Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 12 czerwca 2026 08:17
Data zakończenia: 12 czerwca 2026 08:27

Egzamin niezdany

Wynik: 13/40 punktów (32,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakiej kwerendy w bazie MariaDB należy użyć, aby wybrać artykuły, których ceny mieszczą się w przedziale domkniętym <10, 20>?

A. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena > 10 AND Cena < 20

B. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena BETWEEN 10 AND 20

C. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena IN (10, 20)

D. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena LIKE 1%, 2%

Odpowiedź 'SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena BETWEEN 10 AND 20;' jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje operator BETWEEN, który jest idealny do określenia wartości zawartych w obustronnie domkniętym przedziale. W tym przypadku zapytanie zwróci wszystkie artykuły, których cena jest równa 10 lub 20 oraz wszystkie wartości znajdujące się pomiędzy tymi dwoma wartościami. Operator BETWEEN jest standardowym sposobem na łatwe zapisywanie takich warunków w SQL, co czyni kod bardziej czytelnym i zrozumiałym. Przykład zastosowania to sytuacja, gdy chcemy znaleźć produkty w określonym przedziale cenowym na stronie e-commerce. Tego typu kwerendy są bardzo powszechne w analizie danych i zarządzaniu bazami danych, a ich znajomość jest kluczowa dla efektywnego wykonywania zadań związanych z eksploracją danych. Zastosowanie BETWEEN w praktyce pozwala na automatyzację procesów wyszukiwania i filtrowania danych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie optymalizacji zapytań w bazach danych.

Pytanie 2

Podany fragment kodu PHP ma na celu wstawienie wartości z zmiennych $a, $b, $c do bazy danych, w tabeli dane. Tabela ta składa się z czterech kolumn, z których pierwsza to autoinkrementowany klucz podstawowy. Które z zapytań powinno być przypisane do zmiennej $zapytanie?

<?php
...
$zapytanie = "...";
mysqli_query($db, $zapytanie);
...
?>

A. ```SELECT '$a', '$b', '$c' FROM dane;```

B. ```SELECT NULL, '$a', '$b', '$c' FROM dane;```

C. ```INSERT INTO dane VALUES ('$a', '$b', '$c');```

D. ```INSERT INTO dane VALUES (NULL, '$a', '$b', '$c');```

Odpowiedzi, które zaczynają się od polecenia SELECT, są błędne, ponieważ nie mają na celu wstawienia nowych danych do tabeli. SELECT jest używane do pobierania danych z bazy danych, a nie do ich dodawania. Polecenie "SELECT '$a', '$b', '$c' FROM dane;" jedynie wyciąga dane, nie wprowadza żadnych zmian w tabeli, co nie spełnia wymagań zadania. Również "SELECT NULL, '$a', '$b', '$c' FROM dane;" działa podobnie, wciąż pozostając w zakresie odczytu danych, a nie ich dodawania. Dwa pierwsze polecenia nie tylko nie są związane z wstawianiem danych, ale również mogą wprowadzać użytkownika w błąd, sugerując, że ich celem jest modyfikacja bazy. Kolejna odpowiedź "INSERT INTO dane VALUES ('$a', '$b', '$c');" jest błędna, ponieważ nie uwzględnia klucza głównego, który powinien być autoinkrementowany. Przekazanie NULL jako pierwszego argumentu jest kluczowe, ponieważ pozwala bazie danych na zarządzanie identyfikatorem. Typowe błędy myślowe obejmują pomylenie operacji wstawiania z operacjami odczytu oraz nieprawidłowe przypuszczenie, że można pominąć kolumny kluczy głównych w zapytaniach wstawiających.

Pytanie 3

Kto odpowiada za ciągłe przygotowanie systemu bazy danych do pracy, zarządzanie kontami użytkowników i instalowanie aktualizacji systemu bazodanowego?

A. administratorzy serwerów i sieci

B. twórcy narzędzi deweloperskich

C. projektanci i programiści SZBD

D. administratorzy systemu bazy danych

Pozostałe role zajmują się czym innym. Twórcy narzędzi deweloperskich budują oprogramowanie wspomagające programistów (edytory, środowiska), a nie obsługują działającą bazę. Administratorzy serwerów i sieci dbają o sprzęt, system operacyjny i łączność - to warstwa infrastruktury, a nie bezpośrednie zarządzanie kontami i bazą. Projektanci i programiści Systemu Zarządzania Bazą Danych tworzą sam silnik bazodanowy (np. MySQL), lecz nie administrują konkretnym wdrożeniem u klienta. Codzienną obsługą bazy zajmuje się administrator bazy danych, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 4

W posiadanej tabeli zwanej przedmioty, która zawiera kolumny ocena oraz uczenID, aby wyliczyć średnią ocen dla ucznia z ID równym 7, należy użyć zapytania

A. SELECT COUNT(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7

B. SELECT AVG(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7

C. COUNT SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID = 7

D. AVG SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID = 7

Wybór innych opcji jest niepoprawny z kilku powodów. Odpowiedź, która zawiera 'AVG SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;' jest błędna, ponieważ nieprawidłowo formułuje składnię SQL. W SQL kolejność słów w zapytaniach jest kluczowa, a funkcje agregujące, takie jak AVG, muszą być używane po słowie SELECT. Z kolei wybór 'COUNT SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;' również jest błędny, ponieważ 'COUNT' jest funkcją, która zlicza ilość wierszy spełniających określone warunki, a nie średnią, co nie odpowiada zadaniu. Warto zauważyć, że mylenie funkcji agregujących, takich jak AVG i COUNT, to powszechny błąd, który wynika z niepełnego zrozumienia ich funkcji. W przypadku zapytania 'SELECT COUNT(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;' z kolei, chociaż składnia jest poprawna, zapytanie to zlicza liczbę ocen, a nie ich średnią, co nie spełnia wymagań pytania. To podejście nie tylko wprowadza w błąd, ale także może prowadzić do nieprawidłowych analiz danych. Kluczowe jest zrozumienie, że różne funkcje agregujące mają różne zastosowania i nie można ich stosować zamiennie. Użytkownicy pracujący z bazami danych powinni szczególnie zwracać uwagę na typy danych, jakie są przechowywane w ich tabelach oraz na odpowiednią składnię SQL, aby uzyskać zamierzony efekt.

Pytanie 5

Aby stworzyć stronę internetową, która będzie odpowiadać załączonej ilustracji, konieczne jest użycie semantycznych znaczników sekcji w języku HTML5. Jakim znacznikiem należy określić sekcję menu?

A. aside

B. nav

C. header

D. div

Znacznik <div> jest często używany do ogólnego grupowania elementów w HTML, ale nie niesie ze sobą semantycznego znaczenia, co oznacza, że nie informuje technologii wspomagających ani wyszukiwarek o roli, jaką pełni zawartość. W kontekście semantycznego HTML5, poleganie na znaczniku <div> nie wykorzystuje potencjału nowych standardów, które poprawiają dostępność i strukturę dokumentów. Znacznik <aside> jest zwykle używany do grupowania treści pobocznej, takiej jak reklamy czy linki powiązane, dlatego nie jest on odpowiedni do definiowania sekcji menu. <header> jest z kolei stosowany do elementów nagłówkowych, takich jak tytuły stron czy sekcje wstępne, co również nie pasuje do kontekstu sekcji nawigacyjnej. Właściwe wykorzystanie semantycznych znaczników pomaga nie tylko w lepszej organizacji kodu, ale także wspiera dostępność oraz optymalizację SEO, co jest kluczowe w nowoczesnym projektowaniu stron internetowych.

Pytanie 6

Która para znaczników HTML daje (bez stylów CSS) taki sam efekt wizualny - pogrubienie tekstu?

A. <b> i <big>

B. <p> i <h2>

C. <meta> i <title>

D. <b> i <strong>

Pozostałe pary wyglądają różnie lub nie formatują tekstu. <p> i <h2> to akapit i nagłówek drugiego poziomu - nagłówek jest większy i pogrubiony, więc efekt jest odmienny. <b> i <big> robią co innego: pierwszy pogrubia, drugi (przestarzały) powiększa rozmiar pisma. <meta> i <title> należą do sekcji <head> i w ogóle nie formatują widocznej treści. Ten sam wizualny efekt - pogrubienie - dają <b> i <strong>, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 7

Zgodnie z zasadami ACID, odnoszącymi się do przeprowadzania transakcji, wymóg trwałości (ang. durability) wskazuje, że

A. dane zatwierdzone przez transakcję powinny być dostępne niezależnie od tego, co się wydarzy po jej zakończeniu

B. transakcja może w pewnych okolicznościach być rozdzielona na dwa niezależne etapy

C. w sytuacji naruszenia spójności bazy danych transakcja eliminuje tabele z kluczami obcymi

D. w trakcie realizacji transakcji dane mogą być zmieniane przez inne transakcje

Wszystkie przedstawione alternatywy nie oddają właściwego znaczenia wymogu trwałości w kontekście ACID. Modyfikowanie danych przez inne transakcje w trakcie trwania jednej transakcji narusza zasadę atomowości, co prowadzi do nieprzewidywalnych stanów danych. Właściwa izolacja transakcji jest niezbędna, aby zapewnić, że jedna transakcja nie wpływa na wyniki innej, co jest kluczowym aspektem stabilności systemu. Ponadto, usunięcie tabel z kluczami obcymi w przypadku naruszenia spójności bazy danych nie jest związane z zasadą trwałości. Tego rodzaju działanie może prowadzić do poważnych problemów z integralnością danych, ponieważ usuwanie tabel nie rozwiązuje problemów spójności, lecz je pogłębia. Dodatkowo, podział transakcji na dwa niezależne etapy może wprowadzać niepożądane skutki, takie jak niespójność danych, co jest sprzeczne z zasadą trwałości. Kluczowym elementem, który łączy wszystkie te błędne koncepcje, jest brak zrozumienia, że trwałość gwarantuje, że zatwierdzone zmiany są permanentne i zabezpieczone przed jakimikolwiek nieprzewidzianymi okolicznościami. Korzystanie z solidnych mechanizmów trwałości, takich jak transakcyjne logowanie i backupy, jest niezbędne, aby zrealizować wszystkie aspekty ACID, a tym samym zapewnić odpowiednią jakość i bezpieczeństwo danych w systemach informacyjnych.

Pytanie 8

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; } section { float: right; }

B. nav { float: left; } aside { float: left; }

C. aside {float: left; }

D. nav { float: right; }

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak naprawdę działa float, a nie tylko samo skojarzenie, że „left to lewo, right to prawo”. Wiele osób myśli, że wystarczy ustawić jeden element na lewo, drugi na prawo i wszystko magicznie się poukłada. W praktyce przeglądarka trzyma się bardzo konkretnych reguł: najpierw liczy kolejność elementów w HTML, potem dopiero stosuje float i układa je możliwie jak najwyżej i jak najbliżej odpowiedniej krawędzi.

Jeśli nada się float tylko dla aside albo tylko dla nav, to zmienia się ich pozycja, ale układ trzech bloków nie spełni warunku z zadania: aside i nav nie zamienią się miejscami z pozostawieniem section w środku. Przykładowo, samo float: left na aside niczego nie „zamieni”, bo element i tak pojawia się jako pierwszy w kodzie, więc będzie u góry, tylko że „przyklejony” do lewej. Z kolei ustawienie nav na prawą stronę bez odpowiedniego floatowania section prowadzi do sytuacji, gdzie section nadal zachowuje się jak normalny blok, zwykle ląduje pod elementami pływającymi albo obok nich w sposób mało przewidywalny dla początkującego.

Częsty błąd myślowy polega też na tym, że ktoś próbuje wszystkim elementom dać float: left, licząc na to, że przeglądarka „ułoży je po swojemu”. Wtedy jednak wszystkie te bloki ustawiają się w jednym kierunku, w kolejności z HTML, więc nie ma mowy o świadomym „zamienianiu miejsc”. Brak zrozumienia, że float wyjmuje element z normalnego przepływu i wpływa na to, jak kolejne elementy zawijają się wokół niego, prowadzi właśnie do takich błędnych odpowiedzi. Z mojego doświadczenia lepiej jest najpierw narysować sobie prosty schemat: w jakiej kolejności idą znaczniki i które z nich mają pływać w prawo, a które zostać w naturalnym układzie. Dopiero wtedy dobiera się konkretne deklaracje CSS. Takie myślenie przydaje się nie tylko przy float, ale też przy nauce flexboxa czy grida, gdzie kolejność w DOM i własności układu też grają ogromną rolę.

Pytanie 9

Selektor CSS a:link {color:red} w arkuszach stylów nazywanych kaskadowymi określa

A. klasę.

B. identyfikator.

C. pseudoklasę.

D. pseudoelement.

Pseudoklasa CSS to specjalny rodzaj selektora, który pozwala na stylizację elementów na podstawie ich stanu lub kontekstu w dokumencie HTML. Zapis 'a:link' wskazuje, że stylizacja dotyczy linków, które jeszcze nie zostały odwiedzone przez użytkownika. Przykładowo, w tym przypadku 'color:red' ustawia kolor tekstu linku na czerwony. Użycie pseudoklas jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na tworzenie bardziej dynamicznych i responsywnych interfejsów użytkownika, poprawiając jednocześnie doświadczenia użytkowników. Warto również zaznaczyć, że w CSS istnieją inne pseudoklasy, takie jak ':hover' czy ':active', które umożliwiają stylizację elementów w różnych interakcjach z użytkownikiem. Dzięki nim możemy na przykład zmieniać kolor linku, gdy użytkownik na niego najedzie myszką, co zwiększa przejrzystość i użyteczność strony. Używanie pseudoklas jest nie tylko praktyczne, ale także zalecane w dokumentacji CSS, co przyczynia się do lepszego zarządzania i organizacji kodu.

Pytanie 10

Baza danych fizycznie umieszczona na wielu komputerach, ale logicznie traktowana jako jedna całość, oparta jest na architekturze:

A. relacyjnej

B. abstrakcyjnej

C. rozproszonej

D. lokalnej

Pozostałe pojęcia nie opisują fizycznego rozmieszczenia na wielu maszynach. Architektura relacyjna dotyczy sposobu modelowania danych - tabel, kluczy i relacji między nimi - niezależnie od tego, gdzie fizycznie leżą. „Abstrakcyjna” nie jest nazwą architektury rozmieszczenia bazy. Baza lokalna mieści się w całości na jednym komputerze, więc jest przeciwieństwem opisanej sytuacji. Rozmieszczenie na wielu węzłach przy zachowaniu jednej logicznej całości to architektura rozproszona, dlatego to ona jest poprawna.

Pytanie 11

Podstawowym celem korzystania z edytora WYSIWYG jest

A. ściąganie z Internetu pełnych portali WWW

B. szybka wizualizacja tworzonej strony

C. wykrywanie błędów w bazie danych

D. automatyzacja odtwarzania plików multimedialnych

Wskazanie innych odpowiedzi jako celów edytorów WYSIWYG sugeruje podstawowe nieporozumienia dotyczące ich funkcji i zastosowania. Wyszukiwanie błędów w bazie danych jest związane z procesami zarządzania danymi i programowaniem, nie zaś z edycją treści wizualnych. Edytory WYSIWYG nie służą do diagnozowania problemów z danymi, ale do tworzenia i edytowania treści, co jest zupełnie innym zadaniem. Pobieranie z Internetu kompletnych portali WWW również nie znajduje się w zakresie ich funkcji. Edytory te nie są narzędziami do pobierania, lecz do tworzenia treści, co oznacza, że ich głównym celem jest umożliwienie użytkownikom generowania zawartości, a nie przenoszenia istniejących portali. Zautomatyzowanie odtwarzania plików multimedialnych to kolejny aspekt, który nie jest bezpośrednio związany z edytorami WYSIWYG. Choć edytory mogą wspierać dodawanie multimediów, nie są one zaprojektowane do automatyzacji ich odtwarzania. Dlatego mylenie tych funkcji z celami edytorów WYSIWYG prowadzi do niewłaściwego zrozumienia ich roli w procesie tworzenia stron internetowych. Kluczowe jest zrozumienie, że WYSIWYG to narzędzia umożliwiające wizualny interfejs, a nie programy do zarządzania danymi czy automatyzacji poszczególnych procesów.

Pytanie 12

Przedstawione zapytanie MySQL ma za zadanie

ALTER TABLE ksiazki MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL;

A. dodać do tabeli ksiazki kolumnę tytul.

B. zmienić typ kolumny tytul w tabeli ksiazki.

C. zmienić nazwę kolumny w tabeli ksiazki.

D. usunąć kolumnę tytul z tabeli ksiazki.

Zapytanie ALTER TABLE ksiazki MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL; często bywa mylone z innymi operacjami na strukturze tabeli, bo wszystkie tego typu polecenia wyglądają do siebie dość podobnie. Warto więc uporządkować, co ono dokładnie robi, a czego na pewno nie robi. W MySQL słowo kluczowe MODIFY służy do zmiany definicji istniejącej kolumny, czyli głównie jej typu danych, długości, atrybutów takich jak NOT NULL, domyślna wartość czy np. AUTO_INCREMENT. Kluczowe jest to, że nazwa kolumny pozostaje taka sama, modyfikujemy tylko jej właściwości techniczne.
Częsty błąd myślowy polega na wrzucaniu do jednego worka wszystkich operacji ALTER TABLE i zakładaniu, że każde takie polecenie może np. usuwać lub dodawać kolumny. Do usuwania kolumny służy jednak zupełnie inna składnia: ALTER TABLE nazwa_tabeli DROP COLUMN nazwa_kolumny;. Tutaj nie ma słowa MODIFY, więc zapytanie z pytania na pewno nie usuwa kolumny tytul. Podobnie z dodawaniem nowej kolumny – używa się słowa kluczowego ADD, np. ALTER TABLE ksiazki ADD tytul VARCHAR(100);. W naszym przypadku kolumna tytul już musi istnieć, bo inaczej MODIFY zakończy się błędem.
Pojawia się też czasem przekonanie, że MODIFY zmienia nazwę kolumny. W MySQL do zmiany nazwy wykorzystuje się ALTER TABLE ... CHANGE stara_nazwa nowa_nazwa typ;, gdzie trzeba podać zarówno starą, jak i nową nazwę oraz pełną definicję typu. W poleceniu z zadania nazwa tytul występuje tylko raz i nigdzie nie ma nowej nazwy, więc nie ma tu mowy o zmianie nazwy, a jedynie o modyfikacji typu i atrybutu NOT NULL. Dobrą praktyką w pracy z SQL jest dokładne kojarzenie słów kluczowych: ADD – dodaj, DROP – usuń, CHANGE – zmień nazwę i definicję, MODIFY – zmień definicję bez ruszania nazwy. Mylenie tych pojęć prowadzi później do niepotrzebnych błędów w migracjach bazy, a czasem nawet do utraty danych, dlatego warto mieć te różnice naprawdę dobrze poukładane w głowie.

Pytanie 13

Funkcja colspan umożliwia łączenie komórek tabeli w układzie poziomym, natomiast rowspan w układzie pionowym. Która z poniższych tabel odpowiada fragmentowi kodu w języku HTML?

A. Odpowiedź A

B. Odpowiedź D

C. Odpowiedź C

D. Odpowiedź B

Rozumienie działania atrybutów rowspan i colspan jest kluczowe dla prawidłowego tworzenia struktur tabelarycznych w HTML. Błędne odpowiedzi wynikają często z nieporozumienia dotyczącego sposobu, w jaki te atrybuty kształtują układ tabeli. Rowspan, jak sama nazwa wskazuje, łączy komórki w pionie, czyli wzdłuż kolumny, co może być źródłem zamieszania dla osób przyzwyczajonych do myślenia bardziej w kategoriach kolumn niż wierszy. Przy błędnym przypisaniu rowspan można oczekiwać komórek rozciągających się w poziomie, co jest funkcją colspan. Typowym błędem jest także założenie, że rowspan i colspan są zamienne, podczas gdy w rzeczywistości służą do różnych celów i mają różne zastosowania. Ważne jest, aby rozumieć, że rowspan zwiększa wysokość komórki poprzez zajęcie miejsca w kolejnych wierszach, co jest istotne przy projektowaniu układów tabel, które muszą być zarówno funkcjonalne, jak i estetycznie poprawne. Prawidłowe użycie rowspan i colspan zgodnie z zasadami semantyki HTML zwiększa dostępność i użyteczność stron, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 14

Jaką maksymalną ilość znaczników <td> można zastosować w tabeli składającej się z trzech kolumn i trzech wierszy, w której nie ma złączeń komórek ani wiersza nagłówkowego?

A. 12

B. 3

C. 9

D. 6

Wybór 3 jako liczby znaczników <td> jest niewłaściwy, ponieważ nie uwzględnia pełnej struktury tabeli. W przypadku tabeli o trzech kolumnach i trzech wierszach, każdy wiersz powinien zawierać wszystkie kolumny, co skutkuje 3 komórkami w każdym wierszu. To oznacza, że w sumie powstaje 3 x 3 = 9 komórek. Odpowiedź 6 mogłaby być mylona z sytuacją, w której w rozważanym układzie zredukowano by liczbę wierszy lub kolumn, lecz nie jest to zgodne z treścią pytania. Wybierając 12, sugeruje się zrozumienie, że można zwiększyć liczbę kolumn lub wierszy, co w tym kontekście nie jest możliwe, gdyż pytanie jednoznacznie określa ich liczbę. Błędne odpowiedzi mogą wynikać z niepełnego zrozumienia struktury tabel w HTML oraz ich zasady działania. Ważne jest, aby pamiętać, że każda tabela powinna być projektowana z myślą o przejrzystości i dostępności danych, a liczba znaczników <td> musi odzwierciedlać rzeczywiste dane, które mają być prezentowane. W praktyce, błędy te mogą prowadzić do chaosu w prezentacji danych, co utrudnia zarówno użytkownikom, jak i innym systemom, takich jak wyszukiwarki, właściwe zrozumienie struktury strony.

Pytanie 15

W CSS zdefiniowano styl dla pola edycji. Taki obszar będzie miał jasnozielone tło

input:focus { background-color: LightGreen; }

A. gdy zostanie na niego najechane kursorem myszy bez kliknięcia

B. po kliknięciu myszą w celu wprowadzenia tekstu

C. w każdej sytuacji

D. jeśli jest to pierwsze wystąpienie tego elementu w dokumencie

Pozostałe odpowiedzi opierają się na błędnym zrozumieniu zastosowania pseudoklas w języku CSS. Pseudoklasa :first-of-type, która mogłaby sugerować pierwsze wystąpienie znacznika w dokumencie, nie odnosi się do stanu aktywności pola edycyjnego. Stylizowanie pierwszego wystąpienia nie ma związku z interakcją użytkownika, a jedynie z pozycją elementu w strukturze dokumentu HTML. Kolejny błąd pojawia się przy założeniu, że zmiana koloru tła nastąpi gdy element zostanie wskazany kursorem myszy. W CSS taka interakcja jest obsługiwana przez pseudoklasę :hover, która stosuje się do elementów, nad którymi znajduje się wskaźnik myszy, ale nie obejmuje stanu aktywnego fokusu potrzebnego do edycji. Ostatnia błędna koncepcja dotyczy twierdzenia, że styl jest stosowany w każdym przypadku. To stwierdzenie ignoruje specyfikę selektorów CSS, które wymagają określonych warunków - w tym przypadku aktywnego fokusu elementu. Zrozumienie różnic między pseudoklasami :focus i :hover oraz znajomość ich zastosowań w projektowaniu interaktywnych interfejsów webowych jest kluczowe dla skutecznego stosowania CSS w praktyce. Poprawna wiedza na temat specyficznych zastosowań tych pseudoklas wpływa na jakość doświadczenia użytkownika i integrację funkcjonalności z estetyką projektu.

Pytanie 16

Na ilustracji pokazano strukturę bloków witryny internetowej. Który z elementów stylu strony jest zgodny z podanym układem? Dla uproszczenia pominięto cechy koloru tła, wysokości oraz czcionki)

A. #pierwszy {float:left; width:30%; }#drugi {clear:both; width:70%; }#trzeci {float:left; width:70%; }#czwarty {clear:both; }

B. #pierwszy {float:left; width:30%;}#drugi {float:left; width:70%;}#trzeci {float:left; width:70%;}#czwarty {clear:both; }

C. #pierwszy{float:left; width:30%; }#drugi {clear:both; width:70%; }#trzeci {clear:both; width:70%; }#czwarty {float:left; width:100%; }

D. #pierwszy { width: 30%; }#drugi { width: 70%; }#trzeci { width: 70%; }#czwarty { width: 100%; }

Wybór błędnych odpowiedzi wynika z nieprawidłowego zastosowania właściwości CSS float i clear oraz niewłaściwego przydzielania szerokości elementów. Pierwsza odpowiedź błędnie wykorzystuje clear:both dla drugiego bloku, co spowodowałoby, że zawsze zaczynałby on nowy wiersz, niezgodnie z przedstawionym układem. Ponadto szerokości bloków zostały nieoptymalnie przypisane. Trzecia odpowiedź nie wykorzystuje float, co oznacza, że elementy będą się ustawiały w porządku blokowym, jeden pod drugim, zamiast w jednym rzędzie. Takie podejście nie pasuje do przedstawionego układu, gdzie pierwszy blok jest obok drugiego i trzeciego. Czwarta odpowiedź błędnie stosuje clear dla trzeciego bloku oraz float dla czwartego bloku, co również zaburzyłoby układ bloków, ponieważ clear:both sprawia, że element zaczyna nowy wiersz. Float w tej sytuacji nie jest potrzebny dla czwartego bloku, ponieważ powinien on zajmować całą szerokość. Typowym błędem w rozumowaniu może być niezrozumienie, jak właściwości float i clear wpływają na przepływ dokumentu oraz jak szerokości procentowe działają w kontekście układu strony. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla tworzenia efektywnych i estetycznych układów stron.

Pytanie 17

W dokumencie HTML zdefiniowano pewne elementy w klasie o nazwie "nomargin". W celu przeprowadzenia operacji na tych elementach za pomocą języka JavaScript, można wykorzystać funkcję

A. getElementsByTagName("nomargin")

B. getElementsByClassName("nomargin")

C. getElement("nomargin")

D. getElementById("nomargin")

Niepoprawność wybranych odpowiedzi wynika z niewłaściwego rozumienia zasad selekcji elementów w DOM przy użyciu JavaScript. Funkcja getElement("nomargin") nie istnieje w standardowym API JavaScript, co sprawia, że nie może zostać zastosowana do uzyskania elementów na stronie. Wybranie tej opcji świadczy o braku znajomości dostępnych metod w obiekcie document. Podobnie, zastosowanie getElementById("nomargin") jest niewłaściwe, ponieważ ta metoda działa jedynie na elementach, które mają unikalny identyfikator (id). Zgodnie z zasadami HTML, identyfikatory muszą być unikalne w obrębie dokumentu, co oznacza, że nie można przypisać tej samej wartości id wielu elementom. Dlatego wybór tej metody wskazuje na nieporozumienie dotyczące struktury HTML oraz zasad dotyczących unikalności identyfikatorów. Ponadto, getElementsByTagName("nomargin") jest również błędne, ponieważ ta metoda służy do selekcji elementów na podstawie ich nazwy tagu, a nie klasy. W praktyce, błędne podejście do selekcji może prowadzić do błędów w manipulacji DOM oraz obniżenia wydajności aplikacji, gdyż niewłaściwie wybrane metody mogą nie zwracać oczekiwanych wyników. Warto więc zapoznać się z dokumentacją i zrozumieć, jakie metody są dostępne oraz w jakim kontekście można je stosować, aby poprawnie działać w środowisku JavaScript.

Pytanie 18

Portal internetowy dysponuje bardzo złożonym systemem stylów, który obejmuje style zewnętrzne, wewnętrzne oraz lokalne. Jak można zagwarantować, że określona cecha zdefiniowana w zewnętrznym stylu jest zawsze stosowana do elementu HTML, niezależnie od bardziej priorytetowych stylów?

A. przy pomocy reguły !important

B. przy pomocy pseudoelementu ::after

C. jako pseudoklasę :active

D. jako selektor potomka

Odpowiedź, że cechę opisaną w zewnętrznym stylu należy zdefiniować przy pomocy reguły !important jest poprawna. Reguła !important w CSS jest używana do nadania określonej właściwości najwyższego priorytetu. Oznacza to, że nawet jeśli inne reguły CSS mają wyższy specyficzność lub są zdefiniowane później, właściwość oznaczona jako !important zostanie zastosowana. Przykład zastosowania to sytuacja, gdy styl globalny dla elementu przyjmuje kolor tła, ale chcemy, aby dany element zawsze miał czerwony kolor tła, niezależnie od innych reguł. W takim przypadku możemy zdefiniować ten styl jako: `.example { background-color: red !important; }`. Ważne jest, aby stosować !important z rozwagą, ponieważ może to prowadzić do trudności w utrzymaniu kodu oraz nadpisywaniu stylów w nieprzewidywalny sposób. Dobrym podejściem jest najpierw spróbować zwiększyć specyficzność selektora, a dopiero potem, w nagłych wypadkach, używać !important, aby unikać problemów z dziedziczeniem stylów.

Pytanie 19

Jakie zapytanie należy użyć, aby wyświetlić tylko imię, nazwisko oraz ulicę wszystkich mieszkańców?

A. SELECT * FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Adresy.id = Mieszkancy.Adresy.id

B. SELECT imie, nazwisko, ulica FROM Mieszkancy, Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id

C. SELECT imie, nazwisko, ulica FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id

D. SELECT * FROM Mieszkancy, Adresy ON Mieszkancy.id = Adresy.id

Próbując wybrać tylko konkretne kolumny z powiązanych tabel, ważne jest, żeby poprawnie zastosować składnię SQL. Jak źle podejdziesz do tego, mogą wyjść niepoprawne wyniki albo zapytanie może działać nieefektywnie. Często takie błędy wynikają z tego, że nie do końca rozumiemy relacje między tabelami. Jeśli użyjesz zapytania SELECT * FROM Mieszkancy Adresy ON Mieszkancy.id = Adresy.id, to poległeś, bo nie podałeś poprawnego typu złączenia, a dodatkowo użycie gwiazdki * zwraca wszystkie kolumny, co jest niezgodne z celem tego pytania. Jeszcze gorzej, jeśli napiszesz SELECT * FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Adresy.id = Mieszkancy.Adresy.id – mimo, że JOIN jest ok, używanie gwiazdki sprawia, że nie spełniasz warunków dotyczących selekcji kolumn. W obu przypadkach brakuje selektywności, przez co zapytania są mało efektywne i niezgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu baz danych. Zapytanie SELECT imie nazwisko ulica FROM Mieszkancy Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id, chociaż wymienia dobre kolumny, stosuje błędną składnię JOIN, więc jest syntaktycznie złe. SQL wymaga precyzji przy złączaniu, żeby dane były spójne i integralne. Rozumienie, jak poprawnie używać JOIN i jak wybierać kolumny, jest kluczowe do tworzenia skutecznych zapytań, co wpływa na optymalizację pracy z bazami danych.

Pytanie 20

Aby ustawić wewnętrzne marginesy dla elementu: margines górny 50px, dolny 40px, prawy 20px oraz lewy 30px, powinno się zastosować składnię CSS

A. padding: 40px, 30px, 50px, 20px;

B. padding: 50px, 40px, 20px, 30px;

C. padding: 50px, 20px, 40px, 30px;

D. padding: 20px, 40px, 30px, 50px;

Odpowiedź "padding: 50px, 20px, 40px, 30px;" jest poprawna, ponieważ zgodnie z konwencją CSS, wartości paddingu są podawane w następującej kolejności: górny, prawy, dolny i lewy. W twoim przypadku margines górny wynosi 50px, prawy 20px, dolny 40px i lewy 30px. Właściwość padding określa wewnętrzny odstęp między zawartością elementu a jego granicą, co jest kluczowe dla właściwego układu i estetyki strony. Przykładowo, zastosowanie takiego paddingu w praktyce pozwala na uzyskanie odpowiednich odstępów, co wpływa na czytelność tekstu oraz ogólną estetykę elementów na stronie. Stosowanie paddingu w CSS jest uważane za dobre praktyki, ponieważ pozwala na precyzyjne kontrolowanie układu elementów, co jest szczególnie ważne w responsywnym projektowaniu stron internetowych. Warto również pamiętać, że używanie właściwego odstępu wewnętrznego poprawia dostępność treści, dzięki czemu użytkownicy z różnymi potrzebami mogą łatwiej interakcjonować z interfejsem.

Pytanie 21

SELECT miasto, AVG(pensja) FROM pracownicy GROUP BY miasto;

Podane zapytanie wybierze:

A. nazwy miast bez powtórzeń oraz sumę pensji dla każdego z nich.

B. nazwy miast z powtórzeniami oraz sumę pensji dla każdego z nich.

C. nazwy miast bez powtórzeń oraz średnią pensję dla każdego z nich.

D. nazwy miast z powtórzeniami oraz średnią pensję dla każdego z nich.

Poprawnie – w tym zapytaniu kluczowe są dwie rzeczy: funkcja agregująca AVG(pensja) oraz klauzula GROUP BY miasto. Funkcja AVG oblicza średnią arytmetyczną z wartości w danej kolumnie, a nie sumę. To znaczy, że dla każdego miasta baza danych zbierze wszystkie rekordy pracowników z tym miastem, policzy z ich pensji średnią i zwróci jeden wiersz z wynikiem. GROUP BY powoduje, że kolumna miasto staje się kolumną grupującą, więc w wyniku każde miasto pojawi się tylko raz – bez powtórzeń, niezależnie od tego, ilu pracowników z danego miasta jest w tabeli. W praktyce takie zapytanie jest bardzo często używane w raportach i analizach: można w ten sposób sprawdzić, w którym mieście średnia pensja jest najwyższa, porównać poziomy wynagrodzeń między oddziałami firmy, czy przygotować zestawienie dla działu HR albo zarządu. Dobrą praktyką jest nadawanie aliasów kolumnom z funkcjami agregującymi, np.: SELECT miasto, AVG(pensja) AS srednia_pensja FROM pracownicy GROUP BY miasto; Dzięki temu wynik jest czytelniejszy, zwłaszcza gdy dane eksportuje się dalej, np. do Excela lub do aplikacji webowej. Warto też pamiętać, że w standardowym SQL w części SELECT przy użyciu GROUP BY można umieszczać tylko kolumny, po których grupujemy, oraz funkcje agregujące (AVG, SUM, COUNT, MIN, MAX itd.). Jeżeli spróbujemy dodać tam inną zwykłą kolumnę bez agregacji, większość silników bazodanowych zgłosi błąd albo zwróci nieprzewidywalne wartości. Z mojego doświadczenia znajomość takich prostych konstrukcji jak GROUP BY + AVG to absolutna podstawa przy projektowaniu raportów i aplikacji, które polegają na danych biznesowych.

Pytanie 22

Znacznik <pre> </pre> służy do prezentacji

A. treści czcionką o stałej szerokości

B. treści polską czcionką

C. znaku przekreślenia

D. znaku wielokropka

Znacznik <pre> </pre> jest używany w HTML do wyświetlania tekstu w formacie preformatowanym, co oznacza, że zawartość wewnątrz tego znacznika jest wyświetlana czcionką o stałej szerokości, gdzie wszystkie białe znaki, w tym spacje i nowe linie, są zachowywane tak, jak zostały wpisane. To sprawia, że jest on niezwykle przydatny przy prezentacji kodu źródłowego, skryptów oraz innych danych, gdzie zachowanie dokładnego formatowania jest kluczowe. Przykładem może być kod HTML, JavaScript czy CSS, który można umieścić wewnątrz znacznika <pre> w celu poprawienia czytelności i umożliwienia użytkownikom łatwego skopiowania. Ponadto, znaczniki <pre> są często stosowane w dokumentacji technicznej, gdzie precyzyjne odwzorowanie formatowania jest istotne dla zrozumienia. Ważne jest również, aby zwrócić uwagę na to, że domyślnie tekst w elemencie <pre> nie jest łamany, co pozwala zachować jego oryginalny kształt i układ.

Pytanie 23

Który z poniższych kodów HTML najlepiej ilustruje opisaną tabelę? (Obramowanie tabeli oraz komórek zostało pominięte dla uproszczenia)

A. Odpowiedź B

B. Odpowiedź C

C. Odpowiedź A

D. Odpowiedź D

Pozostałe opcje zawierają błędy w użyciu atrybutów colspan i rowspan co prowadzi do nieprawidłowego odwzorowania struktury tabeli. W opcji A dane są przedstawione bez użycia rowspan co powoduje że każda informacja znajdowałaby się w osobnym wierszu nie łącząc kolumny Telefony co jest sprzeczne z przedstawionym stylem w pytaniu. To może prowadzić do dezorganizacji danych i braku przejrzystości. W przypadku opcji C zastosowanie colspan na ostatniej komórce jest błędne ponieważ rozszerza komórkę na dwie kolumny co nie jest zgodne z prezentowaną strukturą gdzie dane są ułożone w dwóch wierszach pod jednym nagłówkiem. Opcja D również błędnie używa colspan przy nagłówku Telefony co powoduje że dane nie są przedstawiane w logicznym układzie ukazującym że jedna kolumna powinna obejmować dwie komórki z telefonami. Takie błędy w strukturze tabeli mogą prowadzić do problemów z użytecznością i dostępnością strony internetowej ponieważ użytkownicy mogą mieć trudności z odnalezieniem i zrozumieniem prezentowanych informacji. Problemem jest również brak semantyczności co jest kluczowe dla SEO i dostępności dla osób korzystających z czytników ekranu. Dlatego ważne jest prawidłowe użycie atrybutów strukturalnych w HTML aby zapewnić dostępność i poprawne wyświetlanie treści na różnych urządzeniach i przeglądarkach co jest kluczowe w nowoczesnym projektowaniu stron internetowych. Dobre praktyki projektowania stron internetowych zalecają również używanie HTML w sposób semantyczny co pomaga w tworzeniu bardziej czytelnych i dostępnych dokumentów. Poprawne użycie atrybutów takich jak rowspan i colspan jest kluczowe w osiągnięciu tych celów i uniknięciu nieporozumień i błędów w prezentacji danych na stronach internetowych. Ułatwia to również utrzymanie i aktualizację kodu w przyszłości oraz zwiększa ogólną jakość i dostępność strony internetowej.

Pytanie 24

W MS SQL Server rola predefiniowana o nazwie dbcreator umożliwia użytkownikowi

A. zarządzanie bezpieczeństwem systemu

B. wykonywanie wszelkich operacji na serwerze i posiadanie praw do każdej bazy

C. tworzenie, modyfikowanie, usuwanie oraz przywracanie bazy danych

D. zarządzanie plikami na dysku

Wybór niewłaściwej odpowiedzi jest powszechnym błędem związanym z myleniem ról i uprawnień w MS SQL Server. Na przykład, stwierdzenie, że rola dbcreator pozwala na zarządzanie bezpieczeństwem systemu, jest nieprawidłowe, ponieważ bezpieczeństwo bazy danych i systemu zarządzania bazami danych w SQL Server podlega głównie roli sysadmin oraz uprawnieniom przyznanym przez administratorów. Rola dbcreator koncentruje się na operacjach dotyczących baz danych, a nie na bezpieczeństwie. Podobnie, stwierdzenie, że ta rola umożliwia zarządzanie plikami na dysku, jest błędne; te operacje są związane z rolą, która zarządza systemowymi operacjami plików, a nie bezpośrednio z rolą dbcreator. Natomiast twierdzenie, że rola ta pozwala na wykonywanie każdej operacji na serwerze i posiadanie prawa własności każdej bazy, jest całkowicie mylące, ponieważ taka szeroka moc jest zarezerwowana dla roli sysadmin, która nie ma ograniczeń w działaniach na serwerze SQL. Zrozumienie tych różnic jest niezbędne dla prawidłowego zarządzania uprawnieniami w systemach bazodanowych i może pomóc w uniknięciu kompromitacji danych czy nieautoryzowanego dostępu do krytycznych informacji. W przypadku nadawania uprawnień zawsze należy kierować się zasadą minimalnych uprawnień, aby zredukować ryzyko związane z nieautoryzowanym dostępem i zmianami. Zachowanie spójności w przydzielaniu ról i uprawnień jest kluczowe dla bezpieczeństwa i prawidłowego funkcjonowania systemów bazodanowych.

Pytanie 25

Jaką funkcję w języku PHP należy wykorzystać, aby nawiązać połączenie z bazą danych o nazwie zwierzaki?

A. $polacz = sql_connect('localhost', 'root','','zwierzaki');

B. $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root','','zwierzaki');

C. $polacz = db_connect('localhost', 'root','','zwierzaki');

D. $polacz = server_connect('localhost', 'root','','zwierzaki');

Odpowiedź $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root','','zwierzaki'); jest poprawna, ponieważ funkcja mysqli_connect jest standardowym sposobem nawiązywania połączenia z bazą danych MySQL w języku PHP. Funkcja ta jest częścią rozszerzenia MySQLi, które oferuje bardziej zaawansowane możliwości w porównaniu do oryginalnego rozszerzenia MySQL. Umożliwia obsługę złożonych zapytań i zabezpieczeń, a także wspiera techniki programowania obiektowego. Warto zauważyć, że przy wywołaniu tej funkcji przekazujemy cztery argumenty: adres serwera (w tym przypadku 'localhost'), nazwę użytkownika ('root'), hasło (które jest puste w tym przypadku), oraz nazwę bazy danych ('zwierzaki'). Praktyczne zastosowanie tej funkcji jest kluczowe w kontekście aplikacji webowych, gdzie interakcja z bazą danych jest niezbędna. Na przykład, po nawiązaniu połączenia możemy wykonywać zapytania SQL, pobierać dane, a także dodawać nowe rekordy. Warto również dodać, że przed użyciem tej funkcji, powinniśmy zawsze sprawdzić, czy rozszerzenie MySQLi jest zainstalowane i aktywne, co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi.

Pytanie 26

Przygotowując raport w systemie zarządzania relacyjnymi bazami danych, można uzyskać

A. dodawanie danych do tabel

B. aktualizowanie danych w tabelach

C. analizę wybranych danych

D. usuwanie danych z tabel

Usuwanie danych w tabelach nie jest efektem działania raportów, a raczej operacją DML (Data Manipulation Language), której celem jest modyfikacja danych. Ta czynność jest związana z ryzykiem utraty informacji i wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ raz usunięte dane mogą być trudne lub niemożliwe do odzyskania. Z perspektywy zarządzania bazą danych, usuwanie powinno być starannie dokumentowane oraz kontrolowane. Dodawanie danych w tabelach również nie jest częścią procesu raportowania, ponieważ raporty koncentrują się na analizie danych już istniejących, a dodawanie nowych danych jest procesem, który wprowadza zmiany w strukturze bazy. Użytkownicy muszą mieć odpowiednie uprawnienia, aby móc dodawać lub edytować dane, co nie ma związku z funkcjonalnościami raportowania. Aktualizowanie danych w tabelach również nie jest związane z raportowaniem. Zmiany w danych są często związane z operacjami, które zmieniają stan bazy, a raporty służą jedynie do przedstawienia już istniejących informacji. W związku z tym operacje takie jak usuwanie, dodawanie czy aktualizowanie danych są częścią procesu zarządzania danymi, a nie analizy i generowania raportów.

Pytanie 27

Które z pól są umieszczone w formularzu?

A. Textarea, Select, Input(Radio), Input(Radio), Input(Reset), Input(Submit)

B. Input(Text), Select, Input(Radio), Input(Radio), Input (Submit), Input(Reset)

C. Textarea, Option, Input(Checkbox), Input(Checkbox), Input (Submit), Input(Reset)

D. Input(Text), Input(Checkbox), Select, Select, Input(Submit), Input(Reset)

Dobrze zrozumiałeś różne typy pól, które mogą pojawić się w formularzu html. Wybrana przez Ciebie odpowiedź składa się z różnych typów pól, które są często używane w formularzach internetowych. Pierwsze, Input(Text), jest podstawowym polem do wprowadzania tekstu, które jest szeroko stosowane do zbierania informacji od użytkowników, takich jak imię, nazwisko itp. Pole Select to lista rozwijana, która pozwala użytkownikowi wybrać jedną z wielu opcji. W tym przypadku, używane jest do wyboru województwa. Input(Radio) to przyciski wyboru, które umożliwiają wybór jednej opcji z kilku. W formularzu, są one używane do wyboru między 'Studia podyplomowe' a 'Kurs'. Input(Submit) to przycisk służący do wysyłania formularza, a Input (Reset) pozwala na wyczyszczenie wszystkich pól formularza. Wszystkie te elementy są zgodne ze standardami i dobrymi praktykami tworzenia formularzy html. Dobre zrozumienie tych elementów jest kluczowe do tworzenia efektywnych i użytkowników formularzy.

Pytanie 28

Czego NIE da się zrobić w języku PHP?

A. obsłużyć danych z formularzy

B. wykonać operacji na danych w bazie

C. wygenerować dynamiczną treść strony

D. dynamicznie zmienić treść strony HTML już w przeglądarce

Pozostałe rzeczy PHP wykonuje BEZ problemu, więc nie pasują do pytania „czego NIE da się”. Obsługa danych z formularzy ($_POST, $_GET), operacje na bazie danych i generowanie dynamicznej treści strony to typowe, codzienne zadania PHP. Poza jego zasięgiem jest tylko zmiana już wyświetlonej strony w przeglądarce - to robi JavaScript.

Pytanie 29

Oznaczenie barwy w postaci #FF00E0 jest równoważne zapisowi

A. rgb(255, 0, 224)

B. rgb(255, 0, 128)

C. rgb(FF, 0, E0)

D. rgb(F, 0, E0)

Oznaczenie #FF00E0 to zapis koloru w systemie szesnastkowym (hex), bardzo typowym w CSS i ogólnie w tworzeniu interfejsów. Składa się ono z trzech par znaków: FF (czerwony), 00 (zielony), E0 (niebieski). Każda para to jedna składowa kanału RGB zapisana w systemie szesnastkowym, czyli w bazie 16. Zakres dla każdej składowej to od 00 do FF, co odpowiada wartościom dziesiętnym od 0 do 255.

FF w systemie szesnastkowym to 15×16 + 15 = 255 w systemie dziesiętnym. 00 to po prostu 0. Natomiast E0 to 14×16 + 0 = 224. Dlatego zapis #FF00E0 jest równoważny rgb(255, 0, 224). To jest dokładnie ten sam kolor, tylko zapisany w innym formacie. W CSS możesz używać obu zapisów zamiennie: np. `color: #FF00E0;` oraz `color: rgb(255, 0, 224);` dadzą identyczny efekt w przeglądarce.

W praktyce, przy projektowaniu stron i interfejsów, warto rozumieć oba zapisy, bo narzędzia graficzne (Photoshop, GIMP, Figma) często podają kolory w hex, a dokumentacja front-endowa i tutoriale bardzo często używają rgb() albo nawet rgba(). Dobra praktyka w branży jest taka, żeby umieć szybko w głowie lub z pomocą prostego kalkulatora przeliczyć wartości hex na dziesiętne, szczególnie przy drobnych korektach kolorów. Moim zdaniem świadomość, że hex to po prostu inna reprezentacja tych samych liczb 0–255, bardzo ułatwia później rozumienie gradientów, filtrów, a nawet pracy z kolorami w JavaScript, gdzie możesz programowo generować wartości rgb().

Pytanie 30

Wskaż, który paragraf jest sformatowany przy użyciu podanego stylu CSS:

p {
    font-family: serif;
    background-color: Teal;
    color: white;
    font-style: italic;
}

A. Paragraf 4

B. Paragraf 3

C. Paragraf 1

D. Paragraf 2

Paragraf 4 jest prawidłowo sformatowany zgodnie z przedstawionym stylem CSS. W stylu tym zastosowano cztery właściwości: font-family o wartości serif co sugeruje użycie czcionki o kroju szeryfowym background-color ustawiony na Teal co ustawia tło na ciemnozielony kolor color ustawiony na White co oznacza że tekst powinien być biały oraz font-style ustawiony na italic co powoduje że tekst jest pochylony. Paragraf 4 spełnia te kryteria jest napisany czcionką szeryfową ma ciemnozielone tło biały tekst i jest kursywą. Zastosowanie takich stylów jest częste w projektowaniu stron internetowych gdzie ważne jest czytelne i estetyczne przedstawienie informacji. Używanie odpowiednich stylów CSS pozwala na lepszą organizację wizualną treści co jest kluczowe w tworzeniu interfejsów przyjaznych dla użytkownika. Stylowanie w CSS wspiera standardy takie jak CSS3 które wprowadzają nowe właściwości i ulepszenia umożliwiające bardziej zaawansowane i wydajne metody formatowania.

Pytanie 31

Z czego skorzystać, aby tworzyć strony internetowe w sposób GRAFICZNY (wizualny)?

A. edytora CSS

B. programu MS Office Picture Manager

C. programu typu WYSIWYG

D. przeglądarki internetowej

Pozostałe narzędzia nie służą do wizualnego budowania stron. Edytor CSS to wpisywanie reguł stylów (tekstowo). Przeglądarka WYŚWIETLA gotowe strony, a MS Office Picture Manager to program do obrazów. Wizualne tworzenie stron umożliwia program WYSIWYG.

Pytanie 32

Która z wymienionych grup znaczników HTML zawiera elementy przeznaczone do grupowania oraz tworzenia struktury dokumentu?

A. table, tr, td

B. div, article, header

C. br, img, hr

D. span, strong, em

Wybierając inne grupy znaczników, można napotkać na istotne nieporozumienia dotyczące ich funkcji i zastosowania w tworzeniu struktury dokumentów. Znaczniki takie jak 'br', 'img' i 'hr' pełnią role bardziej semantyczne niż strukturalne. 'br' jest używany do wstawiania złamania linii, co nie wpływa na organizację treści, lecz jedynie na formatowanie. 'img' z kolei służy do wstawiania obrazów, a 'hr' zaznacza wizualne podziały pomiędzy sekcjami. Oznacza to, że te znaczniki nie przyczyniają się do efektywnego grupowania elementów. Alternatywna grupa 'table', 'tr', 'td' jest stricte związana z prezentowaniem danych w formie tabelarycznej, co również nie jest zgodne z celem organizacji treści na stronie. Tego typu podejście może prowadzić do niskiej dostępności treści, ponieważ nie uwzględnia hierarchii i semantyki, które są kluczowe w projektowaniu stron internetowych. Warto unikać takich błędów w myśleniu, które mogą skutkować nieczytelnymi i nieuporządkowanymi stronami, a także negatywnie wpływać na doświadczenie użytkowników, ponieważ nieczytelne lub źle zorganizowane dokumenty mogą zniechęcać odbiorców oraz obniżać wyniki wyszukiwania w Internecie.

Pytanie 33

Która kwerenda utworzy WIDOK z klientami o statusie „Platynowy” (tabela klienci, pole status)?

CREATE VIEW KlienciPlatyna AS SELECT * FROM klienci WHERE status = "Platynowy";

CREATE VIEW KlienciPlatyna FROM klienci WHERE status = "Platynowy";

CREATE VIEW KlienciPlatyna AS SELECT status FROM klienci WHERE "Platynowy";

CREATE VIEW KlienciPlatyna AS klient WHERE status = "Platynowy";

Po AS musi nastąpić poprawne SELECT ... FROM ... WHERE .... Wariant z AS klient WHERE pomija SELECT i FROM. Wariant z FROM klienci bez AS SELECT nie ma definicji widoku. Wariant WHERE "Platynowy" gubi nazwę pola w warunku. Poprawne jest CREATE VIEW KlienciPlatyna AS SELECT * FROM klienci WHERE status = "Platynowy".

Pytanie 34

Gdzie należy umieścić znacznik meta w języku HTML?

A. między znacznikami body

B. między znacznikami paragrafu

C. w sekcji nagłówkowej strony internetowej

D. w stopce strony internetowej

Znacznik meta w języku HTML jest kluczowym elementem, który powinien być umieszczony w części nagłówkowej (head) dokumentu. Znaczniki meta służą do definiowania różnych informacji o stronie, takich jak zestaw znaków, opis, słowa kluczowe, autor oraz inne istotne dane, które nie są bezpośrednio wyświetlane na stronie. Przykładowo, znacznik meta z atrybutem 'charset' informuje przeglądarki, w jaki sposób interpretować znaki na stronie, co jest szczególnie ważne dla prawidłowego wyświetlania treści w różnych językach. Standardy HTML5 zalecają umieszczanie znaczników meta w nagłówku, aby umożliwić optymalizację SEO, co zwiększa widoczność strony w wynikach wyszukiwania. Dobrą praktyką jest również dodanie opisu strony przy pomocy znacznika meta 'description', co pozwala wyszukiwarkom na lepsze zrozumienie tematyki strony oraz zwiększa klikalność w wynikach wyszukiwania.

Pytanie 35

W kodzie źródłowym zapisanym w języku HTML wskaż błąd walidacji dotyczący tego fragmentu. <h6>CSS</h6>
<p>Kaskadowe arkusze stylów <b>ang.<i>Cascading Style Sheets</b></i>)<br>to język służący...</p>

A. Znak br nie może być użyty wewnątrz znacznika p.

B. Znacznik h6 jest nieznany.

C. Znak zamykający /b jest niezgodny z zasadą zagnieżdżania.

D. Znak br nie został prawidłowo zamknięty.

Wszystkie trzy niepoprawne odpowiedzi zawierają błędne interpretacje kwestii walidacji kodu HTML w analizowanym fragmencie. Odpowiedź dotycząca nieznanego znacznika h6 jest błędna, ponieważ znacznik <h6> jest w pełni akceptowany w HTML jako znacznik nagłówka o najmniejszym znaczeniu. Zgodnie z specyfikacją HTML5, tego rodzaju znaczniki są używane do strukturyzacji treści, a ich użycie jest zalecane dla zachowania hierarchii informacji. Kolejna niepoprawna odpowiedź, dotycząca niedomkniętego znacznika <br>, jest również myląca, ponieważ znacznik <br> jest znakiem nowej linii i nie wymaga zamknięcia, co jest zgodne z zasadami HTML. Jego użycie wewnątrz znacznika <p> jest również dozwolone, chociaż nadmierne użycie <br> do łamania wierszy w paragrafach nie jest zalecane z perspektywy semantycznej i dostępności. Wreszcie, stwierdzenie, że znacznik <br> nie może występować wewnątrz znacznika <p>, jest mylne; znacznik <br> jest specjalnie zaprojektowany do użycia w kontekście tekstu i jego umiejscowienie w paragrafach jest jak najbardziej prawidłowe. W związku z tym wszystkie te odpowiedzi nie są zgodne z aktualnymi standardami HTML.

Pytanie 36

W CSS, aby ustawić wcięcie pierwszej linii akapitu na 30 pikseli, należy użyć następującego zapisu

A. p { line-indent: 30px; }

B. p { line-height: 30px; }

C. p { text-spacing: 30px; }

D. p { text-indent: 30px; }

Analizując inne opcje, można zauważyć, że zapisy takie jak line-indent, line-height, czy text-spacing nie są poprawne w kontekście wcięcia pierwszej linii akapitu w CSS. Właściwość line-indent nie istnieje w specyfikacji CSS, co czyni tę odpowiedź zupełnie niewłaściwą. Użytkownicy mogą mylić terminologię, sądząc, że line-indent odnosi się do wcięcia, jednak nie jest to termin rozpoznawany przez standardy CSS. Bardziej odpowiednią właściwością do modyfikacji wysokości linii jest line-height, która jednak nie ma związku z wcięciem tekstu, lecz z odstępem pomiędzy poszczególnymi liniami tekstu w akapicie. Użycie line-height do uzyskania wcięcia prowadzi do nieporozumień i niepożądanych efektów wizualnych. Z kolei text-spacing, będący inną niepoprawną odpowiedzią, nie jest uznaną właściwością CSS i nie wpływa na wcięcia. Dobre praktyki w projektowaniu stron internetowych wymagają znajomości standardów CSS i ich zastosowania w praktyce. Ważne jest, aby przyzwyczaić się do stosowania właściwości, które są uznawane przez wiodące przeglądarki i standardy webowe, aby uniknąć takich błędów i uzyskać zamierzony efekt wizualny. Zapewnienie, że używamy odpowiednich właściwości, jest kluczowe dla poprawności i jakości kodu CSS, który ma bezpośredni wpływ na końcowy rezultat, czyli wygląd i funkcjonalność stron internetowych.

Pytanie 37

Którego atrybutu użyć, aby kolumna nie przyjmowała wartości PUSTEJ?

NULL

DEFAULT

NOT NULL

UNIQUE

Pozostałe atrybuty robią coś innego, a część wręcz odwrotnego. NULL jawnie POZWALA na puste wartości - to przeciwieństwo wymagania. UNIQUE pilnuje, by wartości się nie powtarzały, ale dopuszcza pustkę. DEFAULT podstawia wartość domyślną, gdy żadnej nie podano, lecz nie zakazuje pustki. Zakaz pustej wartości daje wyłącznie NOT NULL.

Pytanie 38

Co robi kwerenda:

ALTER TABLE artykuly MODIFY cena float;

A. usuwa kolumnę cena

B. zmienia nazwę kolumny cena na float

C. dodaje kolumnę cena typu float, jeśli nie istnieje

D. zmienia typ kolumny cena na float

Klauzula MODIFY modyfikuje istniejącą kolumnę - nie dodaje jej, nie usuwa ani nie zmienia nazwy. Dodawaniem zajmuje się ADD, usuwaniem DROP COLUMN, a zmianą nazwy CHANGE/RENAME (zależnie od dialektu). Tu wskazano kolumnę cena i nowy typ float, więc efektem jest zmiana typu kolumny cena na float.

Pytanie 39

W kodzie HTML zdefiniowano formularz, który wysyła dane do pliku formularz.php. Po naciśnięciu przycisku typu submit przeglądarka przechodzi do poniższego adresu:

../formularz.php?imie=Anna&nazwisko=Kowalska

Na podstawie podanego adresu można stwierdzić, że dane do pliku formularz.php zostały przesłane metodą:

A. COOKIE

B. GET

C. SESSION

D. POST

Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Dane do pliku formularz.php zostały przesłane metodą GET, co można stwierdzić na podstawie adresu URL, który zawiera parametry (imię=Anna&nazwisko=Kowalska) przekazane po znaku zapytania (?). W metodzie GET, parametry są dołączane do adresu URL i są widoczne w pasku adresu przeglądarki. Jest to uniwersalny sposób przesyłania danych, który jest zgodny ze standardem HTTP i jest szeroko stosowany w praktyce. Metoda GET jest najprostszym sposobem przesyłania danych, ale ze względu na widoczność parametrów w adresie URL, nie jest zalecana do przesyłania ważnych informacji, takich jak hasła. W praktyce, metoda GET jest często stosowana do przekazywania informacji niezbędnych do wygenerowania konkretnej strony, takich jak identyfikatory zasobów lub parametry filtrowania.

Pytanie 40

Na tabeli Pracownicy, której wiersze są przedstawione na załączonym obrazie, została zrealizowana podana kwerenda SELECT. Jakie dane zostaną zwrócone?

SELECT imie FROM pracownicy WHERE nazwisko = 'Kowal' OR stanowisko > 2;

id	imie	nazwisko	stanowisko
1	Anna	Kowalska	1
2	Monika	Nowak	2
3	Ewelina	Nowakowska	2
4	Anna	Przybylska	3
5	Maria	Kowal	3
6	Ewa	Nowacka	4

A. Anna, Maria, Ewa

B. Wyłącznie Maria

C. Wyłącznie Anna

D. Monika, Ewelina, Maria

Kwerenda SQL SELECT imie FROM pracownicy WHERE nazwisko = 'Kowal' OR stanowisko > 2 ma na celu wybranie imion pracowników, którzy spełniają przynajmniej jeden z dwóch warunków. Pierwszy warunek to nazwisko równe Kowal. Drugi warunek dotyczy stanowiska większego niż 2. W analizowanej tabeli mamy trzy osoby spełniające te kryteria: Maria, która ma nazwisko Kowal oraz Anna i Ewa, które mają stanowiska odpowiednio 3 i 4. Dobrą praktyką w pisaniu zapytań SQL jest jasne formułowanie warunków w klauzuli WHERE, aby zoptymalizować działanie bazy danych i uniknąć niepotrzebnych wyników. Zrozumienie działania operatora OR jest kluczowe, ponieważ umożliwia filtrowanie rekordów według wielu kryteriów. W rzeczywistych scenariuszach biznesowych umiejętność tworzenia takich złożonych zapytań pozwala na efektywne zarządzanie danymi i wyciąganie istotnych informacji, co jest podstawą podejmowania decyzji opartych na danych. Dodatkowo, znajomość struktury tabeli oraz typów danych ułatwia formułowanie zapytań, co jest kluczowe w profesjonalnym używaniu SQL.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej