Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 18 listopada 2025 10:55
Data zakończenia: 18 listopada 2025 11:01

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Aby zrealizować podane czynności w JavaScript, należy w znaczniku <script> umieścić poniższy kod

Wyświetlić okno do wpisania wartości z poleceniem "Podaj kwalifikacje: ", następnie po zatwierdzeniu
Umieścić napis na stronie internetowej, gdzie w miejscu kropek znajduje się wartość pobrana z okna "Kwalifikacja: ..."

A. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A)

B. A << prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A)

C. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: ".A)

D. A = alert("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A)

Odpowiedź 1 jest prawidłowa, ponieważ w JavaScript funkcja prompt() służy do wyświetlenia okna dialogowego z poleceniem dla użytkownika, aby wprowadził tekst. Po wpisaniu wartości przez użytkownika i zatwierdzeniu, tekst jest przypisywany do zmiennej A. Następnie funkcja document.write() umożliwia dynamiczne dodanie tego tekstu do dokumentu HTML. Poprawne użycie obu tych funkcji spełnia wymagania zadania – najpierw otwieramy okno dialogowe, a potem umieszczamy wprowadzone dane na stronie. Stosowanie prompt() i document.write() jest często wykorzystywane w aplikacjach webowych do interakcji z użytkownikiem w sposób bezpośredni. Mimo że bardziej nowoczesne metody, takie jak manipulacja DOM za pomocą innerHTML czy użycie frameworków JavaScript, oferują większe możliwości, prompt() i document.write() pozostają prostymi narzędziami do szybkiej prezentacji wyników na stronie. Warto jednak pamiętać, że nadmierne użycie document.write() może prowadzić do nadpisania istniejących treści w dokumencie, co nie jest optymalną praktyką w złożonych aplikacjach webowych.

Pytanie 2

Jak za pomocą JavaScriptu wyświetlić na stronie bieżącą datę i czas?

echo Date() + Time()

echo Date()

innerHTML = Date()

document.write(Date())

W JavaScripcie aktualną datę i czas zwraca obiekt Date(), a wypisać go na stronie można m.in. metodą document.write(Date()). Zapisuje ona przekazany tekst bezpośrednio do dokumentu. W praktyce częściej używa się przypisania do innerHTML wybranego elementu, ale spośród podanych opcji poprawna jest document.write(Date()).

Pytanie 3

W języku JavaScript, by zmodyfikować wartość atrybutu elementu HTML, po uzyskaniu obiektu za pomocą metody getElementById należy użyć

A. pola innerHTML

B. metody getAttribute

C. metody setAttribute

D. pola attribute oraz wskazać nazwę atrybutu

Metoda setAttribute w JavaScript jest kluczowym narzędziem do zmiany wartości atrybutów elementów HTML. Po uzyskaniu dostępu do elementu za pomocą getElementById, zastosowanie setAttribute pozwala nie tylko na modyfikację istniejących atrybutów, ale także na dodawanie nowych, co jest istotne w dynamicznym zarządzaniu dokumentem HTML. Przykładowo, jeśli mamy element <img id='myImage' src='oldImage.png'>, możemy zmienić źródło obrazu na nowy plik, używając kodu: document.getElementById('myImage').setAttribute('src', 'newImage.png'). Warto pamiętać, że setAttribute przyjmuje dwa argumenty: nazwę atrybutu oraz nową wartość. Zgodnie z najlepszymi praktykami, zawsze warto upewnić się, że element istnieje przed próbą zmiany jego atrybutów, co można osiągnąć poprzez sprawdzenie, czy zwrócony obiekt nie jest nullem. Dzięki temu kod staje się bardziej odporny na błędy i bezpieczniejszy.

Pytanie 4

Kod umieszczony w ramce spowoduje wyświetlenie liczb

A. 2 4 6 8

B. 1 3 5 7 9

C. 2 4 6 8 10

D. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

Prawidłowa odpowiedź to 2 4 6 8 10 co wynika z działania przedstawionego kodu PHP. Pętla for rozpoczyna się od wartości zmiennej x równej 1 i zwiększa ją o jeden przy każdej iteracji aż do osiągnięcia wartości 10 włącznie. Instrukcja if($x % 2 != 0) continue oznacza że dla każdej nieparzystej liczby x wykonanie reszty kodu pętli jest pomijane i kontynuowane jest od kolejnej iteracji. Oznacza to że tylko liczby parzyste są wypisywane na ekranie co zgadza się z przedstawioną odpowiedzią. W praktyce taka konstrukcja jest używana do filtrowania danych gdzie chcemy przetwarzać tylko określone warunki. Stosowanie operatora modulo % jest standardową techniką do sprawdzania podzielności liczb co jest często wykorzystywane w programowaniu np. do selekcji danych lub w algorytmach kryptograficznych. Dobrą praktyką jest również używanie instrukcji continue gdy chcemy zminimalizować zagnieżdżenie kodu i poprawić jego czytelność poprzez eliminację zbędnych bloków else. Użycie pętli for z takim warunkiem pozwala na efektywne przetwarzanie dużych zbiorów danych co jest kluczowe w aplikacjach wymagających wysokiej wydajności.

Pytanie 5

W języku JavaScript zapisano kod, którego wynikiem działania jest?

var osoba=prompt("Podaj imię", "Adam");

A. pokazanie okna z pustym polem do edycji

B. bezpośrednie przypisanie do zmiennej osoba wartości "Adam"

C. uzyskanie z formularza wyświetlonego na stronie HTML imienia "Adam"

D. wyświetlenie okna z polem do edycji, w którym domyślnie znajduje się tekst "Adam"

W kodzie JavaScript zapisano wywołanie funkcji prompt, która jest standardową metodą do interakcji z użytkownikiem poprzez wyświetlenie okna dialogowego. Funkcja ta przyjmuje dwa argumenty: pierwszy to tekst, który będzie wyświetlony jako prośba o dane, a drugi to opcjonalna wartość domyślna, która pojawi się w polu edycyjnym okna dialogowego. W przykładzie użytkownik proszony jest o podanie imienia, a domyślną wartością, która jest predefiniowana w tym przypadku, jest 'Adam'. Działanie tego kodu spowoduje otwarcie okna z polem edycyjnym, w którym już znajduje się 'Adam', co ułatwia użytkownikowi wprowadzenie danych. Ponadto, gdy użytkownik kliknie 'OK' lub 'Anuluj', wynik (czyli wartość wpisana przez użytkownika lub null, jeśli anulował) zostanie przypisany do zmiennej 'osoba'. Warto zaznaczyć, że funkcja prompt jest powszechnie używana w aplikacjach webowych do szybkiego zbierania informacji od użytkowników. Dzięki temu kodowi programiści mogą efektywnie interactować z użytkownikami, co jest zgodne z duchem nowoczesnych aplikacji internetowych opartych na JavaScript.

Pytanie 6

Na stronie internetowej znajduje się formularz, do którego trzeba zaprogramować następujące funkcje:
– walidacja: podczas wypełniania formularza na bieżąco jest kontrolowana poprawność danych
– przesyłanie danych: po wypełnieniu formularza i jego zatwierdzeniu informacje są przesyłane do bazy danych na serwerze
Aby zrealizować tę funkcjonalność w możliwie najprostszy sposób, należy zapisać

A. walidację i przesyłanie danych w języku PHP

B. walidację i przesyłanie danych w języku JavaScript

C. walidację w skrypcie PHP, a przesyłanie danych w JavaScript

D. walidację w języku JavaScript, a przesyłanie danych w skrypcie PHP

Walidacja w języku JavaScript jest kluczowym elementem tworzenia interaktywnych formularzy internetowych, ponieważ pozwala na sprawdzenie poprawności danych w czasie rzeczywistym, zanim użytkownik prześle formularz na serwer. Dzięki temu użytkownik otrzymuje natychmiastową informację zwrotną i może poprawić ewentualne błędy, co znacząco poprawia doświadczenie użytkownika. Typowe przykłady walidacji obejmują sprawdzanie, czy pola nie są puste, czy wprowadzone dane odpowiadają oczekiwanemu formatowi (np. adres e-mail czy numer telefonu). Po zatwierdzeniu formularza, przesyłanie danych do bazy danych powinno odbywać się przez skrypt PHP, który efektywnie obsługuje komunikację z serwerem i umożliwia zapis danych w bazie. PHP jest powszechnie stosowany w backendzie, co czyni go idealnym wyborem do przetwarzania i przechowywania danych. Przy takiej architekturze aplikacji webowej korzystamy z dobrych praktyk, takich jak oddzielenie logiki frontendowej od backendowej, co zwiększa bezpieczeństwo oraz łatwość w utrzymaniu aplikacji. Ponadto, zastosowanie AJAX w JavaScript do asynchronicznego przesyłania danych bez przeładowania strony stanowi dodatkowy atut, który poprawia płynność działania aplikacji.

Pytanie 7

W skrypcie JavaScript użyto metody DOM getElementsByClassName('akapit'). Ta metoda odniesie się do akapitu

A. <p>akapit</p>

B. <p id="akapit">akapit2</p>

C. <p href="/akapit">akapit3</p>

D. <p class="akapit">akapit4</p>

Metoda DOM getElementsByClassName jest jedną z najważniejszych funkcji w JavaScript, która pozwala na selekcję elementów na stronie internetowej na podstawie ich klas CSS. W tym przypadku, odpowiedź <p class="akapit">akapit4</p> jest poprawna, ponieważ element ten ma przypisaną klasę "akapit", co czyni go bezpośrednim kandydatem do selekcji przez metodę getElementsByClassName('akapit'). Metoda ta zwraca kolekcję elementów (HTMLCollection), które mają podaną klasę, a następnie można z nimi pracować w kodzie JavaScript. Na przykład, możemy zmieniać ich style, zawartość lub dodawać zdarzenia. Dobrą praktyką jest stosowanie klas do stylizacji oraz manipulacji DOM, co pozwala na lepszą organizację kodu i zwiększa jego czytelność. Pamiętaj, że klasy są bardziej uniwersalne i elastyczne niż identyfikatory (ID), które powinny być unikalne na stronie. W przypadku konieczności stosowania metod do manipulacji elementami DOM, warto znać również inne metody, takie jak querySelector i querySelectorAll, które oferują bardziej zaawansowane opcje selekcji, umożliwiające wykorzystanie kombinacji klas, identyfikatorów i innych atrybutów.

Pytanie 8

Aby wykorzystać skrypt znajdujący się w pliku przyklad.js, konieczne jest połączenie go ze stroną przy użyciu kodu

A. <script>przyklad.js</script>

B. <script link="przyklad.js"></script>

C. <script src="przyklad.js"></script>

D. <link rel="script" href="przyklad.js">

Odpowiedź <script src="przyklad.js"></script> jest naprawdę na miejscu, bo użycie atrybutu 'src' w znaczniku <script> to taki standardowy sposób dołączania zewnętrznych skryptów JS do HTML-a. Atrybut 'src' mówi przeglądarce, gdzie znaleźć ten skrypt, więc może go załadować i wykonać. Dzięki temu, skrypt z pliku 'przyklad.js' wchodzi w interakcję ze stroną i może dodawać różne funkcje, jak na przykład reagowanie na działania użytkownika czy manipulowanie elementami na stronie. Pamiętaj, że najlepiej dołączać skrypty na końcu dokumentu, zaraz przed </body>, bo wtedy cała zawartość strony ładuje się najpierw. Warto też pomyśleć o atrybucie 'defer' lub 'async', żeby lepiej zoptymalizować ładowanie skryptów i nie blokować renderowania strony. Na przykład, <script src="przyklad.js" defer></script> pozwoli na asynchroniczne ładowanie, co z pewnością poprawia wydajność.

Pytanie 9

W którym języku zaimplementować aplikację działającą po stronie KLIENTA (w przeglądarce)?

A. Perl

B. PHP

C. Python

D. JavaScript

Aplikację działającą po stronie KLIENTA (w przeglądarce) pisze się w JavaScripcie - to język wykonywany przez przeglądarkę, sterujący stroną bez udziału serwera. Dlatego po stronie klienta używa się JavaScriptu.

Pytanie 10

W języku JavaScript stworzono funkcję o nazwie liczba_max, która porównuje trzy liczby naturalne przekazane jako argumenty i zwraca największą z nich. Jak powinno wyglądać prawidłowe wywołanie tej funkcji oraz uzyskanie jej wyniku?

A. liczba_max(a,b,c);

B. liczba_max(a,b,c,wynik);

C. liczba_max(a,b,c)=wynik;

D. var wynik=liczba_max(a,b,c);

Odpowiedź "var wynik=liczba_max(a,b,c);" jest poprawna, ponieważ w ten sposób prawidłowo wywołujemy funkcję liczba_max, przekazując do niej trzy argumenty: a, b oraz c. Funkcja ta ma na celu zwrócenie maksymalnej wartości z przekazanych liczb, więc przypisanie jej wyniku do zmiennej wynik jest logicznym krokiem. W języku JavaScript, operator przypisania (=) pozwala na zdefiniowanie zmiennych, co w tym przypadku oznacza, że zmienna wynik będzie zawierać wartość zwróconą przez funkcję. Wartością tą jest największa liczba spośród a, b i c. Zastosowanie takiego podejścia jest zgodne z koncepcją programowania funkcjonalnego, gdzie funkcje są traktowane jako „pierwszej klasy obywateli”, co oznacza, że można je przypisywać do zmiennych. Dobrą praktyką w programowaniu jest również używanie czytelnych nazw zmiennych oraz funkcji, co ułatwia zrozumienie kodu przez inne osoby. Dodatkowo, warto zwrócić uwagę na typy danych przekazywanych do funkcji, aby uniknąć nieprzewidzianych błędów podczas obliczeń.

Pytanie 11

Jakie dane zostaną wyświetlone po wykonaniu poniższych poleceń? bool gotowe=true; cout<<gotowe;

A. 0

B. 1

C. tak

D. nie

W wyniku wykonania przedstawionych instrukcji, zostanie wypisane "1". Wynika to z faktu, że zmienna typu bool w języku C++ jest reprezentowana jako liczba całkowita, gdzie wartość "true" jest interpretowana jako "1", a "false" jako "0". Kiedy wykonujemy instrukcję z użyciem cout, która jest standardowym strumieniem wyjściowym w C++, zmienna gotowe, która przechowuje wartość true, zostanie przekonwertowana na jej reprezentację liczbową, co skutkuje wypisaniem "1" na ekran. W praktyce, zrozumienie konwersji typów danych w C++ jest kluczowe dla programowania, zwłaszcza w kontekście obliczeń logicznych i kontroli przepływu programu. Standardy C++ określają zasady konwersji typów, co wpływa na optymalizację kodu oraz unikanie błędów w logice programowania, dlatego wiedza na ten temat jest niezbędna dla każdego programisty.

Pytanie 12

Dane z pola input o typie number zostały zapisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w kodzie JavaScript w sposób następujący:

var x = parseFloata);

Jakiego typu będzie zmienna x?

A. NaN

B. napisowego

C. zmiennoprzecinkowego

D. liczbowego, całkowitego

Widzisz, zmienna x dostaje wartość z funkcji parseFloat, która zmienia coś z pola input typu number na liczbę zmiennoprzecinkową. To jest dość standardowa funkcja w JavaScript, często używana do zamiany tekstu (czyli stringów) na liczby zmiennoprzecinkowe. Na przykład, jak w polu input masz '123.45', to po napisaniu var x = parseFloat(a);, x stanie się liczbą 123.45. Tylko pamiętaj, że jak przekazany tekst nie może być zmieniony na liczbę, to dostaniesz NaN (czyli Not-a-Number). Ta funkcja jest zgodna z ECMAScript i jest naprawdę przydatna, np. w sytuacjach, gdy trzeba walidować dane, które użytkownicy wprowadzają. Twoja odpowiedź jest na plus, bo korzystając z parseFloat, dostajesz typ zmiennoprzecinkowy, co jest ważne w obliczeniach matematycznych. Zresztą, dokładność w tych wartościach liczbowych jest kluczowa.

Pytanie 13

Jakie jest zadanie funkcji przedstawionej w języku JavaScript?

 function fun1(a, b) {
    if (a % 2 != 0) a++;
    for (n = a; n <= b; n+=2)
        document.write(n);
}

A. wypisanie wszystkich liczb z zakresu od a do b

B. zwrócenie wartości liczb parzystych od a do b

C. wypisanie liczb parzystych z zakresu od a do b

D. sprawdzenie, czy liczba a jest nieparzysta; w przypadku potwierdzenia, wypisanie jej

Odpowiedź "wypisanie liczb parzystych z przedziału od a do b" jest prawidłowa, ponieważ funkcja fun1(a, b) w języku JavaScript ma na celu wyświetlenie wszystkich liczb parzystych w zdefiniowanym zakresie. Funkcja najpierw sprawdza, czy liczba a jest nieparzysta; jeśli tak, to zwiększa ją o 1, co zapewnia, że zaczynamy od najbliższej liczby parzystej. Następnie, za pomocą pętli for, iteruje przez liczby od a do b, zwiększając n o 2 w każdej iteracji. Dzięki temu wypisujemy tylko liczby parzyste. Przykładowo, jeśli a = 3 i b = 9, to funkcja zacznie od 4 i wypisze 4, 6, i 8. Tego typu funkcje są przydatne w różnych kontekstach programistycznych, takich jak generowanie sekwencji liczb dla algorytmów matematycznych, generowanie danych testowych czy też przy pracy z interfejsami użytkownika, gdzie występują interwały liczbowe. Dobrą praktyką jest zawsze jasno określać zakres przetwarzanych danych, co ta funkcja realizuje, zapewniając, że wyniki są zgodne z oczekiwaniami użytkownika.

Pytanie 14

Która metoda JavaScript dodaje nowy element na końcu tablicy?

push()

pop()

shift()

unshift()

Metoda push() dodaje nowy element na KOŃCU tablicy i zwraca jej nową długość. Dlatego element na końcu dodaje push().

Pytanie 15

W języku JavaScript zdefiniowano obiekt. Aby uzyskać wartość atrybutu, można użyć następującego zapisu:

obiekt = { q: 1, w: 2, e: 3, r:4 };

A. obiekt:w

B. obiekt.w

C. obiekt::w

D. obiekt->w

Odpowiedź 'obiekt.w' jest prawidłowa, ponieważ w JavaScript używamy notacji kropkowej do uzyskiwania dostępu do właściwości obiektów. W tym przypadku mamy obiekt zadeklarowany jako 'obiekt = { q: 1, w: 2, e: 3, r:4 };'. Aby uzyskać wartość przypisaną do właściwości 'w', wystarczy użyć notacji kropkowej i napisać 'obiekt.w', co zwróci wartość '2'. Tego typu dostęp do danych jest standardem w JavaScript i jest szeroko stosowany w projektach, co pozwala na efektywne i czytelne manipulowanie danymi. Przykładowo, możemy użyć tej techniki w funkcjach, które przetwarzają obiekty lub w kodzie, który reaguje na zdarzenia, gdzie często zachodzi potrzeba uzyskania konkretnych wartości z obiektów. Dobrą praktyką jest również używanie notacji kropkowej, gdy właściwości obiektu mają znane i stabilne nazwy, co zwiększa czytelność kodu.

Pytanie 16

Które z poniższych twierdzeń o definicji funkcji pokazanej w ramce jest prawdziwe?

function czytajImie(){
   var imie=null;
   do {
     imie=prompt("podaj imie: ");
     if (imie.length<3)
     alert("wprowadzony tekst jest niepoprawny");
   } while(imie.length<3);
}

A. Pętla zostanie uruchomiona tylko raz

B. Tekst będzie wczytywany do czasu podania liczby większej niż 3

C. Wczytanie tekstu zakończy się, gdy tekst będzie miał co najmniej 3 znaki

D. Funkcja zawiera pętlę, która powtarza się 3 razy

Funkcja czytajImie zawiera pętlę do-while która działa dopóki długość wprowadzonego ciągu znaków jest mniejsza niż 3 co oznacza że zakończenie pętli nastąpi gdy użytkownik wprowadzi tekst o długości co najmniej 3 znaków W praktyce oznacza to że funkcja wymaga od użytkownika podania imienia które będzie miało przynajmniej trzy znaki co jest powszechną praktyką podczas walidacji danych wejściowych w celu zapewnienia minimalnej ilości informacji Pętla do-while jest szczególnie przydatna w sytuacjach gdy musimy zagwarantować przynajmniej jedno wykonanie bloku kodu co tutaj pozwala na przynajmniej jednorazowe wywołanie okna prompt do wprowadzenia danych Tego typu walidacja jest podstawą podczas programowania interfejsów użytkownika gdzie poprawność i kompletność danych wejściowych jest kluczowa dla dalszego przetwarzania danych Warto również zauważyć że stosowanie tego rodzaju pętli w kontekście walidacji danych zwiększa użyteczność aplikacji poprzez zapewnienie że dane są zgodne z wymaganiami przed ich dalszym przetwarzaniem

Pytanie 17

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba leży w zakresie (100, 200>, należy użyć następującego zapisu:

A. If (liczba > 100 || liczba <=200)

B. If (liczba < 100 || liczba >=200)

C. If (liczba > 100 && liczba <=200)

D. If (liczba < 100 && liczba <=200)

Wyrażenie warunkowe 'if (liczba > 100 && liczba <= 200)' jest całkiem dobrze skonstruowane. Precyzyjnie wskazuje, że interesują nas liczby od 101 do 200, z tym że 200 jest uwzględniona, a 100 już nie. Operator '&&' (AND) działa tutaj, bo musi być spełniony zarówno pierwszy, jak i drugi warunek, co jest bardzo istotne w tym przypadku. W praktyce takie warunki można często spotkać w aplikacjach webowych, szczególnie przy walidacji danych. Na przykład w formularzach, gdzie użytkownicy muszą podać wartości mieszczące się w danym zakresie. Umiejętne korzystanie z operatorów logicznych to dobra praktyka w programowaniu. Dzięki temu kod jest bardziej czytelny oraz łatwiejszy do utrzymania. Warto też pamiętać, że różne biblioteki i frameworki mają własne metody walidacji, ale znajomość podstawowych zasad programowania w JavaScript jest kluczowa, żeby móc je dobrze wykorzystywać.

Pytanie 18

Który fragment kodu JavaScript zwróci wartość true?

"a" > "b"

"ab" > "c"

"abc" > "def"

"def" > "abc"

Napisy porównuje się w JavaScripcie LEKSYKOGRAFICZNIE (jak w słowniku), znak po znaku wg kodów. "def" > "abc" jest prawdą, bo pierwsza litera „d” ma wyższy kod niż „a”. Zapamiętaj: przy > dla tekstów decyduje pierwsza różniąca się litera - „dalej w alfabecie” znaczy „większy”.

Pytanie 19

W języku JavaScript, aby uzyskać element wykorzystując metodę getElementById, jaką właściwością można zmienić jego zawartość?

A. innerBody

B. HTML

C. innerHTML

D. Body

Właściwość innerHTML jest kluczowym elementem manipulacji zawartością DOM (Document Object Model) w JavaScript. Umożliwia ona programistom dostęp do zawartości danego elementu HTML oraz jej modyfikację. Gdy pobieramy element za pomocą metody getElementById, mamy możliwość bezpośredniego zmienienia jego treści poprzez przypisanie nowego stringa do innerHTML. Przykładowo, jeśli mamy element o identyfikatorze 'myElement', możemy zaktualizować jego zawartość w następujący sposób: document.getElementById('myElement').innerHTML = 'Nowa treść!';. To podejście jest powszechnie stosowane w dynamicznych aplikacjach internetowych, gdzie treść na stronie musi być często aktualizowana w odpowiedzi na działania użytkownika. Warto jednak pamiętać, że użycie innerHTML niesie ze sobą pewne ryzyko związane z bezpieczeństwem, takie jak podatność na ataki XSS (Cross-Site Scripting). Dlatego zaleca się stosowanie tej właściwości z ostrożnością i rozważenie alternatyw, jak np. textContent, w przypadku, gdy nie potrzebujemy interpretować HTML. Dobrą praktyką jest również walidacja i sanitizacja danych wejściowych, aby zminimalizować ryzyko związane z wstrzyknięciem niepożądanych skryptów. W kontekście standardów kodowania, zasadniczo zaleca się preferowanie metod, które nie tylko poprawiają bezpieczeństwo, ale także czytelność kodu.

Pytanie 20

Deklarując var x="true"; w języku JavaScript, jakiego typu zmienną się tworzy?

A. String (ciąg znaków)

B. Logicznego

C. Nieokreślonego (undefined)

D. Liczbowego

Odpowiedź 'String (ciąg znaków)' jest poprawna, ponieważ w języku JavaScript zmienna zadeklarowana za pomocą 'var x="true";' przechowuje wartość typu tekstowego. Wartość 'true' jest traktowana jako ciąg znaków, ponieważ jest umieszczona w cudzysłowie. JavaScript jest językiem dynamicznie typowanym, co oznacza, że typ zmiennej jest określany w momencie przypisania wartości. W praktyce, ciągi znaków są powszechnie używane w programowaniu webowym do reprezentacji danych, takich jak teksty, komunikaty, a także do przetwarzania informacji z formularzy. Dobre praktyki obejmują użycie cudzysłowów pojedynczych lub podwójnych do definiowania ciągów, a także unikanie mieszania typów, co może prowadzić do błędów. Ważne jest, aby zawsze być świadomym typu danych, z którymi pracujemy, aby uniknąć nieoczekiwanych wyników w kodzie. Zrozumienie, jak JavaScript interpretuje różne typy danych, jest kluczowe dla efektywnego programowania oraz debugowania aplikacji.

Pytanie 21

W języku Javascript obiekt typu array służy do przechowywania

A. wielu wartości tylko liczbowych

B. wielu wartości różnego rodzaju

C. wielu wartości tylko tekstowych

D. wielu wartości lub funkcji

Obiekt typu array w języku JavaScript jest niezwykle elastycznym narzędziem, które pozwala na przechowywanie wielu wartości dowolnego typu. Arrays mogą zawierać liczby, stringi, obiekty, a nawet inne tablice, w ramach jednego zbioru. Taka struktura danych jest bardzo przydatna w programowaniu, szczególnie w kontekście pracy z danymi, gdyż umożliwia tworzenie kolekcji o zmiennej długości, które można łatwo przetwarzać. Na przykład, w aplikacjach webowych można wykorzystać tablice do grupowania danych z formularzy lub przechowywania wyników zapytań do bazy danych. Dzięki metody takim jak .push(), .pop() czy .map(), programiści mogą łatwo manipulować danymi w tablicach. Ważnym aspektem jest również to, że tablice są obiektami w JavaScript, co oznacza, że można do nich przypisywać dodatkowe właściwości i metody, zwiększając ich funkcjonalność. Przykładem zaawansowanego zastosowania tablic jest wykorzystanie ich do implementacji algorytmów, takich jak sortowanie czy przeszukiwanie danych. Zgodnie z dokumentacją MDN, tablice w JavaScript są dynamiczne, co oznacza, że ich rozmiar może być dostosowywany w czasie działania programu, co czyni je bardzo wszechstronnym narzędziem w pracy programisty.

Pytanie 22

W języku JavaScript, aby uzyskać podciąg tekstu pomiędzy wskazanymi indeksami, należy skorzystać z metody

A. trim()

B. slice()

C. concat()

D. replace()

Metoda slice() w JavaScript jest używana do wydzielania części napisu na podstawie podanych indeksów. Przyjmuje dwa argumenty: indeks początkowy oraz indeks końcowy, co pozwala na uzyskanie fragmentu tekstu w określonym zakresie. Na przykład, jeśli mamy napis 'JavaScript' i zastosujemy slice(0, 4), otrzymamy 'Java'. Metoda ta nie zmienia oryginalnego napisu, co jest zgodne z zasadą niemodyfikowalności w JavaScript. Dobrą praktyką jest również pamiętanie, że indeks końcowy jest wyłączny, co oznacza, że znak na tym indeksie nie jest wliczany do wynikowego napisu. Ponadto, slice() może przyjmować wartości ujemne, co pozwala na łatwe wydzielanie fragmentów z końca napisu, co jest szczególnie przydatne w dynamicznych aplikacjach webowych. Warto również wiedzieć, że slice() jest preferowane do używania nad innymi metodami, gdyż jest bardziej intuicyjna i wydajna w kontekście manipulacji łańcuchami znaków.

Pytanie 23

W języku JavaScript, element został uzyskany przy pomocy metody getElementById. Jaką właściwość należy zastosować, aby zmienić zawartość tego elementu?

A. Body

B. HTML

C. innerBody

D. innerHTML

Właściwość innerHTML jest kluczowym elementem w manipulacji DOM (Document Object Model) w JavaScript. Umożliwia ona programistom modyfikację zawartości HTML danego elementu. Po pobraniu elementu za pomocą metody getElementById, można zmienić jego wewnętrzną zawartość, przypisując nowy tekst lub kod HTML do innerHTML. Na przykład, jeśli mamy element o id 'example', jego zawartość można zmienić w ten sposób: document.getElementById('example').innerHTML = '<p>Nowa zawartość</p>'; To podejście jest powszechnie stosowane w dynamicznej aktualizacji treści stron internetowych, co jest szczególnie przydatne w aplikacjach jednostronicowych (SPA) oraz przy tworzeniu interaktywnych komponentów użytkownika. Warto również zauważyć, że używanie innerHTML wiąże się z pewnymi zagrożeniami, takimi jak wstrzykiwanie kodu (XSS), dlatego zawsze powinno się dbać o walidację i sanitację wprowadzanych danych. W praktyce, aby zwiększyć bezpieczeństwo aplikacji, można korzystać z innych metod manipulacji DOM, takich jak textContent lub createElement, które nie interpretują kodu HTML.

Pytanie 24

W sklepie z farbami obowiązuje określony sposób obliczania kosztu farby: dla koloru niebieskiego i zielonego przy pojemności 2 litry cena farby wynosi cena bazowa + 20%. Wyrażenie logiczne w języku JavaScript, które weryfikuje tę zasadę, ma formę

A. kolor = 'niebieski' || kolor = 'zielony' && pojemnosc = 2

B. (kolor == 'niebieski' || kolor == 'zielony') && pojemnosc == 2

C. (kolor = 'niebieski' || kolor = 'zielony') || pojemnosc = 2

D. kolor == 'niebieski' && kolor == 'zielony' && pojemnosc == 2

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ stosuje właściwą składnię języka JavaScript i prawidłowo określa warunki, które muszą być spełnione, aby cena farby zwiększyła się o 20%. Wyrażenie '(kolor == 'niebieski' || kolor == 'zielony') && pojemnosc == 2' skutecznie sprawdza, czy zmienna 'kolor' przyjmuje wartość 'niebieski' lub 'zielony', a jednocześnie czy 'pojemnosc' wynosi 2. Użycie operatora logicznego '||' (lub) oraz '&&' (i) jest kluczowe w definiowaniu logiki warunkowej, co jest podstawą w programowaniu. Dzięki tej metodzie można z łatwością rozszerzyć logikę o inne kolory czy pojemności w przyszłości. Przykładem zastosowania tej logiki w praktyce może być tworzenie dynamicznego kalkulatora cen w aplikacji internetowej, gdzie użytkownicy wybierają różne kolory i pojemności, a program automatycznie oblicza cenę na podstawie zadanych reguł. Ważne jest przestrzeganie dobrych praktyk programistycznych, takich jak jasne nazewnictwo zmiennych i unikanie złożonych wyrażeń, co zwiększa czytelność kodu. Warto również pamiętać, że stosując operator '==' zamiast '=' unikamy przypisania wartości, co jest kluczowe w kontekście debugowania i poprawności działania skryptu.

Pytanie 25

W języku JavaScript trzeba zapisać warunek, który będzie prawdziwy, gdy zmienna a będzie jakąkolwiek liczbą naturalną dodatnią (bez 0) lub zmienna b przyjmie wartość z zamkniętego przedziału od 10 do 100. Wyrażenie logiczne w tym warunku ma formę

A. (a>0) || ((b>=10) || (b<=100))

B. (a>0) && ((b>=10) || (b<=100))

C. (a>0) || ((b>=10) && (b<=100))

D. (a>0) && ((b>=10) && (b<=100))

Warunek zapisany w języku JavaScript jako (a>0) || ((b>=10) && (b<=100)) jest poprawny, ponieważ spełnia wymagania dotyczące sprawdzenia, czy zmienna a jest liczbą naturalną dodatnią oraz czy zmienna b mieści się w przedziale od 10 do 100. Wyrażenie logiczne wykorzystuje operator || (alternatywa), który zwraca true, jeśli przynajmniej jeden z warunków jest spełniony. Warunek a>0 zapewnia, że zmienna a jest większa od zera, co jest zgodne z definicją liczb naturalnych dodatnich. Z kolei wyrażenie (b>=10) && (b<=100) sprawdza, czy zmienna b jest w zadanym przedziale, co jest zgodne z wymaganiami. Wartości graniczne 10 i 100 są uwzględnione dzięki operatorowi && (konjunkcja), który wymaga, aby oba warunki były prawdziwe, aby całe wyrażenie zwróciło true. W praktyce, takie podejście można wykorzystać w różnych kontekstach, np. walidacji danych wejściowych w formularzach internetowych, gdzie kluczowe jest zapewnienie, że użytkownik wprowadza poprawne wartości. Tego rodzaju wyrażenia logiczne są fundamentem programowania w JavaScript, umożliwiając tworzenie bardziej złożonych logik aplikacji. Zgodnie z dokumentacją ECMAScript, użycie operatorów logicznych jest standardowym sposobem na przetwarzanie warunków w programowaniu.

Pytanie 26

Fragment skryptu w języku JavaScript umieszczony w ramce

t = "Ala ma kota.";
 s = t.length;

A. wyświetli długość tekstu z zmiennej t

B. przypisze zmiennej s długość tekstu z zmiennej t

C. przypisze zmiennej s część tekstu z zmiennej t, o długości określonej przez zmienną length

D. przypisze zmiennej s zmienną t

W podanym kodzie zmiennej t przypisano wartość ciągu znaków Ala ma kota.. Następnie zmiennej s przypisano wynik wywołania właściwości length na zmiennej t. W JavaScript length jest właściwością obiektów String używaną do określenia długości łańcucha znaków czyli liczby znaków w napisie. W tym przypadku t.length zwróci liczbę 12 ponieważ włącznie ze spacjami i kropką ciąg Ala ma kota. składa się z 12 znaków. Przypisanie tego wyniku do zmiennej s oznacza że s będzie miało wartość 12. Takie wykorzystanie właściwości length jest zgodne z dobrymi praktykami i często stosowane w programowaniu w JavaScript. Pozwala na dynamiczne określanie długości łańcuchów co jest przydatne przy przetwarzaniu danych tekstowych. Umiejętność manipulacji łańcuchami znaków jest kluczowa w tworzeniu aplikacji webowych i skryptów które muszą obsługiwać dane użytkowników. Prawidłowe zrozumienie jak działa właściwość length pozwala na efektywne zarządzanie i przetwarzanie tekstu co jest istotne w pracy każdego programisty.

Pytanie 27

Która metoda obiektu location zastępuje bieżący dokument dokumentem spod podanego adresu?

open();

close();

replace();

reload();

Metoda location.replace() wczytuje nowy dokument spod podanego adresu, ZASTĘPUJĄC bieżący - bez dodawania wpisu do historii (nie da się „cofnąć”). Dlatego dokument zastępuje replace().

Pytanie 28

Która z poniższych opcji najlepiej opisuje przedstawioną definicję w JavaScript?

var imiona = ["Anna", "Jakub", "Iwona", "Krzysztof"];

A. zbioru

B. obiektu

C. tablicy

D. klasy

Definicja przedstawiona na obrazku odpowiada tablicy w języku JavaScript. Tablice w JavaScript są typem obiektu, który pozwala na przechowywanie wielu wartości w jednej zmiennej. W tym przypadku zmienna imiona zawiera listę stringów reprezentujących imiona. Tablice w JavaScript są dynamiczne co oznacza że ich rozmiar można zmieniać podczas działania programu. Dostęp do poszczególnych elementów tablicy uzyskuje się za pomocą indeksów które zaczynają się od zera. Na przykład pierwszy element tej tablicy to imiona[0] czyli Anna. JavaScript oferuje wiele metod do manipulacji tablicami takich jak push do dodawania elementów na końcu tablicy pop do usuwania ostatniego elementu czy map do tworzenia nowej tablicy na podstawie istniejącej poprzez zastosowanie funkcji do każdego elementu. Zrozumienie działania tablic jest kluczowe dla efektywnego programowania w JavaScript ponieważ są one podstawowym narzędziem do przechowywania i zarządzania danymi.

Pytanie 29

Co należy zrobić przed rozpoczęciem pętli, by zapewnić poprawne działanie przedstawionego kodu JavaScript?

var text;
for( var i = 0; i < tab.length; i++){
    text += tab[i] + "<br>";
}

A. Zadeklarować zmienną i

B. Zweryfikować, czy text ma typ string

C. Zainicjować zmienną text

D. Sprawdzić rozmiar tabeli tab

Zainicjowanie zmiennej text przed użyciem jej w kodzie JavaScript jest kluczowe dla uniknięcia błędów runtime. W analizowanym kodzie zmienna text jest używana do przechowywania i modyfikacji danych stringowych w pętli. Bez wcześniejszej inicjalizacji, np. text = '', próba konkatenacji wartości do zmiennej text prowadziłaby do błędu, gdyż zmienna ta nie miałaby początkowej wartości. Zainicjowanie zmiennej jako pustego stringa jest dobrym przykładem praktyki programistycznej, która zapobiega nieoczekiwanym błędom i zapewnia, że zmienna ma przewidywalny stan początkowy przed rozpoczęciem operacji na niej. Taka inicjalizacja jest również zgodna z zasadą defensywnego programowania gdzie staramy się zminimalizować ryzyko wystąpienia błędów poprzez odpowiednie przygotowanie danych przed ich użyciem. W praktyce, inicjalizacja zmiennych jest częścią dobrych standardów programistycznych i pomaga w utrzymywaniu czytelności i niezawodności kodu, co jest szczególnie istotne w projektach zespołowych oraz dużych aplikacjach.

Pytanie 30

Podany fragment dokumentu HTML zawierający kod JavaScript sprawi, że po naciśnięciu przycisku

A. obraz1.png zostanie zniknięty

B. obraz2.png zostanie zniknięty

C. obraz2.png zostanie wymieniony na obraz1.png

D. obraz1.png zostanie wymieniony na obraz2.png

W analizie odpowiedzi należy zwrócić uwagę na działanie technologii webowych w kontekście manipulacji elementami HTML. W pytaniu przedstawiono kod JavaScript używany w zdarzeniu onclick przycisku HTML co prowadzi do zmiany stylu elementu. Jeśli chodzi o odpowiedź sugerującą że obraz1.png zostanie ukryty jest to błędne ponieważ w kodzie nie ma odwołania do tego elementu poprzez identyfikator. Manipulacja stylami CSS dotyczy jedynie elementów które zostały jednoznacznie zidentyfikowane w skrypcie. Kolejna błędna odpowiedź mówi że obraz2.png zostanie zastąpiony przez obraz1.png. W rzeczywistości w kodzie nie ma żadnego mechanizmu ani funkcji które by zamieniały jeden obrazek na drugi. Skrypt jedynie ukrywa element zmieniając jego styl display więc nie dochodzi do żadnej zamiany. Odpowiedź sugerująca że obraz1.png zostanie zastąpiony przez obraz2.png również jest błędna z podobnych powodów. Manipulacja DOM w tym przypadku polega wyłącznie na zmianie stylu widoczności a nie na modyfikacji treści czy zamianie elementów. Typowym błędem jest założenie że skrypty JavaScript dokonują zamian elementów co wymaga bardziej zaawansowanych operacji niż zmiana stylu display. Kluczowe w programowaniu webowym jest zrozumienie jak selektywne odwoływanie się do elementów za pomocą funkcji takich jak getElementById pozwala na precyzyjne kontrolowanie ich właściwości i reakcji na interakcje użytkownika co jest fundamentem tworzenia dynamicznych i interaktywnych stron internetowych

Pytanie 31

Prezentowany fragment dokumentu HTML z użyciem JavaScript spowoduje, że po naciśnięciu przycisku

<img src="obraz1.png">
<img src="obraz2.png" id="id1">
<button onclick="document.getElementById('id1').style.display='none'">Przycisk</button>

A. obraz1.png zostanie zniknięty

B. obraz2.png zostanie zniknięty

C. obraz2.png zostanie wymieniony przez obraz1.png

D. obraz1.png zostanie wymieniony przez obraz2.png

Błędne odpowiedzi opierają się na nieporozumieniach dotyczących działania JavaScript i manipulacji DOM. Wskazanie, że 'obraz1.png' zostanie ukryty, jest niepoprawne, ponieważ w kodzie nie ma żadnej instrukcji odnoszącej się do tego elementu; zmiany dotyczą tylko 'obraz2.png'. Innym błędnym wnioskiem jest twierdzenie, że 'obraz2.png' zostanie zastąpiony przez 'obraz1.png'. Taki scenariusz wymagałby zmiany źródła obrazu, a nie ukrycia elementu. Ponadto, stwierdzenie, że 'obraz1.png' zostanie zastąpiony przez 'obraz2.png', również ignoruje fakt, że w kodzie nie ma operacji przypisania ani zmiany źródła. Zrozumienie, jak JavaScript interaguje z HTML, jest kluczowe dla efektywnego tworzenia stron internetowych. Programiści muszą być świadomi, że ukrywanie elementów nie wpływa na inne elementy w dokumencie, a jedynie zmienia ich styl wyświetlania. Dlatego ważne jest, aby dobrze zrozumieć koncepcje manipulacji DOM oraz różnice między ukrywaniem elementów a ich usuwaniem, co pozwala na bardziej złożone i interaktywne doświadczenia na stronach internetowych.

Pytanie 32

document.getElementById("napis").innerHTML = Date); // Aby poprawnie skomentować podaną linijkę kodu w języku JavaScript, należy dodać komentarz po znakach //

A. niepoprawne informacje

B. zmiana właściwości atrybutu innerHTML

C. wyświetlenie ciągu "Date()" w znaczniku o id = napis

D. wyświetlenie daty oraz czasu w znaczniku o id = napis

W przedstawionej linii kodu JavaScript, 'document.getElementById("napis").innerHTML = Date;', mamy do czynienia z modyfikacją zawartości elementu HTML o identyfikatorze 'napis'. Funkcja 'getElementById' pozwala na selekcję elementu DOM, a atrybut 'innerHTML' umożliwia przypisanie nowej wartości, która będzie wyświetlana w tym elemencie. Wartością, która zostanie przypisana, jest 'Date', a nie 'Date()'. Przy użyciu 'Date' bez nawiasów, odnosi się do obiektu funkcji, a nie do wyniku wykonania tej funkcji, który zwraca aktualną datę i czas. W poprawnej wersji kodu powinno być 'document.getElementById("napis").innerHTML = new Date();', co spowoduje wyświetlenie bieżącej daty i godziny w elemencie o id 'napis'. Takie podejście jest zgodne z aktualnymi standardami ECMAScript, a także jest często wykorzystywane w aplikacjach webowych do dynamicznej aktualizacji treści na stronach internetowych, co zwiększa ich interaktywność i użytkowalność. Dla lepszego zrozumienia, praktycznym przykładem może być użycie tego kodu w aplikacji, która pokazuje czas rzeczywisty na stronie, co jest popularne w wielu projektach webowych.

Pytanie 33

Jak zapisać w JavaScript warunek: a i b są dodatnie, a b jest mniejsze od 100?

if (a > 0 && b > 0 && b < 100)

if (a > 0 || b > 0 || b > 100)

if (a > 0 && b > 0 || b > 100)

if (a > 0 || (b > 0 && b < 100))

Pozostałe zapisy źle łączą warunki. || (lub) wystarczyłoby spełnić jeden z nich, więc przepuści też wartości ujemne. Warianty mieszające || z && oraz warunek b > 100 (zamiast b < 100) nie oddają wymagania. Wszystkie trzy naraz wymusza a > 0 && b > 0 && b < 100.

Pytanie 34

Rodzaj zmiennej w języku JavaScript

A. nie istnieje.

B. jest tylko jeden rodzaj.

C. ma miejsce poprzez przypisanie wartości.

D. musi być zadeklarowany na początku skryptu.

Wiele osób uważa, że typ zmiennej w JavaScript powinien być z góry zadeklarowany, co jest niezgodne z jego zasadami działania. Twierdzenie, że typ zmiennej 'nie występuje', jest mylne, ponieważ każda wartość przypisana do zmiennej ma swój typ, nawet jeśli nie jest to jawnie określone. Ignorowanie tego faktu prowadzi do nieporozumień i błędów w kodzie. Kolejne nieprecyzyjne stwierdzenie, że 'jest tylko jeden' typ zmiennej, pomija kluczową cechę JavaScript jako języka dynamicznego, który obsługuje wiele typów, takich jak liczby, stringi, obiekty i tablice. Typy te mogą zmieniać się w trakcie działania programu, co czyni język bardzo elastycznym. Z kolei przekonanie, że zmienne muszą być zadeklarowane na początku skryptu, jest również błędne, ponieważ JavaScript pozwala na przypisywanie wartości do zmiennych w dowolnym miejscu w kodzie, co zwiększa jego dynamikę. Takie myślenie może prowadzić do nieefektywnego kodu, który jest trudniejszy w utrzymaniu oraz rozwijaniu. Ważne jest, aby zrozumieć zasady działające w tym języku, aby unikać typowych pułapek związanych z typowaniem zmiennych oraz właściwie wykorzystać zalety, jakie oferuje JavaScript.

Pytanie 35

Fragment kodu HTML z JavaScript spowoduje, że po kliknięciu przycisku

<img src="obraz1.png">
<img src="obraz2.png" id="id1">
<button onclick="document.getElementById('id1').style.display='none'">Przycisk</button>

A. obraz1.png zostanie schowany

B. obraz2.png zastąpi obraz1.png

C. obraz1.png zastąpi obraz2.png

D. obraz2.png zostanie schowany

Poprawna odpowiedź dotyczy ukrycia obrazu obraz2.png poprzez jego identyfikację za pomocą unikalnego atrybutu id. W kodzie HTML każdy element może być zidentyfikowany przez atrybut id, co pozwala na bezpośrednią manipulację jego własnościami w JavaScript. Funkcja document.getElementById służy do wyszukiwania elementu o podanym id w strukturze DOM dokumentu. Następnie, używając stylowania CSS poprzez właściwość style, możliwe jest zmienienie wartości display na 'none', co skutkuje ukryciem elementu w przeglądarce. Taka technika jest często wykorzystywana w interaktywnych aplikacjach webowych, gdzie użytkownik musi mieć możliwość dynamicznego manipulowania elementami interfejsu. Praktyka ta jest zgodna ze standardami W3C i pozwala na tworzenie responsywnych, przyjaznych użytkownikowi aplikacji. Dobrym przykładem zastosowania jest tworzenie galeria obrazów, gdzie tylko wybrane zdjęcia są wyświetlane w danym momencie. Taka funkcjonalność sprzyja również poprawie czytelności strony, ponieważ użytkownik może ukrywać i odkrywać treści według własnych potrzeb. Zrozumienie tego mechanizmu jest kluczowe dla każdego, kto chce budować nowoczesne strony internetowe z użyciem HTML, CSS i JavaScript.

Pytanie 36

Aby poprawnie skomentować linię kodu w języku JavaScript, należy po znakach // wprowadzić komentarz x = Math.max(a,b,c); //

A. nieprawidłowe dane

B. wybór wartości maksymalnej spośród zmiennych a, b oraz c

C. w zmiennej x minimalna wartość ze zmiennych a, b, c

D. w zmiennej x maksymalna wartość ze zmiennych a, b, c

W analizowanej linii kodu JavaScript, wykorzystujemy funkcję Math.max, która służy do określenia maksymalnej wartości spośród podanych argumentów. W tym przypadku, wartości te są reprezentowane przez zmienne a, b oraz c. Zastosowanie funkcji Math.max jest standardem w programowaniu w JavaScript, co pozwala na efektywne przeprowadzenie operacji porównawczych. Użycie operatora przypisania '=' pozwala na zapisanie wyniku operacji do zmiennej x, co z kolei umożliwia dalsze przetwarzanie tej wartości w programie. Przykład użycia tej funkcji wygląda następująco: var x = Math.max(a, b, c);. Warto również zwrócić uwagę na to, że funkcja Math.max zwraca wartości numeryczne, co czyni ją niezastąpioną w przypadkach, gdy potrzebne jest porównanie różnych liczb w celu wyłonienia największej. W kontekście standardów, Math.max jest częścią obiektu Math, który jest wbudowany w JavaScript i podlega ogólnym zasadom ECMAScript. Dlatego znajomość i umiejętność stosowania tej funkcji jest kluczowa dla każdego programisty JavaScript.

Pytanie 37

W języku JavaScript stworzono fragment kodu. Po uruchomieniu skryptu zmienna x

<script>
   var x = 10;
   x++;
   console.log(x);
 </script>

A. Będzie równa 11 i zostanie wypisana w konsoli przeglądarki internetowej

B. Będzie równa 11 i zostanie wypisana w oknie popup

C. Będzie równa 10 i zostanie wypisana w głównym oknie przeglądarki internetowej

D. Będzie równa 10 i zostanie wypisana w dokumencie HTML

W zaprezentowanym fragmencie kodu JavaScript zmienna x jest najpierw inicjalizowana wartością 10. Następnie operator inkrementacji x++ zwiększa tę wartość o 1, co skutkuje przypisaniem zmiennej wartości 11. Operator postinkrementacji w JavaScript działa w ten sposób że najpierw zwraca aktualną wartość zmiennej a następnie ją zwiększa. W tym przypadku operacja x++ skutkuje zwiększeniem wartości x do 11. W konsoli przeglądarki wywołanie console.log(x) powoduje wyświetlenie obecnej wartości zmiennej x która wynosi 11. Użycie console.log jest standardową praktyką debugowania w JavaScript i jedną z głównych metod wyświetlania informacji w środowisku przeglądarki. Konsole przeglądarek internetowych są potężnym narzędziem dla deweloperów front-endowych umożliwiającym interaktywną pracę z kodem monitorowanie błędów oraz wydajności aplikacji. Jako najlepsza praktyka zaleca się stosowanie console.log do tymczasowego debugowania i unikanie pozostawiania tych wywołań w produkcyjnych wersjach kodu co może prowadzić do zbędnego obciążenia aplikacji i ujawnienia niepotrzebnych informacji użytkownikom końcowym. Warto również wspomnieć że zmienne deklarowane za pomocą var mają zasięg funkcyjny co oznacza że są dostępne w całej funkcji w której zostały zadeklarowane.

Pytanie 38

W języku JavaScript, w programowaniu obiektowym, zapis this.zawod w przedstawionym kodzie oznacza

function Uczen(){
   this.imie = "";
   this.nazwisko = "";
   this.technik = 'informatyk';
   this.zawod = function(){
     return this.technik;
   };
 }

A. klasę

B. metodę

C. konstruktor

D. właściwość

Kod JavaScript używa funkcji do tworzenia obiektów, co może być mylące. Kiedy wskazujesz this.zawod, to pokazujesz, że to jest metoda, ale wybór odpowiedzi klasa jest nieprawidłowy. JavaScript nie działa z klasami jak w Javie czy C#. Klasy pojawiły się dopiero w ES6 jako taki dodatek do funkcji konstrukcyjnych. Odpowiedź metoda to w sumie strzał w dziesiątkę, bo w obiektach funkcja przypisana do właściwości to właśnie metoda, która działa na danych obiektu. Wybór konstruktor też jest błędny, bo konstruktor to specjalna funkcja do tworzenia nowych obiektów, i w naszym przykładzie to ta funkcja Uczen. Z kolei odpowiedź właściwość jest myląca, bo choć this.zawod to właściwość, która trzyma funkcję, to jest też metodą. Warto zrozumieć różnice między właściwościami a metodami, bo to jest kluczowe w programowaniu obiektowym w JavaScript.

Pytanie 39

Jak nazywa się metoda, która pozwala na nawiązanie asynchronicznego połączenia klienta z serwerem oraz umożliwia wymianę danych bez konieczności przeładowania całej strony WWW?

A. PHP

B. XML

C. AJAX

D. VBScript

Wybór odpowiedzi nieprawidłowych, takich jak PHP, XML czy VBScript, wskazuje na częste nieporozumienia dotyczące funkcji oraz zastosowania tych technologii w kontekście komunikacji klient-serwer. PHP to język skryptowy wykorzystywany głównie do generowania dynamicznej treści na serwerze. Chociaż PHP może być używane do obsługi żądań z AJAX, samo w sobie nie zapewnia asynchroniczności ani nie umożliwia komunikacji bez przeładowania strony. XML, mimo że jest formatem danych, nie jest techniką komunikacyjną. Może być wykorzystywane w AJAX jako format przesyłania danych, ale nie jest to jego główne zastosowanie. VBScript to język skryptowy, który jest przestarzały i nie jest odpowiedni do nowoczesnych aplikacji internetowych. Wybierając te odpowiedzi, można popaść w błąd, sądząc, że różne technologie mają podobne zastosowania, co prowadzi do nieporozumień dotyczących struktury aplikacji internetowych. Ważne jest zrozumienie roli, jaką różne technologie odgrywają w architekturze aplikacji, aby właściwie wykorzystywać ich możliwości w praktyce.

Pytanie 40

Na stronie www znajduje się formularz, do którego należy zaimplementować następujące funkcje: walidacja: podczas wypełniania formularza w czasie rzeczywistym sprawdzana jest poprawność danych, oraz przesyłanie danych: po wypełnieniu formularza i jego zatwierdzeniu informacje są przesyłane do bazy danych na serwerze. Aby wprowadzić tę funkcjonalność w najprostszy sposób, trzeba zapisać

A. walidację i przesyłanie danych w języku PHP

B. walidację i przesyłanie danych w języku JavaScript

C. walidację w skrypcie PHP, a przesyłanie danych w JavaScript

D. walidację w języku JavaScript, a przesyłanie danych w skrypcie PHP

Mówiąc szczerze, podejście, które zakłada walidację i przesyłanie danych tylko w PHP, to nie za bardzo dobry pomysł. Dlaczego? Bo każde weryfikowanie danych po stronie serwera wymaga przesyłania ich tam, co powoduje zbędne obciążenie. To z kolei może spowalniać interakcję z użytkownikiem, co jest frustrujące, zwłaszcza w przypadku większych formularzy. A walidacja w PHP i przesyłanie w JavaScript? Znowu nie jest to najlepsze rozwiązanie. Walidacja po stronie serwera nie jest natychmiastowa, więc użytkownik może czekać, co zazwyczaj nie jest fajne. Gdy ktoś weźmie niepoprawne dane, to musi czekać na odpowiedź serwera i to jest czasochłonne. Najlepiej łączyć walidację w JavaScript, bo to poprawia interakcję, a wysyłanie danych do serwera robić w PHP, bo on dba o bezpieczeństwo i kontakt z bazą danych. Takie rozdysponowanie zadań sprawia, że wszystko chodzi sprawnie i łatwiej to potem rozwijać, co jest zgodne z aktualnymi standardami.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej