Zawód: Elektromechanik
Kategorie: Obwody elektryczne Maszyny i urządzenia elektryczne Pomiary elektryczne
Poprawna odpowiedź wynika bezpośrednio z ogólnego wzoru na przebieg sinusoidalny napięcia: u(t) = Um · sin(ωt + φ0), gdzie Um to wartość maksymalna (amplituda), ω – pulsacja, a φ0 – faza początkowa. Dla napięcia o wartości skutecznej U = 400 V amplituda wynosi Um = U·√2 ≈ 400√2 ≈ 566 V. To dlatego w poprawnym wzorze pojawia się dokładnie czynnik 400√2 przy funkcji sinus. Częstotliwość f = 50 Hz daje pulsację ω = 2πf = 2π·50 ≈ 314 rad/s, więc w argumencie sinusa musi być 314t. Faza początkowa φ = −30° po przeliczeniu na radiany to −π/6, więc poprawna postać to u(t) = 400√2·sin(314t − π/6) V, dokładnie tak jak w odpowiedzi numer 2. Moim zdaniem warto zwrócić uwagę, że taki zapis jest zgodny z tym, jak opisuje się napięcia w sieciach 50 Hz w normach i dokumentacji, np. przy analizie obwodów w stanie ustalonym metodą symboli zespolonych. W praktyce technicznej taki wzór wykorzystuje się przy obliczaniu wartości chwilowych napięcia na zaciskach silnika, transformatora czy dowolnego odbiornika w sieci trójfazowej lub jednofazowej. Na przykład, gdy chcemy policzyć wartość napięcia w konkretnym momencie czasu, np. dla t = 5 ms, podstawiamy tę chwilę do równania i dostajemy dokładne napięcie chwilowe, co przydaje się przy symulacjach, analizie stanów nieustalonych czy przy programowaniu przekształtników energoelektronicznych. Dobra praktyka w elektrotechnice jest taka, żeby zawsze pilnować trzech rzeczy: poprawnego przeliczenia wartości skutecznej na amplitudę, właściwego wyznaczenia pulsacji z częstotliwości oraz konsekwentnego używania radianów przy fazach, bo większość metod obliczeniowych, szczególnie z liczbami zespolonymi, zakłada właśnie radiany.