Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 26 maja 2026 22:11
Data zakończenia: 26 maja 2026 22:21

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Użytkownik o nazwie Gość należy do grupy o nazwie Goście. Grupa Goście jest częścią grupy Wszyscy. Jakie ma uprawnienia użytkownik Gość w folderze test1?

A. Użytkownik Gość ma pełne uprawnienia do folderu test1

B. Użytkownik Gość ma uprawnienia tylko do odczytu folderu test1

C. Użytkownik Gość nie ma uprawnień do folderu test1

D. Użytkownik Gość posiada tylko uprawnienia zapisu do folderu test1

W systemach operacyjnych, takich jak Windows, uprawnienia do folderów i plików są zarządzane poprzez przypisywanie ich użytkownikom i grupom. Użytkownik Gość, jako członek grupy Goście, dziedziczy uprawnienia przypisane tej grupie. Na załączonym obrazku widać, że grupa Goście ma odmówione wszelkie uprawnienia do folderu test1. W praktyce oznacza to, że żadna operacja, taka jak odczyt, zapis czy zmiana, nie jest dozwolona dla użytkowników tej grupy. Zasada dziedziczenia uprawnień oznacza, że jeśli grupa, do której należy użytkownik, ma odmówione uprawnienia, to pojedynczy użytkownik także ich nie posiada, chyba że ma nadane uprawnienia indywidualne, co tutaj nie ma miejsca. To podejście do zarządzania uprawnieniami jest zgodne z najlepszymi praktykami, które zalecają minimalizację dostępu do niezbędnego minimum, co zwiększa bezpieczeństwo systemu. Dzięki temu administracja dostępem do zasobów jest bardziej przewidywalna i łatwiejsza w zarządzaniu, a użytkownicy nie mają niepotrzebnych lub nieintencjonalnych uprawnień.

Pytanie 2

Nie można uruchomić systemu Windows z powodu błędu oprogramowania. Jak można przeprowadzić diagnozę i usunąć ten błąd w jak najmniej inwazyjny sposób?

A. uruchomienie komputera w trybie awaryjnym

B. przeprowadzenie wymiany podzespołów

C. przeprowadzenie diagnostyki podzespołów

D. wykonanie reinstalacji systemu Windows

Uruchomienie komputera w trybie awaryjnym jest kluczowym krokiem w diagnozowaniu problemów z systemem operacyjnym, zwłaszcza gdy podejrzewamy usterki programowe. Tryb awaryjny ładował minimalny zestaw sterowników i usług, co pozwala na uruchomienie systemu w ograniczonym środowisku. To istotne, ponieważ umożliwia wyizolowanie problemu, eliminując potencjalne zakłócenia spowodowane przez oprogramowanie lub sterowniki, które działają w normalnym trybie. Przykładem zastosowania trybu awaryjnego może być sytuacja, w której zainstalowana aplikacja lub aktualizacja powoduje niestabilność systemu – uruchomienie komputera w tym trybie pozwala na dezinstalację problematycznego oprogramowania. Dobrą praktyką jest również korzystanie z narzędzi diagnostycznych dostępnych w trybie awaryjnym, takich jak przywracanie systemu czy skanowanie antywirusowe. W kontekście standardów branżowych, korzystanie z trybu awaryjnego jako pierwszego kroku w diagnostyce problemów z systemem jest rekomendowane przez producentów systemów operacyjnych, gdyż pozwala na szybsze i mniej inwazyjne odnalezienie przyczyny problemu.

Pytanie 3

Jakie urządzenie powinno być podłączone do lokalnej sieci w miejscu zaznaczonym na rysunku, aby komputery mogły korzystać z Internetu?

A. Switch.

B. Router.

C. Bridge.

D. Hub.

Ruter jest urządzeniem sieciowym, które łączy dwie sieci komputerowe, w tym przypadku sieć lokalną z Internetem. Ruter pełni kluczową rolę w przekazywaniu pakietów danych między siecią lokalną a siecią zewnętrzną, dzięki czemu urządzenia w sieci lokalnej mogą wymieniać dane z urządzeniami w Internecie. Ruter działa na warstwie sieciowej modelu OSI i wykorzystuje tablice routingu oraz protokoły routingu, takie jak OSPF czy BGP, do wyznaczania optymalnych tras dla pakietów danych. Ponadto, ruter często posiada funkcje NAT (Network Address Translation), które umożliwiają maskowanie prywatnych adresów IP urządzeń w sieci lokalnej na jeden publiczny adres IP. Dzięki temu, ruter nie tylko pozwala na dostęp do Internetu, ale także zapewnia dodatkową warstwę bezpieczeństwa. W praktyce ruter jest niezbędny w każdym domu i biurze, gdzie istnieje potrzeba podłączenia sieci lokalnej do Internetu. Wybór odpowiedniego rutera zależy od wielu czynników, takich jak przepustowość łącza, liczba obsługiwanych urządzeń, a także dodatkowe funkcje jak QoS czy zabezpieczenia firewall.

Pytanie 4

Która z anten charakteryzuje się najwyższym zyskiem energetycznym oraz pozwala na nawiązywanie połączeń na dużą odległość?

A. Paraboliczna

B. Dipolowa

C. Izotropowa

D. Mikropaskowa

Anteny paraboliczne są jednymi z najskuteczniejszych rozwiązań w telekomunikacji, zwłaszcza w kontekście zestawiania połączeń na dużą odległość. Ich konstrukcja, która składa się z reflektora w kształcie paraboli, pozwala na skupienie fal radiowych w jednym punkcie, co znacząco zwiększa zysk energetyczny. Zysk ten, mierzony w decybelach (dB), jest zazwyczaj znacznie wyższy niż w przypadku innych typów anten, takich jak anteny mikropaskowe, izotropowe czy dipolowe. Przykładem zastosowania anten parabolicznych są systemy satelitarne, gdzie umożliwiają one komunikację na dużą odległość, transmitując sygnał z satelity do stacji naziemnych oraz odwrotnie. Dobrą praktyką w projektowaniu sieci telekomunikacyjnych jest wykorzystywanie anten parabolicznych w miejscach, gdzie wymagana jest duża przepustowość i stabilność połączenia, na przykład w telekomunikacji mobilnej, transmisji danych czy telewizji satelitarnej. W standardach łączności satelitarnej, takich jak DVB-S2, anteny paraboliczne są niezbędne do efektywnego odbioru sygnału, a ich użycie zwiększa jakość usług telekomunikacyjnych.

Pytanie 5

Wskaź 24-pinowe lub 29-pinowe złącze żeńskie, które jest w stanie przesyłać skompresowany sygnał cyfrowy do monitora?

A. DVI

B. HDMI

C. RCA

D. VGA

Odpowiedź DVI (Digital Visual Interface) jest poprawna, ponieważ to złącze, które może przesyłać skompresowany cyfrowy sygnał wideo z komputera do monitora. DVI wspiera zarówno sygnały cyfrowe, jak i analogowe, co czyni go wszechstronnym rozwiązaniem do podłączenia monitorów. Jego standard 24-pinowy (DVI-D) umożliwia przesyłanie czystego sygnału cyfrowego, co przekłada się na lepszą jakość obrazu w porównaniu do analogowych złączy, takich jak VGA. DVI jest szczególnie popularny w aplikacjach profesjonalnych, takich jak edycja wideo czy grafika komputerowa, gdzie jakość obrazu jest kluczowa. Dodatkowo, wiele kart graficznych obsługuje DVI, a złącze to jest również kompatybilne z adapterami, które pozwalają na konwersję sygnału do HDMI lub VGA, co zwiększa jego użyteczność. Warto zauważyć, że DVI stał się jednym z fundamentów dla nowoczesnych standardów wideo, a jego zastosowanie w monitorach LCD i projektorach jest powszechne.

Pytanie 6

Jakie narzędzie w systemie Windows służy do przeglądania informacji dotyczących problemów z systemem?

A. Zasady grupy

B. Harmonogram zadań

C. Foldery udostępnione

D. Podgląd zdarzeń

Podgląd zdarzeń to narzędzie w systemie Windows, które pozwala na monitorowanie i analizowanie różnych zdarzeń systemowych, co czyni je nieocenionym w procesie diagnozowania problemów. Dzięki temu narzędziu administratorzy mogą przeglądać logi systemowe, aplikacyjne i zabezpieczeń. Przykładowo, w przypadku awarii aplikacji, można w Podglądzie zdarzeń znaleźć szczegółowe informacje na temat błędów, które wystąpiły przed awarią, co pozwala na szybszą identyfikację przyczyny problemu. Dobre praktyki zalecają regularne przeglądanie logów, aby wcześnie wychwytywać potencjalne problemy i nieprawidłowości, co może znacząco poprawić stabilność i bezpieczeństwo systemu. W kontekście zarządzania IT, Podgląd zdarzeń jest kluczowym elementem zapewnienia ciągłości działania systemów, a jego wykorzystanie w codziennej pracy administracyjnej jest zgodne z najlepszymi standardami branżowymi.

Pytanie 7

Zadania systemu operacyjnego nie obejmują

A. zapewnienia mechanizmów synchronizacji zadań oraz komunikacji pomiędzy nimi

B. zarządzania oraz przydziału pamięci operacyjnej dla aktywnych zadań

C. generowania źródeł aplikacji systemowych

D. organizacji i przydziału czasu procesora dla różnych zadań

System operacyjny nie zajmuje się tworzeniem źródeł aplikacji systemowych, ponieważ jego główną rolą jest zarządzanie zasobami sprzętowymi oraz zapewnienie odpowiednich mechanizmów dla aplikacji. Przykładowo, przydzielanie pamięci operacyjnej lub planowanie czasu procesora to kluczowe funkcje, które umożliwiają efektywne działanie wielu aplikacji jednocześnie. W praktyce oznacza to, że system operacyjny, jak Windows czy Linux, obsługuje różne procesy poprzez zarządzanie ich priorytetami oraz synchronizację, co wpływa na wydajność systemu. Właściwe zarządzanie zasobami jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, takimi jak stosowanie algorytmów planowania (np. Round Robin, FIFO) oraz mechanizmów synchronizacji (np. semafory, monitory). Dzięki tym funkcjom, programiści mogą skupić się na tworzeniu aplikacji, a system operacyjny dba o ich poprawne działanie w środowisku multi-tasking.

Pytanie 8

Kabel typu skrętka, w którym pojedyncza para żył jest pokryta folią, a całość kabla jest osłonięta ekranem z folii i siatki, oznacza się symbolem

A. SF/FTP

B. SF/UTP

C. U/FTP

D. U/UTP

Odpowiedź SF/FTP jest prawidłowa, ponieważ oznacza kabel typu skrętka, w którym każda para żył jest dodatkowo izolowana folią, a cały kabel jest osłonięty ekranem z folii i siatki. Skrót SF oznacza 'Shielded Foiled', co wskazuje na ekranowanie zarówno na poziomie poszczególnych par, jak i na poziomie całego kabla. Tego rodzaju konstrukcja pozwala na znaczne ograniczenie zakłóceń elektromagnetycznych, co jest kluczowe w zastosowaniach, gdzie stabilność i jakość sygnału są niezbędne, takich jak sieci komputerowe w biurach lub systemy telekomunikacyjne. Kabel SF/FTP jest idealny do instalacji w miejscach z dużym natężeniem zakłóceń, takich jak blisko urządzeń elektronicznych czy w obszarach przemysłowych. Zgodnie z normami ISO/IEC 11801 oraz ANSI/TIA-568, stosowanie ekranowanych kabli w środowiskach o wysokim poziomie interferencji jest zalecane, co czyni ten typ kabla popularnym w nowoczesnych instalacjach sieciowych.

Pytanie 9

Które z urządzeń sieciowych jest przedstawione na grafice?

A. Access Point

B. Switch

C. Hub

D. Router

Symbol graficzny, który widzisz, to router. To bardzo ważne urządzenie w sieciach komputerowych. Router działa jak pośrednik między różnymi częściami sieci i przekazuje dane w taki sposób, żeby było to jak najbardziej efektywne. Korzysta z tablic routingu, które są na bieżąco aktualizowane, więc potrafi kierować pakiety tam, gdzie powinny trafić. Co ciekawe, routery mogą łączyć różne typy sieci, na przykład lokalne sieci LAN z rozległymi WAN, czego inne urządzenia sieciowe nie potrafią. Dzisiaj routery obsługują różne protokoły, jak OSPF, RIPv2 czy BGP, co naprawdę pozwala na lepsze zarządzanie ruchem sieciowym. Mają też różne funkcje zabezpieczeń, na przykład firewalle i VPN, co znacznie poprawia bezpieczeństwo i prywatność użytkowników. W domach często pełnią dodatkowo rolę punktu dostępowego Wi-Fi, co pozwala nam bezprzewodowo połączyć się z siecią. Myślę, że bez routerów dzisiaj nie wyobrazimy sobie nowoczesnych sieci, zarówno w domach, jak i w firmach. Kiedy korzystasz z routerów zgodnie z ich przeznaczeniem, możesz nie tylko lepiej zarządzać ruchem, ale też poprawić bezpieczeństwo oraz stabilność sieci.

Pytanie 10

Aby zablokować widoczność identyfikatora sieci Wi-Fi, konieczne jest dokonanie zmian w ustawieniach rutera w sekcji oznaczonej numerem

A. 4

B. 2

C. 3

D. 1

Aby ukryć identyfikator sieci bezprzewodowej SSID w ruterze, należy skonfigurować opcję zwaną „Ukryj SSID”. Jest to bardzo popularna funkcja, która pozwala na zwiększenie bezpieczeństwa sieci bezprzewodowej poprzez niewyświetlanie jej nazwy w dostępnych sieciach. Ruter przestaje wtedy ogłaszać swój SSID w eterze, co teoretycznie utrudnia osobom niepowołanym zidentyfikowanie sieci. W praktyce ukrycie SSID nie jest jednak pełnoprawną metodą zabezpieczeń i nie zastępuje silnego szyfrowania, takiego jak WPA2 lub WPA3. Ukrywanie SSID może być używane jako dodatkowa warstwa zabezpieczeń, ale nie należy na tym polegać jako na jedynej formie ochrony sieci. Zastosowanie tej funkcji wymaga ręcznego wpisania nazwy sieci na każdym urządzeniu, które ma się z nią łączyć. Funkcjonalność ta jest zgodna z większością standardów konfiguracji ruterów takich jak IEEE 802.11. Warto również pamiętać, że ukrycie SSID nie chroni przed zaawansowanymi atakami, ponieważ doświadczony napastnik może używać narzędzi do sniffingu, aby wykryć ruch sieciowy i namierzyć ukryty SSID. Dlatego zawsze należy stosować kompleksowe zabezpieczenia sieci, w tym silne hasła i aktualizacje oprogramowania sprzętowego.

Pytanie 11

Rozmiar plamki na monitorze LCD wynosi

A. odległości między początkiem jednego piksela a początkiem kolejnego

B. wielkości pojedynczego piksela wyświetlanego na ekranie

C. wielkości obszaru, na którym można pokazać jedną składową koloru RGB

D. wielkości obszaru, na którym wyświetlane jest 1024 piksele

Wybór odpowiedzi dotyczącej wielkości jednego piksela wyświetlanego na ekranie wprowadza w błąd, ponieważ plamka nie jest równoznaczna z pojedynczym pikselem. Plamka odnosi się do odległości między pikselami, a nie do ich pojedynczej wielkości. Pojęcie plamki jest istotne w kontekście rozdzielczości ekranu oraz możliwości wyświetlania szczegółowych obrazów. Z kolei odpowiedź sugerująca, że plamka to obszar, w którym wyświetla się 1024 piksele, jest niepoprawna, ponieważ liczba pikseli nie określa wielkości plamki. Obszar wyświetlania pikseli zależy od rozdzielczości oraz technologii wyświetlania, a nie od założonej liczby pikseli. Ostatnia odpowiedź, mówiąca o wielkości obszaru, na którym można wyświetlić jedną składową koloru RGB, również jest nieadekwatna, ponieważ plamka nie odnosi się bezpośrednio do składowych kolorów, ale do przestrzeni pikselowej na ekranie. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich niepoprawnych wniosków obejmują mylenie jednostek i ich funkcji oraz niepełne zrozumienie fizycznych zasad działania ekranów LCD. Właściwe zrozumienie rozdzielczości i wielkości plamki jest kluczowe dla oceny jakości wyświetlanych obrazów, co jest istotne dla grafików, projektantów oraz inżynierów zajmujących się technologią wyświetlania.

Pytanie 12

Jak można skonfigurować sieć VLAN?

A. na moście

B. na koncentratorze

C. na przełączniku

D. na regeneratorze

Sieć VLAN (Virtual Local Area Network) można skonfigurować na przełącznikach, co jest jednym z kluczowych zastosowań tej technologii. Przełączniki umożliwiają segmentację ruchu sieciowego poprzez tworzenie różnych sieci wirtualnych, co zwiększa bezpieczeństwo oraz poprawia efektywność zarządzania ruchem. VLAN-y pozwalają na izolację ruchu pomiędzy różnymi grupami użytkowników i urządzeń w obrębie tej samej infrastruktury fizycznej. Przykładem zastosowania VLAN-ów może być przedsiębiorstwo, które chce oddzielić ruch pracowników działu sprzedaży od działu księgowości, aby zapewnić większą prywatność danych i zminimalizować ryzyko nieautoryzowanego dostępu. W praktyce, konfiguracja VLAN-ów na przełącznikach opiera się na standardzie IEEE 802.1Q, który definiuje sposób tagowania ramek Ethernet, co umożliwia odpowiednie zarządzanie ruchem w sieci. Zastosowanie VLAN-ów w dużych organizacjach jest zgodne z najlepszymi praktykami, co pozwala na lepszą kontrolę nad przepustowością i bezpieczeństwem sieci.

Pytanie 13

Jaki protokół warstwy aplikacji jest wykorzystywany do zarządzania urządzeniami sieciowymi poprzez sieć?

A. FTP

B. SNMP

C. MIME

D. NTP

Protokół SNMP (Simple Network Management Protocol) jest kluczowym narzędziem stosowanym do zarządzania urządzeniami sieciowymi w rozbudowanych infrastrukturach IT. Umożliwia administratorom monitorowanie i zarządzanie urządzeniami takimi jak routery, przełączniki, drukarki i serwery w sieci. Dzięki zastosowaniu SNMP, administratorzy mogą zdalnie zbierać informacje o stanie urządzeń, ich wydajności oraz ewentualnych problemach, co pozwala na szybsze reagowanie na awarie i utrzymanie ciągłości działania sieci. Protokół ten działa na zasadzie modelu klient-serwer, gdzie agent SNMP na urządzeniu zbiera i przesyła dane do menedżera SNMP, który interpretuje te dane oraz podejmuje odpowiednie działania. W praktyce, SNMP jest szeroko wykorzystywany w systemach zarządzania siecią, takich jak SolarWinds czy Nagios, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, które zalecają bieżące monitorowanie stanu infrastruktury sieciowej.

Pytanie 14

Aby móc zakładać konta użytkowników, komputerów oraz innych obiektów i przechowywać o nich informacje w centralnym miejscu, konieczne jest zainstalowanie na serwerze Windows roli

A. Usługi certyfikatów Active Directory

B. Usługi Domenowe Active Directory

C. Usługi LDS w usłudze Active Directory

D. Active Directory Federation Service

Usługi Domenowe Active Directory (AD DS) są kluczowym elementem infrastruktury serwerowej w systemach Windows, umożliwiającym centralne zarządzanie kontami użytkowników, komputerów oraz innymi obiektami w sieci. Dzięki AD DS można tworzyć i zarządzać strukturą hierarchiczną domen, co ułatwia kontrolę dostępu i administrację zasobami. AD DS przechowuje informacje o obiektach w formie bazy danych, co pozwala na szybką i efektywną obsługę zapytań związanych z autoryzacją oraz uwierzytelnianiem. Przykładowo, w organizacji z wieloma użytkownikami, administratorzy mogą w łatwy sposób nadawać prawa dostępu do zasobów, takich jak pliki czy aplikacje, na podstawie przynależności do grup. Dobrą praktyką jest również regularne monitorowanie i aktualizowanie polityk bezpieczeństwa w AD DS, co pozwala na minimalizację ryzyka naruszenia bezpieczeństwa danych. Z perspektywy branżowej, znajomość AD DS jest niezbędna dla każdego specjalisty IT, ponieważ wiele organizacji wykorzystuje tę technologię jako podstawę swojej infrastruktury IT.

Pytanie 15

Wskaż usługę, którą należy skonfigurować na serwerze aby blokować ruch sieciowy?

A. DNS

B. Zapora sieciowa.

C. IIS

D. Zarządca SMNP.

Prawidłowo – aby blokować ruch sieciowy na serwerze, konfigurujemy zaporę sieciową (firewall). To właśnie firewall decyduje, które pakiety sieciowe są przepuszczane, a które odrzucane, na podstawie zdefiniowanych reguł. Można filtrować ruch po adresach IP, portach, protokołach (TCP/UDP/ICMP), kierunku (ruch przychodzący/wychodzący), a nawet po aplikacjach. W praktyce administracji serwerami to jedno z absolutnie podstawowych narzędzi bezpieczeństwa. W systemach Windows rolę tę pełni „Zapora systemu Windows z zabezpieczeniami zaawansowanymi” albo firewall wbudowany w rozwiązania typu Windows Server, często zarządzany przez zasady grup (GPO). W Linuksie najczęściej używa się iptables, nftables, firewalld czy ufw. Niezależnie od konkretnego narzędzia, idea zawsze jest ta sama: domyślnie zamykamy wszystko, a otwieramy tylko to, co jest naprawdę potrzebne (np. port 80/443 dla serwera WWW, 22 dla SSH, 3389 dla RDP). To jest taka podstawowa dobra praktyka – zasada najmniejszych uprawnień, ale w kontekście ruchu sieciowego. W środowiskach produkcyjnych zapora sieciowa bywa warstwowa: mamy firewalle sprzętowe na brzegu sieci (np. w routerach, UTM-ach) oraz lokalne zapory programowe na każdym serwerze. Moim zdaniem sensownie skonfigurowany firewall to jedna z najskuteczniejszych i najtańszych form ochrony – chroni przed skanowaniem portów, prostymi atakami z zewnątrz, ogranicza skutki przejęcia jednego hosta, bo nie pozwala mu swobodnie gadać z całą resztą sieci. Standardy bezpieczeństwa, takie jak dobre praktyki CIS Benchmarks czy wytyczne OWASP, wyraźnie wskazują na konieczność stosowania filtracji ruchu sieciowego i separacji usług właśnie poprzez zapory. W codziennej pracy administratora konfiguracja firewall’a to chleb powszedni przy wystawianiu nowych serwerów do sieci lokalnej lub Internetu.

Pytanie 16

Fizyczna architektura sieci, inaczej określana jako topologia fizyczna sieci komputerowych, definiuje

A. standardy komunikacji w sieciach komputerowych

B. interakcję komputerów między sobą

C. metodę łączenia komputerów

D. przesył informacji pomiędzy protokołami w modelu OSI

Dobrze wybrałeś odpowiedź 'sposób połączenia ze sobą komputerów'. To jest właściwe, bo architektura fizyczna sieci, czyli topologia fizyczna, odnosi się do tego, jak urządzenia w sieci są poukładane i połączone. Mówiąc prościej, topologia fizyczna pokazuje, jak komputery, routery i inne sprzęty są ze sobą związane, a także, jakie medium transmisyjne się używa, na przykład kable miedziane czy światłowody. Dobre przykłady topologii to topologia gwiazdy, gdzie wszystkie urządzenia są podłączone do jednego centralnego przełącznika, lub topologia magistrali, gdzie wszystko jest połączone do jednego kabla. Z mojego doświadczenia, zrozumienie tych topologii jest kluczowe, bo pomaga w projektowaniu i zarządzaniu siecią. Dzięki temu łatwiej rozwiązuje się problemy, planuje rozszerzenia sieci, a także dba o bezpieczeństwo i wydajność, co jest ważne w branży, zwłaszcza jeśli chodzi o standardy, jak np. IEEE 802.3 czy 802.11.

Pytanie 17

Który instrument służy do pomiaru długości oraz tłumienności przewodów miedzianych?

A. Reflektometr TDR

B. Woltomierz

C. Omomierz

D. Miernik mocy

Omomierz nie jest odpowiednim przyrządem do pomiaru długości i tłumienności przewodów miedzianych, mimo że służy do pomiaru oporu elektrycznego. Jego zastosowanie ogranicza się głównie do określenia wartości oporu w obwodach elektrycznych, co może być użyteczne w diagnostyce uszkodzeń, ale nie dostarcza informacji o długości przewodów ani ich tłumienności. Woltomierz natomiast mierzy napięcie elektryczne, co również nie ma zastosowania w kontekście pomiarów długości kabli ani ich właściwości tłumiących. Miernik mocy, jak sama nazwa wskazuje, służy do pomiaru mocy elektrycznej w obwodach, co również nie ma związku z danymi parametrami przewodów. Zrozumienie, że każdy z tych przyrządów ma swoje specyficzne funkcje, jest kluczowe w pracy z systemami elektrycznymi. Pomylenie ich zastosowań może prowadzić do poważnych błędów w diagnostyce i konserwacji systemów. Dlatego ważne jest, aby przed wyborem odpowiedniego narzędzia dobrze zrozumieć jego funkcjonalność oraz zastosowanie w praktyce, co wpłynie na efektywność pracy oraz bezpieczeństwo całego systemu.

Pytanie 18

Jakie polecenie umożliwia uzyskanie danych dotyczących bieżących połączeń TCP oraz informacji o portach źródłowych i docelowych?

A. ping

B. ipconfig

C. netstat

D. lookup

Polecenie 'netstat' jest kluczowym narzędziem w diagnostyce sieci komputerowych, pozwalającym administratorom na uzyskanie szczegółowych informacji o aktualnych połączeniach TCP, a także o źródłowych i docelowych portach. Umożliwia ono monitorowanie aktywnych połączeń sieciowych, co jest niezbędne do analizy wydajności sieci i identyfikacji potencjalnych zagrożeń. Przykładowo, polecenie 'netstat -an' wyświetla wszystkie aktywne połączenia TCP oraz UDP, pokazując ich status, co pozwala na szybką diagnozę problemów związanych z łącznością. Zgodnie z najlepszymi praktykami, administratorzy systemów powinni regularnie korzystać z 'netstat' w celu audytu i monitorowania bezpieczeństwa sieci. Dodatkowo, narzędzie to dostarcza informacji, które mogą być użyteczne w kontekście analizy ruchu sieciowego oraz w identyfikacji nieautoryzowanych połączeń, co jest kluczowe w utrzymaniu bezpieczeństwa infrastruktury IT.

Pytanie 19

Na podstawie filmu wskaż z ilu modułów składa się zainstalowana w komputerze pamięć RAM oraz jaką ma pojemność.

A. 2 modułów, każdy po 8 GB.

B. 1 modułu 16 GB.

C. 1 modułu 32 GB.

D. 2 modułów, każdy po 16 GB.

Poprawnie wskazana została konfiguracja pamięci RAM: w komputerze zamontowane są 2 moduły, każdy o pojemności 16 GB, co razem daje 32 GB RAM. Na filmie zwykle widać dwa fizyczne moduły w slotach DIMM na płycie głównej – to są takie długie wąskie kości, wsuwane w gniazda obok procesora. Liczbę modułów określamy właśnie po liczbie tych fizycznych kości, a pojemność pojedynczego modułu odczytujemy z naklejki na pamięci, z opisu w BIOS/UEFI albo z programów diagnostycznych typu CPU‑Z, HWiNFO czy Speccy. W praktyce stosowanie dwóch modułów po 16 GB jest bardzo sensowne, bo pozwala uruchomić tryb dual channel. Płyta główna wtedy może równolegle obsługiwać oba kanały pamięci, co realnie zwiększa przepustowość RAM i poprawia wydajność w grach, programach graficznych, maszynach wirtualnych czy przy pracy z dużymi plikami. Z mojego doświadczenia lepiej mieć dwie takie same kości niż jedną dużą, bo to jest po prostu zgodne z zaleceniami producentów płyt głównych i praktyką serwisową. Do tego 2×16 GB to obecnie bardzo rozsądna konfiguracja pod Windows 10/11 i typowe zastosowania profesjonalne: obróbka wideo, programowanie, CAD, wirtualizacja. Warto też pamiętać, że moduły powinny mieć te same parametry: częstotliwość (np. 3200 MHz), opóźnienia (CL) oraz najlepiej ten sam model i producenta. Taka konfiguracja minimalizuje ryzyko problemów ze stabilnością i ułatwia poprawne działanie profili XMP/DOCP. W serwisie i przy montażu zawsze zwraca się uwagę, żeby moduły były w odpowiednich slotach (zwykle naprzemiennie, np. A2 i B2), bo to bezpośrednio wpływa na tryb pracy pamięci i osiąganą wydajność.

Pytanie 20

Pliki specjalne urządzeń, tworzone podczas instalacji sterowników w systemie Linux, są zapisywane w katalogu

A. ./var

B. ./proc

C. ./dev

D. ./sbin

Wybierając katalog /var, można się łatwo pomylić, bo rzeczywiście znajduje się tam dużo danych tworzonych dynamicznie przez system – logi, bazy danych czy różne pliki tymczasowe, ale nie mają one nic wspólnego z reprezentacją urządzeń podłączonych do systemu. Katalog /sbin natomiast kojarzy się głównie z narzędziami administracyjnymi, takimi jak polecenia do obsługi systemu plików czy zarządzania procesami, ale zdecydowanie nie jest miejscem przechowywania plików urządzeń. Myślę, że niektórzy mogą to pomylić, bo niektóre narzędzia ze /sbin służą do pracy bezpośrednio z urządzeniami, więc wydawałoby się logiczne, że pliki te mogą być tam. Jeśli chodzi o /proc, to jest to całkiem odrębna koncepcja – jest to system plików wirtualnych pokazujący „na żywo” bieżące informacje o systemie, procesach, sprzęcie i konfiguracji jądra. Nie przechowuje się tam plików reprezentujących urządzenia, tylko statusy systemu, jak np. /proc/cpuinfo czy /proc/meminfo. Typowym błędem jest przekonanie, że wszystko, co dotyczy sprzętu, powinno być w /proc, bo rzeczywiście można tam podejrzeć informacje o urządzeniach, ale nie ma tam plików umożliwiających bezpośredni dostęp do tych urządzeń. Często myli się też katalog /dev z innymi lokalizacjami systemu plików, bo nie każdy wie, że Linux traktuje urządzenia jako pliki. To właśnie ta filozofia „wszystko jest plikiem” odróżnia Linuksa od innych systemów. Przypisanie plików urządzeń do innego katalogu może wynikać z braku doświadczenia z architekturą systemu plików Linuksa lub z przyzwyczajeń wyniesionych z innych środowisk. Warto więc pamiętać – tylko /dev służy do przechowywania specjalnych plików urządzeń i to jest klucz do sprawnego zarządzania sprzętem pod Linuksem.

Pytanie 21

Za pomocą narzędzia diagnostycznego Tracert można ustalić trasę do punktu docelowego. Przez ile routerów przeszedł pakiet wysłany dl hosta 172.16.0.99?

C:\>tracert 172.16.0.99 Trasa śledzenia do 172.16.0.99 z maksymalną liczbą przeskoków 30
1	2 ms	3 ms	2 ms	10.0.0.1
2	12 ms	8 ms	8 ms	192.168.0.1
3	10 ms	15 ms	10 ms	172.17.0.2
4	11 ms	11 ms	20 ms	172.17.48.14
5	21 ms	16 ms	24 ms	172.16.0.99
Śledzenie zakończone.

A. 2

B. 24

C. 4

D. 5

Wybór wartości 2, 4 czy 24 oznacza błędne zrozumienie działania narzędzia Tracert oraz znaczenia poszczególnych przeskoków w trasie pakietu. Wartość 2 wskazuje na zbyt małą liczbę, co sugeruje, że użytkownik mógł przeoczyć kilka routerów na trasie. Z kolei odpowiedź 4, choć wydaje się bliska prawidłowej, jest nieprecyzyjna, ponieważ nie uwzględnia wszystkich skoków w raportowanych wynikach. Odpowiedź 24 jest całkowicie błędna, ponieważ oznaczałaby, że pakiet przeszedł przez 24 różne urządzenia sieciowe, co jest niezgodne z przedstawionymi wynikami. Typowym błędem myślowym, który prowadzi do takich niepoprawnych wniosków, jest zapominanie, że każdy wynik Tracert reprezentuje osobny przeskok, a nie grupy urządzeń. Użytkownicy często mylą liczbę przeskoków z innymi wartościami, takimi jak czas odpowiedzi, co może prowadzić do nieporozumień. Aby zrozumieć działanie Tracert, kluczowe jest zrozumienie samej koncepcji przeskoków w sieci. Przeskoki są fundamentalnym elementem w topologii sieci, a każdy router pełni rolę w przekazywaniu pakietów do celu. Dlatego dla właściwej analizy ścieżki pakietu konieczne jest zwrócenie uwagi na każdy z routerów, a nie tylko na końcowy adres IP.

Pytanie 22

Podczas procesu zamykania systemu operacyjnego na wyświetlaczu pojawił się błąd, znany jako bluescreen 0x000000F3 Bug Check 0xF3 DISORDERLY_SHUTDOWN - nieudane zakończenie pracy systemu, spowodowane brakiem pamięci. Co może sugerować ten błąd?

A. uruchamianie zbyt wielu aplikacji przy starcie komputera

B. przegrzanie procesora

C. uszkodzenie partycji systemowej

D. niewystarczający rozmiar pamięci wirtualnej

Błąd 0x000000F3, znany jako DISORDERLY_SHUTDOWN, wskazuje na problemy związane z brakiem pamięci podczas zamykania systemu operacyjnego. W kontekście tej odpowiedzi, niewystarczający rozmiar pamięci wirtualnej jest kluczowym czynnikiem, który może prowadzić do tego błędu. Pamięć wirtualna jest mechanizmem, który pozwala systemowi operacyjnemu na użycie przestrzeni dyskowej jako rozszerzenia pamięci RAM. Gdy dostępna pamięć RAM jest niewystarczająca do obsługi uruchomionych aplikacji i procesów, system operacyjny wykorzystuje pamięć wirtualną, aby zaspokoić te potrzeby. Jeśli jednak rozmiar pamięci wirtualnej jest zbyt mały, system może napotkać problemy z zamykaniem aplikacji i zwalnianiem zasobów, co prowadzi do błędów, takich jak ten opisany w pytaniu. Aby uniknąć takich sytuacji, zaleca się regularne monitorowanie użycia pamięci oraz dostosowywanie ustawień pamięci wirtualnej zgodnie z zaleceniami producenta systemu operacyjnego. Dobrym standardem jest zapewnienie, że pamięć wirtualna jest ustawiona na co najmniej 1,5 razy większą niż fizyczna pamięć RAM w systemie.

Pytanie 23

Drugi monitor CRT, który jest podłączony do komputera, ma zastosowanie do

A. magazynowania danych

B. dostosowywania danych

C. wyświetlania informacji

D. analizowania danych

Drugi monitor CRT (Cathode Ray Tube) podłączony do zestawu komputerowego pełni funkcję wyprowadzania informacji, co oznacza, że jego zadaniem jest prezentacja danych użytkownikowi. Monitory CRT były powszechnie stosowane w przeszłości ze względu na swoje właściwości obrazowe. Dzięki zastosowaniu katodowej tuby elektronowej, monitory te mogły wyświetlać różne rodzaje informacji, takie jak teksty, grafiki, filmy czy animacje. W praktyce, drugi monitor może być używany do rozdzielenia zadań, co poprawia wydajność pracy. Na przykład, w zastosowaniach biurowych jeden monitor może wyświetlać dokumenty do edycji, podczas gdy drugi może wyświetlać arkusz kalkulacyjny lub komunikator. Użycie wielu monitorów jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie ergonomii i efektywności, co potwierdzają liczne badania wskazujące na zwiększenie wydajności pracy oraz poprawę komfortu. Ponadto, w kontekście standardów, wiele środowisk pracy zaleca konfiguracje wielomonitorowe, co może przyczynić się do lepszej organizacji przestrzeni roboczej oraz lepszego zarządzania czasem.

Pytanie 24

Symbol "LGA 775" obecny w dokumentacji technicznej płyty głównej wskazuje na typ gniazda dla procesorów:

A. które są zgodne z szyną systemową o maksymalnej częstotliwości taktowania do 1 333 MHz

B. które mają mniej połączeń zasilających niż gniazdo dla procesorów w obudowie PGA

C. których obudowa zawiera piny

D. których obudowa zawiera pola dotykowe

Stwierdzenie, że 'LGA 775' odnosi się do procesorów, których obudowa posiada piny, jest nieprawidłowe, ponieważ koncept pinu w kontekście LGA odnosi się do technologii PGA, gdzie procesor ma wystające piny, które wchodzą w gniazdo na płycie głównej. W przypadku LGA, procesor jest płaski i posiada pola dotykowe, co eliminuje wiele problemów związanych z mechanicznym uszkodzeniem pinów. Wybór gniazda LGA 775 ma swoje uzasadnienie w potrzebie zwiększenia niezawodności połączeń oraz prostoty montażu. Kolejna nieścisłość dotyczy połączeń zasilających. W rzeczywistości LGA 775 obsługuje standardowe połączenia zasilające, które są wystarczające dla większości procesorów z tej serii, a stwierdzenie, że obudowy te mają mniej połączeń zasilających niż ich odpowiedniki w technologii PGA jest mylące. To zróżnicowanie w konstrukcji gniazd nie wpływa bezpośrednio na efektywność zasilania procesora, lecz na sposób, w jaki procesor łączy się z płytą główną. Warto również zwrócić uwagę na częstotliwość szyny systemowej. Podczas gdy LGA 775 obsługuje procesory z różnymi częstotliwościami taktowania, twierdzenie, że gniazdo to ogranicza się do częstotliwości 1 333 MHz, jest zbyt ogólne, ponieważ różne modele procesorów mogą współpracować z szyną systemową o różnych prędkościach, co było istotne w kontekście rozwoju technologii oraz zastosowań w standardowych komputerach i zaawansowanych stacjach roboczych.

Pytanie 25

Czynność pokazana na rysunkach ilustruje mocowanie

A. kartridża w drukarce atramentowej.

B. taśmy barwiącej w drukarce igłowej.

C. głowicy w drukarce rozetkowej.

D. bębna zintegrowanego z tonerem w drukarce laserowej.

Prawidłowa odpowiedź dotyczy mocowania bębna zintegrowanego z tonerem w drukarce laserowej. W praktyce, bęben światłoczuły to jeden z najważniejszych elementów w drukarce laserowej – to właśnie na nim powstaje obraz, który później jest przenoszony na papier. W większości nowoczesnych modeli bęben jest zintegrowany z tonerem, co znacznie upraszcza wymianę całego zespołu eksploatacyjnego. Ten mechanizm pozwala nie tylko na szybszą i wygodniejszą obsługę, ale też minimalizuje ryzyko uszkodzeń czy zabrudzeń użytkownika. Z mojego doświadczenia, regularna wymiana bębna z tonerem zgodnie z zaleceniami producenta i uważne mocowanie tego komponentu mają ogromny wpływ na jakość wydruków. Branżowe standardy, np. ISO/IEC 19752, jasno określają procedury serwisowe i cykle wymiany. Warto też pamiętać, że prawidłowe zamocowanie bębna zapewnia równomierne nanoszenie tonera, unika smug i przedłuża żywotność całego urządzenia. Często spotyka się opinie, że wystarczy tylko wymienić toner, ale w praktyce zintegrowane rozwiązania są znacznie wygodniejsze i bardziej przewidywalne pod względem jakości wydruków.

Pytanie 26

Zestaw dodatkowy, który zawiera strzykawkę z cieczą, igłę oraz rękawice ochronne, jest przeznaczony do napełniania pojemników z medium drukującym w drukarkach

A. przestrzennych

B. laserowych

C. atramentowych

D. igłowych

Drukarki atramentowe zazwyczaj korzystają z płynnego tuszu, który jest nanoszony na papier przez specjalne dysze. Zestaw, który zawiera strzykawkę, igłę i rękawiczki, jest właśnie do napełniania kartridży tym tuszem. Dobrze przeprowadzony proces napełniania jest mega ważny, żeby druk działał bez zarzutu i żeby jakość wydruku była ok. Z moich doświadczeń wynika, że wielu użytkowników decyduje się na samodzielne uzupełnianie tuszu, zwłaszcza jak skończą się oryginalne zapasy. To potrafi być tańsze i łatwiejsze w dostępie do materiałów eksploatacyjnych. Warto pamiętać, żeby używać tuszy dobrej jakości, które pasują do konkretnego modelu drukarki. Dzięki temu unikniemy problemów z wydajnością i jakością druku. Poza tym, dobrze jest zakładać rękawiczki, żeby nie pobrudzić sobie rąk tuszem i żeby zapobiec zanieczyszczeniu.

Pytanie 27

Jakie polecenie w systemie Linux przyzna możliwość zapisu dla wszystkich obiektów w /usr/share dla wszystkich użytkowników, nie modyfikując innych uprawnień?

A. chmod ugo+rw /usr/share

B. chmod a-w /usr/share

C. chmod -R a+w /usr/share

D. chmod -R o+r /usr/share

Polecenie 'chmod -R a+w /usr/share' jest stosowane do nadania uprawnień do pisania dla wszystkich użytkowników ( właścicieli, grup oraz innych) do katalogu /usr/share oraz wszystkich jego podkatalogów i plików. Flaga '-R' oznacza rekurencyjne zastosowanie tej operacji, co oznacza, że wszystkie podkatalogi i pliki wewnątrz /usr/share również otrzymają to samo uprawnienie. Przykładowo, jeśli istnieją pliki lub katalogi w /usr/share, które są używane do przechowywania plików konfiguracyjnych lub zasobów aplikacji, to nadanie im tych uprawnień umożliwia wszystkim użytkownikom systemu ich modyfikację. Warto jednak zachować ostrożność przy nadawaniu szerokich uprawnień, aby uniknąć potencjalnych luk w zabezpieczeniach oraz niezamierzonych zmian w plikach systemowych. W kontekście najlepszych praktyk, zaleca się stosowanie takich uprawnień tylko w sytuacjach, gdy jest to bezwzględnie konieczne, a dostęp do katalogu powinien być ograniczony do tych użytkowników, którzy naprawdę tego potrzebują.

Pytanie 28

Klawiatura QWERTY, która pozwala na wprowadzanie znaków typowych dla języka polskiego, nazywana jest także klawiaturą

A. polską

B. programisty

C. diaktryczną

D. maszynistki

Klawiatura QWERTY, znana jako klawiatura programisty, jest dostosowana do wprowadzania znaków diakrytycznych, które są niezbędne w polskim alfabecie. W skład tego układu wchodzą dodatkowe znaki, takie jak 'ą', 'ę', 'ł', 'ó', 'ś', 'ź', 'ż', a także znaki interpunkcyjne, które są kluczowe dla poprawnej pisowni w języku polskim. Klawiatura programisty jest szczególnie użyteczna dla programistów i osób pracujących z tekstem, ponieważ umożliwia łatwe i szybkie wprowadzanie polskich znaków bez potrzeby zmiany układu klawiatury. Szereg programów i edytorów tekstu automatycznie rozpoznaje ten układ, co przyspiesza proces pisania kodu lub tekstów. Standardowe praktyki w branży zalecają korzystanie z klawiatury, która umożliwia sprawne pisanie w lokalnym języku, co zwiększa produktywność oraz minimalizuje ryzyko błędów w komunikacji pisemnej. Dostosowanie układu klawiatury do potrzeb użytkownika to kluczowy element efektywnej pracy biurowej oraz programistycznej.

Pytanie 29

Jakie cyfry należy wprowadzić na klawiaturze telefonu podłączonego do bramki VoIP po wcześniejszym wpisaniu *** aby ustalić adres bramy domyślnej sieci?

Parametr	Informacja	Opcje
Aby wejść w tryb konfiguracji należy wprowadzić *** po podniesieniu słuchawki.
Tabela przedstawia wszystkie parametry oraz ich opis
Menu główne po wprowadzeniu ***	Wejście w tryb programowania	- następna opcja + powrót do menu głównego Należy wybrać parametr 01-05, 07, 12-17, 47 lub 99
01	„DHCP" lub „statyczny IP"	Używając cyfry „9" przełączanie pomiędzy : statycznym i dynamicznym adresem.
02	Statyczny adres IP	Zostanie wyemitowany komunikat z adresem IP Należy wprowadzić nowy adres 12 cyfrowy za pomocą klawiatury numerycznej.
03	Maska podsieci + adres	Tak samo jak w przypadku 02
04	Brama domyślna + adres	Tak samo jak w przypadku 02
05	Adres serwera DNS	Tak samo jak w przypadku 02

A. 01

B. 04

C. 03

D. 02

Poprawna odpowiedź to 04 z powodu specyficznego parametru konfiguracyjnego w systemie VoIP. Brama domyślna jest kluczowym elementem w sieciach IP, umożliwiającym przekazywanie pakietów do innych sieci. Aby skonfigurować bramkę VoIP, konieczne jest przejście do odpowiedniego menu konfiguracyjnego poprzez wprowadzenie serii kodów na klawiaturze telefonu. W tym przypadku, po wpisaniu ***, wprowadzenie numeru 04 pozwala na dostęp do konfiguracji bramy domyślnej. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy obejmuje możliwość efektywnego zarządzania ruchem w sieci, a także zapewnienie, że urządzenia w sieci mogą komunikować się z innymi sieciami, co jest niezbędne w przypadku połączeń VoIP. Znajomość konfiguracji bramy jest podstawowym elementem zarządzania siecią i wpływa na wydajność oraz bezpieczeństwo transmisji danych. W branży IT standardy konfiguracyjne są kluczowe, ponieważ zapewniają zgodność i interoperacyjność różnych urządzeń i systemów, a także umożliwiają elastyczne dostosowywanie się do zmian infrastruktury sieciowej.

Pytanie 30

Błędy systemu operacyjnego Windows spowodowane przez konflikty zasobów sprzętowych, takie jak przydział pamięci, przydział przerwań IRQ i kanałów DMA, najłatwiej jest wykryć za pomocą narzędzia

A. menedżer urządzeń.

B. edytor rejestru.

C. przystawka Sprawdź dysk.

D. chkdsk.

Menedżer urządzeń w Windows to narzędzie, które moim zdaniem każdy technik IT powinien znać na wylot. Jeśli pojawiają się problemy z konfliktami sprzętowymi, na przykład dwa urządzenia próbują korzystać z tej samej linii przerwań IRQ albo kanału DMA, menedżer urządzeń potrafi pokazać to czarno na białym. Z mojego doświadczenia, najczęściej objawia się to żółtym wykrzyknikiem przy urządzeniu – Windows zwykle sam informuje, że coś jest nie tak, ale to właśnie w menedżerze urządzeń można zajrzeć w szczegóły. Co ciekawe, niektóre konflikty potrafią być naprawdę ukryte i nie zawsze od razu je widać w codziennym użytkowaniu systemu, ale właśnie tutaj można przeanalizować szczegóły przydziału pamięci, IRQ, DMA czy innych zasobów. Profesjonaliści używają tego narzędzia zarówno do rozwiązywania problemów, jak i przy planowaniu rozbudowy sprzętu w środowiskach firmowych. Dla osób przygotowujących się do pracy w IT, znajomość menedżera urządzeń to absolutna podstawa – nie tylko do wykrywania błędów, ale też do świadomego zarządzania sprzętem i sterownikami. Dobra praktyka to regularnie sprawdzać menedżera, zwłaszcza po instalacji nowych kart czy urządzeń. Przynajmniej ja zawsze tak robię – oszczędza to potem sporo nerwów.

Pytanie 31

Zrzut ekranu przedstawiony powyżej, który pochodzi z systemu Windows, stanowi efekt działania komendy

Aktywne połączenia

  Protokół  Adres lokalny          Obcy adres               Stan
  TCP       127.0.0.1:12295        Admin-Komputer:54013     CZAS_OCZEKIWANIA
  TCP       127.0.0.1:53778        Admin-Komputer:54015     CZAS_OCZEKIWANIA
  TCP       127.0.0.1:53778        Admin-Komputer:53779     USTANOWIONO
  TCP       127.0.0.1:53779        Admin-Komputer:53778     USTANOWIONO
  TCP       127.0.0.1:53780        Admin-Komputer:53781     USTANOWIONO
  TCP       127.0.0.1:53781        Admin-Komputer:53780     USTANOWIONO
  TCP       127.0.0.1:53786        Admin-Komputer:53787     USTANOWIONO
  TCP       127.0.0.1:53787        Admin-Komputer:53786     USTANOWIONO
  TCP       127.0.0.1:53796        Admin-Komputer:53797     USTANOWIONO
  TCP       127.0.0.1:53797        Admin-Komputer:53796     USTANOWIONO
  TCP       127.0.0.1:53974        Admin-Komputer:53975     USTANOWIONO
  TCP       127.0.0.1:53976        Admin-Komputer:53975     USTANOWIONO

A. netstat

B. ifconfig

C. ping

D. route

Polecenie netstat jest używane do wyświetlania bieżących połączeń sieciowych zarówno przychodzących jak i wychodzących na komputerze z systemem Windows. Generuje ono szczegółowy raport o wszystkich aktywnych połączeniach TCP oraz stanie portów. Jest to kluczowe narzędzie dla administratorów sieci do monitorowania i diagnostyki problemów związanych z siecią. Przykładowo netstat może pomóc w identyfikacji nieautoryzowanych połączeń, które mogą wskazywać na obecność złośliwego oprogramowania. Netstat umożliwia również sprawdzenie stanu połączeń w różnych stanach takich jak ustanowione zamykane czy oczekujące. Ta funkcjonalność jest niezwykle przydatna podczas analizy ruchu sieciowego w celu optymalizacji czy wykrywania nieprawidłowości. Jako dobra praktyka zaleca się regularne korzystanie z netstat w ramach rutynowych audytów bezpieczeństwa sieci by zrozumieć i kontrolować przepływ danych w infrastrukturze sieciowej. Netstat jest również narzędziem zgodnym z zasadami zarządzania konfiguracją sieci co czyni go wszechstronnym wyborem dla profesjonalistów IT. Dzięki jego zastosowaniu można uzyskać całościowy obraz stanu sieci co jest fundamentem skutecznego zarządzania i zabezpieczania środowiska IT.

Pytanie 32

Polecenie uname -s w systemie Linux jest wykorzystywane do sprawdzenia

A. ilości wolnej pamięci.

B. wolnego miejsca na dyskach twardych.

C. nazwy jądra systemu operacyjnego.

D. statusu aktywnych interfejsów sieciowych.

Polecenie uname -s faktycznie służy do sprawdzania nazwy jądra systemu operacyjnego w systemach opartych na Unix/Linux. To bardzo przydatne narzędzie, szczególnie gdy pracujesz w środowiskach, gdzie istotne jest szybkie rozpoznanie, na jakim jądrze działa dana maszyna – np. Linux, Darwin (macOS), czy może BSD. Moim zdaniem, znajomość tego polecenia to podstawa dla każdego admina albo nawet zwykłego użytkownika Linuksa, który chce zrozumieć, co dzieje się pod maską jego systemu. W praktyce, często używa się uname w skryptach do automatycznego wykrywania środowiska i podejmowania decyzji, czy odpalić dane narzędzie, czy może wymaga ono innego podejścia ze względu na różnice jądra. Zwracana przez uname -s wartość jak „Linux”, „FreeBSD” albo „SunOS” pozwala od razu rozpoznać bazowy system. Przy okazji – polecenie uname ma sporo innych przydatnych opcji, np. -r do wersji jądra, -a do pełnej informacji o systemie. To taka mała rzecz, a bardzo często się przydaje, szczególnie przy debugowaniu problemów czy pisaniu bardziej uniwersalnych skryptów. Warto wyrobić sobie nawyk używania uname w codziennej pracy – to po prostu ułatwia życie i pozwala uniknąć irytujących pomyłek przy pracy na różnych maszynach.

Pytanie 33

Na ilustracji przedstawiono schemat konstrukcji logicznej

A. procesora

B. karty graficznej

C. klawiatury

D. myszy komputerowej

Ten schemat świetnie pokazuje, jak jest zbudowany procesor, który jest tak naprawdę mózgiem komputera. Procesor, czyli CPU, ma kilka ważnych części, a wśród nich jednostkę arytmetyczno-logiczna (ALU), która robi różne obliczenia, oraz jednostkę sterującą, która dba o to, żeby wszystko działało na swoim miejscu. Widać też rejestry, które przechowują dane na chwilę, oraz pamięć ROM, w której jest ten podstawowy program startowy. Dekoder rozkazów to taki tłumacz, który zmienia instrukcje programu na sygnały, jakie potrzebują inne części procesora, żeby działać odpowiednio. A jednostka adresowa? Ta odpowiada za to, skąd mają być brane dane lub gdzie mają być zapisane. Rozumienie tego, jak działa procesor, jest mega ważne, bo pomaga lepiej programować i projektować systemy komputerowe. W dzisiejszych czasach procesory mogą mieć różne rdzenie, co sprawia, że są szybsze, bo mogą robić więcej rzeczy naraz.

Pytanie 34

Który typ drukarki stosuje metodę przenoszenia stałego pigmentu z taśmy na papier odporny na wysoką temperaturę?

A. Termiczna

B. Termosublimacyjna

C. Laserowa

D. Atramentowa

Drukarka laserowa to zupełnie inny temat niż termosublimacyjna. Tam masz toner i laser, który robi obraz na bębnie, a potem ten toner idzie na papier. Oczywiście, w biurach jest to często wykorzystywane, bo drukują dużo tekstu, ale do zdjęć to się nie nadaje. Co innego drukarki termiczne, one działają na ciepło i zmieniają kolor specjalnego papieru, więc używa się ich raczej do paragonów czy etykiet. Już nie mówiąc o drukarkach atramentowych, które mają swoje plusy, bo mogą robić fajne obrazy, ale do zdjęć z jakością to też nie to. No i tak, wybierając niewłaściwą drukarkę, można się łatwo pogubić w tym wszystkim. Takie są różnice między technologiami, które warto znać.

Pytanie 35

Na ilustracji widać patchpanel - panel krosowy kategorii 5E bez ekranowania, który posiada złącze szczelinowe typu LSA. Jakie narzędzie należy zastosować do wkładania kabli w te złącza?

A. narzędzie uderzeniowe

B. narzędzie zaciskowe BNC

C. narzędzie zaciskowe 8P8C

D. narzędzie JackRapid

Narzędzie uderzeniowe jest kluczowym elementem w procesie montażu kabli w złącza szczelinowe typu LSA spotykane w patchpanelach kategorii 5E. Jego główną funkcją jest precyzyjne wciskanie przewodów do szczelin złącza, co zapewnia solidne i trwałe połączenie elektryczne. Narzędzie to jest skonstruowane tak, aby jednocześnie docisnąć przewód i odciąć jego nadmiar, co jest niezwykle istotne dla zachowania porządku i estetyki instalacji. Patchpanele kategorii 5E są często stosowane w infrastrukturze sieciowej, gdzie wymagana jest prędkość transmisji danych do 1 Gbps, zgodna ze standardami TIA/EIA-568. Użycie narzędzia uderzeniowego minimalizuje ryzyko uszkodzenia przewodów dzięki kontrolowanemu naciskowi. Ponadto, dobrym zwyczajem jest stosowanie narzędzi z regulacją siły nacisku, co dodatkowo zwiększa bezpieczeństwo pracy i jakość połączeń. Warto również pamiętać o przestrzeganiu kolorystyki przewodów zgodnej z normami, co ułatwia późniejsze zarządzanie siecią i zapobiega pomyłkom w łączeniach.

Pytanie 36

Najkrótszy czas dostępu charakteryzuje się

A. dysk twardy

B. pamięć RAM

C. pamięć cache procesora

D. pamięć USB

Pamięć cache procesora jest najszybszym typem pamięci używanym w systemach komputerowych. Jej główną funkcją jest przechowywanie danych i instrukcji, które są najczęściej używane przez procesor, co znacząco zwiększa wydajność systemu. Cache jest ulokowana w pobliżu rdzenia procesora, co umożliwia błyskawiczny dostęp do danych, znacznie szybszy niż w przypadku pamięci RAM. Zastosowanie pamięci cache minimalizuje opóźnienia związane z odczytem danych z pamięci głównej, co jest kluczowym aspektem w wielu zastosowaniach, takich jak obliczenia naukowe, gry komputerowe czy przetwarzanie grafiki. W praktyce nowoczesne procesory posiadają wielopoziomową architekturę pamięci cache (L1, L2, L3), gdzie L1 jest najszybsza, ale też najmniejsza, a L3 jest większa, ale nieco wolniejsza. Wydajność systemu, zwłaszcza w aplikacjach wymagających dużej mocy obliczeniowej, w dużej mierze zależy od efektywności pamięci cache, co czyni ją kluczowym elementem projektowania architektury komputerowej.

Pytanie 37

Protokół, który zajmuje się identyfikowaniem i usuwaniem kolizji w sieciach Ethernet, to

A. NetBEUI

B. IPX/SPX

C. CSMA/CD

D. WINS

Wybór odpowiedzi innych niż CSMA/CD wskazuje na nieporozumienie w zakresie podstawowych protokołów komunikacyjnych w sieciach komputerowych. WINS (Windows Internet Name Service) jest usługą stosowaną do tłumaczenia nazw komputerów w sieci na adresy IP. Nie ma on jednak związku z zarządzaniem dostępem do medium transmisyjnego ani z wykrywaniem kolizji, co czyni go nieodpowiednim w kontekście omawianego pytania. Podobnie IPX/SPX, protokół stworzony przez firmę Novell dla sieci NetWare, również nie zajmuje się problematyką kolizji, lecz dotyczy komunikacji między urządzeniami w sieciach lokalnych, lecz w zupełnie inny sposób. Natomiast NetBEUI (NetBIOS Extended User Interface) jest protokołem transportowym, który nie jest routowalny i służy głównie w małych sieciach lokalnych. Jego architektura również nie obejmuje mechanizmu detekcji kolizji, co czyni go nieodpowiednim w tym kontekście. Wybór tych odpowiedzi może wynikać z błędnego zrozumienia roli protokołów w sieciach komputerowych oraz braku znajomości zasad ich działania. Kluczowe jest, aby rozróżniać funkcjonalności różnych protokołów oraz ich zastosowanie w praktycznych scenariuszach, co pozwoli na bardziej świadome podejmowanie decyzji w kontekście projektowania i zarządzania sieciami.

Pytanie 38

Aby zrealizować usługę zdalnego uruchamiania systemów operacyjnych na komputerach stacjonarnych, należy w Windows Server zainstalować rolę

A. Application Server

B. WDS (Usługi wdrażania systemu Windows)

C. IIS (Internet Information Services)

D. Hyper-V

Hyper-V, Application Server oraz IIS (Internet Information Services) to istotne komponenty systemu Windows Server, jednak nie są one odpowiednie do wdrażania usług zdalnej instalacji systemów operacyjnych. Hyper-V to technologia wirtualizacji, która pozwala na uruchamianie wielu maszyn wirtualnych na jednej fizycznej maszynie, co jest przydatne w kontekście testowania lub uruchamiania aplikacji na różnych systemach operacyjnych, ale nie bezpośrednio do instalacji systemów operacyjnych na stacjach roboczych. Application Server jest zestawem funkcji umożliwiających uruchamianie aplikacji serwerowych, jednak nie wspiera procesu zdalnego wdrażania systemów operacyjnych. IIS to serwer internetowy, który obsługuje aplikacje webowe i usługi, ale także nie jest przeznaczony do zdalnego wdrażania systemów operacyjnych. Typowym błędem myślowym w tym przypadku może być mylenie roli serwera z funkcjami, które są zwłaszcza związane z aplikacjami, a nie z instalacją systemów operacyjnych. Osoby wybierające jedną z tych opcji mogą nie rozumieć specyfiki ról serwera w kontekście ich przeznaczenia. Aby prawidłowo wdrożyć zdalną instalację, ważne jest, aby znać różnice pomiędzy tymi rolami i ich funkcjonalnością, co jest kluczowe w zarządzaniu infrastrukturą IT.

Pytanie 39

Zastosowanie programu firewall ma na celu ochronę

A. systemu przed szkodliwymi aplikacjami

B. sieci LAN oraz systemów przed atakami intruzów

C. procesora przed przeciążeniem przez system

D. dysku przed przepełnieniem

Odpowiedź dotycząca zastosowania programu firewall w celu zabezpieczenia sieci LAN oraz systemów przed intruzami jest prawidłowa, ponieważ firewall działa jako bariera ochronna między siecią a potencjalnymi zagrożeniami z zewnątrz. Systemy te monitorują i kontrolują ruch sieciowy, filtrując pakiety danych na podstawie zdefiniowanych reguł bezpieczeństwa. Przykład zastosowania firewalla to ochrona sieci firmowej przed atakami z Internetu, które mogą prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do wrażliwych danych. Standardy takie jak ISO/IEC 27001 wskazują na znaczenie zabezpieczeń sieciowych, a praktyki takie jak segmentacja sieci mogą być wspierane przez odpowiednio skonfigurowane firewalle. Oprócz blokowania niepożądanego ruchu, firewalle mogą również monitorować działania użytkowników i generować logi, które są niezbędne do analizy incydentów bezpieczeństwa. Zastosowanie firewalla w środowiskach chmurowych oraz w modelach Zero Trust staje się coraz bardziej powszechne, co podkreśla ich kluczową rolę w nowoczesnych systemach bezpieczeństwa IT.

Pytanie 40

Oprogramowanie, które jest przypisane do konkretnego komputera lub jego komponentu i nie pozwala na reinstalację na nowszym sprzęcie zakupionym przez tego samego użytkownika, nosi nazwę

A. MOLP

B. CPL

C. OEM

D. MPL

Odpowiedź OEM (Original Equipment Manufacturer) jest prawidłowa, ponieważ odnosi się do oprogramowania, które jest licencjonowane na konkretne urządzenie, często w zestawie z jego komponentami. Licencje OEM są często przypisane do konkretnego komputera i nie mogą być przenoszone na inny sprzęt. Przykładowo, gdy kupujesz komputer z preinstalowanym systemem operacyjnym, najczęściej jest on objęty licencją OEM. Oznacza to, że w przypadku zakupu nowego komputera, nie możesz ponownie zainstalować tego samego systemu na nowym urządzeniu bez nabycia nowej licencji. W praktyce oznacza to, że użytkownicy powinni być świadomi, że zakup oprogramowania OEM jest zazwyczaj tańszy, ale wiąże się z ograniczeniami w przenoszeniu licencji. Dobrą praktyką jest, aby przed zakupem oprogramowania, zwłaszcza systemów operacyjnych, zrozumieć warunki licencjonowania, co pozwoli uniknąć nieprzyjemnych niespodzianek w przyszłości.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej