Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 10 czerwca 2026 13:53
Data zakończenia: 10 czerwca 2026 14:04

Egzamin zdany!

Wynik: 26/40 punktów (65,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Aby przetestować w systemie Windows poprawność działania nowo zainstalowanej drukarki, należy

A. uruchomić program diagnostyczny dxdiag.

B. uruchomić program gpupdate /force w Wierszu poleceń.

C. wydrukować stronę testową za pomocą zakładki <i>Ogólne</i> w oknie <i>Właściwości drukarki</i>.

D. sprawdzić stan urządzenia w Menadżerze urządzeń.

Wiele osób sądzi, że ogólne narzędzia diagnostyczne lub polecenia systemowe wystarczą do sprawdzenia działania drukarki, ale to pułapka myślowa dość częsta wśród początkujących. Na przykład, uruchamianie programu diagnostycznego dxdiag może się wydawać uniwersalnie przydatne, jednak to narzędzie służy wyłącznie do diagnozy podzespołów multimedialnych, głównie karty graficznej, dźwiękowej czy systemu DirectX – drukarki nie są przez niego w ogóle obsługiwane ani wykrywane. Z kolei przeglądanie stanu urządzenia w Menadżerze urządzeń faktycznie pozwala zobaczyć, czy drukarka została poprawnie wykryta przez system i czy nie ma konfliktów sterowników, ale nie daje żadnej gwarancji, że drukarka rzeczywiście komunikuje się z systemem na poziomie aplikacji, a już tym bardziej nie sprawdzi, czy fizyczne drukowanie działa bez zarzutu. Sam fakt obecności drukarki na liście nie oznacza, że można drukować – czasem wpis jest obecny, a wydruku nie da się wykonać z powodu niedziałających usług lub złych sterowników. Komenda gpupdate /force w Wierszu poleceń to z kolei narzędzie do odświeżania zasad grupy (Group Policy), co jest istotne w środowiskach domenowych, ale nie sprawdzi w praktyce działania drukarki, ani jej nie testuje – po prostu aktualizuje polityki bezpieczeństwa czy ustawienia sieciowe. Typowym błędem jest myślenie, że „wszystko, co związane z aktualizacją lub diagnostyką systemu”, sprawdzi też drukarkę. Praktyka i zalecenia producentów sprzętu oraz Microsoftu są tu jednoznaczne: test strony testowej z poziomu Właściwości drukarki jest jedynym bezpośrednim testem funkcjonalnym. Pozostałe metody mają co najwyżej charakter pomocniczy i diagnostyczny w przypadku problemów, ale nie zastąpią fizycznego sprawdzenia wydruku.

Pytanie 2

Jaka jest nominalna moc wyjściowa (ciągła) zasilacza o parametrach zapisanych w tabeli?

Napięcie wyjściowe	+5 V	+3.3 V	+12 V1	+12 V2	-12 V	+5 VSB
Prąd wyjściowy	18,0 A	22,0 A	18,0 A	17,0 A	0,3 A	2,5 A
Moc wyjściowa	120 W	336W	3,6 W	12,5 W

A. 472,1 W

B. 336,0 W

C. 456,0 W

D. 576,0 W

Odpowiedź 472,1 W jest prawidłowa, bo wyznaczanie nominalnej (ciągłej) mocy wyjściowej zasilacza polega na zsumowaniu iloczynów napięcia i maksymalnego prądu dla każdego z dostępnych wyjść. Często producenci podają też sumaryczną moc jako ograniczenie, ale w tym przypadku mamy policzyć 5 V × 18 A, czyli 90 W; 3,3 V × 22 A, czyli 72,6 W; 12 V1 × 18 A, co daje 216 W; 12 V2 × 17 A, czyli 204 W; -12 V × 0,3 A, co wynosi 3,6 W; oraz 5 VSB × 2,5 A, czyli 12,5 W. Po zsumowaniu tych wartości mamy: 90 + 72,6 + 216 + 204 + 3,6 + 12,5 = 598,7 W. Ale w praktyce trzeba jeszcze zwrócić uwagę na ograniczenia producenta dotyczące sumarycznych mocy na liniach 3,3 V i 5 V – tutaj w tabeli podano 120 W jako maksymalną sumę dla tych dwóch linii. Zgodnie z dobrymi praktykami i normami ATX nie wolno przekraczać tej wartości. Więc dla 5 V i 3,3 V bierzemy razem 120 W (nie sumujemy 90 W + 72,6 W, tylko ograniczamy do 120 W). Dodajemy pozostałe moce: 120 + 216 + 204 + 3,6 + 12,5 = 556,1 W. Jednak z tabeli producenta dla tego typu zasilaczy często wynikają dodatkowe ograniczenia, które mogą wpływać na końcowy wynik. W tym zadaniu prawidłowa metoda to zsumowanie wartości podanych w kolumnie „Moc wyjściowa” (czyli 120 W, 336 W, 3,6 W, 12,5 W), co daje dokładnie 472,1 W. To typowe podejście w dokumentacji, gdzie wartości mocy dla poszczególnych linii są już ograniczone do bezpiecznych poziomów przez producenta. Tak naprawdę w praktyce zawodowej zawsze należy uwzględniać te limity z tabel, bo to one decydują o bezpieczeństwie i niezawodności całego zasilacza. Warto zapamiętać: nie sumuje się prądów i napięć „w ciemno”, tylko stosuje się kalkulacje zgodne z realnymi możliwościami urządzenia, tak jak określił to producent – dzięki temu sprzęt pracuje stabilnie i nie grozi mu przeciążenie.

Pytanie 3

Ile urządzeń będzie można zaadresować w każdej podsieci, jeśli sieć 172.16.6.0 zostanie podzielona przy pomocy maski /27 na jak największą liczbę podsieci?

A. 30 hostów

B. 28 hostów

C. 29 hostów

D. 32 hosty

Wybór odpowiedzi nieprawidłowej może wynikać z niepełnego zrozumienia zasad obliczania liczby hostów w podsieciach. Odpowiedzi sugerujące 28, 29, 32 lub inne wartości pomijają kluczowe założenia dotyczące tego, jak adresacja IP działa w praktyce. Na przykład, wybór 32 hostów ignoruje fakt, że w każdej podsieci jeden adres jest zarezerwowany dla adresu sieci, a drugi dla adresu rozgłoszeniowego. Z kolei odpowiedź wskazująca 28 hostów wydaje się być oparta na błędnym założeniu, że wykorzystano więcej bitów do adresowania hostów, co również prowadzi do niepoprawnych wyników. Błąd ten często wynika z niepewności co do sposobu obliczania dostępnych adresów oraz ich przeznaczenia. W kontekście maski /27, rzeczywista liczba hostów, które mogą być zaadresowane, powinna być dokładnie obliczona przy użyciu wzoru 2^n - 2, co w tym przypadku prowadzi nas do 30 hostów, a nie mniej ani więcej. Może to być frustrujące, ale kluczowe jest zrozumienie, że w każdej sieci IP prawidłowe zarządzanie adresami jest nie tylko istotne z punktu widzenia technicznego, ale także kluczowe dla bezpieczeństwa i efektywności operacji sieciowych.

Pytanie 4

Jakie urządzenie wskazujące działa na podstawie zmian pojemności elektrycznej?

A. wskaźnik

B. trackpoint

C. joystick

D. touchpad

Touchpad to taki fajny wynalazek, który działa na zasadzie wykrywania zmian w pojemności elektrycznej. Kiedy dotykasz jego powierzchni, to w zasadzie dzięki temu pomiarowi można precyzyjnie określić, gdzie go dotykasz. To świetne rozwiązanie, zwłaszcza w laptopach i tabletach, gdzie miejsca na tradycyjne urządzenia wskazujące jest mało. Możesz zobaczyć touchpady w różnych sprzętach, gdzie służą np. do sterowania grafiką czy po prostu do przeglądania systemu. W branży komputerowej touchpady stały się standardem, bo są wygodne i proste w użyciu. Co więcej, nowoczesne touchpady często obsługują gesty, co zwiększa ich funkcjonalność. Z mojego doświadczenia, warto znać te różnice, bo pomaga to w lepszym korzystaniu z urządzeń.

Pytanie 5

Który interfejs pozwala na korzystanie ze sterowników oraz oprogramowania systemu operacyjnego, umożliwiając m.in. przesył danych pomiędzy pamięcią systemową a dyskiem SATA?

A. EHCI

B. OHCI

C. AHCI

D. UHCI

AHCI (Advanced Host Controller Interface) to interfejs, który umożliwia niskopoziomowe zarządzanie interakcjami między systemem operacyjnym a urządzeniami przechowującymi danymi, takimi jak dyski SATA. Jego główną zaletą jest wsparcie dla zaawansowanych funkcji, takich jak Native Command Queuing (NCQ), co pozwala na bardziej efektywne zarządzanie wieloma równoczesnymi operacjami zapisu i odczytu. Dzięki AHCI system operacyjny może optymalizować przepływ danych, co przekłada się na zwiększenie wydajności oraz skrócenie czasu dostępu do danych. W praktyce, AHCI jest standardem stosowanym w nowoczesnych systemach operacyjnych, takich jak Windows i Linux, co ułatwia integrację z różnymi urządzeniami pamięci masowej. Użycie AHCI jest szczególnie korzystne w środowiskach, gdzie występuje intensywne korzystanie z dysków twardych, takich jak serwery baz danych czy stacje robocze do edycji multimediów, gdzie szybkość i efektywność operacji dyskowych są kluczowe. Wartość AHCI w kontekście nowoczesnych systemów komputerowych jest potwierdzona przez liczne dokumentacje i standardy branżowe, które promują jego stosowanie jako najlepszej praktyki w zarządzaniu pamięcią masową.

Pytanie 6

Wskaż wtyk zasilający, który podczas montażu zestawu komputerowego należy podłączyć do napędu optycznego.

A. Wtyk zasilający 1

B. Wtyk zasilający 2

C. Wtyk zasilający 4

D. Wtyk zasilający 3

Właściwy wybór to wtyk zasilający SATA, widoczny na pierwszym zdjęciu. To właśnie ten typ złącza obecnie najczęściej stosuje się do podłączania napędów optycznych – na przykład nagrywarek DVD albo stacji Blu-ray – w nowych komputerach. Standard SATA pojawił się już wiele lat temu, ale do dziś jest powszechnie spotykany w serwisach komputerowych i sklepach branżowych. To złącze jest wyjątkowe nie tylko ze względu na swoją płaską budowę i łatwość montażu, ale też na fakt, że zapewnia stabilne zasilanie 12V, 5V oraz 3.3V, choć to ostatnie jest rzadko wykorzystywane w praktyce. Z mojego doświadczenia wynika, że montaż tego typu wtyku eliminuje większość problemów z niekompatybilnością, które zdarzały się na starszych złączach typu Molex. Warto wiedzieć, że standard SATA jest obecnie wymagany w nowych napędach optycznych, a dokładne osadzenie złącza minimalizuje ryzyko zwarć i uszkodzeń sprzętu. Zdecydowanie polecam zawsze korzystać ze złączy dedykowanych, bo podpinanie czegokolwiek innego może skończyć się nieprzyjemną niespodzianką, a nawet trwałym uszkodzeniem napędu. W świecie komputerów szybka identyfikacja złącza SATA podczas składania lub serwisowania zestawu to absolutna podstawa – tak wynika z praktyki, nie tylko teorii.

Pytanie 7

W jakim typie skanera stosuje się fotopowielacze?

A. bębnowym

B. płaskim

C. ręcznym

D. kodów kreskowych

Wybór skanera ręcznego, kodów kreskowych lub płaskiego nie jest właściwy w kontekście wykorzystania fotopowielaczy. Skanery ręczne, chociaż przydatne w przenośnym skanowaniu, nie wykorzystują technologii fotopowielaczy, lecz często prostsze komponenty optyczne, co ogranicza ich zdolność do uzyskiwania wysokiej jakości obrazów. Z kolei skanery kodów kreskowych są zaprojektowane głównie do odczytywania kodów kreskowych, a ich technologie, takie jak laserowe skanowanie lub skanowanie CCD, nie wymagają użycia fotopowielaczy. Zamiast tego koncentrują się na szybkości i precyzji odczytu kodów, co w zupełności różni się od aspektów obrazowania. W przypadku skanerów płaskich, choć mogą oferować przyzwoitą jakość skanowania, zazwyczaj wykorzystują inne typy sensorów, takie jak CMOS, zamiast fotopowielaczy. W wielu przypadkach użytkownicy mogą błędnie zakładać, że wszystkie typy skanerów mogą osiągnąć podobną jakość obrazu, nie dostrzegając różnic w zastosowanych technologiach. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, że dobór odpowiedniego skanera zależy od specyficznych potrzeb związanych z jakością obrazu oraz rodzajem skanowanych materiałów. Nie mogą one zatem zastąpić bębnowych skanerów w kontekście profesjonalnych zastosowań wymagających najwyższej możliwości detekcji detali.

Pytanie 8

Aby zapewnić łączność urządzenia mobilnego z komputerem za pośrednictwem interfejsu Bluetooth, konieczne jest

A. stworzyć sieć WAN dla tych urządzeń

B. wykonać parowanie urządzeń

C. ustawić urządzenie mobilne przez przeglądarkę

D. zestawić połączenie między urządzeniami kablem krosowym

Wykonanie parowania urządzeń jest kluczowym krokiem w nawiązywaniu połączenia Bluetooth pomiędzy urządzeniem mobilnym a komputerem. Proces ten polega na wymianie danych zabezpieczających, takich jak kody PIN lub hasła, które są niezbędne do autoryzacji połączenia. Parowanie zapewnia, że tylko zaufane urządzenia mogą wymieniać dane, co jest zgodne z najlepszymi praktykami bezpieczeństwa. Po zakończeniu parowania, urządzenia będą mogły automatycznie się łączyć bez potrzeby ponownego wprowadzania danych. Przykładem zastosowania może być sytuacja, w której użytkownik chce przesłać pliki z telefonu na komputer. Po parowaniu, takie operacje stają się znacznie łatwiejsze, a użytkownik oszczędza czas. Ponadto, Bluetooth ma różne profile, takie jak A2DP do przesyłania dźwięku czy SPP do przesyłania danych, co pozwala na różnorodne zastosowania w zależności od potrzeb użytkownika.

Pytanie 9

Jaki akronim odnosi się do przepustowości sieci oraz usług, które mają między innymi na celu nadawanie priorytetów przesyłanym pakietom?

A. QoS

B. PoE

C. ARP

D. STP

Wybór innego akronimu zamiast QoS sugeruje pewne nieporozumienia dotyczące funkcji i zastosowań różnych technologii sieciowych. STP, czyli Spanning Tree Protocol, jest protokołem stosowanym do zapobiegania zapętlaniu się danych w sieciach Ethernet, a jego głównym celem jest utrzymanie stabilności struktury sieci, a nie zarządzanie przepustowością lub jakością usług. ARP, czyli Address Resolution Protocol, jest używany do mapowania adresów IP na adresy MAC, co jest podstawowym działaniem w procesie komunikacji w sieci, ale również nie ma związku z priorytetyzowaniem pakietów. PoE, czyli Power over Ethernet, pozwala na zasilanie urządzeń sieciowych przez kabel Ethernet, co jest przydatne, ale nie dotyczy bezpośrednio zarządzania przepustowością czy jakością przesyłanych danych. Wybierając błędne odpowiedzi, można popełnić błąd myślowy związany z myleniem funkcji poszczególnych technologii w sieciach. Kluczowe jest zrozumienie, że QoS jest niezbędne w środowiskach, gdzie różne typy ruchu mają różne wymagania dotyczące jakości, a inne akronimy nie są w stanie spełnić tej roli. Zrozumienie roli QoS w kontekście zarządzania ruchem jest fundamentalne dla projektowania i utrzymania wydajnych sieci.

Pytanie 10

Zestaw komputerowy, który został przedstawiony, jest niepełny. Który z elementów nie został wymieniony w tabeli, a jest kluczowy dla prawidłowego funkcjonowania zestawu?

Lp.	Nazwa podzespołu
1.	Zalman Obudowa R1 Midi Tower bez PSU, USB 3.0
2.	Gigabyte GA-H110M-S2H, Realtek ALC887, DualDDR4-2133, SATA3, HDMI, DVI, D-Sub, LGA1151, mATX
3.	Intel Core i5-6400, Quad Core, 2.70GHz, 6MB, LGA1151, 14nm, 65W, Intel HD Graphics, VGA, BOX
4.	Patriot Signature DDR4 2x4GB 2133MHz
5.	Seagate BarraCuda, 3.5", 1TB, SATA/600, 7200RPM, 64MB cache
6.	LG SuperMulti SATA DVD+/-R24x,DVD+RW6x,DVD+R DL 8x, bare bulk (czarny)
7.	Gembird Bezprzewodowy Zestaw Klawiatura i Mysz
8.	Monitor Iiyama E2083HSD-B1 19.5inch, TN, HD+, DVI, głośniki
9.	Microsoft OEM Win Home 10 64Bit Polish 1pk DVD

A. Wentylator procesora

B. Zasilacz

C. Karta graficzna

D. Pamięć RAM

Zestaw komputerowy wymaga do swojego działania kilku kluczowych komponentów, ale nie wszystkie elementy są równie niezbędne w podstawowej konfiguracji. Pamięć RAM, choć istotna dla wydajności systemu, nie jest elementem, który można pominąć w kontekście podstawowego uruchomienia komputera. Podobnie, karta graficzna jest wymagana tylko w sytuacjach, gdy komputer jest używany do zaawansowanych aplikacji graficznych lub gier, ale większość nowoczesnych procesorów posiada zintegrowane układy graficzne, które pozwalają na podstawowe użycie komputera. Wentylator procesora, choć zalecany, szczególnie dla utrzymania optymalnej temperatury procesora i zapewnienia jego długowieczności, nie jest absolutnie niezbędny do samego uruchomienia systemu komputerowego, pod warunkiem, że procesor nie osiągnie krytycznych temperatur. Typowy błąd myślowy polega na nieświadomym ignorowaniu roli zasilacza, ponieważ jest on mniej widoczny na poziomie użytkownika niż na przykład karta graficzna czy układ chłodzenia. Zasilacz jest jednak nieodzowny, ponieważ bez niego żaden inny komponent nie będzie mógł działać. To on zasila komputer, dostarczając niezbędną energię do funkcjonowania wszystkich komponentów, a jego brak uniemożliwia jakiekolwiek operacje, nawet te najbardziej podstawowe, jak uruchomienie systemu operacyjnego.

Pytanie 11

Protokół transportowy bezpołączeniowy to

A. ARP

B. SSH

C. TCP

D. UDP

UDP, czyli User Datagram Protocol, to bezpołączeniowy protokół warstwy transportowej, co oznacza, że nie nawiązuje bezpośredniego połączenia przed wysłaniem danych. Jego główną zaletą jest szybkość, ponieważ nie wymaga procesu nawiązywania ani zrywania połączenia, co czyni go idealnym rozwiązaniem dla aplikacji wymagających niskiej latencji, jak np. strumieniowanie wideo, gry online czy VoIP. W przypadku UDP, dane są przesyłane w postaci datagramów, co oznacza, że mogą być one tracone, a odbiorca nie jest informowany o ich utracie. W praktyce oznacza to, że aplikacje muszą same dbać o zarządzanie błędami oraz retransmisję w razie potrzeby. Warto również zauważyć, że UDP jest protokołem, który nie zapewnia mechanizmów kontroli przepływu ani zabezpieczeń, co czyni go bardziej podatnym na ataki, ale i zdecydowanie szybszym w porównaniu do TCP, które wprowadza dodatkowe opóźnienia związane z nawiązywaniem połączeń oraz retransmisją utraconych pakietów. Użycie UDP jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie komunikacji sieciowej, szczególnie w aplikacjach, które muszą działać w czasie rzeczywistym.

Pytanie 12

Brak danych dotyczących parzystości liczby lub znaku rezultatu operacji w ALU może sugerować usterki w funkcjonowaniu

A. rejestru flagowego

B. wskaźnika stosu

C. tablicy rozkazów

D. pamięci cache

Tablica rozkazów jest odpowiedzialna za przechowywanie instrukcji, które procesor ma wykonać, ale nie ma bezpośredniego związku z informacjami o parzystości lub znaku. Jej rola polega na interpretacji i dekodowaniu rozkazów, co wpływa na przebieg całego procesu obliczeniowego, jednak nie kontroluje wyników operacji arytmetycznych. Pamięć cache natomiast służy do przechowywania danych i instrukcji, które są często wykorzystywane, co przyspiesza dostęp do nich, ale również nie ma wpływu na flagi. Wskaźnik stosu jest używany do zarządzania stosami funkcji, przechowując adresy powrotu i lokalne zmienne, co w żadnym wypadku nie ma związku z obliczeniami wyników operacji. Typowym błędem w tym kontekście jest mylenie komponentów architektury komputera oraz ich funkcji. Brak znajomości roli rejestru flagowego może prowadzić do błędnych wniosków, ponieważ nie docenia się znaczenia stanu operacji, które wpływa na dalsze działanie programu. Zrozumienie, jak różne komponenty współdziałają, jest kluczowe dla programistów i inżynierów zajmujących się projektowaniem systemów komputerowych.

Pytanie 13

Na ilustracji ukazana jest karta

A. sieciowa Token Ring

B. kontrolera SCSI

C. sieciowa Fibre Channel

D. kontrolera RAID

Kontrolery RAID są przeznaczone do zarządzania macierzami dyskowymi, zapewniając redundancję i poprawę wydajności w przechowywaniu danych. Działają na poziomie serwera lub urządzenia pamięci masowej, a ich główną funkcją jest ochrona danych przed awariami dysków. Z kolei kontroler SCSI obsługuje interfejs używany do podłączania i przesyłania danych między komputerami a urządzeniami peryferyjnymi, często stosowany w systemach serwerowych przed pojawieniem się nowszych technologii. Sieci Token Ring, choć niegdyś popularne, są obecnie rzadko spotykane, zostały zastąpione przez bardziej nowoczesne rozwiązania ethernetowe. Token Ring opierał się na przesyłaniu specjalnego sygnału zwanego tokenem, który regulował, kiedy urządzenie mogło przesyłać dane. Fibre Channel, natomiast, jest technologią dedykowaną do tworzenia wysokowydajnych sieci SAN, oferującą nieporównywalnie większe przepustowości w porównaniu do innych wymienionych opcji. Częstym błędem jest mylenie tych technologii z powodu historycznych podobieństw w zastosowaniach, jednak ich współczesne wykorzystanie znacząco się różni w kontekście wydajności i typów obsługiwanych operacji.

Pytanie 14

Która karta graficzna nie będzie współpracowała z monitorem, wyposażonym w złącza przedstawione na zdjęciu (zakładając, że do podłączenia monitora nie można zastosować adaptera)?

A. Fujitsu NVIDIA Quadro M2000 4GB GDDR5 (128 Bit) 4xDisplayPort

B. Asus Radeon RX 550 4GB GDDR5 (128 bit), DVI-D, HDMI, DisplayPort

C. Sapphire Fire Pro W9000 6GB GDDR5 (384 bit) 6x mini DisplayPort

D. HIS R7 240 2GB GDDR3 (128 bit) HDMI, DVI, D-Sub

Dobra odpowiedź wynika bezpośrednio z analizy dostępnych złączy na monitorze i kartach graficznych. Patrząc na zdjęcie, na monitorze widać HDMI, DisplayPort (pełnowymiarowy) oraz USB typu B i A, ale żadne złącze VGA (D-Sub) czy DVI nie jest obecne. Karta HIS R7 240 oferuje tylko HDMI, DVI i D-Sub. I właśnie tutaj jest pies pogrzebany – nie ma możliwości podpięcia jej do tego monitora bez użycia dodatkowych przejściówek, bo jedyne wspólne złącze to HDMI, ale jeżeli w tym modelu R7 240 jest tylko jedno HDMI i ono jest już wykorzystane lub nie jest pełnowartościowe, pozostaje problem. A nawet jeśli jest, to w praktyce sporo monitorów biznesowych klasy wyższej ma czasem tylko DisplayPort i HDMI, a nie DVI czy analogowy D-Sub. Branżowe standardy od lat promują korzystanie z cyfrowych interfejsów (HDMI, DisplayPort), bo zapewniają lepszą jakość obrazu i obsługę wyższych rozdzielczości. Stosowanie DVI czy VGA to dziś raczej wyjątek niż reguła, szczególnie w sprzęcie biurowym i profesjonalnym. Moim zdaniem zawsze warto sprawdzać, jakie dokładnie porty są dostępne w monitorze przed wyborem karty graficznej, żeby potem nie było niemiłego zaskoczenia. Zwróć uwagę, że profesjonalne monitory i karty coraz częściej bazują wyłącznie na DisplayPort i HDMI, bo one najlepiej obsługują nowoczesne funkcje (np. HDR, wysokie odświeżanie).

Pytanie 15

W celu poprawy efektywności procesora Intel można wykorzystać procesor oznaczony literą

A. U

B. B

C. K

D. Y

Procesory Intel oznaczone literą K są dedykowane do podkręcania, co oznacza, że mają odblokowane mnożniki. Dzięki temu użytkownicy mogą zwiększać częstotliwość pracy procesora ponad wartości fabryczne, co prowadzi do wzrostu wydajności. Przykładem takich procesorów są Intel Core i7-10700K czy i9-10900K, które oferują znaczną elastyczność w overclockingu. Przy odpowiednim chłodzeniu oraz zasilaniu, użytkownicy mogą uzyskać znaczący wzrost wydajności w zastosowaniach wymagających dużej mocy obliczeniowej, takich jak gry komputerowe czy obróbka wideo. Warto zauważyć, że Intel zapewnia specjalne narzędzia, takie jak Intel Extreme Tuning Utility, które ułatwiają proces podkręcania oraz monitorowania wydajności procesora. Standardy branżowe wskazują, że podkręcanie powinno być przeprowadzane z zachowaniem ostrożności, aby unikać przegrzewania i uszkodzenia komponentów. Dlatego przed przystąpieniem do overclockingu warto zainwestować w wydajne systemy chłodzenia oraz solidne zasilacze, które mogą znieść wyższe obciążenia.

Pytanie 16

Zaprezentowane właściwości karty sieciowej sugerują, że karta

Kod Producenta	WN-370USB
Interfejs	USB
Zgodność ze standardem	IEEE 802.11 b/g/n
Ilość wyjść	1 szt.
Zabezpieczenia	WEP 64/128, WPA, WPA2
Wymiary	49(L) x 26(W) x 10(H) mm

A. działa w standardzie c

B. nie oferuje szyfrowania danych

C. działa w sieciach bezprzewodowych

D. działa w sieciach przewodowych z wykorzystaniem gniazda USB

Odpowiedź sugerująca że karta pracuje w standardzie c jest błędna ponieważ standard c nie istnieje w kontekście sieci Wi-Fi. Standardy sieci bezprzewodowych określone przez IEEE to między innymi 802.11a b g n ac ax i inne. Każdy z tych standardów różni się prędkością przepustowością i zakresem częstotliwości. Pojęcie braku szyfrowania danych również jest niepoprawne ponieważ karta sieciowa w pytaniu obsługuje zabezpieczenia takie jak WEP WPA i WPA2 co oznacza że zapewnia różne poziomy szyfrowania chroniąc dane przed nieautoryzowanym dostępem. WEP jest najstarszą i najsłabszą formą zabezpieczenia jednak WPA i WPA2 oferują znacznie wyższy poziom bezpieczeństwa szczególnie WPA2 które jest powszechnie stosowane w nowoczesnych sieciach Wi-Fi. Stwierdzenie że karta pracuje w oparciu o gniazdo USB ale w sieciach przewodowych jest nieprawidłowe ponieważ karta jest zgodna ze standardami IEEE 802.11 które są wykorzystywane wyłącznie w sieciach bezprzewodowych. Sieci przewodowe zazwyczaj korzystają z innych standardów takich jak Ethernet opartych na kablach RJ-45. Częstym błędem jest mylenie interfejsu fizycznego USB z typem sieci w której urządzenie działa. USB służy do połączenia karty z komputerem ale sama transmisja danych odbywa się bezprzewodowo w tym przypadku w standardach Wi-Fi.

Pytanie 17

W którym typie macierzy, wszystkie fizyczne dyski są postrzegane jako jeden dysk logiczny?

A. RAID 1

B. RAID 2

C. RAID 5

D. RAID 0

RAID 0 to konfiguracja macierzy, w której wszystkie dyski fizyczne są łączone w jeden logiczny wolumen, co przynosi korzyści w postaci zwiększonej wydajności i pojemności. W tej konfiguracji dane są dzielone na segmenty (striping) i rozkładane równomiernie na wszystkich dyskach. To oznacza, że dostęp do danych jest szybszy, ponieważ operacje odczytu i zapisu mogą odbywać się jednocześnie na wielu dyskach. RAID 0 nie zapewnia jednak redundancji – utrata jednego dysku skutkuje całkowitą utratą danych. Ta macierz jest idealna dla zastosowań wymagających dużych prędkości, takich jak edycja wideo, gry komputerowe czy bazy danych o dużej wydajności, w których czas dostępu jest kluczowy. W praktyce, RAID 0 jest często stosowany w systemach, gdzie priorytetem jest szybkość, a nie bezpieczeństwo danych.

Pytanie 18

Do pokazanej na ilustracji płyty głównej nie da się podłączyć urządzenia korzystającego z interfejsu

A. PCI

B. SATA

C. AGP

D. IDE

Złącze AGP, czyli Accelerated Graphics Port, to standard interfejsu opracowany głównie dla kart graficznych. Było popularne w komputerach osobistych w latach 90. i na początku XXI wieku. AGP oferowało dedykowane pasmo dla grafiki, co poprawiało wydajność w porównaniu do ówczesnych technologii. Wraz z rozwojem nowych standardów, takich jak PCI Express, AGP stało się przestarzałe i zniknęło z nowoczesnych płyt głównych. Współczesne płyty główne, takie jak ta przedstawiona na rysunku, używają PCI Express, który jest bardziej uniwersalny i wydajny. PCI Express potrafi obsługiwać różnorodne urządzenia, zapewniając wysoką przepustowość. W praktyce oznacza to, że współczesne karty graficzne, dyski SSD i inne komponenty są podłączane przez PCI Express. Jeśli planujesz modernizację systemu, złącze PCI Express oferuje lepszą elastyczność i kompatybilność z nowymi technologiami. Podsumowując, brak złącza AGP na nowoczesnej płycie wynika z przestarzałości tego standardu, co jest zgodne z obecnymi trendami w branży komputerowej.

Pytanie 19

W biurze należy zamontować 5 podwójnych gniazd abonenckich. Średnia odległość od lokalnego punktu dystrybucyjnego do gniazda abonenckiego wynosi 10m. Jaki będzie przybliżony koszt zakupu kabla UTP kategorii 5e do utworzenia sieci lokalnej, jeśli cena brutto za 1m kabla UTP kategorii 5e wynosi 1,60 zł?

A. 320,00 zł

B. 80,00 zł

C. 800,00 zł

D. 160,00 zł

Wybór niepoprawnej odpowiedzi może wynikać z kilku błędów logicznych w obliczeniach lub niepełnego zrozumienia zadania. Na przykład, jeśli ktoś odpowiedział 80,00 zł, mógł założyć, że potrzeba mniej kabla, co może być efektem pominięcia właściwego przeliczenia liczby gniazd abonenckich na długość kabla. W rzeczywistości, nie wystarczy pomnożyć jedynie liczby gniazd przez odległość, ponieważ każde gniazdo wymaga połączenia z centralnym punktem dystrybucyjnym, co wymusza na nas uwzględnienie pełnej długości kabla dla każdego gniazda. Inna niepoprawna odpowiedź, jak 320,00 zł, również może sugerować błędne założenia dotyczące liczby żył wymaganych do połączenia gniazd. Kabel UTP kategorii 5e, znany ze swojej wszechstronności i wydajności, ma swoje limity w kontekście długości połączeń, które mogą wpłynąć na jakość sygnału. Ponadto, podstawowe błędy w obliczeniach mogą prowadzić do nieodpowiedniego zaplanowania instalacji, co może skutkować dodatkowymi kosztami związanymi z zakupem materiałów oraz ich instalacją. Dlatego kluczowe jest staranne podejście do wszelkich zagadnień związanych z infrastrukturą sieciową oraz przemyślane obliczenia, które opierają się na rzeczywistych potrzebach i dobrych praktykach branżowych w zakresie projektowania sieci.

Pytanie 20

Czym jest układ RAMDAC?

A. stanowi wyjście końcowe karty graficznej

B. jest typowy dla standardu S-ATA

C. jest specyficzny dla standardu ATA

D. zawiera przetwornik analogowo-cyfrowy

Błędne odpowiedzi na to pytanie, takie jak związki RAMDAC z standardem S-ATA czy ATA, wskazują na nieporozumienia dotyczące funkcji i zastosowania różnych komponentów komputerowych. Standardy S-ATA oraz ATA odnoszą się do interfejsów komunikacyjnych używanych głównie do podłączania dysków twardych i innych urządzeń magazynujących, a nie do przetwarzania sygnałów graficznych. Różnica w tych technologiach opiera się na ich zastosowaniu; ATA (Advanced Technology Attachment) to starszy standard, który był szeroko stosowany, natomiast S-ATA (Serial ATA) to nowocześniejsza wersja, która oferuje wyższe prędkości transferu danych oraz prostsze połączenie. Zrozumienie, jak funkcjonują te interfejsy, jest kluczowe, jednak nie mają one nic wspólnego z wyjściem wideo, za które odpowiada RAMDAC. Dodatkowo, odpowiedzi sugerujące, że RAMDAC zawiera konwerter analogowo-cyfrowy, są mylące; w rzeczywistości RAMDAC wykonuje odwrotną funkcję, czyli konwersję sygnałów cyfrowych na analogowe. W konsekwencji, mylenie tych terminów może prowadzić do nieporozumień w dziedzinie technologii komputerowej i grafiki, dlatego kluczowe jest precyzyjne zrozumienie roli każdego z tych komponentów w systemie.

Pytanie 21

W dokumentacji jednego z komponentów komputera zamieszczono informację, że to urządzenie obsługuje OpenGL. Jakiego elementu dotyczy ta dokumentacja?

A. karty graficznej

B. karty sieciowej

C. dysku twardego

D. mikroprocesora

Odpowiedź dotycząca karty graficznej jest poprawna, ponieważ OpenGL (Open Graphics Library) to standard API (Application Programming Interface) przeznaczony do renderowania grafiki 2D i 3D. Karty graficzne są zaprojektowane do obsługi tego typu aplikacji, co czyni je kluczowymi komponentami w systemach graficznych. OpenGL umożliwia programistom korzystanie z funkcji sprzętowych kart graficznych w celu tworzenia interaktywnych aplikacji wizualnych, takich jak gry, programy do modelowania 3D oraz aplikacje inżynieryjne. Przykładem zastosowania OpenGL jest tworzenie realistycznych scen w grach komputerowych, gdzie efekty świetlne, cienie oraz tekstury są generowane na podstawie obliczeń przeprowadzanych przez kartę graficzną. Warto również zauważyć, że standard OpenGL jest szeroko stosowany w branży gier oraz w aplikacjach CAD (Computer-Aided Design), co świadczy o jego znaczeniu w codziennej pracy programistów oraz inżynierów. Karty graficzne, które wspierają OpenGL, są zgodne z wieloma platformami oraz systemami operacyjnymi, co umożliwia ich szerokie zastosowanie.

Pytanie 22

Jakie pasmo częstotliwości definiuje klasa okablowania D?

A. 10 MHz

B. 500 MHz

C. 100 MHz

D. 250 MHz

Wybór innych pasm częstotliwości, takich jak 500 MHz, 10 MHz czy 250 MHz, jest niepoprawny, ponieważ nie odpowiadają one wymaganiom standardu klasa D. Pasmo 500 MHz jest charakterystyczne dla wyższej klasy okablowania, takiej jak klasa F, używanej w aplikacjach, które wymagają dużej przepustowości, co wykracza poza możliwości okablowania klasy D. Z kolei 250 MHz i 10 MHz również nie są adekwatne, ponieważ 250 MHz odnosi się do klasy E, która obsługuje bardziej zaawansowane technologie, a 10 MHz jest zbyt niską częstotliwością, która nie spełnia standardów dla współczesnych sieci. Często mylenie klas okablowania i ich odpowiadających częstotliwości wynika z braku zrozumienia różnic między poszczególnymi standardami oraz ich zastosowaniem w praktyce. Aby poprawnie dobierać okablowanie do specyfiki projektu, ważne jest, aby mieć na uwadze wymagania dotyczące przepustowości, odległości oraz rodzaju przesyłanych danych. Właściwy dobór klas okablowania pozwala na optymalne wykorzystanie infrastruktury oraz zapewnia stabilność i wydajność sieci.

Pytanie 23

Plik zajmuje 2KB. Jakie to jest?

A. 2000 bitów

B. 16384 bity

C. 2048 bitów

D. 16000 bitów

Odpowiedź '16384 bity' jest poprawna, ponieważ plik o rozmiarze 2KB odpowiada 2048 bajtom. Zgodnie z zasadami konwersji jednostek w informatyce, 1 bajt składa się z 8 bitów. W związku z tym, aby obliczyć liczbę bitów w 2KB, należy wykonać następujące obliczenia: 2048 bajtów x 8 bitów/bajt = 16384 bity. W praktyce, zrozumienie tych konwersji jest istotne w kontekście projektowania systemów komputerowych, zarządzania pamięcią oraz optymalizacji wydajności. W branży technologicznej, standardy takie jak IEC 60027-2 i ISO/IEC 80000-13 zapewniają jasne wytyczne dotyczące jednostek miary stosowanych w obliczeniach informatycznych. Znajomość tych zasad pozwala na efektywniejsze zarządzanie danymi, co jest kluczowe w erze big data i chmur obliczeniowych, gdzie precyzyjne obliczenia mają ogromne znaczenie.

Pytanie 24

Na przedstawionym schemacie wtyk (złącze męskie modularne) stanowi zakończenie kabla

A. F/UTP

B. koncentrycznego

C. U/UTP

D. światłowodowego

Wtyk przedstawiony na rysunku to złącze RJ-45, które jest standardowym zakończeniem dla kabla typu F/UTP. F/UTP oznacza folię chroniącą nieekranowane pary skręcone. W praktyce oznacza to, że każda para przewodów nie jest indywidualnie ekranowana, ale cały kabel jest otoczony folią aluminiową, co zapewnia ochronę przed zakłóceniami elektromagnetycznymi. Tego typu kable są często używane w instalacjach sieciowych, gdzie istnieje potrzeba ochrony przed zakłóceniami, ale nie jest wymagana pełna izolacja każdej pary przewodów. Standardy takie jak TIA/EIA-568-B są stosowane do definiowania specyfikacji okablowania strukturalnego, a F/UTP jest zgodny z tymi wytycznymi. Dzięki temu kable te są cenione za elastyczność i stosunek ceny do jakości, szczególnie w środowiskach biurowych i przemysłowych, gdzie występują umiarkowane zakłócenia. Poprawne użycie złącz RJ-45 w połączeniu z kablami F/UTP zapewnia niezawodne połączenia w sieciach Ethernetowych, wspierając przepustowość do 1 Gb/s i więcej w zależności od specyfikacji kabla.

Pytanie 25

Ile maksymalnie hostów można przydzielić w sieci o masce 255.255.255.192?

A. 127

B. 62

C. 30

D. 14

Pojęcia związane z adresacją IP i maskami sieciowymi mogą być mylone, co prowadzi do błędnych odpowiedzi. Na przykład, liczba 14 może wynikać z niepoprawnego obliczenia, które sugeruje, że 4 bity są wykorzystywane dla hostów (2^4 - 2 = 14), zamiast 6. Takie podejście nie uwzględnia faktu, że w rzeczywistości maska 255.255.255.192 oznacza, że 6 bitów jest przeznaczonych na hosty. Kolejny typowy błąd myślowy polega na pomyleniu liczby adresów z liczbą hostów. Odpowiedzi takie jak 30 lub 127 mogą wynikać z nieprawidłowych interpretacji czy pomyłek w obliczeniach. Na przykład, 30 mogłoby być wynikiem obliczenia 2^5 - 2, co jest błędne, ponieważ 5 bitów nie odpowiada maski /26. Natomiast 127 to liczba, która nie może być uzyskana w tej masce, ponieważ sugeruje większą ilość przeznaczonych bitów dla hostów. Rozumienie, jak działają maski sieciowe, jest kluczowe dla projektowania efektywnych i skalowalnych sieci. Niezrozumienie tej zasady może prowadzić do poważnych problemów w administracji siecią, w tym do niewłaściwego przydzielania adresów IP, co może ograniczyć zdolność do rozbudowy sieci w przyszłości.

Pytanie 26

W filmie przedstawiono konfigurację ustawień maszyny wirtualnej. Wykonywana czynność jest związana z

A. ustawieniem rozmiaru pamięci wirtualnej karty graficznej.

B. konfigurowaniem adresu karty sieciowej.

C. dodaniem drugiego dysku twardego.

D. wybraniem pliku z obrazem dysku.

Poprawnie – w tej sytuacji chodzi właśnie o wybranie pliku z obrazem dysku (ISO, VDI, VHD, VMDK itp.), który maszyna wirtualna będzie traktować jak fizyczny nośnik. W typowych programach do wirtualizacji, takich jak VirtualBox, VMware czy Hyper‑V, w ustawieniach maszyny wirtualnej przechodzimy do sekcji dotyczącej pamięci masowej lub napędów optycznych i tam wskazujemy plik obrazu. Ten plik może pełnić rolę wirtualnego dysku twardego (system zainstalowany na stałe) albo wirtualnej płyty instalacyjnej, z której dopiero instalujemy system operacyjny. W praktyce wygląda to tak, że zamiast wkładać płytę DVD do napędu, podłączasz plik ISO z obrazu instalacyjnego Windowsa czy Linuxa i ustawiasz w BIOS/UEFI maszyny wirtualnej bootowanie z tego obrazu. To jest podstawowa i zalecana metoda instalowania systemów w VM – szybka, powtarzalna, zgodna z dobrymi praktykami. Dodatkowo, korzystanie z plików obrazów dysków pozwala łatwo przenosić całe środowiska między komputerami, robić szablony maszyn (tzw. template’y) oraz wykonywać kopie zapasowe przez zwykłe kopiowanie plików. Moim zdaniem to jedna z najważniejszych umiejętności przy pracy z wirtualizacją: umieć dobrać właściwy typ obrazu (instalacyjny, systemowy, LiveCD, recovery), poprawnie go podpiąć do właściwego kontrolera (IDE, SATA, SCSI, NVMe – zależnie od hypervisora) i pamiętać o odpięciu obrazu po zakończonej instalacji, żeby maszyna nie startowała ciągle z „płyty”.

Pytanie 27

Aby zwiększyć efektywność komputera, można w nim zainstalować procesor wspierający technologię Hyper-Threading, co umożliwia

A. automatyczne dostosowanie częstotliwości rdzeni procesora w zależności od ich obciążenia

B. realizowanie przez pojedynczy rdzeń procesora dwóch niezależnych zadań równocześnie

C. podniesienie częstotliwości pracy zegara

D. przesyłanie danych pomiędzy procesorem a dyskiem twardym z prędkością działania procesora

Technologia Hyper-Threading, opracowana przez firmę Intel, pozwala na zwiększenie efektywności procesora poprzez umożliwienie jednemu rdzeniowi przetwarzania dwóch wątków jednocześnie. Dzięki temu, gdy jeden wątek czeka na dane z pamięci lub wykonuje operacje, drugi wątek może zająć rdzeń, co skutkuje lepszym wykorzystaniem zasobów CPU. Przykładem zastosowania może być uruchamianie wielozadaniowych aplikacji, takich jak edytory wideo czy środowiska programistyczne, które wymagają równoległego przetwarzania danych. Z perspektywy standardów branżowych, Hyper-Threading jest szczególnie ceniony w serwerach oraz stacjach roboczych, gdzie wielowątkowość jest kluczowa dla wydajności. Użytkownicy mogą zauważyć znaczną poprawę w czasie odpowiedzi systemu operacyjnego oraz w szybkości przetwarzania obliczeń w aplikacjach, które potrafią wykorzystywać wiele wątków jednocześnie. Warto zaznaczyć, że Hyper-Threading nie zwiększa rzeczywistej liczby rdzeni, ale optymalizuje ich wykorzystanie, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie inżynierii komputerowej.

Pytanie 28

Na przedstawionym schemacie urządzeniem, które łączy komputery, jest

A. przełącznik

B. most

C. ruter

D. regenerator

Zrozumienie różnic między urządzeniami sieciowymi jest kluczowe dla efektywnego projektowania i zarządzania sieciami komputerowymi. Regenerator jest urządzeniem używanym w sieciach do wzmacniania sygnału w celu kompensacji strat spowodowanych dystansem. Nie jest to urządzenie zdolne do kierowania ruchem sieciowym, ponieważ jego rola ogranicza się do fizycznej warstwy modelu OSI. Most natomiast służy do łączenia segmentów sieci na drugiej warstwie, głównie w celu filtrowania ruchu i segmentacji sieci, ale nie posiada zdolności do zarządzania ruchem między różnymi sieciami, co jest domeną ruterów. Przełącznik, będący bardziej zaawansowaną formą mostu, działa również na drugiej warstwie i jest odpowiedzialny za przesyłanie danych w obrębie jednej sieci lokalnej w oparciu o adresy MAC. Jego funkcjonalność nie obejmuje zadań routingu, które są realizowane przez rutery. Często błędnym przekonaniem jest, że każde urządzenie łączące komputery może pełnić rolę rutera, jednak do efektywnego kierowania pakietami danych między różnymi sieciami potrzebne jest urządzenie pracujące na warstwie sieciowej, czyli ruter. Zrozumienie tych różnic jest istotne dla prawidłowego projektowania i zarządzania strukturami sieciowymi, szczególnie w złożonych środowiskach, gdzie wydajność i bezpieczeństwo są kluczowe.

Pytanie 29

Który standard złącza DVI pozwala na przesyłanie jedynie sygnału analogowego?

A. D

B. C

C. B

D. A

Złącze DVI-A jest jedynym standardem DVI przeznaczonym wyłącznie do przesyłania sygnałów analogowych co czyni go unikalnym w tej kategorii. DVI-A jest stosowane w sytuacjach gdzie jest konieczne podłączenie urządzeń z analogowym sygnałem wideo na przykład do analogowych monitorów CRT. W przeciwieństwie do innych standardów DVI takich jak DVI-D i DVI-I które mogą przesyłać sygnały cyfrowe DVI-A jest zoptymalizowane do współpracy z sygnałami VGA co pozwala na łatwą konwersję i kompatybilność z analogowym sprzętem wideo. Praktyczne zastosowanie DVI-A obejmuje sytuacje w których nie ma potrzeby przesyłania sygnałów cyfrowych a jedynie analogowe co jest coraz rzadsze w dobie cyfrowych wyświetlaczy. Warto zrozumieć że choć DVI-A nie oferuje zalet sygnału cyfrowego jego prostota i specyfikacja pozwalają na utrzymanie jakości obrazu w środowiskach w których sprzęt cyfrowy nie jest dostępny. To podejście zgodne jest z dobrymi praktykami w branży gdzie wybór odpowiedniego standardu złącza opiera się na właściwej analizie wymagań sprzętowych i funkcjonalnych urządzenia.

Pytanie 30

Ile warstw zawiera model ISO/OSI?

A. 5

B. 7

C. 3

D. 9

Model ISO/OSI definiuje siedem warstw, które stanowią ramy dla zrozumienia i projektowania komunikacji sieciowej. Te warstwy to: warstwa fizyczna, łącza danych, sieciowa, transportowa, sesji, prezentacji oraz aplikacji. Każda warstwa realizuje określone funkcje i współpracuje z warstwami bezpośrednio powyżej i poniżej. Na przykład, warstwa fizyczna odpowiada za przesyłanie bitów przez medium transmisyjne, natomiast warstwa aplikacji umożliwia użytkownikom interakcję z sieciami poprzez aplikacje. Zrozumienie modelu OSI jest kluczowe dla inżynierów i techników sieciowych, ponieważ pozwala na diagnozowanie problemów, projektowanie architektur systemów oraz implementację protokołów komunikacyjnych. Przykładem zastosowania modelu OSI jest proces rozwiązywania problemów, gdzie technik może zidentyfikować, na której warstwie występuje problem (np. problemy z połączeniem mogą wskazywać na warstwę fizyczną), co znacząco usprawnia proces naprawy i utrzymania sieci.

Pytanie 31

Podaj właściwy sposób zapisu liczby -1210 w metodzie znak-moduł na ośmiobitowej liczbie binarnej.

A. +1.11000zm

B. -1.11000zm

C. 00001100zm

D. 10001100zm

Poprawny zapis liczby -1210 metodą znak-moduł do postaci ośmiobitowej liczby dwójkowej to 10001100zm. W tej metodzie najpierw zapisujemy wartość bezwzględną liczby, czyli 1210, w postaci binarnej. 1210 dzielimy przez 2, uzyskując 605, a reszta to 0. Kontynuując dzielenie, otrzymujemy następujące wartości: 605 (0), 302 (1), 151 (0), 75 (1), 37 (1), 18 (0), 9 (0), 4 (1), 2 (0), 1 (1), co w sumie daje binarny zapis 10010101110. Następnie musimy dostosować tę wartość do ośmiobitowej, co oznacza, że musimy zredukować liczbę bitów do 8. Znajdujemy więc reprezentację liczby -1210, gdzie najstarszy bit (bit znaku) określa, czy liczba jest dodatnia (0), czy ujemna (1). W zapisie znak-moduł, 1 oznacza, że liczba jest ujemna, a następne 7 bitów reprezentuje wartość bezwzględną liczby. W rezultacie uzyskujemy 10001100zm. Metoda znak-moduł jest standardowo stosowana w systemach, gdzie ważne jest rozróżnienie pomiędzy liczbami dodatnimi i ujemnymi, co jest istotne w wielu zastosowaniach, np. w obliczeniach komputerowych oraz programowaniu.

Pytanie 32

Które z urządzeń może powodować wzrost liczby kolizji pakietów w sieci?

A. Koncentratora

B. Rutera

C. Mostu

D. Przełącznika

Koncentrator, jako urządzenie działające na warstwie drugiej modelu OSI, jest odpowiedzialny za propagację sygnałów do wszystkich podłączonych do niego urządzeń w sieci lokalnej. W praktyce oznacza to, że gdy jeden komputer wysyła dane, koncentrator przesyła te dane do wszystkich innych portów jednocześnie. To zjawisko powoduje zwiększenie liczby kolizji pakietów, ponieważ wiele urządzeń może próbować nadawać jednocześnie. W wyniku tego efektu, kolizje mogą prowadzić do opóźnień w transmisji danych oraz do konieczności ponownego nadawania, co obniża efektywność sieci. Dobre praktyki branżowe zalecają stosowanie przełączników (switchy) zamiast koncentratorów w nowoczesnych sieciach, ponieważ przełączniki działają na zasadzie przekazywania pakietów tylko do docelowego urządzenia, co znacząco ogranicza kolizje i poprawia wydajność. Warto również zauważyć, że w przypadku rozbudowanych sieci lokalnych, zastosowanie protokołów takich jak Ethernet oraz stosowanie technologii VLAN, może dodatkowo zminimalizować problemy związane z kolizjami.

Pytanie 33

Wymianę uszkodzonych kondensatorów karty graficznej umożliwi

A. wkrętak krzyżowy i opaska zaciskowa.

B. klej cyjanoakrylowy.

C. żywica epoksydowa.

D. lutownica z cyną i kalafonią.

Wymiana uszkodzonych kondensatorów na karcie graficznej to jedna z najbardziej typowych napraw, które wykonuje się w serwisie elektroniki. Żeby zrobić to poprawnie i bezpiecznie, nie wystarczy sam zapał – trzeba mieć odpowiednie narzędzia, a lutownica z cyną i kalafonią to absolutna podstawa w tym fachu. Lutownica umożliwia precyzyjne podgrzanie punktu lutowniczego i oddzielenie zużytego kondensatora od laminatu PCB, a cyna służy zarówno do mocowania nowego elementu, jak i do zapewnienia odpowiedniego przewodnictwa elektrycznego. Kalafonia natomiast działa jak topnik, czyli poprawia rozlewanie się cyny, zapobiega powstawaniu zimnych lutów i chroni ścieżki przed utlenianiem. Te trzy rzeczy – lutownica, cyna, kalafonia – to taki żelazny zestaw każdego elektronika, bez którego większość napraw byłaby zwyczajnie niemożliwa lub bardzo ryzykowna. Moim zdaniem, wiedza o lutowaniu jest jednym z najważniejszych fundamentów w każdej pracy z elektroniką. Warto też pamiętać, że podczas lutowania trzeba uważać na temperaturę – za wysoka może uszkodzić ścieżki, a za niska powoduje słabe połączenie. Dobrą praktyką jest też używanie pochłaniacza oparów i sprawdzenie, czy po naprawie nie ma zwarć i wszystko działa sprawnie. To są absolutne podstawy zgodne z branżowymi standardami napraw sprzętu komputerowego.

Pytanie 34

Standardowo, w systemie Linux, twardy dysk w standardzie SATA jest oznaczany jako

A. ide

B. sda

C. ida

D. fda

Odpowiedź 'sda' jest poprawna, ponieważ w systemie Linux, twarde dyski SATA są domyślnie oznaczane jako 'sdX', gdzie 'X' to litera zaczynająca się od 'a' dla pierwszego dysku, 'b' dla drugiego itd. Oznaczenie to jest zgodne z zasadami Linuxa, które używają prefiksu 'sd' dla dysków SCSI oraz ich odpowiedników, takich jak SATA. Przykładem praktycznego zastosowania jest sytuacja, gdy administrator systemu przeszukuje urządzenia blokowe w systemie za pomocą komendy 'lsblk', aby uzyskać informacje o podłączonych dyskach. Zrozumienie tej konwencji jest kluczowe dla zarządzania dyskami, partycjami i systemami plików w Linuxie, co ma istotne znaczenie w kontekście administracji serwerami i komputerami stacjonarnymi. Ponadto, zapoznanie się z dokumentacją systemową, taką jak 'man' dla komend związanych z zarządzaniem dyskami, może pomóc w głębszym zrozumieniu tych oznaczeń.

Pytanie 35

Mysz komputerowa z interfejsem bluetooth pracującym w klasie 2 ma teoretyczny zasięg do

A. 2 m

B. 10 m

C. 100 m

D. 1 m

Mysz komputerowa z interfejsem Bluetooth działającym w klasie 2 ma teoretyczny zasięg działania do 10 metrów. Klasa 2 Bluetooth jest jednym z najczęściej stosowanych standardów w urządzeniach przenośnych, co czyni je idealnym rozwiązaniem dla myszek oraz innych akcesoriów. W praktyce oznacza to, że użytkownik może korzystać z myszki w promieniu do 10 metrów od nadajnika, co daje dużą swobodę ruchu. Tego rodzaju zasięg jest wystarczający w typowych warunkach biurowych czy domowych, gdzie urządzenia Bluetooth mogą być używane w odległości od laptopa czy komputera stacjonarnego. Ponadto, Bluetooth jako technologia jest zaprojektowana z myślą o niskim zużyciu energii, co przekłada się na długotrwałe działanie akumulatorów w urządzeniach bezprzewodowych. Warto również zauważyć, że zasięg może być ograniczany przez przeszkody, takie jak ściany czy meble, co jest typowe dla środowisk z wieloma elementami blokującymi sygnał. Dobrą praktyką jest regularne sprawdzanie, czy urządzenie działa w optymalnym zakresie, aby uniknąć problemów z łącznością.

Pytanie 36

Co umożliwia zachowanie jednolitego rozkładu temperatury pomiędzy procesorem a radiatorem?

A. Silikonowy spray

B. Klej

C. Pasta grafitowa

D. Mieszanka termiczna

Mieszanka termiczna, znana również jako pasta termoprzewodząca, odgrywa kluczową rolę w poprawnym działaniu systemu chłodzenia w komputerach i innych urządzeniach elektronicznych. Jej głównym celem jest wypełnienie mikroskopijnych szczelin pomiędzy powierzchnią procesora a radiatorem, co pozwala na efektywne przewodnictwo ciepła. Dobrze dobrana mieszanka termiczna ma wysoką przewodność cieplną, co zapewnia, że ciepło generowane przez procesor jest skutecznie przekazywane do radiatora, a tym samym zapobiega przegrzewaniu się podzespołów. W praktyce, zastosowanie wysokiej jakości pasty termoprzewodzącej jest standardem w branży komputerowej. Warto pamiętać, że nie wszystkie mieszanki są sobie równe, dlatego ważne jest, aby wybierać produkty spełniające normy branżowe, takie jak testy przewodności cieplnej. Użycie pasty termoprzewodzącej znacząco wpływa na wydajność systemu chłodzenia oraz przedłuża żywotność komponentów elektronicznych, co jest niezbędne w kontekście współczesnych wymagań obliczeniowych.

Pytanie 37

Karta dźwiękowa, która pozwala na odtwarzanie plików w formacie MP3, powinna być zaopatrzona w układ

A. GPU

B. ALU

C. DAC

D. RTC

Karta dźwiękowa to ważny element w komputerze, który odpowiada za przetwarzanie dźwięku. Jak wiesz, gdy odtwarzamy pliki MP3, potrzebujemy zamienić sygnał cyfrowy na analogowy. I to właśnie robi DAC, czyli przetwornik cyfrowo-analogowy. Dzięki temu możemy cieszyć się muzyką z głośników czy słuchawek. DAC można znaleźć w wielu urządzeniach, od komputerów po smartfony, a jakość dźwięku to naprawdę kluczowa sprawa. W branży audio są różne standardy, jak AES/EBU czy S/PDIF, które mówią, jak powinny wyglądać te konwersje, więc to też pokazuje, jak ważny jest dobry DAC. Moim zdaniem, w aplikacjach audiofilskich warto inwestować w wysokiej jakości komponenty, bo to naprawdę wpływa na jakość dźwięku. Dobrze jest znać funkcję i rolę DAC-ów, jeśli chcesz zrozumieć, jak działa dźwięk w komputerach.

Pytanie 38

Który układ mikroprocesora jest odpowiedzialny między innymi za pobieranie rozkazów z pamięci oraz generowanie sygnałów sterujących?

A. FPU

B. IU

C. ALU

D. EU

Na pierwszy rzut oka wybór ALU wydaje się logiczny, bo to bardzo znany element mikroprocesora i kojarzy się z wykonywaniem operacji. Jednak ALU – Arithmetic Logic Unit – odpowiada głównie za realizowanie operacji arytmetycznych i logicznych, takich jak dodawanie, odejmowanie czy porównania bitowe. To taki "kalkulator" mikroprocesora, ale nie zarządza pobieraniem rozkazów ani nie generuje sygnałów sterujących dla innych jednostek. FPU, czyli Floating Point Unit, to wyspecjalizowana jednostka do operacji na liczbach zmiennoprzecinkowych. Bez niej bardziej zaawansowane obliczenia matematyczne wykonywałyby się bardzo wolno, jednak FPU w ogóle nie zajmuje się cyklem rozkazowym czy sterowaniem procesorem. Z kolei EU (Execution Unit) to trochę ogólne pojęcie – czasem odnosi się do jednostek wykonawczych, które faktycznie realizują instrukcje, ale nie one decydują o tym, którą instrukcję pobrać i kiedy to nastąpi. Najczęstszym błędem przy tego typu pytaniach jest utożsamianie jednostki wykonawczej z jednostką sterującą, a to dwa zupełnie różne byty! W polskich materiałach edukacyjnych często spotyka się uproszczenie, że "procesor wykonuje rozkazy", przez co niektórzy myślą, że to właśnie ALU, FPU czy EU są "mózgiem" całej operacji. A to IU, jednostka sterująca, jest tym centrum decyzyjnym – to ona pobiera rozkazy z pamięci, dekoduje je i wydaje polecenia pozostałym układom. Moim zdaniem dobrze jest raz a porządnie rozróżnić te funkcje, bo potem – przy projektowaniu prostych układów w FPGA albo analizie wydajności procesora – łatwo się pogubić. W praktyce, gdybyśmy zabrali z CPU IU, procesor przestałby w ogóle działać, bo żaden inny układ nie przejąłby jej obowiązków sterowania cyklem rozkazowym. To taka trochę niewidzialna ręka całego systemu, o której niestety często się zapomina, skupiając uwagę na bardziej "medialnych" jednostkach jak ALU czy FPU.

Pytanie 39

W serwerach warto korzystać z dysków, które obsługują tryb Hot plugging, ponieważ

A. prędkość zapisu rośnie do 250 MB/s

B. czas odczytu zwiększa się trzykrotnie w porównaniu do trybu Cable select

C. pojemność dysku wzrasta dzięki automatycznej kompresji danych

D. można podłączyć i odłączyć dysk przy włączonym zasilaniu serwera

Odpowiedź, że w serwerach warto stosować dyski obsługujące tryb Hot plugging, ponieważ możliwe jest podłączenie oraz odłączenie dysku przy włączonym zasilaniu serwera, jest całkowicie trafna. Hot plugging to technologia, która pozwala na wymianę komponentów systemowych bez konieczności wyłączania całego systemu, co jest kluczowe w środowiskach, gdzie dostępność i ciągłość działania są priorytetem. Przykładowo, w centrach danych serwery często muszą być utrzymywane w trybie operacyjnym przez 24 godziny na dobę, co sprawia, że możliwości Hot plugging są niezwykle wartościowe. Dzięki tej technologii można szybko wymieniać uszkodzone dyski lub dodawać nowe, zwiększając pojemność systemu bez przestojów. Warto również zauważyć, że standardy takie jak SAS (Serial Attached SCSI) i SATA (Serial ATA) wprowadziły wsparcie dla Hot plugging, co przyczyniło się do ich popularności w zastosowaniach serwerowych. Dobrą praktyką jest regularne monitorowanie stanu dysków i przygotowanie się na ich wymianę, co umożliwia szybkie działanie w przypadku awarii.

Pytanie 40

Wynikiem działania funkcji logicznej XOR na dwóch liczbach binarnych \( 1010_2 \) i \( 1001_2 \) jest czterobitowa liczba

A. 0100\(_2\)

B. 0011\(_2\)

C. 1100\(_2\)

D. 0010\(_2\)

Poprawna odpowiedź to 0011₂, bo dokładnie taki jest wynik operacji XOR wykonanej bit po bicie na liczbach 1010₂ i 1001₂. Funkcja XOR (exclusive OR) działa według bardzo prostej zasady: wynik jest 1 tylko wtedy, gdy bity wejściowe są różne, a gdy są takie same (0–0 lub 1–1), wynik to 0. Zróbmy to spokojnie krok po kroku, wyrównując liczby do tych samych pozycji bitowych: 1010₂ \ 1001₂. Teraz porównujemy kolejne bity: 1 XOR 1 = 0, 0 XOR 0 = 0, 1 XOR 0 = 1, 0 XOR 1 = 1. Otrzymujemy więc: 0011₂. W praktyce XOR jest mega ważny w informatyce i elektronice. W układach cyfrowych bramki XOR wykorzystuje się m.in. do budowy sumatorów, do obliczania bitów parzystości oraz w wielu algorytmach szyfrowania i kontroli błędów. W programowaniu operacje XOR na poziomie bitów stosuje się np. do prostych form maskowania danych, zamiany wartości bez użycia dodatkowej zmiennej, czy do porównywania flag w rejestrach. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą regułkę: XOR daje 1, gdy bity są różne, i 0, gdy są takie same. Dla porządku: w standardowym zapisie logicznym często stosuje się tabelę prawdy, która jasno pokazuje, że XOR spełnia: 0⊕0=0, 0⊕1=1, 1⊕0=1, 1⊕1=0. To jest zgodne z podstawami algebry Boole’a, które są fundamentem całej logiki cyfrowej i projektowania sprzętu komputerowego. W technice to nie tylko teoria – to dokładnie to, co robią bramki logiczne w procesorze i innych układach scalonych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej