Które z wymienionych roślin stosuje się do obsadzania pojemników na tarasie na stanowisku półcienistym?
A. Coleus blumei, Glechoma hederacea, Impatiens hawkeri.
B. Hedera helix, Pelargonium hortorum, Tagetes erecta.
C. Lobelia erinus, Salvia splendens, Tagetes erecta.
D. Salvia splendens, Sanvitalia procumbens, Tagetes erecta.
W tym zadaniu kluczowe jest dopasowanie roślin do stanowiska półcienistego, czyli takiego, gdzie światło jest rozproszone albo słońce pojawia się tylko przez część dnia, np. rano lub późnym popołudniem. Zestaw Coleus blumei, Glechoma hederacea i Impatiens hawkeri pasuje tu najlepiej. Koleus, obecnie często spotykany pod nazwą Plectranthus scutellarioides, jest ceniony głównie za dekoracyjne, barwne liście. W półcieniu kolory są ładne, a liście nie przypalają się tak łatwo jak w ostrym słońcu. Glechoma hederacea, czyli bluszczyk kurdybanek w odmianach ozdobnych, dobrze sprawdza się jako roślina przewieszająca się z pojemnika, wypełnia kompozycję i zmiękcza jej brzeg. Impatiens hawkeri, niecierpek nowogwinejski, lubi stanowiska jasne, ale osłonięte przed palącym słońcem, dlatego na półcienistym tarasie wygląda naprawdę dobrze. W praktyce taki zestaw daje fajny układ: roślina o mocnych liściach, roślina zwisająca i roślina kwitnąca. To jest zgodne z dobrą praktyką obsadzania pojemników, gdzie łączy się różne pokroje i tekstury. Trzeba tylko pamiętać o przepuszczalnym podłożu, odpływie wody z donicy i regularnym podlewaniu, bo w pojemnikach bryła korzeniowa przesycha szybciej. Moim zdaniem to bardzo praktyczny zestaw na balkon lub taras od wschodu albo pod lekkim zadaszeniem.
Przy doborze roślin do pojemników na tarasie nie wystarczy patrzeć tylko na to, czy dana roślina jest popularna i ładnie kwitnie. Najważniejsze jest stanowisko, a w tym pytaniu chodzi konkretnie o półcień. To oznacza, że rośliny powinny dobrze znosić ograniczoną ilość światła i nie powinny wymagać pełnego, długiego nasłonecznienia. Pelargonium hortorum, Tagetes erecta, Salvia splendens i Sanvitalia procumbens to gatunki, które w praktyce ogrodniczej kojarzymy raczej ze stanowiskami słonecznymi. Pelargonie rabatowe najlepiej kwitną przy dużej ilości światła, aksamitka wyniosła potrzebuje słońca, żeby była zwarta i obficie kwitła, a szałwia błyszcząca w cieniu łatwo się wyciąga i traci efekt dekoracyjny. Sanwitalia też lubi ciepłe, jasne miejsca, więc w półcieniu może kwitnąć słabiej. Lobelia erinus bywa trochę bardziej tolerancyjna i znosi lekki półcień, ale zestawienie jej z szałwią i aksamitką nadal wskazuje raczej na kompozycję słoneczną, nie półcienistą. Hedera helix, czyli bluszcz pospolity, rzeczywiście dobrze radzi sobie w cieniu i półcieniu, ale sam bluszcz nie ratuje całego zestawu, jeśli pozostałe rośliny mają inne wymagania świetlne. Typowy błąd polega tu na myśleniu: skoro jedna roślina z grupy znosi cień, to cała odpowiedź będzie dobra. W obsadzaniu pojemników trzeba patrzeć na zgodność całego zestawu: wymagania świetlne, wodne, tempo wzrostu i pokrój. Z mojego doświadczenia, źle dobrane gatunki w donicy szybko pokazują problem: jedne się wyciągają, inne słabo kwitną, a kompozycja robi się nierówna i taka trochę zmęczona.