Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Automatyk
Kwalifikacja: ELM.01 - Montaż, uruchamianie i obsługiwanie układów automatyki przemysłowej
Data rozpoczęcia: 16 czerwca 2026 10:47
Data zakończenia: 16 czerwca 2026 11:13

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Przedstawiony na rysunku czujnik jest przeznaczony do detekcji

A. temperatury.

B. pola magnetycznego.

C. napiężeń.

D. ciśnienia.

To, co widzisz na zdjęciu, to czujnik typu kontaktron, który służy do detekcji pola magnetycznego. Kontaktrony są powszechnie używane w różnych zastosowaniach, takich jak systemy alarmowe, gdzie wykrywają obecność lub ruch drzwi i okien. Działają na zasadzie magnetycznego zamknięcia obwodu - kiedy w pobliżu znajdzie się magnes, dwie metalowe blaszki wewnątrz szklanej obudowy stykają się, zamykając obwód elektryczny. W przemyśle te czujniki są również stosowane do wykrywania pozycji maszyn czy robotów, a także w urządzeniach takich jak liczniki rowerowe, gdzie magnes zamocowany na kole zamyka obwód kontaktronu z każdą pełną rewolucją. Co ciekawe, kontaktrony są bardzo niezawodne, ponieważ nie mają mechanicznych części ruchomych, co zmniejsza ryzyko awarii. Moim zdaniem, to niesamowite, że coś tak prostego w konstrukcji może być tak użyteczne w tylu dziedzinach.

Pytanie 2

Który miernik należy zastosować w miejscu oznaczonym literą X na schemacie elektrycznym przedstawionym na rysunku?

A. Omomierz.

B. Częstotliwościomierz.

C. Woltomierz.

D. Amperomierz.

Amperomierz to właściwy wybór, ponieważ mierzy prąd płynący przez obwód. W miejscu oznaczonym literą X mamy do czynienia z typową konfiguracją obwodu, gdzie chcemy zmierzyć prąd przepływający przez R2 i R3. Amperomierz włączamy szeregowo z elementami, przez które płynie prąd, co umożliwia dokładny pomiar bez zakłóceń. W praktyce, dobrze zamontowany amperomierz ma mały opór wewnętrzny, aby nie wpływać na obwód. Warto pamiętać, że dla bezpieczeństwa i dokładności pomiaru, amperomierz powinien być przystosowany do zakresu mierzonego prądu. W sytuacjach przemysłowych, gdzie mamy do czynienia z większymi wartościami prądów, używa się czasem przekładników prądowych. Przykładowo, w instalacjach elektrycznych takie pomiary pomagają w diagnozowaniu problemów i optymalizacji zużycia energii. Moim zdaniem, zrozumienie działania amperomierza to kluczowy element dla każdego początkującego elektryka, bo to narzędzie jest podstawą w codziennej pracy z obwodami elektrycznymi.

Pytanie 3

Na schemacie przedstawiono

A. konwerter łącza szeregowego na łącze światłowodowe.

B. przetwornik napięcia AC na prąd AC.

C. regulowany wzmacniacz napięć lub prądów zmiennych.

D. przetwornik pomiarowy prądu lub napięcia AC.

Na przedstawionym schemacie nie mamy ani przetwornika napięcia AC, ani wzmacniacza sygnałów, ani przetwornika pomiarowego. Widać tu wyraźnie interfejs komunikacyjny RS-232 po lewej stronie (z liniami TxD, RxD, 0V, Sh) oraz wyjścia oznaczone FO po stronie prawej, czyli Fiber Optic – światłowód. To jednoznacznie wskazuje na konwerter łącza szeregowego na łącze światłowodowe. Pozostałe odpowiedzi są niezgodne z charakterem urządzenia: przetwornik napięcia AC na prąd AC służyłby w pomiarach energii elektrycznej, a nie w transmisji danych; przetwornik pomiarowy dotyczy konwersji sygnałów analogowych (np. 0–10 V lub 4–20 mA), nie cyfrowych; natomiast wzmacniacz napięć AC nie posiadałby torów transmisyjnych z diodami optycznymi, jak na tym schemacie. Typowym błędem jest skojarzenie symbolu zasilania (24–240 V AC/DC) z przetwornikami pomiarowymi, ale w tym przypadku napięcie służy jedynie do zasilania modułu komunikacyjnego. Konwertery RS-232/FO stosuje się wtedy, gdy wymagana jest galwaniczna izolacja lub duża odporność na zakłócenia elektromagnetyczne, np. w przemyśle automatyki, kolejnictwie czy telekomunikacji. W praktyce urządzenie to jest niezbędne wszędzie tam, gdzie tradycyjny RS-232 nie zapewnia wystarczającego zasięgu lub bezpieczeństwa transmisji – a więc jego rola jest czysto komunikacyjna, nie pomiarowa.

Pytanie 4

Do sygnalizacji położenia tłoka siłownika pneumatycznego, którego symbol graficzny pokazano na rysunku, należy zastosować czujnik

A. ultradźwiękowy.

B. magnetyczny.

C. indukcyjny.

D. pojemnościowy.

Wybór innego rodzaju czujnika niż magnetyczny do sygnalizacji położenia tłoka siłownika pneumatycznego nie jest najlepszym rozwiązaniem. Zacznijmy od czujnika indukcyjnego. Ten typ czujnika działa poprzez wykrywanie zmian pola elektromagnetycznego w obecności metalowych obiektów. Jednak tłok siłownika nie zawsze musi być wykonany z metalu, co oznacza, że czujnik indukcyjny może nie działać prawidłowo, jeżeli materiał tłoka nie współdziała z polem elektromagnetycznym. Czujnik pojemnościowy z kolei wykrywa zmiany pojemności elektrycznej w obecności różnych materiałów, ale jego zastosowanie w tym przypadku może być ograniczone przez jego wrażliwość na zmiany wilgotności i inne czynniki środowiskowe. Jest to mniej precyzyjne rozwiązanie w porównaniu do czujników magnetycznych. Czujnik ultradźwiękowy, który działa na zasadzie wysyłania i odbierania fal dźwiękowych, również nie jest idealny. Chociaż jest bardzo wszechstronny, jego dokładność może być zakłócana przez zmienne warunki akustyczne, takie jak odbicia fal dźwiękowych od pobliskich obiektów. Często popełnianym błędem jest zakładanie, że uniwersalność czujnika oznacza jego najlepszą adaptację do każdego środowiska, co nie zawsze jest prawdą. Podsumowując, każdy z tych czujników ma swoje zastosowania, ale w przypadku sygnalizacji położenia tłoka siłownika pneumatycznego, wybór powinien paść na czujnik magnetyczny, ze względu na jego precyzyjność, odporność na warunki środowiskowe i łatwość integracji z systemami automatyki.

Pytanie 5

Na podstawie danych zawartych w tabeli wskaż co oznacza litera H w oznakowaniu przewodu elektrycznego, układanego na stałe?

Oznakowanie przewodów elektrycznych
Pozycja	Oznakowanie	Znaczenie oznakowania
1 Materiał powłoki zewnętrznej	Brak oznaczenia	Przewód jednożyłowy bez powłoki
	Gs	Guma silikonowa
	H	Materiał bezhalogenowy
	Y	Polwinit
2 Materiał żyły	Brak oznaczenia	Miedź
	A	Aluminium
	F	Stal
3 Budowa żyły	D	Jednodrutowa (drut okrągły)
	Dc	Jednodrutowa ocynowana (drut okrągły)
	L	Wielodrutowa linka
	Lc	Wielodrutowa linka ocynowana
	Lg	Wielodrutowa o zwiększonej giętkości (linka giętka)
	Lgg	Wielodrutowa o specjalnej giętkości (linka bardzo giętka)
4 Materiał izolacji żył	G	Guma
	Gs	Guma silikonowa
	S	Guma silikonowa (w przewodach z żyłą Lgg)
	Y	Polwinit
	Zb	Tworzywo fluoroorganiczne

A. Izolacja żył wykonana z polwinitu.

B. Zewnętrzna powłoka izolacyjna wykonana z materiału bezhalogenowego.

C. Zewnętrzna powłoka izolacyjna wykonana z gumy silikonowej.

D. Izolacja żył wykonana z gumy.

Litera 'H' w oznakowaniu przewodów elektrycznych wskazuje na materiał bezhalogenowy użyty do zewnętrznej powłoki izolacyjnej. To istotna informacja, zwłaszcza w kontekście bezpieczeństwa pożarowego. Materiały bezhalogenowe nie emitują toksycznych gazów podczas spalania, co jest kluczowe w środowiskach, gdzie ludzie mogą być narażeni na dym, jak np. budynki użyteczności publicznej czy transport publiczny. Z mojego doświadczenia, coraz więcej firm stawia na takie rozwiązania, ponieważ pożary mogą stanowić duże zagrożenie dla życia. Takie przewody są zgodne z normami międzynarodowymi, takimi jak IEC 60754 czy EN 50267, które określają limity emisji dymu i toksycznych gazów. W praktyce, instalując przewody z oznaczeniem 'H', zapewniamy wyższy poziom bezpieczeństwa i spełniamy rygorystyczne wymagania ochrony środowiska. Warto zwrócić uwagę, że coraz częściej przepisy wymagają stosowania przewodów bezhalogenowych w miejscach publicznych. Wiedza o materiałach izolacyjnych i ich właściwościach jest kluczem do prawidłowego doboru przewodów w projektach elektroinstalacyjnych.

Pytanie 6

Który rozrusznik typu „softstart” należy zastosować do łagodnego rozruchu silnika 1-fazowego prądu przemiennego o mocy 0,3 kW, jeżeli będzie on zamontowany bez dodatkowej obudowy, bezpośrednio przy silniku pracującym w środowisku wysokiego zapylenia?

A. Rozrusznik 1.

B. Rozrusznik 4.

C. Rozrusznik 3.

D. Rozrusznik 2.

Wybór odpowiedniego rozrusznika softstart to nie tylko kwestia dopasowania mocy, ale też warunków środowiskowych, w jakich będzie on pracował. Rozruszniki 1 i 4, mimo że obsługują odpowiednie napięcie 1x230 V, posiadają obudowy o stopniu ochrony IP 20. Oznacza to, że są one tylko zabezpieczone przed ciałami stałymi większymi niż 12,5 mm, co nie jest wystarczające w środowisku wysokiego zapylenia. Bardzo często zapomina się, że pył może być jednym z najważniejszych czynników wpływających na niezawodność sprzętu elektrycznego. Rozrusznik 2, choć ma wyższy stopień ochrony IP 67, przeznaczony jest do pracy na wyższe napięcia (380-415 V), więc nie nadaje się do silnika jednofazowego na 230 V. Brak zgodności napięcia może prowadzić do nieprawidłowego działania urządzenia lub nawet jego uszkodzenia. Często pojawia się błędne przekonanie, że wyższy stopień ochrony zawsze oznacza lepszy wybór, ale nie można pomijać kwestii dopasowania do specyfikacji technicznej całego systemu. Kluczem do sukcesu jest zawsze pełne zrozumienie wymagań aplikacji i środowiska, w jakim urządzenie będzie pracować, co pozwala unikać niepotrzebnych kosztów i potencjalnych awarii.

Pytanie 7

W układzie regulacji temperatury zastosowano czujnik Pt500. Jaką wartość rezystancji czujnika w temperaturze 0 °C pokaże omomierz?

A. 0 Ω

B. 500 Ω

C. 100 Ω

D. 1 000 Ω

Czujnik Pt500 to popularny typ czujnika rezystancyjnego wykonanego z platyny, który ma rezystancję nominalną 500 Ω przy temperaturze 0 °C. Platyna jest stosowana ze względu na jej stabilność chemiczną i liniowy przyrost rezystancji wraz ze wzrostem temperatury, co czyni ją idealnym materiałem do precyzyjnych pomiarów temperatury. W praktyce oznacza to, że czujnik Pt500 będzie miał wartość 500 Ω w temperaturze zera stopni Celsjusza. Dlaczego to takie ważne? W inżynierii i automatyzacji, precyzyjne pomiary temperatury są kluczowe dla utrzymania procesów produkcyjnych w odpowiednich warunkach. Czujniki Pt500 są stosowane w wielu aplikacjach, od kontroli klimatyzacji po zaawansowane procesy przemysłowe, ponieważ oferują wysoką dokładność i stabilność pomiarów. Ich zastosowanie jest szeroko zgodne ze standardami przemysłowymi, gdzie stabilność i niezawodność są priorytetami. Warto pamiętać, że rezystancja czujnika zmienia się zgodnie z wzrostem temperatury, co pozwala na precyzyjne określenie aktualnych warunków termicznych. To sprawia, że są one wyjątkowo przydatne w środowiskach wymagających dokładnego monitorowania temperatury.

Pytanie 8

Na podstawie fragmentu dokumentacji przekaźnika wskaż zaciski, do których należy podłączyć napięcie zasilania 24 V DC.

A. Do zacisku 1 podłączyć „+”, a do zacisku 3 „-”

B. Do zacisku 3 podłączyć „+”, a do zacisku 4 „-”

C. Do zacisku 1 podłączyć „-”, a do zacisku 3 „+”

D. Do zacisku 3 podłączyć „-”, a do zacisku 4 „+”

Podłączenie napięcia zasilania 24 V DC do zacisków 3 i 4 jest zgodne z dokumentacją przedstawioną na schemacie. Zacisk 3 służy jako punkt podłączenia „-”, a zacisk 4 jako „+”. To typowe oznaczenie dla zasilania urządzeń elektronicznych, gdzie biegunowość ma znaczenie dla prawidłowego działania układów. W schemacie wyraźnie widać, że obwód dla 24 V DC jest oddzielony od obwodu 230 V AC, co jest zgodne z zasadami bezpieczeństwa i dobrymi praktykami w elektronice. W praktyce często stosuje się zaciski oznaczone jako „+” i „-” w urządzeniach zasilanych napięciem stałym, co zapobiega błędnemu podłączeniu i potencjalnym uszkodzeniom. Dlatego, jeśli pracujesz z urządzeniami elektronicznymi, zawsze zwracaj uwagę na poprawne oznaczenie zacisków. I pamiętaj, że przy pracy z napięciem, nawet tak niskim jak 24 V, kluczowe jest przestrzeganie zasad bezpieczeństwa. Z mojego doświadczenia wynika, że takie detale jak poprawna biegunowość to podstawa w pracy z elektroniką.

Pytanie 9

Urządzenie przedstawione na rysunku to

A. dławik.

B. silnik prądu zmiennego.

C. silnik prądu stałego.

D. transformator.

Silnik prądu zmiennego, szczególnie synchroniczny, jest kluczowym elementem wielu urządzeń, które wykorzystują elektryczność przemienną. To właśnie on odpowiada za precyzyjne sterowanie ruchem i synchronizację, co czyni go idealnym do zastosowań takich jak napędy precyzyjnych mechanizmów zegarowych czy systemy automatyki. Takie silniki działają w określonym rytmie zgodnie z częstotliwością sieci zasilającej, co zapewnia im stabilność obrotów. Z mojego doświadczenia wynika, że ważnym aspektem jest również ich efektywność energetyczna, co przekłada się na mniejsze zużycie prądu w dłuższym okresie użytkowania. Warto zauważyć, że standardy takie jak IEC czy RoHS zapewniają, że są one produkowane zgodnie z rygorystycznymi normami jakości i bezpieczeństwa. Dzięki temu są nie tylko wydajne, ale też bezpieczne w użytkowaniu. W praktyce, wybierając silnik synchroniczny, masz pewność, że osiągniesz dużą precyzję i niezawodność działania, co jest kluczowe w wielu aplikacjach przemysłowych i domowych.

Pytanie 10

Na przedstawionym rysunku siłownik jest połączony ze słupkiem za pomocą

A. kołnierza przedniego.

B. łapy.

C. jarzma.

D. ucha.

Siłownik połączony ze słupkiem za pomocą ucha to jedno z najczęściej stosowanych rozwiązań w mechanice. Ucho, jako element maszyny, pozwala na łatwe i pewne przymocowanie siłownika, co jest kluczowe dla jego poprawnego działania. W praktyce, takie połączenie umożliwia obrót siłownika wokół osi ucha, co jest niezbędne w wielu aplikacjach, takich jak automatyka bram czy napędy maszynowe. Dzięki użyciu ucha można osiągnąć większą elastyczność konstrukcyjną oraz zapewnić odpowiednią wytrzymałość połączenia. W standardach projektowych, jak normy DIN czy ISO, uwzględnia się ten sposób montażu ze względu na jego skuteczność oraz łatwość implementacji. Dobrze zamocowane ucho minimalizuje ryzyko uszkodzeń i zwiększa trwałość całego systemu, co jest niezwykle ważne w długoterminowej eksploatacji. Przy projektowaniu takich połączeń inżynierowie zwracają uwagę na odpowiednie materiały oraz wytrzymałość na obciążenia dynamiczne.

Pytanie 11

Przyrząd do sprawdzania średnicy otworów przedstawia

A. ilustracja 3.

B. ilustracja 1.

C. ilustracja 4.

D. ilustracja 2.

Ilustracja 1 przedstawia przyrząd do sprawdzania średnicy otworów, znany jako szczelinomierz lub wzornik do otworów. To narzędzie jest niezwykle przydatne w warsztatach i laboratoriach, gdzie precyzyjne pomiary są kluczowe. Szczelinomierze pozwalają na dokładne określenie średnicy otworu, co jest niezbędne np. przy dopasowywaniu śrub czy trzpieni. W praktyce używanie takiego przyrządu jest szczególnie istotne w branżach takich jak motoryzacja, gdzie dokładność ma bezpośredni wpływ na funkcjonalność i bezpieczeństwo. Z mojego doświadczenia wynika, że szczelinomierze są także używane w przemyśle lotniczym czy w produkcji maszyn, gdzie precyzja ma ogromne znaczenie. Standardy branżowe, jak ISO 286, zalecają używanie takich narzędzi do zapewnienia odpowiedniej tolerancji pasowania. Co więcej, regularna kalibracja tych urządzeń gwarantuje ich niezawodność, co jest kluczowe w utrzymaniu jakości produkcji.

Pytanie 12

Silnik trójfazowy napędzający taśmociąg linii montażowej jest sterowany za pomocą układu łagodnego rozruchu. Aby czas zatrzymania silnika wynosił 1 sekundę, konieczne jest ustawienie pokrętła

A. środkowego na 100

B. górnego na 1

C. dolnego na 1

D. dolnego i górnego na 1

Poprawne jest ustawienie dolnego pokrętła (oznaczonego jako t-Stop) na wartość 1 sekundy. Na przedstawionym panelu widoczne są trzy potencjometry: t-Start, U-Start i t-Stop. Pierwszy odpowiada za czas łagodnego rozruchu, drugi za napięcie początkowe przy starcie silnika, a trzeci – dolny – za czas łagodnego zatrzymania. W zadaniu chodzi o uzyskanie zatrzymania w czasie 1 sekundy, więc należy wyregulować właśnie t-Stop. W praktyce przemysłowej taki układ softstartu pozwala uniknąć gwałtownych zmian momentu i obciążeń mechanicznych przy zatrzymywaniu taśmociągu. Ustawienie t-Stop = 1 s oznacza, że napięcie na wyjściu będzie płynnie redukowane do zera w ciągu jednej sekundy, co zapobiega szarpnięciom i luzom w układzie przeniesienia napędu. Moim zdaniem to jedno z najważniejszych ustawień przy układach transportowych – zbyt krótki czas powoduje zbyt szybkie hamowanie i naprężenia w taśmie, a zbyt długi wydłuża cykl produkcyjny. Warto też pamiętać, że t-Start i t-Stop powinny być ustawione proporcjonalnie do masy i bezwładności całego układu, aby zachować płynność pracy.

Pytanie 13

Na podstawie przedstawionej listy kontrolnej procedury postępowania uruchomieniowego przed załączeniem układu regulacji opartym na sterowniku PLC należy w pierwszej kolejności sprawdzić

A. prawidłowość podłączeń przewodów ochronnych w układzie.

B. położenie przełącznika trybu pracy sterownika PLC.

C. kolejność podłączeń elementów wejściowych do sterownika.

D. kolejność podłączeń elementów wyjściowych do sterownika.

Sprawdzenie prawidłowości podłączeń przewodów ochronnych w układzie jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa każdego systemu elektrycznego, w tym układów z sterownikami PLC. Przewody ochronne są częścią systemu zabezpieczającego przed porażeniem prądem elektrycznym. Ich głównym zadaniem jest odprowadzenie potencjalnie niebezpiecznego prądu do ziemi, co minimalizuje ryzyko porażenia prądem użytkowników. W praktyce oznacza to, że w przypadku wystąpienia awarii, np. przebicia izolacji przewodu fazowego, wszelkie niebezpieczne napięcia są natychmiastowo sprowadzone do ziemi. Z tego powodu, przed uruchomieniem układu regulacji opartego na PLC, ważne jest, aby upewnić się, że przewody ochronne są prawidłowo podłączone. Standardy branżowe, takie jak normy IEC czy EN, podkreślają wagę prawidłowego uziemienia i ochrony przed porażeniem. Moim zdaniem, ignorowanie tego kroku to jak chodzenie po linie bez siatki bezpieczeństwa. Pamiętajmy, że w dziedzinie elektryki bezpieczeństwo zawsze powinno być na pierwszym miejscu.

Pytanie 14

Do pomiaru luzów pomiędzy współpracującymi powierzchniami służy

A. mikrometr.

B. szczelinomierz.

C. liniał sinusowy.

D. przymiar kreskowy.

Szczelinomierz to narzędzie powszechnie stosowane w przemyśle, gdy chcemy zmierzyć niewielkie luki między powierzchniami. Złożony jest z zestawu cienkich blaszek o różnej grubości, które pozwalają na dokładne określenie wielkości szczeliny. Wyobraź sobie sytuację, w której montujesz dwie metalowe części i musisz upewnić się, że pasują do siebie idealnie. W takim przypadku szczelinomierz jest nieoceniony. Często używają go mechanicy samochodowi do ustawiania luzów zaworowych w silnikach spalinowych. Z mojego doświadczenia wynika, że umiejętne posługiwanie się szczelinomierzem potrafi zaoszczędzić wiele problemów związanych z nadmiernym zużyciem części lub hałasem. W standardach przemysłowych często wymaga się precyzyjnego dopasowania elementów, a szczelinomierz jest narzędziem, które umożliwia sprostanie tym wymaganiom. Pamiętaj, że właściwy dobór narzędzi pomiarowych w dużym stopniu wpływa na jakość gotowego produktu, co jest kluczowe, szczególnie w produkcji masowej. Dodatkowo, użycie szczelinomierza jest stosunkowo proste i szybkie, nie wymaga skomplikowanych procedur kalibracyjnych, co czyni go idealnym wyborem w wielu sytuacjach przemysłowych.

Pytanie 15

W której przemysłowej sieci komunikacyjnej stosowane jest urządzenie przedstawione na rysunku?

A. Profinet

B. Modbus

C. DeviceNet

D. Profibus

Wybór innych odpowiedzi może wynikać z nieznajomości specyfiki różnych sieci przemysłowych. DeviceNet to standard oparty na sieciach CAN i jest używany głównie do komunikacji w mniejszych systemach automatyki. Jego zastosowanie jest z reguły ograniczone do prostszych urządzeń, takich jak czujniki i aktuatory. Modbus z kolei to jeden z najstarszych i najbardziej wszechstronnych protokołów komunikacyjnych, używany szeroko w różnych branżach, ale pierwotnie nie oparty na Ethernecie, co odróżnia go od Profinet. Profibus, mimo że jest blisko spokrewniony z Profinet, działa na innych zasadach, często z użyciem magistrali szeregowej. Typowe błędy w rozumieniu to mylenie standardów opartych na Ethernecie z tymi, które na nim nie bazują. Ważne jest, aby pamiętać, że Profinet, jako protokół oparty na Ethernecie, oferuje większą elastyczność i możliwości w integracji z systemami IT niż inne wymienione technologie. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, jakie protokoły i urządzenia są najbardziej odpowiednie dla danego zastosowania.

Pytanie 16

Rysunek poglądowy przedstawia budowę przekaźnika. Strzałka wskazuje

A. styki.

B. cewkę.

C. rdzeń.

D. zworę.

Zworę w przekaźniku możemy porównać do mostka, który umożliwia przepływ prądu pomiędzy różnymi częściami układu po zadziałaniu cewki. W momencie, gdy przez cewkę przepływa prąd, generuje ona pole magnetyczne, które przyciąga zworę. To powoduje zamknięcie lub otwarcie obwodu elektrycznego, w zależności od typu przekaźnika. Zwora jest kluczowym elementem w przekaźnikach elektromagnetycznych, które są powszechnie stosowane w automatyce przemysłowej. Dzięki niej można sterować większymi obciążeniami przy pomocy niewielkich prądów. Moim zdaniem, znajomość działania zwory jest fundamentem w zrozumieniu pracy przekaźników. W praktyce, przekaźniki są często używane w aplikacjach, gdzie istotne jest odseparowanie obwodów o różnych poziomach napięcia czy mocy. Przestrzeganie standardów branżowych, takich jak EN 61810 dotyczący przekaźników elektromagnetycznych, jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i niezawodności działania układów automatyki.

Pytanie 17

Na którym rysunku przedstawiono symbol graficzny będący oznaczeniem napędu łącznika uruchamianego przez obrót?

A. Rysunek 4

B. Rysunek 2

C. Rysunek 1

D. Rysunek 3

Wybór niewłaściwego symbolu może wynikać z nieznajomości specyfiki oznaczeń stosowanych w elektrotechnice. Rysunki 1, 2 i 4 mogą wprowadzać w błąd, ponieważ nie są standardowym oznaczeniem napędu łącznika uruchamianego przez obrót. Na przykład rysunek 1 przypomina symbole stosowane do oznaczania innych funkcji, takie jak przyciski czy wyłączniki, ale nie odnosi się do napędu obrotowego. Podobnie, rysunek 2 może sugerować mechaniczny sposób działania, lecz brak charakterystycznych elementów obrotu sprawia, że odbiega od właściwego oznaczenia. Często spotykaną pomyłką jest mylenie symboli graficznych z powodu ich podobieństwa wizualnego, co prowadzi do błędów w interpretacji schematów. Aby uniknąć takich niejasności, warto zaznajomić się z obowiązującymi normami, które określają wygląd symboli wykorzystywanych w dokumentacji technicznej. Ważne jest, by analizować kontekst zastosowania symbolu i jego miejsce w schemacie, co pomaga zrozumieć jego funkcję i zastosowanie. Dokładne zrozumienie symboliki to klucz do efektywnego projektowania i użytkowania systemów elektrycznych.

Pytanie 18

Do przykręcenia zaworu za pomocą śruby przedstawionej na rysunku należy użyć

A. klucza hydraulicznego nastawnego.

B. klucza „francuskiego”.

C. wkrętaka gwiazdkowego.

D. klucza imbusowego.

Klucz imbusowy jest nieodzownym narzędziem w przypadku pracy ze śrubami posiadającymi sześciokątne gniazdo. Ten typ śruby, znany jako śruba z łbem na klucz imbusowy, jest szeroko stosowany w wielu dziedzinach, od meblarstwa po inżynierię mechaniczną. Klucz imbusowy, czasami nazywany kluczem sześciokątnym, cechuje się prostotą budowy, co czyni go niezwykle praktycznym w użyciu. Jednym z głównych powodów popularności tego rozwiązania jest możliwość uzyskania dużego momentu obrotowego bez ryzyka uszkodzenia łba śruby. Użycie klucza imbusowego jest zgodne ze standardami ISO dla narzędzi ręcznych, co gwarantuje jego uniwersalność i zgodność z większością śrub tego typu na całym świecie. W praktyce, śruby na klucz imbusowy są często wykorzystywane w konstrukcjach, gdzie dostęp jest ograniczony, ponieważ klucz imbusowy może być stosowany pod kątem. To także narzędzie, które z powodzeniem znajdziemy w wielu zestawach do samodzielnego montażu, popularnych wśród skandynawskich firm meblowych. Moim zdaniem, jeśli ktoś często pracuje z montażem lub demontażem różnych elementów, posiadanie zestawu kluczy imbusowych to absolutna konieczność.

Pytanie 19

Która z przekładni mechanicznych na pokazanych rysunkach pracuje zgodnie z przedstawionym schematem kinematycznym?

A. Przekładnia 1.

B. Przekładnia 3.

C. Przekładnia 2.

D. Przekładnia 4.

Schemat kinematyczny przedstawia przekładnię, w której osie wałów przecinają się pod kątem prostym – a więc klasyczną przekładnię stożkową. Przekładnia 2 to przekładnia pasowa, gdzie moment przenoszony jest przez elastyczny pas, a osie wałów są równoległe, więc nie odpowiada ona rysunkowi. Przekładnia 3 przedstawia układ ślimakowy – osie również przecinają się pod kątem prostym, ale nie w jednym punkcie, lecz są przesunięte, co daje zupełnie inny charakter pracy (przekształcenie ruchu obrotowego z dużym przełożeniem i samohamownością). Z kolei przekładnia 4 to przekładnia śrubowa, w której osie wałów są równoległe i zazębienie odbywa się liniowo. Typowym błędem jest utożsamianie każdego układu o kącie 90° z przekładnią stożkową – tymczasem tylko ona ma zęby ukształtowane na powierzchni stożka i zapewnia bezpośrednie, punktowe przenoszenie momentu między osiami przecinającymi się w jednym punkcie. W praktyce błędny dobór przekładni może powodować nieprawidłowe przeniesienie siły, zwiększony hałas lub nawet uszkodzenie łożysk i wałów. Dlatego w schematach zawsze zwraca się uwagę na wzajemne położenie osi i rodzaj zazębienia.

Pytanie 20

Na rysunku przedstawiono symbol graficzny czujnika

A. pojemnościowego.

B. indukcyjnego.

C. magnetycznego.

D. optycznego.

Przedstawiony symbol to czujnik optyczny. Na rysunku widać charakterystyczny symbol diody emitującej światło (LED) oraz odbiornika, najczęściej fototranzystora lub fotodiody. To właśnie ten zestaw elementów odpowiada za działanie czujników optycznych, które wykrywają obiekty poprzez analizę promienia światła – odbitego lub przerwanego. W praktyce czujniki optyczne dzielą się na refleksyjne, bariery i odbiciowe. W automatyce przemysłowej wykorzystuje się je np. do zliczania elementów na taśmie, wykrywania obecności detali, kontroli etykiet lub pomiaru prędkości obrotowej. Ich ogromną zaletą jest bezkontaktowa praca i bardzo szybka reakcja, co pozwala uniknąć zużycia mechanicznego. Moim zdaniem warto zwrócić uwagę na strzałki przy symbolu – pokazują kierunek emisji światła, co pomaga odróżnić czujniki optyczne od innych typów w dokumentacji technicznej.

Pytanie 21

Czujnik przedstawiony na schemacie ma wyjścia sygnałowe typu

A. PNP NC

B. PNP NO

C. NPN NO

D. NPN NC

Rozważając różne typy wyjść czujników, warto zwrócić uwagę na różnice między konfiguracjami PNP i NPN oraz NO i NC. Wyjście PNP oznacza, że czujnik w stanie aktywnym podaje napięcie na wyjście, co często jest używane w miejscach, gdzie obciążenie jest podłączone bezpośrednio do masy. To może być mylące, zwłaszcza gdy pracuje się w systemach wymagających odwrotnego podejścia. Wyjście NO (normalnie otwarte) działa w taki sposób, że w stanie spoczynku obwód jest otwarty, co w przypadku przerwy w działaniu czujnika może nie sygnalizować problemu od razu, co jest mniej pożądane w systemach wymagających wysokiego poziomu bezpieczeństwa. Częstym błędem jest założenie, że konfiguracje NO są zawsze lepsze ze względu na prostotę ich działania, co nie zawsze jest prawdą w zastosowaniach wymagających niezawodności. Warto pamiętać, że nieodpowiedni dobór typu wyjścia może prowadzić do nieprawidłowego sygnalizowania stanów awaryjnych, co jest krytyczne w aplikacjach przemysłowych. Dlatego dobór odpowiedniego typu wyjścia powinien być przemyślany i dostosowany do specyfiki projektu oraz wymagań systemowych.

Pytanie 22

Do przykręcania lub odkręcania nakrętki przedstawionej na rysunku przeznaczony jest klucz

A. hakowy.

B. czołowy.

C. nasadowy.

D. imbusowy.

Nakrętka przedstawiona na rysunku to nakrętka rowkowa, do której przykręcania lub odkręcania stosuje się klucz hakowy. Ten typ klucza jest specjalnie zaprojektowany, aby pasować do rowków lub otworów w nakrętce, umożliwiając łatwe manewrowanie nawet w trudno dostępnych miejscach. Klucze hakowe są powszechnie używane w przemyśle maszynowym i motoryzacyjnym, gdzie precyzja i siła są kluczowe. Ich konstrukcja umożliwia równomierne rozłożenie siły, co minimalizuje ryzyko uszkodzenia elementów złącznych. Przy pracy z maszynami, nakrętki rowkowe często są stosowane do mocowania łożysk lub elementów obrotowych, a użycie klucza hakowego zapewnia, że proces ten jest bezpieczny i efektywny. Standardy przemysłowe, takie jak DIN 1810, określają wymiary i specyfikacje dla kluczy hakowych, co jest kluczowe dla utrzymania kompatybilności i bezpieczeństwa w pracy. W praktyce, klucz hakowy to niezastąpione narzędzie w warsztatach i fabrykach, a jego użycie jest często preferowane ze względu na wygodę i niezawodność w trudnych warunkach.

Pytanie 23

W której pozycji ustawią się tłoczyska siłowników 1A1 i 2A1 po włączeniu zasilania układu sprężonym powietrzem przy niewzbudzonych cewkach Y1 i Y2?

A. Tłoczyska obu siłowników wysuną się.

B. Tłoczysko siłownika 1A1 wysunie się, a tłoczysko siłownika 2A1 nie wysunie się.

C. Tłoczysko siłownika 1A1 nie wysunie się, a tłoczysko siłownika 2A1 wysunie się.

D. Tłoczyska obu siłowników pozostaną wsunięte.

W przypadku gdy tłoczyska obu siłowników miałyby się wysunąć, musiałby być spełniony warunek zasilania obu cewek Y1 i Y2, co w tym pytaniu nie ma miejsca. Niewzbudzone cewki pozostawiają zawory w pozycjach, które nie umożliwiają przepływu powietrza do siłownika 1A1, a jednocześnie pozwalają na przepływ do 2A1, co powoduje błędne myślenie, że oba tłoczyska się wysuną. To jest typowy błąd myślowy polegający na założeniu, że brak zasilania cewki nie ma wpływu na pozycję zaworu, co jest nieprawdą w układach pneumatycznych. Podobnie, odpowiedź zakładająca, że tłoczyska obu siłowników pozostaną wsunięte, ignoruje fakt, że zawór 2V1, w stanie niewzbudzonym, faktycznie umożliwia przepływ powietrza do siłownika 2A1, co prowadzi do jego wysunięcia. Dlatego ważne jest, aby dokładnie zrozumieć zasadę działania zaworów i siłowników oraz ich wzajemne oddziaływanie w systemach pneumatycznych. Standardowe normy, takie jak ISO 5599-1, dokładnie opisują, jak powinny działać poszczególne komponenty w zależności od stanu zasilania cewek, co jest kluczowe dla projektowania i diagnostyki układów.

Pytanie 24

Kolejność dokręcania śrub mocujących płytę jest następująca:

A. 4 – 3 – 2 – 1

B. 1 – 3 – 4 – 2

C. 4 – 3 – 1 – 2

D. 1 – 2 – 3 – 4

Prawidłowa kolejność dokręcania to 1–3–4–2. W praktyce technicznej oznacza to, że śruby dokręca się na krzyż, czyli naprzemiennie po przekątnej. Dzięki temu docisk płyty do powierzchni jest równomierny, a naprężenia w materiale rozkładają się symetrycznie. Taki sposób montażu zapobiega wykrzywieniu lub pęknięciu płyty, a także nieszczelnościom w połączeniu – szczególnie gdy pod spodem znajduje się uszczelka. Z mojego doświadczenia wynika, że warto najpierw dokręcać śruby lekko, z momentem wstępnym, a dopiero potem dociągnąć je końcowo momentem zalecanym przez producenta (np. wg normy ISO 898-1). W mechanice, hydraulice i motoryzacji ten sposób jest standardem przy montażu głowic silników, kołnierzy czy obudów przekładni. Równomierne dokręcanie na krzyż to niby drobiazg, ale decyduje o trwałości całego połączenia.

Pytanie 25

Na schemacie układu sterowania elementy PT1 i PT2 to

A. prostowniki niesterowane.

B. prostowniki sterowane.

C. falowniki.

D. przemienniki częstotliwości.

Na schemacie widoczne są dwa elementy oznaczone jako PT1 i PT2, które pełnią funkcję prostowników sterowanych. Charakterystycznym symbolem jest tu dioda z ukośną linią przy bramce – oznacza to tyrystor (SCR), który pozwala regulować moment przewodzenia prądu w każdej połówce sinusoidy napięcia przemiennego. Dzięki temu można sterować napięciem wyjściowym i w efekcie prędkością lub momentem silnika prądu stałego (oznaczonego jako M na rysunku). W praktyce takie rozwiązania stosuje się w układach napędowych, gdzie wymagana jest płynna regulacja obrotów. Sterowanie kątem załączenia tyrystora pozwala zmieniać średnią wartość napięcia zasilającego silnik. Moim zdaniem to bardzo elegancki i klasyczny przykład regulacji mocy w systemach DC, jeszcze zanim falowniki stały się powszechne. W przemyśle taki układ był (i nadal bywa) używany np. w dźwignicach, suwnicach czy walcarkach, gdzie liczy się precyzja i niezawodność. W odróżnieniu od prostowników niesterowanych, tutaj sterowanie odbywa się poprzez impuls bramkowy, co daje znacznie większą kontrolę nad procesem.

Pytanie 26

Które piny przetwornika pomiarowego należy podłączyć z odbiornikami sygnału?

A. 2 i 3.

B. 3 i 4.

C. 1 i 4.

D. 2 i 4.

Dobrze, że zauważyłeś, że piny 2 i 4 są kluczowe w tym układzie. Pin 2 oznaczony jest jako NC (normally closed), a pin 4 jako NO (normally open). To typowe oznaczenia w technice przekaźników i czujników, gdzie NC oznacza, że obwód jest zamknięty w stanie nieaktywnym, a NO że jest otwarty. W praktyce, wiele przetworników, szczególnie w automatyce przemysłowej, wykorzystuje te piny do przesyłania sygnałów do odbiorników. Podłączając piny 2 i 4 do odbiorników, zapewniasz prawidłowe działanie zarówno w trybie normalnie zamkniętym, jak i otwartym, co jest często wymogiem w systemach zabezpieczeń i automatyki. To podejście jest zgodne z wieloma normami, takimi jak IEC 60947 dotyczących aparatury rozdzielczej i sterowniczej. Warto pamiętać, że takie połączenia zwiększają niezawodność systemu i pozwalają na szybką reakcję w przypadku zmiany stanu czujnika.

Pytanie 27

Do pomiaru temperatury w systemie automatyki użyto elementów oznaczonych jako Pt100 z przetwornikami pomiarowymi posiadającymi sygnał wyjściowy 4÷20 mA. Oznacza to, że w urządzeniu pomiarowym zastosowano czujniki

A. rezystancyjne półprzewodnikowe.

B. termoelektryczne.

C. rezystancyjne metalowe.

D. bimetalowe.

Odpowiedź, że czujniki Pt100 są rezystancyjnymi metalowymi czujnikami, jest całkowicie poprawna. Pt100 to jeden z najpopularniejszych typów czujników temperatury stosowanych w przemyśle, a ich nazwa pochodzi od platyny (Pt) używanej w ich konstrukcji oraz wartości nominalnej oporu 100 omów w temperaturze 0°C. Czujniki rezystancyjne, znane również jako RTD (Resistance Temperature Detector), działają na zasadzie zmiany oporu elektrycznego wraz ze zmianą temperatury. Platyna jest wykorzystywana w tych czujnikach ze względu na jej stabilność chemiczną, liniowość charakterystyki oraz dokładność pomiaru. Przetworniki z sygnałem wyjściowym 4–20 mA są standardem w przemyśle, ponieważ umożliwiają precyzyjne przesyłanie wartości pomiarowej na duże odległości z minimalnymi stratami. Dzięki temu, w systemach automatyki, można dokładnie monitorować i kontrolować procesy technologiczne. Warto też wspomnieć, że dzięki specjalnym wersjom czujników Pt100 można mierzyć temperatury w zakresie od -200°C do 850°C, co czyni je niezwykle wszechstronnymi. Moim zdaniem, pracując w automatyce, warto wiedzieć, jakie czujniki są stosowane w różnych aplikacjach, ponieważ każda sytuacja wymaga innego podejścia i narzędzi, a wiedza o działaniu i specyfikacji czujników Pt100 to podstawa w wielu branżach technologicznych.

Pytanie 28

Przedstawione na rysunku narzędzie służy do

A. ściągania izolacji kabli koncentrycznych.

B. obcinania przewodów koncentrycznych.

C. oznaczania przewodów.

D. zaciskania tulejek .

To narzędzie, które widzisz, jest przeznaczone do obcinania przewodów koncentrycznych. Przewody koncentryczne są szeroko stosowane w telekomunikacji i przesyłaniu sygnałów wideo. Ich specyficzna budowa, czyli centralna żyła przewodząca otoczona izolacją, ekranem z przewodzącej plecionki i zewnętrzną osłoną, wymaga precyzyjnego cięcia. Użycie odpowiedniego narzędzia, takiego jak te, które widzisz, gwarantuje czyste i równe cięcie bez uszkodzenia ekranu lub centralnej żyły. Technicy cenią sobie te narzędzia za możliwość pracy w trudno dostępnych miejscach i szybkość działania. Dodatkowo takie obcinarki są zaprojektowane tak, by minimalizować ryzyko zmiażdżenia przewodu, co jest kluczowe dla utrzymania integralności sygnału. Moim zdaniem, każdy kto zajmuje się instalacjami RTV powinien mieć przy sobie takie narzędzie, bo ułatwia ono życie na co dzień. W branży to po prostu standardowa praktyka, by korzystać z dedykowanych narzędzi do określonych rodzajów kabli.

Pytanie 29

Według której zasady należy w układzie sterowania zaprojektować działanie umożliwiające wyłączenie zautomatyzowanego systemu sterowanego przez sterownik PLC?

A. Zasady blokady sygnałów wyjściowych.

B. Zasady przerwy roboczej - podanie stanu 0 na wejście sterownika.

C. Zasady prądu roboczego - podanie stanu 1 na wejście sterownika.

D. Zasady blokady programowej sygnałów wejściowych.

Zasady przerwy roboczej odnoszą się do sytuacji, kiedy w przypadku awarii lub potrzeby wyłączenia systemu, zewnętrzny sygnał wprowadza stan 0 na wejście sterownika PLC. To bardzo praktyczne podejście, ponieważ umożliwia szybkie i bezpieczne zatrzymanie działania systemu w sytuacji awaryjnej. W wielu aplikacjach przemysłowych, normy bezpieczeństwa, takie jak np. norma EN 60204-1 dotycząca bezpieczeństwa maszyn, zalecają, by wszystkie niebezpieczne urządzenia mogły być wyłączone przez odcięcie zasilania, co jest ekwiwalentem stanu 0. Moim zdaniem, taka zasada jest kluczem do utrzymania bezpieczeństwa w zakładzie produkcyjnym. Dodatkowo, zastosowanie przerwy roboczej jest intuicyjne i minimalizuje ryzyko błędów operatora, ponieważ zazwyczaj wyłączenie zasilania jest czymś naturalnym przy awariach. W praktyce, takie podejście może być implementowane za pomocą przycisków awaryjnych, które natychmiastowo wyłączają system przez zmuszenie sterownika do przejścia w stan 0. Warto też wspomnieć, że takie rozwiązania często są wspierane przez dodatkowe zabezpieczenia mechaniczne, co jeszcze bardziej podnosi poziom bezpieczeństwa.

Pytanie 30

Którym kodem oznaczony będzie przekaźnik programowalny dobrany do układu automatycznego sterowania, jeżeli zasilanie układu będzie wynosiło 24 V DC, a maksymalne wartości prądów obciążenia nie będą przekraczały 8 A przy napięciu nieprzekraczającym wartości 250 V AC?

Kod przekaźnika	Napięcie zasilania	Wyjścia	Znamionowe obciążenie wyjścia
001	230 V AC	4 wyjścia przekaźnikowe	10 A/ 250 V AC
002	24 V DC	4 wyjścia przekaźnikowe	10 A/ 250 V AC
003	24 V DC	4 wyjścia tranzystorowe	0,5 A/ 24 V DC
004	12 V DC	4 wyjścia przekaźnikowe	10 A/ 250 V AC
005	220 V DC	4 wyjścia przekaźnikowe	10 A/ 250 V AC

A. 003

B. 004

C. 002

D. 005

Wybór przekaźnika 002 to doskonała decyzja, ponieważ odpowiada on wymaganiom zadania. Zasilanie na poziomie 24 V DC to główna cecha tego przekaźnika, która idealnie pasuje do układu sterowania podanego w pytaniu. W przypadku automatyki, zgodność parametrów zasilania i obciążenia jest kluczowa. Przekaźnik 002 ma 4 wyjścia przekaźnikowe, które mogą dostarczyć obciążenie do 10 A przy napięciu do 250 V AC. To oznacza, że spełnia on wymagania, gdzie prądy obciążenia nie przekraczają 8 A. W praktyce, przekaźniki te są używane w wielu zastosowaniach automatyki przemysłowej, takich jak sterowanie silnikami czy systemami oświetleniowymi, gdzie wymagana jest wysoka niezawodność i precyzja. Dobór odpowiedniego przekaźnika jest istotny z punktu widzenia bezpieczeństwa i efektywności energetycznej, a przekaźnik 002, dzięki swoim parametrom, zapewnia obie te cechy. Wybierając taki przekaźnik, działamy zgodnie z najlepszymi praktykami w dziedzinie automatyki, gdzie kluczowe jest nie tylko odpowiednie napięcie zasilania, ale także dostosowanie obciążeń wyjściowych do realnych potrzeb systemu.

Pytanie 31

Urządzenie połączone ze sterownikiem PLC, oznaczone ADMC-1801, pełni w układzie przedstawionym na ilustracji funkcję

A. interfejsu komunikacyjnego.

B. modułu wejściowego.

C. zasilacza sterownika PLC.

D. modułu wyjściowego.

Wybór innej odpowiedzi byłby zrozumiały z pewnych perspektyw, ale warto przyjrzeć się bliżej strukturze i funkcjom w systemie PLC. Na przykład, interfejs komunikacyjny w urządzeniach PLC jest używany do wymiany danych pomiędzy różnymi urządzeniami lub systemami. W tym kontekście, ADMC-1801 nie pełni tej funkcji, ponieważ jest to moduł wejściowy, który obsługuje sygnały z czujnika PT100. Z kolei zasilacz sterownika PLC ma na celu dostarczenie wymaganego napięcia i prądu do działania systemu, co również nie jest rolą ADMC-1801. Często myli się te pojęcia, bo zasilacze i moduły są fizycznie zbliżone. Moduł wyjściowy z kolei przesyła sygnały z PLC do urządzeń wykonawczych, co również nie jest zgodne z rolą omawianego urządzenia. Typowym błędem jest również niewłaściwe przypisanie ról urządzeniom na schematach, dlatego tak ważne jest czytanie dokumentacji technicznej i zrozumienie stosowanych standardów branżowych. W praktyce, właściwe zrozumienie funkcji każdego modułu w systemie PLC jest kluczowe dla zapewnienia poprawnego działania całego układu.

Pytanie 32

Na podstawie fragmentu rysunku wykonawczego określ długość krawędzi X.

A. 10 mm

B. 20 mm

C. 60 mm

D. 30 mm

Długość krawędzi X wynosi 20 mm. Widać to, gdy dokładnie przeanalizuje się wymiary całego rysunku – całość ma szerokość 70 mm, a fragment poziomy poniżej linii oznaczonej X ma wymiary 30 mm (od środka do prawej krawędzi) i 20 mm (po lewej stronie odcięcie ukośne). Oznacza to, że pozostaje odcinek 70 − 30 − 20 = 20 mm, czyli właśnie wartość X. Takie zadania bardzo dobrze uczą logicznego myślenia i analizy rysunku technicznego – trzeba czytać wymiary nie tylko tam, gdzie są podane, ale też szukać ich pośrednio przez różnice. W praktyce warsztatowej (np. w obróbce skrawaniem lub przy cięciu blach) takie proste obliczenia robi się niemal automatycznie. Moim zdaniem warto zawsze pamiętać o zasadzie: jeśli czegoś nie ma wprost wymiarowanego, to da się to wyliczyć z układu pozostałych wymiarów. W dokumentacji technicznej stosuje się wymiarowanie łańcuchowe lub współrzędne – tu mamy przykład łańcuchowego, więc każde przesunięcie w poziomie można łatwo zsumować lub odjąć. To niby drobny szczegół, ale takie rzeczy robią różnicę przy czytaniu rysunku jak zawodowiec.

Pytanie 33

Narzędzie przedstawione na rysunku to szczypce

A. płaskie.

B. uniwersalne.

C. tnące czołowe.

D. tnące boczne.

Świetnie, tnące boczne to narzędzie o naprawdę szerokim zakresie zastosowań w elektronice i elektrotechnice. Moim zdaniem, są one absolutnie niezbędne, jeśli planujesz jakiekolwiek prace związane z cięciem przewodów czy cienkich drutów. Zbudowane są z dwóch ostrzy, które ścinają materiał przez przyłożenie siły z boku, stąd ich nazwa 'boczne'. Typowo wykonane są z hartowanej stali, co zapewnia ich trwałość i długowieczność. Co ciekawe, w profesjonalnych warsztatach często używa się ich także do precyzyjnego modelowania i czyszczenia końców przewodów. Standardy branżowe, takie jak IEC 60900, podkreślają znaczenie właściwego wyboru narzędzi izolowanych do pracy z przewodami pod napięciem. Pamiętaj, że bezpieczeństwo jest kluczem, więc dobre tnące boczne powinny mieć izolację umożliwiającą pracę pod napięciem do 1000 V. To naprawdę ciekawy sprzęt, który przy odpowiednim użytkowaniu może służyć latami.

Pytanie 34

W której pozycji ustawią się tłoczyska siłowników 1A1 i 2A1 po włączeniu zasilania układu sprężonym powietrzem przy niewzbudzonych cewkach Y1 i Y2?

A. Tłoczysko siłownika 1A1 nie wysunie się, a tłoczysko siłownika 2A1 wysunie się.

B. Tłoczysko siłownika 1A1 wysunie się, a tłoczysko siłownika 2A1 nie wysunie się.

C. Tłoczyska obu siłowników pozostaną wsunięte.

D. Tłoczyska obu siłowników wysuną się.

Jeśli ktoś uznał, że oba siłowniki się wysuną lub że oba pozostaną wsunięte – to oznacza, że nie przeanalizował dokładnie pozycji spoczynkowych zaworów sterujących. W tym układzie zawory 1V1 i 2V1 są sterowane elektromagnetycznie, ale mają różne położenia startowe. Zawór 1V1 w stanie niewzbudzonym (brak sygnału na cewce Y1) ma pozycję, w której dopływ powietrza jest odcięty od siłownika 1A1, więc jego tłoczysko się nie poruszy. Natomiast zawór 2V1, gdy cewka Y2 nie jest zasilona, dzięki sprężynie ustawia się w pozycji, która łączy port zasilania (1) z portem roboczym (2), co powoduje podanie powietrza do siłownika 2A1 i jego wysunięcie. To typowy układ, w którym jeden siłownik ustawia się automatycznie w pozycji roboczej po włączeniu zasilania. Częsty błąd w interpretacji polega na myleniu symbolu sprężyny (oznaczającego pozycję spoczynkową zaworu) z kierunkiem przepływu powietrza. W praktyce technicznej zawsze analizuje się układ od źródła powietrza (OZ1) do siłownika, śledząc połączenia w stanie nieaktywnym cewek. Dopiero po takim prześledzeniu można poprawnie określić, który siłownik wykona ruch po uruchomieniu sprężarki. Dlatego tylko siłownik 2A1 się wysunie, a 1A1 pozostanie w stanie wsuniętym.

Pytanie 35

Na rysunku przedstawiono listwę przyłączeniową regulatora temperatury. Do których zacisków regulatora należy podłączyć czujnik termoelektryczny?

A. 5 i 6

B. 1 i 2

C. 2 i 3

D. 1 i 3

Dobra robota! Wybór odpowiedzi 2 i 3 jest prawidłowy, ponieważ te zaciski są przeznaczone do podłączenia czujnika termoelektrycznego, takiego jak termopara. Zaciski 2 i 3 w regulatorze temperatury pełnią funkcję wejścia dla sygnału pomiarowego z czujnika. Termopary, które są jednym z najczęściej stosowanych typów czujników temperatury, działają na zasadzie efektu Seebecka, generując napięcie proporcjonalne do różnicy temperatur na ich końcach. W praktyce ważne jest, aby poprawnie podłączać przewody termopary do odpowiednich zacisków, aby uniknąć błędów pomiarowych. Warto pamiętać, że zaciski te są często oznaczone w dokumentacji i na samym urządzeniu, co ułatwia właściwe podłączenie. Z mojego doświadczenia, odpowiednie podłączenie czujnika do regulatora jest kluczowe dla stabilności i dokładności działania całego systemu. Upewnij się zawsze, że używasz termopar zgodnych ze specyfikacją urządzenia, co zapewni optymalną pracę i długowieczność sprzętu. Warto też znać standardy, takie jak IEC 60584, które definiują charakterystyki termopar.

Pytanie 36

W jaki sposób należy ustawić separator dla toru pomiarowego czujnika 0-100 ºC/0-20 mA dla wejścia sterownika PLC 0-20 mA?

A. input SW1 - 01011010, output SW2 - 0110.

B. input SW1 - 01011010, output SW2 - 1001.

C. input SW1 - 10001100, output SW2 - 0000.

D. input SW1 - 01001001, output SW2 - 0000.

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ konfiguracja input SW1 - 01001001 i output SW2 - 0000 jest idealna dla toru pomiarowego czujnika 0-100 ºC/0-20 mA przy wejściu sterownika PLC 0-20 mA. Wybierając taką konfigurację, ustawiamy właściwe zakresy działania czujnika i sterownika, co jest kluczowe dla dokładności pomiarów. W praktyce oznacza to, że sygnał prądowy 0-20 mA odpowiada mierzonym temperaturom od 0 do 100 ºC. Jest to zgodne z dobrymi praktykami, gdzie precyzyjne dopasowanie zakresu pomiarowego do rzeczywistych warunków pracy minimalizuje błędy. Taka konfiguracja pozwala na pełne wykorzystanie rozdzielczości i dokładności przetwarzania sygnałów w systemach sterowania. Warto pamiętać, że poprawne ustawienie dip-switchy jest istotne, gdyż nawet mała niedokładność może prowadzić do dużych błędów w przetwarzaniu danych w PLC, co w przypadku przemysłowych aplikacji może mieć poważne konsekwencje.

Pytanie 37

Na podstawie tabeli wskaż jakie powinno być ustawienie sekcji przełącznika, by było możliwe sterowanie za pomocą sygnału prądowego o wartości z przedziału 0 ÷ 20 mA.

		Sekcja przełącznika
		1	2	3	4
Sygnał sterujący	0 ÷ 5 V	OFF	ON	OFF	OFF
	0 ÷ 10 V	OFF	OFF	OFF	OFF
	0 ÷ 20 mA	ON	OFF	OFF	OFF
	4 ÷ 20 mA	ON	ON	ON	ON
Rodzaj odbiornika	rezystancyjny	-	-	-	-
Rodzaj odbiornika	rezystancyjno-indukcyjny (0,7 ≤ cos φ ≤ 0,9)	-	-	-	-

A. 1 – OFF, 2 – ON, 3 – OFF, 4 – OFF

B. 1 – ON, 2 – OFF, 3 – OFF, 4 – OFF

C. 1 – OFF, 2 – OFF, 3 – OFF, 4 – OFF

D. 1 – ON, 2 – ON, 3 – ON, 4 – ON

Odpowiedź 2 jest prawidłowa, ponieważ dla sygnału sterującego o zakresie 0 ÷ 20 mA ustawienie sekcji przełącznika powinno być w pozycji: 1 – ON, 2 – OFF, 3 – OFF, 4 – OFF. Tabela jasno to wskazuje. Ta konkretna kombinacja ustawień przełącznika pozwala na poprawne odczytywanie i interpretację sygnału prądowego o podanym zakresie. W praktyce, sygnały 0–20 mA są szeroko stosowane w systemach automatyki przemysłowej, ponieważ są mniej podatne na zakłócenia i mogą być przesyłane na większe odległości bez znaczącej utraty jakości. Standard 0–20 mA, a także podobny 4–20 mA, jest jednym z najstarszych i najczęściej używanych protokołów w przemyśle. Przykładowo, w układach kontroli temperatury sygnał 0–20 mA może być użyty do sterowania zaworem regulacyjnym na podstawie odczytów z czujnika temperatury. Ważne jest również, aby pamiętać o odpowiednim kalibrowaniu czujników i urządzeń, aby zapewnić precyzyjne pomiary i sterowanie. Dobrą praktyką jest regularne sprawdzanie zgodności urządzeń z wymaganiami technicznymi i normami, co zapewnia niezawodność i bezpieczeństwo systemu.

Pytanie 38

Wskaż, które przebiegi kombinacyjne odpowiadają realizacji funkcji AND.

A. Przebiegi 2

B. Przebiegi 1

C. Przebiegi 4

D. Przebiegi 3

Pozostałe przebiegi nie odpowiadają funkcji logicznej AND, ponieważ sposób pojawiania się sygnału wyjściowego nie wynika wyłącznie z jednoczesnego stanu wysokiego na obu wejściach. W przebiegu pierwszym widać, że sygnał %Q0.3 jest aktywny w większym zakresie niż rzeczywiste nakładanie się impulsów %I0.0 i %I0.7 – wygląda to raczej jak realizacja funkcji OR (alternatywy), w której stan wysoki występuje, gdy dowolny z sygnałów wejściowych jest aktywny. Przebieg trzeci natomiast przypomina funkcję XOR (różnicy symetrycznej), gdzie wyjście jest wysokie, gdy tylko jeden z sygnałów jest w stanie 1, a nie oba jednocześnie. Czwarty przykład można z kolei zinterpretować jako funkcję opóźnioną lub z dodatkową pamięcią – wyjście pojawia się później niż faktyczne przecięcie obu sygnałów wejściowych. W praktyce w systemach PLC takie różnice wynikają często z błędnej konfiguracji przekaźników logicznych lub złego taktowania sygnałów wejściowych. Funkcja AND jest bardzo precyzyjna – wyjście pojawia się dokładnie tam, gdzie oba wejścia są równe 1 w tym samym czasie. Dlatego każdy przypadek, w którym %Q0.3 utrzymuje się dłużej, krócej lub w innych momentach niż wspólny fragment 1 na wejściach, nie może być uznany za prawidłową realizację tej funkcji. W automatyce takie pomyłki skutkują np. uruchomieniem urządzenia mimo braku potwierdzenia bezpieczeństwa, co jest niezgodne z zasadami logiki sterowania.

Pytanie 39

Na podstawie tabeli, określ ile oleju należy przygotować do całkowitej wymiany zużytego oleju w pompie IF1 400.

Typ pompy	Ilość oleju w silniku [l]	Ilość oleju w komorze olejowej [l]	Całkowita ilość oleju w pompie [l]
IF1 100; 150; 200	0,40	-	0,40
IF1 50; 75; 100; 150; 200	0,40	-	0,40
IF2 300	0,90	0,12	1,02
IF1 300; 400	1,70	0,12	1,82
IF2 400	1,70	0,12	1,82
IF1 550	1,70	0,12	1,82
IF2 550	1,70	0,12	1,82
IF1 750	2,00	0,12	2,12
IF1 1000	2,00	0,12	2,12
IF1 1500; 2000	5,00	0,18	5,18

A. 1,70 l

B. 1,82 l

C. 0,40 l

D. 0,90 l

Odpowiedź 1,82 l jest prawidłowa, ponieważ to dokładnie tyle oleju potrzeba do całkowitej wymiany w pompie IF1 400, jak wskazuje tabela. Warto zauważyć, że ilość oleju jest sumą oleju w silniku oraz w komorze olejowej, co jest standardowym podejściem do mierzenia całkowitej pojemności olejowej w urządzeniach mechanicznych. Dobre praktyki branżowe sugerują, by regularnie sprawdzać i wymieniać olej w pompach, ponieważ zapewnia to ich optymalne działanie i wydłuża żywotność urządzenia. W tym przypadku, wiedza o możliwości wystąpienia luzów w połączeniach i ich wpływie na przepływ oleju może być kluczowa. Często w zakładach przemysłowych stosuje się oleje o określonych parametrach lepkościowych, co również powinno być brane pod uwagę przy wymianie. Takie detale mogą mieć ogromne znaczenie przy wyborze odpowiednich materiałów eksploatacyjnych w przemyśle mechanicznym. Warto dodać, że prawidłowe utrzymanie poziomu oleju to nie tylko wymiana, ale też monitorowanie jego jakości, co można robić poprzez regularne analizy laboratoryjne. Tego rodzaju podejście do konserwacji jest często zalecane w normach ISO dotyczących zarządzania jakością i utrzymania ruchu.

Pytanie 40

Którą funkcję logiczną realizuje program zapisany w pamięci sterownika PLC przedstawiony na rysunku?

A. OR

B. NOR

C. XOR

D. NAND

Program przedstawiony na rysunku realizuje funkcję logiczną NOR, co jest skrótem od „NOT OR”. W logice oznacza to, że wyjście będzie aktywne tylko wtedy, gdy wszystkie wejścia są nieaktywne. W przypadku sterowników PLC, funkcja NOR jest często używana w sytuacjach, gdy chcemy, aby określone wyjście działało tylko wtedy, gdy żaden z czujników lub przełączników nie jest aktywowany. Na rysunku widzimy dwie szeregowo połączone cewki, co oznacza, że wyjście zostanie aktywowane tylko wtedy, gdy oba wejścia są w stanie niskim (czyli logiczne 0). To typowe w aplikacjach bezpieczeństwa, gdzie z różnych powodów potrzebujemy gwarancji, że coś się nie wydarzy, dopóki wszystkie warunki nie są spełnione. Moim zdaniem, zastosowanie funkcji NOR jest niezwykle praktyczne, szczególnie w automatyce przemysłowej, gdzie niezawodność jest kluczowa. Warto pamiętać, że użycie tej funkcji jest zgodne z normami IEC dotyczących projektowania systemów sterowania, co gwarantuje wysoką jakość i bezpieczeństwo działania systemu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej