Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik weterynarii
Kwalifikacja: ROL.11 - Prowadzenie chowu i inseminacji zwierząt
Data rozpoczęcia: 10 lutego 2026 13:38
Data zakończenia: 10 lutego 2026 13:51

Egzamin zdany!

Wynik: 22/40 punktów (55,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Na ilustracji literą X zaznaczono kość

A. biodrową.

B. piszczelową.

C. udową.

D. strzałkową.

Odpowiedź udowa jest prawidłowa, ponieważ na ilustracji zaznaczone jest miejsce, w którym znajduje się kość udowa, kluczowy element układu kostnego kończyny dolnej. Kość udowa, jako najdłuższa kość w ciele człowieka, pełni istotne funkcje, takie jak umożliwienie ruchu oraz podtrzymywanie masy ciała. Łączy miednicę z kolanem i umożliwia ruch w stawie biodrowym, co jest kluczowe w codziennym funkcjonowaniu. Zrozumienie lokalizacji oraz roli kości udowej jest istotne dla specjalistów w dziedzinie medycyny, rehabilitacji, a także w kontekście sportu. Na przykład, w anatomii i ortopedii, znajomość struktury i funkcji kości udowej jest niezbędna przy diagnozowaniu urazów, takich jak złamania, które mogą wynikać z intensywnych wysiłków fizycznych. W związku z tym, posiadanie wiedzy na temat tej kości oraz umiejętność jej identyfikacji na obrazach anatomicznych są fundamentem dla prawidłowego prowadzenia diagnozy i terapii.

Pytanie 2

Gdzie w jelicie znajdują się kosmki jelitowe?

A. w grubym.

B. w ślepym.

C. w czczym.

D. w prostym.

Wybór odpowiedzi dotyczącej jelita grubego, ślepego lub prostego świadczy o niepełnym zrozumieniu anatomii oraz funkcji poszczególnych odcinków układu pokarmowego. Jelito grube, w przeciwieństwie do jelita czczego, nie jest miejscem intensywnego wchłaniania składników odżywczych, a jego główną rolą jest absorpcja wody i elektrolitów, co prowadzi do formowania kału. Kosmki jelitowe występujące w jelicie czczym są wysoce wyspecjalizowane do efektywnego wchłaniania, co jest niezbędne dla utrzymania równowagi biochemicznej organizmu. Również w jelicie ślepym nie występują kosmki, a jego funkcja jest bardziej związana z fermentacją i resorpcją substancji, niż z wchłanianiem składników odżywczych. W przypadku jelita prostego, termin ten nie jest poprawny w kontekście anatomii układu pokarmowego, ponieważ nie istnieje taki odcinek jelita. Często błędne odpowiedzi wynikają z mylenia funkcji i lokalizacji różnych części jelita oraz braku zrozumienia ich specyficznych roli w trawieniu i wchłanianiu. Kluczowe znaczenie ma znajomość nie tylko anatomii, ale także fizjologii, co pozwala na lepsze zrozumienie procesów biologicznych zachodzących w organizmie. Wiedza ta jest szczególnie ważna w kontekście dietetyki oraz medycyny, gdzie precyzyjne zrozumienie funkcji jelit jest niezbędne dla diagnozowania i leczenia schorzeń związanych z układem pokarmowym.

Pytanie 3

Skąd pobiera się próbki do analizy w kierunku BSE?

A. z istoty szarej kory mózgowej

B. z rdzenia kręgowego

C. z rogów Ammona

D. z pnia mózgu

Wybór odpowiedzi dotyczącej rogów Ammona, rdzenia kręgowego lub istoty szarej kory mózgowej wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące anatomii i funkcji układu nerwowego. Rogi Ammona są częścią hipokampa, a ich główną rolą jest uczestniczenie w procesach pamięci i uczenia się. Nie mają one jednak związku z badaniami nad BSE i nie są odpowiednie do pobierania próbek w tym kontekście. Rdzeń kręgowy, z kolei, jest odpowiedzialny za przewodzenie sygnałów nerwowych między mózgiem a resztą ciała, ale nie jest miejscem, gdzie występują charakterystyczne zmiany patologiczne związane z BSE. Istota szara kory mózgowej, choć istotna dla przetwarzania informacji i wyższych funkcji poznawczych, nie jest lokalizacją, w której można skutecznie wykrywać zmiany wynikające z obecności prionów. Typowym błędem jest zakładanie, że każda część mózgu może być równie przydatna w diagnostyce chorób neurodegeneracyjnych, podczas gdy w rzeczywistości tylko specyficzne struktury, takie jak pień mózgu, są odpowiednie do analizy w przypadku BSE. Zrozumienie różnic między tymi strukturami oraz ich rolą w patogenezie chorób prionowych jest kluczowe dla skutecznej diagnostyki i leczenia.

Pytanie 4

Gdzie zaczyna się mały krwiobieg?

A. w prawym przedsionku

B. w lewym przedsionku

C. w lewej komorze

D. w prawej komorze

Odpowiedzi wskazujące na lewy przedsionek, lewą komorę czy prawy przedsionek nie są poprawne, ponieważ w małym krwiobiegu to właśnie prawa komora jest kluczowym punktem startowym. Lewy przedsionek i lewa komora są częścią dużego krwiobiegu, który zajmuje się rozprowadzaniem utlenowanej krwi po całym organizmie. Typowym błędem myślowym jest mylenie ról poszczególnych komór serca. Często ludzie uważają, że wszystkie krążenia (małe i duże) zaczynają się od lewej strony serca, co nie jest zgodne z rzeczywistością. Prawy przedsionek natomiast pełni funkcję zbiornika dla krwi odtlenowanej, która wpływa do serca z organizmu. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, że mały krwiobieg ma odrębne miejsce rozpoczęcia i zakończenia, które różni się od dużego krwiobiegu. Ustanowienie jasnego zrozumienia obydwu krwiobiegów jest kluczowe w kontekście chorób serca i płuc, gdzie złożoność tych układów wymaga szczegółowej analizy ich funkcjonowania.

Pytanie 5

Prawidłowe wymię krowy charakteryzuje

A. zawieszenie brzuszne i kształt kulisty.

B. zawieszenie sromowe i kształt miskowaty.

C. zawierzenie sromowo-brzuszne i kształt kulisty.

D. zawieszenie sromowo-brzuszne i kształt skrzynkowaty.

Właściwe wymię krowy mlecznej powinno mieć zawieszenie sromowo-brzuszne i tzw. kształt skrzynkowaty – to są standardy, które najczęściej podaje się w literaturze branżowej czy na wystawach bydła mlecznego. To zawieszenie zapewnia dobre podparcie dla dużych ilości mleka wytwarzanych przez wydajne krowy – wymię nie zwisa wtedy zbyt nisko, nie jest też narażone na urazy mechaniczne podczas chodzenia po pastwisku. Kształt skrzynkowaty uważany jest za optymalny, bo pozwala na równomierne rozmieszczenie ćwiartek i łatwy dostęp dla dojarek, co z mojego punktu widzenia bardzo ułatwia pracę podczas udoju mechanicznego. Takie cechy wymieniają choćby hodowcy na konkursach, gdzie liczy się wydajność i zdrowotność wymienia. Skrzynkowaty kształt minimalizuje ryzyko zastojów mleka i zapaleń, bo umożliwia pełne i równomierne opróżnienie wszystkich ćwiartek. Zawieszenie sromowo-brzuszne jest także ważne z punktu widzenia długowieczności krów – zbyt niskie zawieszenie, czyli typowo „brzuszne”, prowadzi do szybszego wyciągania i deformacji wymienia z upływem laktacji, a tego każda dobra obora chce uniknąć. W praktyce, przy ocenie pokrojowej krów, właśnie te dwie cechy (zawieszenie i kształt) są najczęściej oceniane, bo bezpośrednio wpływają na zdrowotność i łatwość obsługi zwierząt. Moim zdaniem, warto pamiętać, że wybierając jałówki do hodowli, lepiej stawiać na te o skrzynkowatym i dobrze zawieszonym wymieniu – to inwestycja na lata.

Pytanie 6

Jakie są nazwy naczyń, którymi krew powraca z obwodu ciała do serca?

A. Naczynia limfatyczne

B. Naczynia włosowate

C. Tętnice

D. Żyły

Tętnice, naczynia limfatyczne i naczynia włosowate to różne rodzaje naczyń krwionośnych w naszym ciele. Często mylenie ich z żyłami może prowadzić do różnych błędnych wniosków. Tak więc tętnice transportują krew bogatą w tlen z serca do reszty ciała. Mają grube i elastyczne ścianki, co pozwala im wytrzymać wysokie ciśnienie krwi. Z kolei naczynia limfatyczne nie przenoszą krwi, a limfę. Odgrywają ważną rolę w naszym układzie odpornościowym, bo filtrują patogeny i zbierają nadmiar płynów z tkanek. A naczynia włosowate, te najmniejsze, są odpowiedzialne za wymianę substancji między krwią a komórkami. Warto znać te różnice, bo mogą się przydać przy analizie układu krwionośnego. Często zdarza się mylić funkcje tych naczyń, co prowadzi do nieporozumień w diagnostyce i leczeniu chorób układu krwionośnego.

Pytanie 7

Jakiego typu łożysko występuje u przeżuwaczy?

A. Pierścieniowate.

B. Tarczozowe.

C. Liścieniowate.

D. Rozproszone.

Łożysko liścieniowate, czyli tzw. cotyledonowe, to coś, co u przeżuwaczy jest wręcz ich znakiem rozpoznawczym. U krów, owiec czy kóz łożysko składa się z wielu oddzielnych liścieni (cotyledonów), które łączą się z odpowiednimi częściami błony płodowej płodu, tworząc tzw. placentomy. To rozwiązanie bardzo praktyczne z punktu widzenia fizjologii, bo umożliwia wydajne przekazywanie składników odżywczych i gazów między matką a płodem, ale jednocześnie zapewnia pewien poziom ochrony immunologicznej. Dobrze to widać np. w praktyce weterynaryjnej - w przypadku komplikacji porodowych, np. zatrzymania łożyska, trzeba bardzo uważać, bo pozostawione fragmenty liścieni mogą prowadzić do stanów zapalnych. Z mojego doświadczenia wynika, że zrozumienie tej budowy pomaga nie tylko w teorii, ale właśnie w praktyce, np. przy rozpoznawaniu patologii porodowych u bydła. Łożysko liścieniowate jest charakterystyczne głównie dla przeżuwaczy i ten układ jest wręcz podstawą klasyfikacji typów łożysk u ssaków. Warto też wiedzieć, że różne typy łożysk mają wpływ na przebieg ciąży i jej długość, a także na odporność noworodków – to jest wiedza, która się potem w praktyce często przydaje, nawet jak ktoś nie zamierza zostać weterynarzem, bo pomaga lepiej rozumieć podstawowe procesy rozrodcze u zwierząt hodowlanych.

Pytanie 8

Przedstawiona na rysunku postawa kończyn przednich, w której osie kończyn są załamane w stawach pęcinowych do wewnątrz (kończyny zataczają w ruchu łuk na zewnątrz, koń "bilarduje"), określana jest jako

A. francuska.

B. szpotawa.

C. zbieżna.

D. rozbieżna.

Rozważając inne opcje odpowiedzi, warto zauważyć, że termin "rozbieżna" odnosi się do sytuacji, w której kończyny oddalają się od siebie, co nie jest zgodne z opisanym przypadkiem. W kontekście kończyn przednich, taka postawa byłaby charakterystyczna dla koni, które wykazują skłonności do "ziemniaczenia", co prowadzi do niewłaściwego biomechanicznego obciążenia. Z kolei, określenie "zbieżna" sugeruje, że kończyny zbliżają się do siebie, co również jest sprzeczne z założeniami postawy szpotawiej. Posługiwanie się tym terminem może prowadzić do nieporozumień w ocenie stanu zdrowia koni. Termin "francuska" nie jest powszechnie używany w weterynarii i hipologii w odniesieniu do postaw kończyn, co czyni go nieodpowiednim w tym kontekście. Stosowanie nieprecyzyjnych terminów może wprowadzać zamieszanie i utrudniać skuteczną komunikację wśród specjalistów. Niezrozumienie tych terminów i ich zastosowania może prowadzić do błędnych diagnoz oraz niewłaściwej opieki nad końmi, co jest istotnym zagadnieniem w praktyce weterynaryjnej. Dlatego znajomość odpowiednich terminów i ich precyzyjne stosowanie jest kluczowe dla zapewnienia zdrowia i dobrostanu zwierząt.

Pytanie 9

Gdy zauważamy, że na rogu krowy znajdują się cztery obrączki, to przewidywany jej wiek, podany w latach, wynosi

A. 4-5

B. 10-11

C. 8-9

D. 6-7

Odpowiedź 6-7 lat jest poprawna, ponieważ wiek krowy można oszacować na podstawie liczby obrączek na jej rogu. W praktyce hodowlanej, obrączki te są stosowane jako znaki identyfikacyjne, które często odzwierciedlają wiek zwierzęcia. Krowy w wieku 6-7 lat są zazwyczaj dojrzałe, zdolne do rozrodu i osiągają szczyt swojej wydajności mlecznej. Warto zaznaczyć, że dobry producent mleka powinien rozumieć znaczenie wieku krowy, aby móc efektywnie zarządzać stadem. Przykładowo, krowy w tym przedziale wiekowym mogą być bardziej odporne na choroby w porównaniu do młodszych osobników, co jest istotne w kontekście zdrowia stada. W praktyce, wiedza na temat wieku zwierząt pozwala także na lepsze planowanie reprodukcji oraz wykorzystanie strategii zarządzania paszą, co jest kluczowe dla optymalizacji produkcji mleka i mięsa.

Pytanie 10

Szkielet kaustyczny służy do

A. znakowania.

B. kurtyzowania.

C. trokarowania.

D. dekornizacji.

Szkielet kaustyczny w praktyce weterynaryjnej to naprawdę ciekawe i przydatne narzędzie, szczególnie jeśli chodzi o dekornizację, czyli usuwanie rogów u młodych zwierząt gospodarskich, takich jak cielęta czy koziołki. Używanie szkieletu kaustycznego polega na miejscowym aplikowaniu substancji żrących – zazwyczaj w postaci pasty lub sztyftu – bezpośrednio na obszarze rosnącego rogu. Proces ten zatrzymuje rozwój rogów na bardzo wczesnym etapie, co później eliminuje potrzebę bardziej inwazyjnych zabiegów chirurgicznych. W praktyce, stosuje się to głównie u kilku- lub kilkunastodniowych zwierząt, kiedy róg jeszcze nie zrósł się z kością czaszki i można to zrobić szybko, właściwie bez większego stresu czy bólu dla zwierzęcia. Moim zdaniem to znacznie humanitarniejsza i łatwiejsza metoda niż tradycyjne dekornizowanie mechaniczne, które bywa dość problematyczne i wymaga zaawansowanego znieczulenia. Branżowe standardy – np. wytyczne dobrostanu zwierząt – kładą nacisk na minimalizowanie cierpienia, więc stosowanie szkieletu kaustycznego jest zgodne z aktualnymi trendami i wymogami etycznymi. Warto dodać, że narzędzie to nie nadaje się do wszystkich grup wiekowych – u dorosłych zwierząt połączenie rogu z kością jest już zbyt silne i kaustyki są nieskuteczne. W codziennej pracy weterynarza czy technika weterynarii ten zabieg zdecydowanie się przydaje, bo poprawia bezpieczeństwo zwierząt w stadzie i ludzi obsługujących je.

Pytanie 11

Część przełyku, która jest poszerzona i służy do zbierania, rozmiękczania oraz transportu pokarmu, znajduje się

A. u owiec

B. u gęsi

C. u świń

D. u królików

Wybór odpowiedzi sugerujących, że inne zwierzęta, takie jak świnie, owce czy króliki, posiadają podobne struktury anatomiczne, prowadzi do nieporozumień dotyczących ich systemów trawiennych. Świnie, jako wszystkożerne, nie posiadają wyspecjalizowanej części przełyku do gromadzenia pokarmu. Ich układ trawienny jest przystosowany do szybkiego przetwarzania różnorodnych pokarmów, co sprawia, że ich przełyk jest prostszy i nie ma funkcji magazynującej. Podobnie, owce, które są roślinożercami, mają żołądek podzielony na kilka komór, ale nie mają rozwiniętej części przełyku służącej do przechowywania i rozmiękczania pokarmu. Króliki z kolei, mimo że mają zdolność do selektywnego pobierania pokarmu, także nie dysponują specjalizowaną sekcją przełyku. Ich układ pokarmowy jest dostosowany do trawienia błonnika, co również nie wymaga obecności takiej struktury. Błędem jest generalizowanie, że wszystkie zwierzęta roślinożerne posiadają podobne mechanizmy gromadzenia pokarmu. Każdy gatunek zwierząt ma unikalne adaptacje umożliwiające im przetrwanie w ich specyficznych środowiskach, co podkreśla znaczenie dostosowania do diety w kontekście ewolucji oraz ekologii.

Pytanie 12

Jednokomorowy żołądek prosty występuje u

A. świni

B. konia

C. owcy

D. psa

Żołądek jednokomorowy prosty, charakterystyczny dla psów, jest jednym z kluczowych elementów układu pokarmowego tych zwierząt. W odróżnieniu od zwierząt przeżuwających, takich jak bydło czy owce, psy są mięsożerne i ich żołądek jest przystosowany do trawienia białka oraz tłuszczy. Żołądek psa ma jedną komorę, co ułatwia szybkie przetwarzanie pokarmów oraz ich transport do jelit. W praktyce oznacza to, że psy mogą łatwo trawić pokarmy mięsne oraz niektóre inne źródła białka. Musimy jednak pamiętać, że dieta psa powinna być zróżnicowana i dobrze zbilansowana, a jej składniki muszą odpowiadać ich potrzebom żywieniowym. Stosowanie wysokiej jakości karmy, dostosowanej do wieku, rasy oraz poziomu aktywności fizycznej psa, jest zgodne z zaleceniami weterynaryjnymi oraz standardami żywieniowymi. Ponadto, psy mogą mieć różne reakcje na składniki odżywcze, dlatego ważne jest monitorowanie ich zdrowia i w razie potrzeby dostosowywanie diety. Te aspekty żywienia są nie tylko istotne z punktu widzenia zdrowia, ale również wpływają na jakość życia zwierzęcia.

Pytanie 13

Nerka gładka wielobrodawkowa występuje

A. u owcy.

B. u bydła.

C. u świni.

D. u konia.

Wiele osób błędnie zakłada, że nerka gładka wielobrodawkowa występuje u wszystkich dużych gatunków gospodarskich, jednak to zdecydowanie za duże uproszczenie. U konia i owcy nerka w rzeczywistości jest jednobrodawkowa, czyli każda nerka ma tylko jedną brodawkę, przez którą mocz przechodzi z piramidy do miedniczki nerkowej. U konia, co ciekawe, nerki mają bardzo charakterystyczny, nieregularny kształt – prawa jest sercowata, lewa fasolowata, ale żadna nie jest wielobrodawkowa. To dosyć częsta pomyłka, bo ktoś słyszy „duże zwierzę gospodarskie” i automatycznie przypisuje cechy morfologiczne. Owca również ma nerkę jednobrodawkową, o gładkiej powierzchni, co jeszcze bardziej może wprowadzać w błąd. Bydło natomiast rzeczywiście ma nerki o licznych brodawkach, ale ich powierzchnia nie jest gładka, tylko wyraźnie płatowana – widoczne są zewnętrzne podziały na zraziki, co w praktyce łatwo zauważyć choćby przy rozbiorze półtusz lub podczas sekcji. Typowym błędem jest myślenie, że liczba brodawek zawsze idzie w parze z gładkością powierzchni – a tak wcale nie jest. U świni, co warto zapamiętać, mamy nietypowe połączenie: mnóstwo brodawek i gładką powierzchnię. To jest kluczowe w anatomii porównawczej zwierząt domowych i często sprawdza się na egzaminach praktycznych. Moim zdaniem każdy, kto chce pracować w branży weterynaryjnej lub mięsnej, powinien patrzeć nie tylko na zewnętrzny wygląd narządu, ale zrozumieć jego trójwymiarową budowę i konsekwencje dla zdrowia i technologii przerobu surowca. Właśnie w takich niuansach tkwi prawdziwa wiedza branżowa.

Pytanie 14

Gruczoł mlekowy złożony z 6-8 par grup sutkowych występuje

A. u kotki

B. u suki

C. u maciorki

D. u lochy

Odpowiedzi, które wskazują na inne gatunki, takie jak maciorka, suka czy kotka, są nieprawidłowe z kilku powodów. Gruczoły mlekowe różnią się w liczbie i strukturze między poszczególnymi gatunkami zwierząt. Na przykład, maciorki, czyli samice świń, mają zbliżoną strukturę gruczołów mlekowych, ale liczba par sutków może się różnić, w zależności od rasy i warunków hodowlanych. Suki, będące samicami psów, mają również inny układ gruczołów; zazwyczaj mają 8-10 sutków, co nie odpowiada specyfikacji dla loch. Kotki, z kolei, mają zwykle 6-8 sutków, ale ich funkcja i struktura różnią się od gruczołów mlekowych loch. Typowe błędy w myśleniu mogą wynikać z nieznajomości anatomii i fizjologii różnychgatunków oraz ich różnorodnych potrzeb rozwojowych. Zrozumienie różnic w budowie gruczołów mlekowych u różnych zwierząt jest kluczowe dla skutecznej hodowli i opieki nad nimi, a także dla zapewnienia odpowiednich warunków życiowych i żywieniowych. W przypadku każdego z tych gatunków, warto zwracać uwagę na specyfikę ich biologii oraz zachowań, aby unikać mylnych interpretacji dotyczących ich anatomii i funkcji.

Pytanie 15

Czym jest okrężnica?

A. centralny fragment jelita grubego

B. ostatnia część jelita cienkiego

C. środkowy fragment jelita cienkiego

D. początkowy odcinek jelita grubego

Okrężnica to taki ważny kawałek naszego układu pokarmowego, który zajmuje się wchłanianiem wody i elektrolitów. To właśnie tu formuje się i transportuje stolec do odbytnicy. Można powiedzieć, że to środkowy odcinek jelita grubego i składa się z kilku części, jak kątnica, okrężnica wstępująca czy zstępująca. Wiedza o tym, jak działa okrężnica, jest naprawdę istotna, zwłaszcza w diagnostyce różnych problemów z jelitami, jak zapalenie jelita grubego czy nowotwory. Na przykład, podczas kolonoskopii, lekarze mogą sprawdzić, co się dzieje w okrężnicy, co jest mega ważne, żeby zapobiegać nowotworom jelita grubego. Rozumienie roli okrężnicy w trawieniu i wydalaniu może pomóc lepiej dobierać dietę i dbać o zdrowie jelit.

Pytanie 16

Gdzie znajduje się krąg obrotowy?

A. między pierwszym a trzecim kręgiem lędźwiowym

B. pomiędzy pierwszym a trzecim kręgiem szyjnym

C. w obszarze ostatniego kręgu krzyżowego a pierwszym ogonowym

D. pomiędzy ostatnim kręgiem piersiowym a pierwszym lędźwiowym

Krąg obrotowy, znany również jako atlas i obrotnik, znajduje się pomiędzy pierwszym a trzecim kręgiem szyjnym. Atlas (C1) jest pierwszym kręgiem szyjnym, który łączy się z czaszką, a obrotnik (C2) jest drugim kręgiem szyjnym, który umożliwia obrót głowy. Krąg obrotowy posiada unikalną strukturę, w tym ząb (dens), który pozwala na rotację atlasu wokół osi, co w konsekwencji umożliwia ruch rotacyjny głowy. Zrozumienie lokalizacji kręgów szyjnych i ich funkcji jest kluczowe w medycynie, ze względu na ich rolę w utrzymaniu stabilności głowy oraz w ochronie rdzenia kręgowego. W praktyce, wiedza ta jest wykorzystywana w diagnostyce i leczeniu urazów kręgosłupa szyjnego oraz w terapii manualnej, gdzie terapeuci muszą być świadomi anatomii i biomechaniki tej okolicy. Ponadto, w kontekście standardów medycznych, znajomość anatomii kręgosłupa szyjnego jest istotna dla przeprowadzania procedur takich jak intubacja czy operacje neurochirurgiczne.

Pytanie 17

W procesie transportu tlenu z płuc do tkanek oraz dwutlenku węgla z tkanek do płuc uczestniczą

A. monocyty

B. erytrocyty

C. leukocyty

D. trombocyty

Erytrocyty, znane również jako czerwone krwinki, odgrywają kluczową rolę w transporcie tlenu z płuc do tkanek i dwutlenku węgla z tkanek do płuc. Dzięki hemoglobinie, białku zawartemu w erytrocytach, możliwe jest wiązanie tlenu w płucach i jego uwalnianie w obrębie tkanek, gdzie stężenie tlenu jest niższe. Hemoglobina ma zdolność do zmiany konformacji, co pozwala jej na efektywne transportowanie gazy w różnorodnych warunkach. Na przykład, podczas intensywnego wysiłku fizycznego, zwiększa się zapotrzebowanie tkanek na tlen, a erytrocyty mogą dostarczać go w większej ilości dzięki zwiększonej produkcji 2,3-DPG, co wpływa na obniżenie powinowactwa hemoglobiny do tlenu. W kontekście medycyny, prawidłowe funkcjonowanie erytrocytów jest kluczowe; ich niedobór prowadzi do anemii, co objawia się zmęczeniem i osłabieniem organizmu. Stąd zrozumienie ich funkcji jest istotne nie tylko w biologii, ale także w klinice i terapii. Standardy medycyny wskazują na znaczenie monitorowania poziomu hemoglobiny we krwi, co jest praktykowane podczas rutynowych badań diagnostycznych.

Pytanie 18

Wskaż prawidłową kolejność narządów układu oddechowego.

A. Jama nosowa, krtań, gardło, tchawica, oskrzelki i oskrzela.

B. Jama nosowa, gardło, krtań, tchawica, oskrzela i oskrzeliki.

C. Jama nosowa, krtań, tchawica, gardło, oskrzela i oskrzeliki.

D. Jama nosowa, gardło, tchawica, krtań, oskrzeliki i oskrzela.

Kolejność narządów układu oddechowego w człowieku ma swoje bardzo konkretne uzasadnienie – wynika z budowy anatomicznej i fizjologii oddychania. Zaczynamy zawsze od jamy nosowej, bo to przez nos powietrze dostaje się do organizmu (oczywiście można też oddychać ustami, ale standardowo opisuje się drogę przez nos). Następnie powietrze trafia do gardła, które stanowi wspólny odcinek dla układu oddechowego i pokarmowego. Dalej jest krtań – tam znajduje się nagłośnia, która kieruje powietrze dalej, a pokarm do przełyku. Kolejny etap to tchawica, która dzieli się na dwa główne oskrzela. Oskrzela rozgałęziają się, przechodząc w coraz mniejsze odgałęzienia, czyli oskrzeliki. Tak jest opisane w każdym podręczniku do anatomii – np. „Anatomia człowieka” Bochenka. W praktyce, np. w ratownictwie medycznym czy pracy na oddziale intensywnej terapii, ta wiedza przydaje się przy intubacji albo ocenie drożności dróg oddechowych. Moim zdaniem warto pamiętać o tej kolejności, bo czasem nawet lekarze stażyści potrafią pomylić gardło z krtanią, a to niestety ma znaczenie przy zabiegach. Fajne jest to, że dokładnie ta sama sekwencja wykorzystywana jest w nauczaniu podstaw pierwszej pomocy. Każdy element ma swoją rolę – np. krtań chroni dolne drogi oddechowe, a oskrzeliki odpowiadają za doprowadzanie powietrza do pęcherzyków płucnych. Całe to połączenie ma sens – ułatwia filtrowanie, ogrzewanie i nawilżanie powietrza przed dotarciem do płuc.

Pytanie 19

Zewnętrzna budowa zwierząt to

A. heterozja

B. pokrój

C. selekcja

D. inbred

Selekcja, inbred, heterozja i eksterier to pojęcia, które dotyczą hodowli zwierząt, jednak nie każde z nich odnosi się do zewnętrznych cech budowy ciała. Selekcja to proces wybierania osobników do reprodukcji na podstawie określonych cech, ale nie dotyczy konkretnego opisu samej budowy zwierzęcia. Inbred to forma krzyżowania osobników blisko spokrewnionych, co może prowadzić do utraty różnorodności genetycznej, a w rezultacie negatywnie wpłynąć na zdrowie i wytrzymałość populacji. Heterozja, z kolei, odnosi się do zjawiska, w którym potomstwo wynikające z krzyżowania różnych linii genetycznych wykazuje lepsze cechy od swoich rodziców, co jest korzystne w kontekście zwiększenia wydajności, ale nie dotyczy aspektów morfologicznych, na których skupia się eksterier. Osoby mylące te definicje mogą nie doceniać roli eksterieru w procesie hodowlanym, co może prowadzić do błędnych decyzji dotyczących selekcji i parowania zwierząt. Aby efektywnie hodować zwierzęta, ważne jest zrozumienie, że eksterier jest kluczowym elementem, który wpływa na jakość genetyczną oraz zdrowie zwierząt, a nie tylko na ich wydajność w produkcji.

Pytanie 20

Mocz zebrany w pęcherzu moczowym, usuwany jest na zewnątrz organizmu przez cewkę moczową, w procesie

A. mikcji.

B. defekacji.

C. sekrecji.

D. resorpcji.

Odpowiedź na to pytanie wymaga zrozumienia kilku pojęć, które często się mylą, zwłaszcza jeśli ktoś nie miał okazji pracować w zawodzie medycznym czy technicznym. Sekrecja, choć brzmi podobnie, odnosi się do czynnego wydzielania różnych substancji przez komórki, na przykład hormonów lub enzymów, i dotyczy głównie procesów zachodzących np. w gruczołach czy kanalikach nerkowych, a nie usuwania moczu z organizmu. Z kolei resorpcja, to proces odwrotny do wydalania – oznacza wchłanianie zwrotne substancji, najczęściej w nerkach właśnie. Dzięki resorpcji odzyskiwane są potrzebne składniki z pierwotnego moczu: woda, glukoza, sole mineralne – to podstawa homeostazy w organizmie. Defekacja natomiast to pojęcie zupełnie z innej bajki, bo dotyczy końcowego etapu trawienia – usuwania niestrawionych resztek pokarmowych przez odbyt, a nie pęcherz czy układ moczowy. Często spotykam się ze stwierdzeniem, że każda eliminacja wydalin to defekacja lub że sekrecja i resorpcja to to samo, ale to poważne uproszczenie i błąd logiczny. W praktyce medycznej rozróżnienie tych pojęć jest dosłownie kluczowe – od właściwego użycia zależy poprawność dokumentacji, a nawet skuteczność leczenia. Mylenie mikcji z sekrecją czy resorpcją prowadzi do błędnych założeń, na przykład sugerując, że mocz powstaje tylko przez wydzielanie, a nie przez filtrację i późniejsze procesy w nerkach. Warto wyrobić sobie nawyk dokładnego rozumienia tych terminów, bo w pracy z pacjentem czy nawet analizując wyniki badań laboratoryjnych nie ma miejsca na takie pomyłki. To w sumie podstawa – znajomość różnic pozwala unikać nieporozumień i podnosi poziom profesjonalizmu.

Pytanie 21

Na rysunku przedstawiającym narządy rozrodcze krowy, strzałka wskazuje

A. jajowód.

B. pochwę.

C. róg macicy.

D. jajnik.

Rozumienie anatomii układu rozrodczego krowy jest naprawdę ważne, żeby uniknąć zamieszania i błędnych odpowiedzi. Jajnik produkuje komórki jajowe i hormony, ale jego rola jest zupełnie inna niż rogu macicy. Pochwa z kolei łączy narząd rodny z zewnętrzem, ale nie rozwijają się w niej zarodki. Jajowód ma za zadanie transportować komórki jajowe, ale to nie jest miejsce, gdzie zarodki się rozwijają, więc to też nie może być poprawna odpowiedź. Wiem, że te niejasności mogą wynikać z braku zrozumienia funkcji różnych części układu rozrodczego. A w praktyce, błędna identyfikacja tych struktur może prowadzić do poważnych pomyłek, zwłaszcza przy inseminacji - nieprawidłowe umiejscowienie narzędzi może sprawić, że zabieg się nie powiedzie. Dlatego hodowcy powinni mieć dobrą wiedzę o anatomii i fizjologii zwierząt, żeby móc jak najlepiej wykorzystać ich potencjał rozrodczy.

Pytanie 22

Wskaż właściwą sekwencję przechodzenia pokarmu przez cztery kolejne odcinki układu pokarmowego, podczas trawienia u kozy?

A. Czepiec, żwacz, księgi, trawieniec

B. Księgi, żwacz, czepiec, trawieniec

C. Żwacz, czepiec, księgi, trawieniec

D. Trawieniec, czepiec, księgi, żwacz

Odpowiedź 'Żwacz, czepiec, księgi, trawieniec' jest poprawna, ponieważ odzwierciedla rzeczywistą sekwencję, w jakiej pokarm przechodzi przez cztery główne komory żołądka u przeżuwaczy takich jak kozy. Proces trawienia zaczyna się w żwaczu, gdzie pokarm jest fermentowany przez mikroorganizmy, co umożliwia rozkład trudno przyswajalnych węglowodanów, takich jak celuloza. Następnie, zmielony pokarm przemieszcza się do czepca, który działa jak filtr, separując stałe cząstki od płynów. Kolejnym etapem jest księgi, gdzie następuje absorpcja wody i składników odżywczych. Na samym końcu pokarm trafia do trawieńca, czyli właściwego żołądka, gdzie zachodzą procesy enzymatyczne, końcowe trawienie oraz wchłanianie składników odżywczych do krwi. Ta sekwencja jest fundamentalna dla zrozumienia, jak przeżuwacze adaptują się do swojej diety i efektywnie wykorzystują składniki pokarmowe, co jest kluczowe w hodowli zwierząt gospodarskich i produkcji mleka czy mięsa.

Pytanie 23

Na schemacie cyfrą 3 oznaczono racicę

A. płaską.

B. kozią.

C. stromą.

D. normalną.

Często w analizie racic pojawiają się mylne wyobrażenia dotyczące ich klasyfikacji. Pojęcie racicy płaskiej często odnosi się do niewłaściwego zrozumienia kąta nachylenia oraz struktury anatomicznej. Racica oznaczona jako płaska w rzeczywistości nie wykazuje cech charakterystycznych dla zdrowej racicy, która powinna mieć odpowiedni kąt, aby zapewnić optymalne wsparcie dla ciała zwierzęcia. Racice płaskie mogą prowadzić do wielu problemów zdrowotnych, w tym do schorzeń układu ruchu, co jest często ignorowane przez hodowców. Kolejną niepoprawną koncepcją jest idea racicy normalnej, która nie uwzględnia różnic anatomicznych między poszczególnymi typami zwierząt. W rzeczywistości racice normalne są cechą ogólną, która nie odnosi się do specyfiki konkretnego gatunku, co może wprowadzać w błąd. Dodatkowo, stroma racica, jak pokazuje obraz, jest kluczowa w kontekście dynamiki ruchu i rozkładu masy podczas chodzenia zwierzęcia, co ma istotne znaczenie dla jego zdrowia. Ignorowanie tych faktów prowadzi do typowych błędów myślowych, które mogą skutkować nieodpowiednią opieką nad zwierzętami oraz ich niezdrowym stanem. Dlatego tak ważne jest, aby zdobywać wiedzę na temat racic i ich klasyfikacji, aby podejmować właściwe decyzje w hodowli.

Pytanie 24

Na ilustracji przedstawiającej element anatomiczny kręgosłupa, cyfrą 5 oznaczony jest wyrostek

A. kolczysty kręgu szyjnego.

B. kolczysty kręgu lędźwiowego.

C. poprzeczny kręgu lędźwiowego.

D. poprzeczny kręgu szyjnego.

Wyrostek oznaczony cyfrą 5 na zdjęciu może się mylić z innymi strukturami, zwłaszcza jeśli nie ma się wprawy w rozpoznawaniu kręgów różnych odcinków kręgosłupa. Często powtarzanym błędem jest utożsamianie każdego długiego wyrostka bocznego jako poprzecznego odcinka szyjnego, co wynika z przekładania wzorców z jednej części kręgosłupa na inne. Tymczasem kręg szyjny ma wyrostki poprzeczne znacznie krótsze, z charakterystycznym otworem wyrostka poprzecznego – przez który przebiega np. tętnica kręgowa – czego na lędźwiowym nie znajdziemy. Jeśli ktoś pomylił wyrostek kolczysty z poprzecznym, to pewnie wynikało to z faktu, że oba te elementy wystają wyraźnie z trzonu kręgu, jednak wyrostek kolczysty zawsze leży w osi środkowej i jest skierowany ku tyłowi, a nie bocznie. W lędźwiowym wyrostku poprzecznym nie spotyka się cech typowych dla szyjnych – nie ma dwudzielnego zakończenia czy otworu – więc odpowiedzi sugerujące kręgi szyjne są niezgodne z anatomią. Kolejny częsty błąd to pomyłka między wyrostkiem poprzecznym a kolczystym w lędźwiowym – ten drugi jest jednak grubszy i mocno cofnięty, przez co trudno go pomylić mając doświadczenie praktyczne. Moim zdaniem znajomość kształtu wyrostków i ich rozmieszczenia jest kluczowa w zawodach medycznych i technicznych, bo pozwala nie tylko rozpoznawać uszkodzenia czy deformacje, ale też skutecznie planować zabiegi przykręgosłupowe. W anatomicznych atlasach i standardach edukacyjnych zawsze podkreśla się, że wyrostki poprzeczne kręgów lędźwiowych są wyjątkowo długie i masywne, wyraźnie odstające na boki – i to właśnie widać na tej ilustracji.

Pytanie 25

Jaką liczbę punktów w skali BCS przyzna się krowie mlecznej na podstawie obserwacji jej ciała?

Wyraźnie widoczne wszystkie wyrostki kolczyste kręgosłupa, ich końcówki ostro zarysowane. Wyrostki boczne kręgów lędźwiowych tworzą widoczną półkę. Pojedyncze kręgi kręgosłupa są wyraźnie rozpoznawalne. Doły głodowe bardzo wyraźne. Guzy biodrowy i kulszowy są ostre, a utworzone pomiędzy nimi zagłębienie przypomina literę "V". Zad, uda i ogon są zapadnięte. Okolice odbytu są cofnięte. Srom dobrze widoczny.

A. BCS 5

B. BCS 2

C. BCS 1

D. BCS 3

Wybór punktacji BCS 5, 3 czy 2 dla opisanego zwierzęcia jest błędny, ponieważ sugeruje, że krowa ma wysoką kondycję fizyczną, co nie odpowiada przedstawionym cechom. BCS 5 odpowiada zaawansowanej otyłości, co jest całkowicie niezgodne z opisem, w którym dominują cechy skrajnego wyczerpania. Wybór BCS 3 sugeruje, że krowa ma umiarkowaną kondycję, co również jest nieadekwatne, jako że wszystkie opisane aspekty wskazują na poważne niedożywienie. Wybór BCS 2 sugeruje, że zwierzę ma lekką niedowagę, co nie oddaje stanu krowy, której kondycja jest krytyczna. Typowe błędy myślowe to przypisywanie kondycji na podstawie ogólnego wyglądu bez uwzględnienia kluczowych cech, takich jak stan wyrostków kolczystych czy dołów głodowych. Zrozumienie, że ocena BCS to nie tylko subiektywne spostrzeżenie, ale ugruntowane w wiedzy i standardach praktyki, jest niezbędne dla skutecznego zarządzania stadem. Przy braku odpowiedniej znajomości tych standardów, można łatwo wprowadzić się w błąd, co będzie miało negatywne konsekwencje dla zdrowia zwierząt oraz efektywności produkcji mlecznej.

Pytanie 26

Przedstawione na ilustracji narzędzie to

A. trokar.

B. trymer.

C. haczyk.

D. kopystka.

Kopystka, jako narzędzie przedstawione na ilustracji, jest kluczowym wyposażeniem w branży szewskiej, szczególnie w kontekście modelowania i wygładzania skóry na kopycie. Jej charakterystyczny kształt umożliwia precyzyjne formowanie materiału, co jest niezbędne do uzyskania wysokiej jakości produktów skórzanych. Kopystka jest używana w procesie rzemieślniczym do wygładzania łączeń oraz nadawania kształtu, co wpływa na estetykę i funkcjonalność wyrobów. Warto zaznaczyć, że w dobrych praktykach szewskich używanie odpowiednich narzędzi, takich jak kopystka, jest kluczowe dla osiągnięcia pożądanych efektów i zapewnienia trwałości produktów. Dzięki stosowaniu kopystki można uniknąć pęknięć czy zniekształceń skóry, co jest istotne dla jakości wykonania. W obróbce skóry, szczególnie przy tworzeniu obuwia lub akcesoriów, kopystka odgrywa więc fundamentalną rolę, a jej prawidłowe zastosowanie jest zgodne ze standardami rzemiosła skórzanego.

Pytanie 27

Jaką formę ma właściwie ukształtowane wymię u krów?

A. piętrową

B. obwisłą

C. kulistą

D. miskowatą

Prawidłowo zbudowane wymię u krów ma kształt miskowaty, co oznacza, że jest szerokie i płaskie w górnej części oraz lekko zaokrąglone w dolnej. Taki kształt jest szczególnie istotny dla zapewnienia odpowiedniej produkcji mleka oraz komfortu zwierzęcia. Wymię o kształcie miskowatym sprzyja lepszemu wypełnieniu jego przestrzeni mlecznej, co przekłada się na wydajność laktacyjną. Przykładowo, w hodowli bydła mlecznego, zwierzęta o tym kształcie wymienia często osiągają wyższe wyniki w testach laktacyjnych. Dobre praktyki w hodowli krów mlecznych uwzględniają także obserwację kształtu wymienia przy selekcji zwierząt do dalszej hodowli. Wymię miskowate pozwala na efektywniejszy proces doju, co jest istotne zarówno dla dobrostanu zwierząt, jak i dla wydajności produkcji mlecznej. Dlatego w hodowli krów mlecznych kształt wymienia jest jednym z kluczowych elementów oceny jakości zwierząt i ich potencjału produkcyjnego.

Pytanie 28

Na rysunku przedstawiającym narządy jamy brzusznej bydła, strzałka wskazuje

A. pęcherz moczowy.

B. wątrobę.

C. jajnik.

D. nerkę.

Nerka, wskazana przez strzałkę na rysunku narządów jamy brzusznej bydła, jest kluczowym organem w układzie moczowym tego zwierzęcia. Charakteryzuje się ona wyraźnym, pobrużdżonym kształtem, który jest typowy dla nerek bydła. Taki wygląd jest wynikiem specyficznej struktury korowej i rdzennej, co zwiększa powierzchnię filtracyjną nerki i umożliwia efektywniejsze usuwanie toksyn z organizmu. Wiedza na temat anatomii nerek bydła jest istotna, ponieważ właściwe funkcjonowanie tego narządu ma bezpośredni wpływ na zdrowie zwierzęcia oraz jego wydajność produkcyjną. W praktyce weterynaryjnej, ocena stanu nerek jest kluczowym krokiem w diagnozowaniu chorób układu moczowego. Dodatkowo, hodowcy bydła powinni być świadomi, że zdrowe nerki wpływają na ogólną kondycję zwierząt, co ma znaczenie w kontekście produkcji mięsa oraz mleka. Zrozumienie anatomii i fizjologii nerek jest zatem niezbędne dla każdego, kto zajmuje się hodowlą bydła.

Pytanie 29

Na rysunku przedstawiającym szkielet krowy strzałka wskazuje staw

A. nadgarstkowy.

B. ramienny.

C. pęcinowy.

D. kolanowy.

Staw nadgarstkowy, na który wskazuje strzałka na rysunku, jest kluczowym elementem anatomii kończyny przedniej krowy. Zlokalizowany pomiędzy kością promieniową a kośćmi nadgarstka, odgrywa istotną rolę w ruchu i funkcjonowaniu nogi, umożliwiając zginanie i prostowanie kończyny. W kontekście hodowli bydła, znajomość anatomii stawów jest niezbędna dla specjalistów zajmujących się weterynarią oraz zarządzaniem stadem, ponieważ urazy stawów mogą prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, a ich wczesne rozpoznanie może znacząco wpłynąć na dobrostan zwierząt. Ważne jest również, aby wiedzieć, że staw nadgarstkowy u bydła odpowiada ludzkiemu nadgarstkowi, co może ułatwić porównania i zrozumienie mechaniki ruchu. W praktyce, monitorowanie stanu stawu nadgarstkowego w kontekście chorób takich jak zapalenie stawów lub kontuzje jest kluczowe dla utrzymania wysokiej wydajności produkcyjnej i zdrowotnej zwierząt. Znajomość tej anatomii pozwala na skuteczne planowanie działań profilaktycznych oraz szybką interwencję w przypadku wystąpienia problemów zdrowotnych.

Pytanie 30

Wskaź gatunek zwierząt, który posiada kość prącia?

A. Pies

B. Kaczka

C. Świnia

D. Koń

Pies, jako przedstawiciel rzędu psowatych, wykazuje obecność kości prącia, znanej jako os penis. Ta struktura anatomiczna jest istotna dla reprodukcji, ponieważ zapewnia stabilność podczas kopulacji. Kość prącia u psów ułatwia proces zapłodnienia, co jest kluczowe w kontekście hodowli i utrzymania populacji. Obecność os penis jest charakterystyczna dla wielu gatunków ssaków, jednak nie występuje u wszystkich. W praktyce weterynaryjnej znajomość tej anatomicznej struktury ma znaczenie przy diagnostyce i leczeniu schorzeń związanych z układem rozrodczym. Na przykład, interwencje chirurgiczne, takie jak kastracja, mogą wymagać zrozumienia lokalizacji i funkcji kości prącia, a także jej wpływu na otaczające tkanki. Dodatkowo, podczas badania behawioralnego psów, anatomia układu rozrodczego może również odgrywać rolę w zrozumieniu zachowań związanych z terytorialnością i rozmnażaniem. W związku z tym, wiedza na temat kości prącia jest istotna nie tylko w kontekście anatomicznym, ale także behawioralnym oraz klinicznym.

Pytanie 31

Jakim narządem nieparzystym charakteryzują się przeważnie ptaki?

A. nerka

B. nasieniowód

C. jądro

D. jajnik

Odpowiedzi "nerka", "jądro" i "nasieniowód" są niepoprawne z kilku powodów, które wynikają z niepełnego zrozumienia fizjologii ptaków. Nerki, chociaż są istotnymi organami w organizmach ptaków, pełnią funkcję wydalniczą, a nie reprodukcyjną, co sprawia, że nie mogą być uznawane za narząd nieparzysty w kontekście układu rozrodczego. W przypadku jajników, ptaki samice posiadają jeden jajniki, co jest kluczowym aspektem ich biologii. Jądra, z kolei, występują u samców ptaków, a ich liczba jest zwykle parzysta, co wyklucza je jako przykład narządu nieparzystego. Nasieniowód również nie jest narządem nieparzystym, ponieważ jest obecny w parze i służy do transportu nasienia z jąder do kloaki. Typowym błędem myślowym w tym przypadku jest mylenie funkcji narządów oraz ich roli w organizmach, co skutkuje wyborem odpowiedzi, które nie są spójne z faktami biologicznymi. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że w kontekście układów reprodukcyjnych ptaków, to jajniki są jedynymi narządami nieparzystymi u samic.

Pytanie 32

Prawidłowo zbudowane wymię u krów ma kształt

A. kulisty.

B. miskowaty.

C. piętrowy.

D. obwisły.

Wiele osób sądzi, że kulisty czy nawet obwisły kształt wymienia może być korzystny, bo wydaje się, że pomieści więcej mleka. Jednak to typowy błąd myślenia wynikający z obserwacji starych lub wysoko wydajnych krów, u których wymię ulega deformacjom pod wpływem ciężaru. W rzeczywistości kuliste wymię jest trudne do prawidłowego doju – strzyki ustawione są wtedy zbyt blisko siebie lub skierowane pod niekorzystnym kątem, co bardzo utrudnia obsługę zarówno ręczną, jak i mechaniczną. Obwisłe wymię to często efekt złej budowy lub wcześniejszych problemów zdrowotnych. Takie wymię szybko się niszczy, strzyki mogą być narażone na urazy i zabrudzenia, a to prowadzi do większej liczby zakażeń i ogólnie krótszej użytkowości krowy. Często spotykam się też z przekonaniem, że „piętrowy” kształt wymienia jest spotykany u ras o bardzo wysokiej mleczności – ale tak naprawdę taki termin nie funkcjonuje w branżowej klasyfikacji i jest raczej potocznym określeniem pewnych deformacji, które są mocno niepożądane w hodowli. Brak świadomości, czym charakteryzuje się prawidłowe wymię, prowadzi właśnie do wyboru nieodpowiednich zwierząt do hodowli, a to z kolei skutkuje niższą efektywnością produkcji mleka i większymi problemami zdrowotnymi. Profesjonalne wytyczne jasno mówią, że wymię powinno być szerokie, głębokie, dobrze przytwierdzone do ciała i mieć kształt miskowaty, bo tylko taka budowa daje gwarancję zarówno wysokiej wydajności, jak i długowieczności krowy. Niestety, lekceważenie tych standardów często wiąże się z koniecznością przedwczesnej brakacji zwierzęcia i dodatkowymi kosztami w gospodarstwie.

Pytanie 33

Ilustracja przedstawia schemat zewnętrznej budowy nerek

A. krowy.

B. psa.

C. konia.

D. świni.

Ilustracja przedstawia nerkę konia, której charakterystyczny sercowaty kształt wyróżnia ją spośród nerek innych zwierząt. Koń należy do grupy ssaków, które posiadają jedną nerkę o unikalnej morfologii, co jest zgodne z obserwacjami anatomicznymi w dziedzinie weterynarii. Zrozumienie budowy anatomicznej nerek konia jest kluczowe, szczególnie w kontekście zdrowia i dobrostanu tych zwierząt, ponieważ ich układ moczowy różni się od układów innych gatunków. W praktyce weterynaryjnej, znajomość specyfiki nerek koni może być pomocna w diagnostyce chorób takich jak kamica nerkowa czy zapalenie nerek. Właściwe rozpoznanie i zrozumienie różnic anatomicznych między gatunkami są istotne z perspektywy leczenia, jak również przy opracowywaniu programów żywieniowych oraz treningowych, które mogą wpływać na zdrowie nerek. Te aspekty są zgodne z najlepszymi praktykami w opiece nad końmi oraz standardami weterynaryjnymi, które podkreślają indywidualne potrzeby każdego zwierzęcia.

Pytanie 34

Ejakulacja to

A. wytrysk nasienia

B. popęd płciowy

C. wzwód

D. uwolnienie komórki jajowej

Ejakulacja to proces, w którym nasienie jest wydalane z męskich narządów płciowych, co jest kluczowym elementem reprodukcji. To zjawisko jest regulowane przez skomplikowane mechanizmy neurologiczne oraz hormonalne. Ejakulacja następuje zazwyczaj jako wynik podniecenia seksualnego, kiedy dochodzi do skurczów mięśni gładkich w obrębie prostaty i cewki moczowej, co prowadzi do wypchnięcia nasienia na zewnątrz. Praktycznie, zrozumienie ejakulacji jest istotne nie tylko w kontekście prokreacji, ale także zdrowia seksualnego. Na przykład, mężczyźni, którzy mają problemy z ejakulacją, mogą doświadczać trudności w relacjach intymnych, co może prowadzić do problemów psychologicznych. W terapii seksualnej często omawia się kwestie ejakulacji oraz jej wpływ na satysfakcję seksualną partnerów. Ponadto, znajomość procesu ejakulacji jest niezbędna w kontekście edukacji seksualnej, aby prawidłowo informować młodzież o biologii człowieka i konsekwencjach aktywności seksualnej.

Pytanie 35

Rysunek przedstawia kształty szyi u koni. Kształt oznaczony literą b oznacza szyję

A. prawidłową.

B. jelenią.

C. łabędzią.

D. garbatą.

Wybór opcji z garbatą szyją to nie jest najlepszy pomysł. Taka szyja ma wypukły, nieproporcjonalny kształt, a to zupełnie nie pasuje do elegancji szyi łabędzia. Podobnie, odpowiedzi z jelenią szyją też są nietrafione, bo ona jest krótsza i masywniejsza, co nie przypomina konia z rysunku. Jestem zdania, że 'prawidłowa' odpowiedź jest myląca, bo to pojęcie jest subiektywne i nie odnosi się do tego konkretnego kształtu. Ważne jest, żeby zrozumieć, że każdy z tych kształtów ma swoje znaczenie w anatomii koni i innych zwierząt. To ma kluczowe znaczenie w sporcie, a niewłaściwa ocena kształtu szyi może prowadzić do różnych problemów w hodowli oraz wyborze koni do dyscyplin jeździeckich. Dlatego warto przy tych wyborach kierować się nie tylko wyglądem, ale też tym, jak dany kształt wpływa na funkcjonalność konia oraz standardy w branży.

Pytanie 36

Gdzie występuje kość krucza?

A. u kur

B. u bydła

C. u psów

D. u koni

Kość krucza, znana także jako kość krucza ptasiej, występuje u kur i jest kluczowym elementem układu kostnego tych ptaków. Jest to specyficzna struktura, która pełni istotne funkcje związane z biomechaniką, umożliwiając ptakom efektywne poruszanie się oraz latanie. U kur, kość krucza jest szczególnie ważna w kontekście ich zdolności do skakania oraz poruszania skrzydłami. W praktyce, zrozumienie anatomii kości kruczej ma zastosowanie w hodowli kur, zwłaszcza w kontekście poprawy ich wydajności produkcyjnej oraz zdrowia. Dodatkowo, w badaniach naukowych i weterynaryjnych, kość krucza stanowi ważny punkt odniesienia w analizie rozwoju oraz ewolucji ptaków. W środowisku hodowlanym, znajomość anatomicznych aspektów kości kruczej pozwala na lepszą diagnostykę oraz leczenie schorzeń związanych z układem ruchu u kur.

Pytanie 37

Obecność jakiego składnika w pożywieniu wpływa na rozwój przedżołądków u cieląt?

A. probiotyków

B. żelaza

C. włókna

D. białka

Włókno pokarmowe odgrywa kluczową rolę w rozwoju przedżołądków u cieląt, ponieważ stymuluje ich rozwój i funkcjonowanie. Przedżołądki, do których zalicza się żwacz, czepiec i księgi, są odpowiedzialne za fermentację i trawienie pokarmu roślinnego, co jest istotne dla zdrowia i wzrostu zwierząt. Wprowadzenie włókna do diety cieląt pobudza ich naturalne zachowania żerowania, co z kolei prowadzi do zwiększonej produkcji śliny, niezbędnej do neutralizacji kwasów w żwaczu. Standardy żywienia wskazują, że odpowiednia ilość włókna w diecie cieląt powinna wynosić co najmniej 15-20% suchej masy. Przykłady źródeł włókna to siano, kiszonka z traw i pasze objętościowe, które powinny być wprowadzane do diety cieląt już od 3-4 tygodnia życia, aby zapewnić prawidłowy rozwój ich układu pokarmowego. Dbanie o odpowiednią ilość włókna w diecie nie tylko wspiera rozwój przedżołądków, ale także wpływa na ogólny stan zdrowia zwierząt, w tym na ich odporność na choroby, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w hodowli bydła.

Pytanie 38

Aby zredukować obrzęk uszkodzonych tkanek oraz złagodzić ból, powinno się zastosować

A. spirytus

B. wodę utlenioną

C. zimne okłady

D. ciepłe okłady

Zimne okłady to naprawdę dobry sposób na zmniejszenie opuchlizny i bólu, zwłaszcza jak się stłuczesz czy masz jakieś urazy tkanek miękkich. Kiedy chłodzisz jakiś obszar, naczynia krwionośne się zwężają, co zmniejsza przepływ krwi do rany i w efekcie obrzęk. Co więcej, zimne okłady pomagają też w zniwelowaniu bólu, bo znieczulają nerwy. W praktyce najlepiej jest stosować je przez 15-20 minut co godzinę przez około dwa dni po urazie. Pamiętaj, żeby nie kłaść lodu bezpośrednio na skórę, bo można sobie zrobić krzywdę. Lepszy będzie ręcznik albo coś w tym stylu. Warto to robić, bo te zasady są dobrze znane w medycynie, zarówno w pierwszej pomocy, jak i w rehabilitacji po urazach sportowych. Zimne okłady są szczególnie polecane, bo szybka reakcja potrafi naprawdę przyspieszyć zdrowienie.

Pytanie 39

Które zwierzę ma macicę przypominającą kształtem rogi barana?

A. u świni

B. u klaczy

C. u suki

D. u krowy

Wybór odpowiedzi, że macica przypominająca kształtem rogi barana występuje u suki, świni lub klaczy, jest nieprawidłowy i wynika z nieporozumień dotyczących anatomii tych zwierząt. U suki, macica ma kształt jednorodny, z jedną komorą, co czyni ją znacznie prostszą w budowie niż u krowy. W przypadku świni, macica jest bardziej rozbudowana, ale jej kształt nie przypomina rogu barana, a raczej jest bardziej cylindryczny i dostosowany do dużych miotów. Klacze z kolei posiadają macicę o kształcie bardziej zbliżonym do tego, co obserwuje się u suk, z jednolitą strukturą, która nie wykazuje charakterystycznych rogu barana. Te różnice w budowie macicy są kluczowe w kontekście reprodukcji i zdrowia zwierząt, a ich zrozumienie jest niezbędne dla odpowiedniego zarządzania hodowlą. Typowe błędy myślowe w tym zakresie często związane są z ogólnymi wyobrażeniami na temat budowy narządów wewnętrznych i pomijaniem istotnych różnic pomiędzy gatunkami. Uświadamiając sobie te różnice, można lepiej zrozumieć specyfikę zdrowia i reprodukcji różnych zwierząt gospodarskich, co jest niezbędne dla skutecznego ich zarządzania oraz zapewnienia dobrostanu.

Pytanie 40

Jakie narząd produkuje hormony - insulinę i glukagon?

A. śledzionę

B. wątrobę

C. trzustkę

D. nadnercze

Insulina i glukagon są hormonami produkowanymi przez trzustkę, która pełni kluczową rolę w regulacji metabolizmu glukozy w organizmie. Insulina, wydzielana przez komórki beta wysp Langerhansa, obniża poziom glukozy we krwi poprzez wspomaganie transportu glukozy do komórek oraz stymulowanie syntezy glikogenu w wątrobie i mięśniach. Przykładowo, po posiłku, kiedy poziom glukozy we krwi wzrasta, insulina jest wydzielana, co pozwala na efektywne wykorzystanie glukozy jako źródła energii. Z kolei glukagon, produkowany przez komórki alfa, działa w przeciwnym kierunku; jego głównym zadaniem jest zwiększenie poziomu glukozy we krwi poprzez stymulację glikogenolizy i glukoneogenezy w wątrobie. Dzięki tym dwóm hormonem organizm utrzymuje homeostazę poziomu glukozy, co jest szczególnie istotne dla osób z cukrzycą, które muszą monitorować i regulować te procesy.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej