Kwalifikacja: MOT.03 - Diagnozowanie i naprawa powłok lakierniczych

W branży motoryzacyjnej często myli się kompetencje poszczególnych specjalistów, co prowadzi do błędnych przekonań na temat zakresu ich obowiązków. Blacharz zajmuje się naprawą i formowaniem karoserii, czyli prostowaniem, spawaniem czy wymianą uszkodzonych elementów. Jego rola kończy się zazwyczaj na oddaniu części w stanie gotowym do dalszych prac, ale nie zajmuje się przygotowaniem powierzchni pod lakier – to już zadanie dla lakiernika. Zdarza się, że ktoś myśli o pracy diagnosty jako osoby odpowiedzialnej za ocenę stanu auta, jednak diagnostyk bada głównie aspekty techniczne, takie jak układ hamulcowy, zawieszenie czy emisja spalin – nie dotyka w ogóle kwestii przygotowania do lakierowania. Mechanik z kolei skupia się na naprawach i przeglądach podzespołów mechanicznych, silnika, skrzyni biegów, układów napędowych czy zawieszenia. W praktyce, przygotowanie powierzchni do lakierowania wymaga nie tylko wiedzy chemicznej i fizycznej, ale też solidnych umiejętności manualnych oraz znajomości nowoczesnych technologii lakierniczych. Utrwalone przekonanie, że blacharz "coś tam dotrze" czy mechanik "przetrze papierem" nie ma już racji bytu w profesjonalnych warsztatach. Moim zdaniem, należy jasno rozgraniczać zakresy kompetencji – tylko lakiernik ma pełną wiedzę o tym, jak przygotować powierzchnię, dobrać odpowiednie środki do gruntowania i oczyszczania oraz jak uniknąć reakcji chemicznych między podkładami a lakierami. Błędne wyobrażenia wynikają często z dawnych czasów, kiedy jedna osoba zajmowała się wszystkim, ale obecne standardy pracy warsztatowej wyraźnie określają te podziały. Dobre praktyki mówią jasno – tylko lakiernik bierze odpowiedzialność za ten etap prac, bo od jego staranności zależy końcowy efekt wizualny i trwałość powłoki lakierniczej.