W konkurencji skoki przez przeszkody określenie czas maksymalny oznacza
A. podwójną normę czasu tzn. czas, jaki zawodnik może przebywać na parkurze.
B. czas, jaki mają zawodnicy na oglądanie parkuru pieszo przed konkursem.
C. czas oczekiwana na wjazd zawodnika na parkur po zjechaniu poprzedniej pary.
D. czas, jaki ma zawodnik na przejechanie celowników początkowych po ukłonie i sygnale od sędziego.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2019 (arkusz R.27-X-19.06).
W skokach przez przeszkody czas maksymalny oznacza podwójną normę czasu, czyli granicę, w której para koń-jeździec musi ukończyć przejazd na parkurze. Norma czasu jest wyliczana na podstawie długości trasy i wymaganej prędkości konkursu, np. w zależności od klasy i regulaminu zawodów PZJ/FEI. Jeżeli norma czasu wynosi 70 sekund, to czas maksymalny będzie wynosił 140 sekund. To nie jest czas na przygotowanie się ani na oglądanie przeszkód, tylko limit związany z samym przejazdem konkursowym. W praktyce ma to duże znaczenie, bo przekroczenie normy czasu daje punkty karne, a przekroczenie czasu maksymalnego zwykle skutkuje eliminacją. Moim zdaniem warto to zapamiętać tak: norma czasu mówi, ile powinien trwać przejazd, a czas maksymalny mówi, jak długo sędziowie w ogóle pozwalają kontynuować przejazd. Dobra jazda konkursowa to więc nie tylko czyste skoki, ale też odpowiednie tempo, rytm galopu, dobrze dobrane najazdy i brak zbędnych łuków na parkurze.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka różnych momentów organizacyjnych konkursu skoków przez przeszkody, bo wszystkie jakoś dotyczą czasu. Oglądanie parkuru pieszo przed konkursem to zupełnie osobna część zawodów. Zawodnicy i trenerzy analizują wtedy linie, dystanse, zakręty, rodzaje przeszkód i możliwe warianty najazdu, ale nie jest to czas maksymalny przejazdu. Jest on ustalany organizacyjnie przed startem konkursu i nie dotyczy pracy stopera podczas przejazdu pary. Podobnie czas oczekiwania na wjazd na parkur po poprzednim zawodniku jest sprawą porządkową, zależną od sędziów, obsługi parkuru i sygnału dzwonka. Nie określa on limitu, w jakim koń może znajdować się na trasie konkursowej. Często myli się też czas maksymalny z czasem na rozpoczęcie przejazdu po sygnale sędziego. Po dzwonku zawodnik ma określony limit na przekroczenie celowników startowych, w praktyce kojarzony często z 45 sekundami, ale to nadal nie jest czas maksymalny. Czas maksymalny odnosi się do całego przejazdu od startu do mety i jest podwójną normą czasu. Z mojego doświadczenia najprostszy błąd myślowy polega na tym, że ktoś słyszy słowo czas i od razu łączy je z wejściem na parkur albo przygotowaniem do startu. W regulaminie skoków trzeba jednak odróżniać czas organizacyjny, czas na start, normę czasu i czas maksymalny, bo każdy z nich ma inne konsekwencje sportowe.