Wskaż substancję chemiczną, którą należy zastosować na kopyto pokazane na rysunku, w celu zahamowania gnicia strzałek.
Siarczan miedzi, czyli CuSO₄, jest właściwym wyborem, bo działa silnie wysuszająco, ściągająco i odkażająco na tkanki kopyta objęte gniciem strzałki. Gnicie strzałek rozwija się najczęściej w głębokich rowkach strzałkowych, gdzie zalega wilgoć, obornik i brud, a bakterie beztlenowe mają świetne warunki do namnażania. Na takim kopycie zwykle czuć nieprzyjemny zapach, strzałka robi się czarna, mazista i krucha. Siarczan miedzi ogranicza rozwój drobnoustrojów i pomaga osuszyć chore miejsce, dlatego jest stosowany w preparatach do pielęgnacji strzałek. W praktyce najpierw trzeba kopyto dokładnie oczyścić kopystką i szczotką, usunąć zalegającą martwą tkankę, a dopiero potem punktowo zastosować środek. Moim zdaniem ważne jest, żeby nie traktować chemii jako zamiennika dobrej higieny. Suchy boks, czysta ściółka, regularne werkowanie i kontrola rowków strzałkowych to podstawa dobrej praktyki stajennej. Przy silnym bólu, kulawiźnie albo głębokich pęknięciach powinien obejrzeć to lekarz weterynarii lub doświadczony podkuwacz, bo zbyt agresywne stosowanie środków żrących może podrażnić zdrową tkankę.
W przypadku gnicia strzałek trzeba myśleć nie tylko o samym związku chemicznym, ale też o tym, jakie warunki panują w kopycie. Problem jest zwykle związany z wilgocią, brudem, niedostatecznym czyszczeniem rowków strzałkowych i zbyt długim przebywaniem konia na mokrej ściółce. Dlatego wybiera się środek, który ogranicza rozwój bakterii i grzybów oraz osusza zmienioną tkankę. Takie działanie ma siarczan miedzi. Mocznik kojarzy się czasem z preparatami pielęgnacyjnymi do skóry i rogu, bo może zmiękczać zrogowaciałe struktury, ale przy gnijącej, rozmiękłej strzałce to nie jest właściwy kierunek. Tu nie chcemy jeszcze bardziej rozpulchniać tkanki. Chlorek sodu, czyli zwykła sól, też może się kojarzyć z osuszaniem lub prostą dezynfekcją, ale w leczeniu gnicia strzałek nie jest standardowym preparatem o odpowiedniej skuteczności. Nadmanganian potasu ma właściwości odkażające i bywa używany w różnych sytuacjach higienicznych, jednak w typowej praktyce pielęgnacji kopyt przy gniciu strzałek wskazuje się siarczan miedzi, bo lepiej pasuje do celu: wysuszenia i zahamowania rozkładu rogu. Częsty błąd polega na wybieraniu dowolnego środka dezynfekcyjnego, bez zastanowienia, czy działa on na strzałkę tak, jak potrzeba. Dobra praktyka to oczyszczenie kopyta, poprawa warunków utrzymania, regularne werkowanie i dopiero wtedy zastosowanie odpowiedniego preparatu punktowo, bez zalewania całej podeszwy bez potrzeby.