Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 23 kwietnia 2026 12:32
Data zakończenia: 23 kwietnia 2026 12:53

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Baza danych 6-letniej szkoły podstawowej zawiera tabelę uczniowie z kolumnami: imie, nazwisko, klasa. Wszyscy uczniowie w klasach 1 - 5 zaliczyli do następnej klasy. Aby zwiększyć wartość w kolumnie klasa o 1, należy wykorzystać następujące polecenie

A. SELECT nazwisko, imie FROM klasa=klasa+1 WHERE klasa>1 OR klasa<5;

B. SELECT uczniowie FROM klasa=klasa+1 WHERE klasa>=1 AND klasa<=5;

C. UPDATE uczniowie SET klasa=klasa+1 WHERE klasa>=1 AND klasa<=5;

D. UPDATE nazwisko, imie SET klasa=klasa+1 WHERE klasa>1 OR klasa<5;

Poprawna odpowiedź to 'UPDATE szkola SET klasa=klasa+1 WHERE klasa>=1 AND klasa<=5;'. To polecenie SQL jest zgodne z praktykami stosowanymi do aktualizacji danych w bazach danych. Funkcja UPDATE służy do modyfikacji istniejących rekordów w tabeli. W tym przypadku chcemy zwiększyć wartość w kolumnie 'klasa' dla wszystkich uczniów, którzy są obecnie w klasach od 1 do 5. Warunek 'WHERE klasa>=1 AND klasa<=5' zapewnia, że tylko uczniowie z tych klas zostaną zaktualizowani, co jest zgodne z logiką biznesową wskazującą, że wszyscy uczniowie klas 1-5 zdali do następnej klasy. Dzięki temu mamy pewność, że operacja jest przeprowadzana w bezpieczny sposób, minimalizując ryzyko błędów w danych. W praktyce, takie operacje są często stosowane, np. na koniec roku szkolnego, gdy uczniowie przechodzą do wyższej klasy. Ponadto, w kontekście najlepszych praktyk, ważne jest, aby przed wykonaniem operacji UPDATE przeprowadzić odpowiednie zabezpieczenia, takie jak tworzenie kopii zapasowych danych, aby uniknąć utraty informacji.

Pytanie 2

Istnieje tabela o nazwie przedmioty, która zawiera kolumny ocena i uczenID. Jakie zapytanie należy wykorzystać, aby obliczyć średnią ocen ucznia z ID równym 7?

A. COUNT SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID=7;

B. AVG SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID=7;

C. SELECT COUNT(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID=7;

D. SELECT AVG(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID=7;

Odpowiedź SELECT AVG(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID=7; jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje funkcję agregującą AVG, która oblicza średnią wartość dla podanego zestawu danych. W tym przypadku skupiamy się na ocenach ucznia o ID równym 7, co osiągamy poprzez zastosowanie klauzuli WHERE. Funkcje agregujące, takie jak AVG, są standardowym narzędziem w SQL do analizy danych, szczególnie przydatnym w kontekście raportowania i analityki. Dzięki takiemu zapytaniu możemy szybko uzyskać średnią ocen ucznia, co może być wykorzystane do oceny jego postępów w nauce lub do podejmowania decyzji z zakresu pedagogiki w oparciu o zebrane dane. W praktyce, takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w pracy z bazami danych, pozwalając na wydobycie istotnych informacji z dużych zbiorów danych bez konieczności przetwarzania ich ręcznie. Użycie AVG w połączeniu z klauzulą GROUP BY mogłoby również być zastosowane, gdybyśmy chcieli uzyskać średnie oceny dla wielu uczniów jednocześnie, co dodatkowo podkreśla elastyczność i moc SQL w analizie danych.

Pytanie 3

Wymień dwa sposoby na zabezpieczenie bazy danych w Microsoft Access.

A. Określenie hasła do otwarcia bazy danych oraz wprowadzenie zabezpieczeń na poziomie użytkownika

B. Wprowadzenie zabezpieczeń na poziomie użytkownika oraz sesji

C. Zaszyfrowanie pliku bazy danych oraz wysyłanie SMS-ów z kodem autoryzacyjnym

D. Używanie funkcji anonimowych oraz ustawienie hasła dostępu do bazy danych

Ustalanie hasła do otwarcia bazy danych oraz zabezpieczeń na poziomie użytkownika to kluczowe aspekty bezpieczeństwa w kontekście zarządzania bazą danych Microsoft Access. Ustalanie hasła do bazy danych jest podstawowym krokiem w ochronie danych przed nieautoryzowanym dostępem. Każda próba otwarcia bazy wymaga podania poprawnego hasła, co znacząco utrudnia dostęp osobom trzecim. Dodatkowo, zabezpieczenia na poziomie użytkownika pozwalają na przypisanie różnych ról i uprawnień do konkretnych użytkowników, co zapewnia, że tylko uprawnione osoby mogą edytować, przeglądać lub usuwać dane. Przykładowo, menedżer bazy danych może zdefiniować użytkowników, którzy mają jedynie dostęp do raportów, podczas gdy inni mogą modyfikować dane. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie zarządzania danymi, gdzie stosuje się zasady minimalnych uprawnień oraz segmentacji obowiązków, co zwiększa ogólne bezpieczeństwo systemu.

Pytanie 4

Tabela filmy zawiera klucz główny id oraz klucz obcy rezyserID. Tabela reżyserzy posiada klucz główny id. Obie tabele są powiązane relacją jeden do wielu, gdzie strona reżyserzy jest po stronie jeden, a filmy po stronie wiele. Aby wykonać kwerendę SELECT łączącą tabele filmy i reżyserzy, należy użyć zapisu

A. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID=rezyserzy.filmyID ...

B. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id=rezyserzy.id ...

C. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserzyID=rezyserzy.id ...

D. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id=rezyserzy.filmyID ...

W odpowiedzi na to pytanie, prawidłowa instrukcja SQL do połączenia tabel 'filmy' i 'rezyserzy' brzmi: '... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID=rezyserzy.id ...'. W tym przypadku używamy klucza obcego 'rezyserID' z tabeli 'filmy', który wskazuje na klucz główny 'id' w tabeli 'rezyserzy'. Taka konstrukcja jest zgodna z zasadą relacyjnych baz danych, gdzie klucz obcy w jednej tabeli odwołuje się do klucza głównego w drugiej tabeli, co umożliwia powiązanie rekordów. Dzięki temu możemy uzyskać dane o filmach oraz ich reżyserach w jednym zapytaniu. Przykładowe zapytanie SELECT mogłoby wyglądać następująco: 'SELECT filmy.nazwa, rezyserzy.imie, rezyserzy.nazwisko FROM filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID=rezyserzy.id;'. Warto pamiętać, że poprawne użycie kluczy jest kluczowe dla integritety danych w bazie, a także ułatwia późniejsze analizy i raportowanie. W kontekście standardów SQL, ta metoda łączenia tabel jest zgodna z normami ANSI SQL, które definiują struktury zapytań dla relacyjnych baz danych.

Pytanie 5

W języku SQL, aby usunąć tabelę należy zastosować polecenie

A. DROP TABLE

B. TRUNCATE TABLE

C. UNIQUE

D. DELETE

Poprawne polecenie do usunięcia całej tabeli w SQL to „DROP TABLE”. To polecenie działa na poziomie struktury bazy danych, a nie tylko na danych. Innymi słowy: nie usuwasz rekordów z tabeli, tylko samą tabelę jako obiekt – razem z jej definicją, indeksami, constraintami (klucze obce, klucze główne, unikalne, check) itp. Przykładowo, jeśli masz tabelę użytkownicy, to jej usunięcie wygląda tak: DROP TABLE uzytkownicy; Po wykonaniu tej komendy tabela przestaje istnieć w schemacie bazy. Próba SELECT * FROM uzytkownicy po takim DROP-ie zakończy się błędem typu „table does not exist”. Moim zdaniem warto zapamiętać, że DROP to operacja DDL (Data Definition Language), czyli zmienia definicję bazy, w odróżnieniu od DELETE, który jest DML (Data Manipulation Language) i modyfikuje tylko zawartość. W praktyce w projektach produkcyjnych polecenia DROP TABLE stosuje się ostrożnie, zwykle po wykonaniu kopii zapasowej lub na środowiskach deweloperskich/testowych, bo operacja jest destrukcyjna i w wielu silnikach baz danych nieodwracalna bez backupu. Dobrą praktyką jest też sprawdzenie zależności, np. kluczy obcych z innych tabel, bo DROP TABLE może się nie udać, jeśli inne tabele się do niej odwołują. W wielu systemach stosuje się wariant: DROP TABLE IF EXISTS nazwa_tabeli; co pozwala uniknąć błędu, gdy tabela już została wcześniej usunięta. Warto też mieć świadomość, że w normalnych projektach zmiany struktury bazy (w tym DROP TABLE) wykonuje się przez migracje lub skrypty wersjonujące, a nie „z palca” na produkcji, co po prostu zwiększa bezpieczeństwo i porządek w bazie.

Pytanie 6

W zapytaniu SQL, umieszczonym w ramce, symbol gwiazdki wskazuje, że w wyniku tego zapytania

A. zostaną wyświetlone wszystkie kolumny tabeli mieszkańcy

B. zostanie pokazane pole o nazwie "*" (gwiazdka)

C. zostanie pominięty warunek dotyczący imienia

D. zostaną wyświetlone wszystkie wpisy z tabeli mieszkańcy

W zapytaniach SQL użycie znaku gwiazdki (*) po klauzuli SELECT jest częstą praktyką, która wskazuje na potrzebę wyświetlenia wszystkich kolumn z tabeli wynikowej. W kontekście zapytania SELECT * FROM mieszkańcy WHERE imie = 'Anna'; oznacza to, że zostaną zwrócone wszystkie kolumny dla rekordów, które spełniają warunek imie='Anna'. Jest to szybki sposób na uzyskanie pełnych danych dla określonych kryteriów bez konieczności wyszczególniania nazw kolumn, co może być szczególnie przydatne w przypadku tabel o dużej liczbie kolumn. Ważnym aspektem jest tutaj optymalizacja zapytań; choć użycie * jest wygodne, w dużych zbiorach danych lepiej jest selekcjonować tylko te kolumny, które są rzeczywiście potrzebne do analizy, co zmniejsza obciążenie bazy danych i poprawia wydajność. W praktykach branżowych zaleca się również zwracanie uwagi na bezpieczeństwo danych i dostępność użytkowników do informacji, szczególnie w kontekście RODO i innych regulacji dotyczących ochrony danych osobowych.

Pytanie 7

Na podstawie tabeli Towar wykonano poniższe zapytanie SQL. Jaki będzie rezultat tej operacji?

SELECT nazwa_towaru
FROM`Towar`
WHERE cena_katalogowa<65
ORDER BY waga DESC

ID	nazwa_towaru	cena_katalogowa	waga	kolor
1	Papier ksero A4	11	2.3	biel
2	Zeszyt A5	4.2	0.13	wielokolorowy
3	Zeszyt A5 w linie	3.5	0.12	niebieski
4	Kredki 24 kolory	9	0.3	wielokolorowy
5	Plecak szkolny	65.5	1.3	zielony

A. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie

B. Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

C. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5

D. Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

Twoja odpowiedź jest trafiona, bo zapytanie SQL jasno pokazuje, jakie warunki muszą być spełnione, żeby dany towar pojawił się w wynikach. Klauzula WHERE filtruje produkty z ceną katalogową poniżej 65. To znaczy, że plecak szkolny za 65.5 nie przechodzi tego kryterium i nie będzie w wynikach. Potem, klauzula ORDER BY sortuje towar według wagi od najcięższego do najlżejszego. Dlatego na liście znajdą się tak jakby Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, a potem Zeszyt A5 w linie. To naprawdę fajna struktura zapytania SQL, bo pozwala na szybkie i skuteczne uzyskanie uporządkowanej listy produktów, które spełniają określone warunki. W sumie, to standardowa praktyka w analizie danych i zarządzaniu bazami danych.

Pytanie 8

Jakie dane zostaną pokazane w wyniku wykonania podanego zapytania SQL na 8 rekordach w tabeli zwierzeta?

SELECT imie FROM zwierzeta
WHERE rodzaj = 2
AND szczepienie = 2016;

id	rodzaj	imie	wlasciciel	szczepienie	opis
1	1	Fafik	Adam Kowalski	2016	problemy z uszami
2	1	Brutus	Anna Wysocka	2016	zapalenie krtani
4	1	Saba	Monika Nowak	2015	antybiotyk
5	1	Alma	Jan Kowalewski	NULL	antybiotyk
6	2	Figaro	Anna Kowalska	NULL	problemy z uszami
7	2	Dika	Katarzyna Kowal	2016	operacja
8	2	Fuks	Jan Nowak	2016	antybiotyk

A. Fafik, Brutus, Dika, Fuks

B. Anna Kowalska, Jan Nowak

C. Figaro, Dika, Fuks

D. Dika, Fuks

W zapytaniu SQL określono, że chcemy wybrać kolumnę 'imie' z tabeli 'zwierzeta' dla rekordów, które spełniają dwa warunki: 'rodzaj' równa się 2 oraz 'szczepienie' równa się 2016. Analizując dane z tabeli, widzimy, że rekordy spełniające oba te kryteria to rekordy o ID 7 i 8, gdzie imiona to 'Dika' i 'Fuks'. Jest to poprawna odpowiedź, ponieważ jedynie te dwa rekordy mają 'rodzaj' równe 2 i 'szczepienie' równe 2016. Takie podejście do zapytań SQL jest zgodne z praktykami branżowymi, które uczą, by precyzyjnie definiować warunki filtrowania danych. Dzięki temu można efektywnie zarządzać danymi i uzyskiwać jedynie te informacje, które są istotne dla bieżącej analizy czy raportu. Warto zauważyć, że zastosowanie logicznej operacji 'AND' jest kluczowe, gdy chcemy, aby wszystkie określone warunki były spełnione jednocześnie. W różnych systemach baz danych, takich jak MySQL czy PostgreSQL, takie zapytania są powszechne i pomagają w utrzymaniu precyzyjnych i wydajnych operacji na danych.

Pytanie 9

W hurtowni utworzono tabelę sprzedaż, która zawiera pola: id, kontrahent, grupa_cenowa oraz obrot. Jakie polecenie należy wykorzystać, aby znaleźć tylko kontrahentów z drugiej grupy cenowej, których obrót przekracza 4000 zł?

A. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE grupa_cenowa=2 AND obrot>4000

B. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE obrot>4000

C. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa=2 OR obrot>4000

D. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa=2 AND obrot>4000

Aby skutecznie wyszukać kontrahentów z drugiej grupy cenowej, których obrót przekracza 4000 zł, należy zastosować odpowiednie zapytanie SQL. W tym przypadku, kluczowe jest zrozumienie użycia klauzul WHERE, które filtrują wyniki na podstawie określonych warunków. Poprawne zapytanie to 'SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa=2 AND obrot>4000;'. W tym zapytaniu wybieramy kolumnę kontrahent z tabeli sprzedaz, filtrując wyniki na podstawie dwóch warunków: przynależności do drugiej grupy cenowej oraz obrotu większego niż 4000 zł. Operator AND jest istotny, ponieważ oba warunki muszą być spełnione, aby dany rekord został zwrócony. Takie podejście jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, co pozwala na zachowanie integralności danych i efektywność zapytań. Przykładem może być sytuacja, w której w tabeli znajdują się kontrahenci o różnych grupach cenowych i obrotach; zastosowanie powyższego zapytania pozwoli nam na wyselekcjonowanie tylko tych kontrahentów, którzy spełniają oba kryteria, co jest niezwykle przydatne w analizie sprzedaży i podejmowaniu decyzji biznesowych.

Pytanie 10

Z tabeli mieszkancy trzeba wydobyć unikalne nazwy miast, w tym celu należy użyć wyrażenia SQL zawierającego klauzulę

A. DISTINCT

B. HAVING

C. CHECK

D. UNIQUE

Odpowiedź 'DISTINCT' jest prawidłowa, ponieważ klauzula ta w SQL służy do eliminacji duplikatów z wyników zapytania. Gdy chcemy uzyskać unikalne wartości z określonej kolumny, stosujemy 'SELECT DISTINCT nazwa_kolumny FROM nazwa_tabeli'. Na przykład, używając zapytania 'SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkancy', otrzymamy jedynie unikalne nazwy miast bez powtórzeń. To podejście jest szczególnie przydatne w analizach, gdzie kluczowe jest posiadanie jedynie jednorazowych wartości, na przykład w raportach marketingowych czy badaniach demograficznych. W praktyce 'DISTINCT' powinno być używane z rozwagą, gdyż jego użycie może wpływać na wydajność zapytania, zwłaszcza w przypadku dużych zbiorów danych. Należy również pamiętać, że 'DISTINCT' dotyczy wszystkich kolumn w zapytaniu – jeśli wybierzemy więcej niż jedną kolumnę, to zduplikowane wiersze będą usuwane tylko wtedy, gdy wszystkie kolumny są identyczne. To sprawia, że 'DISTINCT' jest elastycznym narzędziem w SQL, pozwalającym na efektywne zarządzanie i przetwarzanie danych.

Pytanie 11

Poziom izolacji transakcji Repeatable Read (tryb powtarzalnego odczytu) używany przez MS SQL jest związany z problemem

A. niepowtarzalnych odczytów

B. brudnych odczytów

C. utraty aktualizacji

D. odczytów widm

Poziom izolacji transakcji Repeatable Read (powtarzalny odczyt) w systemach zarządzania bazami danych, takich jak MS SQL, wprowadza mechanizm, który zapewnia, że dane odczytane w trakcie transakcji pozostaną niezmienne do momentu jej zakończenia. Oznacza to, że jeżeli jedna transakcja odczyta pewne dane, to inne transakcje nie będą mogły ich zmodyfikować, aż do zakończenia pierwszej transakcji. Mimo że ten poziom izolacji zapobiega niepowtarzalnym odczytom, to jednak wprowadza zjawisko odczytów widm, które występuje, gdy nowa transakcja wprowadza nowe wiersze, które spełniają kryteria odczytu pierwszej transakcji. W efekcie, podczas powtórnego odczytu tych samych danych, mogą pojawić się nowe wiersze, co prowadzi do niespójności wyników. Przykładem może być sytuacja, w której jedna transakcja wykonuje odczyt danych klientów, a w tym czasie inna transakcja dodaje nowego klienta. Przy kolejnych odczytach pierwsza transakcja może zobaczyć inny zestaw danych niż początkowo, co generuje problem odczytów widm. Praktyczne zastosowanie tego poziomu izolacji wymaga ostrożności w projektowaniu aplikacji, aby uniknąć sytuacji, w których dane mogą się dynamicznie zmieniać w trakcie ich odczytu, co jest szczególnie istotne w kontekście finansowym i e-commerce, gdzie dokładność danych jest kluczowa.

Pytanie 12

Które z poleceń przyznaje użytkownikowi uczen najniższe uprawnienia w kontekście modyfikacji danych oraz struktury tabeli?

A. GRANT INSERT, DROP ON szkola.przedmioty TO uczen;

B. GRANT ALTER, SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen;

C. GRANT DROP ON szkola.przedmioty TO uczen;

D. GRANT SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen;

Patrząc na błędne odpowiedzi, można zauważyć, że większość z nich przyznaje użytkownikowi 'uczen' zbyt wiele uprawnień, które mogą prowadzić do niebezpiecznych sytuacji. Na przykład, opcja GRANT DROP ON szkola.przedmioty TO uczen pozwala na usunięcie całej tabeli 'przedmioty', co, moim zdaniem, jest zdecydowanie przesadą dla ucznia. Podobnie, jeśli dajemy GRANT ALTER, SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen, to on może zmieniać strukturę tabeli, co dla kogoś, kto dopiero się uczy, nie jest dobrym pomysłem, bo mogą się pojawić błędy i problemy z danymi. Uprawnienia GRANT INSERT, DROP ON szkola.przedmioty TO uczen także są kiepskim pomysłem, bo taki użytkownik mógłby dodawać nowe wiersze czy usuwać istniejące, co znowu zagraża integralności danych. Często myślimy, że im więcej uprawnień damy, tym lepiej, ale w praktyce taka szeroka swoboda może przynieść więcej szkody niż pożytku. Dlatego ważne jest, żeby stosować zasadę minimalnych uprawnień i dokładnie przemyśleć, co naprawdę potrzebne, żeby uczeń mógł spokojnie uczyć się przedmiotów.

Pytanie 13

Rekord w bazie danych identyfikowany jest jednoznacznie przez pole

A. klucza podstawowego

B. klucza obcego

C. numeryczne

D. relacji

Klucz obcy jest to pole, które odnosi się do klucza podstawowego innej tabeli w celu utworzenia relacji pomiędzy nimi. Jego głównym celem jest zapewnienie integralności referencyjnej, co oznacza, że pozwala na łączenie danych z różnych tabel. Dlatego klucz obcy nie może być użyty jako jednoznaczny identyfikator rekordu w danej tabeli, gdyż nie gwarantuje on unikalności, a jedynie odniesienie do innego rekordu. Numeryczne pole samo w sobie nie jest wystarczające do identyfikacji rekordu, ponieważ nie każde pole numeryczne jest unikalne. Pola numeryczne mogą zawierać powtarzające się wartości, co czyni je niewłaściwym wyborem na identyfikator rekordu. Relacje, mimo że są kluczowym elementem w strukturze baz danych, nie są specyficznymi polami, które mogłyby pełnić rolę klucza. Relacje definiują, jak różne tabele interagują ze sobą, ale nie identyfikują konkretnych rekordów. W związku z tym, żadne z wymienionych pól nie mogą pełnić roli jednoznacznego identyfikatora rekordu w bazie danych, poza kluczem podstawowym, który jest fundamentalnym elementem relacyjnych baz danych.

Pytanie 14

W aplikacji PHP do bazy danych została wysłana kwerenda SELECT przy pomocy funkcji mysqli_query. Jaką funkcję powinien wykorzystać użytkownik, aby ustalić, ile rekordów zostało zwróconych przez zapytanie?

A. mysqli_fetch_row

B. mysqli_connect

C. mysqli_query

D. mysqli_num_rows

Przy wyborze niewłaściwych funkcji jako alternatywy dla mysqli_num_rows pojawia się wiele nieporozumień dotyczących operacji na wynikach zapytań w PHP. Wybór mysqli_fetch_row sugeruje, że użytkownik mylnie zakłada, iż ta funkcja zwraca liczbę rekordów. W rzeczywistości, mysqli_fetch_row służy do pobierania kolejnych wierszy z wyniku zapytania jako tablicy, co oznacza, że do zliczenia rekordów musielibyśmy wielokrotnie wywoływać tę funkcję w pętli, co jest nieefektywne i niezgodne z zasadami optymalizacji. Z kolei mysqli_query, choć fundamentem do wykonania zapytania, nie ma funkcji zliczającej rekordy. Użytkownicy często mylą jej wydajność z funkcją zliczania, co prowadzi do nieefektywnego kodu. Funkcja mysqli_connect jest przeznaczona do nawiązywania połączenia z bazą danych, a nie do operacji na wynikach zapytań. Jest to typowy błąd nowicjuszy, którzy nie rozumieją, że użycie funkcji do zaistnienia w bazie nie ma związku ze zliczaniem rekordów. W praktyce, aby uzyskać informacje o liczbie rekordów, kluczowe jest zrozumienie, że każda z tych funkcji ma swoje zdefiniowane zadania i użycie ich w nieodpowiednich kontekstach prowadzi do nieoptymalnych rozwiązań, co jest sprzeczne z najlepszymi praktykami programowania.

Pytanie 15

Formularz główny używany do poruszania się w bazie danych pomiędzy formularzami i kwerendami dostępnymi w systemie określany jest jako formularz

A. pierwotnym

B. głównym

C. sterującym

D. zagnieżdżonym

Formularz sterujący jest kluczowym elementem w systemach baz danych, pełniącym funkcję nawigacyjną pomiędzy różnymi formularzami i kwerendami. Jego głównym zadaniem jest umożliwienie użytkownikowi łatwego dostępu do różnych części aplikacji, co zwiększa efektywność i intuicyjność pracy. Dobre praktyki w projektowaniu interfejsów użytkownika sugerują, aby formularze sterujące były przejrzyste i estetyczne, co ułatwia orientację w systemie. Przykładem zastosowania formularza sterującego może być aplikacja zarządzająca danymi klientów, gdzie użytkownik może za pomocą jednego formularza przeskakiwać pomiędzy zleceniami, danymi kontaktowymi oraz fakturami. Takie podejście nie tylko oszczędza czas, ale także redukuje ryzyko pomyłek. Warto również pamiętać, że formularze sterujące powinny być zgodne z zasadami użyteczności i dostępności, aby były dostępne dla jak najszerszej grupy użytkowników, w tym osób z niepełnosprawnościami.

Pytanie 16

W systemach baz danych, aby przedstawić dane spełniające określone kryteria, należy stworzyć

A. relację

B. formularz

C. raport

D. makropolecenie

Relacja w kontekście baz danych odnosi się do sposobu, w jaki dane są ze sobą powiązane w modelu relacyjnym. Chociaż relacje są fundamentalnym elementem baz danych, nie pełnią one funkcji prezentacji danych w formie zrozumiałej dla użytkownika. Relacje definiują struktury i związki pomiędzy różnymi tabelami, ale nie są narzędziem do generowania i prezentacji raportów. W praktyce to, co można zrealizować za pomocą relacji, to zapewnienie integralności danych oraz umożliwienie efektywnego dostępu do informacji. Formularze, z kolei, służą głównie do zbierania danych od użytkowników, a nie do ich analizy czy prezentacji w czytelnej formie. Zazwyczaj traktuje się je jako interfejsy, które wspierają wprowadzanie danych do bazy, ale nie są odpowiednie do skomponowania raportu. Makropolecenia natomiast, to zestawy instrukcji wykonywanych automatycznie, które mogą wspierać różne zadania, ale nie zastępują one tworzenia raportów, które są kluczowe dla analizy danych. Typowe błędy w myśleniu polegają na myleniu funkcji związanych z relacjami, formularzami czy makropoleceniami z potrzebą generowania raportów. Każde z tych narzędzi pełni inną rolę i nie należy ich stosować zamiennie.

Pytanie 17

Baza danych MySQL została uszkodzona. Które z poniższych działańnie przyczyni się do jej naprawy?

A. Wykonanie replikacji bazy danych

B. Próba naprawy za pomocą polecenia REPAIR

C. Odtworzenie bazy z kopii zapasowej

D. Utworzenie nowej bazy i przeniesienie do niej tabel

Próba naprawy bazy danych za pomocą polecenia REPAIR, odtwarzanie bazy z kopii bezpieczeństwa czy stworzenie nowej bazy z przeniesieniem tabel mogą być mylnie uznawane za skuteczne rozwiązania w przypadku uszkodzenia bazy danych. Polecenie REPAIR TABLE ma zastosowanie tylko w przypadku tabel, które zostały uszkodzone, a nie w przypadku całej bazy danych. W praktyce, jeśli baza danych jest uszkodzona w sposób, który uniemożliwia jej działanie, to polecenie naprawy nie będzie wystarczające. Odzyskiwanie z kopii zapasowej to bardzo efektywna metoda, jednak wymaga wcześniejszego posiadania aktualnej kopii, a czasami dane mogą być utracone. Stworzenie nowej bazy danych i przeniesienie tabel jest procesem czasochłonnym i może nie zapewnić pełnej integralności danych, szczególnie w przypadku złożonych relacji między tabelami. Często mylone są pojęcia naprawy i odzyskiwania danych, co może prowadzić do błędnych decyzji w sytuacjach kryzysowych. Ważne jest, aby w momencie wystąpienia uszkodzenia bazy danych podejść do tematu z pełną wiedzą na temat dostępnych narzędzi i metod, aby uniknąć dalszych problemów związanych z bezpieczeństwem danych.

Pytanie 18

Jakie parametry trzeba przekazać do polecenia PHP, aby wprowadzić dane do bazy?

mysqli_query($zm1, $zm2);

A. NULL w $zm1, aby baza mogła zapisać tam kod błędu oraz zapytanie SELECT w $zm2

B. identyfikator połączenia z bazą danych w $zm1 oraz zapytanie INSERT INTO w $zm2

C. id wiersza w $zm1 oraz zapytanie INSERT INTO w $zm2

D. identyfikator połączenia z bazą danych w $zm1 oraz zapytanie SELECT w $zm2

Problem ze zrozumieniem jak należy przekazywać parametry do funkcji mysqli_query może wynikać z niezrozumienia struktury połączenia z bazą danych i operacji jakie można na niej wykonywać. Pierwszy błędny pomysł zakłada użycie zapytania SELECT które służy do pobierania danych a nie ich dodawania. Stąd nie pasuje do kontekstu wstawiania danych. Identyfikator połączenia to kluczowy element oznaczający uchwyt do sesji z bazą a nie id wiersza który w tym kontekście nie ma zastosowania. Próba użycia NULL jako parametru wskazuje na błędne zrozumienie mechanizmów obsługi błędów w PHP. Bazy danych nie zapisują kodów błędów w zmiennej przekazywanej do zapytania. Takie podejście świadczy o braku świadomości jak zarządzać błędami w programowaniu z wykorzystaniem PHP gdzie standardem jest analiza wartości zwracanych przez funkcje i wykorzystanie funkcji takich jak mysqli_error do diagnozowania problemów. W kontekście wstawiania danych do bazy poprawne rozumienie mechanizmu polega na znajomości struktury SQL i obsługi połączeń z bazą co jest fundamentalne dla efektywnej pracy z bazami danych w PHP. Zrozumienie tych koncepcji pozwala na bezpieczne i skuteczne wykonywanie operacji na danych a także na efektywne diagnozowanie i obsługę błędów dzięki czemu aplikacje są bardziej odporne na awarie i ataki zewnętrzne co jest kluczowe dla ich stabilności i bezpieczeństwa.

Pytanie 19

W tabeli o nazwie zadania znajduje się kolumna tekstowa status. Jakie zapytanie należy wykorzystać, aby usunąć te rekordy, w których status to ‘zamknięte’?

A. TRUNCATE TABLE zadania WHERE status = 'zamknięte';

B. DELETE FROM zadania WHERE status = 'zamknięte';

C. DELETE FROM zadania;

D. TRUNCATE TABLE zadania;

Odpowiedź 'DELETE FROM zadania WHERE status = 'zamknięte';' jest poprawna, ponieważ ta kwerenda w sposób precyzyjny usuwa tylko te rekordy z tabeli 'zadania', które mają status 'zamknięte'. Użycie klauzuli WHERE jest kluczowe, ponieważ pozwala na ograniczenie operacji usunięcia do konkretnych wierszy w tabeli, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu bazami danych. Należy unikać bezwarunkowego usuwania wszystkich rekordów, jak w przypadku kwerendy 'DELETE FROM zadania;', co mogłoby spowodować utratę danych, które są nadal potrzebne. Przykłady zastosowania tej kwerendy można znaleźć w wielu systemach zarządzania projektami, gdzie często musimy archiwizować lub usuwać zakończone zadania. Dodatkowo stosowanie klauzuli WHERE jest zgodne z zasadą minimalizacji zmian w bazie danych, co jest istotne dla zapewnienia integralności danych i umożliwienia ich późniejszej analizy.

Pytanie 20

Jakie słowo kluczowe w SQL należy zastosować, aby usunąć powtarzające się rekordy?

A. GROUP BY

B. DISTINCT

C. ORDER BY

D. LIKE

Słowo kluczowe DISTINCT jest używane w języku SQL do eliminowania duplikatów z wyników zapytań. Gdy zastosujemy DISTINCT w zapytaniu SELECT, baza danych zwróci tylko unikalne wiersze, co jest niezwykle przydatne, gdy chcemy uzyskać listę bez powtarzających się wartości. Na przykład, jeśli mamy tabelę 'klienci' z kolumną 'miasto', a nasze zapytanie brzmi: 'SELECT DISTINCT miasto FROM klienci;', wówczas wynik będzie zawierał tylko unikalne nazwy miast, eliminując wszelkie duplikaty. To podejście nie tylko upraszcza analizę danych, ale również poprawia wydajność zapytań w wielu przypadkach, zwłaszcza gdy przetwarzamy duże zbiory danych. Użycie DISTINCT jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie optymalizacji baz danych, ponieważ pozwala zapobiegać przypadkowemu wprowadzaniu niepotrzebnych danych podczas analizy. Warto także zauważyć, że DISTINCT działa na całym zestawie kolumn w zapytaniu. Oznacza to, że jeśli wybierzemy wiele kolumn z DISTINCT, unikalne wiersze będą określane na podstawie kombinacji wartości we wszystkich tych kolumnach, co daje jeszcze większą kontrolę nad wynikami zapytania.

Pytanie 21

 SELECT model FROM samochody WHERE rocznik > 2017 AND marka = "opel";

Tabela samochody zawiera rekordy przedstawione na obrazie. Wydając przedstawione zapytanie SQL zostaną zwrócone dane:

id	klasa_id	marka	model	rocznik
1	1	ford	ka	2017
2	2	seat	toledo	2016
3	3	opel	zafira	2018
4	2	fiat	500X	2018
5	3	opel	insignia	2017

A. zafira; insignia

B. opel zafira; opel insignia

C. zafira

D. opel zafira

Gratulacje, twoja odpowiedź jest poprawna. Zapytanie SQL 'SELECT model FROM samochody WHERE rocznik > 2017 AND marka = 'opel';' ma na celu wyświetlenie modelu samochodu marki 'opel' z roku produkcji późniejszego niż 2017. Analizując dostępną tabelę, możemy zauważyć, że tylko model 'zafira' spełnia oba kryteria. W tym przypadku wykorzystaliśmy dwa kluczowe elementy języka SQL, tj. instrukcję SELECT i klauzulę WHERE. Instrukcja SELECT służy do zapytań o konkretne dane z bazy, a klauzula WHERE to powszechnie stosowane narzędzie do filtrowania wyników zapytania według określonych kryteriów. Jest to bardzo praktyczny aspekt SQL, który pozwala na wydobywanie tylko tych danych, które są potrzebne, co jest niezwykle przydatne przy dużych bazach danych.

Pytanie 22

Aby przywrócić bazę danych MS SQL z archiwum, należy użyć polecenia

A. SAVE DATABASE

B. RESTORE DATABASE

C. REBACKUP DATABASE

D. DBCC CHECKDB

Aby przywrócić bazę danych w systemie MS SQL Server z kopii bezpieczeństwa, wykorzystuje się polecenie RESTORE DATABASE. To polecenie umożliwia odtworzenie całej bazy danych ze wskazanej kopii zapasowej. Proces ten jest kluczowy w sytuacjach awaryjnych, takich jak usunięcie danych, awaria sprzętu czy uszkodzenie bazy danych. W kontekście standardów Microsoft, RESTORE DATABASE jest integralną częścią zarządzania danymi i bezpieczeństwa. Przykładowe zastosowanie polecenia obejmuje: RESTORE DATABASE [nazwa_bazy] FROM DISK = 'ścieżka_do_pliku.bak', gdzie 'ścieżka_do_pliku.bak' wskazuje na lokalizację pliku z kopią zapasową. Dodatkowo, można użyć opcji WITH RECOVERY, aby przywrócić bazę do stanu operacyjnego, lub WITH NORECOVERY, aby umożliwić dalsze operacje przywracania. Warto zaznaczyć, że przed przywróceniem bazy danych ważne jest odpowiednie przygotowanie środowiska oraz sprawdzenie integralności kopii zapasowej, co można osiągnąć za pomocą narzędzi takich jak DBCC CHECKDB. Zastosowanie polecenia RESTORE DATABASE jest niezbędne w codziennym zarządzaniu bazami danych, a jego znajomość jest kluczowa dla administratorów systemów baz danych.

Pytanie 23

W tabeli mieszkancy, która zawiera pola id, imie, nazwisko, ulica, numer oraz czynsz (kwota całkowita), należy uzyskać informacje o osobach zamieszkujących ulicę Mickiewicza pod numerami 71, 72, 80, których czynsz nie przekracza 1000 zł. Klauzula WHERE w zapytaniu powinna wyglądać następująco

A. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000

B. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer > 70 AND numer < 81 OR czynsz < 1000

C. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) AND czynsz < 1000

D. WHERE ulica = 'Mickiewicza' OR numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000

Kiedy piszemy zapytanie SQL, klauzula WHERE powinna wyglądać tak: 'WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) AND czynsz < 1000'. Dlaczego to działa? Bo ta klauzula jasno określa, że interesują nas tylko mieszkańcy z ulicy Mickiewicza, mający numery 71, 72 lub 80, i którzy płacą czynsz mniejszy niż 1000 zł. Użycie AND sprawia, że wszystkie te warunki muszą być spełnione naraz, co jest naprawdę ważne. Możemy to sobie wyobrazić w kontekście zarządzania nieruchomościami, gdzie chcemy pokazać tylko wybraną grupę mieszkańców, na przykład do analizy ich sytuacji finansowej. I tak na marginesie – w SQL lepiej unikać OR, gdy chcemy dostąpić do jasno określonych danych, ponieważ może to dać nam za dużo wyników lub takie, których nie chcemy.

Pytanie 24

Zgodnie z zasadami ACID, odnoszącymi się do realizacji transakcji, wymóg trwałości (ang. durability) oznacza, iż

A. transakcja może, w określonych okolicznościach, zostać podzielona na dwa niezależne etapy

B. dane zatwierdzone przez transakcję powinny być dostępne niezależnie od zdarzeń, które nastąpią po jej zakończeniu

C. w sytuacji naruszenia spójności bazy danych transakcja usuwa tabele z kluczami obcymi

D. podczas realizacji transakcji dane mogą być zmieniane przez inne transakcje

Trwałość (ang. durability) to jedno z kluczowych wymagań modelu ACID, które zapewnia, że dane zatwierdzone przez transakcję pozostają dostępne i chronione przed utratą, nawet w przypadku wystąpienia awarii systemu. Oznacza to, że po pomyślnym zakończeniu transakcji, jej efekty są trwale zapisywane w bazie danych i nie mogą zostać utracone, niezależnie od warunków zewnętrznych, takich jak przerwy w zasilaniu czy błędy systemowe. W praktyce oznacza to, że każda transakcja, która uzyskała status 'zatwierdzonej' (ang. committed), powinna być zapisana w trwały sposób, zazwyczaj z wykorzystaniem mechanizmów takich jak logi transakcyjne. Na przykład, w systemach bazodanowych takich jak PostgreSQL czy Oracle, po zakończeniu transakcji, zmiany są rejestrowane w logach, co pozwala na ich odtworzenie w przypadku awarii. Z perspektywy standardów, wymaganie trwałości jest nieodłącznym elementem zapewnienia integralności danych, które jest kluczowe w systemach obsługujących transakcje finansowe, gdzie możliwość przywrócenia stanu po awarii jest niezbędna.

Pytanie 25

Jednym z kluczowych identyfikatorów wpisu w bazie danych jest pole

A. klucza obcego

B. numeryczne

C. klucza podstawowego

D. relacji

Klucz podstawowy jest fundamentalnym elementem każdej relacyjnej bazy danych, ponieważ jednoznacznie identyfikuje każdy rekord w tabeli. Jego główną cechą jest unikalność, co oznacza, że żaden z rekordów w tabeli nie może mieć tego samego klucza podstawowego. Klucz podstawowy może składać się z jednego lub więcej atrybutów (kolumn), ale zawsze musi zapewniać jednoznaczność identyfikacji. Przykładem może być tabela 'Użytkownicy', gdzie 'ID_Użytkownika' działa jako klucz podstawowy, pozwalając na łatwe i szybkie wyszukiwanie konkretnych użytkowników. Zgodnie z najlepszymi praktykami projektowania baz danych, klucze podstawowe powinny być stabilne i niezmienne w czasie, aby uniknąć komplikacji związanych z aktualizacją wartości. Klucz podstawowy jest również kluczowy dla relacji między tabelami, ponieważ inne tabele mogą odwoływać się do niego poprzez klucze obce. Dzięki temu, struktura bazy danych staje się bardziej zorganizowana i lepiej znormalizowana, co z kolei prowadzi do zwiększonej wydajności i integralności danych.

Pytanie 26

Podany fragment kodu PHP ma na celu wstawienie wartości z zmiennych $a, $b, $c do bazy danych, w tabeli dane. Tabela ta składa się z czterech kolumn, z których pierwsza to autoinkrementowany klucz podstawowy. Które z zapytań powinno być przypisane do zmiennej $zapytanie? ``````

A. ```SELECT NULL, '$a', '$b', '$c' FROM dane;```

B. ```INSERT INTO dane VALUES (NULL, '$a', '$b', '$c');```

C. ```INSERT INTO dane VALUES ('$a', '$b', '$c');```

D. ```SELECT '$a', '$b', '$c' FROM dane;```

Odpowiedzi, które zaczynają się od polecenia SELECT, są błędne, ponieważ nie mają na celu wstawienia nowych danych do tabeli. SELECT jest używane do pobierania danych z bazy danych, a nie do ich dodawania. Polecenie "SELECT '$a', '$b', '$c' FROM dane;" jedynie wyciąga dane, nie wprowadza żadnych zmian w tabeli, co nie spełnia wymagań zadania. Również "SELECT NULL, '$a', '$b', '$c' FROM dane;" działa podobnie, wciąż pozostając w zakresie odczytu danych, a nie ich dodawania. Dwa pierwsze polecenia nie tylko nie są związane z wstawianiem danych, ale również mogą wprowadzać użytkownika w błąd, sugerując, że ich celem jest modyfikacja bazy. Kolejna odpowiedź "INSERT INTO dane VALUES ('$a', '$b', '$c');" jest błędna, ponieważ nie uwzględnia klucza głównego, który powinien być autoinkrementowany. Przekazanie NULL jako pierwszego argumentu jest kluczowe, ponieważ pozwala bazie danych na zarządzanie identyfikatorem. Typowe błędy myślowe obejmują pomylenie operacji wstawiania z operacjami odczytu oraz nieprawidłowe przypuszczenie, że można pominąć kolumny kluczy głównych w zapytaniach wstawiających.

Pytanie 27

Aby zmienić strukturę tabeli w bazie danych MySQL, należy użyć komendy

A. GRANT

B. UPDATE

C. ALTER TABLE

D. INSERT INTO

Odpowiedź 'ALTER TABLE' jest poprawna, gdyż to polecenie w MySQL służy do modyfikacji struktury istniejącej tabeli. Dzięki niemu możemy dodawać nowe kolumny, zmieniać typy danych kolumn, usuwać kolumny, a także zmieniać właściwości tabeli, takie jak klucze główne czy unikalne. Przykład zastosowania polecenia ALTER TABLE to dodanie kolumny do tabeli: 'ALTER TABLE pracownicy ADD COLUMN wiek INT;' co skutkuje dodaniem kolumny 'wiek' o typie INT do tabeli 'pracownicy'. Zgodnie z najlepszymi praktykami, przed wykonaniem takich operacji warto wykonać kopię zapasową bazy danych, aby uniknąć utraty danych w przypadku nieprawidłowego wykonania polecenia. Używanie ALTER TABLE jest kluczowe podczas rozwoju aplikacji, gdyż często zachodzi potrzeba dostosowania struktury bazy danych do zmieniających się wymagań biznesowych.

Pytanie 28

Aby ustanowić połączenie z serwerem bazy danych w języku PHP, należy użyć funkcji

A. mysqli_autocommit()

B. mysqli_get_connection_stats()

C. mysqli_connect()

D. mysqli_fetch_row()

Funkcja mysqli_connect() to taka podstawa w PHP, która pomaga połączyć się z bazą danych MySQL. Musisz jej użyć z czterema argumentami: nazwą hosta, użytkownika, hasłem i nazwą bazy danych. Dzięki mysqli_connect() Twoja aplikacja będzie działać sprawniej i bezpieczniej, co jest mega ważne. Na przykład, żeby połączyć się z bazą, możesz użyć takiego kodu: $conn = mysqli_connect('localhost', 'username', 'password', 'database_name');. Jak już masz połączenie, to później możesz robić różne zapytania SQL i manipulować danymi. To też jest zgodne z zasadą separacji, bo oddziela logikę od zarządzania danymi. No i pamiętaj, że warto zadbać o obsługę błędów przy łączeniu, najlepiej sprawdzić to przy pomocy prostego warunku: if (!$conn) { die('Connection failed: ' . mysqli_connect_error()); } Moim zdaniem, to bardzo przydatne podejście.

Pytanie 29

Jakie imiona spełniają warunek klauzuli LIKE w poniższym zapytaniu: SELECT imię FROM mieszkańcy WHERE imię LIKE '_r%';?

A. Rafał, Rebeka, Renata, Roksana

B. Gerald, Jarosław, Marek, Tamara

C. Krzysztof, Krystyna, Romuald

D. Arieta, Krzysztof, Krystyna, Tristan

Odpowiedź "Arieta, Krzysztof, Krystyna, Tristan" jest prawidłowa, ponieważ wszystkie te imiona spełniają warunki klauzuli LIKE w zapytaniu SQL. Klauzula LIKE z wzorcem '_r%' oznacza, że imię musi mieć na drugiej pozycji literę 'r' oraz może zawierać dowolne znaki po tej literze. Przykładowo, imię 'Krzysztof' ma 'r' na drugiej pozycji, tak samo jak 'Krystyna', a 'Tristan' również spełnia ten warunek. Imię 'Arieta' również odpowiada, ponieważ 'r' występuje na drugiej pozycji. W praktyce, zastosowanie klauzuli LIKE jest typowe przy wyszukiwaniu wzorców w bazach danych, co jest nieocenione przy tworzeniu systemów informacyjnych, w których istotna jest elastyczność w wyszukiwaniu. Dobra praktyka sugeruje również stosowanie operatora LIKE w połączeniu z innymi warunkami, aby zwiększyć precyzję zapytań, co z kolei przyczynia się do efektywności systemów bazodanowych.

Pytanie 30

Tabela samochody zawiera dane przedstawione poniżej:

id	klasa_id	marka	model	rocznik
1	1	ford	ka	2017
2	2	seat	toledo	2016
3	3	opel	zafira	2018
4	2	fiat	500X	2018
5	3	opel	insignia	2017

Wydając zamieszczone zapytanie SQL, jakie dane zostaną zwrócone:

SELECT model FROM samochody WHERE rocznik > 2017 AND marka = "opel";

A. zafira

B. zafira; insignia

C. opel zafira

D. opel zafira; opel insignia

Poprawna odpowiedź to 'zafira', ponieważ zapytanie SQL odnosi się do modelu samochodu marki 'opel', którego rocznik jest większy niż 2017. Z analizy danych w tabeli wynika, że tylko model 'opel zafira' (z rocznika 2018) spełnia te warunki. Odpowiedzi 'opel zafira', 'zafira; insignia', 'opel zafira; opel insignia' zawierają dodatkowe informacje, które nie są zgodne z wymaganiami zapytania. Dobrym przykładem zastosowania takiej analizy jest filtrowanie danych w bazach danych, co jest kluczowym procesem w zarządzaniu informacjami. Efektywne posługiwanie się zapytaniami SQL to umiejętność istotna w pracy każdego analityka danych, programisty, czy specjalisty w zakresie baz danych, ponieważ pozwala na wyciąganie precyzyjnych informacji zgodnych z wymaganiami biznesowymi.

Pytanie 31

Tabela Pracownicy zawiera informacje o zatrudnionych w różnych działach, co jest określone przez pole liczbowe dzial. Z uwagi na to, że zazwyczaj wykonuje się kwerendy jedynie dla działu równego 2, można uprościć zapytania do tej tabeli, tworząc wirtualną tabelę o nazwie Prac_dzial2 przy użyciu zapytania

A. VIEW Prac_dzial2 SELECT FROM Pracownicy WHERE dzial=2

B. VIEW Prac_dzial2 FROM Pracownicy WHERE dzial=2

C. CREATE VIEW Prac_dzial2 FROM Pracownicy WHERE dzial=2

D. CREATE VIEW Prac_dzial2 AS SELECT * FROM Pracownicy WHERE dzial=2

Pozostałe odpowiedzi są błędne z różnych powodów. Przede wszystkim, brak słowa kluczowego 'AS' w odpowiedziach, które twierdzą, że mają na celu stworzenie widoku, skutkuje nieprawidłową składnią. W SQL, podczas definiowania widoku, kluczowe jest użycie 'AS' po nazwie widoku, aby określić, że następujące zapytanie jest definicją źródła danych tego widoku. Ponadto, użycie słowa kluczowego 'VIEW' bez 'CREATE' jest niepoprawne, ponieważ struktura SQL wymaga, aby przed utworzeniem widoku zawsze były używane polecenia 'CREATE VIEW'. Również pominięcie 'SELECT *' w kontekście tworzenia widoku ogranicza elastyczność, ponieważ pozwala na wybranie tylko niektórych kolumn z tabeli, co nie jest zgodne z wymaganiami przedstawionymi w pytaniu. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe, aby uniknąć typowych pułapek w pracy z SQL, a także pozwala na tworzenie bardziej złożonych i wydajnych strukturyzacji danych. Użycie nieprawidłowej składni może prowadzić do błędów wykonania, co w praktyce może skutkować zamieszaniem i wydłużonym czasem reakcji na wyciąganie danych. Dlatego kluczowe jest przestrzeganie standardów i dobrych praktyk w pisaniu zapytań SQL.

Pytanie 32

System baz danych gromadzi multimedia, co wiąże się z przechowywaniem znacznych ilości danych binarnych. Jakiego typu danych należy użyć w tym przypadku?

A. ENUM

B. DOUBLE

C. LONGTEXT

D. BLOB

Wybór innych typów danych, takich jak ENUM, DOUBLE czy LONGTEXT, do przechowywania danych multimedialnych jest nieodpowiedni z kilku powodów. ENUM jest typem danych służącym do przechowywania z góry zdefiniowanych wartości, co oznacza, że jego zastosowanie ogranicza się do małych zestawów danych, takich jak kategorie czy statusy, a nie do dużych, binarnych plików multimedialnych. Przykładowo, jeśli chcielibyśmy przechować obraz jako ENUM, napotkalibyśmy na problem z rozmiarem oraz elastycznością tego rozwiązania, co w praktyce byłoby nieefektywne. DOUBLE z kolei jest typem służącym do przechowywania liczb zmiennoprzecinkowych, co również nie ma zastosowania w kontekście danych binarnych, takich jak multimedia. Użycie DOUBLE do przechowywania plików audio czy wideo byłoby błędne, ponieważ nie jest on przystosowany do przechowywania danych binarnych, a jedynie do reprezentacji wartości numerycznych. LONGTEXT, mimo że może pomieścić dużą ilość danych tekstowych, również nie jest odpowiedni do przechowywania danych binarnych. Jest to typ przeznaczony do długich łańcuchów znaków, co nie pasuje do formatu plików multimedialnych, które wymagają innego podejścia. Użycie niewłaściwych typów danych w bazach danych może prowadzić do problemów z wydajnością, a także do trudności w zarządzaniu danymi. Dlatego ważne jest, aby dobrze rozumieć różnice między typami danych i ich zastosowaniem w praktyce, aby zapewnić optymalne przechowywanie i zarządzanie danymi w aplikacjach.

Pytanie 33

Baza danych 6-letniej szkoły podstawowej zawiera tabelę szkola z polami: imie, nazwisko oraz klasa. Uczniowie z klas 1-5 przeszli do wyższej klasy. Jakie polecenie należy użyć, aby zwiększyć wartość w polu klasa o 1?

A. SELECT szkola FROM klasa=klasa+1 WHERE klasa >=1 AND klasa <=5

B. UPDATE nazwisko, imie SET klasa=klasa+1 WHERE klasa>1 OR klasa<5

C. SELECT nazwisko, imie FROM klasa=klasa+1 WHERE klasa>1 OR klasa <5

D. UPDATE szkola SET klasa=klasa+1 WHERE klasa>=1 AND klasa <=5

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ polecenie SQL 'UPDATE szkola SET klasa=klasa+1 WHERE klasa>=1 AND klasa <=5;' skutecznie zwiększa wartość w polu 'klasa' dla wszystkich uczniów klas 1-5. W tym kontekście 'UPDATE' jest używane do modyfikowania istniejących danych w tabeli. Wyrażenie 'SET klasa=klasa+1' oznacza, że wartość w polu 'klasa' dla każdego rekordu, który spełnia warunek, zostanie zwiększona o 1. Warunek 'WHERE klasa>=1 AND klasa <=5' zapewnia, że zmiana dotyczy tylko uczniów, którzy są w klasach 1-5, co jest zgodne z założeniem, że wszyscy ci uczniowie zdali do następnej klasy. Praktyczne zastosowanie tego polecenia może być widoczne w sytuacjach, gdy szkoła regularnie aktualizuje dane uczniów na koniec roku szkolnego. Ważne jest, aby zawsze przetestować zapytania aktualizacyjne w środowisku testowym przed ich wdrożeniem w produkcji, aby uniknąć niezamierzonych zmian w danych.

Pytanie 34

W bazie danych znajduje się tabela pracownicy z kolumnami: id, imie, nazwisko, pensja. W nowym roku postanowiono zwiększyć wynagrodzenie wszystkim pracownikom o 100 zł. Jak powinno wyglądać to w aktualizacji bazy danych?

A. UPDATE pensja SET +100;

B. UPDATE pracownicy SET pensja = 100;

C. UPDATE pensja SET 100;

D. UPDATE pracownicy SET pensja = pensja + 100;

Odpowiedź 'UPDATE pracownicy SET pensja = pensja + 100;' jest prawidłowa, ponieważ wprowadza właściwą składnię SQL, która aktualizuje pole 'pensja' w tabeli 'pracownicy'. To polecenie wykorzystuje operator przypisania '=', aby zaktualizować wartość 'pensja', dodając do niej 100 zł. W praktyce jest to typowy sposób na modyfikację danych w bazach danych relacyjnych, przy użyciu SQL. Kluczowym aspektem jest zrozumienie, że 'pensja' w tym kontekście odnosi się do istniejącej wartości w danym rekordzie, a nie do jakiejś stałej. Operator '+' w tym przypadku informuje system, że chcemy zwiększyć aktualną wartość o 100. Użycie tego typu składni jest zgodne z najlepszymi praktykami w programowaniu baz danych, co sprzyja przejrzystości i zrozumiałości kodu. Tego rodzaju aktualizacje są kluczowe w zarządzaniu danymi pracowników, zwłaszcza w kontekście systemów wynagrodzeń, gdzie regularne zmiany pensji są normą.

Pytanie 35

Aby obliczyć liczbę wszystkich wierszy w tabeli Koty, należy zastosować zapytanie:

A. SELECT ROWNUM() FROM Koty

B. SELECT COUNT(Koty) AS ROWNUM

C. SELECT COUNT(ROWNUM) FROM Koty

D. SELECT COUNT(*) FROM Koty

Poprawna odpowiedź to 'SELECT COUNT(*) FROM Koty', ponieważ to standardowy sposób zliczania wszystkich wierszy w tabeli w SQL. Funkcja COUNT(*) zlicza wszystkie wiersze, niezależnie od tego, czy zawierają wartości NULL, czy nie. Jest to najczęściej używana metoda w praktyce, ponieważ zapewnia dokładny wynik i jest także optymalizowana przez silnik baz danych, co czyni ją efektywną. Na przykład, jeśli mamy tabelę 'Koty' zawierającą różne dane o kotach, użycie tego polecenia zwróci dokładną liczbę kotów zapisanych w tej tabeli. Dobrym zwyczajem jest również korzystanie z aliasów lub konstruowania zapytań z dodatkowymi warunkami, co pozwala na bardziej złożoną analizę danych. Przy pracy z dużymi zbiorami danych, zrozumienie jak działa COUNT(*) i jego zastosowanie w kontekście innych funkcji agregujących jest kluczowe dla optymalizacji zapytań. Warto również pamiętać, że w SQL standardowym zliczanie wierszy bezpośrednio z tabeli jest znacznie bardziej efektywne i czytelne niż inne metody, co czyni tę praktykę najlepszą do stosowania w codziennej pracy z bazami danych.

Pytanie 36

W języku SQL instrukcja INSERT INTO

A. zmienia rekordy na zadaną wartość

B. dodaje kolumny do istniejącej tabeli

C. wprowadza dane do tabeli

D. tworzy nową tabelę

Polecenie INSERT INTO w języku SQL jest używane do dodawania nowych danych do tabeli w bazie danych. Jego podstawowa składnia to: INSERT INTO nazwa_tabeli (kolumna1, kolumna2, ...) VALUES (wartość1, wartość2, ...). Dzięki temu poleceniu użytkownicy mogą wprowadzać nowe rekordy, co jest kluczowe w zarządzaniu danymi w relacyjnych bazach danych. Przykładowo, jeżeli mamy tabelę 'użytkownicy' z kolumnami 'imie', 'nazwisko' i 'wiek', możemy dodać nowego użytkownika za pomocą: INSERT INTO użytkownicy (imie, nazwisko, wiek) VALUES ('Jan', 'Kowalski', 30). Warto zauważyć, że polecenie to może być używane w kontekście transakcji, co pozwala na zachowanie integralności danych. Standard SQL, na którym opiera się wiele systemów zarządzania bazami danych, definiuje to polecenie jako fundamentalne w operacjach DML (Data Manipulation Language), co czyni je niezbędnym w każdej aplikacji, która wymaga wprowadzania danych do bazy.

Pytanie 37

Aby w tabeli praca, tworzonej w języku SQL, dodać do kolumny stawka warunek, który wymusza, aby przyjmowane były jedynie wartości dodatnie, a jednocześnie mniejsze niż 50, należy zastosować zapis

A. … stawka foat CHECK (stawka>0 AND stawka<50.00)

B. … stawka foat CHECK (stawka IN (0, 50.00))

C. … stawka foat CHECK (stawka BETWEEN 0 AND 50.00)

D. … stawka foat CHECK (stawka>0 OR stawka<50.00)

Poprawna odpowiedź to zapis '… stawka foat CHECK (stawka>0 AND stawka<50.00)', ponieważ warunek ten precyzyjnie określa, że wartość w kolumnie 'stawka' musi być większa od zera oraz mniejsza od 50, co oznacza, że akceptowane będą tylko rzeczywiste wartości dodatnie mieszczące się w tym przedziale. Zastosowanie warunku CHECK jest kluczowym elementem w zapewnieniu integralności danych w bazach danych. Dzięki temu, przy wstawianiu lub aktualizacji danych w tabeli 'praca', system zablokuje wszelkie operacje, które nie spełniają tego kryterium, co z kolei zapobiega wprowadzaniu błędnych danych. W praktyce, stosowanie takich warunków w definicji kolumn w SQL jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania baz danych, które kładą nacisk na walidację danych już na poziomie schematu bazy. Przykładowo, jeżeli chcemy zapewnić, aby stawka wynagrodzenia pracowników nie przekraczała określonego limitu, stosowanie CHECK z warunkiem 'stawka<50.00' stanowi efektywny sposób na wymuszenie tej zasady. Tego rodzaju rozwiązania nie tylko poprawiają jakość danych, ale również ułatwiają przyszłe analizy statystyczne oraz raportowanie.

Pytanie 38

Jakie wyniki zostaną wyświetlone po wykonaniu podanej w ramce kwerendy SQL SELECT na tabeli pracownicy, która zawiera rekordy?

id	imie	nazwisko	pensja
1	Anna	Kowalska	3400
2	Monika	Nowak	1300
3	Ewelina	Nowakowska	2600
4	Anna	Przybylska	4600
5	Maria	Kowal	2200
6	Ewa	Nowacka	5400

SELECT SUM(pensja) FROM pracownicy WHERE pensja > 4000;

A. Kwota 5400, co oznacza najwyższą pensję wśród pracowników

B. Kwota 10000, co stanowi sumę pensji pracowników o id=4 i id=6

C. Dwie kwoty: 4600 oraz 5400, jako wynagrodzenia pracowników przekraczające 4000

D. Kwota 19500, czyli suma wszystkich pensji zatrudnionych

W zapytaniu SQL użyto funkcji agregującej SUM, która służy do sumowania wartości w określonej kolumnie. Klauzula WHERE ogranicza zbiór rekordów do tych, które spełniają dany warunek. W tym przypadku, pensja musi być większa niż 4000. Analizując tabelę, znajdujemy dwie osoby z pensjami spełniającymi ten warunek: pracownik o id=4 z pensją 4600 oraz pracownik o id=6 z pensją 5400. SUM(4600 + 5400) daje 10000. Prawidłowe zrozumienie wykorzystania funkcji agregujących w SQL jest kluczowe w analizie danych i raportowaniu. Jest to standardowa praktyka w branży IT, gdzie analiza danych jest podstawą przy podejmowaniu decyzji biznesowych. Funkcje agregujące, takie jak SUM, AVG, MAX, są fundamentalnymi narzędziami analitycznymi w bazach danych. Przy pracy nad większymi zbiorami danych, takie zapytania pomagają szybko uzyskać podsumowania, co jest nieocenione w analizie finansowej czy tworzeniu raportów zarządczych.

Pytanie 39

Które z zapytań SQL wybiera nazwiska z tabeli klient, które mają co najmniej jedną literę i zaczynają się od litery Z?

A. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko='Z?';

B. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko='Z_?';

C. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z%';

D. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z_%';

Twoje zapytanie SQL wygląda świetnie: 'SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z%';'. Używając operatora LIKE razem z symbolem '%', dajesz znać, że po literze 'Z' mogą się pojawić różne znaki. Dzięki temu dostaniesz wszystkie nazwiska zaczynające się na 'Z', niezależnie od tego, ile liter potem występuje. Moim zdaniem to dobry sposób na wyszukiwanie, bo w praktyce może zwrócić takie nazwiska jak 'Zawadzki', 'Zielinski' czy 'Zachariasz'. W SQL operator LIKE jest naprawdę przydatny, bo pozwala na elastyczne porównywanie wartości tekstowych. Symbol '%' oznacza dowolny ciąg znaków (nawet pusty), a '_' to dokładnie jeden znak. Wiem, że to podejście jest zgodne z normami SQL, co sprawia, że działa w różnych systemach baz danych, co jest świetne, bo można to łatwo przenieść z jednego miejsca do drugiego.

Pytanie 40

Utworzono bazę danych z tabelą mieszkancy, która zawiera pola: nazwisko, imie, miasto. Następnie zrealizowano poniższe zapytanie do bazy: ```SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto="Poznań" UNION ALL SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto="Kraków"``` Wskaż zapytanie, które zwróci te same dane:

A. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto HAVING "Poznań" OR "Kraków"

B. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy AS "Poznań" OR "Kraków"

C. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto="Poznań" OR miasto="Kraków"

D. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto BETWEEN "Poznań" OR "Kraków"

Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ wykorzystuje operator logiczny OR do połączenia dwóch warunków w klauzuli WHERE. W wyniku tego zapytania zostaną zwrócone wszystkie rekordy z tabeli 'mieszkancy', gdzie miasto to 'Poznań' lub 'Kraków'. To podejście jest zgodne z zasadami SQL, gdzie operator OR umożliwia łączenie warunków, co jest powszechnie stosowane w praktyce. Warto zauważyć, że zapytanie z wykorzystaniem operatora UNION ALL, które było pierwotnie zdefiniowane, również łączy wyniki z dwóch zapytań, ale każdy SELECT działa osobno. Użycie OR w tym przypadku jest bardziej efektywne, ponieważ pozwala na jedno zapytanie, co może przyspieszyć wykonanie w porównaniu do kilku zapytań UNION. W praktycznych zastosowaniach, gdy mamy do czynienia z wieloma kryteriami, stosowanie operatorów logicznych jest kluczowe dla uzyskania precyzyjnych wyników.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej