Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik pojazdów samochodowych
Kwalifikacja: MOT.05 - Obsługa, diagnozowanie oraz naprawa pojazdów samochodowych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 19:36
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 19:45

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Pierwszym krokiem przed przeprowadzeniem badania okresowego w Stacji Kontroli Pojazdów jest

A. pomiar zadymienia spalin silnika ZI

B. sprawdzenie indeksu tłumienia amortyzatorów osi przedniej

C. sprawdzenie oraz regulacja ciśnienia w oponach do wartości nominalnych

D. pobranie informacji o badanym pojeździe z Centralnej Ewidencji Pojazdów

Prawidłowa odpowiedź to pobranie danych badanego pojazdu z Centralnej Ewidencji Pojazdów (CEP). Jest to kluczowy krok w procesie przeprowadzania badania okresowego, ponieważ pozwala na weryfikację tożsamości pojazdu oraz jego historii. Centralna Ewidencja Pojazdów zawiera dane dotyczące właścicieli, zarejestrowanych pojazdów, a także informacje o ich stanie technicznym oraz ewentualnych stłuczkach czy wypadkach. Praktyczne zastosowanie tego kroku polega na unikaniu nieporozumień związanych z identyfikacją pojazdu, co jest nie tylko zgodne z przepisami prawa, ale również zwiększa bezpieczeństwo podczas przeprowadzania badań. Zgodnie z dobrą praktyką branżową, każda stacja kontroli pojazdów powinna mieć dostęp do CEP, aby móc sprawdzić, czy pojazd spełnia wymogi stawiane przez prawo. Dodatkowo, pozyskanie danych z CEP pozwala na ocenę, czy pojazd został poddany wcześniejszym badaniom, co może wskazywać na jego stan techniczny oraz potrzebne naprawy.

Pytanie 2

Podczas przeprowadzania próby drogowej zauważono, że pojazd samoczynnie skręca w lewą stronę. Aby ustalić przyczynę oraz ewentualny zakres naprawy, na początku należy

A. ocenić luzy w układzie kierowniczym

B. zweryfikować ciśnienie w oponach

C. sprawdzić ustawienie kątów kół kierowanych

D. wymienić opony na osi przedniej

Sprawdzenie ciśnienia w ogumieniu jest kluczowym krokiem w diagnozowaniu problemów z zachowaniem pojazdu na drodze. Niewłaściwe ciśnienie w oponach może prowadzić do asymetrycznego zużycia bieżnika, a także do niestabilności podczas jazdy, co może objawiać się samoczynnym zbaczaniem w lewą lub prawą stronę. Opony o niewłaściwym ciśnieniu działają nieefektywnie, co wpływa na kierowalność pojazdu i bezpieczeństwo jazdy. Zgodnie z zaleceniami producentów pojazdów, ciśnienie w oponach powinno być regularnie kontrolowane, najlepiej co miesiąc oraz przed dłuższymi podróżami. Przykładowo, niskie ciśnienie w lewych oponach może powodować ich szybsze zużycie, a także wpływać na geometrię jazdy, co z kolei prowadzi do trudności w utrzymaniu prostoliniowego toru jazdy. Warto również pamiętać, że ciśnienie opon powinno być dostosowane do obciążenia pojazdu oraz warunków atmosferycznych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie utrzymania pojazdów. W związku z tym, sprawdzenie ciśnienia w ogumieniu jako pierwsze działanie ma sens w kontekście diagnozowania problemów z kierowaniem pojazdem i powinno być traktowane jako standardowa procedura w trakcie przeglądów technicznych.

Pytanie 3

System kontroli trakcji ma na celu utrzymanie przyczepności

A. poprzeczną opon napędowych

B. wzdłużną opon napędowych.

C. wzdłużną i poprzeczną opon napędowych.

D. wzdłużną wszystkich opon.

Zrozumienie funkcji układu kontroli trakcji jest kluczowe dla oceny, dlaczego inne odpowiedzi są niepoprawne. Odpowiedzi wskazujące na kontrolę przyczepności wzdłużnej wszystkich kół nie uwzględniają faktu, że układ TCS koncentruje się głównie na kołach napędowych, które mają za zadanie przeniesienie napędu. Koła te są narażone na większe obciążenia podczas przyspieszania, co sprawia, że kontrola ich przyczepności jest kluczowa dla zapewnienia stabilności. Odniesienie do poprzecznej kontroli kół napędowych w odpowiedziach również jest mylące. Poprzeczna stabilność pojazdu jest bardziej związana z układem ESP (Electronic Stability Program), który działa w sytuacjach, gdy pojazd zaczyna się ślizgać lub obracać, a nie podczas przyspieszania. Ostatnia odpowiedź, sugerująca kontrolę zarówno wzdłużną, jak i poprzeczną kół napędowych, także jest nieprawidłowa, ponieważ wprowadza zamieszanie między funkcjami różnych systemów. To rozróżnienie między przyczepnością i stabilnością jest kluczowe dla zrozumienia, jak różne systemy wspierają bezpieczeństwo w pojazdach. Typowym błędem myślowym jest dezinformacja dotycząca roli układów wspomagających, które działają w różnych warunkach jazdy i powinny być stosowane w odpowiednich kontekstach, aby efektywnie poprawić bezpieczeństwo pojazdu.

Pytanie 4

Po wymianie dolnego przedniego wahacza zawieszenia w samochodzie osobowym konieczne jest sprawdzenie

A. geometrii kół

B. sił hamowania

C. sił tłumienia

D. oporów toczenia

Odpowiedź dotycząca geometrii kół jest prawidłowa, ponieważ po wymianie przedniego dolnego wahacza niezbędne jest przeprowadzenie kontroli geometrii zawieszenia. Wahacz jest kluczowym elementem, który wpływa na ustawienie kół względem siebie oraz względem podłoża. W przypadku jego wymiany, zmiany w położeniu kół mogą prowadzić do nieprawidłowego ustawienia zbieżności i kątów nachylenia kół, co wpływa na stabilność pojazdu, jego prowadzenie oraz zużycie opon. Zgodnie z zaleceniami producentów oraz standardami branżowymi, po każdej takiej naprawie zaleca się wykonanie pomiarów geometrii kół, aby zapewnić optymalne zachowanie się pojazdu na drodze. Nieprawidłowe ustawienia mogą prowadzić do przyspieszonego zużycia opon, a także wpływać na komfort jazdy oraz bezpieczeństwo. Dlatego zaleca się korzystanie z profesjonalnych usług serwisowych, które dysponują odpowiednim sprzętem do pomiaru i regulacji geometrii kół.

Pytanie 5

Przekładnię kierowniczą zębatkową, przedstawiono na rysunku oznaczonym literą

A. C.

B. A.

C. D.

D. B.

Wybór odpowiedzi, który nie odnosi się do rysunku oznaczonego literą D, może wskazywać na pewne nieporozumienia dotyczące działania przekładni kierowniczej. Przekładnia kierownicza zębatkowa jest specyficzną konstrukcją, w której kluczową rolę odgrywa interakcja między zębnikiem a listwą zębatą. Odpowiedzi wskazujące na inne litery mogą sugerować nieprawidłową interpretację rysunków, gdzie przedstawione są różne mechanizmy, takie jak przekładnie kulowe czy śrubowe, które nie działają na tej samej zasadzie. Przykładowo, konstrukcje te mogą być wykorzystywane w aplikacjach o innym charakterze, na przykład w układach napędowych. Ważne jest, aby przy analizie rysunków technicznych zrozumieć, że każdy typ przekładni ma swoje unikalne cechy, które są ze sobą nieporównywalne. Typowe błędy polegają na myleniu mechanizmów oraz niedostatecznej uwadze poświęconej szczegółom, które mogą prowadzić do błędnych wniosków. Niezrozumienie zasad działania oraz podstawowych różnic w konstrukcji poszczególnych przekładni może prowadzić do poważnych konsekwencji w praktyce inżynieryjnej. Dlatego kluczowe jest, aby rozwijać umiejętność analizy i interpretacji schematów technicznych oraz zwracać uwagę na ich detale.

Pytanie 6

Na rysunku przedstawiono schemat układu

A. smarowania.

B. chłodzenia.

C. klimatyzacji.

D. wspomagania.

Odpowiedź "klimatyzacji" jest poprawna, ponieważ na rysunku przedstawiono schemat układu klimatyzacji, który składa się z kluczowych komponentów takich jak sprężarka, skraplacz, zawór rozprężny oraz parownik. Sprężarka odpowiada za podnoszenie ciśnienia czynnika chłodniczego, co umożliwia jego cyrkulację w układzie. Skraplacz, umieszczony na zewnątrz pojazdu, odprowadza ciepło z czynnika, co powoduje jego skroplenie. Zawór rozprężny reguluje przepływ czynnika wejściowego do parownika, gdzie czynnik chłodniczy odparowuje, absorbując ciepło z wnętrza pojazdu, co zapewnia jego schłodzenie. Układy klimatyzacji są niezbędne w nowoczesnych pojazdach, gdyż zapewniają komfort termiczny pasażerów, zwłaszcza w ciepłe dni. Zgodnie z normami branżowymi, prawidłowa konserwacja i obsługa układów klimatyzacji są kluczowe dla ich efektywności oraz wydajności energetycznej, co wpisuje się w rosnące standardy zrównoważonego rozwoju oraz ochrony środowiska.

Pytanie 7

Na fotografii przedstawiony jest pojazd z nadwoziem typu

A. hatchback.

B. sedan.

C. minivan.

D. combi.

Nadwozie typu combi (kombi) to klasyczny samochód osobowy z wydłużoną tylną częścią nadwozia i dużą przestrzenią bagażową, zintegrowaną z kabiną pasażerską. Charakterystyczny jest prawie prosty dach ciągnący się aż do tylnej klapy oraz pionowa lub lekko pochylona ściana tylna. W pojeździe z fotografii wyraźnie widać długą linię dachu, trzeci rząd szyb bocznych i dużą tylną klapę otwieraną razem z szybą – to właśnie typowe cechy kombi. W odróżnieniu od sedana, gdzie bagażnik jest wyraźnie odcięty, tutaj przestrzeń ładunkowa stanowi jedną całość z wnętrzem. Z praktycznego punktu widzenia nadwozie combi jest często wybierane w warsztatach, firmach serwisowych czy przez przedstawicieli handlowych, bo pozwala przewozić narzędzia, części zamienne, opony czy drobne urządzenia diagnostyczne bez konieczności korzystania z auta dostawczego. Po złożeniu tylnej kanapy uzyskuje się długą, płaską powierzchnię ładunkową, co jest bardzo wygodne przy transporcie zderzaków, wydechów, dłuższych elementów zawieszenia albo nawet silników w skrzyniach transportowych. Z mojego doświadczenia wielu mechaników prywatnie wybiera właśnie kombi, bo łączy ono komfort auta osobowego z funkcjonalnością małego dostawczaka. W literaturze i katalogach producentów nadwozie combi bywa oznaczane jako estate, wagon lub touring – ale konstrukcyjnie chodzi o to samo: pięciodrzwiowy samochód z powiększoną przestrzenią bagażową i dużą tylną pokrywą. Dobrą praktyką w serwisie jest umiejętne korzystanie z takiego auta do transportu części tak, żeby nie uszkodzić tapicerki, a jednocześnie optymalnie wykorzystać kubaturę bagażnika, co przy nadwoziu combi jest zdecydowanie łatwiejsze niż w sedanach czy hatchbackach.

Pytanie 8

Zbieżność kół przednich mierzona jest poprzez określenie różnicy

A. przesunięcia kół tylnych w stosunku do kół przednich

B. kątów nachylenia kół jezdnych na osi napędowej

C. odległości między obrzeżami obręczy kół przednią a tylną osią

D. pomiędzy rozstawem kół po lewej i prawej stronie

Pomiar zbieżności kół przednich jest kluczowym elementem w diagnostyce układów kierowniczych i zawieszenia pojazdów. Prawidłowy pomiar odległości między obrzeżami obręczy kół za i przed osią koła pozwala na ocenę, czy osie kół przednich są równolegle ustawione względem siebie oraz w stosunku do osi pojazdu. Zbieżność, czyli kąt ustawienia kół przednich, ma ogromny wpływ na stabilność jazdy, zużycie opon oraz efektywność paliwową. Przykładowo, zbyt duża zbieżność może prowadzić do nieprawidłowego zużycia opon, a w skrajnych przypadkach do niebezpiecznych sytuacji na drodze. Dobrym praktykom w diagnostyce zbieżności jest wykorzystywanie specjalistycznych urządzeń pomiarowych, takich jak stacje do pomiaru geometrii kół, które umożliwiają dokładne pomiary w warunkach warsztatowych. Regularne sprawdzanie zbieżności kół jest zalecane przez producentów pojazdów, szczególnie po zdarzeniach drogowych, które mogą wpłynąć na geometrię układu jezdnego, oraz po wymianie elementów zawieszenia.

Pytanie 9

Na rysunku przedstawiono pomiar

A. wysokości śrub mocujących.

B. płaskości kadłuba.

C. długości kadłuba.

D. wzajemnego położenia śrub.

Odpowiedź dotycząca płaskości kadłuba jest poprawna, ponieważ w kontekście silników i ich komponentów, płaskość powierzchni montażowych ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia prawidłowego działania jednostki. Na zdjęciu przedstawiono kadłub silnika, gdzie precyzyjne pomiary płaskości są niezbędne, aby zagwarantować prawidłowe przyleganie elementów, takich jak głowica cylindrów czy bloki silnika. Niezgodności w płaskości mogą prowadzić do nieszczelności, co w konsekwencji może wpłynąć na wydajność i trwałość silnika. W branży często korzysta się z narzędzi pomiarowych, takich jak poziomice, mikrometry czy zestawy do pomiaru płaskości, aby zapewnić, że wszystkie powierzchnie montażowe są zgodne z normami i specyfikacjami. Praktyczne zastosowanie tych technik umożliwia nie tylko naprawę, ale także optymalizację wydajności silników, co jest kluczowe w inżynierii mechanicznej.

Pytanie 10

We wnętrzu obudowy przekładni kierowniczej przedstawionej na ilustracji umieszczona jest przekładnia

A. ślimakowa.

B. zębatkowa.

C. hipoidalna.

D. planetarna.

Na zdjęciu pokazana jest klasyczna przekładnia kierownicza typu listwa–zębatka, czyli właśnie przekładnia zębatkowa. Wewnątrz tej obudowy znajduje się listwa zębata, która współpracuje z małym kołem zębatym (zębnikiem) osadzonym na wałku kolumny kierowniczej. Obrót kierownicy powoduje obrót zębnika, a ten zamienia ruch obrotowy na ruch posuwisto-zwrotny listwy. Do końców listwy przymocowane są drążki kierownicze, które bezpośrednio przestawiają zwrotnice i koła. Moim zdaniem to jedna z najlogiczniejszych i najprostszych konstrukcji w motoryzacji – ma mało elementów, jest lekka, a przy tym zapewnia dość precyzyjne prowadzenie. W nowoczesnych samochodach osobowych właśnie przekładnia zębatkowa jest dziś praktycznie standardem, szczególnie w połączeniu ze wspomaganiem elektrycznym EPS lub hydraulicznym. W praktyce warsztatowej łatwo ją rozpoznać po podłużnej obudowie z mieszkami gumowymi po bokach oraz po tym, że cała przekładnia jest mocowana poprzecznie do nadwozia. Dobre praktyki serwisowe mówią, żeby regularnie kontrolować stan osłon mieszkowych, luz na listwie oraz szczelność uszczelnień, bo przedostanie się brudu i korozja zębów listwy szybko wykańczają całą przekładnię. Przy naprawach zawieszenia i geometrii kół trzeba też pamiętać, że każda ingerencja w długość drążków kierowniczych połączona z tą przekładnią wymaga później ustawienia zbieżności na stanowisku pomiarowym.

Pytanie 11

Urządzenie przedstawione na ilustracji nie służy do pomiaru

A. pochylenia koła.

B. kąta pochylenia sworznia zwrotnicy.

C. ciśnienia w ogumieniu kół.

D. kąta wyprzedzenia sworznia zwrotnicy.

Wskazanie odpowiedzi „ciśnienia w ogumieniu kół” jako tej, do której urządzenie z ilustracji nie służy, jest jak najbardziej trafne. Na zdjęciu widać komputerowy przyrząd do pomiaru i regulacji geometrii kół, tzw. stanowisko do ustawiania zbieżności i kątów zawieszenia. Tego typu urządzenia – zgodnie z praktyką warsztatów i zaleceniami producentów pojazdów – mierzą kąty pochylenia koła, kąt pochylenia sworznia zwrotnicy oraz kąt wyprzedzenia sworznia zwrotnicy. Wykorzystują do tego głowice pomiarowe lub kamery 3D, które śledzą położenie kół względem osi pojazdu i platformy pomiarowej. Dzięki temu można bardzo dokładnie ustawić zawieszenie zgodnie z danymi katalogowymi, co ma ogromny wpływ na prowadzenie auta, zużycie opon i bezpieczeństwo jazdy. Natomiast ciśnienie w ogumieniu sprawdza się zupełnie innym, prostym przyrządem – manometrem, montowanym na pistolecie do pompowania lub jako osobne urządzenie warsztatowe, ewentualnie czujnikami TPMS w pojeździe. Ten komputerowy analizator geometrii nawet „nie widzi” ciśnienia w oponach, interesuje go jedynie położenie kół i elementów zawieszenia w przestrzeni. Z mojego doświadczenia dobrze jest łączyć te dwie czynności: najpierw ustawić prawidłowe ciśnienie manometrem, a dopiero potem wykonywać pomiary geometrii, bo producenci podają wartości kątów właśnie dla określonego ciśnienia roboczego. Tak więc: geometria – tym dużym urządzeniem, ciśnienie – zwykłym manometrem, i wszystko gra z zasadami serwisowania pojazdów.

Pytanie 12

Element aerodynamiczny samochodu, który zwiększa przyczepność do nawierzchni, korzystający z przepływu powietrza pod nadwoziem, to

A. dyfuzor

B. rezonator

C. retarder

D. rekuperator

Dyfuzor to kluczowy element aerodynamiczny zastosowany w pojazdach, który ma na celu zwiększenie docisku do podłoża poprzez efektywną manipulację przepływem powietrza pod podwoziem. Działa na zasadzie rozprężania strumienia powietrza, co prowadzi do obniżenia ciśnienia pod pojazdem. W wyniku tego zjawiska, pojazd jest lepiej przylegający do nawierzchni, co z kolei przekłada się na zwiększenie stabilności i przyczepności, zwłaszcza podczas szybkiej jazdy oraz w zakrętach. Dyfuzory są szeroko stosowane w sportach motorowych, takich jak Formuła 1, gdzie ich zaawansowana konstrukcja pozwala na optymalizację aerodynamiki, co jest kluczowe dla osiągów pojazdu. Warto również zwrócić uwagę na to, że poprawnie zaprojektowany dyfuzor może znacząco obniżyć opór powietrza. Dobrą praktyką jest stosowanie dyfuzorów w połączeniu z innymi elementami aerodynamicznymi, takimi jak skrzydła, co pozwala na uzyskanie maksymalnych korzyści z aerodynamiki pojazdu.

Pytanie 13

Który z objawów sugeruje potrzebę wymiany amortyzatora na nowy?

A. Pulsowanie pedału hamulca w trakcie hamowania

B. Ślady wycieków na obudowie

C. Widoczne skrócenie drogi hamowania

D. Wibracje kierownicy podczas rozpoczynania jazdy

Jak widać, ślady wycieków na obudowie amortyzatora to poważna sprawa. To znak, że czas wymienić ten element. Amortyzatory są mega ważne, bo zapewniają komfort jazdy i stabilność samochodu. Ich głównym zadaniem jest tłumienie drgań, które pojawiają się, gdy jedziemy po nierównościach. Jeżeli zauważysz, że coś przecieka, to znaczy, że uszczelnienia są już do wymiany, a to prowadzi do utraty oleju w środku. A to nie jest dobre, bo jak oleju brakuje, to amortyzacja działa słabiej. To może wpłynąć na prowadzenie samochodu, zwłaszcza w zakrętach, gdzie nagle zauważysz, że coś jest nie tak. Dlatego, gdy zauważysz wycieki, lepiej wymienić amortyzator jak najszybciej. W końcu bezpieczeństwo jest najważniejsze. Branżowe standardy, jak te od SAE, mówią o tym, jak ważne są regularne przeglądy, żeby wychwycić problemy zanim staną się poważne.

Pytanie 14

Głównym celem stabilizatora w systemie zawieszenia jest

A. tłumienie drgań przekazywanych przez elementy zawieszenia

B. ograniczenie przechyłów bocznych nadwozia

C. przymocowanie nadwozia do części układu zawieszenia

D. ograniczenie przechyłów wzdłużnych nadwozia

Podstawowym zadaniem stabilizatora w układzie zawieszenia jest przede wszystkim redukcja przechyłów bocznych nadwozia, co jest kluczowe dla zapewnienia stabilności i bezpieczeństwa pojazdu podczas jazdy. Stabilizator, zwany również drążkiem stabilizującym, działa na zasadzie przenoszenia obciążenia z jednej strony pojazdu na drugą, co zmniejsza skłonność samochodu do przechylania się podczas pokonywania zakrętów. Przykładowo, w samochodach osobowych oraz sportowych, zastosowanie stabilizatora pozwala na lepsze trzymanie drogi i zwiększenie komfortu jazdy. W praktyce oznacza to, że samochody wyposażone w efektywne stabilizatory lepiej reagują na manewry, co ma znaczenie zarówno w codziennej eksploatacji, jak i podczas sportów motorowych. W branży motoryzacyjnej, dobry projekt stabilizatora oraz jego prawidłowe zamocowanie są zgodne z normami bezpieczeństwa, co przekłada się na długotrwałe użytkowanie oraz mniejsze zużycie opon, a co za tym idzie, redukcję kosztów eksploatacyjnych.

Pytanie 15

Za utrzymanie trakcji w pojeździe poruszającym się odpowiada system

A. ENI

B. EPS

C. ESP

D. OBD

ESP, czyli Electronic Stability Program, to zaawansowany system elektroniczny, który ma na celu poprawę stabilności i kontroli trakcji pojazdu w trakcie jazdy. Działa poprzez monitorowanie prędkości kół, kątów skrętu oraz przyspieszenia, a w przypadku wykrycia utraty trakcji, automatycznie dostosowuje siłę hamowania oraz moc silnika, aby zapobiec poślizgowi. Przykładowo, podczas jazdy na śliskiej nawierzchni, system ESP może interweniować, zmniejszając moc silnika lub hamując konkretne koła, co pomaga zachować kontrolę nad pojazdem. Zgodnie z normami bezpieczeństwa motoryzacyjnego, takie systemy są obowiązkowe w nowych samochodach w wielu krajach, co podkreśla ich kluczowe znaczenie w zapobieganiu wypadkom. Dobre praktyki w dziedzinie inżynierii motoryzacyjnej nakładają na producentów obowiązek testowania i optymalizacji systemów ESP, aby zapewnić ich niezawodność w różnych warunkach drogowych.

Pytanie 16

Do rozmontowania kolumny Mc Phersona potrzebny jest ściągacz

A. sprężyn układu zawieszenia.

B. sprężyn szczęk hamulcowych.

C. sprężyn zaworowych.

D. łożysk.

Wybór odpowiedzi związanych z łożyskami, sprężynami zaworowymi czy sprężynami szczęk hamulcowych jest niepoprawny i pokazuje niezrozumienie funkcji poszczególnych elementów w układzie zawieszenia. Łożyska, chociaż mogą być istotne w kontekście pracy zawieszenia, dotyczą głównie elementów takich jak wahacze czy piasty kół, a nie samej kolumny McPhersona. Użycie sprężyn zaworowych jest powiązane z silnikami spalinowymi, gdzie sprężyny te kontrolują ruch zaworów, a nie mają nic wspólnego z układami zawieszenia. Co więcej, sprężyny szczęk hamulcowych są elementami układu hamulcowego, a ich montaż oraz demontaż są niezwiązane z operacjami nad zawieszeniem. Praktyka pokazuje, że przy demontażu kolumny McPhersona kluczowe jest zrozumienie, że sprężyny te są pod dużym ciśnieniem, dlatego nieprawidłowe podejście do demontażu może prowadzić do poważnych wypadków i uszkodzeń. Niezrozumienie tej kwestii może wynikać z braku doświadczenia lub niewłaściwego przeszkolenia w zakresie mechaniki pojazdowej. Dlatego tak istotne jest, aby przed przystąpieniem do prac związanych z zawieszeniem, zdobyć odpowiednią wiedzę i doświadczenie, a także korzystać z dobrze przeszkolonych techników, którzy znają standardy branżowe oraz najlepsze praktyki w zakresie demontażu i montażu elementów układu zawieszenia.

Pytanie 17

Amortyzatory na tej samej osi powinny być wymieniane w parach, ponieważ

A. upraszcza to ich demontaż oraz montaż

B. obniża koszty napraw

C. unika się ich czyszczenia

D. zapobiega to przyspieszonemu ich zużywaniu

Wymiana amortyzatorów parami jest kluczowa dla zapewnienia równomiernego działania zawieszenia pojazdu. Każdy amortyzator pełni rolę w kontrolowaniu ruchu sprężyn i tłumieniu drgań, co wpływa bezpośrednio na stabilność i komfort jazdy. W przypadku wymiany tylko jednego amortyzatora, jego nowa charakterystyka pracy może nie odpowiadać zużytemu elementowi po przeciwnej stronie osi, co prowadzi do asymetrycznego działania zawieszenia. Taki stan rzeczy powoduje przyspieszone zużycie obu amortyzatorów, a także innych komponentów układu zawieszenia. Przykładem może być sytuacja, gdy nowy amortyzator z twardszym tłumieniem jest wymieniony bez wymiany starego, co może prowadzić do nieprawidłowego prowadzenia pojazdu i zwiększonego ryzyka awarii. W praktyce, wielu producentów i serwisów motoryzacyjnych zaleca wymianę amortyzatorów w parach, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, zapewniając zarówno bezpieczeństwo, jak i optymalne właściwości jezdne pojazdu.

Pytanie 18

Wynik pomiaru kąta zbieżności kół to -lmm. Producent informuje, że wartość ta powinna mieścić się w zakresie od 0 do + 2mm. Jak interpretujemy ten wynik pomiaru?

A. Zbieżność znajduje się w dopuszczalnych granicach

B. Wynik nieprawidłowy, koła rozbieżne

C. Wynik prawidłowy, koła rozbieżne

D. Wynik prawidłowy, koła zbieżne

Wynik pomiaru zbieżności kół wynoszący -1 mm jest interpretowany jako nieprawidłowy, ponieważ mieści się poniżej minimalnej wartości tolerancji, która według producenta powinna wynosić od 0 do +2 mm. W skrajnych przypadkach, gdy zbieżność kół jest ujemna, koła są uważane za rozbieżne, co może prowadzić do nierównomiernego zużycia opon, problemów z prowadzeniem pojazdu oraz negatywnego wpływu na bezpieczeństwo jazdy. Przykładowo, w praktyce, podczas regularnych przeglądów technicznych zaleca się pomiar zbieżności kół, aby upewnić się, że wartości są zgodne z normami, co powinno być częścią rutynowej konserwacji pojazdu. Niezgodności w zbieżności mogą wymagać regulacji geometrii kół, co jest kluczowe dla zachowania stabilności pojazdu oraz optymalizacji osiągów. Zgodnie z normami branżowymi, zaleca się, aby pomiary były wykonywane przez przeszkolonych techników, którzy dysponują odpowiednim sprzętem pomiarowym, co zapewnia ich dokładność i rzetelność.

Pytanie 19

Podczas przeglądu okresowego pojazdu samochodowego z silnikiem ZS wykonano czynności ujęte w tabeli. Jaki był koszt wykonania tej usługi, bez materiałów, jeżeli cena roboczogodziny w zakładzie wynosi 80 zł brutto.

Lp.	Czynność	Czas wykonania w godzinach
1.	Wymiana przegubu kulowego napędowego z osłoną gumową	1,6
2.	Wymiana 1 szt. końcówki drążka kierowniczego	0,5

A. 146 zł

B. 200 zł

C. 168 zł

D. 186 zł

Poprawna odpowiedź to 168 zł, co wynika z precyzyjnego obliczenia kosztu robocizny na podstawie stawek obowiązujących w branży. W analizowanym przypadku całkowity czas pracy wynosił 2,1 godziny, a stawka za roboczogodzinę ustalona jest na 80 zł. Aby obliczyć koszt usługi, należy pomnożyć czas pracy przez stawkę: 2,1 h x 80 zł/h = 168 zł. Takie obliczenia są kluczowe w codziennej pracy warsztatów samochodowych, gdyż pozwalają na dokładne wycenienie świadczonych usług, co jest zgodne z dobrymi praktykami w branży motoryzacyjnej. Właściwe ustalanie kosztów robocizny zapewnia nie tylko rentowność zakładu, ale również transparentność dla klientów. Warto również pamiętać o tym, że przy formułowaniu wyceny, należy uwzględnić dodatkowe czynniki, takie jak złożoność usługi, a także czas wymagany na ewentualne naprawy czy regulacje, co wpływa na ogólną cenę usługi.

Pytanie 20

Prawidłowa kolejność dokręcenia śrub (lub nakrętek) mocujących koło do piasty została przedstawiona na rysunku

A. D.

B. B.

C. C.

D. A.

Prawidłowa odpowiedź to C, ponieważ dokręcanie śrub lub nakrętek mocujących koło do piasty powinno być przeprowadzane w sposób zapewniający równomierne rozłożenie sił. Stosowanie przekątnej sekwencji dokręcania, jak przedstawione na rysunku C, jest uznawane za najlepszą praktykę w przemyśle motoryzacyjnym. Taki sposób dokręcania minimalizuje ryzyko odkształcenia piasty oraz zapewnia stabilność zamocowanego koła. Rozpoczynając od śruby oznaczonej numerem 1, następne śruby są dokręcane w alternatywnych lokalizacjach, co pozwala na równomierne rozłożenie siły nacisku. Dzięki temu unika się lokalnych przeciążeń, które mogą prowadzić do uszkodzenia elementów układu jezdnego. Dodatkowo, znając tę metodę, mechanicy i kierowcy mogą lepiej kontrolować proces wymiany kół, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa jazdy. Zgodność z tymi zasadami dokręcania znajdziemy w wielu podręcznikach serwisowych oraz instrukcjach użytkowania pojazdów.

Pytanie 21

Zanim przystąpi się do diagnostyki geometrii kół kierowniczych, najpierw powinno się

A. sprawdzić poziom tłumienia amortyzatorów

B. zablokować pedał hamulca

C. sprawdzić ciśnienie w oponach

D. zablokować kierownicę

Sprawdzenie ciśnienia w oponach to bardzo ważny krok, zanim zaczniemy zajmować się geometrią kół. Dobre ciśnienie w oponach ma ogromny wpływ na to, jak samochód się prowadzi, jak trzyma się drogi i jak równomiernie zużywają się opony. Jeśli ciśnienie jest złe, możemy dostać błędne wyniki podczas pomiarów geometrii, co może skutkować niewłaściwym ustawieniem kół. W efekcie, pojazd może się gorzej prowadzić. Z moich doświadczeń wynika, że przed każdym przeglądem geometrii warto sprawdzić, czy ciśnienie w oponach zgadza się z tym, co podaje producent. Na przykład, opony z niskim ciśnieniem mogą się szybciej zużywać, co nie tylko zwiększa koszty, ale też ma wpływ na nasze bezpieczeństwo. Warto pamiętać, żeby sprawdzać ciśnienie na zimnych oponach, bo to daje najdokładniejszy wynik. Regularne monitorowanie ciśnienia nie tylko poprawi dokładność pomiarów, ale i sprawi, że jazda będzie bezpieczniejsza i bardziej komfortowa.

Pytanie 22

Przed przystąpieniem do diagnostyki oraz regulacji zbieżności kół osi przedniej pojazdu, nie jest konieczne przeprowadzenie dokładnej oceny stanu technicznego

A. zawieszenia.

B. opon.

C. kierowniczego.

D. napędu.

Wybór układu napędowego jako odpowiedzi prawidłowej wynika z faktu, że przed diagnostyką i regulacją zbieżności kół osi przedniej samochodu, nie ma bezpośredniej potrzeby weryfikacji stanu technicznego układu napędowego. Regulacja zbieżności koncentruje się głównie na elementach zawieszenia i układu kierowniczego, ponieważ to one mają kluczowy wpływ na geometrię kół oraz właściwości jezdne pojazdu. Przykładowo, odpowiednie ustawienie zbieżności kół wpływa na równomierne zużycie ogumienia oraz stabilność jazdy, co jest istotne dla bezpieczeństwa. Normy branżowe, takie jak te ustalane przez organizacje motoryzacyjne, podkreślają znaczenie regularnych kontroli stanu zawieszenia i układu kierowniczego przed przystąpieniem do regulacji zbieżności. Rekomendacje dotyczące okresowych przeglądów technicznych samochodów wskazują na konieczność regularnego sprawdzania elementów, które bezpośrednio wpływają na zbieżność, takich jak końcówki drążków kierowniczych czy amoryzatory. Wiedza na temat tych aspektów jest niezbędna dla każdego mechanika pojazdowego, aby zapewnić bezpieczeństwo i wydajność pojazdu.

Pytanie 23

Kolumna McPhersona to element zawieszenia

A. tłumiący.

B. skrętny.

C. elastyczny.

D. sztywny.

Kolumna McPhersona jest zaliczana do elementów tłumiących zawieszenia, bo łączy w sobie funkcję prowadzenia koła oraz funkcję amortyzatora hydraulicznego. W środku kolumny pracuje tłok z olejem, który przy ruchu zawieszenia wymusza przepływ oleju przez zawory dławiące. Właśnie ten przepływ powoduje tłumienie drgań – energia z uderzeń od nierówności drogi zamienia się w ciepło w oleju, zamiast przenosić się bezpośrednio na nadwozie. Sprężyna śrubowa odpowiada głównie za elastyczność i utrzymanie wysokości pojazdu, natomiast sama kolumna, a dokładniej jej część amortyzująca, odpowiada za kontrolę i wygaszanie ruchów pionowych. W praktyce warsztatowej przy diagnozowaniu zawieszenia typowym objawem zużytej kolumny McPhersona jest nadmierne kołysanie nadwozia, stukanie przy dobiciu oraz wydłużona droga hamowania na nierównej nawierzchni, bo koło gorzej trzyma kontakt z jezdnią. Producenci i normy branżowe, np. wytyczne kontroli okresowych na SKP, traktują sprawny amortyzator jako kluczowy element bezpieczeństwa – wpływa on na przyczepność, działanie ABS i stabilność pojazdu w zakrętach. Moim zdaniem warto pamiętać, że kolumna McPhersona to nie tylko komfort, ale przede wszystkim kontrola nad samochodem: im lepiej tłumi drgania, tym pewniej auto się prowadzi, szczególnie przy hamowaniu awaryjnym i szybkim omijaniu przeszkód. Dlatego przy naprawach zawieszenia zawsze zaleca się wymianę kolumn parami na osi, stosowanie części o parametrach zgodnych z zaleceniami producenta i późniejszą kontrolę geometrii kół, bo ma to bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo jazdy.

Pytanie 24

Przyrząd przedstawiony na schematycznym rysunku umożliwia ocenę techniczną

A. kół.

B. amortyzatorów.

C. sprężyn.

D. przegubów.

Odpowiedź "amortyzatorów" jest trafna, bo ten sprzęt na rysunku to tester amortyzatorów, który jest naprawdę ważnym narzędziem w diagnostyce stanu technicznego aut. Amortyzatory mają spore znaczenie dla bezpieczeństwa i komfortu jazdy, bo tłumią drgania oraz wstrząsy, które przenoszą się z drogi do nadwozia. Dzięki testerowi amortyzatorów możemy zrobić precyzyjne pomiary, które pomogą ocenić, jak dobrze działają te elementy. Przykładem, gdzie takie testy są potrzebne, jest sprawdzanie stanu technicznego aut przed przeglądami albo w trakcie regularnych badań flot samochodowych. Różne standardy, jak ISO 9001, mówią, że konieczne jest regularne ocenianie stanu technicznego części pojazdów, więc te testy to klucz do zapewnienia bezpieczeństwa na drogach. A niezawodność amortyzatorów wpływa na to, jak auto zachowuje się w różnych warunkach na drodze, więc nie można ich pomijać przy utrzymaniu floty w dobrym stanie.

Pytanie 25

Po wymianie końcówki drążka kierowniczego konieczne jest sprawdzenie oraz ewentualna regulacja

A. kąta wyprzedzenia zwrotnicy

B. równoległości osi

C. kątów pochylenia kół

D. zbieżności kół przednich

Zbieżność kół przednich jest kluczowym parametrem wpływającym na stabilność i kierowalność pojazdu. Po wymianie końcówki drążka kierowniczego, konieczne jest sprawdzenie i ewentualna regulacja zbieżności, ponieważ nieprawidłowe ustawienie może prowadzić do nierównomiernego zużycia opon oraz problemów z prowadzeniem. Zbieżność polega na kącie, pod jakim opony przednie są ustawione względem linii centralnej pojazdu, co wpływa na ich kontakt z nawierzchnią. Przykładowo, zbyt duża zbieżność może powodować, że pojazd będzie ściągał w jedną stronę, co jest niebezpieczne na drodze. W praktyce, regulacja zbieżności kół jest procesem, który powinien być przeprowadzany w wyspecjalizowanych warsztatach, wykorzystujących odpowiednie urządzenia pomiarowe. Zgodnie z normami producentów, nieprawidłowe ustawienia zbieżności mogą prowadzić do trwalszych uszkodzeń układu zawieszenia, co zwiększa koszty eksploatacji pojazdu. Dlatego regularne kontrole i dostosowywanie zbieżności kół są niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa oraz komfortu jazdy.

Pytanie 26

Reperacja uszkodzonego elastycznego elementu gumowego w zawieszeniu układu wydechowego polega na jego

A. zakręceniu

B. klejeniu

C. spajaniu

D. wymianie

Wymiana uszkodzonego gumowego elastycznego elementu zawieszenia układu wydechowego jest kluczowym procesem w utrzymaniu prawidłowego działania systemu wydechowego pojazdu. Gumowe elementy, takie jak poduszki, są projektowane w celu absorpcji wibracji oraz ułatwienia ruchu podzespołów, co wzmacnia ich trwałość. W przypadku uszkodzenia, na przykład pęknięcia lub utraty elastyczności, ich wymiana staje się niezbędna, ponieważ naprawy takie jak klejenie czy spajanie mogą nie zapewnić odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa oraz wydajności. Wymiana powinna być przeprowadzana zgodnie z zaleceniami producenta pojazdu, co obejmuje wykorzystanie oryginalnych części zamiennych lub ich wysokiej jakości odpowiedników. Przykładem zastosowania tej praktyki może być wymiana poduszki zawieszenia w samochodzie osobowym, co zapobiega przenoszeniu niepożądanych drgań do kabiny pasażerskiej, a także minimalizuje ryzyko uszkodzeń innych elementów układu wydechowego. Warto również zwrócić uwagę na regularne przeglądy tych elementów, co może zwiększyć ich żywotność oraz zredukować koszty napraw.

Pytanie 27

W wyniku kontroli zawieszenia tylnego pojazdu stwierdzono pęknięcie sprężyny zawieszenia i wyciek płynu hydraulicznego jednego z amortyzatorów. Pozostałe elementy nie wykazują uszkodzeń, należy jednak wymienić nakrętki samokontrujące (2 szt. na amortyzator). Szacunkowy koszt części zamiennych wyniesie

Nazwa części	Cena jednostkowa [zł]
Amortyzator	220,00
Sprężyna	145,00
Nakrętka samokontrująca	1,00

A. 734 zł

B. 590 zł

C. 366 zł

D. 369 zł

Prawidłowo wybrana kwota 734 zł wynika z dokładnego zsumowania wszystkich potrzebnych części, zgodnie z opisem uszkodzeń i dobrymi praktykami serwisowymi. Z opisu wynika, że trzeba wymienić jeden amortyzator (wyciek płynu hydraulicznego), jedną sprężynę (pęknięta) oraz nakrętki samokontrujące – po 2 sztuki na każdy amortyzator tylnego zawieszenia. W praktyce warsztatowej przyjmuje się, że elementy pracujące parami w zawieszeniu (amortyzatory osi, sprężyny) wymienia się parami, żeby zachować symetrię tłumienia i jednakowe ugięcie zawieszenia po obu stronach. Dlatego poprawne podejście to wymiana dwóch amortyzatorów (2 × 220 zł = 440 zł) oraz dwóch sprężyn (2 × 145 zł = 290 zł). Do tego dochodzą cztery nakrętki samokontrujące (4 × 1 zł = 4 zł). Po zsumowaniu: 440 + 290 + 4 = 734 zł. Moim zdaniem to pytanie dobrze pokazuje różnicę między „minimalną” a „prawidłową” naprawą. Minimalnie można by wymienić tylko uszkodzone elementy, ale zgodnie z zaleceniami producentów, normami serwisowymi i zdrowym rozsądkiem zawieszenie na osi powinno mieć zbliżone charakterystyki po obu stronach. W praktyce, jeśli wymienisz tylko jeden amortyzator albo jedną sprężynę, auto może ściągać przy hamowaniu, robi się różnica wysokości nadwozia, a podczas przeglądu diagnosta może mieć zastrzeżenia co do równomierności tłumienia. Wymiana nakrętek samokontrujących też nie jest „fanaberią” – takie elementy są projektowane jako jednorazowe, po odkręceniu tracą właściwości zabezpieczające przed samoodkręceniem, więc ich ponowne użycie jest niezgodne z zasadami montażu zawieszeń. W dobrze prowadzonym serwisie zawsze dolicza się takie drobne elementy złączne do kosztorysu, tak jak tu, gdzie ładnie to widać w końcowej kwocie 734 zł.

Pytanie 28

Przyrząd przedstawiony na schematycznym rysunku umożliwia ocenę techniczną

A. sprężyn.

B. amortyzatorów.

C. przegubów.

D. kół.

Prawidłowo chodzi tu o ocenę techniczną amortyzatorów. Na rysunku widać stanowisko do badania tłumienia drgań – płyta drgająca z niewielką amplitudą (np. 6 mm), napędzana urządzeniem wytwarzającym wymuszone drgania, oraz czujnik/układ pomiarowy rejestrujący reakcję nadwozia i koła. W praktyce takie przyrządy spotyka się na stacjach kontroli pojazdów jako tzw. tester amortyzatorów, często pracujący w oparciu o metodę EUSAMA lub jej odmiany. Badanie polega na wprowadzeniu koła wraz z zawieszeniem w drgania, a następnie ocenie, jak szybko układ gaśnie – im sprawniejszy amortyzator, tym lepiej tłumi ruch sprężyny i nadwozia. Moim zdaniem to jedno z bardziej „czytelnych” badań dla diagnosty, bo od razu widać różnicę między stronami pojazdu oraz wpływ zużycia na bezpieczeństwo jazdy. Przy sprawnym amortyzatorze koło zachowuje możliwie stały kontakt z podłożem, co jest kluczowe dla skuteczności hamowania, działania ABS/ESP i prowadzenia auta w zakręcie. Zużyty amortyzator powoduje podskakiwanie koła, wydłużenie drogi hamowania i nierównomierne zużycie opon. W dobrych warsztatach, oprócz wyniku z testera, zawsze łączy się to z jazdą próbną, oględzinami wycieków, luzów i mocowań, bo sam pomiar drgań jest tylko jednym z elementów pełnej diagnostyki zawieszenia.

Pytanie 29

Zaznaczone na rysunku kąty obrazują

A. zbieżność połówkową koła.

B. pochylenie koła.

C. wyprzedzenie osi sworznia zwrotnicy.

D. pochylenie osi sworznia zwrotnicy.

Odpowiedź "wyprzedzenie osi sworznia zwrotnicy" to strzał w dziesiątkę. Na tym rysunku rzeczywiście widać kąt, który dotyczy tej charakterystyki geometrii zawieszenia pojazdu. Wyprzedzenie osi sworznia zwrotnicy jest mega ważnym parametrem, bo wpływa na to, jak stabilnie i kontrolowanie będzie się jeździć. Ten kąt mówi nam, jak daleko oś sworznia jest odsunięta od pionu pojazdu. W praktyce dobrze ustawione wyprzedzenie może pomóc w zwalczaniu problemów z prowadzeniem, takich jak podsterowność czy nadsterowność. W branży mówi się dużo o tym, jak ważne są odpowiednie kąty zawieszenia dla bezpieczeństwa i komfortu jazdy, na przykład w standardzie ISO 3888. Poza tym, jeśli dobrze ustawisz wyprzedzenie, to może też wpłynąć na mniej zużyte opony i lepsze spalanie, co na dłuższą metę jest korzystne dla portfela. Tak więc, warto, żeby inżynierowie i mechanicy mieli na uwadze te szczegóły, gdy regulują geometrię zawieszenia.

Pytanie 30

Element przedstawiony na rysunku to

A. pompa hamulcowa.

B. przekładnia kierownicza.

C. wtryskiwacz paliwa.

D. wałek rozrządu.

Pompa hamulcowa, przedstawiona na rysunku, jest kluczowym elementem układu hamulcowego w pojazdach, odpowiedzialnym za generowanie ciśnienia hydraulicznego, które umożliwia skuteczne hamowanie. Jej budowa składa się zazwyczaj z tłoczków i układu zaworów, co pozwala na efektywne przetwarzanie siły, jaką kierowca wywiera na pedał hamulca. W praktyce, pompa hamulcowa działa poprzez zwiększenie ciśnienia płynu hamulcowego, co następnie przesyła to ciśnienie do zacisków hamulcowych, powodując ich aktywację. Zastosowanie wysokiej jakości materiałów i precyzyjnego wykonania jest niezbędne dla długowieczności i niezawodności pompy. W standardach branżowych, takich jak ISO 9001, zaleca się regularne serwisowanie układów hamulcowych, co obejmuje kontrolę stanu pompy hamulcowej, aby zapewnić jej prawidłowe działanie i bezpieczeństwo użytkowania pojazdu. Wiedza na temat działania pompy hamulcowej jest kluczowa dla każdego mechanika, gdyż jej awaria może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak wydłużona droga hamowania czy całkowita utrata zdolności hamowania.

Pytanie 31

Zgodnie z aktualnymi regulacjami, maksymalna dopuszczalna różnica w ocenach efektywności tłumienia amortyzatorów na jednej osi wynosi

A. 25%

B. 10%

C. 20%

D. 15%

Maksymalna różnica w skuteczności tłumienia amortyzatorów na jednej osi nie może przekraczać 20%. To istotne, bo sprawia, że samochód zachowuje się stabilnie na drodze. Przykładowo, jeśli w autach osobowych amortyzatory działają nierówno, może to prowadzić do nieprzewidywalnego zachowania się pojazdu, a to już niebezpieczne. No i trzeba pamiętać, że producenci muszą wykazać zgodność ze standardami, żeby ich auta mogły być sprzedawane. Oprócz tego, trzymanie się tej zasady poprawia komfort jazdy i wydłuża żywotność zawieszenia. Dlatego przestrzeganie tego przepisu to kluczowa sprawa dla bezpieczeństwa na drodze i efektywności auta.

Pytanie 32

Przedstawiony na ilustracji zespół jest elementem

A. układu napędowego.

B. układu wydechowego.

C. układu hamulcowego.

D. układu zawieszenia.

Element przedstawiony na ilustracji to półoś napędowa, kluczowy składnik układu napędowego pojazdu. Przenosi ona moment obrotowy z przekładni, czyli skrzyni biegów, na koła, co umożliwia ich obracanie i w konsekwencji poruszanie się pojazdu. Półoś napędowa jest zazwyczaj wykonana ze stali, co zapewnia jej odpowiednią wytrzymałość na obciążenia mechaniczne. W nowoczesnych pojazdach, te elementy projektowane są zgodnie z międzynarodowymi standardami, co wpływa na ich trwałość i efektywność. Przykładem zastosowania wiedzy na temat półoś napędowej może być diagnostyka i serwisowanie układów napędowych, gdzie kluczowe jest zrozumienie, jak poprawne działanie tego elementu wpływa na całą mechanikę pojazdu. Właściwa konserwacja i wymiana zużytych półoś napędowych mogą znacząco wpłynąć na bezpieczeństwo jazdy oraz efektywność paliwową, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży motoryzacyjnej.

Pytanie 33

Pomiar zbieżności kół przednich polega na pomiarze różnicy

A. kątów pochylenia kół jezdnych osi napędzanej.

B. przesunięcia kół tylnych w stosunku do kół przednich.

C. odległości między obręczami obręczy kół za i przed osią koła.

D. między rozstawem kół z lewej i prawej strony.

W pomiarze zbieżności kół przednich nie interesuje nas ogólnie rozstaw kół, tylko bardzo konkretna różnica odległości między obręczami kół mierzona z przodu i z tyłu, na wysokości osi piasty. Zbieżność to w praktyce różnica tych dwóch wymiarów: jeśli odległość między obręczami z przodu jest mniejsza niż z tyłu – mamy zbieżność dodatnią, jeśli większa – rozbieżność. Dlatego poprawna odpowiedź mówi dokładnie o pomiarze odległości między obręczami kół za i przed osią koła. Tak właśnie działają klasyczne przyrządy do geometrii: głowice zakładane są na obręcze, a komputer przelicza różnicę odległości na kąt zbieżności w stopniach lub minutach. W nowszych systemach 3D widzimy to jako wartości toe-in/toe-out dla każdego koła oraz sumaryczną zbieżność osi. W praktyce warsztatowej prawidłowo ustawiona zbieżność ma ogromny wpływ na zużycie opon, stabilność jazdy i powrót kierownicy do jazdy na wprost. Moim zdaniem wielu mechaników zbyt lekko do tego podchodzi, a to jest podstawowy parametr geometrii obok kąta pochylenia (camber) i wyprzedzenia sworznia zwrotnicy (caster). Dobra praktyka to zawsze pomiar na obręczach (nie na oponach), po wcześniejszym sprawdzeniu luzów w zawieszeniu i układzie kierowniczym oraz po zablokowaniu kierownicy w pozycji na wprost. W instrukcjach producentów zawsze jest podany dopuszczalny zakres zbieżności w milimetrach lub stopniach, właśnie jako różnica odległości przód–tył na obręczach kół.

Pytanie 34

W trakcie jazdy próbnej zaobserwowano drgania w kierownicy samochodu w określonym zakresie prędkości. W takiej sytuacji najpierw należy

A. wymienić łączniki stabilizatora

B. wymienić końcówki drążków kierowniczych

C. wymienić łożyska kół

D. wyważyć koła

Drgania na kierownicy podczas jazdy próbnej są często wynikiem niewłaściwego wyważenia kół. Wyważenie kół polega na równomiernym rozłożeniu masy całego koła, co zapewnia stabilność pojazdu w czasie jazdy. Jeśli koła są niewyważone, mogą występować drgania, które są odczuwalne w kierownicy, szczególnie przy określonych prędkościach. Problemy te mogą prowadzić nie tylko do nieprzyjemnych odczuć podczas prowadzenia, ale również do szybszego zużycia opon oraz podzespołów zawieszenia. W praktyce, wyważenie kół powinno być wykonywane po każdej wymianie opon lub gdy zauważysz oznaki drgań. Używa się do tego specjalistycznego sprzętu, który precyzyjnie mierzy nierównomierność masy i pozwala na dodanie odpowiednich ciężarków. Standardy branżowe, takie jak SAE (Society of Automotive Engineers), zalecają regularne sprawdzanie wyważenia kół jako elementu zapewniającego bezpieczeństwo i komfort jazdy.

Pytanie 35

Klient zgłosił się do warsztatu w celu wymiany amortyzatorów osi tylnej. Jaki jest całkowity koszt tej naprawy jeżeli czas przeznaczony na wymianę jednego amortyzatora osi tylnej wynosi 0,6 rbg, roboczogodzina kosztuje 125,00 zł, a jeden amortyzator 70,00 zł.

A. 215,00 zł

B. 220,00 zł

C. 145,00 zł

D. 290,00 zł

W tym zadaniu cała trudność polega na poprawnym zrozumieniu, co dokładnie składa się na koszt naprawy i jak liczyć roboczogodziny. Typowy błąd to skupienie się tylko na jednej części obliczeń: albo na cenie części, albo na samej robociźnie, albo na jednym amortyzatorze zamiast na całej osi. Jeżeli ktoś uzyskał wynik niższy niż 290 zł, to najczęściej wynika to z pominięcia któregoś z elementów kosztorysu. Podstawą jest informacja, że wymieniamy amortyzatory osi tylnej, a więc dwa elementy, lewy i prawy. Czas na wymianę jednego amortyzatora wynosi 0,6 rbg, więc dla całej osi trzeba ten czas pomnożyć przez dwa. Jeżeli weźmie się tylko 0,6 rbg i pomnoży przez stawkę 125 zł, to wyjdzie 75 zł – to za mało, bo uwzględnia się wtedy wymianę tylko jednego amortyzatora, a nie kompletu. Podobny błąd pojawia się, gdy ktoś policzy koszt jednego amortyzatora (70 zł) i dołoży do tego zaniżoną robociznę, co prowadzi do kwot typu 145 zł czy 215 zł. To wygląda pozornie sensownie, ale nie odzwierciedla faktycznego zakresu pracy. Drugi typowy błąd to nieuwzględnienie, że amortyzatory są dwa i trzeba pomnożyć nie tylko czas, ale i cenę części. W praktyce warsztatowej zawsze liczy się ilość sztuk: jeśli na zleceniu jest „amortyzator tył – 2 szt.”, to koszt części to 2 × cena jednostkowa. Pominięcie tej liczby sztuk automatycznie zaniża wartość naprawy. Z mojego doświadczenia wynika, że uczniowie często liczą poprawnie roboczogodziny, ale zapominają podwoić koszt części, przez co powstają właśnie takie pośrednie, mylące wyniki. Zawodowo przyjmuje się zasadę, że koszt naprawy to suma robocizny (czas normatywny × stawka) oraz części (cena jednostkowa × ilość). Wszystkie odpowiedzi inne niż 290 zł łamią którąś z tych zasad: albo nie uwzględniają kompletu części, albo nie biorą pełnego czasu pracy, albo mieszają oba te błędy. W realnym warsztacie takie zaniżenie kosztu oznaczałoby pracę „na stratę” albo konieczność późniejszego tłumaczenia się klientowi z podwyższonej ceny, co jest sprzeczne z dobrą praktyką obsługi klienta i przejrzystym kosztorysowaniem.

Pytanie 36

Pokazany na rysunku kąt B (beta) nazywany jest kątem

A. rozbieżności koła jezdnego.

B. pochylenia sworznia zwrotnicy.

C. pochylenia koła jezdnego.

D. zbieżności koła jezdnego

Wybór innych odpowiedzi niż pochylenie sworznia zwrotnicy wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące podstawowych pojęć związanych z geometrią zawieszenia. Rozbieżność koła jezdnego odnosi się do różnicy w odległości między przód a tył kół po jednej stronie pojazdu, co ma wpływ na stabilność kierowania, ale nie jest to pojęcie związane z kątem B. Pozycjonowanie kół w odniesieniu do osi pojazdu jest kluczowe, ale nie odpowiada ono na pytanie dotyczące kąta pomiędzy osią sworznia a pionem. Z kolei pochylenie koła jezdnego to kąt, pod jakim koło jest ustawione względem pionu, co odnosi się do geometrii zawieszenia, lecz nie opisuje kąta B. Zbieżność koła jezdnego to natomiast parametr określający, czy koła są ustawione równolegle, co również nie ma związku z kątem pochylenia sworznia zwrotnicy. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich nieprawidłowych odpowiedzi, obejmują mylenie różnych aspektów geometrii zawieszenia oraz brak zrozumienia, jak każdy z tych kątów wpływa na zachowanie pojazdu. Wiedza na temat kąta pochylenia sworznia zwrotnicy jest niezbędna do prawidłowej diagnostyki i regulacji układu zawieszenia, co stanowi kluczowy element w zapewnieniu bezpieczeństwa i komfortu jazdy.

Pytanie 37

Przed przystąpieniem do diagnostyki geometrii kół kierowanych, w pierwszej kolejności należy

A. zablokować pedał hamulca.

B. zablokować koło kierownicy.

C. sprawdzić stopień tłumienia amortyzatorów.

D. sprawdzić ciśnienie w ogumieniu.

Prawidłowe rozpoczęcie diagnostyki geometrii kół kierowanych zawsze zaczyna się od sprawdzenia ciśnienia w ogumieniu. To jest absolutna podstawa, bo wszystkie kąty geometrii – zbieżność, pochylenie koła, kąt wyprzedzenia sworznia zwrotnicy – są projektowane i mierzone przy założeniu, że opony mają nominalne, zgodne z tabliczką znamionową ciśnienie. Jeśli ciśnienie jest za niskie lub za wysokie, zmienia się ugięcie opony i wysokość pojazdu, a to od razu przekłada się na błędne wyniki pomiaru, mimo że zawieszenie i układ kierowniczy mogą być w pełni sprawne. W praktyce warsztatowej przed wjazdem na stanowisko do ustawiania geometrii mechanik zwykle robi szybki przegląd: sprawdza ciśnienie manometrem, koryguje je do wartości zalecanych przez producenta (często osobno dla osi przedniej i tylnej), dopiero potem zakłada głowice pomiarowe lub tarcze do pomiaru zbieżności. Z mojego doświadczenia wiele „problemów z ściąganiem auta” znika już po wyrównaniu ciśnienia i dopiero wtedy ma sens precyzyjne ustawianie kątów. Tak też zalecają producenci urządzeń diagnostycznych i instrukcje serwisowe OEM – warunkiem wstępnym pomiaru jest właściwe ciśnienie we wszystkich kołach, bo inaczej cała regulacja geometrii jest po prostu nieprofesjonalna i może wprowadzać w błąd. W dobrze prowadzonym serwisie nikt tego etapu nie pomija.

Pytanie 38

Przekładnia ślimakowo-kulkowa wykorzystywana jest w systemie

A. napędowym

B. kierowniczym

C. hamulcowym

D. zawieszenia

Udzielenie odpowiedzi dotyczącej zastosowania przekładni ślimakowo-kulkowej w układzie napędowym lub hamulcowym jest nieprawidłowe, ponieważ te układy wymagają innych typów mechanizmów, które są bardziej odpowiednie do przetwarzania dużych obciążeń i wysokich prędkości. W układzie napędowym kluczowe są przekładnie planetarne czy zębate, które umożliwiają efektywne przenoszenie mocy i optymalizację momentu obrotowego. Użycie przekładni ślimakowo-kulkowej w takich systemach może skutkować stratyfikacją mocy oraz nieefektywnością w przenoszeniu ruchu. W kontekście układu hamulcowego, przekładnie powinny zapewniać szybkie i bezawaryjne działanie hamulców, co wymaga systemów hydraulicznych lub pneumatycznych, które oferują lepszą responsywność i moc potrzebną do zatrzymywania pojazdu. Zastosowanie przekładni ślimakowo-kulkowej w tych układach prowadziłoby do przegrzewania się elementów oraz osłabienia ich funkcji, co zagrażałoby bezpieczeństwu pojazdu. Dodatkowo, jeśli chodzi o zawieszenia, przekładnie te nie są wykorzystywane, ponieważ systemy zawieszenia wymagają bardziej elastycznych mechanizmów, które mogą sprostać zmieniającym się warunkom drogowym oraz różnym obciążeniom. Użycie ślimakowo-kulkowych w takich aplikacjach z pewnością doprowadziłoby do obniżenia komfortu jazdy i stabilności pojazdu.

Pytanie 39

Przed dokonaniem pomiaru geometrii kół przednich w samochodzie osobowym, pojazd powinien być ustawiony tak, aby koła

A. przedniej i tylnej osi znajdowały się na obrotnicach

B. przedniej i tylnej osi spoczywały na płytach odciążających

C. przedniej osi były na obrotnicach, a tylnej na płytach odciążających

D. przedniej osi były na płytach odciążających, a tylnej na obrotnicach

Prawidłowa odpowiedź polega na ustawieniu przedniej osi na obrotnicach, a tylnej na płytach odciążających, co jest kluczowe dla dokładności pomiarów geometrii kół. Tego rodzaju ustawienie zapewnia stabilność pojazdu, eliminując jakiekolwiek ruchy, które mogłyby wpłynąć na wyniki pomiarów. Obrotnice umożliwiają swobodne obracanie kół przednich, co jest niezbędne do oceny i regulacji kątów geometrii, takich jak zbieżność, kąt pochylenia i kąt wyprzedzenia. Płyty odciążające zaś pozwalają na dokładne odwzorowanie warunków, w jakich koła są obciążone podczas normalnej jazdy. Tego rodzaju praktyki są zgodne z zaleceniami producentów i technikami stosowanymi w profesjonalnych warsztatach samochodowych. Dlatego ustawienie pojazdu w opisywany sposób zapewnia nie tylko bezpieczeństwo, ale również precyzyjne wyniki, co jest kluczowe dla utrzymania prawidłowego działania układu kierowniczego oraz ogólnej wydajności pojazdu.

Pytanie 40

W oznaczeniu 245/40 R17 91Y znajdującym się na oponie, liczba

A. 40 oznacza wysokość profilu opony wyrażoną w % szerokości bieżnika.

B. 91 jest indeksem prędkości.

C. 40 oznacza wysokość profilu opony wyrażoną w mm

D. 17 oznacza średnicę zewnętrzną obręczy koła.

Oznaczenia na oponach na pierwszy rzut oka wyglądają jak ciąg przypadkowych liczb i liter, ale w rzeczywistości są bardzo precyzyjnie zdefiniowane w normach branżowych, m.in. ECE R30. W zapisie 245/40 R17 91Y każda część ma swoje konkretne znaczenie i łatwo się pomylić, jeśli zna się je tylko „na czuja”. Liczba 91 nie jest indeksem prędkości, tylko indeksem nośności – określa maksymalne obciążenie, jakie jedna opona może bezpiecznie przenieść przy określonym ciśnieniu. Indeks prędkości to litera na końcu, w tym przypadku Y, i ona mówi o maksymalnej dopuszczalnej prędkości opony (dla Y jest to do 300 km/h). Typowym błędem jest właśnie mieszanie indeksu nośności z prędkości, bo oba występują obok siebie. Kolejne nieporozumienie dotyczy liczby 17. To nie jest średnica zewnętrzna obręczy koła, tylko średnica felgi podawana w calach, mierzona w miejscu osadzenia stopki opony. Średnica zewnętrzna kompletnego koła zależy dodatkowo od wysokości profilu opony, więc nie da się jej odczytać bezpośrednio z tej jednej liczby. Jeśli chodzi o wartość 40, nie oznacza ona wysokości profilu w milimetrach. To jest właśnie wskaźnik procentowy – tzw. współczynnik serii – czyli stosunek wysokości boku opony do jej szerokości. Błąd polega często na tym, że ktoś widzi 245 mm, 40 i zakłada, że to po prostu 40 mm wysokości, co jest niezgodne z normą. W praktyce, przy doborze opon, poprawne rozumienie tych oznaczeń jest kluczowe: pozwala zachować właściwą średnicę koła, nie przeciążać opon ponad ich indeks nośności i nie przekraczać indeksu prędkości. Warsztat, który myli te parametry, może dobrać ogumienie niezgodne z zaleceniami producenta pojazdu, co wpływa na bezpieczeństwo, działanie ABS, ESP i ogólnie na prowadzenie auta.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej