Przeszkoda przedstawiona na rysunku to
To jest triplebarre, czyli przeszkoda szeroka zbudowana z trzech kolejnych elementów, najczęściej trzech drągów ustawionych w układzie wznoszącym. Na rysunku widać właśnie kilka płaszczyzn skoku: koń nie pokonuje tylko jednej pionowej bariery, ale musi przeskoczyć przeszkodę o wyraźnej szerokości, z najwyższym elementem po stronie lądowania. W praktyce parkuru triplebarre wymaga od jeźdźca dobrego tempa, prostego najazdu i utrzymania impulsu, bo koń musi wydłużyć skok, a nie tylko podnieść nogi. Moim zdaniem to jedna z tych przeszkód, które dobrze pokazują, czy para ma rytm i zaufanie. W standardach budowy parkuru taka przeszkoda należy do przeszkód szerokich i powinna mieć stabilne stojaki, czytelne wypełnienia oraz odpowiednie flagi: czerwoną po prawej, białą po lewej stronie najazdu. Dobra praktyka jest taka, żeby przy nauce nie zaczynać od pełnej szerokości, tylko stopniowo budować pewność konia na niższych i węższych ustawieniach.
Przy rozpoznawaniu przeszkód w skokach najłatwiej pomylić nazwy wtedy, gdy patrzy się tylko na liczbę drągów, a nie na ich ustawienie w przestrzeni. Okser jest przeszkodą szeroką, ale zwykle ma dwa zasadnicze człony, na przykład dwa szeregi stojaków i drągów, które tworzą szerokość. Może być prosty albo wznoszący, jednak nie daje tak wyraźnego obrazu trzech kolejnych poziomów jak triplebarre. Stacjonata to zupełnie inny typ przeszkody, bo jest zasadniczo pionowa. Koń skacze ją bardziej do góry niż w dal, a najważniejsza jest wysokość i czyste podciągnięcie nóg. Na pokazanym rysunku widać natomiast szerokość i stopniowanie, więc sama nazwa stacjonata nie pasuje. Doublebarre też może sugerować przeszkodę złożoną z kilku elementów, ale odnosi się do układu dwuczłonowego, a nie do trzech kolejnych barier. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś zauważy dwa stojaki albo kilka drągów i od razu wybiera okser albo doublebarre. Lepiej patrzeć na profil przeszkody z boku: ile ma płaszczyzn, czy jest pionowa, czy szeroka, oraz czy elementy rosną w stronę lądowania. Tutaj właśnie ten układ rosnących trzech członów wskazuje na triplebarre.