Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 10:54
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 11:03

Egzamin zdany!

Wynik: 28/40 punktów (70,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakie informacje o wykorzystywaniu pamięci wirtualnej można uzyskać, analizując zawartość pliku w systemie Linux?

A. xload

B. /etc/inittab

C. pagefile.sys

D. /proc/vmstat

Odpowiedzi xload, /etc/inittab oraz pagefile.sys nie są związane z bezpośrednim monitorowaniem statystyk użycia pamięci wirtualnej w systemie Linux. xload to narzędzie graficzne, które wizualizuje obciążenie CPU oraz pamięci, ale nie dostarcza szczegółowych danych na temat pamięci wirtualnej. Narzędzie to wspiera użytkowników w ogólnym monitorowaniu wydajności, jednak jego funkcjonalność jest ograniczona i nie zastępuje analizy danych z plików systemowych. Plik /etc/inittab jest plikiem konfiguracyjnym, który nie ma związku z pamięcią operacyjną ani wirtualną. Zawiera informacje na temat poziomów uruchamiania i procesów startowych, co czyni go zupełnie nieprzydatnym w kontekście analizy pamięci. Natomiast pagefile.sys to plik wymiany używany w systemach Windows, a nie w Linuxie. Tego typu błędne odpowiedzi mogą wynikać z nieporozumienia dotyczącego architektury systemów operacyjnych i ich specyficznych plików konfiguracyjnych. W praktyce, korzystanie z narzędzi i plików związanych z danym systemem operacyjnym jest kluczowe przy monitorowaniu i zarządzaniu pamięcią; każda platforma ma swoje unikalne zasoby, które należy znać i umieć wykorzystać.

Pytanie 2

Aby utworzyć obraz dysku twardego, można skorzystać z programu

A. Digital Image Recovery

B. Acronis True Image

C. HW Monitor

D. SpeedFan

Acronis True Image to profesjonalne oprogramowanie przeznaczone do tworzenia obrazów dysków twardych, co oznacza, że jest w stanie skopiować zawartość całego dysku, w tym system operacyjny, aplikacje oraz dane, do jednego pliku obrazowego. Takie podejście jest niezwykle przydatne w kontekście tworzenia kopii zapasowych, ponieważ pozwala na szybkie przywrócenie systemu do stanu sprzed awarii w przypadku utraty danych. Acronis stosuje zaawansowane algorytmy kompresji, co ogranicza rozmiar tworzonych obrazów, a dodatkowo oferuje funkcje synchronizacji i klonowania dysków. W praktyce, użytkownik, który chce zabezpieczyć swoje dane lub przenosić system na inny dysk, może skorzystać z tej aplikacji do efektywnego zarządzania swoimi kopiami zapasowymi, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie ochrony danych. Acronis True Image jest także zgodny z różnymi systemami plików i może być używany w środowiskach zarówno domowych, jak i biznesowych.

Pytanie 3

Programem wiersza poleceń w systemie Windows, który umożliwia kompresję oraz dekompresję plików i folderów, jest aplikacja

A. Expand.exe

B. Compact.exe

C. DiskPart.exe

D. CleanMgr.exe

Expand.exe to narzędzie, które głównie służy do rozpakowywania plików z archiwum, a nie do kompresji. Zwykle używa się go, kiedy trzeba przywrócić pliki z archiwum, ale nie ma tu mowy o kompresji, co jest najważniejsze w tym pytaniu. DiskPart.exe to zupełnie inna bajka – to program do zarządzania partycjami, a nie do kompresji plików. Można z jego pomocą tworzyć czy kasować partycje, ale to nic nie ma wspólnego z kompresowaniem danych. CleanMgr.exe, czyli Oczyszczanie dysku, działa na rzecz usuwania niepotrzebnych plików, co też nie dotyczy kompresji. Czasami może się wydawać, że te narzędzia mogą kompresować, ale każde ma inne przeznaczenie. Warto pamiętać, że kompresja i dekompresja to różne procesy, a odpowiedni wybór narzędzi jest kluczowy dla zachowania wydajności systemu.

Pytanie 4

Jakie informacje można uzyskać za pomocą polecenia uname -s w systemie Linux?

A. ilości dostępnej pamięci.

B. nazwa jądra systemu operacyjnego.

C. wolnego miejsca na dyskach twardych.

D. stanu aktywnych interfejsów sieciowych.

Polecenie uname -s w systemie Linux pokazuje nam nazwę jądra. To jakby szybki sposób na dowiedzenie się, z jakiego rdzenia korzysta nasz system. Używa się go często wśród administratorów, żeby wiedzieć, jakie jądro jest zainstalowane, co jest ważne przy aktualizacjach, czy przy instalowaniu nowych programów. Z mojego doświadczenia, czasami warto sprawdzić, jakie jądro mamy, bo to może wpłynąć na to, czy nowy sterownik działa, czy nie. Regularne sprawdzanie wersji jądra to dobry pomysł, żeby utrzymać system stabilnym i bezpiecznym. Zresztą, różne wersje jądra mogą różnie reagować na sprzęt, a to z kolei wpływa na wydajność całego systemu.

Pytanie 5

Gdy podłączono sprawny monitor do innego komputera, na ekranie pojawił się komunikat widoczny na rysunku. Co mogło spowodować ten komunikat?

A. wyłączeniem komputera

B. uszkodzeniem karty graficznej w komputerze

C. zepsuciem monitora w trakcie podłączania

D. zbyt wysoką lub zbyt niską częstotliwością sygnału

Wyświetlenie komunikatu 'Input Signal Out of Range' wskazuje na problem z częstotliwością sygnału wideo przesyłanego do monitora. Monitory mają określone specyfikacje dotyczące obsługiwanych rozdzielczości i częstotliwości odświeżania. Jeśli sygnał z karty graficznej nie mieści się w tych granicach, monitor nie jest w stanie go poprawnie wyświetlić. Zbyt wysoka częstotliwość odświeżania może prowadzić do migotania obrazu, a zbyt niska do braku synchronizacji. W praktyce oznacza to, że trzeba dostosować ustawienia karty graficznej, aby odpowiadały specyfikacjom monitora. Często spotykaną praktyką jest resetowanie ustawień monitora lub korzystanie z trybu awaryjnego systemu operacyjnego w celu przywrócenia prawidłowych parametrów. Konfiguracje te znajdują się w panelu sterowania grafiki, gdzie można zmienić rozdzielczość i częstotliwość odświeżania na zgodne z danymi technicznymi monitora. Dobre praktyki w branży IT zalecają regularne sprawdzanie najnowszych wersji sterowników graficznych, ponieważ mogą one automatycznie dostosowywać ustawienia w celu uniknięcia takich problemów.

Pytanie 6

Polecenie do zmiany adresu MAC karty sieciowej w systemie Linux to

A. ifconfig

B. ipconfig

C. iwconfig

D. winipcfg

Odpowiedź 'ifconfig' jest poprawna, ponieważ polecenie to służy do konfigurowania i wyświetlania informacji o interfejsach sieciowych w systemach Linux. Zmiana adresu MAC karty sieciowej można przeprowadzić za pomocą opcji 'hw ether', co pozwala na ustawienie nowego adresu MAC. Przykładowe polecenie do zmiany adresu MAC wygląda tak: 'ifconfig eth0 hw ether 00:11:22:33:44:55', gdzie 'eth0' to nazwa interfejsu, a '00:11:22:33:44:55' to nowy adres MAC. Istotne jest, aby przed zmianą adresu MAC wyłączyć interfejs za pomocą polecenia 'ifconfig eth0 down', a następnie po zmianie włączyć go ponownie poleceniem 'ifconfig eth0 up'. Dobre praktyki obejmują również upewnienie się, że nowy adres MAC nie jest już używany w sieci, aby uniknąć konfliktów. Zmiana adresu MAC jest przydatna w przypadku potrzeby zanonimizowania urządzenia w sieci lub testowania nowych konfiguracji sieciowych.

Pytanie 7

Symbol przedstawiony na ilustracji wskazuje na produkt

A. nadający się do powtórnego przetworzenia

B. przeznaczony do ponownego użycia

C. biodegradowalny

D. niebezpieczny

Symbol, który widzisz na obrazku, to taki uniwersalny znak recyklingu, znany praktycznie wszędzie, jako znak produktów, które można przetworzyć ponownie. Składa się z trzech strzałek, które układają się w trójkąt, co nawiązuje do tego, że proces przetwarzania materiałów nigdy się nie kończy. Recykling to ważny sposób na odzyskiwanie surowców z odpadów, dzięki czemu można je znów wykorzystać do produkcji nowych rzeczy. Moim zdaniem, to kluczowy element w ochronie środowiska, bo pozwala zmniejszyć zużycie surowców naturalnych i zmniejsza ilość odpadów, które trafiają na wysypiska. Do często recyklingowanych materiałów zaliczają się papier, plastik, szkło i metale. Co ciekawe, są też różne międzynarodowe standardy, jak ISO 14001, które pomagają firmom w działaniu na rzecz środowiska. Dobrze jest projektować produkty z myślą o ich późniejszym recyklingu, wpisując się w ideę gospodarki o obiegu zamkniętym. Znajomość tego symbolu jest ważna nie tylko dla ekologów, ale też dla nas, konsumentów, bo dzięki naszym wyborom możemy wspierać zrównoważony rozwój.

Pytanie 8

W trakcie użytkowania drukarki laserowej blady wydruk lub nierównomierne pokrycie medium drukującego mogą wskazywać na

A. uszkodzenie kabla łączącego drukarkę z komputerem

B. nieprawidłowo zainstalowane sterowniki drukarki

C. zgięcie kartki papieru wewnątrz urządzenia

D. niedobór tonera

Kiedy toner się kończy, to często jest to powód, dla którego wydruki wychodzą blade albo po prostu nie wyglądają tak, jak powinny. Tak naprawdę, toner to ten proszek, który nanosi się na papier podczas druku laserowego. Jak go za mało, to oczywiście kartka nie pokryje się dobrze i widać wtedy braki albo bladość. Co gorsza, im mniej tonera zostaje, tym gorsza jakość wydruku. Dlatego fajnie jest regularnie sprawdzać, ile mamy tego tonera i wymieniać go, żeby wszystko działało jak najlepiej. Używanie oryginalnych materiałów bywa pomocne, bo mają one z reguły lepszą jakość i są zgodne z wymaganiami drukarki. Warto też wiedzieć, kiedy taki toner wymienić i czemu regularne przeglądy są kluczowe dla dłuższego życia drukarki. Po prostu dobrze jest dbać o sprzęt, no nie?

Pytanie 9

Do pielęgnacji elementów łożyskowych oraz ślizgowych w urządzeniach peryferyjnych wykorzystuje się

A. tetrową ściereczkę

B. smar syntetyczny

C. powłokę grafitową

D. sprężone powietrze

Smar syntetyczny jest właściwym wyborem do konserwacji elementów łożyskowanych oraz ślizgowych w urządzeniach peryferyjnych ze względu na swoje wyjątkowe właściwości smarne oraz stabilność chemiczną. Smary syntetyczne, w przeciwieństwie do smarów mineralnych, charakteryzują się lepszymi właściwościami w wysokich temperaturach, a także odpornością na utlenianie i rozkład, co przekłada się na dłuższy czas eksploatacji. W praktyce smary te są często stosowane w silnikach, przekładniach oraz innych elementach mechanicznych, gdzie występują duże obciążenia i prędkości. Warto także zauważyć, że smar syntetyczny zmniejsza tarcie, co przyczynia się do wydajności energetycznej urządzeń oraz ich niezawodności. Zastosowanie smaru syntetycznego wpływa na zmniejszenie zużycia części, co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, takimi jak normy ISO dotyczące smarowania i konserwacji urządzeń mechanicznych. Z tego względu, regularne stosowanie smaru syntetycznego w odpowiednich aplikacjach jest kluczowe dla utrzymania sprawności i długowieczności urządzeń.

Pytanie 10

Poprzez użycie opisanego urządzenia możliwe jest wykonanie diagnostyki działania

A. pamięci RAM

B. zasilacza ATX

C. interfejsu SATA

D. modułu DAC karty graficznej

Choć pamięć RAM jest kluczowym elementem każdego komputera multimetr nie jest odpowiednim narzędziem do jej diagnostyki. Pamięć RAM wymaga specjalistycznego oprogramowania do testowania które sprawdza jej działanie wydajność oraz obecność ewentualnych błędów w danych. Interfejs SATA z kolei odnosi się do standardu połączeń dla dysków twardych i napędów optycznych co również nie jest obszarem w którym multimetr miałby zastosowanie. Dla diagnostyki SATA używa się narzędzi programowych które mogą testować prędkości transferu oraz integralność danych. Moduł DAC karty graficznej odpowiedzialny jest za konwersję sygnałów cyfrowych na analogowe co jest istotne w kontekście wyjść wideo. Jednakże sprawdzanie poprawności jego działania wymaga analizy sygnałów wideo a nie parametrów elektrycznych co czyni multimetr nieodpowiednim narzędziem. Typowe błędy myślowe w tym kontekście mogą wynikać z błędnego przypisania funkcji narzędzi do procesów które wymagają zupełnie innego podejścia diagnostycznego. Multimetr jest niezastąpiony w pomiarach elektrycznych a nie w testach funkcjonalnych złożonych komponentów komputerowych.

Pytanie 11

Jakie urządzenie powinno być zainstalowane w serwerze, aby umożliwić automatyczne archiwizowanie danych na taśmach magnetycznych?

A. Streamer

B. Blue Ray

C. Dysk SSD

D. Napęd DVD

Streamer to urządzenie, które służy do archiwizacji danych na taśmach magnetycznych. Jest on w stanie przechowywać duże ilości danych, co czyni go idealnym rozwiązaniem dla organizacji potrzebujących długoterminowego przechowywania informacji. Streamery wykorzystują taśmy magnetyczne jako nośnik danych, co pozwala na efektywne zarządzanie przestrzenią dyskową oraz obniżenie kosztów przechowywania w porównaniu do tradycyjnych dysków twardych. W praktyce, streamer jest często używany w centrach danych oraz przez firmy zajmujące się backupem, gdzie wymagana jest niezawodność oraz możliwość archiwizacji ogromnych ilości danych. Zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi, regularne archiwizowanie danych na taśmach magnetycznych pomaga w ochronie przed ich utratą oraz umożliwia łatwy dostęp do historycznych wersji danych, co jest kluczowe w przypadku audytów czy przepisów prawnych dotyczących przechowywania danych.

Pytanie 12

Jakie polecenie w systemie Linux pozwala na dodanie istniejącego użytkownika nowak do grupy technikum?

A. grups -g technikum nowak

B. useradd -g technikum nowak

C. usermod -g technikum nowak

D. usergroup -g technikum nowak

Niestety, żadna z pozostałych opcji nie jest prawidłowa i każda z nich zawiera merytoryczne błędy. Polecenie "grups -g technikum nowak" nie istnieje w systemie Linux. Istnieje polecenie "groups", ale jego funkcja polega na wyświetlaniu grup, do których należy dany użytkownik, a nie na przypisywaniu go do grupy. Wykorzystanie "useradd -g technikum nowak" jest również błędne, ponieważ polecenie "useradd" jest stosowane do tworzenia nowych kont użytkowników, a nie do modyfikacji istniejących. Opcja "-g" w tym przypadku również odnosiłaby się do przypisania nowego użytkownika do grupy, co nie jest zgodne z zamierzeniem pytania. "usergroup -g technikum nowak" jest całkowicie niepoprawne, ponieważ "usergroup" nie jest standardowym poleceniem w systemach Linux. W praktyce, pomylenie tych poleceń można przypisać do braku zrozumienia funkcji dostępnych narzędzi do zarządzania użytkownikami oraz odpowiednich opcji, które można im nadać. Kluczowe jest, aby administratorzy systemów poznali dokumentację i standardy poleceń w Linuxie, aby skutecznie zarządzać użytkownikami i ich uprawnieniami oraz uniknąć błędów, które mogą prowadzić do problemów z bezpieczeństwem i dostępem do zasobów.

Pytanie 13

Jaki protokół jest stosowany wyłącznie w sieciach lokalnych, gdzie działają komputery z systemami operacyjnymi firmy Microsoft?

A. TCP/IP

B. IPX/SPX

C. NetBEUI

D. AppleTalk

TCP/IP to rodzina protokołów komunikacyjnych, która jest standardem de facto dla komunikacji w sieciach komputerowych na całym świecie. Choć TCP/IP jest stosowany w sieciach lokalnych, jego zastosowanie wykracza daleko poza środowiska Microsoftu, obejmując również systemy operacyjne innych producentów, takie jak Linux czy macOS. Może to prowadzić do błędnych wniosków, iż TCP/IP mogłoby być używane wyłącznie w kontekście systemów Microsoft, co jest nieprawdziwe, gdyż jest on uniwersalnym rozwiązaniem do komunikacji między różnorodnymi urządzeniami w różnych środowiskach. IPX/SPX jest protokołem stworzonym przez firmę Novell, typowo używanym w sieciach NetWare, i podobnie jak TCP/IP, nie jest ograniczony do systemów operacyjnych Microsoft. AppleTalk to protokół stworzony specjalnie dla komputerów Apple, również nie mający związku z Microsoft. Każdy z tych protokołów ma swoje unikalne zastosowania i funkcje, które czynią je mniej odpowiednimi dla ograniczonego środowiska Windows. Uznawanie ich za jedyne opcje dla sieci lokalnych z systemami Microsoft prowadzi do nieporozumień dotyczących architektury sieci oraz wyboru odpowiednich protokołów w zależności od wymagań użytkowników. Kluczowe jest rozumienie specyfiki i zastosowań różnych protokołów oraz ich miejsca w strukturze sieciowej.

Pytanie 14

Wskaż właściwą formę maski

A. 255.255.255.64

B. 255.255.255.96

C. 255.255.255.192

D. 255.255.255.228

Maska podsieci 255.255.255.192 jest poprawną postacią maski, ponieważ jest zgodna ze standardami IPv4 i prawidłowo definiuje podział sieci na podsieci. Maska ta, w zapisie binarnym, wygląda następująco: 11111111.11111111.11111111.11000000. Oznacza to, że pierwsze 26 bitów jest zarezerwowanych dla adresu sieciowego, a pozostałe 6 bitów dla adresów hostów. Dzięki temu możemy utworzyć 4 podsieci (2^2) z grupy adresów, co daje nam możliwość przypisania do 64 adresów hostów w każdej z nich (2^6). Taka konstrukcja jest szczególnie przydatna w dużych organizacjach, gdzie istnieje potrzeba segmentacji sieci w celu zwiększenia bezpieczeństwa i efektywności zarządzania. Używanie odpowiednich masek podsieci pozwala również na lepsze wykorzystanie dostępnej puli adresów IP, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie projektowania sieci. Warto również wspomnieć, że w kontekście routingu, użycie poprawnych masek podsieci umożliwia routerom efektywne kierowanie ruchu, co jest kluczowe dla utrzymania wydajności sieci.

Pytanie 15

Która usługa opracowana przez Microsoft, pozwala na konwersję nazw komputerów na adresy URL?

A. ARP

B. DHCP

C. IMAP

D. WINS

ARP (Address Resolution Protocol) to protokół, który odpowiada za mapowanie adresów IPv4 na adresy MAC w lokalnej sieci. Jego funkcja koncentruje się na komunikacji na poziomie warstwy 2 modelu OSI, co oznacza, że nie jest on odpowiedzialny za tłumaczenie nazw komputerów na adresy IP. Natomiast DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) zajmuje się dynamicznym przydzielaniem adresów IP urządzeniom w sieci, ale również nie tłumaczy nazw komputerów. IMAP (Internet Message Access Protocol) jest protokołem, który służy do dostępu do wiadomości e-mail na serwerze i nie ma żadnego związku z systemem tłumaczenia nazw komputerów. Te odpowiedzi mogą prowadzić do mylnych wniosków, ponieważ często myli się różne warstwy funkcjonalności protokołów sieciowych. Kluczowym błędem jest zrozumienie, że różne protokoły pełnią różne role w architekturze sieci. Właściwe zrozumienie tych ról jest niezbędne do efektywnego projektowania i zarządzania sieciami komputerowymi. W praktyce, brak wiedzy na temat roli WINS i jego stosowania w połączeniu z innymi protokołami może prowadzić do problemów z dostępnością zasobów w sieci, co jest szczególnie istotne w dużych organizacjach. Zrozumienie różnic między tymi protokołami jest kluczowe dla skutecznego rozwiązywania problemów i utrzymania sprawności sieci.

Pytanie 16

W nagłówku ramki standardu IEEE 802.3 w warstwie łącza danych znajduje się

A. adres IP

B. adres MAC

C. numer portu

D. parametr TTL

Adres IP, numer portu oraz parametr TTL to elementy i koncepcje związane z innymi warstwami modelu OSI, a nie warstwą łącza danych, do której odnosi się pytanie. Adres IP jest używany w warstwie sieciowej i odpowiada za identyfikację urządzeń w sieci globalnej, takich jak Internet. Jest to logiczny adres, który nie jest związany z fizycznym interfejsem urządzenia i może zmieniać się w zależności od miejsca, w którym urządzenie jest podłączone. Numery portów są integralną częścią protokołu transportowego, takiego jak TCP czy UDP, i służą do identyfikacji konkretnych aplikacji lub usług działających na urządzeniu. Parametr TTL (Time to Live) jest używany w protokole IP i określa maksymalny czas, przez jaki pakiet może krążyć w sieci, zanim zostanie odrzucony. Zrozumienie różnic między tymi pojęciami a adresem MAC jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania sieci oraz dla umiejętności diagnozowania problemów sieciowych. Wiele osób myli te różne elementy, co prowadzi do nieporozumień w kontekście ich zastosowania w projektowaniu i zarządzaniu sieciami komputerowymi.

Pytanie 17

Administrator powinien podzielić sieć o adresie 193.115.95.0 z maską 255.255.255.0 na 8 równych podsieci. Jaką maskę sieci powinien wybrać administrator?

A. 255.255.255.192

B. 255.255.255.224

C. 255.255.255.240

D. 255.255.255.248

Odpowiedź 255.255.255.224 jest prawidłowa, ponieważ pozwala na podział sieci o adresie 193.115.95.0 na 8 równych podsieci. W przypadku maski 255.255.255.0, mamy do dyspozycji 256 adresów (od 0 do 255), z czego 2 są zarezerwowane (adres sieci i adres rozgłoszeniowy). Aby podzielić tę sieć na 8 podsieci, musimy wprowadzić dodatkowe bity do maski. Maska 255.255.255.224, co odpowiada binarnie 11111111.11111111.11111111.11111100, dodaje 3 bity do maski, co daje 2^3 = 8 podsieci. Każda z tych podsieci będzie miała 32 adresy (256/8), z czego 30 będzie użytecznych dla hostów. Przykładowo, pierwsza podsieć to 193.115.95.0/27, a ostatnia to 193.115.95.224/27. W praktyce, stosowanie podziału sieci na podsieci zwiększa efektywność zarządzania adresacją IP i poprawia bezpieczeństwo oraz wydajność sieci, co jest zgodne z zaleceniami organizacji takich jak IETF.

Pytanie 18

Protokół SNMP (Simple Network Management Protocol) służy do

A. odbierania wiadomości e-mail

B. przydzielania adresów IP, bramy oraz DNS-a

C. szyfrowania połączenia terminalowego z komputerami zdalnymi

D. konfiguracji urządzeń sieciowych i zbierania informacji o nich

Protokół SNMP (Simple Network Management Protocol) jest kluczowym narzędziem w zarządzaniu sieciami komputerowymi, umożliwiającym administratorom monitorowanie i konfigurację urządzeń sieciowych, takich jak routery, przełączniki czy serwery. SNMP działa na zasadzie modelu klient-serwer, gdzie agent SNMP na urządzeniu zbiera dane o stanie i wydajności oraz wysyła je do menedżera SNMP, który gromadzi i analizuje te informacje. Dzięki temu administratorzy mogą na bieżąco śledzić parametry takie jak wykorzystanie pasma, stany portów czy błędy urządzeń. Praktycznym zastosowaniem SNMP jest automatyczne tworzenie raportów oraz alertów w przypadku awarii, co podnosi efektywność zarządzania infrastrukturą IT. Standardowe wersje protokołu, takie jak SNMPv1, SNMPv2c i SNMPv3, różnią się poziomem zabezpieczeń, co daje możliwość wyboru odpowiedniego rozwiązania w zależności od wymagań bezpieczeństwa w danej organizacji. W kontekście dobrych praktyk, zaleca się stosowanie SNMPv3, który wprowadza silniejsze mechanizmy autoryzacji i szyfrowania, co jest niezbędne w dzisiejszych, coraz bardziej złożonych środowiskach sieciowych.

Pytanie 19

Jakie polecenie należy użyć w systemie Windows, aby przeprowadzić śledzenie trasy pakietów do serwera internetowego?

A. ping

B. tracert

C. netstat

D. iproute

Odpowiedź 'tracert' jest prawidłowa, ponieważ to polecenie służy do śledzenia trasy, jaką pokonują pakiety danych w sieci, docierając do określonego serwera. Umożliwia to identyfikację wszystkich punktów, przez które przechodzą pakiety, co jest niezwykle przydatne w diagnostyce problemów z łącznością. Dzięki 'tracert' możemy zobaczyć czas opóźnienia dla każdego przeskoku, co pozwala na lokalizację wąskich gardeł lub problemów z wydajnością w sieci. Przykładem zastosowania 'tracert' może być sytuacja, w której użytkownik ma problemy z dostępem do strony internetowej. Wykonując polecenie 'tracert www.przyklad.pl', użytkownik może zobaczyć, jakie routery są wykorzystywane w trasie do serwera oraz jakie czasy odpowiedzi są związane z każdym z nich. W kontekście dobrych praktyk, regularne monitorowanie tras połączeń sieciowych za pomocą 'tracert' może pomóc w optymalizacji i zarządzaniu zasobami sieciowymi, a także w weryfikacji konfiguracji urządzeń sieciowych oraz diagnostyce awarii.

Pytanie 20

Jaki tryb funkcjonowania Access Pointa jest wykorzystywany do umożliwienia urządzeniom bezprzewodowym łączności z przewodową siecią LAN?

A. Most bezprzewodowy

B. Punkt dostępowy

C. Tryb klienta

D. Repeater

Punkt dostępowy (Access Point, AP) to urządzenie, które pełni kluczową rolę w zapewnieniu dostępu bezprzewodowego do sieci przewodowej, czyli LAN. Działa jako most łączący urządzenia bezprzewodowe z siecią przewodową, pozwalając na komunikację i wymianę danych. W praktyce, AP umożliwia użytkownikom korzystanie z internetu i zasobów sieciowych w miejscach, gdzie nie ma dostępu do przewodów Ethernetowych. Współczesne punkty dostępowe obsługują różne standardy, takie jak IEEE 802.11a/b/g/n/ac/ax, co zapewnia różnorodność prędkości przesyłania danych oraz zasięg. Przykładem zastosowania AP jest biuro, gdzie pracownicy korzystają z laptopów i smartfonów do podłączania się do lokalnej sieci bezprzewodowej. Dobrze skonfigurowany punkt dostępowy może znacząco poprawić wydajność sieci oraz umożliwić bezproblemową komunikację urządzeń mobilnych z zasobami w sieci lokalnej, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania sieciami. Warto zwrócić uwagę, że stosowanie AP w odpowiednich miejscach, z odpowiednim zabezpieczeniem (np. WPA3), jest kluczowe dla ochrony danych przesyłanych w sieci.

Pytanie 21

W systemie Linux komenda usermod -s umożliwia dla danego użytkownika

A. zablokowanie jego konta

B. przypisanie go do innej grupy

C. zmianę jego katalogu domowego

D. zmianę jego powłoki systemowej

Polecenie usermod -s w systemie Linux służy do zmiany powłoki systemowej użytkownika. Powłoka systemowa to interfejs, który umożliwia komunikację między użytkownikiem a systemem operacyjnym. Domyślnie użytkownicy mogą korzystać z różnych powłok, takich jak bash, zsh czy sh. Zmiana powłoki może być istotna w kontekście dostępu do specyficznych funkcji lub programów, które są dostępne tylko w danej powłoce. Na przykład, jeśli użytkownik korzysta z zaawansowanych skryptów bash, zmiana powłoki na bash może ułatwić pracę. W praktyce, aby zmienić powłokę, administrator może wykorzystać polecenie: usermod -s /bin/bash nazwa_użytkownika, co przypisuje powłokę bash do określonego użytkownika. Kluczowe jest, aby administratorzy byli świadomi, jak różne powłoki wpływają na środowisko użytkownika, a także jakie są ich funkcjonalności i ograniczenia. Dobre praktyki sugerują, aby użytkownicy mieli przypisaną odpowiednią powłokę zgodnie z ich potrzebami oraz zadaniami, które wykonują.

Pytanie 22

Aby zweryfikować połączenia kabla U/UTP Cat. 5e w systemie okablowania strukturalnego, jakiego urządzenia należy użyć?

A. testera okablowania

B. reflektometru optycznego OTDR

C. woltomierza

D. analizatora protokołów sieciowych

Tester okablowania to narzędzie służące do weryfikacji poprawności połączeń w kablach U/UTP, w tym w standardzie Cat. 5e. Umożliwia on sprawdzenie ciągłości przewodów, identyfikację uszkodzeń oraz ocenę jakości sygnału. Przykładowo, tester wykrywa błędy takie jak zgięcia, przerwy lub zwarcia, co jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania sieci. W praktyce, tester okablowania jest często używany do instalacji oraz konserwacji sieci strukturalnych, co pozwala na szybkie diagnozowanie problemów i minimalizowanie przestojów. Zgodnie z normami EIA/TIA, regularne testowanie okablowania jest zalecane, aby zapewnić wysoką jakość i niezawodność instalacji. Zatem, stosowanie testera okablowania w kontekście kabla U/UTP Cat. 5e wpisuje się w najlepsze praktyki branżowe i jest niezbędne do utrzymania sprawności infrastruktury sieciowej.

Pytanie 23

Na ilustracji ukazano sieć o układzie

A. gwiazdy

B. drzewa

C. magistrali

D. siatki

Topologia magistrali to jeden z fundamentalnych modeli organizacji sieci komputerowej polegający na podłączeniu wszystkich urządzeń do jednego wspólnego medium transmisyjnego. W praktyce oznacza to, że urządzenia takie jak komputery czy drukarki są podłączone do wspólnej linii kablowej. Taka konfiguracja charakteryzuje się prostotą i niskimi kosztami implementacji ze względu na mniejszą ilość kabli wymaganych do połączenia wszystkich urządzeń. Jednakże, w przypadku awarii kabla lub jednego z urządzeń, cała sieć może przestać działać. Magistrala jest często wykorzystywana w mniejszych sieciach lokalnych czy w środowiskach edukacyjnych, gdzie koszty są kluczowe. W takich przypadkach stosuje się zazwyczaj kable koncentryczne. Zaletą tego rozwiązania jest łatwość rozbudowy sieci poprzez dodanie nowych urządzeń, choć należy pamiętać o ograniczeniach związanych z odległością i liczbą urządzeń. Topologia ta, choć mniej popularna w nowoczesnych sieciach, była kluczowa w rozwoju technologii sieciowych i stanowi podstawę zrozumienia bardziej zaawansowanych konfiguracji jak topologia gwiazdy czy siatki.

Pytanie 24

Dysk znajdujący się w komputerze ma zostać podzielony na partycje. Jaką maksymalną liczbę partycji rozszerzonych można utworzyć na jednym dysku?

A. 4

B. 3

C. 2

D. 1

Wybrałeś inną liczbę partycji rozszerzonych i to jest niepoprawne. Możliwe, że pomyliłeś się w kwestii struktury partycji w MBR, który wciąż jest używany w wielu komputerach. Często ludzie mylą partycje podstawowe z rozszerzonymi, co prowadzi do błędnych wniosków. Niektórzy mogą myśleć, że można mieć więcej niż jedną partycję rozszerzoną na dysku, a to nie jest zgodne z prawdą. Partycja rozszerzona nie działa samodzielnie, jest jak taki kontener dla partycji logicznych. Dlatego wielu uczniów popełnia błąd, zakładając, że mogą mieć kilka partycji rozszerzonych, co jest po prostu technicznie niemożliwe według standardów MBR. Z drugiej strony, w systemie GPT (GUID Partition Table) można utworzyć więcej partycji, bo daje on większą swobodę w zarządzaniu przestrzenią dyskową. Jednak w przypadku MBR ważne jest, żeby zrozumieć, że jedna partycja rozszerzona ma na celu umożliwienie stworzenia kolejnych partycji logicznych. To zrozumienie jest kluczowe, żeby dobrze zarządzać systemem plików na komputerze.

Pytanie 25

Urządzeniem, które przekształca otrzymane ramki w sygnały przesyłane później w sieci komputerowej, jest

A. punkt dostępowy

B. regenerator sygnału

C. karta sieciowa

D. konwerter mediów

Punkt dostępu to urządzenie, które umożliwia bezprzewodowe połączenie z siecią lokalną, ale nie przekształca ono ramek na sygnały. Jego głównym zadaniem jest umożliwienie urządzeniom mobilnym czy laptopom dostępu do sieci, działając jako pośrednik pomiędzy tymi urządzeniami a routerem. Regenerator, z kolei, służy do wzmocnienia i retransmisji sygnałów w sieciach, ale nie przekształca on danych z ramek na sygnały – jego rola jest ograniczona do poprawy jakości transmisji na długich dystansach. Konwerter mediów umożliwia zmianę formatu sygnału, na przykład przekształcanie sygnału elektrycznego na optyczny, ale nie zajmuje się samą interakcją z danymi w postaci ramek. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich wniosków to pomieszanie ról różnych urządzeń w sieci oraz ich funkcji. Ważne jest, aby zrozumieć, że karta sieciowa jest dedykowana do bezpośredniej interakcji z danymi i ich przetwarzania, co wyróżnia ją spośród innych urządzeń. W kontekście standardów, nie wszystkie wymienione urządzenia są zgodne z protokołem Ethernet, co dodatkowo podkreśla ich różne funkcje w ekosystemie sieciowym.

Pytanie 26

Jakie urządzenie wskazujące działa na podstawie zmian pojemności elektrycznej?

A. wskaźnik

B. touchpad

C. joystick

D. trackpoint

Touchpad to taki fajny wynalazek, który działa na zasadzie wykrywania zmian w pojemności elektrycznej. Kiedy dotykasz jego powierzchni, to w zasadzie dzięki temu pomiarowi można precyzyjnie określić, gdzie go dotykasz. To świetne rozwiązanie, zwłaszcza w laptopach i tabletach, gdzie miejsca na tradycyjne urządzenia wskazujące jest mało. Możesz zobaczyć touchpady w różnych sprzętach, gdzie służą np. do sterowania grafiką czy po prostu do przeglądania systemu. W branży komputerowej touchpady stały się standardem, bo są wygodne i proste w użyciu. Co więcej, nowoczesne touchpady często obsługują gesty, co zwiększa ich funkcjonalność. Z mojego doświadczenia, warto znać te różnice, bo pomaga to w lepszym korzystaniu z urządzeń.

Pytanie 27

Która z możliwości konfiguracji ustawień dla użytkownika z ograniczonymi uprawnieniami w systemie Windows jest oferowana przez przystawkę secpol?

A. Zezwolenie na modyfikację czasu systemowego

B. Odebranie prawa do zapisu na płytach CD

C. Blokada wybranych elementów w panelu sterowania

D. Usunięcie historii ostatnio otwartych dokumentów

Co do innych opcji, które wybierasz, to chciałbym zaznaczyć, że odebranie możliwości zapisu na płytach CD nie jest regulowane przez przystawkę secpol.msc. To są inne polityki grupowe, które dotyczą zarządzania nośnikami. Moim zdaniem, może to prowadzić do zamieszania, bo te ograniczenia są bardziej związane z kontrolą dostępu do sprzętu, a nie z zasadami bezpieczeństwa. Blokowanie elementów w panelu sterowania również nie jest funkcją edytora zasad zabezpieczeń, bo te ustawienia dotyczą bardziej lokalnych polityk użytkowników i nie wpływają bezpośrednio na zarządzanie uprawnieniami, co jest kluczowe w kontekście secpol. Czynności związane z czyszczeniem historii dokumentów można ustawić w opcjach prywatności systemu, ale to też nie jest tematem dla secpol. Wiele nieporozumień dotyczących edytora lokalnych zasad zabezpieczeń wynika z braku pełnego zrozumienia, do czego on służy i jakie ma uprawnienia. Znalezienie różnicy między tym, co można kontrolować przez secpol, a tym, co nie, jest istotne dla efektywnego zarządzania politykami bezpieczeństwa w Windows. Użytkownicy powinni pamiętać, że każda z funkcji systemowych ma swoje miejsce w zarządzaniu zabezpieczeniami i czasem trzeba korzystać z rozwiązań systemowych, jak polityki grupowe.

Pytanie 28

Jakie są prędkości przesyłu danych w sieciach FDDI (ang. Fiber Distributed Data Interface) wykorzystujących technologię światłowodową?

A. 1024 Mb/s

B. 100 MB/s

C. 1024 kB/s

D. 100 Mb/s

Odpowiedź 100 Mb/s jest prawidłowa, ponieważ standard FDDI (Fiber Distributed Data Interface) został zaprojektowany z myślą o wydajnym przesyłaniu danych w sieciach lokalnych. Technologia ta opiera się na światłowodach, co pozwala na osiągnięcie maksymalnej prędkości transferu danych do 100 Mb/s. FDDI korzysta z podwójnego pierścienia, co zapewnia zarówno wysoką prędkość, jak i redundancję – w przypadku awarii jednego z pierścieni, komunikacja może być kontynuowana przez drugi. FDDI jest często stosowana w aplikacjach wymagających dużej przepustowości, takich jak transmisja wideo czy systemy baz danych. Technologia ta spełnia standardy IEEE 802.5 i jest szeroko stosowana w systemach, gdzie priorytetem są zarówno szybkość, jak i niezawodność. Dobrą praktyką w implementacji sieci FDDI jest zastosowanie odpowiednich urządzeń końcowych oraz zapewnienia właściwej topologii sieci, co dodatkowo zwiększa jej efektywność.

Pytanie 29

Aby uzyskać optymalną wydajność, karta sieciowa w komputerze stosuje transmisję szeregową.

A. asynchroniczną Simplex

B. synchroniczną Simplex

C. asynchroniczną Full duplex

D. synchroniczną Half duplex

Odpowiedź 'asynchroniczna Full duplex' jest prawidłowa, ponieważ oznacza, że karta sieciowa może jednocześnie wysyłać i odbierać dane, co jest kluczowe dla uzyskania maksymalnej wydajności w komunikacji sieciowej. Asynchroniczne pełne dupleksy są powszechnie stosowane w nowoczesnych sieciach komputerowych, ponieważ umożliwiają bardziej efektywne wykorzystanie dostępnej przepustowości. W praktyce oznacza to, że podczas przesyłania danych można równocześnie odbierać nowe informacje, co znacząco przyspiesza komunikację. Na przykład, wiele nowoczesnych kart sieciowych Ethernet obsługuje tryb Full duplex, co pozwala na jednoczesne przesyłanie i odbieranie ramek danych bez kolizji, co jest zgodne z normami IEEE 802.3. Dodatkowo, asynchroniczny transfer danych jest elastyczny, co sprawia, że nadaje się do różnorodnych zastosowań, od prostych lokalnych sieci po złożone struktury w chmurze. Wdrożenie tej technologii przyczynia się do poprawy wydajności sieci, co z kolei wpływa na lepszą jakość usług oraz doświadczenie użytkowników.

Pytanie 30

Zakres operacji we/wy dla kontrolera DMA w notacji heksadecymalnej wynosi 0094-009F, a w systemie dziesiętnym?

A. 2368-2544

B. 148-159

C. 1168-3984

D. 73-249

Fajnie, że zajmujesz się zakresem adresów kontrolera DMA. Wiesz, wartość heksadecymalna 0094-009F w dziesiętnym to tak jakby 148 do 159. Przemiana z heksadecymalnego na dziesiętny to nie takie trudne, wystarczy pamietać, żeby każdą cyfrę pomnożyć przez 16 do odpowiedniej potęgi. Na przykład, jak mamy 0x0094, to się to rozkłada tak: 0*16^3 + 0*16^2 + 9*16^1 + 4*16^0, co daje 148. A z kolei 0x009F to 0*16^3 + 0*16^2 + 9*16^1 + 15*16^0 i wychodzi 159. Te zakresy są mega ważne, zwłaszcza przy programowaniu i zarządzaniu pamięcią, szczególnie w systemach wbudowanych, gdzie kontroler DMA musi być precyzyjny. Jak dobrze to rozumiesz, to możesz lepiej zarządzać pamięcią i unikać problemów z przesyłaniem danych, co naprawdę ma znaczenie, zwłaszcza w złożonych systemach.

Pytanie 31

Komputer K1 jest połączony z interfejsem G0 rutera, a komputer K2 z interfejsem G1 tego samego urządzenia. Na podstawie danych przedstawionych w tabeli, określ właściwy adres bramy dla komputera K2.

Interfejs	Adres IP	Maska
G0	172.16.0.1	255.255.0.0
G1	192.168.0.1	255.255.255.0

A. 192.168.0.1

B. 172.16.0.1

C. 192.168.0.2

D. 172.16.0.2

Poprawnym adresem bramy dla komputera K2 jest adres przypisany do interfejsu sieciowego G1 rutera czyli 192.168.0.1. Wynika to z faktu że komputer K2 jest podłączony do tego interfejsu co oznacza że w ramach swojej podsieci komunikuje się z ruterem właśnie za pośrednictwem tego adresu IP. W sieciach komputerowych brama domyślna to adres urządzenia sieciowego zazwyczaj rutera który umożliwia komunikację z innymi sieciami. Praktyczne znaczenie jest takie że każda komunikacja spoza lokalnej podsieci wymaga przejścia przez ten punkt. Ważne jest aby adres bramy należał do tej samej podsieci co urządzenia które będzie obsługiwać co w tym przypadku potwierdzają odpowiednie wpisy IP i maski. W praktyce poprawne ustawienie bramy domyślnej jest kluczowe w celu zapewnienia poprawnej komunikacji w sieci lokalnej oraz poza nią. Zrozumienie zasady działania bramy domyślnej pomaga w konfiguracji i diagnozowaniu problemów sieciowych oraz jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu sieciami komputerowymi.

Pytanie 32

Interfejs SLI (ang. Scalable Link Interface) jest wykorzystywany do łączenia

A. czytnika kart z płytą główną

B. napędu Blu-ray z kartą dźwiękową

C. dwóch kart graficznych

D. karty graficznej z odbiornikiem TV

SLI, czyli Scalable Link Interface, to technologia stworzona przez NVIDIĘ, która umożliwia łączenie dwóch lub więcej kart graficznych w jednym komputerze. Dzięki temu można zwiększyć wydajność grafiki oraz obliczeń, co jest naprawdę pomocne, szczególnie w grach. Na przykład, w tytułach jak 'Call of Duty' czy 'Battlefield', aktywacja SLI może znacznie poprawić płynność rozgrywki, co jest super ważne, gdy gramy na wysokich ustawieniach. Zresztą, SLI jest zgodne z różnymi standardami, więc można go spotkać w wielu komputerach gamingowych i stacjach roboczych do renderowania grafiki czy obliczeń naukowych. Fajnie też wiedzieć, że żeby skonfigurować SLI, trzeba mieć odpowiedni zasilacz i płytę główną, które to wspierają, co ma kluczowe znaczenie przy budowie mocnych sprzętów.

Pytanie 33

Która z warstw modelu ISO/OSI ma związek z protokołem IP?

A. Warstwa łączy danych

B. Warstwa sieciowa

C. Warstwa transportowa

D. Warstwa fizyczna

Warstwa sieciowa w modelu ISO/OSI to dość istotny element, bo odpowiada za przesyłanie danych między różnymi sieciami. Ba, to właśnie tu działa protokół IP, który jest mega ważny w komunikacji w Internecie. Dzięki niemu każde urządzenie ma swój unikalny adres IP, co pozwala na prawidłowe kierowanie ruchu sieciowego. Przykładowo, jak wysyłasz e-maila, to protokół IP dzieli wiadomość na małe pakiety i prowadzi je przez różne węzły, aż dotrą do celu, czyli serwera pocztowego odbiorcy. No i warto dodać, że standardy jak RFC 791 dokładnie opisują, jak ten protokół działa, co czyni go kluczowym w sieciach. Zrozumienie tej warstwy oraz roli IP to podstawa, zwłaszcza jeśli ktoś chce pracować w IT i zajmować się projektowaniem sieci.

Pytanie 34

Wartość liczby ABBA zapisana w systemie heksadecymalnym odpowiada w systemie binarnym liczbie

A. 0101 1011 1011 0101

B. 1011 1010 1010 1011

C. 1010 1111 1111 1010

D. 1010 1011 1011 1010

Liczba ABBA w systemie heksadecymalnym składa się z czterech cyfr: A, B, B, A. Każda z tych cyfr odpowiada czterem bitom w systemie binarnym. Cyfra A w heksadecymalnym odpowiada wartości 10 w systemie dziesiętnym, co w postaci dwójkowej zapisuje się jako 1010. Cyfra B odpowiada wartości 11 w systemie dziesiętnym, co w postaci dwójkowej to 1011. Kiedy umieścimy te wartości w kolejności odpowiadającej liczbie ABBA, otrzymujemy 1010 (A) 1011 (B) 1011 (B) 1010 (A). W rezultacie mamy pełną liczbę binarną: 1010 1011 1011 1010. Zrozumienie konwersji między systemami liczbowymi jest kluczowe w informatyce, szczególnie w programowaniu i inżynierii oprogramowania, gdzie często musimy przekształcać dane między różnymi reprezentacjami. Dobra praktyka w tej dziedzinie obejmuje również zrozumienie, jak te konwersje wpływają na wydajność i użycie pamięci w aplikacjach, co jest istotne w kontekście optymalizacji kodu i działania algorytmów.

Pytanie 35

Który z poniższych protokołów jest używany do bezpiecznego przesyłania danych w sieci?

A. HTTPS

B. HTTP

C. FTP

D. TELNET

HTTPS, czyli HyperText Transfer Protocol Secure, to rozszerzenie protokołu HTTP, które dodaje warstwę bezpieczeństwa poprzez zastosowanie protokołu SSL/TLS. Dzięki temu dane przesyłane między klientem a serwerem są szyfrowane, co znacznie zwiększa ich bezpieczeństwo przed przechwyceniem przez osoby trzecie. W praktyce oznacza to, że nawet jeśli ktoś przechwyci pakiety danych w sieci, nie będzie w stanie ich odczytać bez odpowiedniego klucza deszyfrującego. To czyni HTTPS standardem w przypadku przesyłania wrażliwych informacji, takich jak dane logowania, informacje bankowe czy dane osobowe użytkowników. Warto zauważyć, że HTTPS jest obecnie podstawowym wymogiem dla wielu stron internetowych, szczególnie tych, które przetwarzają dane użytkowników, co ma na celu nie tylko ochronę danych, ale także budowanie zaufania użytkowników do serwisu. Stosowanie HTTPS jest również często wymagane przez przeglądarki internetowe, które mogą oznaczać strony bez HTTPS jako potencjalnie niebezpieczne.

Pytanie 36

Kiedy wygasa autorskie prawo majątkowe dotyczące programu komputerowego, stworzonego przez kilku programistów, którzy jako jego autorzy podpisali aplikację swoimi imionami i nazwiskami?

A. Po 70 latach od śmierci współtwórcy, który przeżył pozostałych.

B. Po 50 latach od śmierci współtwórcy, który przeżył pozostałych.

C. Po 70 latach od daty śmierci współtwórcy, który zmarł najwcześniej.

D. Po 50 latach od daty śmierci współtwórcy, który zmarł najwcześniej.

W pytaniu o termin wygaśnięcia autorskich praw majątkowych do programu komputerowego, błędne odpowiedzi wynikają zazwyczaj ze stereotypowego podejścia lub z nieznajomości aktualnych przepisów prawa autorskiego. Często popełnianym błędem jest myślenie, że wystarczy policzyć lata od śmierci pierwszego z twórców, co jest niezgodne z logiką ochrony praw zbiorowych. Zgodnie z polskim prawem (ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych), gdy utwór ma kilku współtwórców, prawa majątkowe wygasają dopiero po upływie 70 lat od śmierci tego twórcy, który przeżył pozostałych. Skąd się biorą inne okresy? 50 lat to przestarzały termin, który kiedyś obowiązywał w Polsce, zanim dostosowano przepisy do standardów unijnych. Wciąż jednak funkcjonuje to przekonanie, bo niektórzy pamiętają stare regulacje. Z kolei liczenie od śmierci najwcześniej zmarłego współtwórcy to totalne nieporozumienie – takie podejście mogłoby prowadzić do nieuczciwej sytuacji, w której prawa wygasają, gdy jeden z autorów umiera, a reszta nadal żyje i pracuje nad rozwojem programu. To nielogiczne i niezgodne z praktyką branżową. Takie myślenie bierze się chyba z uproszczonego rozumienia zasad dziedziczenia albo z braku doświadczenia w pracy zespołowej nad projektami programistycznymi. Moim zdaniem warto zawsze sprawdzać aktualny stan prawny i pamiętać, że w projektach zespołowych ochrona praw dotyczy wszystkich współtwórców aż do końca życia ostatniego z nich, a potem przez kolejne 70 lat. To nie tylko wymóg formalny, ale też praktyczna ochrona interesów każdego członka zespołu i jego rodziny.

Pytanie 37

Które cechy ma licencja bezpłatnego oprogramowania zwana freemium?

A. Daje możliwość zyskania dodatkowych funkcjonalności po wykupieniu wersji premium.

B. Regularnie emituje prośby o wniesienie dobrowolnego datku na określony cel charytatywny.

C. Okresowo lub przy każdym uruchomieniu programu wyświetla komunikat zachęcający do dokonania dobrowolnej opłaty na rzecz instytucji edukacyjnych.

D. Daje nieograniczone prawo do użytkowania i rozpowszechniania oryginalnego lub zmodyfikowanego programu, pod warunkiem podania informacji o autorze.

Freemium to dość specyficzny model licencjonowania, który łatwo pomylić z innymi, szczególnie jeśli ktoś dopiero zaczyna swoją przygodę z branżą IT. Wbrew pozorom, freemium nie polega na regularnym proszeniu użytkownika o dobrowolne datki na cele charytatywne ani nie jest narzędziem do wspierania instytucji edukacyjnych. Takie mechanizmy znane są raczej z kategorii tzw. donationware lub charityware. W tych przypadkach użytkownik faktycznie może być zachęcany do dobrowolnych wpłat, ale nie otrzymuje za to żadnych dodatkowych funkcji czy rozszerzeń programu – wkład finansowy jest w pełni dobrowolny i nie wpływa na zakres możliwości oprogramowania. Z kolei licencja pozwalająca na nieograniczone użytkowanie, modyfikowanie i rozpowszechnianie kodu, o ile tylko zostanie podany autor, to typowe podejście w licencjach open source, takich jak np. licencja MIT czy GPL. Tu chodzi o wolność do pracy z kodem źródłowym, czego w freemium w ogóle nie ma. Typowym błędem jest też mylenie freemium z shareware, gdzie dostępny jest pełny program, ale tylko przez określony czas próbny, a potem należy już wykupić licencję. W modelu freemium całkiem sporo funkcji jest trwale dostępnych za darmo, a użytkownik sam decyduje, czy i kiedy przejść na wersję płatną. Moim zdaniem warto zapamiętać, że freemium to kompromis między pełną komercją a totalnie wolnym oprogramowaniem, a dobierając licencję w projekcie, trzeba rozumieć te niuanse. Branżowe standardy jasno rozdzielają pojęcia open source, donationware i freemium – każde ma inną filozofię oraz praktyczne konsekwencje dla użytkownika i twórcy.

Pytanie 38

Wymiana baterii należy do czynności związanych z eksploatacją

A. skanera płaskiego.

B. drukarki laserowej.

C. myszy bezprzewodowej.

D. telewizora projekcyjnego.

Wymiana baterii to typowa czynność eksploatacyjna w przypadku myszy bezprzewodowej i – nie ma się co czarować – warto o tym pamiętać podczas korzystania z urządzeń biurowych. Bezprzewodowe myszy zasilane są zazwyczaj bateriami typu AA lub AAA, choć zdarzają się konstrukcje z akumulatorkami. Praktyka pokazuje, że regularna wymiana baterii nie tylko zapobiega nagłym przerwom w pracy, ale też pozwala uniknąć problemów z niestabilnym sygnałem, czy zacinaniem się kursora. W branżowych standardach rekomenduje się, aby baterie wymieniać zanim całkowicie się rozładują – to taki prosty sposób na utrzymanie płynności działania i ochronę wnętrza urządzenia przed ewentualnym wyciekiem elektrolitu. Warto też zwrócić uwagę, że niektóre modele myszy oferują wskaźnik poziomu baterii, co bardzo ułatwia codzienną eksploatację. Z mojego punktu widzenia najważniejsze jest, by zawsze mieć pod ręką zapasowy komplet – bo w środku ważnej prezentacji sytuacja z rozładowaną myszą potrafi być naprawdę stresująca. Wymiana baterii w myszce to umiejętność, która w praktyce informatycznej przydaje się częściej, niż mogłoby się wydawać – szczególnie w środowiskach biurowych, gdzie urządzenia peryferyjne pracują non stop. To taki podstawowy element tzw. eksploatacji bieżącej sprzętu IT.

Pytanie 39

Zastosowanie której zasady zwiększy bezpieczeństwo podczas korzystania z portali społecznościowych?

A. Stosowanie różnych haseł do każdego z posiadanych kont w portalach społecznościowych.

B. Odpowiadanie na wszystkie otrzymane wiadomości e-mail, nawet od nieznajomych osób.

C. Podawanie prywatnych danych kontaktowych każdej osobie, która o to poprosi.

D. Upublicznianie informacji na portalach o podróżach, wakacjach.

Prawidłowo wskazana zasada dotyczy stosowania różnych haseł do każdego konta w portalach społecznościowych. To jest jedna z kluczowych dobrych praktyk bezpieczeństwa, o której mówią praktycznie wszystkie wytyczne – od zaleceń NIST, ENISA, po rekomendacje CERT-ów. Chodzi o to, że jeśli jedno hasło „wycieknie” z jakiegoś serwisu (np. z małego forum, które ma słabe zabezpieczenia), to atakujący nie będzie mógł automatycznie zalogować się na Twoje konto na Facebooku, Instagramie, TikToku czy do poczty. Jedno hasło do wszystkiego to klasyczny scenariusz tzw. credential stuffing, czyli masowego testowania tych samych danych logowania w wielu serwisach. Moim zdaniem to jest dziś jedna z najczęstszych dróg przejęcia kont.
W praktyce najlepiej używać menedżera haseł (KeePass, Bitwarden, 1Password, LastPass itp.), który generuje długie, losowe i unikalne hasła. Użytkownik zapamiętuje jedno mocne hasło główne, a resztą zarządza aplikacja. Dodatkowo warto włączać uwierzytelnianie dwuskładnikowe (2FA), np. kody z aplikacji typu Google Authenticator lub Authy, zamiast SMS, które są podatne na przechwycenie przy atakach typu SIM swapping. Dobrą praktyką jest też regularna zmiana haseł tam, gdzie istnieje ryzyko wycieku, oraz sprawdzanie, czy nasz adres e-mail nie pojawił się w znanych wyciekach (np. serwis haveibeenpwned). W portalach społecznościowych unikalne hasło chroni nie tylko Twoje dane, ale też Twoich znajomych – przejęte konto często wysyła spam, linki phishingowe albo podszywa się pod Ciebie w celu wyłudzenia pieniędzy. Z mojego doświadczenia widać wyraźnie, że osoby stosujące unikalne hasła i 2FA praktycznie nie padają ofiarą prostych ataków masowych, które niestety nadal są bardzo skuteczne wobec mniej świadomych użytkowników.

Pytanie 40

Przygotowując ranking dostawców łączy internetowych należy zwrócić uwagę, aby jak najmniejsze wartości miały parametry

A. download i latency.

B. upload i download.

C. latency i jitter.

D. upload i jitter.

Poprawnie wskazałeś, że w rankingu dostawców internetu chcemy, żeby jak najmniejsze były przede wszystkim parametry latency (opóźnienie) i jitter (zmienność opóźnienia). W praktyce to właśnie one decydują o „responsywności” łącza, czyli o tym, jak szybko sieć reaguje na nasze działania. Przepustowość (download, upload) oczywiście też jest ważna, ale jej zwykle nie optymalizujemy „w dół” – im więcej, tym lepiej. Natomiast opóźnienia i ich wahania staramy się minimalizować.
Latency to czas, który pakiet potrzebuje, żeby przejść z twojego komputera do serwera i z powrotem (np. w poleceniu ping mierzymy właśnie RTT – round-trip time). Niskie latency jest kluczowe przy grach online, wideokonferencjach, VoIP (np. rozmowy przez Teams, Zoom, Skype), pracy zdalnej na pulpicie zdalnym, a nawet przy zwykłym przeglądaniu stron – strona po prostu szybciej zaczyna się ładować. W nowoczesnych sieciach dąży się do wartości rzędu kilkunastu–kilkudziesięciu ms dla połączeń krajowych. W SLA (Service Level Agreement) operatorzy często podają maksymalne opóźnienia dla określonych tras.
Jitter to różnica w kolejnych pomiarach opóźnienia. Może być tak, że średnie latency jest w miarę OK, ale jitter jest wysoki i wtedy ruch czasu rzeczywistego (głos, wideo) zaczyna się rwać, pojawiają się lagi, artefakty, komunikatory audio-video muszą mocniej buforować pakiety, co skutkuje opóźnieniami w rozmowie. Z mojego doświadczenia w firmach bardziej zwraca się uwagę właśnie na jitter przy wdrożeniach VoIP czy systemów call center niż na samą „gołą” prędkość łącza.
W dobrych praktykach branżowych przy projektowaniu sieci pod aplikacje czasu rzeczywistego (np. zgodnie z zaleceniami ITU-T dla VoIP czy zaleceniami producentów systemów UC) przyjmuje się, że: latency powinno być możliwie niskie (np. <150 ms dla rozmów głosowych), jitter minimalny (często <30 ms), a straty pakietów na bardzo niskim poziomie. W rankingach operatorów, jeśli chcemy ocenić jakość łącza „pod jakość użytkownika”, sensownie jest posługiwać się właśnie latency, jitter, packet loss, a dopiero potem patrzeć na prędkości pobierania i wysyłania. Twoja odpowiedź dokładnie wpisuje się w takie profesjonalne podejście do oceny jakości usług internetowych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej