeniowych podawana jest w

A. metrach bieżących

B. tonach

C. metrach sześciennych

D. kilogramach

Odpowiedź w tonach jest prawidłowa, ponieważ w przedmiarowaniu robót zbrojarskich ilość prętów zbrojeniowych oblicza się na podstawie ich masy. W branży budowlanej, szczególnie w zakresie prac zbrojarskich, stosuje się tonę jako jednostkę miary, gdyż pozwala to na dokładniejsze określenie ilości materiałów stalowych potrzebnych do realizacji projektu. Przykładowo, przy obliczaniu ilości stali potrzebnej do wykonania elementów konstrukcyjnych, takich jak słupy czy belki, inżynierowie najpierw obliczają objętość tych elementów, a następnie przelicza się je na masę, co umożliwia precyzyjniejsze zamówienie odpowiedniej ilości prętów zbrojeniowych z uwzględnieniem ich gęstości. Dobre praktyki w branży zalecają prowadzenie dokładnej dokumentacji związanej z wykorzystaniem materiałów, co jest istotne nie tylko dla kontroli kosztów, ale również dla zgodności z normami budowlanymi, takimi jak Eurokod czy normy PN-EN, które regulują wymagania dotyczące stali zbrojeniowej.

Pytanie 31

Na rysunku przedstawiono węzeł zbrojarski

A. martwy.

B. prosty.

C. dwurzędowy.

D. krzyżowy.

Węzeł zbrojarski prosty, który przedstawiono na rysunku, jest kluczowym elementem konstrukcji żelbetowych. Charakteryzuje się on szczególnym sposobem łączenia prętów, gdzie jeden pręt jest owinięty wokół drugiego w kształcie litery 'S'. Taki sposób wiązania jest praktycznie stosowany w budownictwie, ponieważ zapewnia stabilność oraz wystarczającą nośność konstrukcji. Węzeł prosty pozwala na efektywne przenoszenie obciążeń, co jest szczególnie istotne w przypadku elementów, które muszą wytrzymać różnorodne siły działające na budowlę. Praktyczne zastosowania tego typu węzła obejmują połączenia w fundamentach, słupach oraz stropach, gdzie wymagana jest wysoka odporność na zginanie. Dobrą praktyką w inżynierii budowlanej jest stosowanie węzłów prostych w miejscach, gdzie napotykamy duże obciążenia, co zwiększa bezpieczeństwo i trwałość konstrukcji. Ponadto, węzeł prosty jest łatwy do wykonania, co przyspiesza proces budowy i obniża koszty robocizny. Znajomość tego typu złączeń jest niezbędna dla inżynierów i budowniczych, aby móc projektować efektywne i bezpieczne konstrukcje.

Pytanie 32

Włókna stalowe, szklane lub syntetyczne stosowane są jako dodatki do mieszanek betonowych podczas wytwarzania

A. żużlobetonów

B. fibrobetonów

C. polimerobetonów

D. asfaltobetonów

Włókna stalowe, szklane lub syntetyczne są kluczowymi dodatkami do mieszanek betonowych w produkcji fibrobetonów. Fibrobeton to rodzaj betonu, w którym włókna są dodawane w celu poprawy właściwości mechanicznych oraz trwałości materiału. Włókna te działają jako zbrojenie w betonie, co pozwala na zwiększenie jego odporności na pękanie oraz poprawę elastyczności. Przykładem praktycznego zastosowania fibrobetonów jest budowa nawierzchni drogowych, gdzie ich wytrzymałość na zginanie oraz odporność na zmęczenie są kluczowe. Dodatkowo, fibrobeton może być stosowany w konstrukcjach prefabrykowanych, co zmniejsza ryzyko pęknięć podczas transportu i montażu. W branży budowlanej stosuje się różne normy, takie jak PN-EN 14889-1, które regulują wymagania dotyczące włókien stosowanych w betonie, co potwierdza ich znaczenie i zastosowanie w nowoczesnych technologiach budowlanych.

Pytanie 33

Zmierzono wysokości 4 szkieletów zbrojeniowych słupów o przewidzianej w dokumentacji wysokości 3 m. Na podstawie podanych w tabeli dopuszczalnych odchyleń wskaż wysokość szkieletu wykonanego nieprawidłowo.

Dopuszczalne odchylenia wymiarów zbrojenia
Wymiar tolerowany zbrojenia	Dopuszczalne wartości odchyłki od wymiaru nominalnego
długość siatek i szkieletów	± 10 mm
szerokość siatek, szerokość i wysokość szkieletów:
– przy wymiarze do 1m	± 5 mm
– przy wymiarze ponad 1m	± 10 mm

A. 2 995 mm

B. 2 985 mm

C. 3 005 mm

D. 3 010 mm

Wysokość 2 985 mm jest uznawana za nieprawidłową, ponieważ nie mieści się w dopuszczalnym zakresie odchyleń dla wysokości szkieletu zbrojeniowego słupa, który powinien wynosić od 2 990 mm do 3 010 mm. Normy budowlane wymagają, aby wszystkie elementy konstrukcyjne były realizowane w zgodzie z określonymi tolerancjami, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa oraz funkcjonalności budynku. Na przykład, w przypadku konstrukcji żelbetowych, odchylenia od norm mogą wpływać na przenoszenie obciążeń, co w dłuższym czasie może prowadzić do uszkodzeń konstrukcji. Dlatego ważne jest, aby wykonawcy precyzyjnie mierzyli wysokości i stosowali się do wytycznych zawartych w dokumentacji technicznej, aby zapewnić zgodność z projektami oraz normami branżowymi. W praktyce, stosowanie wytycznych dotyczących tolerancji konstrukcyjnych jest kluczowe dla zapewnienia stabilności i trwałości obiektów budowlanych.

Pytanie 34

W celu zagęszczenia betonu w cienkich elementach pionowych o grubości do 25 cm wykorzystuje się wibratory

A. przyczepne

B. prętowe

C. głębinowe

D. powierzchniowe

Wibratory przyczepne to świetna opcja, gdy mówimy o zagęszczaniu cienkowarstwowych elementów betonowych, np. ścianek czy słupków do 25 cm grubości. Działają na zasadzie drgań, które przenoszą się na beton, co pomaga pozbyć się pęcherzyków powietrza i równomiernie rozłożyć składniki. Ich konstrukcja sprawia, że łatwo je zamocować do formy, co bardzo ułatwia robotę. Przykładowo, używa się ich do budowy mieszkań, gdzie jakość betonu w pionowych częściach jest kluczowa. Normy budowlane, takie jak PN-EN 206-1, podkreślają, jak ważne jest odpowiednie zagęszczenie betonu dla uzyskania dobrych właściwości i trwałości konstrukcji, więc te wibratory to naprawdę istotne narzędzie w budownictwie.

Pytanie 35

Na podstawie zestawienia stali zbrojeniowej oblicz koszt zakupu prętów 6 ze stali B500SP niezbędnych do wykonania zbrojenia ścian fundamentowych, jeżeli cena jednostkowa tych prętów wynosi 2500,00 zł/tonę.

A. 51,75 zł

B. 38,75 zł

C. 174,25 zł

D. 387,50 zł

Niepoprawne odpowiedzi związane są z błędnymi założeniami i niedokładnościami w obliczeniach kosztów zakupu prętów ze stali B500SP. W przypadku odpowiedzi, które oferują wartości znacznie wyższe niż rzeczywisty koszt, można zauważyć, że osoba odpowiadająca najprawdopodobniej nie uwzględniła właściwego przeliczenia masy prętów na podstawie ich średnicy oraz długości. Często występującym błędem jest również pomijanie jednostek miary oraz niepoprawne założenie, że cena jednostkowa dotyczy wyłącznie zakupu minimalnej ilości materiału, co prowadzi do zawyżenia kosztów. W praktyce inżynieryjnej kluczowe jest zrozumienie, jak obliczać koszty materiałów budowlanych przy uwzględnieniu ich specyfikacji technicznych, a także standardów jakości, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa i trwałości konstrukcji. Przykładem złej praktyki jest przyjmowanie wartości jednostkowych bez przeliczeń, co prowadzi do błędnych wniosków finansowych i planistycznych, a w konsekwencji do potencjalnych problemów na budowie. Zrozumienie zasad obliczania kosztów oraz ich praktycznych zastosowań jest kluczowe dla efektywnego zarządzania projektem budowlanym.

Pytanie 36

W kosztorysowaniu prac zbrojarskich wartość prętów zbrojeniowych podaje się w

A. metrach bieżących

B. kilogramach

C. metrach sześciennych

D. tonach

Zdarza się, że początkujący mylą jednostki używane przy rozliczaniu stali zbrojeniowej, bo w dokumentacji technicznej pojawiają się różne miary: metry bieżące, kilogramy, a nawet objętości w metrach sześciennych. Jednak z praktycznego punktu widzenia, żadne z tych podejść nie jest właściwe w kosztorysowaniu. Metry bieżące bywają mylące, bo stal zbrojeniowa występuje w różnych średnicach i każda z nich ma inną wagę na metr. Stąd nie da się łatwo porównać czy wycenić dwóch odcinków pręta o tej samej długości, ale różnych przekrojach. To, moim zdaniem, najczęstszy błąd – mylenie długości z masą materiału, co prowadzi do poważnych pomyłek przy rozliczeniach. Jeśli chodzi o kilogramy, to czasami stosuje się je przy drobnych zamówieniach lub wstępnych oszacowaniach, ale w skali inwestycji i dokumentów rozliczeniowych dominuje tona jako podstawowa jednostka. Rozliczenia w kilogramach są niepraktyczne przy dużych ilościach stali – łatwo się wtedy pomylić przy przeliczaniu na ceny jednostkowe i koszty transportu. Jeszcze gorszym wyborem są metry sześcienne, bo stal nie jest materiałem sprzedawanym na objętość – w przeciwieństwie do betonu. Tu już widać nieporozumienie terminologiczne – metr sześcienny dotyczy betonu, a nie stali. W polskich katalogach norm i wycen (np. KNR), wszędzie spotkasz się z tonami, bo to pozwala łatwo powiązać dostawy materiałowe, transport oraz rozliczenia z wykonawcą. Takie są dobre praktyki na rynku i trudno się temu dziwić – przecież każdy skład budowlany wystawia dokument WZ właśnie na tony, nie na metry bieżące czy kilogramy. Warto zapamiętać, że normatywy i kosztorysy zawsze powinny być zgodne z rynkową praktyką, bo to ułatwia późniejsze rozliczenia i unika nieporozumień na budowie.

Pytanie 37

Oblicz wskaźnik wodno-cementowy dla mieszanki betonowej, jeśli do produkcji 1 m³ mieszanki wykorzystano 400 kg cementu, a całościowa zawartość wody w mieszance wynosi 220 kg?

A. 0,50

B. 0,58

C. 0,52

D. 0,55

Wskaźnik wodno-cementowy, czyli ten nieszczęsny w/c, to naprawdę ważna sprawa w betonie. To od niego zależy, jak trwały i mocny będzie nasz materiał. Obliczamy go, dzieląc masę wody przez masę cementu. W twoim przypadku mamy 220 kg wody i 400 kg cementu. Czyli, jak zrobisz 220 kg podzielić przez 400 kg, dostajesz 0,55. To super wynik, bo oznacza, że mamy fajny stosunek wody do cementu, no i to naprawdę sprzyja dobrym właściwościom betonu. Pamiętaj jednak, że ten wskaźnik trzeba dostosować do wymagań konkretnego projektu i warunków pogodowych. Na przykład, jak jest zimno, możesz użyć trochę wyższego wskaźnika, żeby cement lepiej się związał. Ale uwaga – za niski wskaźnik może sprawić, że beton będzie się źle mieszał i będzie pękał, a za wysoki sprawi, że będzie mniej trwały i bardziej porowaty. Dlatego zawsze warto sprawdzić normy, jak PN-EN 206, które mówią, jakie są wymogi dla betonu w różnych sytuacjach.

Pytanie 38

Na podstawie danych zawartych w tablicy z Katalogu Nakładów Rzeczowych oblicz czas pracy giętarki do prętów potrzebny do przygotowania 500 kg prętów ze stali A-0.

Przygotowanie i montaż zbrojenia
nakłady na 1 tonę	wyciąg z KNR 2-02 Tablica 0290
rodzaje maszyn	jm.	pręty gładkie	pręty żebrowane
Prościarka do prętów	m-g	3,60	4,30
Nożyce do prętów	m-g	4,75	5,80
Giętarka do prętów	m-g	4,03	4,80

A. 2,400 m-g

B. 8,060 m-g

C. 2,015 m-g

D. 9,600 m-g

Wybór niepoprawnej odpowiedzi często wynika z nieścisłości w interpretacji danych zawartych w Katalogu Nakładów Rzeczowych oraz błędnych założeń w obliczeniach. Na przykład, mogą wystąpić trudności w prawidłowym przeliczeniu jednostek, co prowadzi do błędnych wartości. Często osoby wykonujące obliczenia mylą tony z kilogramami, co może skutkować pomnożeniem wartości czasowej przez niewłaściwy współczynnik. Warto zauważyć, że przy obliczeniach dotyczących maszyn i urządzeń, takich jak giętarki, kluczowe jest zrozumienie, jak czas pracy przekłada się na całkowite koszty produkcji. Niekiedy zdarza się także, że nie uwzględnia się różnic w wydajności maszyn przy różnych typach materiałów, co również może prowadzić do błędnych wniosków. W branży metalowej, gdzie precyzja jest kluczowa, zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla skutecznego zarządzania produkcją. Ponadto, odpowiednie przeszkolenie pracowników w zakresie obsługi maszyn oraz interpretacji danych z katalogów jest niezbędne, aby uniknąć takich pomyłek i zapewnić efektywność procesów produkcyjnych.

Pytanie 39

Korzystając z informacji zawartych w specyfikacji technicznej wykonania i odbioru robót betoniarskich, określ maksymalną wysokość, z której może być układana mieszanka betonowa o konsystencji ciekłej przy betonowaniu słupa o przekroju 50 x 50 cm, bez krzyżującego się zbrojenia.

Specyfikacja techniczna wykonania i odbioru robót betoniarskich (fragment)
1.	Wysokość swobodnego zrzucania mieszanki betonowej o konsystencji wilgotnej i gęsto plastycznej nie powinna przekraczać 3 m.
2.	Słupy o przekroju co najmniej 40 × 40 cm, lecz nie większym niż 80 × 80 cm, bez krzyżującego się zbrojenia, mogą być betonowane od góry z wysokości nie większej niż 5,0 m. Przy stosowaniu mieszanki o konsystencji plastycznej lub ciekłej betonowanie słupów od góry może odbywać się z wysokości nie przekraczającej 3,5 m.
3.	W przypadku układania mieszanki betonowej z większych wysokości niż podane w pkt. 1 i 2 należy stosować rynny, rury teleskopowe, rury elastyczne (rękawy) itp.

A. 0,5 m

B. 3,5 m

C. 3,0 m

D. 5,0 m

Odpowiedzi 5,0 m, 3,0 m oraz 0,5 m mogą wydawać się na pierwszy rzut oka atrakcyjne, jednak każda z nich wynika z błędnych założeń dotyczących maksymalnej wysokości układania mieszanki betonowej. Wybór 5,0 m jest niezgodny z normami, ponieważ przekracza dopuszczalną wysokość dla słupów o małych przekrojach, co może prowadzić do niepożądanych skutków, takich jak segregacja materiału czy spadek jakości betonu. Odpowiedź 3,0 m również nie jest zalecana, ponieważ w przypadku słupów o przekroju 50 x 50 cm, normą jest wysokość 3,5 m, co jest bezpiecznym i sprawdzonym rozwiązaniem w praktyce budowlanej. Natomiast wybór 0,5 m jest zdecydowanie zbyt niski, co sugeruje brak zrozumienia zasad dotyczących betonowania oraz nieefektywne wykorzystanie materiałów. W każdym z tych przypadków, kluczowe jest zrozumienie, że odpowiednia wysokość układania betonu wpływa na jakość konstrukcji oraz bezpieczeństwo. Ignorowanie tych zasad może prowadzić do poważnych problemów strukturalnych, dlatego tak ważne jest oparcie się na odpowiednich normach oraz dobrych praktykach branżowych.

Pytanie 40

Na podstawie przedstawionego zestawienia siatek zbrojeniowych określ, ile sztuk siatek typu R513 długości 3 m i szerokości 2,15 m należy przygotować do wykonania zbrojenia żelbetowej płyty stropowej.

Zestawienie siatek zbrojeniowych dla płyty stropowej
Poz.	Sztuk	Typ siatki	Długość [mm]	Szerokość [mm]	Masa [kg]
1.	9	R221	5000	2150	235,103
2.	22	R513	3000	2150	644,226
3.	1	R221	2400	2150	12,539
4.	5	R513	3000	1075	73,207
5.	10	R221	1500	2150	78,370
6.	1	R221	1100	2150	5,747
Razem					978,659

A. 5 szt.

B. 22 szt.

C. 9 szt.

D. 10 szt.

Wybierając jedną z niepoprawnych odpowiedzi, można napotkać typowe błędy w interpretacji danych dotyczących zbrojenia. Często zdarza się, że osoby, które nie są dobrze zaznajomione z praktyką inżynieryjną, mogą oszacować potrzebną ilość materiału bez uwzględnienia rzeczywistych wymagań projektowych, co prowadzi do zaniżania lub zawyżania liczby sztuk siatek. Na przykład, wybierając odpowiedź 9 szt., można błędnie uznać, że tylko część płaszczyzny stropowej wymaga zbrojenia, co jest niezgodne z zasadami projektowania konstrukcji żelbetowych. Podobne myślenie prowadzi do wyboru 5 szt., co z kolei nie uwzględnia pełnej powierzchni stropu, a co za tym idzie - realnych obciążeń, które będą na niego działać. W branży budowlanej kluczowe jest, aby dokładnie analizować dokumentację projektową oraz stosować się do norm, które w tym przypadku wskazują na 22 sztuki siatek jako niezbędne do zapewnienia odpowiedniej stabilności i bezpieczeństwa konstrukcji. Ignorowanie tych faktów prowadzi do ryzykownych praktyk, które mogą skutkować poważnymi problemami w trakcie eksploatacji budynku.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej