Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 29 kwietnia 2026 00:24
Data zakończenia: 29 kwietnia 2026 00:34

Egzamin zdany!

Wynik: 39/40 punktów (97,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W języku PHP zapisano fragment kodu działającego na bazie MySQL. Jego zadaniem jest wypisanie
$z=mysqli_query($db,"SELECT ulica, miasto, kod_pocztowy FROM adresy");
$a=mysqli_fetch_row($z);
echo "$a[1], $a[2]";

A. miasta i kodu pocztowego ze wszystkich zwróconych wpisów

B. miasta i kodu pocztowego z pierwszego zwróconego wpisu

C. ulicy oraz miasta ze wszystkich zwróconych wpisów

D. ulicy oraz miasta z pierwszego zwróconego wpisu

Fragment kodu PHP przedstawiony w pytaniu wykonuje zapytanie do bazy danych MySQL, a jego celem jest uzyskanie danych z tabeli 'adresy', w tym pola 'ulica', 'miasto' i 'kod_pocztowy'. Funkcja mysqli_query wykonuje zapytanie, a następnie mysqli_fetch_row pobiera pojedynczy wiersz wyników jako tablicę. Wartości z tablicy są dostępne za pomocą indeksów, gdzie $a[0] to 'ulica', $a[1] to 'miasto', a $a[2] to 'kod_pocztowy'. Kod wypisuje na ekranie wartości $a[1] i $a[2], co odpowiada miastu i kodowi pocztowemu z pierwszego zwróconego rekordu. W praktyce, aby uzyskać pełną funkcjonalność, należy również zadbać o obsługę błędów oraz o zabezpieczenia przed SQL Injection, stosując np. prepared statements. Kod ten jest zgodny ze standardami PHP i MySQL, które zalecają używanie obiektowej lub proceduralnej wersji funkcji mysqli, co przyczynia się do większej przejrzystości oraz bezpieczeństwa aplikacji.

Pytanie 2

Podczas tworzenia tabeli w SQL, dla jednej z kolumn ustalono klucz główny. Jakie atrybuty należy zastosować, aby uniemożliwić wprowadzenie wartości pustej?

A. UNIQUE

B. DEFAULT

C. NULL

D. NOT NULL

Atrybut NOT NULL jest kluczowym elementem w definiowaniu struktury tabeli w języku SQL, który zabezpiecza kolumnę przed wstawianiem wartości pustych (NULL). W kontekście klucza głównego, który ma zapewnić unikalność i identyfikowalność każdego rekordu w tabeli, użycie NOT NULL jest niezbędne, aby zagwarantować, że każda wartość w tej kolumnie jest zawsze obecna. Dla przykładu, w stworzonej tabeli `Pracownicy`, jeśli kolumna `ID_Pracownika` jest kluczem głównym, atrybut NOT NULL wymusi, że każde wstawienie rekordu będzie wymagało podania unikalnej wartości dla `ID_Pracownika`, co uniemożliwia dodanie rekordu bez tej wartości. Standard SQL definiuje NOT NULL jako jeden z podstawowych atrybutów, które mogą być używane w deklaracji kolumn, a jego stosowanie jest kluczowe dla integracji danych oraz zapewnienia spójności bazy danych. W praktyce, w przypadku prób dodania rekordu z pustą wartością w takiej kolumnie, system generuje błąd, co eliminuje ryzyko powstawania niekompletnych danych.

Pytanie 3

Jakie prawa będzie miał użytkownik jan po wykonaniu poniższych poleceń na bazie danych?

GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO jan;
REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON klienci FROM jan;

A. Będzie mógł zmieniać strukturę tabeli klienci

B. Będzie mógł przeszukiwać dane w tabeli klienci

C. Będzie mógł usuwać rekordy z tabeli klienci

D. Będzie mógł dodawać rekordy do tabeli klienci

Polecenie GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO jan pozwala użytkownikowi jan na wykonywanie wszystkich operacji na tabeli klienci. Obejmuje to działania takie jak SELECT INSERT UPDATE DELETE oraz inne operacje strukturalne jak ALTER czy DROP. Następnie polecenie REVOKE SELECT INSERT UPDATE DELETE ON klienci FROM jan usuwa część tych uprawnień. Po wykonaniu tych poleceń jan zachowuje uprawnienia do zmiany struktury tabeli klienci czyli może wykonywać operacje takie jak ALTER. ALTER TABLE jest kluczowe w zarządzaniu bazą danych pozwalając na dodawanie lub usuwanie kolumn oraz modyfikację typów danych. W praktyce oznacza to że jan może np. dostosować strukturę danych do nowych wymagań biznesowych co jest ważnym aspektem elastycznego zarządzania bazą danych. Umiejętność zarządzania strukturą tabel jest ważną częścią administracji baz danych i powinna być wykonywana zgodnie z najlepszymi praktykami aby zapewnić integralność danych i wydajność systemu. Użytkownik powinien regularnie przeglądać i aktualizować dokumentację techniczną aby śledzić wszelkie zmiany w strukturze bazy danych

Pytanie 4

W kontekście baz danych, co oznacza termin atrybut?

A. nazwa kolumny w tabeli, która określa konkretną cechę

B. związek między dwoma lub większą liczbą danych

C. element składający się z charakterystyk opisanych przez kolumny

D. wpis w tabeli, który zawiera informacje dotyczące pojedynczego egzemplarza elementu

Atrybut w bazach danych to taka kolumna w tabeli, która opisuje konkretne cechy obiektu, który w niej przechowujemy. Każdy atrybut ma swoją rolę i przypisaną datę, dzięki czemu możemy dobrze zorganizować nasze dane. Weźmy na przykład tabelę 'Klienci' – tam mogą być atrybuty jak 'Imię', 'Nazwisko', 'Email' albo 'Numer telefonu'. Dzięki nim łatwiej zarządza się informacjami o klientach. Trzeba też pamiętać o normalizacji bazy danych, bo dobrze to zaplanować pozwala zmniejszyć powtórzenia danych i sprawia, że ich obsługa jest prostsza. Warto też dobrze dopasować typy danych do atrybutów, bo to może mieć duży wpływ na szybkość działania zapytań i jakość danych. Jeżeli chodzi o nazywanie atrybutów, świetnie, jak są spójne, bo to ułatwia czytanie kodu i późniejsze prace z bazą.

Pytanie 5

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. wykluczenia.

B. sumy.

C. grupowania.

D. części wspólnej.

Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno. Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji. Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.

Pytanie 6

W MS SQL Server rola predefiniowana o nazwie dbcreator umożliwia użytkownikowi

A. zarządzanie plikami na dysku

B. tworzenie, modyfikowanie, usuwanie oraz przywracanie bazy danych

C. zarządzanie bezpieczeństwem systemu

D. wykonywanie wszelkich operacji na serwerze i posiadanie praw do każdej bazy

Rola dbcreator w MS SQL Server rzeczywiście pozwala użytkownikowi na tworzenie, modyfikowanie, usuwanie i odzyskiwanie baz danych. Użytkownicy, którzy mają przypisaną tę rolę, mogą łatwo zarządzać bazami danych w danym serwerze, co jest kluczowe w środowiskach, gdzie bazy danych muszą być regularnie aktualizowane lub tworzone od podstaw. Przykładowo, w przypadku rozwijania aplikacji biznesowej, programista może korzystać z tej roli do tworzenia nowych baz danych na potrzeby testów, co pozwala na szybkie wdrażanie oraz iterację w procesie rozwoju oprogramowania. W praktyce, przypisanie roli dbcreator powinno być stosowane z uwagą, aby ograniczyć do minimum dostęp do krytycznych operacji tylko dla zaufanych użytkowników. Dobre praktyki sugerują regularne przeglądanie i audyt przypisania ról oraz monitorowanie działań użytkowników, aby zapobiegać nieautoryzowanym zmianom w strukturze baz danych.

Pytanie 7

Który link jest poprawnie sformułowany?

A. <a href=http://strona.pl>strona</a>

B. <a href="http::/strona.pl>strona</a>

C. <a href="http://strona.pl">strona</a>

D. <a src="/www.strona.pl">strona</a>

Odpowiedź <a href="http://strona.pl">strona</a> jest poprawna, ponieważ używa atrybutu "href" do definiowania odnośnika. Atrybut ten jest standardem w języku HTML i służy do określenia docelowego adresu URL, do którego ma prowadzić link. W przypadku tej odpowiedzi, składnia jest prawidłowa: adres URL jest umieszczony w cudzysłowach, a prefiks HTTP jest poprawny. W praktyce, poprawne użycie atrybutu href jest kluczowe dla zapewnienia, że użytkownicy mogą bezproblemowo nawigować po stronie internetowej. Na przykład, w dokumentacji HTML5, wyraźnie zaznaczone jest, że atrybut href powinien być używany, aby wskazać lokalizację zasobu. W rezultacie, stosując tę poprawną składnię, można uniknąć potencjalnych błędów w działaniu strony oraz poprawić jej dostępność, co jest istotne z punktu widzenia najlepszych praktyk webowych oraz SEO.

Pytanie 8

Wbudowanym w pakiet XAMPP narzędziem służącym do zarządzania bazą danych jest

A. phpMyAdmin

B. pgAdmin

C. MySQL Workbench

D. SQLite

Poprawną odpowiedzią jest phpMyAdmin, bo to właśnie to narzędzie jest domyślnie zintegrowane z pakietem XAMPP jako panel do zarządzania bazą danych MySQL/MariaDB przez przeglądarkę. Po instalacji XAMPP masz zazwyczaj skrót „phpMyAdmin” w panelu kontrolnym, a samo narzędzie jest dostępne pod adresem typu http://localhost/phpmyadmin. Nie trzeba nic dodatkowo instalować ani konfigurować, poza uruchomieniem modułu Apache i MySQL/MariaDB w XAMPP. Z mojego doświadczenia to jest pierwsze miejsce, gdzie większość osób zaczyna przygodę z bazami danych w środowisku lokalnym. phpMyAdmin to aplikacja webowa napisana w PHP, która pozwala wykonywać większość typowych operacji administracyjnych na bazie: tworzenie i usuwanie baz danych, tworzenie tabel, modyfikacja struktury (typy pól, klucze główne, indeksy), wstawianie i edycja rekordów, eksport i import danych (np. pliki .sql), nadawanie uprawnień użytkownikom. Dla początkujących to ogromne ułatwienie, bo nie trzeba od razu pisać ręcznie długich zapytań SQL – wiele rzeczy da się „wyklikać”, a phpMyAdmin dodatkowo pokazuje, jakie zapytania SQL wygenerował. To jest fajny sposób, żeby stopniowo oswajać się ze składnią SQL. W dobrych praktykach pracy z XAMPP przyjmuje się, że w środowisku developerskim phpMyAdmin jest jak najbardziej ok. Można szybko tworzyć bazy testowe dla projektów PHP, WordPressa czy innych CMS-ów, robić eksport bazy z localhosta i import na serwer produkcyjny. Przy większych, profesjonalnych wdrożeniach często używa się bardziej zaawansowanych narzędzi lub linii komend, ale nawet wtedy phpMyAdmin zostaje jako wygodne narzędzie pomocnicze. Ważne jest tylko, żeby w środowisku produkcyjnym odpowiednio zabezpieczyć dostęp do phpMyAdmin (hasła, ograniczenia IP, dodatkowe uwierzytelnianie), bo domyślnie nie jest to narzędzie projektowane z myślą o wystawianiu „na świat” bez żadnych zabezpieczeń. W kontekście nauki programowania webowego i baz danych warto świadomie korzystać z phpMyAdmin: podglądać generowane zapytania SQL, ćwiczyć tworzenie relacji, kluczy obcych, backupów. To narzędzie jest na tyle popularne, że praktycznie w każdym hostingu współdzielonym znajdziesz bardzo podobny panel, więc umiejętność pracy z phpMyAdmin przydaje się później w realnych projektach komercyjnych.

Pytanie 9

Wynikiem realizacji zamieszczonego kodu PHP jest pokazanie komunikatu

A. warunek1

B. warunek2

C. warunek3

D. warunek4

Kod w języku PHP przedstawia warunki logiczne, które oceniają wartości zmiennych $a, $b, $c i $d. Zmienna $a i $c są ustawione na true, natomiast $b i $d na false. Pierwszy warunek sprawdza, czy zarówno $a && $b (czyli true && false, co daje false) lub $c && $d (czyli true && false, co również daje false) jest prawdziwe. Oba wyrażenia są fałszywe, więc warunek if nie zostanie spełniony. Drugi warunek elseif sprawdza, czy $a && $b (false) lub $c || $d (true || false, co daje true) jest prawdziwe. Ponieważ $c || $d jest prawdziwe, cały warunek jest spełniony i zostanie wyświetlony komunikat warunek2. Dobrym przykładem praktycznego zastosowania takich konstrukcji jest walidacja danych w aplikacjach webowych, gdzie można łączyć różne warunki logiczne w celu osiągnięcia wymaganej logiki decyzyjnej. Ważne jest, by rozumieć priorytety operatorów logicznych i zasady działania operatora „OR” (||) i „AND” (&&) w języku PHP, zgodnie z dokumentacją PHP.

Pytanie 10

W dokumencie HTML umieszczono tekst sformatowany określonym stylem. Aby wprowadzić w treści kilka słów o zróżnicowanym stylu, należy użyć znacznika

A. <span>

B. <hr>

C. <table>

D. <section>

Znacznik <span> jest używany w HTML do definiowania niewielkich fragmentów tekstu, które można stylizować niezależnie od reszty treści. Przy jego pomocy możemy wprowadzać różne style CSS, co pozwala na skomponowanie bardziej zróżnicowanego wizualnie tekstu. Na przykład, możemy użyć znacznika <span> do podkreślenia ważnych słów w zdaniu, zmieniając ich kolor lub czcionkę. Ważne jest, aby znacznik <span> nie wprowadzał żadnych zmian semantycznych w treści; jest to znacznik czysto stylistyczny. W praktyce, korzystając z CSS, możemy zastosować różne klasy do elementów <span>, co zwiększa elastyczność w zakresie stylizacji. Przykład: <span class='highlight'>ważne słowo</span> może zostać zapisane w arkuszu stylów jako .highlight { background-color: yellow; }. To podejście jest zgodne z zasadami semantycznego HTML oraz wykorzystania CSS, co jest rekomendowaną praktyką w tworzeniu stron internetowych.

Pytanie 11

W języku HTML zapisano formularz. Który z efektów działania kodu będzie wyświetlony przez przeglądarkę zakładając, że w pierwsze pole użytkownik przeglądarki wpisał wartość "Przykładowy text"?

A. Efekt 1.

B. Efekt 4.

C. Efekt 3.

D. Efekt 2.

Dobra robota! Odpowiedź, którą wybrałeś, to Efekt 2. W formularzu HTML masz różne elementy, które służą do zbierania danych od użytkownika. Tutaj mamy pole tekstowe i dwa checkboxy. Jak wpiszesz 'Przykładowy text' w pole tekstowe i wyślesz formularz, to właśnie to się wyświetli w przeglądarce. Efekt 2 pokazuje, że pole tekstowe ma wpisany tekst i dwa niezaznaczone checkboxy. Dlatego to jest zgodne z tym, co zobaczysz w przeglądarce. A to oznacza, że Efekt 2 jest poprawną odpowiedzią. Właściwie to wszystko jest zgodne z tym, jak HTML działa, czyli jak powinny wyglądać i działać różne elementy formularza.

Pytanie 12

Tabela Pacjenci ma pola: imie, nazwisko, wiek, lekarz_id. Aby zestawić raport zawierający wyłącznie imiona i nazwiska pacjentów poniżej 18 roku życia, którzy zapisani są do lekarza o id równym 6, można posłużyć się kwerendą SQL

A. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek < 18 OR lekarz_id = 6;

B. SELECT imie, nazwisko WHERE wiek < 18 OR lekarz_id = 6;

C. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6;

D. SELECT imie, nazwisko WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6;

Poprawna kwerenda to: SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6; i ona dokładnie realizuje założenia zadania. Po pierwsze, część SELECT imie, nazwisko określa, jakie kolumny mają znaleźć się w wyniku – tylko imię i nazwisko, bez wieku czy identyfikatora lekarza. To jest dobra praktyka: wybieramy tylko te dane, które są faktycznie potrzebne w raporcie, zamiast używać SELECT *. Po drugie, FROM Pacjenci wskazuje tabelę źródłową. W standardowym SQL klauzula FROM jest obowiązkowa przy pobieraniu danych z tabel, bez niej serwer bazodanowy po prostu nie wie, skąd ma brać rekordy. Moim zdaniem to jest taki fundament, który warto mieć odruchowo w palcach. Najważniejsza jest jednak klauzula WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6. Warunek wiek < 18 filtruje wyłącznie pacjentów niepełnoletnich, a lekarz_id = 6 ogranicza wynik do tych osób, które przypisane są do konkretnego lekarza o identyfikatorze 6. Zastosowanie operatora logicznego AND oznacza, że oba warunki muszą być spełnione jednocześnie. To dokładnie odpowiada treści zadania: pacjent musi być jednocześnie poniżej 18 lat i zapisany do lekarza nr 6. W praktyce takie kwerendy są podstawą raportowania w systemach medycznych, CRM-ach, systemach sprzedażowych itd. Na przykład podobną konstrukcję można użyć: SELECT * FROM Zamowienia WHERE status = 'nowe' AND kwota > 1000; – logika jest identyczna. Dobrą praktyką jest też czytelne zapisywanie warunków logicznych i unikanie niejednoznacznych kombinacji AND/OR bez nawiasów. W większych projektach standardem jest również używanie aliasów tabel, ale tu jedna tabela w zupełności wystarcza. Warto zapamiętać ten szablon: SELECT [kolumny] FROM [tabela] WHERE [warunek1] AND [warunek2]; bo pojawia się praktycznie wszędzie w pracy z SQL.

Pytanie 13

Jaki zapis w języku C++ definiuje komentarz jednoliniowy?

A. #

B. <

C. /*

D. //

Komentarz jednoliniowy w języku C++ jest definiowany przez zapis //. Używanie tej składni pozwala programiście na dodanie uwag w kodzie, które są ignorowane przez kompilator. Komentarze są niezwykle przydatne, gdyż umożliwiają dokumentowanie kodu, co ułatwia jego zrozumienie i utrzymanie w przyszłości. Na przykład, jeśli mamy fragment kodu, który oblicza sumę dwóch liczb, możemy dodać komentarz jednoliniowy, aby wyjaśnić, co dany fragment robi: // Oblicza sumę dwóch liczb. Warto dodać, że w standardzie C++ zaleca się użycie komentarzy w miejscach, gdzie kod może być trudny do zrozumienia lub wymaga dodatkowego wyjaśnienia. Dobre praktyki programistyczne podkreślają znaczenie dokumentowania kodu, co ułatwia współpracę w zespole oraz przyszłe modyfikacje. Warto również wspomnieć, że komentarze nie powinny być nadmierne, aby nie wprowadzać w błąd lub nie zniechęcać do czytania samego kodu.

Pytanie 14

Przedstawiona ikona funkcji edytora grafiki rastrowej o nazwie "różdżka" umożliwia

A. odręczne zaznaczanie obszarów przez przeciąganie po nich kursora.

B. pobranie wskazanego koloru i ustawienie go jako aktywny.

C. zaznaczenie obszaru na podstawie koloru.

D. wybiórcze rozsmarowywanie koloru za pomocą pędzla.

Dobrze! Odpowiedź jest poprawna. Narzędzie 'różdżka' w edytorze grafiki rastrowej służy do zaznaczania obszarów na podstawie koloru. Jest to bardzo przydatne, gdy chcemy zaznaczyć obszar o jednolitym kolorze lub gradientem kolorów. Działa ona na zasadzie kliknięcia w dany punkt obrazu, a następnie automatycznego zaznaczenia pikseli o kolorze zbliżonym do tego, w który kliknęliśmy. Użycie tej funkcji jest zdecydowanie efektywniejsze niż ręczne zaznaczanie obszarów, szczególnie dla skomplikowanych kształtów lub dużych obszarów o podobnej barwie. Ponadto, narzędzie to jest zgodne ze standardami i dobrą praktyką w branży edycji grafiki rastrowej, a jego umiejętne wykorzystanie może znacznie przyspieszyć prace edycyjne i zapewnić lepszą precyzję.

Pytanie 15

Wskaż kod równoważny do przedstawionego kodu zapisanego językiem PHP.

$suma = 0;
for ($x = 10; $x <= 20; $x++) {
    $suma += $x;
}

Kod 1.
$suma = 0;
while ($x <= 20) {
    $suma += $x;
    $x++;
}

Kod 2.
$suma = 0;
$x = 10;
while ($x <= 20) {
    $suma += $x;
    $x++;
}

Kod 3.
$suma = 0;
$x = 1;
while ($x <= 10) {
    $suma += $x;
    $x++;
}

Kod 4.
$suma = 0;
$x = 10;
while ($x <= 20) {
    $suma = $x;
    $x++;
}

A. Kod 3.

B. Kod 1.

C. Kod 2.

D. Kod 4.

Gratulacje, Twoja odpowiedź jest poprawna! Wybrałeś Kod 2, który jest równoważny do kodu PHP przedstawionego w pytaniu. Kod ten składa się z pętli while, która jest zainicjowana wartością $x równą 10. Pętla ta jest wykonywana, aż wartość zmiennej $x osiągnie 20. Co ważne, za każdym obiegiem pętli wartość zmiennej $x jest inkrementowana, co jest równoważne do działania pętli for w kodzie PHP. Wykorzystanie różnych rodzajów pętli do osiągnięcia tego samego efektu jest dobrym przykładem na to, jak różne konstrukcje języka programowania mogą służyć do rozwiązania tego samego problemu. Pamiętaj, że wybór pętli zależy od kontekstu. Pętle for są zazwyczaj używane, kiedy z góry wiemy ile razy pętla ma być wykonana. Pętle while są często wykorzystywane, gdy nie wiemy ile razy pętla ma być wykonana, ale znamy warunek jej zakończenia. To praktyczna wiedza, którą możesz zastosować w codziennym programowaniu.

Pytanie 16

Jaką wartość zwróci ten algorytm?

Z = 0
N = 1
dopóki Z < 3:
    N = N * 2 + 1
    Z = Z + 1
wypisz N

A. 7

B. 15

C. 5

D. 3

Zrozumienie działania tego algorytmu jest kluczowe dla programowania i matematyki obliczeniowej. Algorytm ten wykorzystuje pętlę 'dopóki', która wykonuje operacje na dwóch zmiennych: Z i N. Na początku Z jest równe 0, a N jest równe 1. Pętla trwa dopóki Z jest mniejsze od 3. W każdej iteracji pętli zmienna N jest aktualizowana zgodnie z wyrażeniem N = N * 2 + 1 oraz Z jest zwiększane o 1. Przy pierwszej iteracji Z wynosi 0, więc N staje się 1 * 2 + 1 = 3, a Z zostaje zwiększone do 1. W drugiej iteracji Z wynosi 1, więc N staje się 3 * 2 + 1 = 7, a Z wynosi 2. W trzeciej iteracji Z wynosi 2, dlatego N staje się 7 * 2 + 1 = 15, a Z zostaje zwiększone do 3, co kończy pętlę. W rezultacie, gdy algorytm kończy działanie, zmienna N ma wartość 15, która zostaje wypisana. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w pisaniu algorytmów, gdzie dbałość o zrozumienie pętli i operacji na zmiennych jest fundamentalna dla tworzenia wydajnych programów.

Pytanie 17

Zgodnie z zasadami walidacji HTML5, prawidłowy zapis tagu hr to

A. <hr>

B. </ hr />

C. </ hr>

D. </hr?>

Znak <hr> jest poprawnym zapisem znacznika poziomej linii w HTML5. Zgodnie z definicją, <hr> jest elementem samodzielnym, co oznacza, że nie wymaga znacznika zamykającego. Jest to zgodne z zasadami HTML5, które wprowadziły uproszczoną składnię dla wielu elementów. W praktyce <hr> jest używany do wizualnego oddzielania sekcji w dokumencie HTML, co poprawia czytelność i estetykę strony. Na przykład, w artykule internetowym można zastosować <hr> między różnymi sekcjami, aby wskazać zmianę tematu lub podział pomiędzy wprowadzeniem a treścią główną. Zgodność z tym standardem nie tylko ułatwia pracę z kodem, ale również zapewnia lepszą kompatybilność z przeglądarkami i narzędziami dostępu. Warto także zwrócić uwagę, że dobrym zwyczajem jest dodawanie atrybutów klasy lub identyfikatora do tego znacznika w celu dalszej personalizacji stylów CSS, co zwiększa elastyczność w projektowaniu graficznym strony.

Pytanie 18

Formularze do zarządzania bazami danych są tworzone w celu

A. tworzenia powiązań w relacyjnych bazach danych

B. ułatwienia wprowadzania, edytowania i usuwania danych

C. generowania raportów z danych

D. wyszukiwania rekordów, które spełniają określone kryteria

Formularze do obsługi baz danych odgrywają kluczową rolę w procesie zarządzania danymi, pozwalając na wygodne wprowadzanie, edytowanie oraz usuwanie informacji. Są one interfejsem, który umożliwia użytkownikom interakcję z bazą danych w sposób bardziej intuicyjny niż bezpośrednie operacje na tabelach. Dzięki formularzom można zminimalizować ryzyko błędów, które mogą wystąpić podczas ręcznego wprowadzania danych, a także zautomatyzować proces weryfikacji. Przykładem może być formularz rejestracji użytkownika, w którym wszystkie dane są wprowadzane w zorganizowanej formie, co pozwala na szybkie i efektywne przetwarzanie. Formularze mogą być powiązane z regułami walidacji, co zapewnia, że jedynie poprawne dane są wprowadzane do bazy. Przykładowo, można ustawić ograniczenia na pola tekstowe, aby akceptowały jedynie określone formaty danych, takie jak adresy e-mail czy numery telefonów. Standardy, takie jak SQL i normy dotyczące projektowania baz danych, wskazują na znaczenie formularzy w kontekście utrzymania integralności danych oraz ułatwienia ich obsługi.

Pytanie 19

Fragment formularza zaprezentowany powyżej został przetworzony w skrypcie PHP. Wskaż poprawny sposób pobierania wartości z pola edycyjnego.

A. name = GET['imie']

B. name = $_GET[imie]

C. $name = $_POST['imie']

D. $name = $POST['Imię']

Prawidłowe pobranie wartości z formularza przesłanego metodą POST w języku PHP wymaga użycia globalnej tablicy asocjacyjnej $_POST. W kontekście tego pytania, zmienna $name zostaje przypisana wartości wprowadzonej do pola edycyjnego o nazwie imie. Kluczowym aspektem jest zrozumienie różnic między metodami GET i POST w HTTP. Metoda POST jest często preferowana do przesyłania danych formularzy, ponieważ umożliwia przesyłanie większych ilości danych i oferuje większe bezpieczeństwo, ponieważ dane nie są widoczne w adresie URL. Użycie $_POST['imie'] jest zgodne z dobrymi praktykami, a także zgodne z zasadami bezpieczeństwa takimi jak sanitizacja danych wejściowych i walidacja. Przykładowo można użyć filtrów: $name = filter_input(INPUT_POST 'imie' FILTER_SANITIZE_STRING); co zapobiega wstrzyknięciom kodu. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania w PHP i zapewnia bezpieczeństwo oraz niezawodność aplikacji. Zrozumienie tych mechanizmów jest kluczowe w tworzeniu bezpiecznych i efektywnych aplikacji webowych.

Pytanie 20

Aby włączyć zewnętrzny skrypt JavaScript o nazwie skrypt.js, konieczne jest umieszczenie w kodzie HTML

A. <script> skrypt.js </script>

B. <link rel="JavaScript" type="js" href="/skrypt.js" />

C. <script src="/skrypt.js"></script>

D. <link rel="script" href="/skrypt.js" />

Poprawna odpowiedź to <script src="/skrypt.js"></script>. Wykorzystanie atrybutu src w tagu <script> to standardowa metoda do ładowania zewnętrznych skryptów JavaScript w HTML. Dzięki temu przeglądarka wie, żeby pobrać i uruchomić kod z pliku skrypt.js. To z kolei pozwala na lepszą organizację, bo możemy używać tego samego skryptu w różnych miejscach projektu. No i w praktyce, to przynosi dużo korzyści, jak łatwiejsze utrzymanie czy debugowanie aplikacji. Jak mamy porządnie zorganizowany kod, to strona się szybciej ładuje, a przeglądarka może buforować te skrypty. Na koniec warto dodać, że dobrze osadzone skrypty wpływają też pozytywnie na SEO, bo wyszukiwarki lubią strony, które są zorganizowane i zoptymalizowane. Warto pamiętać, żeby umieszczać tagi <script> na końcu dokumentu HTML, zaraz przed zamknięciem tagu </body>, bo to pozwala na szybsze wyświetlanie zawartości.

Pytanie 21

Aby przenieść stronę internetową na serwer, można wykorzystać program

A. FileFilla

B. Bugzilla

C. CloneZilla

D. Go!Zilla

FileFilla to oprogramowanie, które umożliwia przesyłanie plików na serwer oraz zarządzanie nimi w sposób efektywny i przejrzysty. Jest to klient FTP, co oznacza, że wykorzystuje protokół File Transfer Protocol do komunikacji między komputerem użytkownika a serwerem. Dzięki FileFilla, użytkownik ma możliwość przenoszenia plików z lokalnej maszyny na serwer w sposób zorganizowany, co jest kluczowe przy migracji witryn internetowych. Program obsługuje różne protokoły, takie jak SFTP i FTPS, co zapewnia dodatkowe bezpieczeństwo podczas przesyłania danych. Praktycznym przykładem zastosowania FileFilla może być sytuacja, w której twórca strony internetowej aktualizuje treść na serwerze, przesyłając nowe pliki lub foldery. Zastosowanie tego oprogramowania pozwala nie tylko na szybkie przenoszenie plików, ale także na monitorowanie postępu transferu oraz zarządzanie plikami na serwerze, co czyni go nieocenionym narzędziem dla administratorów stron. Warto również wspomnieć, że FileFilla jest zgodna z wieloma standardami, co sprawia, że jest uniwersalnym rozwiązaniem w świecie technologii webowej.

Pytanie 22

Gdzie w dokumencie HTML mogą być umieszczane fragmenty kodu JavaScript?

A. wyłącznie w sekcji <body>, w znaczniku <java>

B. zarówno w sekcji <head>, jak i <body>, w znaczniku <script>

C. tak w sekcji <head>, jak i <body>, w znaczniku <java>

D. jedynie w sekcji <head>, w znaczniku <script>

Wiesz, wstawianie kodu JavaScript do dokumentu HTML powinno odbywać się w znaczniku <script>. Możesz go umieścić zarówno w <head>, jak i w <body>. Często wrzucamy skrypty do <head>, bo chcemy, żeby załadowały się przed wyświetleniem treści. To się przydaje, gdy skrypty zmieniają coś w DOM. Z drugiej strony, jak wrzucisz je do <body>, to skrypty będą ładowane po całej treści, co może przyspieszyć to, co widzi użytkownik. Na przykład, jeśli tworzysz coś interaktywnego, lepiej umieścić skrypty na dole, żeby nie blokować renderowania. Dobrze jest też pamiętać o atrybucie 'defer' w <script>, bo dzięki temu skrypt się ściąga równolegle z innymi rzeczami, ale działa dopiero jak cały dokument jest załadowany. To ważne, żeby strony działały sprawnie i były przyjemne w użytkowaniu.

Pytanie 23

Jakim zapisem w dokumencie HTML można stworzyć element, który wyświetli obraz kotek.jpg oraz tekst alternatywny "obrazek kotka"?

A. <img src="kotek.jpg" alt="obrazek kotka">

B. <img href="kotek.jpg" title="obrazek kotka">

C. <img src="kotek.jpg" title="obrazek kotka">

D. <img href="kotek.jpg" alt="obrazek kotka">

Odpowiedź <img src="kotek.jpg" alt="obrazek kotka"> jest poprawna, ponieważ zawiera element <img>, który jest standardowym rozwiązaniem do wyświetlania obrazów w dokumentach HTML. Atrybut src określa ścieżkę do pliku obrazu, co jest kluczowe dla poprawnego załadowania grafiki na stronie. Atrybut alt z kolei pełni istotną rolę w zapewnieniu dostępności treści; tekst alternatywny wyświetla się w przypadku, gdy obraz nie może zostać załadowany lub jest odczytywany przez programy dla osób niewidomych. Zastosowanie odpowiednich atrybutów jest zgodne z wytycznymi W3C dotyczącymi dostępności, co pozwala na tworzenie bardziej przyjaznych dla użytkowników stron internetowych. W praktyce, prawidłowe wykorzystanie atrybutu alt jest również korzystne dla SEO, ponieważ wyszukiwarki analizują te opisy przy ocenie kontekstu strony. Ważne jest, aby zawsze stosować zarówno src, jak i alt, aby zapewnić pełnię funkcji obrazu na stronie.

Pytanie 24

O czym informuje przeglądarkę internetową zapis <!DOCTYPE html>?

A. W dokumencie każda etykieta musi być zamknięta, nawet te samozamykające.

B. Dokument jest zapisany w wersji HTML 4.

C. W dokumencie wszystkie tagi są zapisane wielkimi literami.

D. Dokument został zapisany w języku HTML 5.

Zapisywanie <!DOCTYPE html> na początku dokumentu informuje przeglądarkę, że dokument jest napisany w HTML5, co ma istotne znaczenie dla jego poprawnej interpretacji. HTML5 wprowadza wiele nowych elementów i atrybutów, które są kluczowe dla nowoczesnych aplikacji webowych, takich jak <header>, <footer>, <article> czy <section>, a także wspiera multimedia poprzez <audio> i <video>. Dzięki deklaracji <!DOCTYPE html> przeglądarki mogą stosować najnowsze standardy, co zapewnia lepszą zgodność i wsparcie dla responsywności, co jest niezbędne w erze urządzeń mobilnych. Ponadto, HTML5 wprowadza zasady dotyczące semantyki, co może poprawić SEO (optymalizację pod kątem wyszukiwarek) i dostępność treści dla osób z niepełnosprawnościami. W praktyce oznacza to, że tworząc nową stronę internetową, warto zawsze używać tej deklaracji, aby zapewnić, że przeglądarki renderują zawartość zgodnie z aktualnymi standardami.

Pytanie 25

Baza danych, która fizycznie znajduje się na wielu komputerach, lecz logicznie postrzegana jako całość, opiera się na architekturze

A. relacyjną

B. rozproszoną

C. abstrakcyjną

D. lokalną

Architektura rozproszona baz danych polega na tym, że dane są przechowywane na wielu fizycznych komputerach, które razem tworzą jedną logiczną całość. Taki system umożliwia zwiększenie dostępności, niezawodności oraz wydajności baz danych, co jest szczególnie istotne w dużych organizacjach czy systemach, które wymagają obsługi dużej ilości danych. Przykładem zastosowania architektury rozproszonej może być system zarządzania danymi w chmurze, gdzie dane użytkowników są przechowywane w wielu lokalizacjach geograficznych. Dzięki temu, nawet w przypadku awarii jednego z serwerów, system może dalej funkcjonować, co minimalizuje ryzyko utraty danych. Dodatkowo, architektury rozproszone często korzystają z technologii takich jak replikacja danych, co pozwala na synchronizowanie danych pomiędzy różnymi lokalizacjami. Warto podkreślić, że w kontekście rozwoju technologii SQL i NoSQL, architektura rozproszona zyskuje na znaczeniu, stając się standardem w nowoczesnych rozwiązaniach bazodanowych.

Pytanie 26

W poniższym kodzie CSS zdefiniowano cztery klasy formatowania, które następnie zostały użyte do formatowania paragrafów. Efekt widoczny na rysunku powstał po zastosowaniu klasy o nazwie:

.format1 {    text-decoration: overline;     }
.format2 {    text-decoration: line-through; }
.format3 {    text-decoration: underline;    }
.format4 {    text-decoration: none;         }

formatowanie

A. format1

B. format3

C. format4

D. format2

Wybór klasy formatowania mógł być nietrafiony, bo nie do końca zrozumiałeś, jak działa właściwość text-decoration w CSS. Klasa format1 używa stylu overline, który dodaje linię nad tekstem, co może być przydatne w niektórych sytuacjach, jak zaznaczanie ważnych fragmentów. Ale w naszym przypadku efekt nadkreślenia jest całkiem inny niż przekreślenie. Klasa format3 stosuje underline, co dodaje linię pod tekstem, głównie do podkreślania linków. To jest bardzo popularny sposób, ale w tym wypadku nie ma sensu, bo nie osiągniesz efektu przekreślenia. Klasa format4 oznacza, że nie ma żadnej dekoracji, czyli żadna linia nie jest dodawana. Często wykorzystuje się to, żeby usunąć domyślne podkreślenie w linkach i dostosować je do własnych potrzeb. Każda z tych właściwości ma swój cel i ich stosowanie zależy od kontekstu oraz efektów, które chcesz uzyskać. Kluczowe jest zrozumienie, jak różne style wpływają na wygląd treści. Wiedza o różnicy między linią nad, pod a przez tekst jest naprawdę ważna w projektowaniu stron i dokumentów.

Pytanie 27

Wskaż znacznik, który umożliwia zapis tekstu, który jest niepoprawny lub niewłaściwy, w formie przekreślonej?

A. <em> </em>

B. <s> </s>

C. <sub> </sub>

D. <b> </b>

<s> jest znacznikiem HTML, który służy do oznaczania tekstu jako przekreślonego, co wskazuje na to, że dany fragment tekstu jest nieprawidłowy lub nieaktualny. Zastosowanie tego znacznika ma na celu poprawę czytelności oraz zrozumiałości treści, informując użytkowników o tym, że pewne informacje są już nieaktualne. Użycie <s> w dokumentach HTML jest zgodne z wytycznymi W3C, co zapewnia jego wszechstronność w kontekście standardów sieciowych. Przykładem zastosowania tego znacznika może być sytuacja, gdy na stronie internetowej prezentowane są wyniki, a niektóre z nich uległy zmianie, na przykład: <s>Stara cena: 100 PLN</s> Nowa cena: 80 PLN. W ten sposób użytkownicy mają jasny obraz, co uległo zmianie. Warto również dodać, że zastosowanie <s> może mieć zastosowanie w kontekście SEO, gdyż poprawia dostępność treści dla osób korzystających z technologii wspomagających, co może pozytywnie wpłynąć na ranking strony w wynikach wyszukiwania.

Pytanie 28

Przed przystąpieniem do tworzenia kopii zapasowej bazy danych, aby była ona poprawna i zdatna do późniejszego przywrócenia, konieczne jest sprawdzenie

A. opcji udostępnienia bazy danych

B. spójności bazy danych

C. uprawnień dostępu do serwera bazy danych

D. poprawności składni zapytań

Spójność bazy danych to kluczowy aspekt, który należy sprawdzić przed wykonaniem kopii bezpieczeństwa. Oznacza to, że wszystkie dane w bazie muszą być zgodne z ustalonymi regułami i zapewniać prawidłowe relacje między różnymi tabelami oraz rekordami. Na przykład, jeżeli w bazie danych znajdują się relacje między tabelami, to każda referencja musi wskazywać na istniejący rekord. W praktyce, przed wykonaniem kopii zapasowej, administratorzy często przeprowadzają operacje takie jak walidacja danych, aby upewnić się, że nie ma błędów, które mogłyby prowadzić do nieprawidłowych wyników po przywróceniu danych. Dobre praktyki w zarządzaniu bazami danych, takie jak regularne wykonywanie kontroli spójności oraz audytów danych, pomagają zminimalizować ryzyko problemów z danymi. Warto również korzystać z narzędzi automatyzacyjnych, które mogą wykrywać niezgodności w danych, co znacznie ułatwia proces przed wykonaniem kopii zapasowej.

Pytanie 29

Testy aplikacji webowej, mające na celu ocenę wydajności aplikacji oraz bazy danych, a także architektury serwera i konfiguracji, noszą nazwę testów

A. bezpieczeństwa

B. użyteczności

C. kompatybilności

D. funkcjonalnych

Testy kompatybilności to naprawdę ważna część oceny, czy nasza aplikacja www dobrze działa w różnych środowiskach i na różnych systemach. Gdy myślimy o skalowalności aplikacji oraz baz danych, te testy pomagają sprawdzić, jak aplikacja znosi rosnące obciążenia i jak współpracuje z różnymi bazami danych czy serwerami. Przykładowo, możemy przetestować działanie aplikacji na różnych wersjach systemów operacyjnych lub przeglądarek. W branży sporo ludzi korzysta z takich narzędzi jak Selenium czy QUnit, które pomagają w automatyzacji tych testów. Z mojej perspektywy, te testy powinny być częścią cyklu życia oprogramowania, aby użytkownicy mogli cieszyć się spójnym i niezawodnym doświadczeniem. Zrozumienie testów kompatybilności jest kluczowe, nie tylko dla programistów, ale też dla inżynierów jakości, ponieważ ma to bezpośredni wpływ na to, jak użytkownicy odbierają nasz produkt oraz jego sukces na rynku.

Pytanie 30

Co robi funkcja napisana w języku JavaScript?

function fun1(f)
{
  if(f < 0)
    f = f * (-1);
  return f;
}

A. zwrócenie wartości odwrotnej do f

B. wypisanie wartości odwrotnej do f

C. wypisanie wartości bezwzględnej z f

D. zwrócenie wartości bezwzględnej z f

Funkcja, którą podałeś w JavaScript, ma za zadanie zwrócić wartość bezwzględną z podanego argumentu f. Sprawdza, czy f jest mniejsze od zera, a jeśli tak, to mnoży je przez -1, co w praktyce oznacza, że zmienia znak liczby na dodatni. Jeśli wartość jest już dodatnia, to nic się nie dzieje. To wszystko jest zgodne z tym, jak definiujemy wartość bezwzględną, bo ta zawsze jest równa lub większa od zera. Z mojego doświadczenia, wartości bezwzględne są przydatne w różnych dziedzinach, jak matematyka czy analiza danych, gdzie zależy nam na wartościach liczbowych bez względu na to, czy są dodatnie, czy ujemne. Warto też wspomnieć, że JavaScript ma wbudowaną funkcję Math.abs(), która robi to samo i jest to naprawdę dobry wybór, bo ułatwia zrozumienie kodu i zmniejsza ryzyko błędów. Tworzenie takiej funkcji, jak w Twoim zadaniu, to świetny sposób na lepsze poznanie działania języka i manipulowania danymi.

Pytanie 31

Typ zmiennych int odnosi się do wartości liczbowych

A. naturalnych

B. w systemie stałoprzecinkowym

C. całkowitych

D. w systemie zmiennoprzecinkowym

Zmienne typu int (ang. integer) w językach programowania odnoszą się do liczb całkowitych, czyli takich, które nie mają części dziesiętnej. Przykłady to liczby -3, 0, 42. Zmienne typu int są powszechnie używane w programowaniu do przechowywania danych, które wymagają całkowitych wartości, takich jak liczby porządkowe, indeksy tablic czy liczniki w pętlach. Dzięki zastosowaniu zmiennych całkowitych, programista ma możliwość wykonywania operacji matematycznych, takich jak dodawanie, odejmowanie, mnożenie i dzielenie, które są niezwykle istotne w logice aplikacji. Warto zaznaczyć, że różne języki programowania mają różne zakresy dla typu int, co oznacza, że liczby mogą mieć różne maksymalne i minimalne wartości w zależności od zastosowanej platformy. Przykładowo, w języku C++ typ int zazwyczaj zajmuje 4 bajty, co pozwala na reprezentację wartości od -2,147,483,648 do 2,147,483,647. Zrozumienie i umiejętne wykorzystanie zmiennych całkowitych to fundament programowania, który umożliwia tworzenie efektywnych algorytmów i struktur danych.

Pytanie 32

W SQL polecenie ALTER TABLE służy do

A. dodawania tabeli do bazy danych

B. zmiany danych w rekordach tabeli

C. usuwania tabeli z bazy danych

D. zmiany kolumn w tabeli

Polecenie ALTER TABLE w języku SQL jest kluczowym narzędziem do modyfikacji struktury tabeli w bazie danych. Umożliwia dodawanie, modyfikowanie oraz usuwanie kolumn, co jest niezbędne w przypadku zmieniających się wymagań biznesowych lub technicznych. Na przykład, jeśli firma decyduje się na dodanie nowego atrybutu do produktu, można to zrobić za pomocą ALTER TABLE, co zapewni elastyczność w zarządzaniu danymi. Przykładowe polecenie może wyglądać tak: ALTER TABLE produkty ADD COLUMN kolor VARCHAR(30); Warto podkreślić, że zmiany wprowadzone za pomocą ALTER TABLE są trwałe i mogą wpływać na już istniejące dane, dlatego przed ich zastosowaniem zaleca się wykonanie kopii zapasowej bazy danych. Praktyki związane z właściwym używaniem ALTER TABLE powinny obejmować także testowanie w środowisku developerskim przed wdrożeniem zmian w produkcji, aby uniknąć nieprzewidzianych problemów.

Pytanie 33

Wskaż polecenie, które zostało opisane w ramce.

Dla każdego przebiegu pętli aktualna wartość elementu tablicy jest przypisywana do zmiennej, a wskaźnik tablicy jest przesuwany o jeden, aż do osiągnięcia ostatniego elementu tablicy

A. foreach

B. next

C. while

D. for

Instrukcja 'foreach' jest używana do iteracji po elementach zbioru, takich jak tablice lub kolekcje, w sposób bardziej deklaratywny i zwięzły niż tradycyjne pętle 'for'. W wielu językach programowania, takich jak C#, Java czy PHP, pętla 'foreach' pozwala automatycznie przechodzić przez każdy element kolekcji, przypisując go do zmiennej tymczasowej bez konieczności jawnego zarządzania indeksem. Jest to szczególnie przydatne, gdy chcemy po prostu przetwarzać elementy jednej po drugiej, nie martwiąc się o ich indeksy. Przykładowo, w C# można użyć składni: 'foreach (var item in collection)', gdzie 'collection' jest kolekcją, a 'item' to zmienna reprezentująca aktualny element. Takie podejście jest uważane za standardową praktykę w sytuacjach, gdzie chcemy tylko odczytywać wartości. Korzystanie z 'foreach' sprzyja czytelności kodu i minimalizuje ryzyko błędów związanych z obsługą indeksów, co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi.

Pytanie 34

Co uzyskujemy po wykonaniu zapytania SQL?

A. średnią wszystkich ocen uczniów

B. suma ocen uczniów, których średnia ocen wynosi 5

C. liczbę uczniów, których średnia ocen wynosi 5

D. całkowitą liczbę uczniów

Zapytanie SQL SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia = 5; wykorzystuje funkcję agregującą count(*), która służy do zliczania liczby wierszy spełniających określone warunki. W tym przypadku warunkiem jest srednia = 5 co oznacza że zapytanie zlicza wszystkich uczniów których średnia ocen wynosi dokładnie 5. Jest to powszechna praktyka w analizie danych gdzie często potrzebujemy określić liczebność pewnych grup danych na przykład aby przeanalizować ich rozkład lub porównać je z innymi grupami. W profesjonalnej bazie danych zliczanie wierszy na podstawie kryteriów jest standardem co umożliwia generowanie raportów i podejmowanie decyzji na podstawie danych. Użycie count(*) bez dodatkowych parametrów jest zgodne z dobrymi praktykami ponieważ jest wydajne i łatwe w interpretacji. W praktyce stosowanie tego typu zapytań jest nieodzowne w działach analizy danych zarządzania relacjami z klientami czy w edukacji gdzie analizujemy wyniki uczniów.

Pytanie 35

bool gotowe=true;
cout<<gotowe;
Jakie będzie wyjście w wyniku wykonania podanych poleceń?

A. 0

B. Tak

C. Nie

D. 1

Po wykonaniu poleceń na ekranie zobaczysz '1'. Zmienna 'gotowe' jest ustawiona jako typ bool i ma wartość true. W C++ typ bool może mieć dwie wartości: true lub false. Kiedy zmienną bool wyświetlamy przy użyciu cout, to 'true' pokazuje się jako '1', a 'false' jako '0'. To jest zgodne z zasadami C++, które mówią, że wartości logiczne są traktowane jako liczby całkowite. Z mojego doświadczenia, zrozumienie tego, jak C++ interpretuje różne typy danych, jest naprawdę istotne w programowaniu, bo pomaga lepiej ogarnąć działanie kodu, a także poprawić algorytmy. Na przykład, jeśli programista ma świadomość, że true to 1, może wykorzystać tę wiedzę przy operacjach na liczbach lub podczas tworzenia warunków. To fajnie działa, zwłaszcza gdy zaczynamy tworzyć bardziej złożone struktury danych.

Pytanie 36

Która komenda pozwala na przesłanie tekstu do przeglądarki?

A. exit

B. type

C. echo

D. break

Odpowiedź 'echo' jest poprawna, ponieważ ta instrukcja służy do generowania tekstu, który jest przesyłany do przeglądarki w kontekście skryptów PHP. Echo jest jedną z najprostszych i najczęściej używanych funkcji do wyświetlania danych na stronie internetowej, co jest kluczowym elementem w budowaniu dynamicznych aplikacji webowych. Przykład zastosowania: w prostym skrypcie PHP możemy użyć echo do wyświetlenia powitania użytkownika: <?php echo 'Witaj, użytkowniku!'; ?>. Dzięki temu, użytkownicy mogą interaktywnie odbierać informacje, co jest istotne dla doświadczenia użytkownika. W praktyce, zastosowanie echo ma również znaczenie w kontekście bezpieczeństwa aplikacji, ponieważ prawidłowe zarządzanie danymi wyjściowymi ochroni przed atakami typu XSS, gdyż pozwala na odpowiednie filtrowanie i kodowanie danych, które są wyświetlane przeglądarki. W branży zaleca się stosowanie echo w połączeniu z odpowiednimi standardami zabezpieczeń, aby zapewnić najwyższą jakość i bezpieczeństwo aplikacji webowych.

Pytanie 37

W języku JavaScript rezultat wykonania instrukcji zmienna++; będzie równy wynikowi instrukcji

A. zmienna += 1;

B. zmienna === zmienna + 1;

C. zmienna = zmienna + 10;

D. zmienna--;

Zmienna <span>zmienna++;</span> w JavaScript to operator inkrementacji, który zwiększa wartość zmiennej o 1. Odpowiedź <span>zmienna += 1;</span> jest równoważna, gdyż również zwiększa wartość zmiennej o 1, korzystając z operatora przypisania z dodawaniem. Dobre praktyki programistyczne sugerują, że wykorzystanie operatorów skróconych, jak <span>+=</span>, poprawia czytelność kodu. Przykład zastosowania można zobaczyć w pętli, gdzie każdy krok może wymagać zwiększenia wartości licznika: <span>for (let i = 0; i < 10; i++) { licznik += 1; }</span>. Warto również zauważyć, że operator inkrementacji <span>++</span> może być używany w formie prefiksowej i postfiksowej, co ma znaczenie w kontekście zwracania wartości. Ponadto, w sytuacjach, gdy kod wymaga zwiększenia wartości zmiennej, preferowanie <span>zmienna += 1;</span> nad <span>zmienna++;</span> może poprawić zrozumienie logiki programu, zwłaszcza dla mniej doświadczonych programistów.

Pytanie 38

Która operacja nie wpłynie na wielkość zajmowanej pamięci przez plik graficzny?

A. Interpolacja

B. Modyfikacja rozdzielczości obrazu

C. Zmiana rozmiaru obrazu z użyciem atrybutów HTML

D. Kompresja

Skalowanie obrazu za pomocą atrybutów HTML jest prawidłową odpowiedzią, ponieważ ta operacja nie modyfikuje samego pliku graficznego, a jedynie zmienia sposób, w jaki obraz jest wyświetlany na stronie internetowej. Przykładowo, użycie atrybutów 'width' i 'height' w tagu <img> pozwala na dostosowanie rozmiarów obrazu w kontekście przeglądarki, nie ingerując w jego zawartość ani nie zmieniając rozdzielczości. W praktyce oznacza to, że oryginalny plik graficzny pozostaje niezmieniony, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie optymalizacji wydajności stron. Zmiana rozmiaru na poziomie HTML jest często stosowana, aby zapewnić elastyczność w projektowaniu responsywnych stron internetowych, gdzie obrazy muszą dostosowywać się do różnych rozmiarów ekranów bez potrzeby ich fizycznej edycji. Warto jednak pamiętać, że nadmierne skalowanie może prowadzić do pogorszenia jakości widocznej na ekranie, ale nie wpływa na wagę pliku. Istotnym aspektem jest również, że takie podejście wspiera standardy dostępności, umożliwiając lepsze dostosowanie treści wizualnych dla osób z różnymi potrzebami.

Pytanie 39

Zadanie "drzewo kontekstowe" w edytorze WYSIWYG Adobe Dreamweaver jest przeznaczone do

A. tworzenia szablonu strony internetowej

B. formatowania treści za pomocą dostępnych znaczników

C. określenia kaskadowych arkuszy stylów powiązanych z witryną

D. pokazania interaktywnego drzewa struktury HTML dla treści statycznych i dynamicznych

Funkcja 'drzewo kontekstowe' w edytorze WYSIWYG Adobe Dreamweaver jest kluczowym narzędziem, które umożliwia wizualizację struktury dokumentu HTML w formie interaktywnego drzewa. Dzięki temu użytkownicy mogą łatwo zobaczyć hierarchię elementów, co znacząco ułatwia nawigację oraz edycję zawartości zarówno statycznej, jak i dynamicznej. Przykład praktycznego zastosowania tej funkcji to sytuacja, w której programista pracuje nad złożonym projektem, zawierającym wiele sekcji i podsekcji. Dzięki drzewu kontekstowemu może szybko zlokalizować i edytować konkretne elementy, co przyspiesza proces tworzenia stron. Ponadto, funkcja ta wspiera dobre praktyki, takie jak utrzymanie czystości kodu oraz jego struktury, co jest zgodne z wytycznymi W3C dotyczącymi pisania HTML. Umożliwia to także lepsze zrozumienie i zarządzanie kodem, co jest nieocenione w większych projektach z zespołami developerskimi.

Pytanie 40

Jakie formatowanie obramowania jest zgodne ze stylem border-style: dotted solid;?

A. Formatowanie 3

B. Formatowanie 2

C. Formatowanie 1

D. Formatowanie 4

Styl obramowania w CSS pozwala na precyzyjne określenie wyglądu krawędzi elementu na stronie internetowej. W przypadku „border-style: dotted solid;” mamy do czynienia z kombinacją dwóch różnych stylów obramowania. Pierwsza wartość „dotted” odnosi się do obramowania o kropkowanej strukturze, co jest często stosowane w celu nadania lekkości i subtelności wizualnej. Druga wartość „solid” oznacza jednolite obramowanie, które jest bardziej wyraźne i stosowane, gdy wymagana jest wyraźna separacja elementów. Formatowanie 2 odpowiada właśnie temu stylowi, ponieważ przedstawia górne i dolne obramowanie jako kropkowane, a boczne jako jednolite. Takie zastosowanie jest typowe w sytuacjach, gdzie potrzebny jest kompromis między estetyką a funkcjonalnością, np. w tabelach danych, gdzie górne i dolne obramowanie może być delikatniejsze, by nie przytłaczać, a boczne wyraźne dla czytelności. Wybór właściwego stylu obramowania jest kluczowy dla użyteczności i estetyki strony, zgodnie z zasadami projektowania zorientowanego na użytkownika.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej