Którą operację kucia ręcznego pokazano na rysunku?

A. Zgrzewanie.
Źle. Zgrzewanie łączy dwa nagrzane kawałki stali przez skucie ich młotem.
B. Spęczanie.
Źle. Spęczanie skraca materiał i zwiększa jego przekrój, nie tworzy otworu.
C. Dziurowanie.
Dobrze. Wybijanie otworu przebijakiem w nagrzanym materiale to dziurowanie.
D. Wydłużanie.
Źle. Wydłużanie zmniejsza przekrój i zwiększa długość materiału.
Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - kowal (MEC.02).
Rysunek przedstawia dziurowanie. Kowal stawia przebijak (dziurak) na nagrzanym materiale i uderza w niego młotem, wybijając otwór. Pod materiałem leży podkładka z otworem, przez którą wypada wybita wypraska.
Do zapamiętania: dziurowanie wykonuje się w materiale nagrzanym do temperatury kucia, zwykle w dwóch etapach - najpierw przebija się materiał do około trzech czwartych grubości, potem odwraca go i dokańcza otwór od drugiej strony nad otworem w kowadle lub podkładce.
Dziurowaniem wykonuje się otwory w elementach ogrodzeń, kratach, okuciach i zawiasach. Otwór kuty jest mocniejszy od wierconego, bo włókna materiału opływają otwór, zamiast zostać przecięte.
Do zapamiętania: dziurowanie wykonuje się w materiale nagrzanym do temperatury kucia, zwykle w dwóch etapach - najpierw przebija się materiał do około trzech czwartych grubości, potem odwraca go i dokańcza otwór od drugiej strony nad otworem w kowadle lub podkładce.
Dziurowaniem wykonuje się otwory w elementach ogrodzeń, kratach, okuciach i zawiasach. Otwór kuty jest mocniejszy od wierconego, bo włókna materiału opływają otwór, zamiast zostać przecięte.
Każda z błędnych odpowiedzi to inna operacja kowalska, rozpoznawana po innym narzędziu i efekcie. Spęczanie polega na skracaniu materiału z jednoczesnym zwiększaniem jego przekroju - uderza się w czoło pręta lub jego nagrzany koniec, a nie wybija otwór. Zgrzewanie to łączenie dwóch nagrzanych do białości kawałków stali przez skucie ich młotem, więc na rysunku musiałyby być dwa elementy nałożone na siebie. Wydłużanie zmniejsza przekrój i zwiększa długość materiału przez kucie go młotem lub przez żłobnik wzdłuż pręta.
Na rysunku widać pionowe narzędzie z ostrą końcówką ustawione na płaskowniku, w który uderza się z góry - to przebijak, a operacja to dziurowanie. Pod materiałem leży podkładka z otworem, która umożliwia wybicie wypraski.
Wypraska po dziurowaniu ma kształt krążka i spada przez otwór w podkładce, co dodatkowo potwierdza rodzaj operacji.
Na rysunku widać pionowe narzędzie z ostrą końcówką ustawione na płaskowniku, w który uderza się z góry - to przebijak, a operacja to dziurowanie. Pod materiałem leży podkładka z otworem, która umożliwia wybicie wypraski.
Wypraska po dziurowaniu ma kształt krążka i spada przez otwór w podkładce, co dodatkowo potwierdza rodzaj operacji.