Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 25 kwietnia 2026 21:43
Data zakończenia: 25 kwietnia 2026 22:28

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Warunek zapisany w JavaScript będzie prawdziwy, gdy zmienna x posiada

A. pusty ciąg znaków

B. wartość, która nie jest liczbą

C. dowolną całkowitą wartość liczbową

D. dowolną dodatnią wartość liczbową

W JavaScript funkcja isNaN() jest kluczowa w sprawdzaniu, czy wartość jest liczbą. Pusty napis, mimo że nie wygląda jak liczba, w kontekście JavaScript, zostanie przekonwertowany na zero, co czyni go liczbą, ale nie dodatnią. Dlatego pusty napis nie spełnia kryterium x > 0. Zasada konwersji typów w JavaScript często prowadzi do błędów logicznych, jeśli nie jest dobrze znana. Wartość nieliczbowa, jak na przykład ciąg znaków, zwróci true dla isNaN(), co oznacza, że negacja tego wyrażenia wprowadzi błąd logiczny w tym warunku. Takie nieporozumienia są powszechne i wynikają z niepełnego zrozumienia, jak JavaScript radzi sobie z niejawnie typowanymi danymi. Z kolei dowolna całkowita wartość liczbowa obejmuje zarówno liczby dodatnie, jak i ujemne oraz zero. Tylko liczby dodatnie spełniają drugi warunek x > 0. Typowym błędem jest założenie, że każdy rodzaj liczby całkowitej spełnia kryteria warunku, co nie jest prawdą w tym przypadku. Poprawne rozumienie powyższych zasad i mechanizmów typów w JavaScript jest niezbędne do unikania błędów logicznych i optymalizacji działania kodu. Kluczowe jest zastosowanie dobrych praktyk programistycznych, takich jak walidacja danych i przemyślane struktury warunkowe, które wspierają precyzyjne i skuteczne działanie aplikacji.

Pytanie 2

Aby przekształcić obraz z formatu JPEG do PNG bez utraty jakości, tak aby kolor biały w oryginalnym obrazie został zastąpiony przezroczystością w wersji docelowej, należy najpierw

A. załadować obraz do programu do edycji grafiki wektorowej

B. usunięcie gumką wszystkich białych miejsc

C. dodać kanał alfa

D. obniżyć rozdzielczość obrazu

Żeby zmienić obrazek z formatu JPEG na PNG i zachować przezroczystość tam, gdzie wcześniej był biały kolor, ważny krok to dodanie kanału alfa. To w zasadzie taka dodatkowa warstwa w obrazie, która mówi, które piksele mają być przezroczyste. JPEG nie umie obsługiwać przezroczystości, więc białe obszary będą się pokazywać jako nieprzezroczyste. Jak już dodasz ten kanał alfa, możesz ustawić przezroczystość dla białych pikseli, co pozwoli na ich ukrycie lub zamianę na przezroczystość w końcowym obrazku. Na przykład, w programach jak Adobe Photoshop można użyć narzędzia do zaznaczania kolorów, żeby wybrać wszystkie białe piksele i potem je usunąć, zostawiając tylko przezroczystość. W ten sposób dostajesz efekt, którego chcesz w obrazie PNG, co jest zgodne z dobrą praktyką w obróbce grafiki i pomaga utrzymać wysoką jakość obrazu bez żadnych strat.

Pytanie 3

Aby zmienić wartość atrybutu elementu opisanego w CSS przy użyciu skryptu JavaScript, należy zastosować następujący zapis

A. document.getElementById(id).<nazwa-atrybutu> = <nowa wartość>

B. document.getElementById(id).innerHTML = <nowa wartość>

C. document.getElementById(id).style.<nazwa właściwości> = <nowa wartość>

D. document.getElementById(id).<nazwa właściwości> = <nowa wartość>

Odpowiedź "document.getElementById(id).style.<nazwa właściwości> = <nowa wartość>;" jest poprawna, ponieważ umożliwia bezpośrednią modyfikację stylu CSS elementu HTML o określonym identyfikatorze. Przy użyciu metody getElementById() uzyskujemy dostęp do konkretnego elementu w DOM (Document Object Model), a następnie poprzez właściwość style, możemy zmieniać różne atrybuty CSS. Na przykład, aby zmienić kolor tła elementu, możemy napisać: document.getElementById('myElement').style.backgroundColor = 'red';. Wartością, którą przypisujemy, jest odpowiednia właściwość CSS, co czyni ten sposób zgodnym z dobrymi praktykami w programowaniu JavaScript. Dodatkowo, korzystając z tej metody, możemy dynamicznie dostosowywać styl elementów na stronie w odpowiedzi na interakcje użytkownika, co jest kluczowe w nowoczesnych aplikacjach webowych. Warto też zauważyć, że zmiany dokonane w ten sposób są natychmiast widoczne na stronie, co przyczynia się do lepszego doświadczenia użytkownika.

Pytanie 4

Jaką wartość zwróci funkcja zao, która została zdefiniowana w języku C++, gdy zostanie wywołana z argumentem 3.55?

int zao(float x) {
    return x+0.5;
}

A. 4

B. 3.5

C. 4.05

D. 3

Wartości zwracane przez funkcje w C++ mogą być mylące, gdy nie zrozumiemy, jak działa zaokrąglanie i operacje na liczbach zmiennoprzecinkowych. Rozważając odpowiedzi 3, 3.5 i 4.05, można zauważyć, że każda z tych odpowiedzi opiera się na błędnym zrozumieniu zastosowania funkcji zaofloat. Odpowiedź 3 wynika z błędu myślowego, który zakłada, że dodanie 0.5 do wartości 3.55 skutkuje zmniejszeniem wartości do najbliższej liczby całkowitej, co jest niezgodne z zasadami matematycznymi. Z kolei odpowiedź 3.5 może wydawać się logiczna dla kogoś, kto może pomyśleć, że dodanie 0.5 w jakimś sensie zmienia wartość do tej liczby, jednak w rzeczywistości, gdyby tak było, funkcja nie spełniałaby swojej podstawowej roli. Odpowiedź 4.05, mimo że jest poprawnym wynikiem dodania do 3.55 wartości 0.5, nie jest właściwą odpowiedzią w kontekście pytania, ponieważ nie uwzględnia zasady zaokrąglania do najbliższej liczby całkowitej. W praktyce programiści często napotykają podobne problemy i dlatego dobrym zwyczajem jest, aby jasno określać wymagania dotyczące wyników i stosować odpowiednie metody zaokrąglania, kiedy to konieczne, aby uniknąć nieporozumień.

Pytanie 5

Jaka wartość zostanie wypisana na standardowym wyjściu dla zamieszczonego w ramce fragmentu programu napisanego w języku C++ ?

int obliczenia( int x ){
     x %= 3;
     x++;
     return x;
 }

 int main( ){
     std::cout << obliczenia(32);
 }

A. 3

B. 2

C. 0

D. 32

Dobra robota! Wybrałeś opcję 3, co oznacza, że zrozumiałeś, jak działają operatorzy w C++. W tym przykładzie mamy funkcję 'obliczenia', która przyjmuje argument 'x' równy 32. W środku tej funkcji wykonuje się operacja modulo (x %= 3), co w praktyce oznacza, że dzielimy 32 przez 3 i zostaje nam reszta, czyli 2. Później dodajemy 1 do 'x' (x++), co daje nam w sumie 3. I to właśnie ta liczba jest zwracana przez funkcję i wypisywana na ekranie przez 'std::cout'. Fajnie jest pamiętać, że '%=' skraca zapis do x = x % 3, a 'x++' to z kolei x = x + 1. Te skróty to codzienność w programowaniu, dlatego warto je znać. No i pamiętaj, że w C++ każda funkcja zwraca wartość przy użyciu 'return', a ta wartość jest potem używana tam, gdzie funkcję wywołujesz.

Pytanie 6

W HTML 5 atrybut action jest wykorzystywany w znaczniku

A. <form>

B. <body>

C. <head>

D. <code>

Atrybut action w znaczniku <form> jest kluczowym elementem w kontekście przesyłania danych formularzy w HTML5. Określa on adres URL, do którego zostaną wysłane dane po złożeniu formularza przez użytkownika. Przykładowo, jeżeli mamy formularz do logowania, atrybut action mógłby mieć wartość 'login.php', co oznacza, że po kliknięciu przycisku 'Zaloguj', dane z formularza zostaną przesłane do skryptu PHP obsługującego logowanie. Podczas projektowania formularzy warto przestrzegać zasad bezpieczeństwa, takich jak walidacja danych zarówno po stronie klienta, jak i serwera. Dobrą praktyką jest także stosowanie metod przesyłania danych, takich jak POST, aby ukryć dane użytkownika w URL. Dodatkowo, w ramach HTML5 wprowadzono atrybuty, takie jak novalidate, które pozwalają na wyłączenie domyślnej walidacji w przeglądarkach, co może być przydatne w określonych sytuacjach. Używanie znaczników formularzy zgodnie z ich przeznaczeniem zwiększa dostępność i użyteczność stron internetowych, co jest kluczowe w nowoczesnym web designie.

Pytanie 7

Jaki rezultat zostanie wyświetlony po wykonaniu przedstawionego kodu HTML?

<ol>
    <li>punkt</li>
    <li>punkt
        <ul>
            <li>punkt</li>
            <li>punkt</li>
        </ul>
    </li>
    <li>punkt</li>
</ol>
<ol type="A" start="4">
    <li>punkt</li>
</ol>

1. punkt

2. punkt

punkt
punkt

3. punkt

4. punkt

1. punkt

2. punkt

punkt
punkt

3. punkt

4. punkt

1. punkt

2. punkt

punkt
punkt

3. punkt

D. punkt

1. punkt

2. punkt

punkt
punkt

3. punkt

D. punkt

A. C.

B. D.

C. B.

D. A.

Gratulacje, wybrałeś poprawną odpowiedź, która jest 'D'. Twoja znajomość struktury i semantyki kodu HTML jest na dobrym poziomie. Kod HTML w pytaniu składa się z dwóch uporządkowanych list (``), z których pierwsza zawiera trzy elementy. Drugi element pierwszej listy uporządkowanej zawiera zagnieżdżoną nieuporządkowaną listę (``) z dwoma elementami. Zwróć uwagę, że elementy listy nieuporządkowanej są wyświetlane z kropkami. Druga lista uporządkowana zaczyna numerację od litery 'D', co jest zgodne z odpowiedzią 'D'. W praktyce, zagnieżdżone listy są często używane do tworzenia struktur menu w aplikacjach webowych, a atrybut start w liście uporządkowanej pozwala na kontrolowanie numeracji elementów listy. Pamiętaj, że zrozumienie struktury i semantyki tagów HTML jest kluczowe dla tworzenia efektywnych i użytecznych stron internetowych.

Pytanie 8

Istnieje tabela o nazwie przedmioty, która zawiera kolumny ocena i uczenID. Jakie zapytanie należy wykorzystać, aby obliczyć średnią ocen ucznia z ID równym 7?

A. COUNT SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID=7;

B. SELECT AVG(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID=7;

C. SELECT COUNT(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID=7;

D. AVG SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID=7;

Odpowiedź SELECT AVG(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID=7; jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje funkcję agregującą AVG, która oblicza średnią wartość dla podanego zestawu danych. W tym przypadku skupiamy się na ocenach ucznia o ID równym 7, co osiągamy poprzez zastosowanie klauzuli WHERE. Funkcje agregujące, takie jak AVG, są standardowym narzędziem w SQL do analizy danych, szczególnie przydatnym w kontekście raportowania i analityki. Dzięki takiemu zapytaniu możemy szybko uzyskać średnią ocen ucznia, co może być wykorzystane do oceny jego postępów w nauce lub do podejmowania decyzji z zakresu pedagogiki w oparciu o zebrane dane. W praktyce, takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w pracy z bazami danych, pozwalając na wydobycie istotnych informacji z dużych zbiorów danych bez konieczności przetwarzania ich ręcznie. Użycie AVG w połączeniu z klauzulą GROUP BY mogłoby również być zastosowane, gdybyśmy chcieli uzyskać średnie oceny dla wielu uczniów jednocześnie, co dodatkowo podkreśla elastyczność i moc SQL w analizie danych.

Pytanie 9

W CSS określono styl dla pola do edycji, które będzie miało tło w kolorze jasnozielonym po aktywacji.

input:focus { background-color: LightGreen; }

A. w każdej sytuacji

B. jeśli zostanie na nie najechane kursorem bez kliknięcia

C. po kliknięciu myszką w celu wprowadzenia tekstu

D. gdy jest to pierwsze użycie tego elementu w dokumencie

Odpowiedź "po kliknięciu myszą w celu zapisania w nim tekstu" jest poprawna, ponieważ reguła CSS `input:focus { background-color: LightGreen; }` definiuje styl, który ma zastosowanie, gdy pole edycyjne (input) jest w stanie "focus". Stan ten jest aktywowany, gdy użytkownik klika na pole, co pozwala na wpisywanie tekstu. To podejście jest zgodne z zasadami dostępności i użyteczności interfejsów, ułatwiając użytkownikom interakcję z formularzami. Przykładowo, w formularzach online, takie wizualne wskazanie na aktywne pole poprawia doświadczenie użytkownika, zwiększa czytelność oraz umożliwia łatwiejsze wprowadzanie danych. Warto również pamiętać, że dobrym standardem jest stosowanie kolorów tła, które są kontrastowe w stosunku do kolorów tekstu, aby zapewnić ich czytelność. Ponadto, w praktyce developerskiej, często wykorzystuje się dodatkowe efekty, takie jak animacje, które mogą poprawić interaktywność i wyrazistość reakcji na działania użytkownika. Właściwe stosowanie stylów CSS w kontekście stanu focus jest więc kluczowe dla tworzenia przyjaznych dla użytkownika interfejsów.

Pytanie 10

Zgodnie z zasadami ACID, odnoszącymi się do przeprowadzania transakcji, wymóg trwałości (ang. durability) wskazuje, że

A. w sytuacji naruszenia spójności bazy danych transakcja eliminuje tabele z kluczami obcymi

B. transakcja może w pewnych okolicznościach być rozdzielona na dwa niezależne etapy

C. w trakcie realizacji transakcji dane mogą być zmieniane przez inne transakcje

D. dane zatwierdzone przez transakcję powinny być dostępne niezależnie od tego, co się wydarzy po jej zakończeniu

Wszystkie przedstawione alternatywy nie oddają właściwego znaczenia wymogu trwałości w kontekście ACID. Modyfikowanie danych przez inne transakcje w trakcie trwania jednej transakcji narusza zasadę atomowości, co prowadzi do nieprzewidywalnych stanów danych. Właściwa izolacja transakcji jest niezbędna, aby zapewnić, że jedna transakcja nie wpływa na wyniki innej, co jest kluczowym aspektem stabilności systemu. Ponadto, usunięcie tabel z kluczami obcymi w przypadku naruszenia spójności bazy danych nie jest związane z zasadą trwałości. Tego rodzaju działanie może prowadzić do poważnych problemów z integralnością danych, ponieważ usuwanie tabel nie rozwiązuje problemów spójności, lecz je pogłębia. Dodatkowo, podział transakcji na dwa niezależne etapy może wprowadzać niepożądane skutki, takie jak niespójność danych, co jest sprzeczne z zasadą trwałości. Kluczowym elementem, który łączy wszystkie te błędne koncepcje, jest brak zrozumienia, że trwałość gwarantuje, że zatwierdzone zmiany są permanentne i zabezpieczone przed jakimikolwiek nieprzewidzianymi okolicznościami. Korzystanie z solidnych mechanizmów trwałości, takich jak transakcyjne logowanie i backupy, jest niezbędne, aby zrealizować wszystkie aspekty ACID, a tym samym zapewnić odpowiednią jakość i bezpieczeństwo danych w systemach informacyjnych.

Pytanie 11

W języku PHP, aby otworzyć już istniejący plik lektury.txt w trybie dodawania treści, tak aby wskaźnik pliku został umieszczony na końcu tego pliku należy zastosować instrukcję

A. fopen("lektury.txt", "a")

B. fopen("lektury.txt", "r")

C. fopen("lektury.txt", "w")

D. fopen("lektury.txt", "x")

Poprawnie – w PHP tryb "a" w funkcji fopen() oznacza otwarcie pliku w trybie dopisywania (append). To dokładnie to, czego wymaga pytanie: plik ma już istnieć, a wskaźnik pliku (file pointer) ma zostać ustawiony na koniec, żeby nowa treść była dopisywana za tym, co już jest. Instrukcja fopen("lektury.txt", "a") otwiera pliki tylko do zapisu, nie nadpisuje istniejącej zawartości, tylko dokleja nowe linie na końcu. Jeśli plik nie istnieje, PHP spróbuje go utworzyć, oczywiście jeśli uprawnienia systemu plików na to pozwalają. W praktyce taki tryb stosuje się np. do prowadzenia logów, dzienników zdarzeń, prostych liczników odwiedzin albo dopisywania nowych rekordów tekstowych bez kasowania starych danych. Typowy fragment kodu może wyglądać tak: $fh = fopen("lektury.txt", "a"); fwrite($fh, "Pan Tadeusz\n"); fclose($fh); Po takim zapisie wcześniejsza zawartość lektury.txt zostaje nietknięta, a tekst „Pan Tadeusz” trafia na sam koniec pliku. Z mojego doświadczenia to jest bezpieczniejsza opcja niż tryb "w", kiedy chcemy tylko coś dopisać i absolutnie nie wolno stracić danych, które już w pliku są. Warto też pamiętać o dobrych praktykach: zawsze sprawdzamy wynik fopen() (czy nie zwrócił false), obsługujemy ewentualne błędy i po zakończeniu pracy domykamy uchwyt funkcją fclose(). W większych projektach sensowne jest też blokowanie pliku (flock) przy jednoczesnym dostępie wielu skryptów, żeby dane się nie pomieszały. Tryb "a" jest więc standardowym i zalecanym rozwiązaniem w sytuacjach, gdy trzeba dopisywać dane na końcu istniejącego pliku tekstowego.

Pytanie 12

Skrypt na stronę WWW stworzony w języku PHP

A. jest realizowany po stronie klienta

B. jest przetwarzany w taki sam sposób jak JavaScript

C. może działać bez wsparcia serwera WWW

D. jest wykonywany po stronie serwera

Kod PHP jest przetwarzany po stronie serwera, co oznacza, że wszystkie instrukcje napisane w tym języku są wykonywane na serwerze, a nie na komputerze klienta. Kiedy użytkownik żąda strony internetowej, serwer WWW interpretuje kod PHP, generuje odpowiedni HTML i wysyła go do przeglądarki. Dzięki temu możliwe jest dynamiczne tworzenie treści, uzależnionej od danych wejściowych użytkownika czy zawartości bazy danych. Przykładowo, w aplikacjach internetowych takich jak systemy zarządzania treścią (CMS) czy platformy e-commerce, PHP pozwala na generowanie różnorodnych widoków i interakcji w oparciu o aktualne informacje. Kluczowym aspektem dobrej praktyki w programowaniu w PHP jest separacja logiki aplikacji od warstwy prezentacji, co wspiera łatwiejsze zarządzanie kodem i jego utrzymanie. Warto również zaznaczyć, że PHP współpracuje z różnymi systemami baz danych, co umożliwia przechowywanie i przetwarzanie dużych ilości danych. Na przykład, w typowej aplikacji webowej można wykorzystać PHP do komunikacji z bazą MySQL, co pozwala na dynamiczne ładowanie treści w odpowiedzi na interakcje użytkownika.

Pytanie 13

Na ilustracji przedstawiono kompozycję bloków strony www. Który z elementów formatowania strony odpowiada temu układowi? (Dla uproszczenia pominięto właściwości dotyczące koloru tła, wysokości oraz czcionki)

A. Odpowiedź 2: B

B. Odpowiedź 1: A

C. Odpowiedź 4: D

D. Odpowiedź 3: C

Odpowiedź B jest naprawdę na czasie! Widzisz, użyto tutaj techniki pływającego układu z CSS, czyli float i clear. Pierwszy blok pływa w lewo, ma 30% szerokości, dzięki czemu obok niego mogą stać drugi i trzeci blok, które też pływają w lewo i zajmują 70%. To pozwala na ułożenie elementów w jednej linii, o ile kontener ma wystarczająco miejsca. W sumie, float to klasyka przy układach wielokolumnowych, chociaż obecnie sporo osób korzysta z Flexboxa lub Grid Layout. Zauważ, że blok czwarty ma clear:both, więc zacznie się poniżej wcześniejszych elementów pływających. To ważne, bo dzięki temu unikamy problemów z nałożeniem się treści. Zachowanie porządku w układzie jest kluczowe, szczególnie w responsywnym web designie. Tego typu układy są całkiem popularne na stronach z wieloma kolumnami, gdzie elastyczność szerokości ma duże znaczenie.

Pytanie 14

Aby sprawdzić, czy kod JavaScript działa poprawnie, należy skorzystać z

A. kompilatora C++

B. interpretera PHP

C. interpretera PERL

D. konsoli w przeglądarce internetowej

Konsola w przeglądarce to świetne narzędzie do sprawdzania i naprawiania kodu JavaScript. Dzięki niej możesz od razu zobaczyć, co działa, a co nie. Na przykład, kiedy wpiszesz `console.log('Hello, World!');`, to od razu zobaczysz wynik w konsoli. To bardzo fajny sposób na szybkie testowanie, bo nie musisz czekać ani niczego dodatkowo uruchamiać. Konsola ma też sporo innych przydatnych funkcji, jak inspekcja obiektów czy monitorowanie zdarzeń, więc naprawdę warto się z nią zaprzyjaźnić. Właściwie, każda popularna przeglądarka, jak Chrome czy Firefox, dodaje różne ciekawe opcje, które pomagają w debugowaniu. Z mojego doświadczenia, korzystanie z konsoli to kluczowy element nauki i pracy z JavaScript.

Pytanie 15

Dla dowolnego a z zakresu (0,99) celem funkcji napisanej w języku JavaScript jest
function fun(a)
{
    for(n=a; n <=100; n++)
    document.write(n);
    return(n);
}

A. wypisanie wartości zmiennej a i zwrócenie wartości zmiennej n

B. wypisanie liczb z zakresu a .. 99 oraz zwrócenie wartości 100

C. zwrócenie liczb z zakresu a .. 99

D. wypisanie liczb z zakresu a .. 100 oraz zwrócenie wartości zmiennej n

Funkcja napisana w JavaScript przewiduje iterację w celu wypisania liczb z przedziału ustalonego przez zmienną 'a' do 100. W kodzie zastosowano pętlę for, która zaczyna się od wartości a, a kończy na 100. Wartość zmiennej 'n' jest używana jako iterator, zaczynając od 'a' i zwiększając się o 1 w każdym obiegu pętli, aż osiągnie 100. Warto zauważyć, że funkcja wykorzystuje metodę 'document.write()', która służy do zapisywania danych na stronie internetowej. Po zakończeniu iteracji funkcja zwraca wartość zmiennej 'n', co w kontekście tego zadania oznacza, że zwróci ona wartość 101, ponieważ po ostatniej iteracji n przekroczy wartość 100. Przykład użycia tej funkcji w praktyce może obejmować generowanie dynamicznych treści na stronach internetowych, które wymagają wyświetlenia zakresu wartości liczbowych. Warto również dodać, że zgodnie z aktualnymi standardami JavaScript, kod mógłby być bardziej elegancko zapisany, wykorzystując np. funkcję 'console.log()' zamiast 'document.write()', co jest bardziej zalecane w nowoczesnym podejściu do programowania w JavaScript.

Pytanie 16

Jakiej kwerendy w bazie MariaDB należy użyć, aby wybrać artykuły, których ceny mieszczą się w przedziale domkniętym <10, 20>?

A. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena BETWEEN 10 AND 20

B. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena > 10 AND Cena < 20

C. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena LIKE 1%, 2%

D. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena IN (10, 20)

Odpowiedź 'SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena BETWEEN 10 AND 20;' jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje operator BETWEEN, który jest idealny do określenia wartości zawartych w obustronnie domkniętym przedziale. W tym przypadku zapytanie zwróci wszystkie artykuły, których cena jest równa 10 lub 20 oraz wszystkie wartości znajdujące się pomiędzy tymi dwoma wartościami. Operator BETWEEN jest standardowym sposobem na łatwe zapisywanie takich warunków w SQL, co czyni kod bardziej czytelnym i zrozumiałym. Przykład zastosowania to sytuacja, gdy chcemy znaleźć produkty w określonym przedziale cenowym na stronie e-commerce. Tego typu kwerendy są bardzo powszechne w analizie danych i zarządzaniu bazami danych, a ich znajomość jest kluczowa dla efektywnego wykonywania zadań związanych z eksploracją danych. Zastosowanie BETWEEN w praktyce pozwala na automatyzację procesów wyszukiwania i filtrowania danych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie optymalizacji zapytań w bazach danych.

Pytanie 17

W HTML, aby dodać obrazek z tekstem umieszczonym pośrodku obrazka, konieczne jest użycie znacznika

A. <img src="obrazek.png" alt="obraz1" hspace="30px"> tekst

B. <img src="obrazek.png" alt="obraz2" align="middle"> tekst

C. <img src="obrazek.png" alt="obraz3" height="50%"> tekst

D. <img src="obrazek.png" alt="obraz4"> tekst

Odpowiedzi, które nie są poprawne, zawierają różne koncepcje i podejścia, które nie spełniają wymogów wyśrodkowania tekstu wokół obrazka. Na przykład, użycie <img src="obrazek.png" alt="obraz3" height="50%"> tekst jest niewłaściwe, ponieważ atrybut height nie wpływa na położenie tekstu w stosunku do obrazka. W rzeczywistości, atrybut ten jedynie zmienia wysokość obrazka, co nie ma związku z umiejscowieniem tekstu. To podejście może prowadzić do błędnych wniosków, że zmiana wymiarów obrazka automatycznie wpływa na układ tekstu, co jest mylne. Z kolei, <img src="obrazek.png" alt="obraz4"> tekst nie zawiera żadnych atrybutów, które mogłyby zdefiniować położenie tekstu, co sprawia, że tekst będzie po prostu wyświetlany obok obrazka, bez jakiejkolwiek kontroli nad jego wyrównaniem. W kontekście nowoczesnych standardów HTML5, brak zastosowania CSS do stylizacji układu nie tylko obniża estetykę strony, ale również nie spełnia oczekiwań dotyczących dostępności. Wiele aplikacji internetowych i stron korzysta z CSS do precyzyjnego zarządzania położeniem elementów, co jest zgodne z zasadami responsywnego projektowania. Użycie atrybutu align z wartością middle w odpowiedzi 2 jest najodpowiedniejszym sposobem na zapewnienie poprawnego wyśrodkowania tekstu, co jest kluczowe w projektowaniu stron internetowych, gdzie zarówno estetyka, jak i funkcjonalność mają duże znaczenie.

Pytanie 18

W zamieszczonym kodzie PHP, zamiast znaków zapytania powinien być wyświetlony komunikat:

$x = mysql_query('SELECT * FROM mieszkancy');
if (!$x)
    echo '??????????????????????';

A. Niepoprawne hasło do bazy danych

B. Błąd w trakcie przetwarzania zapytania

C. Niepoprawna nazwa bazy danych

D. Zapytanie zostało poprawnie przetworzone

W przedstawionym kodzie PHP, komunikat "??????????????????????" powinien wskazywać na błąd przetwarzania zapytania SQL. Kiedy wynik funkcji mysql_query() jest równy fałszowi (false), oznacza to, że zapytanie nie mogło zostać poprawnie wykonane. Może to być spowodowane różnymi czynnikami, takimi jak błędy w składni zapytania, problemy z połączeniem z bazą danych, lub nieprawidłowe tabele. W tym przypadku, dobrym podejściem jest użycie funkcji mysql_error() w celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat natury błędu. Przykład poprawnego kodu mógłby wyglądać tak: <p>$x = mysql_query('SELECT * FROM mieszkancy');<br>If (!$x) {<br>echo mysql_error();<br>}</p> Używanie tej metody pomaga w diagnostyce problemu i pozwala na szybsze jego rozwiązanie. Znalezienie i naprawienie błędów w zapytaniach SQL jest kluczowe w pracy z bazami danych, szczególnie w kontekście aplikacji internetowych, które muszą być niezawodne i efektywne.

Pytanie 19

Przedstawiona ikona funkcji edytora grafiki rastrowej o nazwie "różdżka" umożliwia

A. odręczne zaznaczanie obszarów przez przeciąganie po nich kursora.

B. pobranie wskazanego koloru i ustawienie go jako aktywny.

C. zaznaczenie obszaru na podstawie koloru.

D. wybiórcze rozsmarowywanie koloru za pomocą pędzla.

Dobrze! Odpowiedź jest poprawna. Narzędzie 'różdżka' w edytorze grafiki rastrowej służy do zaznaczania obszarów na podstawie koloru. Jest to bardzo przydatne, gdy chcemy zaznaczyć obszar o jednolitym kolorze lub gradientem kolorów. Działa ona na zasadzie kliknięcia w dany punkt obrazu, a następnie automatycznego zaznaczenia pikseli o kolorze zbliżonym do tego, w który kliknęliśmy. Użycie tej funkcji jest zdecydowanie efektywniejsze niż ręczne zaznaczanie obszarów, szczególnie dla skomplikowanych kształtów lub dużych obszarów o podobnej barwie. Ponadto, narzędzie to jest zgodne ze standardami i dobrą praktyką w branży edycji grafiki rastrowej, a jego umiejętne wykorzystanie może znacznie przyspieszyć prace edycyjne i zapewnić lepszą precyzję.

Pytanie 20

Proces układania danych w bazie, który obejmuje tworzenie tabel, definiowanie relacji pomiędzy nimi oraz eliminację zbędnych danych i niespójnych powiązań, nazywany jest

A. normalizacją

B. sprawdzaniem spójności danych

C. sprawdzaniem integralności referencyjnej

D. nadmiarowością

Normalizacja to super ważny krok w robieniu baz danych. Chodzi o to, żeby uporządkować dane i pozbyć się zbędnych powtórzeń. Na przykład, jak mamy tabelę 'Klienci' i 'Zamówienia', to normalizacja pozwala połączyć te tabele tak, żeby info o klientach było tylko w jednym miejscu. Dzięki temu, każde zamówienie będzie przypisane do odpowiedniego klienta, co zmniejsza ryzyko zamieszania z danymi. Jak się stosuje zasady normalizacji, takie jak 1NF czy 2NF, to można uniknąć problemów, które mogą się pojawić przy aktualizowaniu, usuwaniu czy dodawaniu danych. Dobrze jest też regularnie sprawdzać, jak ma się struktura bazy, żeby była dostosowana do tego, co w danej chwili potrzebujemy. Tak naprawdę, normalizacja nie tylko dba o prawidłowość danych, ale też sprawia, że wszystko działa sprawniej.

Pytanie 21

Baza danych szkoły podstawowej dla dzieci w wieku 6 lat obejmuje tabelę szkoła, która zawiera kolumny: imie, nazwisko, klasa. Wszyscy uczniowie w klasach od 1 do 5 przeszli do wyższej klasy. W celu zwiększenia wartości w kolumnie klasa o 1, należy wykonać następujące polecenie

A. UPDATE nazwisko, imie SET klasa = klasa + 1 WHERE klasa>l OR klasa < 5

B. UPDATE szkoła SET klasa = klasa + 1 WHERE klasa >=1 AND klasa <= 5

C. SELECT nazwisko, imie FROM klasa = klasa + 1 WHERE klasa>l OR klasa < 5

D. SELECT szkoła FROM klasa = klasa + 1 WHERE klasa >=1 AND klasa <= 5

Poprawne polecenie to 'UPDATE szkoła SET klasa = klasa + 1 WHERE klasa >=1 AND klasa <= 5;'. To zapytanie aktualizuje wartość w kolumnie 'klasa' dla wszystkich uczniów w tabeli 'szkoła', których aktualny poziom klasy mieści się w zakresie od 1 do 5. Kluczowym elementem jest użycie polecenia UPDATE, które jest standardowym sposobem na modyfikowanie danych w bazach danych SQL. Oznaczenie 'SET klasa = klasa + 1' wskazuje, że chcemy zwiększyć obecną wartość w kolumnie 'klasa' o 1. Warto zwrócić uwagę na warunek WHERE, który filtruje rekordy tak, aby aktualizacja dotyczyła tylko tych uczniów, którzy są w klasach 1-5. Tego rodzaju operacje są powszechnie stosowane w zarządzaniu danymi w aplikacjach edukacyjnych i są zgodne z praktykami bezpieczeństwa i integralności danych, zapewniając, że tylko odpowiednie rekordy są aktualizowane. Przykładem praktycznego zastosowania może być coroczna aktualizacja klas uczniów po zakończeniu roku szkolnego.

Pytanie 22

W dokumencie XHTML znajduje się fragment kodu, w którym występuje błąd walidacyjny. Co jest przyczyną tego błędu?

A. Nie ma nagłówka szóstego poziomu

B. Znacznik <br> musi być zamknięty

C. Znacznik <b> nie może być umieszczany wewnątrz znacznika <p>

D. Znaczniki powinny być pisane dużymi literami

Wybór odpowiedzi, że nie istnieje nagłówek szóstego stopnia, jest błędny, ponieważ w specyfikacji XHTML nagłówek szóstego stopnia <h6> jest jak najbardziej dopuszczalny i służy do oznaczania najmniej ważnych nagłówków, w hierarchii od <h1> do <h6>. Pisanie znaczników wielkimi literami nie jest wymogiem XHTML. Chociaż XHTML jest wrażliwy na wielkość liter, co oznacza, że nazwy znaczników i atrybutów muszą być pisane małymi literami, odpowiedź sugerująca, że tylko wielkie litery są poprawne, jest błędna. Użycie <b> jako zagnieżdżonego w <p> jest standardową praktyką i jest zgodne z normami XHTML, ponieważ <b> służy do pogrubienia tekstu wewnątrz elementu blokowego, jakim jest <p>. Problem z tą odpowiedzią polega na błędnym zrozumieniu struktury HTML, gdzie zagnieżdżanie elementów inline w elementach blokowych jest dozwolone. Ważnym aspektem jest umiejętność rozpoznania, które elementy są inline, a które blokowe, i jak mogą być poprawnie zagnieżdżane w kontekście specyfikacji XHTML. Poprawne zrozumienie tych zasad pomaga w tworzeniu wydajniejszych i bardziej zgodnych dokumentów internetowych.

Pytanie 23

W języku JavaScript zdefiniowano obiekt. Aby uzyskać wartość atrybutu, można użyć następującego zapisu:

obiekt = { q: 1, w: 2, e: 3, r:4 };

A. obiekt:w

B. obiekt::w

C. obiekt->w

D. obiekt.w

Odpowiedź 'obiekt.w' jest prawidłowa, ponieważ w JavaScript używamy notacji kropkowej do uzyskiwania dostępu do właściwości obiektów. W tym przypadku mamy obiekt zadeklarowany jako 'obiekt = { q: 1, w: 2, e: 3, r:4 };'. Aby uzyskać wartość przypisaną do właściwości 'w', wystarczy użyć notacji kropkowej i napisać 'obiekt.w', co zwróci wartość '2'. Tego typu dostęp do danych jest standardem w JavaScript i jest szeroko stosowany w projektach, co pozwala na efektywne i czytelne manipulowanie danymi. Przykładowo, możemy użyć tej techniki w funkcjach, które przetwarzają obiekty lub w kodzie, który reaguje na zdarzenia, gdzie często zachodzi potrzeba uzyskania konkretnych wartości z obiektów. Dobrą praktyką jest również używanie notacji kropkowej, gdy właściwości obiektu mają znane i stabilne nazwy, co zwiększa czytelność kodu.

Pytanie 24

Z jakich elementów składa się tabela generowana przez poniższy kod?

<table border="1">
<tr>
<td> 1 </td>
<td> 2 </td>
</tr>
</table>

A. dwóch wierszy i dwóch kolumn

B. jednego wiersza oraz dwóch kolumn

C. jednego wiersza oraz jednej kolumny

D. dwóch wierszy oraz jednej kolumny

Kod w pytaniu przedstawia strukturę HTML dla tabeli. Tabela składa się z jednej pary znaczników <tr>, co oznacza, że zawiera jeden wiersz. Wewnątrz tego wiersza znajdują się dwa znaczniki <td>, reprezentujące dwie komórki, czyli kolumny. Praktyczne zastosowanie tabel w HTML obejmuje prezentację danych w sposób strukturalny, co jest szczególnie użyteczne w przypadku raportów, cenników czy kalendarzy. Dobre praktyki w projektowaniu stron internetowych sugerują stosowanie tabel do prezentacji danych, nie zaś do układania treści na stronie, co było popularne w starszych wersjach HTML. W nowoczesnym podejściu do front-endu, używa się CSS i Flexbox lub Grid do układania elementów. Jednak zrozumienie podstaw HTML, takich jak prawidłowa struktura tabeli, jest kluczowe dla tworzenia semantycznych i dostępnych stron WWW. Tabele powinny być też wzbogacone o elementy takie jak <thead>, <tbody> i <tfoot> dla lepszej organizacji danych i wsparcia przez technologie asystujące dla osób z niepełnosprawnościami.

Pytanie 25

W SQL, aby zabezpieczyć kwerendę CREATE USER przed utworzeniem konta, jeżeli ono już istnieje, należy użyć składni

A. CREATE OR REPLACE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

B. CREATE USER OR DROP 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

C. CREATE USER IF NOT EXISTS 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

D. CREATE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

Odpowiedź 'CREATE USER IF NOT EXISTS 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';' jest poprawna, ponieważ zastosowanie klauzuli 'IF NOT EXISTS' pozwala na utworzenie użytkownika tylko w przypadku, gdy konto o podanej nazwie nie istnieje w systemie. Jest to niezwykle użyteczne w praktyce, ponieważ minimalizuje ryzyko wystąpienia błędów związanych z próbą utworzenia użytkownika, który już został wcześniej zdefiniowany, co mogłoby prowadzić do niepotrzebnych komplikacji w zarządzaniu bazą danych. Dzięki temu podejściu administratorzy mogą tworzyć skrypty, które są bardziej elastyczne i odporne na błędy, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania bazami danych. Warto także zaznaczyć, że odpowiednia obsługa błędów oraz unikanie zbędnych operacji wpływa na wydajność systemu, co jest kluczowym aspektem w środowiskach produkcyjnych, gdzie każda operacja ma znaczenie dla dostępności i efektywności aplikacji korzystających z bazy danych.

Pytanie 26

Podane w ramce polecenie SQL ma za zadanie

UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1;

A. ustawić wartość w kolumnie id_klasy na 1 dla wszystkich rekordów tabeli Uczen

B. zwiększyć o jeden wartość pola id_klasy w jednym rekordzie tabeli Uczen

C. ustawić wartość pola id_klasy na 1 dla wszystkich rekordów tabeli Uczen

D. zwiększyć o jeden wartość w kolumnie id_klasy dla wszystkich rekordów tabeli Uczen

Polecenie SQL UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1; modyfikuje wszystkie rekordy w tabeli Uczen, bo nie ma w nim klauzuli WHERE. To jest kluczowa rzecz: brak WHERE oznacza, że polecenie dotyczy całej tabeli, a nie pojedynczego wiersza. Wyrażenie id_klasy = id_klasy + 1 oznacza aktualizację kolumny na podstawie jej dotychczasowej wartości – po prostu dodajemy 1 do obecnej wartości w każdej krotce. Nie ustawiamy stałej wartości, tylko wykonujemy operację arytmetyczną na kolumnie. W praktyce taki zapis stosuje się np. gdy chcemy przesunąć identyfikatory klas, zmienić numerację poziomów, podnieść wszystkim uczniom numer semestru albo zaktualizować jakiś licznik. W SQL to bardzo typowy wzorzec: UPDATE tabela SET kolumna = kolumna + wartość WHERE warunek; i w dobrych praktykach zawsze pilnuje się, żeby świadomie używać lub pomijać WHERE. Administratorzy baz danych zwykle wręcz powtarzają zasadę: przed uruchomieniem UPDATE bez WHERE zastanów się dwa razy, czy na pewno chcesz zmienić wszystkie wiersze. Moim zdaniem warto zapamiętać dwie rzeczy: po pierwsze, UPDATE bez WHERE = aktualizacja wszystkich rekordów; po drugie, po lewej stronie znaku równości zawsze jest nazwa kolumny, którą zmieniamy, a po prawej – wyrażenie, z którego zostanie policzona nowa wartość. To wyrażenie może używać starej wartości tej samej kolumny, tak jak tutaj. W wielu systemach bazodanowych (np. MySQL, PostgreSQL, SQL Server) ta konstrukcja działa identycznie, więc to taki uniwersalny, standardowy zapis, zgodny z ogólnymi zasadami języka SQL.

Pytanie 27

Strona internetowa powinna mieć zorganizowaną strukturę bloków. Aby osiągnąć ten układ, należy przypisać sekcjom odpowiednie właściwości w ten sposób:

A. float jedynie dla bloków: 3, 4; clear dla bloku 5

B. float tylko dla bloków: 2, 3, 4; clear dla bloku 5

C. float tylko dla bloku 2; clear dla bloków: 3, 4

D. float wyłącznie dla bloku 5; clear dla bloku 2

Stosowanie float tylko dla bloku 5 i clear dla bloku 2 nie jest właściwe, ponieważ float jest używane do umieszczania elementów obok siebie, a clear do zapobiegania takiemu zachowaniu. W przypadku float dla bloków 3 i 4 oraz clear dla bloku 5, blok 2 nie miałby żadnej właściwości float, co oznacza, że nie mógłby być poprawnie umieszczony obok bloków 3 i 4, a to prowadziłoby do nieprawidłowego ułożenia bloku 5. Użycie float tylko dla bloku 2 i clear dla bloków 3 i 4 byłoby błędne, ponieważ clear zapobiega przyleganiu elementów do boku, co jest niezgodne z celem floatowania bloków 2, 3 i 4 w jednej linii. Typowym błędem myślowym jest traktowanie clear jako narzędzia do rozmieszczania bloków w poziomie, co jest funkcją float. Zamiast tego, clear blokuje wpływ elementów pływających, co może być użyteczne w końcowych elementach układu jak blok 5, ale nie w środku. Dobre zrozumienie działania float i clear jest kluczowe dla efektywnego tworzenia layoutów stron internetowych, gdzie precyzyjne kontrolowanie pozycji bloków jest istotne dla estetyki i funkcjonalności projektu.

Pytanie 28

Która z właściwości grafiki wektorowej jest słuszna?

A. Grafika wektorowa jest niezależna od rozdzielczości

B. Nie można jej przekształcić w grafikę rastrową

C. Po utworzeniu nie jest możliwa edycja

D. Grafika wektorowa nie podlega skalowaniu

Grafika wektorowa jest niezależna od rozdzielczości, co oznacza, że można ją skalować do dowolnych rozmiarów bez utraty jakości. W przeciwieństwie do grafiki rastrowej, która składa się z pikseli, grafika wektorowa opiera się na matematycznych równaniach i wektora, co pozwala na zachowanie ostrości i detali niezależnie od tego, jak bardzo powiększymy lub pomniejszymy obraz. Przykłady zastosowań grafiki wektorowej obejmują logotypy, ilustracje w książkach i projektowanie interfejsów użytkownika, gdzie precyzja jest kluczowa. Standardy takie jak SVG (Scalable Vector Graphics) są powszechnie używane do tworzenia i publikowania grafiki wektorowej w Internecie, co dodatkowo potwierdza ich elastyczność. W praktyce, projektanci mogą tworzyć grafiki wektorowe w programach takich jak Adobe Illustrator czy CorelDRAW, a następnie swobodnie dostosowywać ich rozmiar do różnych mediów, co czyni je niezwykle uniwersalnym narzędziem w świecie grafiki komputerowej.

Pytanie 29

Które z poniższych twierdzeń o zasadach programowania w PHP jest poprawne?

A. Nazwy zmiennych zaczynają się od znaku !

B. Jest to język o słabej kontroli typów

C. Deklaracja zmiennych odbywa się po słowie kluczowym var

D. W nazwach zmiennych nie rozróżnia się wielkości liter

PHP jest językiem o słabej kontroli typów, co oznacza, że nie wymaga określenia typu zmiennej podczas jej deklaracji. W praktyce, PHP automatycznie konwertuje typy danych w zależności od kontekstu, w którym są używane. Przykładowo, jeśli przypiszesz do zmiennej wartość liczbową, a następnie użyjesz jej w kontekście tekstowym, PHP przekształci tę liczbę na łańcuch znaków automatycznie. Dzięki temu programiści mogą skupić się na logice aplikacji, a nie na zarządzaniu typami danych. Ważne jest jednak, aby pamiętać, że ta elastyczność może prowadzić do błędów, jeśli nie będziemy ostrożni. Dlatego dobrym podejściem jest stosowanie jawnych konwersji typów, gdy jest to możliwe, co zwiększa czytelność kodu i ułatwia jego późniejsze utrzymanie. Używanie funkcji takich jak (int), (float) czy (string) w celu wymuszenia określonych typów danych przed operacjami arytmetycznymi lub logicznymi, to praktyka, która może zapobiec wielu problemom z nieoczekiwanym zachowaniem skryptów. Znalezienie równowagi między wygodą a bezpieczeństwem typów jest kluczowym elementem programowania w PHP.

Pytanie 30

 SELECT model FROM samochody WHERE rocznik > 2017 AND marka = "opel";

Tabela samochody zawiera rekordy przedstawione na obrazie. Wydając przedstawione zapytanie SQL zostaną zwrócone dane:

id	klasa_id	marka	model	rocznik
1	1	ford	ka	2017
2	2	seat	toledo	2016
3	3	opel	zafira	2018
4	2	fiat	500X	2018
5	3	opel	insignia	2017

A. opel zafira

B. opel zafira; opel insignia

C. zafira

D. zafira; insignia

Niestety, wybrana przez Ciebie odpowiedź jest nieprawidłowa. W tym przypadku kluczowe jest zrozumienie, jak działa zapytanie SQL w kontekście tabeli, którą analizujemy. Zapytanie 'SELECT model FROM samochody WHERE rocznik > 2017 AND marka = 'opel';' ma na celu wyświetlenie modelu samochodu marki 'opel' z roku produkcji późniejszego niż 2017. W analizowanej tabeli tylko model 'zafira' spełnia oba te kryteria, dlatego jest to poprawna odpowiedź. Wersja 'insignia' nie jest poprawna, ponieważ rocznik tego modelu jest wcześniejszy niż 2017. Podobnie, odpowiedź zawierająca tylko 'opel zafira' jest niepoprawna - mimo, że 'zafira' jest poprawnym modelem, jednak pytanie wymagało podania jedynie modelu, a nie marki i modelu. Wynika to z konstrukcji zapytania SQL, gdzie zaznaczono 'SELECT model', co oznacza, że zapytanie ma zwrócić jedynie model. To pokazuje, jak ważne jest dokładne zrozumienie, jakie informacje są żądane przez zapytanie SQL.

Pytanie 31

Narzędzie zaprezentowane na ilustracji służy do

A. walidacji kodu HTML i XHTML

B. debugowania strony internetowej

C. sprawdzania zgodności witryny ze standardem HTML5

D. walidacji stylów CSS

Narzędzie przedstawione na ilustracji to usługa walidacji CSS stworzona przez World Wide Web Consortium (W3C). Jego głównym celem jest sprawdzanie poprawności arkuszy stylów CSS pod kątem zgodności z obowiązującymi standardami. Walidacja CSS pozwala na identyfikację błędów składniowych oraz niepoprawnych wartości, co jest kluczowe dla zapewnienia spójności wyglądu strony w różnych przeglądarkach. Korzystanie z walidatora CSS jest częścią dobrych praktyk w procesie tworzenia stron internetowych, ponieważ poprawny kod CSS zwiększa dostępność i użyteczność serwisów. Praktycznym przykładem użycia tego narzędzia jest proces optymalizacji strony internetowej, gdzie walidator pomaga w eliminacji błędów, które mogą prowadzić do nieprzewidywalnego zachowania witryny. Dzięki walidacji możemy również upewnić się, że nasze arkusze stylów są zgodne z najnowszymi standardami, co jest istotne dla przyszłej kompatybilności serwisu.

Pytanie 32

W skrypcie JavaScript użyto metody DOM getElementsByClassName('akapit'). Metoda ta odniesie się do akapitu

A. <p id="akapit">akapit2</p>

B. <p>akapit</p>

C. <p class="akapit">akapit4</p>

D. <p href="/akapit">akapit3</p>

Metoda getElementsByClassName('akapit') w JavaScript jest metodą DOM, która zwraca kolekcję wszystkich elementów w dokumencie HTML, które mają przypisaną określoną klasę. W tym przypadku interesuje nas klasa 'akapit'. Poprawna odpowiedź to <p class="akapit">akapit4</p>, ponieważ ten akapit ma atrybut class ustawiony na 'akapit'. Zastosowanie klasy w HTML jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, ponieważ pozwala na łatwe stylowanie i manipulowanie grupą elementów za pomocą CSS i JavaScript. Na przykład, jeśli chcemy zmienić kolor tekstu wszystkich akapitów z klasą 'akapit', możemy to zrobić jednym poleceniem w CSS: .akapit { color: red; }. Ponadto, metoda getElementsByClassName zwraca tzw. HTMLCollection, co oznacza, że możemy iterować po tej kolekcji i modyfikować jej elementy. Użycie klas w ten sposób wspiera zasadę separacji treści od prezentacji, co jest kluczowe w nowoczesnym podejściu do tworzenia stron internetowych.

Pytanie 33

Jakie działanie wykonuje poniższy fragment kodu w języku JavaScript? n = "Napis1"; s = n.length;

A. Przypisuje do zmiennej s wartość odpowiadającą długości napisu z zmiennej n

B. Zwraca długość napisu zawartego w zmiennej n

C. Przypisuje wartość zmiennej n do zmiennej s

D. Przypisuje do zmiennej s część napisu z zmiennej n, o długości określonej przez zmienną length

Fragment skryptu w języku JavaScript, w którym zmienne n i s są definiowane, wykonuje przypisanie wartości długości napisu z zmiennej n do zmiennej s. Metoda length jest właściwością obiektów typu string, która zwraca liczbę znaków w danym napisie. W tym przypadku, jeśli zmienna n zawiera napis "Napis1", to zmienna s po wykonaniu tego skryptu przyjmie wartość 6, ponieważ napis ten składa się z 6 znaków. Praktyczne zastosowanie tej funkcji polega na możliwości dynamicznego określenia długości wprowadzanych danych, co jest kluczowe przy walidacji formularzy, obliczaniu rozmiaru danych czy tworzeniu interfejsów użytkownika. Dobrą praktyką w programowaniu jest zawsze uwzględnienie długości napisu w algorytmach przetwarzania tekstu, aby uniknąć błędów podczas operacji na stringach. Warto również wiedzieć, że w JavaScript właściwość length nie wymaga wywołania metody, co jest zgodne z ogólnym założeniem o uproszczeniu użycia obiektów, a tym samym podnosi czytelność kodu.

Pytanie 34

Jaka funkcja w PHP pozwala na wyświetlenie ciągu n znaków @?

function znaki($znak,$i++){
  for($i=0;$i<$n;$i++)
    print($znak);
}
znaki(@,$n);

function znaki($i){
  for($i=0;$i<$n;$i++)
    print("@");
}
znaki($i);

function znaki($znak,$i++){
  for($i=0;$i<$n;$i++)
    print($znak);
}
znaki($n);

function znaki($znak,$n){
  for($i=0;$i<$n;$i++)
    print($znak);
}
znaki("@",$n);

A. B

B. D

C. C

D. A

Odpowiedź D jest prawidłowa ponieważ pokazuje właściwe zastosowanie funkcji w języku PHP aby wyświetlić ciąg n znaków @. W tej funkcji znaki podajemy dwa parametry: pierwszy określa znak do wyświetlenia w tym przypadku @ drugi liczbę powtórzeń czyli n. Funkcja wykorzystuje pętlę for aby iteracyjnie wyświetlać zadany znak dopóki licznik iteracji nie osiągnie wartości n. Przekazanie @ jako pierwszego argumentu i n jako drugiego umożliwia elastyczne i dynamiczne generowanie ciągów o żądanej długości co jest zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu PHP. Taki sposób pisania kodu sprzyja czytelności i łatwości utrzymania co jest kluczowe w większych projektach gdzie często wymagana jest elastyczność i możliwość ponownego użycia kodu. Ponadto funkcja ta ilustruje podstawowe zasady programowania obiektowego takie jak enkapsulacja i modularność dzięki czemu kod jest łatwiejszy do zrozumienia i modyfikacji gdy zachodzi taka potrzeba. Pamiętaj że w praktycznych zastosowaniach warto używać funkcji bibliotecznych jak str_repeat które oferują podobną funkcjonalność z większą optymalizacją. Takie podejście zapewnia nie tylko poprawność działania ale także optymalizację wydajności co jest istotne szczególnie w aplikacjach o dużym obciążeniu i skali. Poprawne użycie odpowiednich funkcji i struktur danych jest kluczem do utrzymania wysokiej jakości kodu w projektach PHP.

Pytanie 35

Na podstawie przedstawionego kodu PHP wskaż ile wynosi czas ważności ustawionego ciasteczka?

A. 24 godziny.

B. 1 minuta.

C. 1 godzina.

D. 24 doby.

Ten fragment kodu PHP jest dobrym przykładem, jak łatwo pomylić się przy interpretowaniu czasu życia ciasteczka. Wiele osób widząc wartość '24' w nazwie albo w wartości ciasteczka automatycznie kojarzy to z 24 godzinami czy 24 dobami. Tymczasem w ogóle nie ma to znaczenia dla czasu ważności. O tym, jak długo cookie będzie żyło, decyduje wyłącznie trzeci parametr funkcji setcookie(), czyli tutaj: time() + 60. Funkcja time() zwraca aktualny czas w sekundach, a liczba 60 to po prostu 60 sekund. Nie ma tu żadnej „magii” powiązanej z liczbą 24. Częsty błąd polega na tym, że ktoś myśli kategoriami: godziny, dni, a nie sekund. W PHP czas wygaśnięcia w setcookie musi być podany jako konkretny znacznik czasowy UNIX, więc programista musi sam przeliczyć sobie minuty czy godziny na sekundy. Jeśli ktoś pomyśli, że 60 to np. 60 minut, to w praktyce pomyli się dokładnie 60 razy. Podobnie założenie, że skoro wartość ciasteczka to '24', to ciasteczko będzie ważne 24 godziny lub 24 doby, wynika z mieszania znaczenia logicznego danych z mechanizmem technicznym ich przechowywania. Wartość '24' to po prostu tekst przechowywany w cookie, bez żadnego automatycznego powiązania z czasem. Z mojego doświadczenia takie pomyłki biorą się też z porównywania do innych technologii, gdzie czas ustawia się np. w minutach. W PHP (i generalnie w mechanizmie UNIX time) wszystko liczymy w sekundach. Dlatego dobre praktyki mówią, żeby zawsze jawnie pisać wyrażenia typu 60 * 60 (godzina), 60 * 60 * 24 (doba), zamiast samego „3600” czy „86400”, bo to od razu sugeruje, o jaką jednostkę chodzi i ogranicza ryzyko złej interpretacji. Jeżeli programista nie rozumie tej konwencji, będzie projektował mechanizmy sesji, logowania czy koszyków zakupów z błędnymi czasami życia ciasteczek, co może prowadzić do irytujących sytuacji dla użytkownika, a nawet do problemów z bezpieczeństwem (np. zbyt długie przechowywanie wrażliwych informacji). Dlatego tak ważne jest, żeby przy każdym użyciu setcookie() świadomie przeliczać czas na sekundy i nie sugerować się nazwą ani wartością samego ciasteczka.

Pytanie 36

W języku JavaScript, by zmodyfikować wartość atrybutu elementu HTML, po uzyskaniu obiektu za pomocą metody getElementById należy użyć

A. metody setAttribute

B. metody getAttribute

C. pola innerHTML

D. pola attribute oraz wskazać nazwę atrybutu

Wykorzystanie pola innerHTML do zmiany atrybutów elementów HTML może prowadzić do wielu problemów i nieefektywności. Pole to służy do modyfikacji zawartości wewnętrznej elementu, a jego użycie w kontekście zmiany atrybutów nie jest zalecane. Przykładowo, przypisując nową wartość do innerHTML, można przypadkowo nadpisać całą zawartość elementu, co skutkuje utratą innych atrybutów oraz zdarzeń powiązanych z tym elementem. Z kolei metody getAttribute oraz setAttribute mają różne zastosowania: getAttribute odczytuje wartość atrybutu, ale nie zmienia go. Zastosowanie metody attribute, która nie istnieje w standardzie DOM, może prowadzić do nieporozumień i błędów w kodzie. Często błędne podejście do manipulacji atrybutami wynika z braku zrozumienia, jak działa model DOM i jak można go efektywnie wykorzystywać w JavaScript. W praktyce, zamiast używać metod, które nie są przeznaczone do danego zadania, warto sięgnąć po metody dostosowane do manipulacji atrybutami, co zwiększa czytelność i stabilność kodu. W efekcie, zrozumienie różnicy między różnymi metodami i ich zastosowaniem jest kluczowe dla prawidłowego zarządzania elementami na stronie.

Pytanie 37

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmiana jasności zdjęć.

B. Przenikanie zdjęć.

C. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

D. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 38

Aby uzyskać przedstawiony efekt napisu w programie INKSCAPE / COREL, należy

A. zastosować opcję wykluczenia z kołem

B. skorzystać z opcji wstaw / dopasuj tekst do ścieżki

C. zastosować opcję sumy z kołem

D. skorzystać z opcji gradientu

Funkcja wstaw lub dopasuj tekst do ścieżki w programach takich jak Inkscape czy CorelDRAW pozwala na kreatywne umieszczanie tekstu wzdłuż określonej linii lub krzywej co jest przydatne w projektowaniu graficznym gdzie częstym wymaganiem jest dostosowanie tekstu do nietypowych kształtów. Na przykład tworzenie logo gdzie napis musi okrążać okrąg lub być umieszczony wzdłuż linii falistej. Proces ten zaczyna się od stworzenia ścieżki którą może być zarówno linia prosta jak i bardziej złożona krzywa a następnie wybrania opcji dopasowania tekstu do tej ścieżki. Kluczowe jest by zrozumieć że taka ścieżka działa jak prowadnica dla tekstu który dostosowuje się do jej kształtu co pozwala na uzyskanie efektów trudnych do osiągnięcia tradycyjnymi metodami. Funkcja ta jest zgodna z dobrymi praktykami projektowania graficznego umożliwiając twórcom większą elastyczność i kreatywność w prezentacji tekstu. Jest to również standardowe narzędzie w pakietach do grafiki wektorowej co pozwala na łatwą edycję i skalowanie projektów bez utraty jakości co jest kluczowe w profesjonalnym designie.

Pytanie 39

Zapis selektora wskazuje, że kolor tła będzie brązowy dla

input[type=number] { background-color: Brown; }

A. formularzy, które są typu numerycznego

B. wszystkich formularzy

C. wszystkich tekstów na stronie internetowej

D. formularzy, gdy użytkownik wprowadzi w nie jakąkolwiek cyfrę

Zapis selektora CSS `input[type=number] { background-color: Brown; }` odnosi się do pól edycyjnych, które są zdefiniowane jako typu numerycznego. Oznacza to, że wszystkie elementy <input>, które mają atrybut `type` ustawiony na `number`, będą miały brązowe tło. Tego typu selektory są przydatne, ponieważ pozwalają na precyzyjne stylizowanie elementów formularzy, co jest kluczowe dla poprawy doświadczeń użytkowników. Stosowanie odpowiednich typów elementów formularza, takich jak `number`, umożliwia kontrolowanie danych wprowadzanych przez użytkowników, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie walidacji danych. W praktyce, jeśli w formularzu istnieje pole do wprowadzania dat, które powinno przyjmować tylko wartości liczbowe, stylizowanie go w ten sposób może pomóc w natychmiastowym wizualnym wskazaniu użytkownikowi, że pole jest przeznaczone do wprowadzania numerów. Warto również pamiętać, że stosowanie odpowiednich typów wejściowych wspiera responsywność, umożliwiając na przykład wyświetlanie klawiatury numerycznej na urządzeniach mobilnych, co zwiększa komfort użytkowania.

Pytanie 40

Jakie stwierdzenie dotyczące zaprezentowanego kodu jest prawdziwe?

A. Zostanie wyświetlony komunikat "OlaA"

B. Znak "=" pełni rolę operatora porównania dwóch zmiennych

C. Znak kropki "." jest operatorem konkatenacji

D. W zmiennej $a wartość "Ala" zostanie zmieniona na "Ola"

Znak kropki w języku PHP pełni rolę operatora konkatenacji łączącego ciągi znaków w jedną całość Jest to kluczowa funkcja przy pracy z danymi tekstowymi pozwalająca na dynamiczne tworzenie ciągów znaków na podstawie różnych zmiennych lub danych wejściowych Przykładowo w przypadku zmiennej $a o wartości Ala i zastosowania $a Ola wynikowym ciągiem staje się AlaOla W praktyce konkatenacja jest często stosowana do generowania złożonych komunikatów lub budowania ścieżek plików w aplikacjach webowych Operator konkatenacji jest również używany w połączeniu z innymi typami danych które mogą być automatycznie przekształcane na ciągi znaków zgodnie z zasadami PHP Konkatenacja jest fundamentalnym elementem interakcji z użytkownikami w interfejsach tekstowych oraz w przetwarzaniu danych wejściowych i wyjściowych Zrozumienie i umiejętność jej stosowania jest kluczowa dla efektywnego programowania w PHP oraz tworzenia dynamicznych i interaktywnych aplikacji webowych z zachowaniem wysokiej jakości kodu i zgodności ze standardami

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej