Koń, w rodowodzie którego znajdują się konie ras HOL lub BWP, najlepiej sprawdzi się w konkurencji
Rasy oznaczane jako HOL, czyli koń holsztyński, oraz BWP, czyli belgijski koń gorącokrwisty, są bardzo mocno kojarzone z nowoczesnym sportem skokowym. Jeżeli w rodowodzie konia pojawiają się takie rasy, to najczęściej spodziewamy się predyspozycji do skoków przez przeszkody: dobrej techniki baskilu, mocnego zadu, elastycznego grzbietu, poprawnej pracy łopatki i odpowiedniej odwagi przy przeszkodzie. To nie znaczy, że każdy taki koń automatycznie będzie mistrzem parkuru, bo liczy się też charakter, zdrowie, trening i prowadzenie jeźdźca, ale kierunek użytkowania jest dość jasny. W praktyce hodowlanej konie HOL i BWP często selekcjonuje się pod wynik w sporcie: skoki, czasem WKKW, rzadziej czysto rekreacyjne użytkowanie. Dobre praktyki branżowe mówią, żeby przy ocenie konia patrzeć nie tylko na nazwę rasy w papierach, ale też na linię ojca i matki, wyniki przodków, budowę kończyn, jakość galopu i chęć do pracy. Moim zdaniem to jest bardzo fajny przykład, gdzie rodowód realnie pomaga przewidzieć użytkowość konia, szczególnie przy wyborze młodego konia do treningu skokowego.
Przy takim pytaniu łatwo pomylić samo pojęcie konia sportowego z dowolną konkurencją jeździecką. Koń z pochodzeniem HOL lub BWP to zazwyczaj koń gorącokrwisty hodowany pod sport, ale przede wszystkim pod skoki przez przeszkody, ewentualnie pod konkurencje wymagające dobrego galopu, siły i jezdności. Wyścigi kłusaków są zupełnie innym kierunkiem użytkowania. Tam liczy się specyficzny ruch w kłusie, utrzymanie chodu bez przejścia w galop, szybkość na torze i predyspozycje typowe dla ras kłusaczych, a nie skokowa technika nad przeszkodą. Rajdy długodystansowe też mają inną logikę selekcji. W endurance bardziej ceniona jest wydolność tlenowa, lekka budowa, ekonomiczny ruch, twarde kopyta i szybka regeneracja tętna; dlatego często spotyka się tam konie arabskie lub z dużym dolewem krwi arabskiej. Powożenie zaprzęgami wymaga z kolei stabilnego temperamentu, siły pociągowej, rytmicznych chodów i odporności psychicznej w pracy w uprzęży. Oczywiście koń gorącokrwisty może być użyty w zaprzęgu, bo życie bywa różne, ale nie jest to główny wniosek z rodowodu HOL czy BWP. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro koń jest sportowy, to pasuje do każdej dyscypliny. W hodowli patrzy się jednak dokładniej: jaka rasa, jaka linia, jaki pokrój i jaki ruch. W tym przypadku najlepszym skojarzeniem są parkury, przeszkody i selekcja pod skoczność.