Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 13 lipca 2026 16:02
Data zakończenia: 13 lipca 2026 16:22

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Który odnośnik (hiperłącze) jest poprawnie zapisany?

<a href="http://strona.pl">strona</a>

<a src="/www.strona.pl">strona</a>

<a href="http::/strona.pl>strona</a>

<a href=http://strona.pl>strona</a>

Hiperłącze tworzy znacznik <a>, a adres docelowy podaje się w atrybucie href, w cudzysłowie: <a href="http://strona.pl">strona</a>. Tekst między <a> a </a> to widoczna treść odnośnika. Ważne są prawidłowy adres (ze schematem http:// lub https://) oraz poprawne ujęcie wartości w cudzysłów. Dlatego poprawny jest zapis <a href="http://strona.pl">strona</a>.

Pytanie 2

Język JavaScrypt umożliwia obsługę

A. klas abstrakcyjnych

B. obiektów DOM

C. funkcji wirtualnych

D. wysyłania ciastek z identycznymi informacjami do wielu klientów strony

JavaScript to język programowania, który ma silne wsparcie dla obiektów DOM (Document Object Model), co pozwala na dynamiczne manipulowanie strukturą HTML oraz stylami CSS w czasie rzeczywistym. DOM jest interfejsem programowania aplikacji, który reprezentuje strukturę dokumentów HTML oraz XML jako zhierarchizowane drzewo obiektów. Dzięki JavaScript, programiści mogą dodawać, usuwać oraz modyfikować elementy na stronie internetowej, co prowadzi do interaktywnych i responsywnych doświadczeń użytkowników. Na przykład, za pomocą metody document.getElementById() można uzyskać dostęp do konkretnego elementu HTML, a następnie zmienić jego zawartość lub styl. Możliwości manipulacji DOM w JavaScript są szerokie, obejmują takie operacje jak dodawanie klas CSS, obsługa zdarzeń użytkownika, czy tworzenie nowych elementów. Standardy, takie jak W3C DOM, definiują sposób, w jaki te operacje powinny być realizowane, zapewniając interoperacyjność w różnych przeglądarkach. Zrozumienie obsługi DOM w JavaScript jest kluczowe dla każdego, kto chce tworzyć nowoczesne aplikacje internetowe, ponieważ umożliwia pełne wykorzystanie możliwości interakcji na stronach WWW.

Pytanie 3

Wynikiem realizacji kwerendy

SELECT sezon, SUM(liczba_dn) FROM rezerwacje GROUP BY sezon;

na podstawie poniższej tabeli rezerwacje jest:

A. lato 3, zima 4

B. lato 10, zima 4, lato 5, zima 6, lato 5, zima 9, zima 8

C. lato 10, 5, 5; zima 4, 6, 9, 8

D. lato 20, zima 27

Analiza błędnych odpowiedzi wskazuje na niezrozumienie zasad działania kwerend SQL, szczególnie w kontekście zagregowanych wyników. Odpowiedź sugerująca lato 3, zima 4, 6, 9, 8 jest niepoprawna, ponieważ nie sumuje dni, a jedynie przedstawia liczby, które są w rzeczywistości liczbą dni w sezonach. Może to wynikać z błędnej interpretacji funkcji GROUP BY, która ma na celu zebranie wyników w grupy przed zastosowaniem funkcji agregujących. Kolejna odpowiedź myli pojęcie grupowania i agregacji, podając szczegółowe wartości bez ich sumowania, co nie jest zgodne z logiką kwerendy. W SQL, funkcja SUM nie jest używana do wyodrębnienia poszczególnych wartości, ale do obliczenia ich łącznej wartości w ramach grupy. Ostatnia niepoprawna odpowiedź, która z kolei podaje poszczególne dni rezerwacji dla obu sezonów, również nie spełnia wymogu zsumowania danych. Podobnie jak w poprzednich przypadkach, brak zrozumienia, jak działają agregacje w SQL, prowadzi do wniosków, które są niezgodne z pojęciem zorganizowanej analizy danych. Dlatego niezwykle ważne jest, aby przy pracy z danymi zrozumieć, jak funkcje agregujące wpływają na zbieranie informacji oraz w jaki sposób odpowiednie grupowanie i przetwarzanie danych może dostarczyć użytecznych informacji dla różnych analiz biznesowych.

Pytanie 4

Funkcja zapisana w języku PHP ma postać jak poniżej. Jej zadaniem jest

function fun1($liczba)
 {
     if($liczba % 2 == 0)
         return 1;

     return 0;
 }

A. wypisanie liczby nieparzystej.

B. wypisanie liczby parzystej.

C. zwrócenie wartości 0, gdy liczba jest parzysta.

D. zwrócenie wartości 1, gdy liczba jest parzysta.

Twoja odpowiedź jest poprawna. Funkcja fun1($liczba) w PHP zwraca wartość 1, gdy liczba podana jako argument jest parzysta. Jest to wynikiem działania funkcji, której składnikami są operator modulo (%) i porównanie (==). Kod ($liczba % 2 == 0) sprawdza, czy reszta z dzielenia liczby przez 2 jest równa zero, co jest prawdą dla wszystkich liczb parzystych. Jeśli warunek jest spełniony, funkcja zwraca wartość 1. Jest to typowe i efektywne podejście do sprawdzania parzystości liczb w językach programowania. Wykorzystanie operatora modulo jest powszechną praktyką, gdyż nie tylko pozwala na realizację takiej operacji, ale również jest szybkie i nie wymaga zbyt dużego nakładu zasobów procesora. Można zastosować tę wiedzę w różnych scenariuszach - na przykład, gdy potrzebujesz przeprowadzić różne operacje na podstawie parzystości lub nieparzystości liczb.

Pytanie 5

Na przedstawionym obrazie zobrazowano wybór formatu pliku do zaimportowania bazy danych. Który z formatów należy wybrać, jeśli dane zostały wyeksportowane z programu Excel i zapisane w formie tekstowej z użyciem przecinka do oddzielania wartości pól?

A. XML

B. ESRI

C. CSV

D. SQL

Format SQL jest używany do zapisywania i przenoszenia poleceń bazodanowych które pozwalają na operacje takie jak tworzenie modyfikowanie i pobieranie danych SQL to język zapytań a nie format przechowywania danych co sprawia że nie nadaje się do prostego importu danych wyeksportowanych z Excela bezpośrednio w formie tekstowej XML z kolei jest formatem tekstowym używanym do przechowywania danych w strukturze hierarchicznej z możliwością definiowania złożonych relacji między danymi Choć elastyczny i potężny XML jest często zbyt skomplikowany dla prostych tabelarycznych danych jakie można znaleźć w plikach Excel Wymaga tworzenia struktur znaczników co może być niepotrzebne zwłaszcza dla prostych zestawów danych ESRI czyli format plików kształtu jest specyficzny dla danych geograficznych i przestrzennych i nie jest używany do przenoszenia danych tabelarycznych Excel MediaWiki tabela jest rozwiązaniem specyficznym które umożliwia eksport i import danych w formacie wiki przydatnym jedynie w kontekście platform wiki Zastosowanie tych formatów w kontekście importu prostych danych tabelarycznych z Excela które są zapisane przy użyciu przecinków jako separatorów wydaje się niepraktyczne Odpowiednim i efektywnym rozwiązaniem jest zatem użycie CSV który zapewnia łatwość importu i szeroką kompatybilność z różnymi systemami i oprogramowaniem

Pytanie 6

Związek między tabelami, osiągany przez bezpośrednie połączenie kluczy głównych obu tabel, nazywamy relacją

A. n..1

B. 1..n

C. 1..1

D. n..m

Odpowiedź 1..1 to trafny wybór. Mamy tam relację między tabelami, gdzie każda z par rekordów ma swoje odpowiedniki – czyli jeden rekord w tabeli A ma dokładnie jeden odpowiednik w tabeli B. Taka sytuacja jest dość konkretna i w praktyce sprawdza się w wielu systemach zarządzania danymi. Na przykład, jeśli mamy jakąś instytucję, to fajnie, żeby miała jednego reprezentanta, prawda? No i właśnie relacja 1..1 się w tym sprawdza. Choć muszę przyznać, że nie jest ona zbyt popularna, bo częściej korzysta się z innych typów relacji, to jednak w sytuacjach, gdzie chcemy mieć jasne połączenia, jest niezastąpiona. Weźmy na przykład użytkowników i ich profile – każdy użytkownik ma jeden profil, a ten profil tylko jednego użytkownika. Takie rozwiązanie ogranicza powielanie danych, co jest dużym plusem.

Pytanie 7

Fragment kodu w języku PHP ma następującą postać: Zakładając, że zmienne: a, b, c przechowują wartości numeryczne, wynikiem działania warunku będzie wypisanie liczby

if ($a > $b && $a > $c)   echo $a;
 else if ($b > $c)   echo $b;
 else   echo $c;

A. największej.

B. nieparzystej.

C. parzystej.

D. najmniejszej.

Dobrze zrozumiałeś działanie warunków logicznych w języku PHP! Fragment kodu prezentowany na zdjęciu rzeczywiście wypisuje wartość największej zmiennej. Jest to wynik skumulowanego działania kilku warunków if oraz else if, które porównują wartości zmiennych a, b, c. Najpierw, warunek sprawdza, czy zmienna a jest większa od pozostałych. Jeśli tak, wartość a jest wypisywana. Jeżeli nie, przechodzi do kolejnego warunku, gdzie sprawdza, czy b jest większe od c. Jeżeli tak, wypisuje b, jeżeli nie - wypisze c. W ten sposób kod zawsze wypisze największą wartość. Zrozumienie tej logiki jest kluczowe w programowaniu, szczególnie w kontekście operacji porównania, które są podstawą wielu bardziej skomplikowanych algorytmów. To ważny fragment wiedzy, który pomaga w budowaniu efektywnych i optymalnych rozwiązań kodowych.

Pytanie 8

Który z przedstawionych obrazów ma zastosowany poniższy styl CSS?

img {
    padding: 5px;
    border: 1px solid grey;
    border-radius: 10px;
}

A. C.

B. A.

C. D.

D. B.

Obraz A został sformatowany za pomocą stylu CSS, który określa podstawowe cechy estetyczne elementu graficznego. Pierwszym aspektem jest zastosowanie właściwości padding wynoszącej 5px, co oznacza, że wokół obrazu znajduje się wewnętrzny margines o szerokości 5 pikseli. To zapewnia przestrzeń między obrazem a jego ramką, zwiększając czytelność i estetykę wizualną. Następnie, użyto border o grubości 1px z kolorem solid grey. Ten cienki, szary obrys dodaje subtelny akcent, który pomaga wyróżnić obraz na tle strony. Wartość border-radius wynosi 10px, co dodaje zaokrąglone rogi, nadając nowoczesny wygląd. Takie zaokrąglenie jest często stosowane w nowoczesnym designie, aby nadać strony bardziej przyjazny i estetyczny wygląd. Stylizacja obrazów w ten sposób jest zgodna z zasadami responsywności i dostępności, co jest istotne w projektowaniu interfejsów użytkownika. Stosowanie takich technik pozwala na tworzenie spójnych i estetycznych stron internetowych, które są zgodne z obecnymi standardami UX i UI.

Pytanie 9

Do czego służy funkcja CONCAT() w SQL?

A. do przycinania tekstu

B. do wyciągania podłańcucha

C. do usuwania wskazanego tekstu

D. do łączenia tekstów (konkatenacji)

Funkcja CONCAT() łączy (konkatenuje) kilka tekstów w jeden ciąg, np. CONCAT(imie, ' ', nazwisko) da pełne imię i nazwisko. Dlatego CONCAT() służy do łączenia tekstów.

Pytanie 10

Określ rezultat działania podanego kodu PHP, przy założeniu, że zmienna tab jest tablicą.

$tab = explode(",", "jelenie,sarny,dziki,lisy,borsuki"); 
echo $tab[1]." ".$tab[2];

A. dziki lisy

B. lisy borsuki

C. jelenie sarny

D. sarny dziki

Wynik wykonania kodu PHP przedstawionego w pytaniu to 'sarny dziki', co odpowiada trzeciej opcji. Analizując kod, najpierw wykorzystujemy funkcję explode, która dzieli ciąg znaków na elementy tablicy, używając przecinka jako separatora. W rezultacie zmienna $tab stanie się tablicą składającą się z pięciu elementów: 'jelenie', 'sarny', 'dziki', 'lisy', 'borsuki'. Następnie w instrukcji echo odwołujemy się do drugiego i trzeciego elementu tablicy, co odpowiada indeksom 1 i 2, ponieważ indeksowanie w PHP zaczyna się od zera. Zatem $tab[1] to 'sarny', a $tab[2] to 'dziki'. W kontekście praktycznym, znajomość pracy z tablicami oraz funkcji do ich manipulacji jest kluczowa w programowaniu w PHP, zwłaszcza przy pracy z danymi w formacie CSV lub innymi formatami wymagającymi podziału ciągów. Opanowanie takich technik jest istotne dla programistów zajmujących się tworzeniem aplikacji webowych, gdzie przetwarzanie danych wejściowych jest na porządku dziennym.

Pytanie 11

Wskaż polecenie, które działa identycznie jak instrukcja while w PHP.

$x = 0;
 while($x < 5) {
     echo "$x,";
     $x++;
 }
 
 Instrukcja 1
 for ($x=0; $x<5; $x++) {
     echo "$x,";
     $x++;
 }
 
 Instrukcja 2
 for ($x=0; $x<5; $x+=2) {
     echo "$x,";
     $x++;
 }
 
 Instrukcja 3

 for ($x=0; $x<5; $x++) {
     echo "$x,";
 }
 
 Instrukcja 4
 for ($x=1; $x<=5; $x++) {
     echo "$x,";
 }

A. Instrukcja 1

B. Instrukcja 3

C. Instrukcja 2

D. Instrukcja 4

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z błędnego zrozumienia struktury pętli for w JavaScript i jej porównania z pętlą while. Pętla while działa na zasadzie ciągłego sprawdzania warunku przed każdą iteracją co oznacza że pętla będzie się wykonywać dopóki warunek jest spełniony. W przypadku pętli for wszystkie elementy sterujące takie jak inicjalizacja warunek i inkrementacja są zdefiniowane w jednej linii. Dlatego ważne jest aby odpowiednio zrozumieć jak te elementy wpływają na wykonanie pętli. Błędy mogą pojawić się gdy warunek lub inkrementacja nie są właściwie zdefiniowane co może prowadzić do nieskończonych pętli lub nieoczekiwanych wyników. Dobre praktyki programistyczne wskazują że pętla for jest preferowana w sytuacjach gdzie liczba iteracji jest znana co zwiększa czytelność kodu i ułatwia jego utrzymanie. Zrozumienie błędów wynikających z niepoprawnej struktury pętli pozwala unikać typowych problemów takich jak niepoprawne warunki czy błędne przypisania co jest kluczowe w skutecznym programowaniu.

Pytanie 12

W instrukcjach mających na celu odtwarzanie dźwięku jako muzyki tła na stronie internetowej NIE stosuje się atrybutu

A. volume="-100"

B. href="C:/100.wav"

C. loop="10"

D. balance="-10"

Atrybuty volume, loop i balance są używane w kontekście odtwarzania dźwięku, co może prowadzić do nieporozumień dotyczących ich zastosowania. Atrybut volume, choć nie jest standardowo stosowany w HTML5, odnosi się do głośności dźwięku i powinien być regulowany w sposób programowy za pomocą JavaScript, a nie jako część atrybutów tagu audio. Implementacja głośności powinna być realizowana poprzez metody JavaScript, takie jak audioElement.volume, co daje większą kontrolę nad odtwarzanym dźwiękiem. Z kolei atrybut loop jest używany do wskazania, że dźwięk powinien być odtwarzany w pętli, co jest zgodne z oczekiwaniami użytkowników, którzy chcą, aby muzyka grała w tle bez przerwy. Balance, podobnie jak volume, nie jest standardowym atrybutem HTML i w praktyce nie jest obsługiwany przez przeglądarki. Użytkownicy mogą mylnie zakładać, że te atrybuty są bezpośrednio dostępne w HTML, podczas gdy w rzeczywistości wymagają one wsparcia z poziomu skryptów. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że konstruując interaktywne aplikacje webowe, należy opierać się na aktualnych specyfikacjach, aby uniknąć typowych pułapek związanych z niepoprawnym użyciem atrybutów.

Pytanie 13

Emblemat systemu CMS o nazwie Joomla! to

A. B.

B. D.

C. C.

D. A.

Logo systemu CMS Joomla! składa się z czterech kolorowych elementów ułożonych w ciekawy wzór, który od razu zwraca uwagę. Moim zdaniem, ten design dobrze oddaje ideę Joomla!, bo podkreśla współpracę i wspólnotę. To jeden z najpopularniejszych systemów do zarządzania treścią na świecie, a ludzie go używają do różnych rzeczy – od prostych blogów po naprawdę rozbudowane portale korporacyjne. Dzięki fajnym rozszerzeniom i szablonom można na prawdę spersonalizować swoją stronę. Co ważne, Joomla! wspiera dobre praktyki SEO, więc jest super opcją dla deweloperów, którzy chcą, żeby ich strony były dobrze widoczne w sieci. Widziałem, że to logo często pojawia się na stronach jako znak jakości, co pokazuje, jak bardzo jest rozpoznawalne i ważne w branży. Wybór tego logo jest więc trafiony i daje dobry punkt wyjścia do nauki o CMS-ach i ich zastosowaniach w realnym świecie.

Pytanie 14

Który z poniższych fragmentów kodu HTML5 zostanie uznany za niepoprawny przez walidator HTML?

A. <pre>tekst</pre>

B. <pre>tekst</pre>

C. <pre><style>.a{color:#F00}</style>tekst</pre>

D. <pre>tekst</pre>

Niepoprawne odpowiedzi zawierają różne błędy, które wynikają z nieznajomości podstawowych zasad struktury HTML5. W pierwszym przykładzie, mimo że kod jest poprawny syntaktycznie, nie wprowadza on żadnych złożonych błędów. Jednakże, ważne jest, aby zrozumieć, że atrybuty takie jak 'class' oraz 'id' powinny być stosowane z umiarem i zgodnością z zasadami semantyki. W drugim przypadku, umieszczenie tagu <style> wewnątrz tagu jest niezgodne z najlepszymi praktykami. Tego typu praktyki mogą prowadzić do zamieszania oraz trudności w zarządzaniu stylem na stronie, a także mogą przyczyniać się do problemów z dostępnością. Należy pamiętać, że HTML5 kładzie duży nacisk na semantykę, co oznacza, że każdemu elementowi należy przypisać odpowiednią rolę w strukturze dokumentu. Ostatnie dwa przykłady są poprawne, jednak użycie stylów inline w przypadku trzeciego przykładu nie jest zalecane. Wprowadzenie stylów bezpośrednio w elementach HTML narusza zasadę separacji treści od prezentacji. Zaleca się korzystanie z zewnętrznych arkuszy stylów, które nie tylko poprawiają organizację kodu, ale również umożliwiają łatwiejsze wprowadzanie zmian w przyszłości. Ostatecznie, zrozumienie i stosowanie się do standardów HTML5 oraz dobrych praktyk jest kluczowe dla tworzenia wyspecjalizowanych, dostępnych i łatwych do utrzymania stron internetowych.

Pytanie 15

Którą wartość zwróci funkcja zapisana w języku C++, jeżeli jej parametrem wejściowym jest tablica wypełniona w następujący sposób: tablica[6] = {3, 4, 2, 4, 10, 0};?

int fun1(int tab[]) {
    int wynik = 0;
    for (int i = 0; i < 6; i++)
        wynik += tab[i];
    return wynik;
}

A. 960

B. 23

C. 10

D. 0

Twoja odpowiedź jest niepoprawna. Wygląda na to, że nie do końca zrozumiałeś, jak działa ta funkcja w języku C++. Funkcja, o której mówimy, sumuje wartości wszystkich elementów tablicy. W podanym pytaniu mamy tablicę z sześcioma elementami: 3, 4, 2, 4, 10, 0. Suma tych elementów wynosi 23, a nie 960, 10 ani 0. Wartości 960, 10 i 0 mogą pochodzić z różnorodnych błędnych wniosków. Na przykład, 960 to produkt wszystkich elementów tablicy, a nie ich suma. Podobnie, 10 to najwyższa wartość w tablicy, a 0 to najniższa. Możliwe, że te wartości byłyby poprawne w innych kontekstach, na przykład, gdybyśmy pytali o produkt elementów, największy element lub najmniejszy element. Ważne jest, aby zawsze dokładnie czytać pytanie i zrozumieć, czego dokładnie oczekuje od nas funkcja. Praca z tablicami jest kluczowym aspektem programowania w języku C++, dlatego warto poświęcić więcej czasu na zrozumienie, jak one działają.

Pytanie 16

Jakie informacje można uzyskać na temat normalizacji tej tabeli?

A. Tabela nie jest znormalizowana

B. Tabela znajduje się w pierwszej postaci normalnej

C. Tabela znajduje się w trzeciej postaci normalnej

D. Tabela jest w drugiej postaci normalnej

Tabela przedstawiona w pytaniu nie spełnia wymogów żadnej z trzech podstawowych postaci normalnych co oznacza że nie jest znormalizowana. Pierwsza postać normalna wymaga aby wszystkie wartości w tabeli były atomowe co oznacza że kolumna Adres powinna być podzielona na kilka kolumn takich jak ulica miasto i kod pocztowy. Druga postać normalna wymaga że wszystkie atrybuty niekluczowe muszą być deterministycznie zależne od całego klucza głównego co w tym przypadku nie ma zastosowania ponieważ tabela zawiera tylko dwa atrybuty i brak jest klucza złożonego. Trzecia postać normalna eliminuje wszelkie przejściowe zależności funkcyjne pomiędzy atrybutami niekluczowymi co również nie ma zastosowania w tej prostej strukturze. Typowe błędy myślowe prowadzące do niewłaściwych wniosków mogą obejmować niepełne zrozumienie zasad atomowości danych oraz błędne założenie że nieskomplikowana struktura tabeli automatycznie spełnia zasady normalizacji. Dlatego kluczowe jest aby dokładnie rozumieć i identyfikować zależności między danymi oraz jak te zależności wpływają na integralność i efektywność bazy danych co jest szczególnie istotne w dużych systemach gdzie dane są intensywnie modyfikowane i wykorzystywane przez wiele aplikacji jednocześnie. Właściwa normalizacja pozwala na optymalizację czasu dostępu do danych oraz minimalizację redundancji co jest uznawane za dobrą praktykę w branży projektowania baz danych. W kontekście projektowania systemów informatycznych poprawna normalizacja jest nieodłącznym elementem cyklu życia projektu zapewniającym że struktura danych jest odporna na zmiany w wymaganiach użytkowników oraz skalowalna w przypadku wzrostu ilości danych do obsługi przez system. Dlatego zrozumienie i prawidłowe stosowanie zasad normalizacji jest kluczowe dla przyszłych profesjonalistów w dziedzinie IT którzy będą odpowiedzialni za projektowanie i utrzymanie złożonych systemów bazodanowych.

Pytanie 17

W edytorze grafiki wektorowej zbudowano kształt, który składa się z dwóch figur: trójkąta oraz koła. Aby uzyskać ten kształt, po narysowaniu figur i ich odpowiednim ustawieniu, trzeba użyć funkcji

A. wykluczenia

B. sumy

C. rozdzielenia

D. różnicy

Funkcja sumy w programach do grafiki wektorowej, takich jak Adobe Illustrator czy CorelDRAW, pozwala na połączenie dwóch lub więcej kształtów w jeden obiekt. To takie sprytne narzędzie! Sumowanie, znane też jako unia lub łączenie ścieżek, integruje geometrię wszystkich wybranych kształtów. Na przykład, jak narysujesz trójkąt i koło, a potem je odpowiednio ustawisz, to używając funkcji sumy, stworzysz nowy kształt, który obejmuje całą powierzchnię obu figur. Często to robi się przy projektowaniu logo, gdzie trzeba uprościć złożone kształty do jednej ścieżki. Taki sposób działania jest przyjęty w branży, bo ułatwia tworzenie czytelnych grafik, które są łatwe do edytowania. A co najważniejsze, połączenie figur w jedną upraszcza późniejsze zmiany i wpisuje się w zasady projektowania minimalistycznego, dzięki czemu można robić przejrzyste kompozycje. Warto mieć na uwadze, że takie podejście też ułatwia drukowanie i wycinanie, co jest mega ważne w produkcji materiałów reklamowych czy wyrobów przemysłowych.

Pytanie 18

Na ilustracji pokazano tabelę z połączonymi komórkami. Jakie atrybuty scalania zastosowano, aby uzyskać ten efekt?

A. colspan w drugim wierszu we wszystkich trzech komórkach oraz rowspan w trzecim wierszu ostatniej komórce

B. colspan w drugim wierszu i pierwszej komórce oraz rowspan w trzecim wierszu, trzeciej komórce

C. rowspan w drugim wierszu i pierwszej komórce oraz colspan w trzecim wierszu, trzeciej komórce

D. colspan w drugim wierszu i pierwszej komórce oraz rowspan w trzecim wierszu i czwartym wierszu

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ zastosowanie atrybutów colspan i rowspan w tabeli HTML pozwala na efektywne zarządzanie układem danych. Atrybut colspan w drugiej komórce pierwszego wiersza łączy dwie komórki poziomo, co jest użyteczne, gdy chcemy, aby nagłówki lub dane rozciągały się na kilka kolumn. W trzecim wierszu, atrybut rowspan w trzeciej komórce łączy trzy komórki pionowo, co może być przydatne, gdy mamy dane, które powinny być przedstawione obok siebie w kilku rzędach. Tego typu operacje scalania są powszechnie stosowane w projektowaniu stron internetowych, szczególnie w przypadku układów, które wymagają elastyczności i skalowalności. W praktyce, takie podejście pozwala na lepsze wykorzystanie przestrzeni ekranowej i ułatwia czytelność danych. Dobrą praktyką jest również stosowanie CSS do dodatkowego stylizowania takich tabel, co zwiększa ich atrakcyjność wizualną. Ważne jest, aby zrozumieć, że używanie colspan i rowspan wpływa na dostępność danych, dlatego należy je stosować świadomie i z uwzględnieniem użytkowników korzystających z technologii wspomagających.

Pytanie 19

W języku PHPnie ma możliwości

A. tworzenie dynamicznej zawartości strony internetowej

B. obróbka informacji przechowywanych w bazie danych

C. przetwarzanie danych z formularzy

D. zmienianie dynamiczne treści strony HTML w przeglądarce

Pomimo powszechnej wiedzy o zastosowaniach PHP, istnieje pewne nieporozumienie dotyczące jego funkcji w kontekście dynamicznych zmian na stronach internetowych. PHP jest używane do przetwarzania danych po stronie serwera, co oznacza, że jego zadaniem jest generowanie treści, które są następnie wysyłane do przeglądarki użytkownika. Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi sugeruje, że PHP może przetwarzać dane zgromadzone w bazie danych, co jest prawdą, jednak nie odnosi się do sedna pytania. PHP efektywnie współpracuje z bazami danych za pomocą zapytań SQL, ale to, co jest zwracane, to statyczny kod HTML. W kontekście generowania dynamicznej zawartości strony, PHP może być użyte do stworzenia HTML, ale nie do jego późniejszej modyfikacji w przeglądarce. Odpowiedź dotycząca generowania dynamicznej zawartości nie uwzględnia, że zmiany te są wynikiem działania PHP przed wysłaniem danych do klienta. Kolejna odpowiedź, sugerująca, że PHP może bezpośrednio zmieniać HTML w przeglądarkach, myli funkcjonalności języka. Nowoczesne aplikacje webowe często wykorzystują JavaScript do interakcji z użytkownikiem po załadowaniu strony, co pozwala na dynamiczne zmiany bez konieczności ponownego ładowania strony. Również przetwarzanie danych formularzy jest zadaniem, które PHP wykonuje, ale dotyczy to głównie zbierania i przesyłania danych do serwera, a nie modyfikacji treści na stronie po jej załadowaniu. Podsumowując, kluczowym aspektem jest zrozumienie, że PHP jest językiem po stronie serwera, a wszelkie dynamiczne interakcje w przeglądarkach powinny być zarządzane za pomocą technologii klienckich, takich jak JavaScript, co jest zgodne z aktualnymi standardami tworzenia aplikacji webowych.

Pytanie 20

Podczas zapisywania hasła użytkownika w serwisie internetowym (np. w bankowości online), w celu zabezpieczenia go przed ujawnieniem, zazwyczaj stosuje się funkcję

A. mieszających

B. cyklometrycznych

C. klucza

D. abstrakcyjnych

Zastosowanie klucza do zabezpieczenia haseł użytkowników jest kluczowym elementem w praktykach zarządzania bezpieczeństwem informacji. Klucz, często w połączeniu z techniką haszowania, umożliwia stworzenie bezpiecznego mechanizmu przechowywania haseł. Gdy użytkownik tworzy hasło, używa się funkcji haszującej, która przyjmuje hasło oraz unikalny klucz i generuje z nich wynikowy hash. Taki hash jest następnie przechowywany w bazie danych zamiast samego hasła. Aby zweryfikować, czy hasło podane przez użytkownika jest poprawne, system ponownie haszuje wprowadzone hasło z tym samym kluczem i porównuje wynik z tym przechowywanym w bazie. Dzięki temu, nawet w przypadku wycieku danych, napastnik nie uzyskuje dostępu do rzeczywistych haseł. Dobre praktyki branżowe, takie jak stosowanie soli (random salt) oraz iteracyjnych algorytmów haszujących (np. PBKDF2, bcrypt), dodatkowo wzmacniają proces bezpieczeństwa haseł, czyniąc je bardziej odpornymi na ataki typu brute-force.

Pytanie 21

Program debugger służy do

A. analizy kodu źródłowego w celu odnalezienia błędów składniowych.

B. analizy wykonywanego programu w celu lokalizacji błędów.

C. interpretacji kodu w wirtualnej maszynie Java.

D. tłumaczenia kodu zapisanego językiem wyższego poziomu na język maszynowy.

Debugger to specjalistyczne narzędzie używane dokładnie do tego, co opisuje poprawna odpowiedź: do analizy wykonywanego programu w celu lokalizacji błędów. Chodzi tu głównie o błędy logiczne i wykonania (runtime), których kompilator zwykle nie wychwyci. Kompilator sprawdza składnię i typy, a debugger pozwala zajrzeć „do środka” działającego programu. Można zatrzymać program w wybranym miejscu (breakpoint), krokować instrukcja po instrukcji (step into, step over), podglądać wartości zmiennych, rejestrów, stos wywołań funkcji (call stack) i obserwować, jak zmienia się stan aplikacji w czasie rzeczywistym. W praktyce, w profesjonalnym programowaniu, praca z debuggerem to standard. W IDE takich jak Visual Studio, IntelliJ, Eclipse, VS Code debugowanie jest wbudowane i używane praktycznie codziennie. Moim zdaniem, kto dobrze opanuje debugger, ten dużo szybciej rozumie, co się faktycznie dzieje w kodzie, a nie tylko co „wydaje się” że się dzieje. Debugger świetnie sprawdza się przy szukaniu błędów związanych z nieprawidłowym przepływem sterowania, błędnym warunkiem w if-ach, problemami z pętlami, dereferencją pustych wskaźników, wyjątkiem w konkretnym miejscu, czy np. przy analizie wycieków pamięci. Dobre praktyki mówią też, żeby nie polegać wyłącznie na printach/logach, tylko łączyć je z debugowaniem krokowym. W nowoczesnych środowiskach można nawet debugować aplikacje webowe (np. JavaScript w przeglądarce, PHP z Xdebug), aplikacje zdalne na serwerze, a także w trybie attach do już działającego procesu. Debugger nie zastępuje testów jednostkowych ani code review, ale jest jednym z kluczowych narzędzi w całym procesie inżynierii oprogramowania.

Pytanie 22

Wskaź, która instrukcja jest równoważna z instrukcją switch w języku PHP?

A. Instrukcja 2

B. Instrukcja 1

C. Instrukcja 4

D. Instrukcja 3

Instrukcja switch w PHP służy do wykonywania różnych bloków kodu w zależności od wartości wyrażenia. W podanym przykładzie, jeśli zmienna $liczba wynosi 10 lub 20, zostanie zwiększona o 1. W przeciwnym razie $liczba zostanie ustawiona na 0. Instrukcja 2 używa warunku if z operatorem or, który sprawdza, czy $liczba jest równa 10 lub 20, co odpowiada logice w switch. Dzięki temu, mimo że struktura instrukcji if różni się od switch, logika działania jest identyczna. Praktycznie, użycie instrukcji if z operatorem or w takich sytuacjach jest czytelne i wydajne zwłaszcza jeśli mamy do czynienia z ograniczoną liczbą warunków. Warto zauważyć, że switch jest bardziej efektywny, gdy mamy wiele przypadków do sprawdzenia, ale if z operatorami logicznymi jest bardziej elastyczny, co czyni go przydatnym w różnorodnych scenariuszach programistycznych. Dobre praktyki wskazują na wybór struktury kontrolnej w zależności od złożoności i specyfiki problemu, co pozwala na optymalizację czytelności i utrzymania kodu.

Pytanie 23

Aby wyciszyć dźwięk w filmie odtwarzanym w przeglądarce, do podanej definicji znacznika <video> powinien zostać dodany atrybut <video> <source src="film.mp4" type="video/mp4"> </video>

A. autoplay

B. loop

C. controls

D. muted

Wydaje się, że zrozumienie roli atrybutów w znaczniku <video> jest kluczowe dla prawidłowego zarządzania odtwarzaniem filmów. Atrybut 'loop' służy do powtarzania odtwarzanego filmu, co może być przydatne w przypadku animacji lub prezentacji wizualnych, ale nie wpływa na dźwięk. Użytkownik może błędnie sądzić, że dodanie atrybutu 'loop' sprawi, że film nie będzie miał dźwięku, co oczywiście jest nieprawdziwe. Z kolei 'autoplay' automatycznie rozpoczyna odtwarzanie filmu po załadowaniu strony, co może być irytujące dla użytkowników, jeśli nie jest to poparte atrybutem 'muted' – w przeciwnym razie film z dźwiękiem może zaskoczyć odwiedzających. Atrybut 'controls' z kolei dodaje elementy sterujące, takie jak przycisk play/pause, co pozwala użytkownikom na aktywne zarządzanie odtwarzaniem, ale nie wpływa na to, czy dźwięk jest włączony czy wyłączony. Warto pamiętać, że stosowanie odpowiednich atrybutów w znaczniku <video> jest kluczowe dla poprawnego odbioru treści multimedialnych i zwiększa komfort użytkowników. Nieprawidłowe zrozumienie roli tych atrybutów może prowadzić do niepożądanych efektów oraz negatywnych doświadczeń użytkowników z interfejsem strony.

Pytanie 24

Który kod HTML spowoduje identyczne formatowanie jak przedstawione na obrazku?

W tym paragrafie zobaczysz sposoby formatowania tekstu w HTML

<p>W tym <i>paragrafie zobaczysz sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>
<p>W tym <b>paragrafie <i>zobaczysz</i> sposoby formatowania</b> tekstu w HTML</p>
<p>W tym <i>paragrafie <b>zobaczysz</b> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>
<p>W tym <i>paragrafie </i><b>zobaczysz</b><i> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>

A. Odpowiedź C

B. Odpowiedź D

C. Odpowiedź A

D. Odpowiedź B

Wybór odpowiedzi C jest trafny, bo stosujesz odpowiednie znaczniki HTML, aby osiągnąć zamierzony efekt formatowania. Przykład świetnie pokazuje, jak używać znaczników i , które służą do pochylania i pogrubiania tekstu. Znak to z kolei paragraf, który odseparowuje tekst i zaczyna nową linię. Tutaj znacznik przed słowem 'paragrafie' sprawia, że jest ono kursywą, a wokół 'zobaczysz' wyróżnia go na pogrubionym tle. To takie podstawowe zasady HTML, które pokazują, jak można różne style formatowania łączyć, żeby uczynić treści bardziej estetycznymi i przyjemnymi do czytania. Warto pamiętać o odpowiednim używaniu znaczników, bo to nie tylko poprawia wygląd, ale też dostępność treści, co jest ważne dla osób korzystających z czytników ekranu. Z mojego doświadczenia, im lepiej rozumiesz te zasady, tym łatwiej tworzyć strony, które będą dobrze odbierane przez użytkowników.

Pytanie 25

Linia kodu przedstawiona w PHP ma na celu

A. zdefiniować stałą o nazwie OSOBA

B. porównać dwa ciągi znaków

C. ustalić wartość dla zmiennej $OSOBA

D. przypisać wartości do tablicy

W języku PHP funkcja define() służy do definiowania stałych które są wartościami niezmiennymi po zdefiniowaniu. W przykładzie define(OSOBA Anna Kowalska) definiujemy stałą o nazwie OSOBA z przypisaną wartością Anna Kowalska. Stałe są używane gdy potrzebujemy zagwarantować że dana wartość pozostanie niezmienna przez cały czas działania programu co jest kluczowe w zapewnieniu spójności i integralności danych. PHP odróżnia stałe wielkością liter więc zgodnie z konwencją stałe zapisuje się wielkimi literami dla lepszej czytelności. Funkcja ta jest często używana do definiowania wartości konfiguracyjnych takich jak ścieżki do plików czy dane dostępowe które nie powinny być zmieniane podczas wykonywania skryptu. Dzięki funkcji define() unikamy przypadkowego nadpisania istotnych wartości co jest jedną z dobrych praktyk programistycznych. Warto zaznaczyć że od PHP 7 istnieje możliwość definiowania stałych tablicowych co ułatwia organizację bardziej złożonych danych.

Pytanie 26

Instrukcja użytkownika aplikacji nie powinna zawierać

A. sposobu działania poszczególnych komponentów.

B. wymagań sprzętowych.

C. opisu zastosowanych algorytmów.

D. opisu instalacji programu.

Poprawnie – instrukcja użytkownika aplikacji nie powinna zawierać opisu zastosowanych algorytmów. Dokument „dla użytkownika” ma jedno główne zadanie: w prosty sposób pokazać, jak korzystać z programu, a nie jak jest on zbudowany w środku. Algorytmy, struktury danych, złożoność obliczeniowa, szczegóły implementacyjne – to jest domena dokumentacji technicznej, przeznaczonej dla programistów, architektów systemów czy osób rozwijających oprogramowanie. Z punktu widzenia zwykłego użytkownika ważne jest raczej: na jakim sprzęcie aplikacja pójdzie, jak ją zainstalować, jak uruchomić konkretną funkcję i co zrobić, gdy coś nie działa. Moim zdaniem wrzucanie do instrukcji opisów algorytmów szkodzi na dwóch poziomach. Po pierwsze, zaciemnia obraz – użytkownik musi przebijać się przez techniczne treści, których i tak nie wykorzysta, zamiast skupić się na krokach „kliknij tu, wybierz to, zapisz”. Po drugie, z punktu widzenia bezpieczeństwa i ochrony własności intelektualnej firmy, zbyt szczegółowe ujawnianie algorytmów w publicznej instrukcji nie jest najlepszą praktyką. Standardem branżowym jest rozdzielenie dokumentacji na: user guide (instrukcja użytkownika), admin guide (dla administratorów), developer/technical documentation (dla twórców i integratorów). W user guide opisujemy np. wymagania sprzętowe (system operacyjny, ilość RAM, miejsce na dysku), sposób instalacji (krok po kroku, zrzuty ekranu), oraz działanie funkcji z punktu widzenia użytkownika („ten przycisk eksportuje dane do PDF”). Natomiast algorytmy sortowania, szyfrowania, kompresji czy przetwarzania danych trafiają do dokumentów technicznych, specyfikacji lub repozytorium kodu. W praktyce, jeśli użytkownik musi znać algorytm, żeby użyć programu, to znaczy, że interfejs jest po prostu źle zaprojektowany.

Pytanie 27

Znacznik tekst w HTML będzie ukazywany przez przeglądarkę w identyczny sposób, jak znacznik

A. tekst

B. <h1>tekst</h1>

C. <big>tekst</big>

D. tekst

Znacznik w języku HTML jest używany do oznaczania tekstu, który ma być wyświetlany w sposób wyróżniony, co sugeruje jego większe znaczenie, natomiast znacznik jest używany tylko do pogrubienia tekstu, bez dodatkowego kontekstu semantycznego. Oba znaczniki są wizualnie identyczne w większości przeglądarek, co powoduje, że można je stosować zamiennie w niektórych przypadkach. Jednakże, zgodnie z najnowszymi standardami HTML, zaleca się używanie dla tekstu, który ma większe znaczenie, ponieważ to pomaga w SEO i dostępności. Na przykład, tekst umieszczony w znaczniku może być lepiej interpretowany przez technologie wspomagające, takie jak czytniki ekranu, co czyni go bardziej dostępnym dla osób z niepełnosprawnościami. Przykład użycia: ważne informacje w odróżnieniu od ważne informacje, gdzie znaczenie semantyczne jest pominięte. Dlatego, mimo że wizualnie nie widać różnicy, semantyka HTML jest kluczowym aspektem, który wpływa na sposób, w jaki treść jest interpretowana i przetwarzana przez różnorodne systemy.

Pytanie 28

W języku PHP przypisano zmiennej $a wartość 1. Porównanie $a === $b zwraca true, gdy zmienna $b ma przypisaną wartość

A. 1 lub '1'

B. '1'

C. *1

D. '1' lub "1"

Zmienna $a, zainicjowana wartością 1, jest typu integer i porównując ją z inną zmienną $b za pomocą operatora identyczności (===), należy zwrócić szczególną uwagę na typ i wartość obu zmiennych. Wiele osób myli operator porównania identyczności z operatorem równości (==), który nie wymaga, aby typy były zgodne. Z tego powodu odpowiedzi takie jak 1 lub '1' mogą wydawać się poprawne, jednak w przypadku porównania identyczności, istotne jest, aby zmienne były tego samego typu. Odpowiedź, która sugeruje wartość 1, jest błędna, ponieważ porównuje wartość integer z potencjalnie innym typem bez uwzględnienia konwersji typów, co prowadzi do niejednoznaczności. Z kolei odpowiedź sugerująca wartość '1' nie do końca zdaje sobie sprawę, że chociaż string '1' jest zgodny w kontekście równości, nie spełnia warunków identyczności w dosłownym sensie, gdyż typy są różne. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich nieprawidłowych wniosków często wynikają z założenia, że PHP automatycznie wykonuje konwersje typów, co nie zawsze jest pożądane. Dla programistów istotne jest zrozumienie różnic między typami oraz kiedy stosować odpowiednie operatory, aby zapewnić poprawność logiki aplikacji i uniknąć potencjalnych błędów, które mogą prowadzić do trudnych do zdiagnozowania problemów w przyszłości.

Pytanie 29

Jak nazywa się rodzaj programowania, w którym program to ciąg poleceń (sekwencja instrukcji) przekazywanych komputerowi?

A. logiczne

B. stanowe

C. funkcyjne

D. imperatywne

Pozostałe paradygmaty inaczej organizują kod. Funkcyjne opiera się na funkcjach i unikaniu zmiennego stanu (opisuje „co policzyć”, nie „jak krok po kroku”). Logiczne (np. Prolog) zadaje fakty i reguły, a wynik wnioskuje silnik. „Stanowe” nie jest klasycznym paradygmatem programowania. Ciąg poleceń to programowanie imperatywne.

Pytanie 30

DOM udostępnia metody i właściwości, które w języku JavaScript umożliwiają:

A. wykonywanie operacji na zmiennych liczbowych

B. pobieranie i modyfikowanie elementów wyświetlonej strony

C. manipulowanie łańcuchami znaków zadeklarowanymi w kodzie

D. wysłanie danych formularza bezpośrednio do bazy danych

Pozostałe odpowiedzi dotyczą rzeczy niezwiązanych z DOM. Manipulowanie łańcuchami znaków zapewniają wbudowane metody typu string (np. length, slice()), a nie DOM. Wysłanie danych formularza do bazy danych realizuje kod po stronie serwera (np. PHP) - przeglądarkowy DOM nie ma bezpośredniego dostępu do bazy. Operacje na zmiennych liczbowych to podstawowe działania języka, dostępne niezależnie od dokumentu. DOM służy do odczytywania i zmieniania elementów wyświetlonej strony, dlatego to ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 31

W CSS zastosowano regułę: float:left; dla bloku. Jakie będzie jej zastosowanie?

A. ustawienie bloku na lewo względem innych

B. umieszczanie bloków jeden pod drugim

C. wyrównanie tekstu do lewej strony

D. dopasowanie elementów tabeli do lewej krawędzi

Wybór odpowiedzi dotyczący wyrównania elementów tabeli do lewej strony jest błędny, ponieważ reguła 'float: left;' nie dotyczy bezpośrednio tabel ani ich elementów. Tabele mają swoje własne mechanizmy układowe, które są inne niż te, które kontroluje reguła float. W przypadku wyrównania tekstu do lewej strony, stosuje się regułę 'text-align: left;', która jest odpowiednia dla elementów blokowych, ale nie jest związana z 'float'. Ustawienie bloków jeden pod drugim również nie jest zgodne z działaniem float, ponieważ ta reguła nie prowadzi do takiego układu, lecz wręcz przeciwnie – float powoduje, że elementy są ustawiane obok siebie. Warto zauważyć, że float działa głównie w kontekście obszaru, w którym się znajduje, a jego zastosowanie wymaga ostrożności, by nie wprowadzać problemów z układami, co wielu początkujących web developerów nie dostrzega. Typowym błędem jest mylenie float z flexboxem, który jest bardziej intuicyjny i zapewnia lepszą kontrolę nad układem. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, kiedy i w jaki sposób stosować float w kontekście układów CSS, aby unikać nieporozumień i problemów w realizacji projektów.

Pytanie 32

Jaki model opisu kolorów charakteryzuje się parametrami takimi jak odcień, nasycenie oraz jasność?

A. CMY

B. HSV

C. RGB

D. CMYK

Model HSV (Hue, Saturation, Value) jest powszechnie stosowany w grafice komputerowej oraz w przemyśle filmowym i fotograficznym do opisu kolorów w sposób bardziej intuicyjny dla ludzi. Odcień (Hue) odnosi się do koloru podstawowego, nasycenie (Saturation) określa intensywność koloru, a jasność (Value) mierzy, jak ciemny lub jasny jest dany kolor. Przykładowo, w modelu HSV, czerwony kolor ma odcień 0°, zielony 120°, a niebieski 240°. W praktyce, projektanci często używają narzędzi opartych na tym modelu, ponieważ umożliwia on łatwe manipulowanie kolorami w programach graficznych, takich jak Photoshop czy GIMP. Model HSV jest również szeroko stosowany w standardach przemysłowych, takich jak ISO 12647, co czyni go ważnym narzędziem w zarządzaniu kolorem. Dzięki zrozumieniu modelu HSV, profesjonaliści mogą lepiej komunikować się z klientami, precyzyjnie dobierać kolory oraz tworzyć harmonijne palety kolorystyczne.

Pytanie 33

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; }

B. nav { float: left; } aside { float: left; }

C. aside {float: left; }

D. nav { float: right; } section { float: right; }

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak naprawdę działa float, a nie tylko samo skojarzenie, że „left to lewo, right to prawo”. Wiele osób myśli, że wystarczy ustawić jeden element na lewo, drugi na prawo i wszystko magicznie się poukłada. W praktyce przeglądarka trzyma się bardzo konkretnych reguł: najpierw liczy kolejność elementów w HTML, potem dopiero stosuje float i układa je możliwie jak najwyżej i jak najbliżej odpowiedniej krawędzi.

Jeśli nada się float tylko dla aside albo tylko dla nav, to zmienia się ich pozycja, ale układ trzech bloków nie spełni warunku z zadania: aside i nav nie zamienią się miejscami z pozostawieniem section w środku. Przykładowo, samo float: left na aside niczego nie „zamieni”, bo element i tak pojawia się jako pierwszy w kodzie, więc będzie u góry, tylko że „przyklejony” do lewej. Z kolei ustawienie nav na prawą stronę bez odpowiedniego floatowania section prowadzi do sytuacji, gdzie section nadal zachowuje się jak normalny blok, zwykle ląduje pod elementami pływającymi albo obok nich w sposób mało przewidywalny dla początkującego.

Częsty błąd myślowy polega też na tym, że ktoś próbuje wszystkim elementom dać float: left, licząc na to, że przeglądarka „ułoży je po swojemu”. Wtedy jednak wszystkie te bloki ustawiają się w jednym kierunku, w kolejności z HTML, więc nie ma mowy o świadomym „zamienianiu miejsc”. Brak zrozumienia, że float wyjmuje element z normalnego przepływu i wpływa na to, jak kolejne elementy zawijają się wokół niego, prowadzi właśnie do takich błędnych odpowiedzi. Z mojego doświadczenia lepiej jest najpierw narysować sobie prosty schemat: w jakiej kolejności idą znaczniki i które z nich mają pływać w prawo, a które zostać w naturalnym układzie. Dopiero wtedy dobiera się konkretne deklaracje CSS. Takie myślenie przydaje się nie tylko przy float, ale też przy nauce flexboxa czy grida, gdzie kolejność w DOM i własności układu też grają ogromną rolę.

Pytanie 34

Którego słowa kluczowego używa się w CSS, aby dołączyć zewnętrzny arkusz stylów?

A. require

B. include

C. import

D. open

W CSS zewnętrzny arkusz stylów można dołączyć regułą @import, np. @import url("style.css");, umieszczoną na początku arkusza. Alternatywnie (i najczęściej) robi się to w HTML znacznikiem <link rel="stylesheet" href="style.css">, który zwykle działa szybciej. Spośród podanych słów kluczowych poprawne jest import.

Pytanie 35

<script>
  var imiona = ["Ala", "Ola", "Ela", ""];
  tymczasowa=imiona.length;
</script>

Przedstawiony kod JavaScript powoduje przypisanie do zmiennej tymczasowa wartości:

A. 9

B. 3

C. 1

D. 4

W tym fragmencie kodu tworzona jest tablica `imiona` z czterema elementami: "Ala", "Ola", "Ela" oraz pusty łańcuch znaków `""`. W JavaScript właściwość `.length` tablicy zwraca liczbę elementów w tablicy, a nie długość tekstu, ani sumę długości napisów. Niezależnie od tego, że ostatni element jest pustym stringiem, on nadal jest pełnoprawnym elementem tablicy. Dlatego `imiona.length` zwraca wartość 4, która następnie jest przypisywana do zmiennej `tymczasowa`.
Moim zdaniem warto zapamiętać jedną prostą zasadę: dla obiektów typu Array w JavaScript `.length` oznacza ilość elementów, a dla stringów `.length` oznacza ilość znaków w napisie. To jest częste źródło pomyłek, szczególnie na początku nauki. Gdybyśmy napisali `"Ala".length`, wtedy dostalibyśmy 3, bo napis ma trzy znaki. Ale `imiona.length` patrzy tylko na to, ile pozycji ma tablica, więc wynik to 4.
W praktyce `.length` jest bardzo często używane w pętlach, np. `for (var i = 0; i < imiona.length; i++) { ... }`, żeby przejść po wszystkich elementach tablicy. Dobrą praktyką jest też świadome operowanie na długości tablicy, bo w JavaScript można ją zmienić: ustawienie `imiona.length = 2` przytnie tablicę do dwóch elementów, a ustawienie większej wartości doda puste miejsca (tzw. `empty slots`). W nowoczesnym kodzie warto też pamiętać o metodach takich jak `forEach`, `map`, `filter`, które ukrywają bezpośrednią pracę z `.length`, ale nadal działają na tej samej koncepcji liczby elementów w tablicy. Z mojego doświadczenia dokładne rozumienie, co zwraca `.length` w różnych typach danych, bardzo ułatwia debugowanie i pisanie czytelnego kodu.

Pytanie 36

Tabela filmy zawiera klucz główny id oraz klucz obcy rezyserID, natomiast tabela rezyserzy ma klucz główny id. Obydwie tabele są połączone relacją jeden do wielu, gdzie strona rezyserzy odnosi się do strony filmy. Jak należy zapisać kwerendę SELECT, aby połączyć tabele filmy i rezyserzy?

A. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.id ...

B. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID = rezyserzy.filmyID ...

C. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID = rezyserzy.id ...

D. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.filmyID ...

Odpowiedź, która wskazuje na połączenie tabeli filmy z tabelą rezyserzy za pomocą klauzuli JOIN, z warunkiem ON filmy.rezyserID = rezyserzy.id, jest prawidłowa, ponieważ bezpośrednio odzwierciedla relację pomiędzy tymi dwiema tabelami. Klucz obcy rezyserID w tabeli filmy wskazuje na klucz główny id w tabeli rezyserzy. W związku z tym, aby prawidłowo połączyć te tabele w kwerendzie SELECT, musimy użyć tego klucza obcego w warunku połączenia. Przykładowo, w realnych zastosowaniach chcesz uzyskać informacje o filmach oraz ich reżyserach; więc pisząc zapytanie, możesz z łatwością uzyskać dane, takie jak tytuł filmu i imię reżysera, co jest kluczowe w systemach zarządzania bazą danych. Dobre praktyki wskazują, że zawsze należy używać poprawnych kluczy do łączenia tabel, aby uzyskać wiarygodne i dokładne wyniki, co jest fundamentalne w projektowaniu baz danych i tworzeniu zapytań SQL.

Pytanie 37

Które pojęcie OOP oznacza dostęp do pól i metod TYLKO z poziomu klasy, w której je zadeklarowano?

static

public

private

const

Pozostałe pojęcia oznaczają co innego. public to PRZECIWIEŃSTWO - składowe dostępne wszędzie. static wiąże składową z klasą, a nie z konkretnym obiektem (nie ogranicza widoczności). const to stała (niezmienna wartość), nie modyfikator dostępu. Dostęp tylko z wnętrza klasy daje private.

Pytanie 38

Wybierz prawidłowy sposób umieszczania komentarzy w kodzie źródłowym HTML

A.

B. "" informacje komentarza ""

C. /* informacje komentarza */

D. -- informacje komentarza --

Komentarze w HTML mają swoją bardzo konkretną składnię i to jest coś, czego przeglądarka trzyma się dość sztywno. Wiele osób myli tu różne języki i przenosi nawyki z innych technologii. Na przykład zapis w stylu -- informacje komentarza -- wygląda trochę jak fragment właściwego komentarza, bo są myślniki, ale brakuje kluczowych elementów: otwierającego ciągu . Bez tych znaków przeglądarka potraktuje taki tekst po prostu jako zwykłą treść strony lub wręcz jako błędny fragment kodu, co może rozwalić strukturę dokumentu. Taki zapis nie jest nigdzie opisany w specyfikacji HTML, więc po prostu nie działa jako komentarz. Z kolei zapis /* informacje komentarza */ pochodzi z zupełnie innego świata – to składnia komentarzy w CSS, w JavaScript (dla komentarza blokowego), w wielu językach programowania typu C, Java, PHP. I tu pojawia się typowy błąd: ktoś zna już programowanie, więc „z przyzwyczajenia” używa tych samych komentarzy w HTML. Niestety HTML nie jest językiem programowania, tylko językiem znaczników i ma własne zasady. Przeglądarka zignoruje /* */ jako komentarz HTML, a jeśli w środku będą jakieś znaki specjalne, może to nawet powodować dziwne efekty w wyświetlaniu. Podobnie zapis w cudzysłowach, czyli "" informacje komentarza "", jest po prostu tekstem w cudzysłowie. W HTML takie coś może się pojawić np. jako wartość atrybutu, ale na pewno nie jako komentarz. Przeglądarka to normalnie wyświetli, bo nie ma żadnego powodu, żeby to ukrywać. Typowy błąd myślowy jest tu taki, że skoro komentarz to „coś, czego użytkownik nie widzi”, to wystarczy „jakoś to oznaczyć”. Niestety, w technologiach webowych nie działa „jakoś”, tylko dokładnie to, co przewiduje standard. Jedyną poprawną formą komentarza w HTML jest . Warto to sobie dobrze utrwalić, bo mieszanie składni z CSS, JavaScriptu czy języków backendowych w HTML prowadzi do trudnych do wykrycia błędów i nieczytelnego kodu.

Pytanie 39

W kodzie HTML zamieszczono link do strony internetowej:

<a href="http://google.com">strona Google</a>

Jakie dodatkowe zmiany należy wprowadzić, aby link otwierał się w nowym oknie lub zakładce przeglądarki, dodając do definicji linku odpowiedni atrybut?

A. target = "_blank"

B. rel = "next"

C. target = "_parent"

D. rel = "external"

Atrybut target w HTML ma na celu określenie, w jaki sposób ma być otwierany odnośnik. Wartość _blank wskazuje przeglądarkę, że nowa strona powinna zostać otwarta w nowym oknie lub zakładce. Jest to istotne dla poprawy użyteczności strony internetowej, gdyż użytkownicy mogą łatwo wrócić do oryginalnej strony po otwarciu nowego linku. W kontekście dobrych praktyk w projektowaniu stron internetowych, otwieranie odnośników w nowym oknie jest zalecane w przypadku linków zewnętrznych, aby użytkownik nie opuścił aktualnej witryny. Przykładem zastosowania jest link do dokumentacji czy zasobów zewnętrznych, gdzie ma to na celu zachowanie kontekstu przeglądania. Stosując ten atrybut, warto jednak pamiętać o tym, aby nie nadużywać go, ponieważ może to być irytujące dla użytkowników, którzy wolą kontrolować, kiedy nowe okno jest otwierane. Warto również pamiętać, że w nowoczesnych standardach HTML5 atrybut target jest często stosowany w połączeniu z atrybutem rel, aby określić, czy link jest zaufany czy nie. Umożliwia to jeszcze lepsze zarządzanie bezpieczeństwem użytkowników.

Pytanie 40

Jakie słowo kluczowe w SQL należy zastosować, aby usunąć powtarzające się rekordy?

A. LIKE

B. ORDER BY

C. DISTINCT

D. GROUP BY

Słowo kluczowe DISTINCT jest używane w języku SQL do eliminowania duplikatów z wyników zapytań. Gdy zastosujemy DISTINCT w zapytaniu SELECT, baza danych zwróci tylko unikalne wiersze, co jest niezwykle przydatne, gdy chcemy uzyskać listę bez powtarzających się wartości. Na przykład, jeśli mamy tabelę 'klienci' z kolumną 'miasto', a nasze zapytanie brzmi: 'SELECT DISTINCT miasto FROM klienci;', wówczas wynik będzie zawierał tylko unikalne nazwy miast, eliminując wszelkie duplikaty. To podejście nie tylko upraszcza analizę danych, ale również poprawia wydajność zapytań w wielu przypadkach, zwłaszcza gdy przetwarzamy duże zbiory danych. Użycie DISTINCT jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie optymalizacji baz danych, ponieważ pozwala zapobiegać przypadkowemu wprowadzaniu niepotrzebnych danych podczas analizy. Warto także zauważyć, że DISTINCT działa na całym zestawie kolumn w zapytaniu. Oznacza to, że jeśli wybierzemy wiele kolumn z DISTINCT, unikalne wiersze będą określane na podstawie kombinacji wartości we wszystkich tych kolumnach, co daje jeszcze większą kontrolę nad wynikami zapytania.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej