Pytanie 1
Warzywo przedstawione na ilustracji należy do grupy warzyw
A. kapustnych.
B. strączkowych.
C. rzepowatych.
D. owocowych.
Na ilustracji widać typową rzepę – zgrubiały korzeń spichrzowy o białym miąższu i charakterystycznym fioletowym zabarwieniu w górnej części. W klasyfikacji surowców warzywnych stosowanej w gastronomii takie warzywa zalicza się do grupy warzyw rzepowatych. Do tej grupy w praktyce kucharskiej wchodzą m.in. rzepa, brukiew, rzodkiew, rzodkiewka – czyli warzywa korzeniowe o zgrubiałym korzeniu lub częściowo zgrubiałej łodydze, które wykorzystujemy głównie dla miąższu podziemnej części rośliny. Z mojego doświadczenia w kuchni rzepowate są trochę niedoceniane, a szkoda, bo mają duży potencjał technologiczny: dobrze znoszą gotowanie, duszenie, pieczenie, można je też podawać na surowo w surówkach i sałatkach. W gastronomii ważne jest też to, że warzywa rzepowate długo zachowują przydatność do spożycia przy prawidłowym przechowywaniu – w chłodnym, przewiewnym, raczej ciemnym pomieszczeniu, z ograniczonym dostępem światła, co minimalizuje więdnięcie i utratę jędrności. Ich smak, lekko ostry, korzenny, fajnie podbija potrawy jednogarnkowe, wywary jarzynowe, kremy warzywne, a nawet farsze do pierogów czy pasztecików. W standardach żywienia zbiorowego warzywa rzepowate traktuje się jako cenne źródło błonnika, witaminy C i związków siarkowych, dlatego zaleca się ich regularne włączanie do jadłospisu, szczególnie w sezonie jesienno-zimowym, kiedy dostępność świeżych warzyw jest mniejsza. Warto też pamiętać, że na profesjonalnej kuchni klasyfikacja do grupy rzepowatych ułatwia planowanie magazynowania, rotacji zapasów i dobór odpowiednich technik obróbki wstępnej i cieplnej.
